InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug?

Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug?

Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug? Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug? Is het mogelijk om je ex terug te krijgen? Als een relatie tegen je zin werd beëindigt kan dat hard aankomen. Je hebt liefdesverdriet en je wilt je ex terug. Mooie herinneringen die zich aan je opdringen doen nu alleen maar pijn. Er zijn manieren om je ex terug te krijgen. Het werkt niet altijd, maar soms toch wel. Hoe krijg je je ex terug? Je ex terugkrijgen. Beïnvloedingstechnieken kunnen mensen zodanig beïnvloeden dat een ex geliefde weer opnieuw interesse kan gaan tonen voor zijn of haar ex. Afhankelijk van de reden waarom een relatie beëindigd werd, kan een relatie door die technieken weer opbloeien en de liefde kan weer tot leven komen. Om de ex terug te krijgen is er zelfs een volledige handboek en een audio en video cursus, daarover lees je meer bij Audio en Video ex terugkrijgen.

Ex terug krijgen

Via een plan van aanpak blijkt het dus mogelijk om de ex terug te krijgen. Het gaat om tactieken en slimmigheidjes die de ex weer een goed gevoel zullen geven over jou, in plaats van een negatief gevoel. Niet in alle gevallen uiteraard. Bepaalde problemen zijn nou eenmaal niet te verdragen binnen een relatie, zoals:
  • Drugsgebruik of overmatig alcoholgebruik
  • Structureel ontrouw of herhaaldelijk bedrog
  • Gebruik van geweld
  • Ernstige psychische stoornissen
  • Als de liefde echt helemaal over is
  • Overige

Je ex terugkrijgen en weer verliefd maken?

Je ex terugkrijgen kan lukken door bepaalde dingen niet te doen en door bepaalde dingen wel te doen. Als het uit is met je ex, en je hebt liefdesverdriet, dan zal je je ex graag terug willen. Mensen die hun ex graag terug zouden willen krijgen doen vaak de volgende dingen verkeerd:
  • Voortdurend contact proberen te zoeken met hun ex.
  • Hun ex vaak bellen of sms’en.
  • De ex controleren waar mogelijk, via Hyves of Facebook of Msn bijvoorbeeld, om te zien of de ex contacten met nieuwe dates heeft.
  • Zodra de ex online komt op Msn, tegen hem of haar chatten.
  • De ex verwijten maken en ruzie zoeken in de hoop het uit te kunnen praten.
  • Bij wederzijdse vrienden ‘klagen’ over de ex in de hoop dat zij de negatieve informatie doorbrieven.
  • Proberen de ex tegen het lijf te lopen, bijvoorbeeld in de buurt van zijn of haar woonhuis rondhangen.
  • Boos zijn en verantwoordelijkheden niet nakomen, bijvoorbeeld als er kinderen zijn en er alimentatie betaald moet worden of als er gezamenlijke schulden zijn.
  • De ex jaloers proberen te maken.
  • Aandacht trekken van de ex door te dramatisch te reageren in de hoop op medelijden.
  • Overige

Die dingen werken vrijwel altijd averechts. Je ex raakt steeds meer geïrriteerd, wordt steeds kwader en zal zich over het algemeen juist verder van je verwijderen.

Hoe krijg ik mijn ex partner terug?

Als je kwaad spreekt over je ex partner, zal het steeds moeilijker worden om nog sympathie van je ex te krijgen. De ex terug krijgen lukt niet door hem of haar te stalken. Juist door wat afstand te nemen valt er meer resultaat in de wacht te slepen. Als je erg jaloers bent zal je misschien de neiging voelen om te liegen over je ex, bijvoorbeeld dat hij of zij slechte dingen zou doen. Ook daardoor zal je je ex verder van je verwijderen. Zo zijn er ook dingen die je juist wel moet doen en die beter werken, zoals:
  • Een zelfstandige, volwassen indruk maken.
  • Zorgen dat je er verzorgd uit blijft zien.
  • Verantwoordelijkheden nemen en nakomen, zoals financiële verplichtingen naar je ex toe.
  • Naar andere mensen toe je verantwoordelijkheid nemen voor jouw aandeel in het mislukken van de relatie, zonder de ex verwijten te maken.
  • Spreek tegen anderen alleen positief over je ex en benadruk zijn of haar kwaliteiten als persoon. Voorkom dat verwijten en geklaag over de ex, bij je ex terechtkomt. Je wilt je ex immers terug krijgen, niet verder van je af drijven.
  • Overige.

Je ex weer verliefd maken, lukt dat?

Onderzoek heeft uitgewezen dat er een paar manieren zijn waardoor de ex weer romantische gevoelens kan krijgen voor de ex partner. Een van die voorbeelden is ‘praten over het moment dat je elkaar ontmoet hebt of de goede herinneringen ophalen’ Men zegt wel eens dat oude liefde niet roest. Daar zit wat in. Praten over de goede tijd, hoe je elkaar ooit ontmoet hebt en wat je daar toen allemaal bij dacht en voelde, heeft vaak een romantisch effect op de ex geliefden. Daardoor kan zomaar ineens de vlam weer in de pan slaan. Als je de kans krijgt om met je ex te kletsen, praat dan over leuke dingen, zoals over de tijd dat je elkaar ontmoette en de tijd dat jullie gelukkig waren. Haal mooie herinneringen op en maak je ex geen enkel verwijt. Als je getrouwd bent, bekijk dan samen de trouwfoto's en haal de mooie herinneringen op. Die herinneringen kunnen de basis vormen voor een nieuw begin. Vermijd negatieve herinneringen, maar haal met de beste herinneringen die goede oude tijd ook weer op zodat ook de liefde van toen weer kan opbloeien. Als de vonk nog ergens aanwezig is, is het goed mogelijk dat hij daardoor weer tot leven komt.

Lees verder

© 2010 - 2017 Kisses, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Ex terug krijgen: tien (10) manieren en tipsLiefdesverdriet is een gevoel dat iedereen kent. Veel mensen willen hun ex terugkrijgen. Misschien ben je wel aan de kan…
Wat te doen met liefdesverdriet?Wat te doen met liefdesverdriet?Het leiden aan liefdesverdriet is alles behalve leuk. Het voelt alsof je hart in stukken is gescheurd en het is bijna ve…
Overwin liefdesverdrietOverwin liefdesverdrietJij bent verliefd, of je houdt nog veel van je ex partner, maar de ander houdt niet meer van jou. Liefdesverdriet als ge…
Hoe liefdesverdriet verwerken? Tips bij liefdesverdrietHoe liefdesverdriet verwerken? Tips bij liefdesverdrietAls je relatie tot een einde is gekomen, blijf je met een triest gevoel achter. Tijdens je relatie had je er zelden of n…
Tips om je relatie sterker te makenTips om je relatie sterker te makenGaat je relatie niet zoals jij gewild had? Beschouw je jullie relatie als zwak? We zijn vaak erg druk bezig met ons eige…
Bronnen en referenties
  • Ex terug

Reageer op het artikel "Je ex terugkrijgen. Hoe krijg je je ex terug?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Angy, 12-04-2017 10:57 #111
Zo'n 6 weken geleden heeft mijn ex mij aan de kant gezet nadat we 7 maanden samen waren. Dit gebeurde doordat we op de dag ruzie kregen over eigenlijk niets. Mijn ex wilde wel eens zeggen dat ik alles dramatiseerde en altijd ruzie maakte terwijl mijn bedoeling was over onze problemen te praten. Ik werd zo boos omdat hij dit keer op keer zei en ik altijd heel rustig bleef. Ik heb mijn spullen gepakt en gezegd dat het zo niet werkte. Hij zei nog dat ik erover na moest denken. Ik zag aan hem dat hij was geschrokken en hij knuffelde mij nog toen ik voor de deur stond en wegliep. De volgende dag had hij foto's van whatsapp Facebook en instagram veranderd. Hij appte mij dat we een afspraak moesten maken mbt de overige spullen die ik had laten liggen. Het deed mij pijn en vroeg hem waarom we er niet meer over konden praten. Hij zei dat ik duidelijk was en dat hij nu ff niets meer wilde. Ik vroeg hem of hij mij in ieder geval te woord kon staan via de telefoon. Maar nee dat wilde hij niet. Ik wist niet meer wat ik moest doen was ik mijn grote liefde kwijt door iets stoms als een kleine ruzie?! Hij zei ook dat het misschien zo was dat we niet meer bij elkaar hoorde etc. Ik heb geen contact meer opgenomen die week. En het weekend erop zag ik dat hij allemaal vrouwen had toegevoegd waar ik voorheen iets over had gevraagd of dat vrouwen waren waar hij iets mee had gedaan… Ja dus want hij had ze destijds verwijderd en nu dus weer allemaal toegevoegd plus nog wat extra. Ik werd steeds gekker en ongelukkiger naarmate ik dit steeds controleerde. Hij bleef iedere keer vragen hoe het ging. Ik reageerde niet altijd. Na 3 weken wilde ik mijn spullen halen en probeerde normaal te reageren. Hij wist me nog precies te triggeren en ben met hem naar bed geweest. Heel dom zonder dat ik antwoord heb gekregen op mijn vragen… De weken daarna vroeg hij steeds hoe het ging en waren heel platonische gesprekken over koetjes en kalfjes. Ik kon hier niet meer tegen en hij reageerde alleen als hij er de tijd voor maakte. Afgelopen week vroeg hij een paar keer hoe het ging. Ik heb dit een paar keer genegeerd. Hij liked mijn fotos op instagram en vroeg hoe het met mijn lessen motorrijden ging. Het was een heel leuk gesprek en ik begon hoop te krijgen… Hij wilde me leren crossen en wilde mij helpen met het uitzoeken van en motorpak etc. Vertelde me hoe goed dat mij wel niet zou staan en reageerde ook zo op een foto die ik had geplaatst op instagram dat alles mij goed staat. Hij vroeg nog wat ik die dag ging doen. Ik vertelde naar de film. In de avond vroeg hij nog of ik was geweest en ik zei nee. Enige wat hij nog zei was oke hup naar bed dan… ik zei dat ik nog ergens heen moest. Hij heeft daarna niet meer gereageerd. Dat is nu een week geleden… Ik heb in de tussentijd zijn Facebook verwijderd en instagram en whatsapp staat geen foto meer van mij. Ik heb gemerkt dat het mij alleen maar hoop geeft zolang ik in contact ben met hem. Ik denk dat hij heeft opgemerkt dat ik hem heb verwijderd en mij daarom niets meer stuurt. Ergens goed omdat ik dan sneller over hem heen kom. Maar of ik dat wil weet ik niet. Heel dom want hoe hij met mij om is gegaan is te ziek voor woorden… Doe ik hier nu goed aan? Ook met betrekking tot het verwijderen op fb insta en whatsapp?
Liefs Angy Reactie infoteur, 12-04-2017
Het lijkt dat je impulsief reageert. Je maakt het uit terwijl je dat eigenlijk niet wil, je gaat weg terwijl je dat eigenlijk niet wilt, je haalt spullen op terwijl je dat eigenlijk niet wil, je gaat met hem naar bed onder voorwaarden die je eigenlijk niet wilt, je verwijdert hem van Facebook etc, terwijl je daar later spijt van hebt. Enzovoorts.
Dat soort acties zijn rigoureus en geven hem vast het gevoel dat je er klaar mee bent. Aangezien dat niet zo lijkt te zijn, is het belangrijk dat je je afvraagt waarom je op die manier actie onderneemt. Vaak doen mensen dit soort dingen om de ander een lesje te leren. Probleem is wel dat het zich tegen je keert als je spijt krijgt van je keuzes.

Bepaal nou eerst eens voor jezelf of je wel of geen contact met hem wilt. Als je de boel eerst op een rijtje wilt zetten en wilt zien hoe het vrije leven je bevalt, kan je het een tijdje zo laten. Maar twijfel je? Vertel het hem dan gewoon en vraag om een gesprek en wees eerlijk over je verdriet.

Angela, 21-03-2017 16:55 #110
1 week geleden heeft mijn ex onze relatie van 3 maanden verbroken. Het is erg kort geweest maar heb zo een onwijs mooie chemie gevoeld. Hij heeft zijn kinderen aan mij voorgesteld en zijn al bij mij wezen slapen. Ik al bij hun. Zijn vrouw is 5 jaar terug overleden tevens de moeder van de kinderen. Ineens wilde hij meer afstand en mocht ik de kinderen niet meer zien ivm zijn depressie. Vorige week kwam een vriendin mij vertellen dat hij niet bij het ziekenhuis werkt als beveiliger zoals hij en zijn Kids mij vertelde. Ik erheen gebeld en zij hadden nog nooit van hem gehoord. Ik had hem ermee geconfronteerd en daarna werd hij echt heel boos en maakte het uit. Ik had zijn sleutel nog en hij de mijne. Ik ben met mijn vader naar zijn huis gegaan om de sleutel te wisselen maar zijn reactie was dat die in de sloot ligt. Gelukkig de dag erna heeft hij mijn sleutel op de post gedaan.

In het begin waren wij wanneer hij bij mij was echt nachtenlang aan het kletsen en bleken wij dezelfde interesses te hebben. Hij had mijn sleutel en had mijn woonkamer opgeruimd en een grote bos bloemen gekocht. Ik ben zelf helaas onvruchtbaar en was ook al echt gek op zijn kinderen. Zijn oudste mocht een dagje meelopen bij mij op het werk en het ging echt perfect. Hoe kan het nu zo zijn dat hij ineens geen contact niks meer wil? Hij heeft 2 avonden paar weken terug bij mij op de stoep gestaan en vertelde huilend hoe gek hij op mij is. En nu heeft hij mij geblokt van alles. Ik mis hem zo erg en wil hem echt graag terug. Ik heb langere relaties gehad maar die vallen echt in het niet bij wat ik voor hem voel. Reactie infoteur, 22-03-2017
Pijnlijk als je volop verliefd bent en dan ineens bot aan de kant gezet wordt. Besef dat deze man je niet de waarheid vertelde over zijn werk, wat echt vreemd is. Toen je hem met die leugen confronteerde zette hij je direct aan de kant. Je weet niet waar hij verder nog over gelogen heeft. Sta er bewust bij stil. Misschien is hij helemaal niet zo betrouwbaar als je dacht.

Verander het slot van je deur want je weet niet of hij een kopie heeft laten maken. Want het gaat er eigenlijk niet om dat hij de relatie meteen afkapt omdat hij liegt, het gaat erom hoe jij je laat behandelen door hem. Verliefdheid maakt blind, we idealiseren die ene persoon, plaatsen die op een voetstuk en accepteren dingen die we zelfs van onze eigen familie niet zouden accepteren.

Ga met beide benen op de grond staan en idealiseer niemand die jou opzij schuift alsof je een voorwerp bent wat hij niet meer gebruiken kan, want hij is blijkbaar heel anders dan hij zich voordeed. Sterkte.

Flower, 28-12-2016 13:29 #109
Een week geleden heeft mijn ex onze relatie na 4,5 jaar beëindigd. Hij geeft aan dat onze relatie een broer-zus relatie was geworden en dat hij heeft geprobeerd om zijn gevoelens voor mij weer aan te wakkeren maar dat het niet terugkwam. Tevens geeft hij aan dat hij mij te weinig heeft gezegd dat er iets aan de hand was zodat we ook nooit de kans hebben gehad om het te onderzoeken waar het vandaan kwam. Ik heb daardoor zo'n gevoel van onmacht omdat ik echt zeker weet dat we dit hadden kunnen redden. Onze basis was goed, we vonden elkaar erg aantrekkelijk, konden volledig onszelf zijn bij elkaar (wat mijn ex altijd heel erg fijn heeft gevonden bij mij) humor en vertrouwen!

Ik kan mezelf gewoon echt niet voorstellen dat hij al deze dingen niet meer ziet nu zijn gevoel op dit moment minder is… Hij geeft zelf ook toe dat hij opener moet worden en zijn gevoel moet gaan uiten maar ik denk nu alleen maar 'nu kan een andere vrouw daar profijt van hebben en ik ben de pineut'.

Ik heb hem op de man af gevraagd of zijn gevoel echt volledig weg is en of hij niet na een rustperiode kan zien hoe het dan is maar hij geeft aan voorlopig echt alleen te willen zijn en aan zichzelf wil gaan werken met de gedachte dat onze paden in de toekomst elkaar misschien weer kruisen.

Ik wil zo graag antwoorden weten waarom het zo is gelopen en of ik er iets aan had kunnen doen maar ik weet dat ik daar nu niet aan heb en dat gevoel moeilijk te verwoorden is. We hebben nog wel contact gehad afgelopen week ivm spullen ophalen etc en dan is hij ook alleen maar aan het huilen en zei op een gegeven moment ook dat nu we geen contact gaan hebben hij misschien ook wel dingen gaat beseffen… maar ik probeer echt geen hoop te houden en me aan de geen contact regel vast te houden zodat we beide de rust krijgen. Hoe kan ik deze valse hoop loslaten en als jullie het verhaal zo lezen wat denken jullie dat er nog kan zijn? Reactie infoteur, 28-12-2016
Ik begrijp dat je ex het er zelf ook moeilijk mee heeft. Mogelijk is het voor hem een grote stap en is hij onzeker of hij wel het juiste besluit genomen heeft. Soms is het echter nodig om even uit elkaar te zijn en de draad van het leven op te pakken, om vervolgens te ontdekken dat je de ander meer mist dan je dacht. Geef hem de tijd om jou te gaan missen want het is niet zo dat alleen jij hem misschien kwijt bent, maar andersom raakt hij jou ook kwijt als hij je laat gaan.

Jouw verdriet zal na een tijdje echter wel minder worden als hij voet bij stuk houdt. De komende weken zal je ontdekken of hij je toch te veel gaat missen en of hij terug zal komen of dat hij echt zonder jou verder wil.

Zit je echter nog met veel vragen dan is het echt niet onredelijk om hem te vragen om een gesprek zodat je die hem stellen kunt.

Het is voor jou ook belangrijk om de voor- en nadelen van jullie relatie een beetje in kaart te brengen. Wat bedoelt hij bijvoorbeeld met een broer/zus relatie?

Zinzi, 11-05-2016 23:20 #108
Mijn ex en ik zijn nu bijna 6 mnd uit elkaar na een relatie van 3 jaar. We zijn uit elkaar gegaan omdat we niet bij elkaar passen. Dat was de reden volgens hem. We zijn samen gaan wonen toen we 2 jaar bij elkaar waren en wonen nog steeds samen. Het is best vreemd want we kunnen heel goed met elkaar opschieten maar volgens hem is het alleen vriendschappelijk. Sinds het uit is slapen we nog steeds in 1 bed en hebben we af en toe ook intiem contact. Ik heb het gevoel dat er soms meer is dan alleen vriendschap. Heb hem verteld dat ik de situatie accepteer dat hij niet verder wil maar hij weet ook dat ik nog steeds gek ben op hem. Ik heb niet het gevoel dat hij daar misbruik van maakt want we praten best open met elkaar en hij is gewoon duidelijk alleen zijn houding en acties laten soms echt iets anders zien. Ik weet dat hij geen contact heeft met andere vrouwen maar dat hij wel de aandacht mist maar mij niet wil kwetsen. Ik zou hem graag terug willen maar wil onze band die best sterk is niet kapot maken. Ik heb geen idee hoe ik dit het beste kan aanpakken. Reactie infoteur, 12-05-2016
Hi, je schreef: 'Heb hem verteld dat ik de situatie accepteer dat hij niet verder wil… '

Maar even later schrijf je dat je hem graag terug wilt. Probeer dus eerlijk tegen jezelf en hem te zijn. Je hebt het niet geaccepteerd, je hoopt immers nog dat het weer goed komt tussen jullie. Vertel gewoon wat jouw hoop en doel is. Het wordt namelijk tijd dat hij ophoudt gebruik te maken van je aanwezigheid. Het is uit, hij wil niet met je verder. Hij wil wel met je naar bed en houdt daarmee duidelijk onvoldoende rekening met jouw gevoelens, ook al maakt hij zichzelf misschien wijs dat hij dat wel doet. Maar jij bent ook niet goed voor jezelf; want waarom zou je in deze situatie blijven doormodderen met een man die alleen vriendschap van je wilt en zo nu en dan het gemak neemt om intiem met je te zijn? Waarom gaat hij niet ergens anders wonen? Dan zou je er snel overheen zijn en je eigen leven weer op kunnen bouwen.

M., 09-04-2016 12:03 #107
Hallo,

Het is nu een week uit met mijn vriend waarmee ik 3 jaar samen ben geweest, het kwam van zijn kant.
Ik heb dit totaal niet aan zien komen maar hij zei dat hij er al een langere tijd mee liep. De rede was dat hij minder voor me is gaan voelen omdat hij het erg druk heeft, dan minder aan me denkt en we elkaar altijd 1x in de week zagen. Hij zegt dat ik het niet verdien dat hij niet voor de volle 100% voor mij gaat, hij zegt dat ik beter verdien. Ook heeft hij erbij gezegd dat hij aan zich zelf wil werken en dat we misschien ooit weer bij elkaar komen. Ik wil natuurlijk niets liever dan bij hem zijn, ik ben er kapot van. Daarnaast heeft hij doorlaten schemeren dat hij contact heeft met een ander via berichten, hij zegt dat dit gewoon voor de afleiding is en om de allerdaagse dingen mee te bespreken.
Ik wil hem zo graag terug, heb er buikpijn van.
Wat kan ik het beste doen? En moet ik me zorgen maken over die ander waar hij contact mee heeft? Reactie infoteur, 09-04-2016
Hi, liefdesverdriet doet inderdaad veel pijn. Of je je zorgen moet maken over die andere persoon… als je vriend/ex-vriend niet eerlijk vertellen zou dat hij die persoon meer dan aardig vindt, kom je er pas achter als ze wat zouden krijgen.

Ook dat zou pijn doen, maar een partner die op die manier niet te vertrouwen is, daar heb je uiteindelijk niets aan. Je moet elkaar kunnen vertrouwen. Natuurlijk kan iemand verliefd worden op iemand anders, maar het is eerlijker om dat te vertellen, dan weet je van elkaar waar je aan toe bent. Of je vriend een oogje op die ander heeft weet je niet. Hij kan net zo goed de waarheid vertellen.

Na drie jaar is het begrijpelijk dat de heftigste verliefdheid over is, en als je nog erg jong bent is het niet altijd even makkelijk om dan de voordelen te zien van de vele herinneringen die je samen hebt. Je hebt een band na drie jaar, en de tijd zal leren of die band voor hem ook sterk genoeg is om ermee door te gaan. Je kunt hem nu het beste even met rust laten, dus niet achter hem aanlopen. Geef hem even de tijd om na te denken, om te ervaren hoe het is om jou niet meer als vriendin te hebben, en geef hem de tijd om jou te gaan missen. Als hij na een week nog steeds zelf geen contact heeft opgenomen, kan je altijd eens polsen hoe het met hem gaat, maar als hij aangeeft dat hij echt niet eer verder wil, dan zal je erdoorheen moeten. Je kunt hier meer lezen over hoe je liefdesverdriet weer te boven komt:

http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/37668-verliefd-of-liefdesverdriet-hoe-voelt-het.html

In elk geval sterkte en hopelijk voel je je snel weer wat beter.

Tine, 23-03-2016 11:10 #106
Hoi,
Mijn ex-vriend en ik zijn niet zolang samengeweest. Na mijn vorige relatie zijn wij redelijk snel iets met elkaar begonnen. In het begin van onze relatie heb ik afstand gevraagd, omdat ik echt verliefd aan het worden was en ik niet opnieuw gekwetst wou worden, deze afstand heb ik niet gekregen, hij bleef elke dag bellen, langskomen, slapen.

Na enkele weken woonde hij dus praktisch bij me in, elke avond had hij wel een reden om bij me te blijven slapen… We deden het echt goed samen en werden echt een team, dus kwam de tijd om hem voor te stellen aan de vrienden. De man waar mijn vorige relatie mee was was hier ook aanwezig, maar alles ging supergoed.

Toen we thuiskwamen heeft hij me gevraagd om eerlijk te antwoorden of er nog gevoelens waren voor die ander, mijn eerlijke antwoord was 'misschien vaag nog een beetje, maar niets in vergelijking met mijn gevoelens voor jou', ok toegegeven, dit was misschien niet zo slim… De dag erna heeft hij me laten staan, met als reden dat hij niet wist of hij ooit kinderen zou willen (terwijl ik dit wel zou willen) en omdat hij denkt dat ik terug zou gaan naar die ander, (ik kan teruggaan maar dit wil ik niet). Ik heb proberen duidelijk te maken dat ik echt enkel maar voor hem wil gaan, maar het mocht niet baten…

Nu stuurt hij wel nog elke dag sms'jes om te vragen of ik lekker geslapen heb, hoe het gaat, om slaaplekker te zeggen… Maar zijn spullen wil hij nog niet komen ophalen omdat hij denkt dat het te pijnlijk zou zijn voor mij.

Ik weet niet meer wat ik er moet van denken, ik mis hem echt, en door de sms'jes hoop ik dat alles wel zal goed komen… Maar is het wel goed om hierop te hopen? Reactie infoteur, 23-03-2016
Hi, het komt onvolwassen over van je ex-vriend. Als zijn ego zo groot is dat hij niet eens aanvaarden kan dat je mooie herinneringen aan je ex kunt hebben, zal het niet gemakkelijk zijn om iets met hem op te bouwen. Elk mens heeft immers vaak wat vage gevoelens voor een ex, omdat je met een ex nou eenmaal ook leuke dingen hebt meegemaakt. De gevoelens kunnen ook negatief zijn, als je alleen maar slechte ervaringen hebt gehad met iemand, maar zelfs dan is er sprake van gevoelens voor een ex. Als je ex iemand wil zonder verleden kan hij beter iemand zoeken voor wie hij de eerste liefde is.

De vraag is dus of het nut heeft om een relatie te willen met iemand die jou voor een kleine tegenslag meteen al aan de kant zet.

Heeft het nut om te hopen? In dit geval lijkt het niet zo zinvol. Je ex komt uit je verhaal naar voren als iemand die alleen maar met zichzelf bezig is en die verder geen rekening houdt met jouw gevoelen.

Henk, 28-02-2016 20:02 #105
Hi, na 3.5 jaar relatie uitgegaan na anderhalf jaar samengewoond te hebben. Zij studeerde nog ik werkte al 4 jaar. Ik dacht al enkele stappen verder en zij nog niet. Voorts hadden we af en toe wel kleine akkefietjes op het einde. Ook door het feit dat we het laatste half jaar uiteen aan het groeien waren omdat zij vaak wegging met mensen van de klas. Uiteindelijk heeft zij er een punt achter gezet. Na appartement leeg te halen nu twee weken geen contact meer. Ze stuurde me nog paar weken na de breuk dat ze me miste maar dat ze twijfelt wat ze met haar leven wilt, nl. weggaan en vrijheid of een relatie. Nu stuurt ze me echter niets meer. Ze zei ook dat ik haar te weinig aandacht gaf enzovoorts. Ik was er ook niet altijd bij toen ze iets wou gaan doen 's avonds omdat ik nog een ander (werk)leven leidde. En zij nam heel veel hooi op haar vork wat betreft sociale engagementen. Ze heeft me van haar woonplaats gevolgd naar mijn stad dus ik dacht echt dat alles goed was en het uitgaan/sociale leven zou veranderen blijkt dus niet het geval te zijn. Heeft dit nog een kans om haar te contacteren/met rust te laten of niet? Ze zei dat ze met mij de tijd van haar leven had gehad en onze karakters lijken echt hard op elkaar… Reactie infoteur, 29-02-2016
Hi, uit je verhaal kan ik niet opmaken wanneer het uitgegaan is. Als het net uit is geef haar dan het liefste wat tijd en ruimte om na te denken. Misschien dat ze na een dag of 10 afstand tussen jullie, weer aan de goede dingen terug gaat denken en je gaat missen. Hoor je niets van haar, kan je na een week een voorzichtige poging doen om te kijken hoe ze er dan inmiddels over denkt. Als haar gevoelens voor jou niet veranderen is het eenmaal zo en zal je zelf ook tijd nodig hebben om er overheen te komen. Of het nut heeft is afhankelijk van haar gevoelens voor jou.

Anon, 12-02-2016 02:12 #104
Hi,

Thanks voor je steunende woorden! Het voelt natuurlijk nog steeds raar. Het is een beetje een dagelijks vicieuze cirkel nu. Als ik opsta voel ik me heel verdrietig. Dit houdt zich een paar uur aan en daarna ben ik het licht aan het accepteren dat het voorbij kan zijn. Naarmate de dag ouder is, word ik wat relaxter. Maar zoals ik al zei is het een cirkel dus de volgende dag begin ik weer opnieuw.
Ik mis haar wel nog heel erg en ik wil haar dolgraag terug. Echter heb ik nog geen contact opgenomen en zij ook niet. Ik wil eigenlijk binnenkort toch even iets van me laten horen want we hebben elkaar een week niet gesproken. Is dit verstandig of moet ik wachten tot zij dat doet? Reactie infoteur, 12-02-2016
Jammer dat ze nog niets heeft laten horen. Je kunt natuurlijk zelf iets laten horen, maar dan komt het wel weer van jouw kant. Kan je het nog een paar dagen volhouden? Bijvoorbeeld tot 10 dagen? Stel voor jezelf een moment waarop je vindt dat je haar mag contacten. Stel je dan niet te smekend op, maar misschien juist vriendelijk en geïnteresseerd, maar wel vriendschappelijk. En hou het kort. Misschien heb je een goede reden om te bellen. Bijvoorbeeld om spullen op te halen. Het is echter beter om nog even af te wachten. Een paar dagen misschien. Het zou zo fijn zijn als het van haar kant af zou komen.

Verder ben je goed bezig. Afleiding zoeken en je bewust zijn dat de pijn in de loop van de dag minder wordt, is erg goed. Na verloop van tijd zal het steeds sneller beter gaan gedurende de dag, dus vroeger op de dag al. Ook zal je dan weer interesse krijgen in andere dingen, steeds meer, en aanvaarden dat relaties heel vaak niet eeuwig duren.

Probeer het nog een paar dagen uit te stellen om haar te benaderen. Daarna kan je gerust eens polsen. Ik hoop voor jou dat ze voor die tijd zelf contact met jou zoekt.

Anon, 09-02-2016 01:29 #103
Hi,
Oprecht bedankt voor je reactie. Ik heb gelukkig vrienden en familie bij wie ik altijd terecht kan. Het blijft natuurlijk zuur als ik alleen ben, dus ik probeer dat zoveel mogelijk te vermijden. Ik hoop inderdaad dat ze er snel uit is want dat geeft me ook echt duidelijkheid. Nu voelt het wel als voorbij, maar misschien is er licht aan het eind van de tunnel. En juist dat maakt het nog moeilijker voor mij om het te verwerken. Reactie infoteur, 09-02-2016
Hi, het doet ook veel pijn. Je hebt veel meegemaakt samen, het is erg moeilijk om te aanvaarden dat het misschien voorbij is. Maar leef in het moment, dag voor dag en stap voor stap. Als ze niet terugkomt, dan zal de pijn na een tijdje overgaan, als je maar volhoudt en veel afleiding zoekt. Op den duur slijt de pijn dan echt. Nu is dat misschien nog moeilijk te geloven, maar het is echt zo. Lees ook nog eens hier:

http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/37668-verliefd-of-liefdesverdriet-hoe-voelt-het.html

Anon, 08-02-2016 02:33 #102
Hi,

Mijn (ex) vriendin heeft het onlangs met mij uitgemaakt, puur omdat ze op dit moment niet weet wat ze wil. Ze is op dit moment dus erg in de war. Ze vroeg me daarom om haar even met rust te laten. Ik voel me, wat natuurlijk logisch is, behoorlijk zuur. Maar het voelt een beetje dat het half uit is omdat ze niet weet wat ze wilt. En ze heeft ook aangegeven dat ze hoopt dat het weer goed komt tussen ons. Ze houdt nog heel veel van me, en ik van haar. We hebben beiden keihard lopen janken, elkaar geknuffeld en kleine kusjes gegeven op het moment dat zij het uitmaakte.
Ik lees vooral dat ik haar die rust ook moet geven en even geen contact meer te hebben. Dat is op zich al moeilijk genoeg. Maar ik voel me zo zuur. Helemaal omdat ik dus niet weet wanneer ze er achterkomt en wat daar de uitkomst van is. Er is dus een beetje hoop, maar ik weet niet wat ik moet doen. Reactie infoteur, 08-02-2016
Hi, het is natuurlijk moeilijk om haar met rust te laten, want je bent bang dat er daardoor nog meer afstand tussen jullie zal ontstaan. Het is echter zo dat ze gewend is jou te zien en te spreken wanneer ze dat wil. Door gehoor te geven aan haar verzoek om haar even met rust te laten, kan zij juist gaan inzien dat ze jou mist als je er niet bent, en als er geen contact tussen jullie is. Juist dat kan ze haar echte gevoelens voor jou weer gaan voelen.

Als ze dat niet meer gaat voelen, kan je dat toch niet forceren. Geef haar dus even de tijd om jou te gaan missen. Ze moet blijkbaar met zichzelf uitvechten waarom ze dit nu ineens zo voelt en of ze nog genoeg van je houdt om verder met je te gaan.

Probeer ondertussen aan jezelf te werken. Ga niet bij de pakken neerzitten maar zorg dat je er goed verzorgd uitziet, ondanks je liefdesverdriet. Zoek afleiding met vrienden, ga erop uit en wacht gewoon even af hoe het verder gaat. Er zit niks anders op. Ik hoop voor jou dat ze na een week ineens weer aan de bel hangt. Als ze niks van je hoort zal je waarschijnlijk niet snel uit haar gedachten zijn. Laat zeker een volle week niets horen, liefst langer.

Laat hier nog eens horen hoe het verder is gegaan, en of je iets van haar gehoord hebt.

Lisa, 25-01-2016 15:26 #101
Hallo,

Het is nu al een week of 5 uit met mijn vriend. We zijn 10 maandjes samen geweest. We hebben samen besloten om het uit te maken omdat we de laatste 2 maanden constant ruzie hadden. We zijn als 'vrienden' uit elkaar gegaan maar lang hield ik dat niet vol. Ik merkte gewoon dat ik hem steeds meer begon te missen. Ik weet gewoon dat ik hem terug wil maar ik heb geen idee hoe. Heeft iemand tips? Reactie infoteur, 25-01-2016
Hi, het is lastig. Je kan hem altijd eens vragen om weer eens af te spreken, maar als hij het beter vindt dat het uit is dan kan je er weinig tegen doen.

Dries, 20-01-2016 19:17 #100
Hallo,

Mijn vriendin heeft het uitgemaakt vorige week en we waren 1,5 jaar samen.
De laatste 3 maanden hebben we veel ruzie gemaakt en dit kwam door mij denk ik. Ik heb veel kansen gekregen van haar en deze allemaal verpest. Ik hou heel veel van haar en zij ook van mij, ze heeft het ook moeilijk om mij te laten. Ik heb geprobeerd dat ze mij zou haten zodat we misschien elkaar vergeten en dat is gelukt ze haat mij nu. Hierdoor heb ik het extra verpest… Ik bel haar elke avond nog, dat ik heel veel van haar hou en om slaapwel te zeggen.

Heeft er iemand tips wat ik moet doen om het goed te maken of tips dat ik zeker niet moet doen… Het zou me echt gelukkig maken. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 21-01-2016
Hi, ten eerste lijkt het 't beste om niet te zorgen dat je vriendin je haat. Waarom zou je zulke onverstandige dingen doen? Als je van elkaar houdt toon dan:

respect voor de verschillen tussen jullie
gun elkaar ruimte voor een eigen leven
toon geen zinloze jaloezie, want daarmee zeg je dat je de ander niet vertrouwt
geef complimenten en liefde, geen nare opmerkingen
wees eerlijk en liefdevol

Zo te lezen houden jullie nog van elkaar. Is het niet beter om het gewoon weer samen te proberen?

Joyce, 18-01-2016 10:54 #99
Hoi,

Mijn vriend heeft het donderdag (1,5 week geleden) uitgemaakt. De reden was hiervoor dat we teveel ruzie hadden. Dit kwam grotendeels door mij omdat ik in mijn vorige relatie een jongen had die erg agressief was en ik toen erg gesloten ben geworden. Hier ben ik pas achter gekomen sinds mijn huidige ex het heeft uitgemaakt. Ik ben toen met veel mensen gaan praten over de situatie waar wij ons in bevonden.Ik heb dit toen naar hem terug gekoppeld maar hij wilde het niet de kans geven. Ik denk dat zijn vrienden hier ook grote invloed op hadden. Nadat hij het had uitgemaakt, heeft hij me nog steeds berichten gestuurd als van: Ik ben er altijd voor je en ik ga je verwijderen van Facebook omdat ik het niet aankan, maar ook berichten als van: jij bent er makkelijk overheen zeg. Ik ging er toen helemaal niet op in en zei tegen hem; maak het nou niet moeilijker dan het is en tuurlijk heb ik het er zwaar mee. Nu heeft hij mij donderdag nacht(toen ik uit was) 5x gebeld en allemaal berichtjes gestuurd dat hij mij miste en dat hij niet wist wat hij moest doen. Omdat ik erg instabiel en makkelijk beïnvloedbaar was, ben ik toen naar hem toegegaan. We hebben toen de hele nacht geknuffeld en seks gehad. Ik dacht die ochtend het gevoel dat het weer goed was, maar hij zei toen dat hij dacht dat het echt niet meer werkte en dat hij mij niet aan het lijntje wilde houden. Ik ben toen weggegaan met de tram naar mijn eigen huis en zag hem (toen ik net ging zitten), naar buiten komen uit zijn huis en naar de tram staren toen de tram wegreed liep hij weer naar binnen. Ik weet nu niet meer wat ik moet doen. Ik wil hem erg graag terug. Na vrijdagochtend heb ik niets meer laten horen en wil hem graag terug.

Deffer, 06-01-2016 20:46 #98
We hebben 5 echt hele mooie toffe jaren gehad waarbij het laatste jaar wat sleur leek te ontstaan. Seks werd minder, ik begon wat te klagen en zuur te worden. Aan de andere kant knuffelden en kusten we veel. Deden leuke dingen en waren ontzettend ondernemend. Ineens is ze iemand op het werk tegengekomen. Eerst via FB berichtjes en daarna zelfs een afspraak. Ze werd ontzettend verliefd op die ander. Ik heb toen mijn spullen gepakt en verteld dat ze een keuze moest maken tussen hem of mij. Dat kon ze niet, ze gaf aan dat ze wel van mij hield maar niet meer op mij verliefd was. Ik ben nooit boos geweest, nooit ruzie gemaakt. Wel in het begin aandacht gezocht (mail, app), maar dat was wederzijds. Toen een periode van echte rust afgesproken maar zij bleef doorgaan met die ander. Na een fijn lang gesprek waarbij we alle problemen van onze relatie bespraken, welke trouwens goed op te lossen bleken te zijn, toch de knoop doorgehakt. Ik wilde niet aan het lijntje worden gehouden. Ze is zo intens verliefd dat het haar schijnbaar niet echt veel leek uit te maken en gaat ze maar door met hem. Ik heb wel gelezen over ex terug enzo, maar als ze zo verliefd is maak ik toch nooit een kans meer…

Anoniem, 14-11-2015 19:34 #97
Sinds vandaag heeft mijn vriendin het officieel uitgemaakt na een jaar en 8 maanden. Afgelopen woensdag zouden we zoals gewoonlijk afspreken maar toen kreeg ik een berichtje dat ze wou praten. Eenmaal bij haar zijn we gaan praten, en vertelde ze dat ze twijfels had aan de gevoelens voor mij. Dit kwam voor mij aan als een schok. Ik heb nooit iets in de relatie gemerkt wat niet goed zat en kreeg nu ineens dit te horen. Ik voelde me op dat moment hulpeloos en gevoelloos maar vooral veel ongeloof. We hebben de volgende dag afgesproken via een apje om vandaag verder te praten. Ze vertelde dat ze al maanden lang twijfelde maar er niet aan wou toegeven. Ze vertelde ook dat het niet goed voelde om zo verder te gaan en dat ik geen hoop moet houden. Het lastige vind ik dat ze niet weet waar de twijfel vandaan komt ondanks dat ik dat meerdere keren gevraagd heb. We hebben nu afgesproken een tijd geen contact te hebben. Is er een kans dat dit nog goed kan komen of is het einde verhaal? Ik wil haar echt niet kwijt. Reactie infoteur, 14-11-2015
Hi, kans dat het nog goedkomt is er natuurlijk wel, maar er is ook kans dat het niet meer goedkomt. Kan heel goed begrijpen dat je nu hoopt, en dat je je niet kunt voorstellen dat het niet meer goedkomt. Het kan je het gevoel geven dat je gevoelloos bent, zoals je schreef, maar je bent misschien ook een soort van tijdelijk verdoofd. De klap komt namelijk hard aan, vooral als je niet gemerkt hebt dat het er aan zat te komen. Dan komt het extra hard aan. De vraag is eigenlijk ook waarom ze het uitgemaakt heeft, of beter gezegd, waarom haar gevoelens voor jou veranderd zijn. Het kan allerlei oorzaken hebben. Mensen kunnen na een bepaalde periode het gevoel hebben dat ze meer willen in het leven dan een vaste relatie, of mensen kunnen verliefd worden op iemand anders, of ze kunnen het gevoel hebben dat de relatie hen niet meer biedt wat ze ervan verwacht hadden, enzovoorts. Uit je bericht maak ik op dat je niet precies weet wat haar reden is. Ze zegt dat ze twijfelt aan haar gevoelens voor jou. Dat kan, maar weet ze ook waarom ze twijfelt?

Het is goed om even geen contact te hebben, dan kan zij de boel op een rijtje zetten en ontdekken of ze jou mist. Probeer haar helemaal met rust te laten, en na een week of zo pas eens aan haar te vragen hoe het met haar gaat. Als ze je niet echt mist, dan zal je haar nog meer tijd moeten geven. Als ze je helemaal niet missen gaat, dan is haar gevoel voor jou blijvend veranderd. Soms weet je waarom gevoelens veranderen, soms begrijp je het zelf niet. Liefde kan je verder niet forceren, dus alleen de tijd kan uitwijzen of het nog iets worden kan tussen jullie.

Zoek zoveel mogelijk afleiding, praat met mensen die het gemis begrijpen, en werk in elk geval wel aan je eigen leven. Misschien kan je nog voor jezelf ontdekken waar het mis ging. Vaak zijn er toch wel barstjes geweest die je achteraf pas zien kunt.

Anoniem, 11-10-2015 15:28 #96
Hallo,

24 juni 2015 is mijn relatie van bijna 6 jaar uitgegaan, hij zei dat hij het niet meer kon ivb de ruzies die er waren ( dit vaak via whatsapp) en doordat ik hem niet vrij genoeg liet. zoals hij het dan zegt het lag aan je gedrag. ik vecht nu al 3.5 maand om hem weer te krijgen en elke keer krijg ik als antwoord ''ik weet het niet'' ik kan het niet''. in die 3.5 maand hebben we het 1 keer even weer geprobeerd. na 1 maaand uit elkaar te zijn geweest. we spraken af en daar sloeg de vonk weer over. maar 3 dagen na die tijd ging ik op vakanie naar italie en is het op whatssapp weer mis gegaan. hierna hebben we nog een keer afgesproken hier kwam er wel wat gevoel terug zei die en werd die ook wel weer verliefd. hierna heeft die gezegt er nog over na te gaan denken wat hij precies wou intussen appen we elke dag maar geen goeie gesprekken. omdat ik continu vraag of we het nog proberen. na nog een maand hebben we nog een keer afgesproken. ik had hem gevraagd recht in me gezicht te zeggen dat het uit was. toen hij me zei ''het is voor mij klaar''' keek hij de andere kant op. verder hebben we toen wel wat leuke herrineringen opgehaalt. en die avond zei die ook dat er weer wat gevoel was terug gekomen. dit is kapot gegaan doordat er de volgende dag een leugen werd rond verteld over mij dat ik met een ander was gegaan ondertussen. en wat ik ook zeg hij gelooft me niet dat het niet zo is. nu 2 week later heb ik hem nogmaals weer gevraagd om duidelijkheid en ik krijg als antwoord '' ik kan het niet meer''

ik vraag me af waarom het elke keer wel terug komt als die mij ziet, als ik hem nu vraag om af te spreken zegt die nee. ik ben er zelf heilig van overtuigd dat wij met 1 kans weer heel gelukkig kunnen worden omdat ik de fouten inzie en deze graag aan wilt pakken. maar hij gelooft er niet meer in. wel zegt hij dat die van me houd en dit altijd zal blijven doen.
ik kan hem heel moeilijk met rust laten omdat ik bang ben dat die mij gaat vergeten langzaam, en dat die inziet dat hij nu echt vrij is zonder dat ik hem app en dus inziet hoe ''mooi '' het leven zonder mij is.
hoe krijg ik hem nog terug… ik heb er zelf alles voor over.

GR. Reactie infoteur, 11-10-2015
Hi, je bent bang dat als hij ziet hoe mooi het leven is zonder jou, dat hij dan zeker niet meer bij je terug wilt.

Dat geeft aan hoe onzeker je bent over jullie relatie. Het is niet zo logisch dat hij ziet hoe mooi het leven is zonder jou, jullie hebben samen immers ook veel mooie dingen meegemaakt neem ik aan. Het leven zonder jou zal anders zijn, maar op dit moment in zijn leven misschien voor hem het beste.

Wat ik me namelijk wel kan voorstellen is dat zes jaar vastigheid het vrije leven voor hem misschien lokt. Een vaste relatie heeft immers ook nadelen. Je kunt niet voorkomen dat hij van zijn vrijheid kan genieten, zelfs als hij jou toch op sommige momenten ook wel zal kunnen missen.

Het is wel zo dat als je hem niet met rust laat, hij waarschijnlijk vooral alleen de voordelen ziet van vrij zijn, terwijl als jij hem de gelegenheid geeft om jou te gaan missen, dan kan hij ook de nadelen van het vrijgezellen bestaan gaan inzien. Je hebt hem inmiddels meer dan duidelijk gemaakt dat jij hem graag terug wilt, nu is het aan hem om andersom ook jou te laten weten dat hij je mist. De kans dat hij jou terug zal gaan opzoeken is het grootste als je hem wat meer met rust zal laten. Lukt het jou niet om hem een tijdje met rust te laten, zeur en bedel dan niet om zijn contact maar laat hem alleen weten dat het nou eenmaal moeilijk is voor jou om het allemaal los te laten, maar dat je er wel aan werkt om een leven zonder hem op te bouwen. Als hij merkt dat je meer afstand van hem neemt, is de kans groot dat hij dan pas gaat inzien wat hij kwijtraakt. Geef hem de ruimte om te ontdekken wat jullie relatie hem waard is. Je kunt liefde nou eenmaal never nooit dwingen.

Anoniem, 26-09-2015 22:56 #95
Hallo
Ik heb 5 jaar geleden een relatie gehad met mij ex, het werkte niet voor hem, dus zijn we uit elkaar gegaan. 3 jaar daarna heeft hij weer contact met me op gezocht en zijn we gaan afspreken en hebben we weer een relatie gekregen, op een gegeven moment was hij er ineens klaar mee en stuurde hij in een avond het is over tussen ons. Dat vond ik best lastig. 2 jaar verder, nu dus heeft hij me weer een berichtje gestuurd en af en toe praten we weer. Ik heb in die tussentijd dat we niet samen waren nooit een andere jongen tegegekomen omdat het gewoon niet werkte, alleen met mijn ex… Zal het nu allemaal opnieuw gebeuren? En is het verstandig om weer een relatie met hem te nemen…? Ik denk dat hij mijn ware is…
Met vriendelijke groet Reactie infoteur, 27-09-2015
Hi, 'de ware' wat is dat eigenlijk? Verliefde mensen vinden de persoon op wie ze verliefd zijn, eigenlijk altijd 'de ware.'

Je ex heeft je een paar keer van het ene op het andere moment laten vallen, je weet dus al dat hij dat nog vaker kan doen. Voor hem werkte het dus niet met jou. Hou dat in gedachten en maak het niet mooier dan het in werkelijkheid is.

Als je bereid bent om met dat risico te dealen, en als je je verwachtingen dat het deze keer anders zal gaan op een heel laag pitje kunt zetten, dan is er niemand die jou kan tegenhouden om het opnieuw te proberen. Uiteindelijk bepaal je dat zelf. De kans dat anderen het je afraden is natuurlijk groot, maar dat spreekt voor zich. Je bent immers geen wegwerppartner. Succes met je beslissing.

Ron, 28-08-2015 19:06 #94
Drie weken geleden heeft mijn vriendin na 8 en een half jaar mij verzocht me spullen te pakken en uit haar leven te verdwenen.
Dit was voor mij aan de ene kant een klap en aan de andere kant zag ik dit aankomen
Jaren lang mega verl gewerkt om onze droom huis in het buitenland te verwekelijken hierdoor me zelf helemaal voorbij gelopen, zo veel werk verzet hier, en daar aan het huis dat ik haar niet meer de aandacht kon geven die zij vroeg en nodig had
Te moe om regelmatig te vrijen.
Heb haar geprobeerd alles te geven wat ik maar kon
Van komplimenten tot aan kadou's
In onze vakantie helaas in elkaar gezakt overspannen en burnoud gaf iedereen de schult om mij Hern zoms terecht en ook onterecht
Haar verteld dat wanneer we meer in nl zouden zijn ik naar de dokter zou gaan omdat ik me zelf helemaal kweit was

Nu drie dagen na de vakantie heeft zij het bijltje er bij neer gegooid
Ze wil me nuet meer zien spreken of wat dan ook
Me geblokt op app op fb
Ze gast overal heen uit en wat dan maar ook en als mensen zeggen nou sterkte meid is het waarvoor sterkte met mij gaat het vantasties

Volgens haar was ik niet meer gelukkig in onze relatie haate ik haar en zo als ze zij ik vond haar vies
Niets van dit alles is mijn gevoel geweest
Ik ben er kapot van en mis haar vreselijk
Wil haar graag terug in mijn leven maar ben bang naast het net te gaan vissen Reactie infoteur, 28-08-2015
Hi, hard werken en jezelf voorbijlopen kan je persoonlijkheid anders maken, dus je kan dan sneller boos zijn om weinig. Het hoort er allemaal bij in het leven. Als we stress hebben reageren we nou eenmaal sneller kortaf en lelijk, dan wanneer we ons prettig voelen. Als ik jouw verhaal zo lees dan denk ik dat je aan wat rust toe bent. Nu heb je natuurlijk verdriet en dan kom je ook niet echt tot rust, maar aan de andere kant heeft je vriendin misschien ook terecht aangegeven dat haar grens bereikt was.

Dan is pauze nemen het beste. Geef haar de tijd om de boel op een rijtje te zetten. Spreek geen kwaad over haar tegen anderen maar neem, zo mogelijk, juist de verantwoordelijkheid voor jouw aandeel voor jullie breuk. Besef dat alles wat je tegen vrienden, kennissen en familie zegt, bij haar terecht kan komen want je weet hoe mensen zijn, ze zeggen snel: 'hij zei dit of dat over je.' Dus dan kan je beter positief over haar zijn, dan krijgt ze dat eerder te horen. Dat is beter dan dat ze lelijke dingen hoort. Het is beter dat ze te horen krijgt dat je begrip hebt voor haar situatie, en dat je begrijpt dat het voor haar niet meer ging, maar dat je haar wel mist.

Jij kent haar het beste natuurlijk. Er moet een reden zijn waarom ze ermee gestopt is. Probeer voor jezelf nog eens na te gaan wat voor haar doorslaggevend is geweest. Als je weet waar het fout ging is het makkelijker om een plan te maken om de breuk weer te helen.

Marcello, 19-08-2015 12:48 #93
Wat ik persoonlijk erg vreemd vind, is dat zij degene is die elke week contact zoekt. Of het nu gaat om een overlijden, een verjaardag of over spullen. De eerste twee weken heeft ze zelfs de sleutel nog gehad en enkel de kleding weggehaald, waarom niet gelijk alles en nu als er aangegeven wordt dat ze een seintje krijgt wederom na enkele dagen weer contact zoeken over de spullen. In mijn optiek als zij er dan zo klaar mee is regel dit dan eerder en stuur ook geen berichten als er iets aan de hand is bij mij, want in principe ben ik een afgesloten boek voor haar. Reactie infoteur, 21-08-2015
Hi, het kan misschien een van deze drie dingen betekenen:

macht der gewoonte, ze is dus gewend met jou te overleggen en moet dat nog afwennen
ze mist je en wil weten of jij haar ook mist
ze is laks en heeft het te druk met haar eigen leven om tijd te maken om alles in een keer goed te regelen

Jouw wil is natuurlijk ook belangrijk. Wat wil jij? Als je het zat bent dat ze steeds weer contact zoekt en je houdt van duidelijkheid, dus weten waar je aan toe bent, dan kan je haar vragen alles in een keer definitief op te komen halen omdat je geen losse eindjes wilt. Als je nog hoop hebt kan je gewoon verder afwachten waar ze nog mee komt.

Marcello, 18-08-2015 18:09 #92
Allereerst bedankt voor de reactie. De reden welke zij heeft aangegeven voor de breuk is dat zij al vanaf haar zestiende in relaties verstrengeld zit en nu haar vrijheid terug wil en geen verplichtingen wilt hebben naar iemand. Het vreemde daarin is wel dat zij twee dagen voor de breuk aangaf dat ze me miste en nu elke week contact zoek weliswaar steeds om praktische zaken, maar als hier niet spoedig op gereageerd word dan volgt opnieuw een bericht via een ander social media. Aankomende donderdag zal zij notabele op haar eigen verjaardag de laatste spullen komen ophalen uiteraard houd ik de eer aan mezelf en zal ik in de ochtend haar netjes feliciteren daarnaast heb ik alle spullen netjes verzameld en ingepakt voor haar. De aankomende twee weken zal ik wederom geen enkel contact zoeken en haar dan eens een belletje geven gewoon om te vragen hoe het gaat. Daarnaast maak ik geen enkel gebruik meer (al enige tijd) van Facebook of welke ander social media dan ook. Ze heeft mijn nummer, ik zal haar donderdag geluk toewensen en hoop dat ik me eigen ritme weer kan gaan vinden. Het doet pijn om te zien dat je houvast weg is en de ander relatief makkelijk doorgaat (voor zover dit uiteraard goed te beoordelen is). Reactie infoteur, 19-08-2015
Hi, het komt inderdaad wel vaker voor dat de ander makkelijk doorgaat met het leven. Dat kan betekenen dat ze echt aan vrijheid toe was. Zolang ze jou niet vertelt waarom ze het zo makkelijk loslaat, is het een beetje gissen. Haar gevoel voor jou is blijkbaar niet meer hetzelfde, en dat komt vaak voor. Verliefdheid is soms net een zeepbel die ineens weg is. Geef haar maar die vrijheid die ze nodig heeft, en werk inderdaad maar aan je eigen leven. Als ze na een tijdje toch nog terugkomt kan je zien of er nog mogelijkheden voor jullie zijn, als ze wegblijft dan komt er vroeg of laat weer een ander op je pad, ook al ben je daar nu nog niet aan toe.

Marcello, 18-08-2015 09:58 #91
Hoi,

Mijn situatie, na een relatie van 2 jaar heeft mijn vriendin het op 20-7 uitgemaakt, ik kreeg terwijl ik in het vliegtuig zat op weg naar Nederland een bericht, we moeten vanavond praten.

Toen wist ik uiteraard voldoende, dezelfde avond gaf ze aan geen gevoel meer voor me te hebben en geen toekomst in ons samengestelde gezin te zien. Die avond ben ik heel erg boos geworden en heb ik haar geprobeerd op andere gedachte te brengen, uiteraard zonder resultaat.

Op 23-7 heeft ze mij een mail gestuurd dat ze nog steeds achter haar beslissing stond en dat het goed voelde om ermee te stoppen. Ik heb toen een mail teruggestuurd dat ik haar begrijp en haar keuze respecteer en accepteer, ze gaf aan dat ze even van slag was van mijn mail, wow wat een mooie mail stuurde ze.

Op 25-7 stuurde ze een bericht hoe het ging en wat m'n plannen in het weekend waren, ik stuurde een kort bericht dat ik nog geen plannen had daarna geen reactie meer van haar gekregen.

Op 27-7 stuurde ze wederom een mail dat ze in de avond wilde praten over haar spullen, ik was vrij relax vroeg haar om het weekend wat leuks samen te doen, ze wees dit af, omdat ze afstand wilde.

Een dag later heeft ze zoals afgesproken de meeste spullen (kleding e.d.) meegenomen aangezien de huissleutel nog had.

Op 30-7 overleed mijn opa, ik had er bewust voor gekozen om haar niet berichten, echter een dag voor de crematie op 3-8 was ze erachter gekomen en stuurde ze in de avond een bericht met de tekst waarom weet ik dat niet? Ik reageerde dat ik haar niet wil belasten met dingen die in mijn leven gebeuren. Op 4-8 de dag van de crematie stuurde ze een bericht dat ze er graag bij wilde zijn, ik gaf aan dat prima te vinden. Na de crematie hebben we even gepraat en ik vroeg haar wederom of ze in het weekend een drankje kwam drinken, ze gaf aan dat ze dat nog even in het midden liet.

Een dag later viel m'n zoon (niet haar zoon) van de trap en raakte in het ziekenhuis, aangezien ze op 6-8 een gesprek met m'n ouders had om haar kant van het verhaal te vertellen stuurde ik een bericht dat deze geen doorgang kon vinden aangezien mijn zoon in het ziekenhuis lag. Ze reageerde met hoe gaat het met hem etc., aan het einde van de dag stuurde ik: het komt goed, neem aan dat je van het weekend niet langs komt, ze stuurde terug beter van niet. Een uur later zag ik haar en was ik wederom emotioneel, ze gaf aan er geen behoefte aan te hebben om gezamenlijk wat te doen en dat ze geen contact wilde.

Op 12-8 stuurde ze wederom een bericht dat ze de overige spullen wilden komen halen, ik heb aangegeven erg druk met mezelf te zijn dat ik wel aangeef wanneer de spullen klaar staan (betreft een bed, wat ze nu niet nodig heeft en wat speelgoed van haar zoon), ze antwoordde anders kom ik donderdag het speelgoed ophalen en doen we later het bed. Ik gaf wederom aan dat ik te druk ben momenteel en dat ik het niet doe om haar te treiteren en dat ik niet boos ben of wat dan ook. Ze stuurde is goed, maar misschien is het voor jou zelf ook goed als de spullen weg zijn, ik hoor het dan wel.

Op 15-8 stuurde ze me een bericht om me te feliciteren met mijn zoon.
Op 17-8 kreeg ik een bericht; Hai, donderdag even de spullen doen?
Toen ik hier niet snel genoeg op reageerde, kreeg ik een half uur later een mail met de tekst; Hey kunnen we het even afstemmen.

Ondanks dat ik had aangegeven wanneer de spullen klaar zouden staan zit het haar blijkbaar om wat voor reden dan ook erg hoog.

Aankomende donderdag zal zij langskomen en de laatste spullen meenemen.

Welke acties kan ik vervolgens uitzetten, ik zit er al een tijdje helemaal doorheen, maar laat me niet kennen terwijl zij vrolijk verder gaat en geniet van haar vrijheid zonder verplichtingen. Reactie infoteur, 18-08-2015
Je doet het erg goed, maar het is ook zoals je schrijft: zij geniet van haar vrijheid.

De kans is dus groot dat ze echt achter haar beslissing staat. In elk geval op dit moment. De vraag is waarom ze het uit heeft gemaakt. De reden is vaak ook de reden waarom iemand het achter zich laten kan.

Je hebt een aantal pogingen gedaan om iets leuks met haar te gaan doen maar ze houdt dat duidelijk af. In dit stadium kan je dus niks doen. Het beste is om structuur in je leven aan te brengen waar je wat houvast aan hebt, en proberen te accepteren dat het waarschijnlijk echt voorbij is tussen jullie. Als ze terugkomt (en je hebt tegen die tijd nog gevoelens voor haar) is het natuurlijk nog mogelijk dat jullie alsnog bij elkaar komen. Maar als dat na een paar weken nog niet gebeurd is, wordt de kans steeds kleiner. De vraag is waarom ze niet meer wil? Wat is de reden dat ze het ineens niet meer zag zitten met jullie?

Wb, 12-08-2015 08:16 #90
Na een super relatie van bijna drie jaar heeft mijn vriendin het uitgemaakt omdat ze rust wil en haar gevoelens voor mij vriendschappelijk. Waren geworden, iets waar ik of haar (beste) vriendinnen nooit wat van gemerkt hebben! Tot de dag voor de break leek ze stapelgek op me en maakte ze plannen voor ons! Nu wil ik haar met rust laten en haar die rust geven, maar zij blijft regelmatig contact zoeken en ik weet niet goed hoe hierop te reageren. Nu wil ze graag dat ik naar de verjaardag van haar zoontje kom… Haar appjes gaan gepaard met hartjes en kusjes, of er niks aan de hand is! En nog iets, onze Facebook status staat nog steeds op "een relatie met" waarom veranderd zij dat niet? Moet ik dat doen of werkt dat juist averechts en zo laten? Alvast bedankt! Ze is me erg dierbaar en het zal mooi zijn als haar gevoel weer terugkomt!

Dd, 23-07-2015 00:16 #89
Hallo,
ongeveer 3 weken terug heeft mijn ex het uitgemaakt met de reden dat hij het niet meer voelt maar wel veel van me houd als "vriend" we waren iets langer dan 2 jaar samen. Voordat hij me had gedumpt wou hij een break en hadden we ook al bijna 3 weken geen contact. ik had gelezen dat ik na de breuk niet desperate contact moest gaan zoeken en smeken, dus ben ik eigenlijk direct aan mezelf gaan werken en dit gaat me nog steeds goed af. MAAR. Ik wil hem heel erg graag terug maar heb nog steeds niks van hem gehoord… mijn spullen liggen ook nog bij hem. hij zal die toch een keer moeten brengen oft. contact zoeken. Ik ben op het punt dat ik hardop kan zeggen dat ik hem niet nodig heb in mijn leven, maar ik wil hem wel in mijn leven en het liefst romantisch. Wat kan ik doen? Wil zo graag dat hij weer gevoelens voor me krijgt. ik hou van hem! Reactie infoteur, 23-07-2015
Hi, helaas zijn er geen wondermiddelen om je ex weer aan je te binden. Het doet pijn, maar het beste is om de spullen op te laten halen, en er aan blijven werken om het los te laten. Hij weet je telefoonnummer, hij weet waar je woont… toch laat hij niks horen. Dan is het tijd om verder te gaan met je leven. Blijkbaar voelt hij niet meer voor jou wat jij voor hem voelt.

Dat komt heel vaak voor, en je zal er doorheen moeten, maar er is niks tegen te doen. Het doet een tijdje pijn, maar het gaat over. Je kunt je ex nog vragen om een afrondend gesprek, als je nog met vragen zit. Waarom heeft hij het uitgemaakt? Is er een ander? Zijn zijn gevoelens voor jou helemaal over? Als hij je op dergelijke vragen eerlijk antwoord geeft, is het makkelijker om het een plaats te geven. Sterkte, en richt je op de toekomst. Er komen betere tijden.

Joep, 20-07-2015 22:10 #88
Ongeveer een jaar geleden heeft mijn ex-vriendin onze relatie verbroken, na ruim zeven jaar samen geweest te zijn. Het gevoel was bij haar weg en ze was verliefd geworden op iemand anders. Binnen een maand was zij al aan het daten met hem en sindsdien hebben ze een relatie. Ik heb geprobeerd zo min mogelijk contact op te nemen met haar en verder proberen te gaan met mijn leven. Dit valt mij nog altijd zwaar, er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Ik mis haar ontzettend en ondanks alles zou ik haar heel graag terug willen winnen. Tot voor kort had ik ook nog goede hoop dat dit mogelijk was. Het leek er namelijk op dat onze breuk, ondanks dat ze zo snel met een ander ging, haar ook zwaar viel. De eerste keren dat ik haar toevallig tegen kwam was ze heel erg enthousiast en hadden we heel leuke gesprekken. Al snel stelde ze ook voor om eens een drankje te doen. Ik heb hiervoor vriendelijk bedankt omdat het mij geen goed idee leek. Daarna zwakte het contact een behoorlijk af. Enkele maanden later kwam ik haar tegen op een feestje van gezamenlijke vrienden. Ze zag er toen niet goed uit, ze was flink aangekomen in gewicht en had behoorlijk dun haar gekregen. Ik heb toen ook aan haar gevraagd of alles wel goed met haar ging en of ze wel echt gelukkig was met haar beslissing. Zij gaf toen aan volledig achter haar beslissing te staan en heel gelukkig te zijn met hem. Nadien hebben we weer enkele maanden nauwelijks tot geen contact gehad. Totdat ik laatst weer een berichtje van haar kreeg hoe het met me ging. Wij hebben toen wel even een leuk gesprek gehad maar ik heb wel gevraagd waarom ze weer contact zocht. Zij gaf aan dat ik hier verder niets achter moest zoeken en dat ze gewoon geïnteresseerd was. Ik heb toen aangegeven dat ik dit liever niet meer had omdat ik erna iedere keer weer terug bij af ben. Heb ik hier goed aan gedaan? Ze geeft tenslotte aan geen spijt te hebben van haar beslissing en heel gelukkig te zijn met hem. Ik zou dan ook geen hoop meer moeten hebben dat het nog goed gaat komen tussen ons. Toch heb ik sterk het gevoel dat ze zichzelf voor de gek houdt en dat ze helemaal niet zo gelukkig met hem is als ze aangeeft. Niet alleen door de 'signalen' die ik hierboven genoemd heb maar ook door andere dingen die spelen. Zo heb ik altijd een goede band gehad met haar zus, waar ik nog regelmatig contact mee heb en heel soms ook wat mee afspreek. Zij heeft dit liever niet, dat wij nog contact hebben en al helemaal niet dat we nog afspreken. Waarom zou zij zich daar druk over maken als ze niets meer voor me voelt en gelukkig is met een ander? En zo zijn er nog wel wat punten waardoor ik twijfel aan haar woorden. Terecht? Of ben ik gewoon heel naïef en wil ik het niet geloven? Reactie infoteur, 21-07-2015
Hi, ik vind dat je het erg goed doet. Samengevat is het eigenlijk zo dat ze het uitgemaakt heeft en al een jaar een ander heeft, waarmee ze gelukkig genoeg is om ermee door te gaan. Zo nu en dan belt ze jou en toont dan vriendschappelijke interesse. Ze wil niet dat je met haar zus omgaat.
Aangezien ze geen pogingen doet om jou terug te krijgen, heeft ze voor die ander gekozen, dus is het inderdaad het beste om verder te gaan met je leven. Als mensen lang bij elkaar zijn geweest is er vaak nog wel een band, je hebt immers veel meegemaakt samen, dus ook jaloezie naar haar zus toe, kan een rol spelen. Misschien is ze bang dat het iets te gezellig wordt tussen jou en haar zus, of misschien vind ze het gewoon vervelend dat zij mogelijk ter sprake komt als je met haar zus praat. Maar je hebt er alle recht toe om leuk om te gaan met je ex schoonzus, dus trek je daar niet te veel van aan.

Het afhouden tussen jou en je ex lijkt me een goede keus, omdat je er zelf niets mee opschiet om haar steeds weer te zien en dan te ontdekken dat het voor haar gewoon vriendschappelijk was.

Killian Veenstra, 18-07-2015 03:31 #87
Ik heb het uitgemaakt met me ex vriendin neer dan een maand geleden maar vorige week had io weer een beetje contact gezocht en nu hoorde ik dat het uit was met haar nieuwe vriend na een maand maar ik wil dolgraag me ex terug maar ze wilt nog niet afspreken en we spreken elkaar alleen maar savonds heb jullie tips voor mij om de vlam weer aan te wakkeren door te whatsappen?
Gr killian Reactie infoteur, 18-07-2015
Hi, altijd lastig, want was ze verliefd op haar nieuwe vriend en heeft ze nu liefdesverdriet om hem? Dan moet ze dat eerst een plaatsje geven.

Dat ze niet wil afspreken wil zeggen dat je haar toch het beste even met rust kan laten. Als je dat te moeilijk vindt kan je haar natuurlijk gewoon vragen of ze nog wel eens terugdenkt aan jullie tijd samen. Als ze daarover positief is, kan het hoopvol zijn.

Frank, 18-06-2015 16:19 #86
Hoi,

Ik ben eergisteren gedumpt door me vriendin, maar het voelde heel vreemd en ze zei dat ze nog niet toe was aan een relatie terwijl we er al 1 hadden van 2 maand. (we hebben daarvoor 3.5 maand gedate). Ik heb haar na afgelopen dinsdag ook maar geblokkeerd op social media omdat ik gewoon even rust wil. Ik wil uiteindelijk opnieuw beginnen met haar, maar wat moet ik nu eigenlijk doen, volgens mij kan ik nu gewoon beter niet met haar praten maar wil haar graag terug!

Help!? Reactie infoteur, 18-06-2015
Even afwachten is meestal het beste. Als je dat niet lukt kan je nog een keertje contact zoeken, maar aangezien ze je (zoals je schrijft) gedumpt heeft, wil ze waarschijnlijk even met rust gelaten worden. Als jij haar ook even met rust kunt laten komt ze misschien tot inzicht dat ze je toch wel mist. Ze zal je dat dan zeker laten weten.

Als ze niets meer laat horen, kan je het na een week of zo, nog eens proberen. Je kunt haar dan eens vragen hoe het met haar gaat of zo. Maar als ze niet meer met jullie relatie verder wil, kan je daar niks aan veranderen. Ze zegt dat ze niet toe is aan een vaste relatie, daarmee bedoelt ze waarschijnlijk dat ze juist de vastigheid van een relatie nog niet wil. Een relatie brengt ook verplichtingen met zich mee dus mogelijk voelt ze zich daar niet prettig bij.

Richard, 18-05-2015 16:44 #85
Dank voor je bericht terug!

Eens, het is een lastige situatie. En het lijkt er inderdaad op dat ze me niet meer wil. Ik vrees dat zelfs als ze me nog een keer afwijst, dat ik zelfs dan nog hoop zou houden. De connectie die we gemaakt hebben is/was sterk. Ik denk (gevoelsmatig) dat er nog steeds gevoel is/ ze van me houdt. Maar het niet wil of kan. Door vertrouwensbreuk of door haar omgeving of een mix. De afstand helpt niet mee, ik kan niet zo even langsgaan.

Toen de “bom’ destijds gebarsten is, heeft ze, ondanks het niet te tonen het er erg zwaar mee gehad. Haar ouders zijn er dus waarschijnlijk nu fel op tegen, die hebben haar opgevangen, ze moest haar verhaal ook delen en kan me voorstellen dat dit niet goed landde bij hen. Ze hebben een huis gekocht voor haar een paar weken na de breuk, denk een kwestie van frisse start. Ze woonde dicht bij mijn oude huis in NL en was daar niet zo happy in die wijk. Met haar ouders schermde ze dan ook, haar moeder zou thuis zijn als ik langs zou komen. (prima, valt denk ik goed genoeg uit te leggen;-)

Mijn gedrag die avond en in de periode daarvoor begreep ze niet, wat waarschijnlijk negatief is uitgelegd. (lastig vallen, terwijl ik steun zocht, op de niet goede manier) De week voor het gebeurde zijn we nog een weekendje weg geweest. Wat lastig vallen mijn inzien niet helemaal logisch maakt. Tenzij er iets is waar ik geen weet van heb. Ik vermoed dat er flink wat gestookt is. Dat voelt zo machteloos, ik geef oprecht om haar en we waren ook wel echt heel erg lief samen, . Het voelt alsof ik het verkloot heb bij diegene met wie ik echt oud wilde worden. Anderzijds vind ik het heel erg dat ze zo over me denkt. En haar houding kwetste me ook best wel, misschien niet helemaal eerlijk. De maanden van stilte waren niet echt prettig.

Wat ik zelf niet eerder beseft heb is dat ze vrij gevoelig is, meer dan ik initieel dacht. En wegloopt of boos word als ze iets niet begrijpt of haar kwetst. En in die periode heb ik haar erg gekwetst en ze was zeker lief door me veel te helpen met de move, ik kon het haar alleen even niet terug geven. Koppig is ze, en praten over gevoel doet ze niet eenvoudig. Daar loopt ze liever voor weg.

Anyways, ze is hoe ze is en ik kan met de mindere kanten prima leven. Mijn gedachten zijn als ik er te direct op spring dat ze in de nee stand springt. En misschien is het verstandig haar voorzichtig vriendelijk te benaderen zonder druk. Zonder wat aan haar te “vragen” maar te geven en lief te zijn voor haar. De leuke dingen omhoog halen, dat we het hier in de zon met een boekje ook wel heel lekker hadden, . Laten zien dat t nu anders is, en vertrouwen wat opbouwen. Maar denk met kleine stapjes, Ze wilde namelijk een “altijd lief vriendje” Dat had ze de laatste maanden veels te weinig gehad.

Dus ik denk inderdaad het nog een keer te willen proberen, en dan toe te werken naar nog een keer vragen wat af te spreken. Maar hoe dat aan te pakken? Gewoon bellen/ appen vragen of ze nog een keer wil afspreken/ uitpraten? Aangeven dat er een heleboel is veranderd? Ik lees weleens dat het goed ie niet teveel verstandelijk erop in te gaan, maar eerder wat zachtjes opbouwen. Vriendschappelijk. Ik zit hier nog wel even dus dat is misschien niet slecht. Wat vind jij?

Dankjewel in elk geval en ik laat het vervolg zeker aan je weten Reactie infoteur, 19-05-2015
Vriendschappelijk beginnen kan nooit kwaad. Dat schrikt het minste af. Maar de vraag is wel hoe je dat aanpakt, aangezien elke poging tot contact niet direct vriendschappelijk zal worden uitgelegd. Maar je kunt het proberen, haar gewoon eens joviaal bellen, ´Ik ben binnenkort in de buurt en het lijkt me leuk om weer eens bij te praten. Heb je zin om ergens te gaan lunchen?´ Of een kaartje sturen, zodat ze wat meer bedenktijd heeft, met een soortgelijke tekst.

Probeer het dan ook vriendschappelijk te houden en geen avances te maken. Als je haar kunt overtuigen dat jouw leven zonder haar ook gewoon verder gaat en dat je je niet meer blind staat op haar, kan ze je misschien weer met andere ogen bekijken. Voorkom dat je die man wordt die maand in maand uit blijft bedelen om haar aandacht, want als zij het niet meer voelt, zal dat haar alleen maar irriteren. Een smachtende man is alleen aantrekkelijk voor een vrouw als zij andersom ook naar hem smacht.

Afgewezen worden is nooit leuk, maar hoort wel bij het leven. Dus als ze niet wil, idealiseer het dan verder niet, er waren ook minder mooie dingen. En er zijn heel veel andere leuke vrouwen op de wereld die je nog ontmoeten kunt. Op een bepaald moment moet je verder, het oude loslaten, want als ze niet meer wil dan is het toch niet zo mooi tussen jullie als je jezelf wilt doen geloven. 'Keep that in mind.' Ben benieuwd of ze af wil spreken met je. Ik hoop het voor je. :)

Richard, 18-05-2015 10:02 #84
Een tijd geleden heb ik hier eerder iets geschreven onder Rd. Er is een flinke tijd geen contact geweest tussen ons. Ze had me geblokkeerd op mobiel. Ik ben wat terughoudend om te schrijven wat er precies speelde omdat het een opmerkelijk verhaal is. Voor werk heb ik de kans van mn leven gekregen en ben verantwoordelijk voor marketing op drie continenten bij een grote international geworden. Ik was toen 31, wel erg jong, maar met vertrouwen dat ik het kon. Qua moeilijkheid was dit wel de verdieping die ik zocht. Dat betekende ook veerhuizen naar Barca, we spraken een periode af om terug te komen, en na afloop samen te gaan en trouwen/kinderen.
In het kort; die druk kon ik niet aan de eerste maanden, er veranderde veel. Familie in ziekenhuis, etc. Door de weeks vloog ik de wereld over en in het begin kon ik nog niet elk weekend terug naar NL. Enorm alleen, vreemd land, destijds de taal niet machtig, een gouden kooi. Ik mistte haar en maanden lang op de bank huilen van gemis. Zij ook. Dat was dan ook niet zo leuk. Uiteindelijk heb ik iets doms gedaan, Ik dronk die dag teveel en belde haar s’nachts dat ik zonder haar niet verder kon, en heb haar daar mee enorm laten schrikken. Een burn-out nabij, en erg prikkelbaar.
Zoals gezegd er is dus nu iets van contact geweest. Ik hield het niet meer en heb haar via via laten weten dat ik naar NL kwam om haar te zien. Uiteindelijk belde ze die dag, ik zat in meeting op kantoor, om te zeggen dat het geen zin had om te komen, dat er niks zou veranderen en ze het niet hoefde te horen. Ik was rustig en zei dat ik enkel wilde weten hoe het met haar was en dat ik me al deze maanden lang zorgen om haar maakte. En dat ik na werktijd van plan was naar NL te vliegen. Ze kreeg een kalm rustig persoon aan de lijn. Toen werd ze naar mijn idee zelf wat rustiger en hebben we gepraat. Ze is nog boos na al die tijd om het gebeurde. Wel zei ze dat ze zag dat het inderdaad een periode was waar ik doorheen moest. We hebben even rustig gesproken en na een dikke tien minuten opgehangen, ze moest verder zei ze, en zei dat ik ook terug naar de meeting moest. Ik vroeg of ze goed op zichzelf wilde passen, dat zou ze doen.
Het is nu een paar weken geleden weer, en ja, nog elke dag denk ik aan haar. Zoals gezegd ik wilde met haar trouwen, de ring had ze al (om gevraagd zelfs;) Ze heeft me niet opnieuw geblokkeerd en ik zou haar dan nu ook kunnen bereiken. Vraag is of ik dat moet doen. Denk dat ze nog steeds gevoelens heeft, maar dat het vertrouwen zoek is. Mijn grote hobby was marathons lopen, nu ultra marathons. Dat eerste heeft ze overgenomen en veranderen haar afbeelding daar ook naar. het laatste weet ze niet. Misschien goed om te appen dat ik het fijn vond haar te horen, dat het goed met haar gaat en dat het een mooie foto is, zoiets? hoe kan ik haar vertrouwen wat terug geven? Ik zou zo alles hier opzeggen en terug naar haar gaan. Reactie infoteur, 18-05-2015
Het is lastig, want als je niks doet groei je verder uit elkaar, als je wel contact zoekt loop je de kans dat ze je afwijst. Maar aangezien dit de enige twee opties zijn denk ik dat je toch kunt overwegen om nog eenmaal contact te zoeken. Je komt er dan in elk geval achter of ze wel of niet open staat voor een ontmoeting. Je moet toch iets, en je wilt (lijkt me) het of af kunnen sluiten, of je wilt de draad weer op kunnen pakken. Je zit nu een beetje tussen wal en schip in denk ik. Je kan het niet afsluiten omdat je niet weet of er toch nog een kans zou zijn dat het ooit nog goed kan komen, en je kunt ook niet verder met haar omdat je niet weet of ze daar überhaupt nog voor open staat.

De vraag is nu of dit wat je schreef: >>>Uiteindelijk belde ze die dag, ik zat in meeting op kantoor, om te zeggen dat het geen zin had om te komen, dat er niks zou veranderen. (einde citaat) <<< voor haar op dat moment echt waar was of dat ze het zei omdat ze boos was.

Misschien moet je voor jezelf bepalen op welk moment je het los zou kunnen laten. Misschien zou je haar los kunnen laten als ze je duidelijk zou maken dat ze je echt niet meer wil zien en dat ze dat meent. Of wanneer ze een andere relatie zou hebben, zou dat het moment zijn dat je haar los zou kunnen laten? Waar ligt voor jou de grens, wanneer zou je haar los kunnen laten en verder kunnen gaan met je leven?

Als je dat eerst voor jezelf bepaalt, kan je haar misschien gewoon zeggen dat je van haar moet horen dat het definitief voorbij is en dat ze helemaal geen contact meer wil. Pijnlijk? Ja. Maar ook wel zo duidelijk. Ik heb de indruk dat je nu nog twijfelt over haar gevoelens voor jou. Noem het hoop… Want het is natuurlijk wel zo, dat als iemand je graag wil zien of spreken, iemand daartoe ook pogingen zal ondernemen. De kans dat ze zit te wachten op jouw poging, is dus misschien niet groot, maar als ze koppig van aard is, kan het wel zo zijn dat ze niet de eerste wil zijn die contact zoekt. Maar, gezien haar herhaaldelijke afwijzingen naar jou toe, lijkt het er wel op dat zij een hereniging echt niet meer ziet zitten. Je kunt haar bellen en polsen hoe ze er over denkt dat je weer eens iets laat horen. Je kunt haar vrolijk uitnodigen om eens samen iets te gaan drinken, om weer eens bij te praten. Als ze dit niet wil, dan denk ik dat het tijd wordt om haar te laten gaan.

Als ze vraagt of je nog gevoelens voor haar hebt kan je volstaan met te zeggen 'oude liefde roest niet, dus je hebt nog steeds een speciaal plekje in mijn hart.' Maar als ze daar niet naar vraagt zou ik haar niet meteen lastig vallen met jouw gevoelens als ik je was, want ze heeft al duidelijk gemaakt dat het voor haar anders voelt. Al met al lijkt de kans dat zij weer een relatie wil beginnen, mij dus niet zo groot. Maar ik ken haar niet, natuurlijk. Je komt er misschien alleen achter door nog een keertje contact te zoeken en te kijken of ze open staat voor een afspraak met je, of niet.

Ik hoor graag nog eens hoe het verder met jou/jullie gaat, en wat voor jou het vervolg is geweest op deze situatie. :)

Niels, 22-04-2015 15:44 #83
Hallo,
Anderhalve maand maakte mijn vriendin het uit. Als ik eerlijk ben was het mijn schuld, want ik gaf ze de laatste maanden te weinig aandacht. We hadden een goeie 3 jaar een relatie. Ik heb gereageerd hoe iedereen zou reageren denk ik. Lieve dingen gesmst en gedaan, vragen om een nieuwe kans, blablabla. Na een week of 3-4 had ik door dat die aanpak niet werkt, want ik kreeg steeds hetzelfde negatieve antwoord, dan heb ik maar besloten om ze even gerust te laten, 2 weken later stuurde ze een sms om te vragen hoe het was op vakantie en zo. Ik was blij met haar sms en heb ik dacht het is een stap in de goeie richting, maar ik denk eerder dat ze gewoon met me inzit. Nu, een paar dagen later hebben we wel een zeer goed gesprek gehad op Facebook. Ze heeft me doen inzien dat ze nu gelukkig is, maar ze snapt ook mijn kant dat ik wat gefrustreerd ben omdat ik ze echt wel nog graag zie en beter kan zijn voor haar, dan hebben we wat het verleden opgerafeld, onze eerste kus en zo. Ze zei ook dat ze niet kan weten hoe ze ze binnen enkele maanden kan voelen. Ze beseft denk ik wil dat ik het anders zal aanpakken. Kweet niet of ik hoop moet hebben, op korte termijn alleszins niet, op lange misschien wel. Ik denk dat ik haar nu zal blijven gerustlaten zoals ik deed en ondertussen een positieve instelling proberen te houden en enkele positieve veranderingen ga doorvoeren, hopelijk komen haar gevoelens langzaam aan terug! Reactie infoteur, 24-04-2015
Hi, aangezien het al zes weken uit is en ze zegt nu gelukkig te zijn, is het inderdaad afwachten of de vlam nog wil oplaaien van haar kant. Bedelen werkt meestal averechts, en ook te veel er achteraan zitten werkt meestal averechts. Probeer je dus ook op je eigen leven te focussen en laat zien dat je ondertussen ook de draad van je leven weer hebt opgepakt en niet eeuwig wacht. Maar zoek naar de juiste balans. Wacht een week en stuur haar dan een sms´je, om te zien hoe het met haar gaat. Bedel niet om haar liefde, maar leg haar wel uit dat je je fouten inziet en haar graag zou willen laten blijken dat je ervan geleerd hebt. Wil ze dat niet, wacht dan weer een week met een volgende poging. Dat wachten is moeilijk, maar het geeft haar wel de gelegenheid om te ontdekken of ze jou mist. Behandel haar verder met respect. Geen flauwe dingen als haar jaloers proberen te maken, dat ondermijnt haar vertrouwen in jou en zal op den duur tegen je werken. En tot slot: als het voor haar echt voorbij is, ach ja, liefde kan men niet dwingen.

Bibi, 12-03-2015 16:25 #82
Ik en m'n ex hadden vorig jaar 15-3-14 een relatie gekregen. Dus bijna een jaar geleden. Helaas was dat al binnen 3 weken klaar, omdat hij iemand anders leuk vond. En dupte me, het is nu dus bijna een jaar verder en ik heb genoeg relaties gehad zelf Eem relatie van een half jaar. Maar ook in die relatie droomde en dacht ik alleen maar aan hem. mijn "ex" kreeg een relatie met een meisje. Ik ging helemaal kapot vanbinnen terwijl ik nog met die andere jongen had. Ik ging zijn vriendin opzoeken en met haar appen daar kwam mijn "vriend" van toen dus achter en ging heel het verhaal tegen mijn ex zeggen! Mijn ex werd zo kwaad en ging me bellen dat hij me nooit meer hoefde te spreken of te zien! Ik ging kapot van binnen. 2maanden later maakte ik het uit met mijn "toen nog vriend" omdat ik het helemaal beu was met alle ruzies die we hadden. Het is nu al ongeveer 2 maanden ook uit met zijn vriendin(daar ben ik blij om😶) en sinds een paar weken heb ik weer contact met hem hij had me ontblokt en ZELF geappt met dat ik een leuke pf had 😍) ik werd helemaal rood en weer helemaal verliefd toen hij appte we hebben geskyped en appen nu echt 24/7! Maar ik weet niet wat ik hier aan kan doen. Ik weet dat hij me niet meer terug wil. Reactie infoteur, 12-03-2015
Hi, de vraag is waarom hij weer contact met je gezocht hebt. Heeft hij oprecht interesse in jou?

Sj, 12-03-2015 08:19 #81
Hi,

Nou helaas weer nieuwe maar negatievere ontwikkelingen. Inmiddels heb ik vorige week vrijdag voor de 4e keer te horen gekregen dat ze me toch geen kans wil geven… en dat ze geen contact meer wilt etc etc De zaterdag daarna heb ik nog 1 berichtje gestuurd, en ja hoor kreeg toch weer antwoord en weet ik veel wat allemaal naar me kop geslingerd… ofwel toch weer reageren en negatieve aandacht is ook aandacht toch? ;-)

Ik heb inmiddels besloten niet meer uit te gaan van adviezen van iedereen maar naar mijn eigen instinct te luisteren: namelijk haar hart veroveren door haar te laten zien en voelen dat ik voor haar ga, kaartjes bloemen etc etc dit heeft immers bij onze vorige breuk toen ik dezelfde dingen te horen kreeg ook gewerkt… ;-) Sterker nog toen lag ik met hartklachten in het ziekenhuis en dat boeide dr niet eens… Kreeg toen te horen op deze manier krijg je me echt niet terug, je maakt het alleen maar erger! Alsof ik het express deed :p)

Wie weet misschien wil ze wel veroverd worden en is dit alleen maar een spelletje hard to get, tjah de mogelijkheid bestaat dat het inderdaad echt over is maar dan heb ik wel echt ALLES gegeven wat ik maar kan geven en zou ik het ook met een goed gevoel kunnen afsluiten :) Dan maar het positieve van het negatieve inzien denk ik :)
Gisteren dus een kaartje verstuurd en ga vandaag of morgen een Bosje bloemen laten bezorgen :-) Volgens mijn moeder zit het hem in de kleine gebaren en niet in de prijs :-)

Nogmaals tot horens! en ik zal weer wat laten horen :)

Groetjes! :-) Reactie infoteur, 12-03-2015
Veel succes met de romantische aanpak, en ben inderdaad benieuwd hoe het verder zal gaan. :O Succes. ;)

Sj, 05-03-2015 11:00 #80
Hoi,

Nou voorlopig het laatste berichtje denk ik.
Gisteren na een toch heftige ruzie met haar te hebben gekregen eindelijk wat duidelijkheid, wat blijkt nou namelijk. Ze geeft me al lang een kans. Haar idee is om eerst gewoon normaal als vrienden om te kunnen gaan. En van daaruit verder te kijken hoe het gaat, ze wilt me geen valse hoop geven dus belooft ze me niets in de vorm "als ik een ander tegenkom" maar ze zegt zelf al ik ben helemaal niet bezig met liefde of andere mannen. ik ben nu bezig met mezelf en me zoontje.
Ze vind het normale contact tussen ons nu heel fijn en kan daardoor ook alleen nog maar aan de leuke dingen denken van onze relatie. Ze geeft zelf al aan dat alles wat ze "plant" misgaat en daarom plant ze niks meer en laat ze het op zich afkomen. Dit meisje is duidelijk door haar verleden en wat er tussen ons gebeurd is erg beschadigd. Ze zei op een gegeven moment in het gesprek ik wil je ook weer vertrouwen en… (toen trok ze zelf de rem aan) alles wijst erop dat ze me een kans geeft (Wat ze zelf ook zegt) maar ondertussen zichzelf erg beschermd voor meer ellende!

Zoals mijn moeder zegt je hebt nu een spreekwoordelijke voet tussen de deur en je kan nu met babystapjes met wanneer zij aangeeft af te willen spreken haar hart weer terug te winnen, want het is er wel maar ze trekt haar muren op uit zelfbescherming, daarom zegt ze ook die dingen als in "als ik iemand tegenkom dan… of als jij iemand tegenkomt dan… "

Dus ik heb nu eindelijk duidelijkheid, geen zekerheid maar wel duidelijkheid en ik weet wat me te doen staat;

- Mezelf weer worden vooooor alle leugens en ellende (daar is ze tenslotte op gevallen)
- Haar de rust en tijd geven en op haar tempo (deels) alles aangaan
- en als laatste ik heb nu weer de mogelijkheid om mijn "charmes" voorzichtig in de strijd te gooien. Maar met BABYSTAPJES.


Ik hoop dat nog meer mensen misschien iets hebben aan mijn verhaal en ik zal nog eens wat laten horen hoe het gaat en of het gewerkt heeft en of we samen zijn gekomen of niet! :)

In ieder geval bedankt voor de adviezen en het af en toe kunnen uiten hier op de site! :)

Groetjes SJ Reactie infoteur, 05-03-2015
Ik hoop dat het goedkomt, en inderdaad: laat nog eens horen hoe het verder is gegaan. Succes met die babystapjes ;)

Sj, 04-03-2015 13:37 #79
Hi,

Hier ben ik weer, ik dacht ik hou je op de hoogte zoals je vroeg.
Ik heb haar eergisteren weer gesproken en ik was een beetje klaar met iedere keer hetzelfde te horen. Ik heb tegen haar gezegd ik ben er klaar mee, toen vroeg ze half paniekerig waarmee… dus ik zei met deze ellende met vechten voor iets wat volgens jou kansloos is… ik ga hier aan onderdoor ze vroeg toen heel zielig je bent toch niet boos heh, want dat wil ik echt niet. dus ik zei nee niet boos ben er klaar mee…
Toen begon ze ineens over dat ze trots is dat ik het zelf inzie bla bla bla… en toen ineens weer over koetjes en kalfjes… geen pijl op te trekken dus heb ik het gesprek afgekapt. En ja daar komt ie, ineens was het mag ik je nog eens bellen en appen? Ik heb gezegd prima, toen zei ze ineens MOP ik spreek je nog. dat had ik al weken niet meer gehoord…

afijn diezelfde avond heeft ze mijn beste vriend gebeld het verhaal deels (zonder die emotie) aan hem verteld. en toen begon ze weer tegen hem, ja ik heb gevoelens maar het is goed zo bla bla bla en als ik hem terug wil vecht ik voor hem bla bla bla en toen werd me beste vriend boos en zei jezus beslis eens, denk eens na wat je zegt, je zegt ik wil hem niet maar ondertussen geef je hem een nagel hoop, je weet dat hij als ie wil 10 meisjes kan krijgen maar door wat jij zegt ergens in zijn achterhoofd houdt dat… denk eens in kleur ipv zwartwit. en toen begon ze ja maar ehh en ja en ehh dus lekker twijfelend doen… De vriendin van me beste meisje riep ook MEID BESLIS NOU EENS!

De volgende dag werd ik alweer gebeld door dr… " Ja ik wilde toch nog even zeggen dat ik het heel goed van je vind etc etc bla bla bla maar je zal wel druk zijn met je nieuwe huis en dit en dat en zus en zo (Gesprek aanhouden) en toen Nouja MOP ik hou je niet langer op ik spreek je nog. ik zeg prima spreek je nog. Vervolgens (en ze wist dat ik in de buurt was) Ja je raadt het nooit ik werk vandaag 2 straten achter me huis handig heh? Nouja MOP ik spreek je nog doeeeeggg!

Wat kan ik hier nou mee, iedereen zegt dat ze een spelletje met me speelt omdat ze blijft bellen en dingen blijft herhalen.
Moet ik inderdaad nu meer afstand nemen en dat bij haar aangeven? Of zal ik zoals me collega zegt gewoon ineens voor de deur staan en zeggen klaar met deze onzin, het eromheen draaien en aan het lijntje houden, ik wil je! (Maar dan op een zelfverzekerde manier, niet agressief)
Ik hoor namelijk van diverse mensen dat ze wilt dat ik de leiding neem, althans die hints geeft ze volgens hen.
Ik weet gewoon niet wat ik met die gemengde signalen van haar moet, ze blijft me af en toe maar bellen en/of smsen maar ze wilt niks van me zegt ze, en tegen mij zegt ze andere dingen dan tegen mensen die "mij niet spreken"

Zelfs een vreemde die ik het uitleg en hoe ze doet zegt dat ze een spelletje met me speelt… waarom nou dit spelletje, waarom niet toegeven aan je gevoel en zo hard doen? :-( Ik word zo langzaam aan gek en functioneer niet meer normaal, ik wil zelfvertrouwen hebben en sterk zijn maar het lukt niet. Vanavond maar eens proberen te Mediteren… (heb ik vroeger ook gedaan) Reactie infoteur, 04-03-2015
Hi, hoewel het allemaal verwarrend en vermoeiend is, is het toch niet zo moeilijk als het lijkt. Als ze je terug wil, zal ze dat op een bepaald moment laten weten. Vaak is het het verstandigste om iemand die twijfelt, even helemaal niets te laten horen. Laat het maar van haar kant komen. Als ze nog gevoelens voor je heeft zal ze zich namelijk erg ongemakkelijk gaan voelen als je haar niet meer achterna loopt en als jij niets laat horen.

Als ze je belt hou het dan eens kort en zeg vriendelijk dat je even geen tijd voor haar hebt. Goede kans dat ze dan gaat beseffen dat ze haar plaats op het voetstuk waar je haar al lang hebt geplaatst, echt aan het kwijtraken is. Mogelijk komen dan haar echte gevoelens voor jou nog naar boven. Als die er niet meer zijn, dan zal er ook niet veel meer naar boven komen. Dan weet je tenminste dat ze echt niet meer verder wil. Werk in elk geval aan je eigen leven en staar je niet blind op iemand die zegt dat ze niet meer wil. En denk maar zo, als ze je nog wil dan komt ze terug. De vraag is alleen of jij haar tegen die tijd nog wel wil want jij gaat ook verder met je leven natuurlijk.

Sj, 27-02-2015 17:22 #78
Hi,

Ja daar ben ik weer. Vandaag heb ik haar gezien. Ik had een brief voor haar geschreven die bij mijn beste vriend klaar lag.
Toen ze zei ik kom hem vandaag ophalen en mijn beste vriend zei hij is wel hier maakte dat haar niet uit.

Toen ze eenmaal binnen was was het vrijwel direct heel gezellig. We hebben super gezellig gepraat en toch ook wat oude herinneringen opgehaald.
Wat mijn beste vriend van een afstandje opviel is dat ze dr ogen niet van me af kon houden. Op de momenten dat ik haar recht in dr ogen aankeek keek ze dan ook gauw naar beneden… We maakten elkaars zinnen af en het was echt heel gezellig. Toen ze wegging deed ze weer ietwat afstandelijk en in de lift zei ze tegen mijn beste vriend (hoorde ik later) dat ze me niet eeuwig kan ontwijken dus daarom kwam ze gewoon maar langs.

Mijn beste vriend vertelde dat hij heel objectief enorm veel verliefdheid in haar ogen zag en dat hij gewoon de vonken voelde overvliegen. Ook het wegkijken ervaarde hij als positief en denk dan ook dat wat ze in de lift zei dat dat is om zich groot te houden. Op sommige momenten leek het er zelfs even op dat ze verlegen en sprakeloos werd als we elkaar aankeken, ze reageerde dan met jah en tjah en ok en wist zich even geen houding te geven. En dan ook nog eens elkaars zinnen afmaken.
Ik vind dat toch wel als iets zeer positief en heb er dan ook een enorm goed gevoel over. we zijn in 3 dagen tijd van niet meer willen spreken en zien naar elkaar weer zien enzo gegaan. Wat wel grappig detail is dat die brief die ik gemaakt heb heb ik weleens eerder gedaan, en zei vouwde hem toen dubbel en omdat er een gedicht bijzat baalde ik daar toen nogal van. Toen ik haar vandaag de brief gaf vroeg ze nog of ze hem dubbel mocht vouwen, hier heb ik toen gewoon ja op gezegd ondanks er een mooie foto collage bijzit.
Ik ga haar het tempo voor alles laten bepalen en ik hou verder gewoon keurig afstand.

Als u dit zo hoort wat kunt u hiervan uit opmaken? :)

Groetjes SJ Reactie infoteur, 28-02-2015
Hi, ik kan alleen maar eerlijk tegen je zijn. Ik hoop voor jou dat je gelijk hebt. Ik kan er natuurlijk niet echt met zekerheid iets uit opmaken want een verliefd hart is maar al te vaak een hoopvol hart. Ik vind het wel positief dat ze je niet afwijst. Ze wijst je brief niet af en om je te zien wijst ze ook niet af. Ze komt de brief zelfs ophalen. Dat kan hoopvol zijn.

Het is wel belangrijk dat er ook iets van haar kant gaat komen. Een positieve reactie op je brief bijvoorbeeld. Dan krijg je meer zekerheid. Ik hoop het voor je. Hou me op de hoogte :)

Sj, 26-02-2015 12:11 #77
Hi,
Ik heb gelogen over het feit dat ik gescheiden zou zijn terwijl dat niet zo was en mijn ex de hints niet begreep nadat ik weer vrijwel direct terug wilde naar mijn nu dus ook ex vriendin.
Ik heb haar vandaag gesproken en aanvankelijk leek ze erg vrolijk te reageren over de telefoon.
Toen begon ze weer over het feit dat ik haar niet terug kan krijgen. Telkens als zei weer over de dingen begon kon ik die als het ware ontkrachtigen en begon ze weer over iets anders om maar te onderbouwen waarom ze niet verder wilt.
Ze geeft aan ik ga door met me leven en dat zou jij ook moeten doen. als 1 van ons iemand anders tegenkomt dan mag je dat niet tegenhouden. Toen ik aangaf daar voorlopig geen behoefte aan te hebben zei ze zelf ook van niet.
Toen ik zei dat we ook gewoon kunnen afwachten hoe het gaat lopen zei ze dat ik dan hoop vasthou en stil blijf staan, ook dit kon ik ontkrachtigen door aan te geven zelfs als ik iemand ontmoet heb jij ook pech. Waarop ze zelf zei dat als ik spijt krijg zal ik er alles aan doen om je terug te krijgen.

Ik krijg meer en meer het idee dat ze dingen erbij haalt of verzint om maar zichzelf te overtuigen.
Ik heb aangegeven bij haar dat ik niet begrijp als je zoveel van iemand houdt, zoveel heb meegemaakt en diegene ook mist dat je dan alles in 1 klap opgeeft. Toen kwam ze weer met het argument dat ze niet mij maar "een persoon mist" om haar heen, ook dit was gisteren of eergisteren weer anders.
Tevens geeft ze wel aan dat ze het normale contact voor nu heel fijn vind. Op een gegeven moment leek ze iets terug te krabbelen een zei ze weer voor nu is het voor mij gewoon helemaal klaar, SJ en AB gaan niet meer werken samen denk ik.
Ze wilt me voorlopig nog niet zien want dat vind ze volgens haar te pijnlijk.
Wat de vorige keren gebeurde is toen ze me zag ze direct weer voor me viel, zou ze daarom express de boot afhouden om me te willen zien?
Ik neem ook inderdaad de verantwoordelijkheid voor wat ik heb gedaan en geef ook aan er erg spijt van te hebben.

Het belang romantiek wil ik heeeel graag doen maar als ze me niet wil zien hoe kan ik dat dan voor elkaar krijgen? Reactie infoteur, 26-02-2015
Hi, beweren dat je gescheiden bent terwijl dat niet zo is, is inderdaad niet gering. Stel je maar voor dat jij te horen zou krijgen dat zij eigenlijk getrouwd is geweest al die tijd. Over zo'n bedrog zet je je niet snel heen. Maar wie weet denkt ze er over een tijdje anders over, als ze beseft dat je inderdaad verder gaat met je leven. Ook voor haar geldt namelijk dat ze misschien pas beseft wat ze kwijt is, als het helemaal niet meer terug blijft komen. Probeer het eens een tijde van haar kant te laten komen. Probeer dit bijvoorbeeld een week, en kijk of ze dan zelf contact gaat zoeken. Dat is een goed teken. Als ze zelf geen contact zoekt, is het duidelijk, dan is ze echt verder gegaan met haar leven zonder jou. Geef haar eens wat tijd om jou te gaan missen.

Wat romantiek betreft is het inderdaad moeilijk als zij geen contact wil. Dat kan je alleen toepassen als er contact is. Maar probeer eerst eens te kijken of ze jou gaat contacten als jij niets laat horen. Als ze dan contact met jou zoekt, is dat in elk geval een bewijs dat ze misschien toch nieuwsgierig is geworden waar jij blijft met je pogingen haar terug te winnen.

Sj, 25-02-2015 17:14 #76
Hallo,

2 weken geleden heeft mijn vriendin en voorheen affaire alles beindigd. (na bijna 2 jaar samen zijn)
Dit heeft zei gedaan omdat ik na de eerste keer scheiden van mijn vrouw me bedacht omdat me zoontje niet wilde wennen in het nieuwe huis.
Ik heb mij toen eigenlijk weer vrijwel direct bedacht toen ik weer bij mijn ex terecht kwam en wilde mijn "affaire" weer terug. Ik heb toen een leugen verzonnen om beiden partijen geen zeer te willen doen, maar wel te krijgen wat ik wil. (wat heel fout is) die leugen is gaan groeien en groeien en groeien, intussen had zei onderbewust al lang wat door en we zijn al meerdere malen uit elkaar geweest.
Ze was er bijna klaar voor om met mij samen te gaan wonen en toen wilde ze zekerheid en heeft ze mijn toekomstige ex vrouw gebeld. Toen heb ik besloten om aan beide tegelijk de waarheid te vertellen.

Ze heeft regelmatig contact met mijn beste vriend en geeft aan rust te willen omdat ze zo gekwetst is, ook geeft ze aan nog steeds van me te houden, mijn aanwezigheid te missen de chemie nog te voelen en mijn nog steeds knap te vinden. wat er ondertussen gebeurt is dat ze zichzelf lijkt tegen te spreken. De ene keer zegt ze dat het nooit meer goed komt en de andere keer weet ze het niet maar denkt ze dat het niet meer goed komt en zegt ze ik wil het ook niet.
Op aanraden van mijn beste vriend hebben we gisteren 8 smsjes gewisseld en vanochtend gebeld, gewoon over iets gewoons en dat ik bijna mijn eigen stekje heb. Er lijkt dus iets van in ieder geval vriendschappelijk contact te zijn. De vorige keren dat we uit elkaar waren omdat ze me niet vertrouwde ging dit net zo.
Ik weet dat ik niet mijn hoop ergens op mag vestigen maar het feit dat ze wel vaak vraagt naar me bij me vrienden en dat ze toch weer iets van een toenadering zocht kan ik toch wel als iets positiefs opvatten? helemaal omdat ze het ene moment zegt nee en het andere moment twijfelt.
Wat zou nou verstandig voor mij zijn om het aan te pakken buiten het feit dat ik het contact van haar kant laat komen… Ik heb inmiddels wel een 6 pagina tellende brief aan haar geschreven die ze binnenkort bij mijn beste vriend en vriendin komt ophalen.
Ondertussen geef ik haar in ieder geval wel de rust die ze wil en zorg ik ook dat ik mezelf goed kleed, me zaken afhandel en (redelijk) doorga met me leven.
Wat kan ik toch opmaken uit het feit dat we dan wel bellen en dan ook kunnen lachen? en dat ze toch bij andere vraagt hoe het met me gaat. ondanks dat ze de dingen zegt dat het nooit meer goed komt etc etc.

Ik wil haar gewoon terug en het enige wat ik nodig heb is een kleine kans om te laten zien dat ik ik ben en dat ik mezelf nu eindelijk zonder liegen en bedriegen aan haar kan geven. overigens 3 dagen geleden wilde ze me never nooit meer zien en spreken en wilde ze eigenlijk het liefst al het contact verbreken.

Please help me of geef me wat handvatten om haar weer terug te winnen, wat kan ik toch doen om haar hartje weer te veroveren…

Gr S. Reactie infoteur, 26-02-2015
Hi, je ex geeft duidelijk aan wat de reden is dat ze je (nog) niet terug wil, omdat je blijkbaar ergens oneerlijk over geweest bent. (Dat maak ik op uit je verhaal.) Het probleem is dan waarschijnlijk dat ze jou nog wel aantrekkelijk vindt, maar dat ze je niet meer durft te vertrouwen. Vertrouwen terugwinnen is niet eenvoudig, want hoe kan zij zeker zijn dat jij niet opnieuw leugens om bestwil verzinnen gaat? De vraag is of zij ondanks die onzekerheid een toekomst met jou ziet. Omdat ik niet weet waarover je 'gelogen' hebt, is het moeilijk in te schatten of het voor haar moeilijk zal zijn na een tijdje toch weer met jou verder te gaan. Vaak beseffen mensen pas wat ze hadden, als ze het kwijt zijn. Maar het feit dat ze met jou wel over ditjes en datjes chat, is inderdaad wel hoopvol. Want het betekent dat ze de deur voor jou niet geheel gesloten heeft. Ik vind dat je het verder erg goed doet. Je laat haar met rust, maar je geeft haar toch ook op het goede moment wat aandacht. Je zal haar vertrouwen moeten herwinnen. Dat lukt als je het niet te bont gemaakt hebt in het verleden. Hoe erger haar vertrouwen geschaad werd, hoe moeilijker het voor haar zal zijn om je weer te vertrouwen. Maar blijkbaar wil ze nog wel contact, dus bouw het vertrouwen langzaam maar zeker weer op. En als zij aangeeft boos te zijn om wat je gedaan hebt, neem dan de volledige verantwoordelijkheid op je en zeg dat je er heel veel spijt van hebt. (Ik neem aan dat je er spijt van hebt). Laat nog eens horen hoe het verder gegaan is met jullie. En succes gewenst.

PS. Vergeet niet het belang van een beetje romantiek!

Dm, 16-12-2014 15:03 #75
Hallo ik had een relatie van 18 maanden en 11 maanden samengewoond het ging heel goed tot ik na 15 maanden haar vertrouwen heb geschaad we zijn doorgaan maar zij heeft dan een 1 maand geleden beslist om er een eind aan te maken via sms toen ik weg was naar de voetbal. ze verwijt mij dat i mijn gevoelens te weing toonde nu toon ik ze maar ze twijfelt maar ik voel aan haar reacties dat ze nog gevoelens heeft voor mij maar bang is dat ik haar ga kwesten ik heb deze laatste maand veel geprobeerd om haar op nu te veroveren maar ze wil tijd maar ik vind dat moeilijk omdat we mekaar nog veel zien tijdens de week wat kan ik doen om haar terug te winnen?
groetjes Reactie infoteur, 17-12-2014
Misschien kan je haar voorstellen om elkaar zo nu en dan te zien op neutraal terrein, zoals samen naar de film gaan, of samen uit eten gaan. Misschien is zij gevoelig voor romantische attentie (jij kent haar het beste) doe dan je best om haar via romantiek te laten merken dat ze veel voor jou betekent. Neem misschien wat bloemen mee, of een knuffelbeestje, of een klein sieraad (een armbandje bijvoorbeeld) als zij van dat soort dingen houdt. Maak haar complimentjes, niet alleen over haar uiterlijk. Toon interesse in haar bezigheden en haar familie. Wees niet cynisch, niet aanvallend, en als zij goede reden heeft om jou verwijten te maken accepteer dat dan en zeg dat ze gelijk heeft. Maar als ze jou wil ontmoeten, vermijd dan zoveel mogelijk gesprekken over dingen die conflicten oproepen, richt je op het hier en nu van het moment en op positieve dingen, zoals het ophalen van goede herinneringen aan de tijd dat jullie elkaar pas pas kenden. Die goede herinneringen kunnen namelijk haar romantische gevoelens voor jou weer doen herleven. Maar alleen jij kent haar, dus dit zijn algemene tips van mij, die alleen effect zullen hebben als ze haar aanspreken.

Verder is het zo dat als jij haar niet goed behandeld hebt, ze mogelijk echt niet verder met je wil. Dat is helaas vaak zo, als het vertrouwen stuk is, is het moeilijk om weer op te bouwen. Succes in elk geval. :)

Rd, 04-11-2014 10:41 #74
Hallo.

We hebben vorige week zondag anderhalf uur gebeld, ze gaf aan dat ik haar had gekwetst en nog steeds van me houdt en mist. Ze wilde over tijdje iets leuks doen, en over tijdje weer contact.

Nu komt het, zondagavond stuurt ze me ineens dat ze heerlijke weken achter de rug heeft, ik m’n spullen op moet halen en was ze boos, boos om alles. En kreeg heel wat terecht (en onterechte) verwijten. Ik moest haar met rust laten (had haar ook niet benaderd overigens) We gingen nooit vrienden worden etc etc. Best hard vond ik dat. En als ik nog wat kwijt wilde dat ik het kon mailen. IK begrijp dit niet zo goed, helemaal haaks op alles wat eerder gebeurde. Hoe kan ik dat verklaren?

Groet, Richard Reactie infoteur, 05-11-2014
Hi, zo te lezen heeft ze zich bedacht. Mogelijk heeft ze de afgelopen weken nagedacht over waarmee je haar gekwetst hebt en beseft ze nu pas ten volle dat ze geen partner wil die bepaalde dingen doet of zegt. (Ik weet natuurlijk niet wat er is voorgevallen en waarmee je haar gekwetst hebt.) Ik maak dit op uit je bericht dus ik kan me vergissen. Het beste kun je haar vragen waarom ze van gedachten is veranderd en waarom ze nou eigenlijk het meest boos op je is. Maar waarschijnlijk heeft ze dat al gezegd, dus je kan dan niet anders dan accepteren dat ze aangeeft niet verder te willen. De vraag is ook aarmee je haar gekwetst hebt.

Art, 14-10-2014 11:00 #73
Hi,
Ik had een relatie van 6 jaar. Mijn vriend heeft het 1,5 maand geleden beëindigd.
Hij heeft een kind uit vorig relatie. Kwam om de ene weekend.

En paar jaar geleden een hartinfarct gehad, hierna veranderde er een hoop. Hij moest een pacemaker dragen. Ik was ondanks dit blij dat hij in leven was en ben er voor hem geweest, cijferde mezelf een beetje weg.
Er waren financiële problemen, maar goed we gingen ervoor. Het ging goed tussen ons.

Ik raakte zwanger, maar mijn vriend was er niet klaar voor wegens z'n gezondheid. Was in hetzelfde jaar dat hij ziek werd. Hij moest nog veel verwerken. Met veeeel moeite en verdriet heb ik me erbij neergelegd en een abortus gepleegd. We hadden besloten om het 1 jr uit te stellen.

Met z'n kind had ik een leuke band voorheen, totdat ik ging samenwonen met m'n vriend. Het kind werd een beetje jaloers en mocht alles van z'n vader. Als ik er wat van zei was het niet goed. Hierna begon mijn vriend met een bedrijf, en na een paar maanden zag ik hem bijna niet meer. Hij was alleen maar aan het werk (workaholic leek hij wel) terwijl hij zo ziek is. We spraken nauwelijks tegen elkaar, deden bijna niets meer samen. Als ik dit tegen hem zei, kwam er alleen ruzie, hij raakte geïrriteerd en werd boos. Zo ging het 1 jaar en paar maanden. Hij leefde in z'n eigen wereld. We communiceerden niet meer, alleen als het ging om maandelijkse lasten, en andere schulden van hem. Hij kwam bijna dagelijks snachts thuis. Ik kwam met het idee om in relatietherapie te gaan, want het ging niet zo goed. Hij vond het goed, 2x geweest en daarna wilde hij niet meer. Hij vond het niet belangrijk en maakte geen tijd vrij.
Ik bleef proberen te praten met hem, maar het hielp niet. Na een tijdje kwam hij weleens vroeg in de avond thuis, dat was heel fijn en leuk. Maar z'n gezondheid ging achteruit steeds, omdat hij veel werkte en stress had (financieel). Jaren deed ik mee met z'n financiële situatie.

de laatste paar maanden zag ik aan hem dat hij niet zoveel interesse meer had, beetje afstandelijk deed, er kwam niets meer van zijn kant etc.
Ik wist geen raad meer, maar
ik gaf hem z'n ruimte als hij thuis kwam liet hem met rust, wat hij fijn vond.
Ik kwam erachter dat ik zwanger was, terwijl ik er niet mee bezig was.
Toen ik het hem vertelde was hij niet blij, maar boos. Hij wilde het niet. Hij was te druk met bedrijf en zag het financieel niet zitten, z'n gezondheid was slecht noemde hij op. en begon weer over een abortus.
Ik zei dat ik niet kon voor de 2e keer en had ooit een kinderwens wat hij wist.

Toen besloot hij uit boosheid om einde te maken aan ons relatie en wilde niet meer samenzijn. Er kwam alleen boosheid en frustratie van z'n kant, zei dat een 2e kind niet belangrijk is.Na lange gesprek zag ik dat we even normaal konden praten over het kind of het een jongen of meisje zou worden etc. En toen stopte hij z'n gevoel weer weg en sprak weer anders. Dat deed echt veel pijn! Ik was er altijd voor hem, maar hij liet mij vallen.

Hij gaf aan dat hij er voor kind toch wil zijn, maar wanneer het hem uitkomt. Ik kon wel door de grond zakken en heb toen gezegd dat het op zo'n manier niet nodig is. Ik was boos en teleurgesteld ik zei dat ik er zal zijn voor dit kind, en
Dat hij naar z'n 1e kind moet kijken.

Ik hoefde niet meteen weg van hem, maar hoe langer ik daar zou blijven hoe stressvoller het zou zijn. Het was al nacht, de volgende ochtend ging hij naar z'n werk, je zag aan hem dat hij in de war was, hij wist geen houding aan te nemen.
Ik zei dat ik vandaag of morgen weg zou gaan. Hij zei niks, leek gestresst.
Ik ben na z'n vertrek toen vertrokken uit z'n huis, een brief achter gelaten met mijn gevoelens en gedachte erin. Geen reactie gehad. Paar dagen later spullen verhuist.

Nu is het al 1,5 maand geleden. Een wk later 1x contact gehad via whatsapp omdat ik iets van mij niet kon vinden en dacht dat het daar nog lag. Ik was boos, teleurgesteld, gestresst, verdrietig maar probeer me rustig te houden wegens m'n zwangerschap. 1 maand dus geen contact gehad met hem, ik richt me op leuke dingen.
Veel nagedacht en ik hou nog steeds van hem. We hebben een hoop samen Meegemaakt ook hoop leuke tijden gehad. En ergens weet ik dat hij van mij houd, maar stopt z'n gevoelens weg. Ik wil ons relatie nu niet opgeven. Wil laatste poging wagen.
Er is geen contact niets, hij heeft niets van zich laten horen. Hoe pak ik het aan? Reactie infoteur, 14-10-2014
Waarom zou je met deze man nog verder willen? Ik kan uit je verhaal niets opmaken waaruit blijkt dat deze man om jou of om jullie baby geeft. Je hebt deze keer gekozen om de baby te houden, en hij betaalt je terug door je uit huis te zetten. Je staat er alleen voor, hij steunt je niet tijdens de zwangerschap, hij is er helemaal niet. Hij zoekt je niet op, nergens blijkt uit dat hij bereid is je te steunen.

Lieve schat, ik ken je niet, maar je krijgt straks het mooiste wat er is, een kind. Dit kind zal onvoorwaardelijk van jou houden als je het de liefde geeft die het nodig heeft. Dat kindje zal jou meer geven in je leven dan deze je man je ooit gegeven heeft. Sorry dat ik dit zo cru zeg, maar zo komt het op mij over.

Liefdesverdriet doet zeer, maar als een paar maanden doorzet ben je er overheen. Een man die op deze manier met zijn eigen ongeboren kinderen omgaat, en met zijn zwangere vriendin, toont geen liefde of zorg.

De vraag is waarom je nog met hem verder zou willen. Waarschijnlijk is je leven 100 keer leuker samen met je kindje straks, en je vrienden en familie.
Of zie ik dat verkeerd?

Rd, 13-10-2014 09:35 #72
Beste Infoteur,

Dank voor je vorige reactie. We hebben afgelopen weekend zaterdag en zondag elkaar eindelijk in real-life gesproken. In de periode daarvoor meermaals per dag gewoon contact gehad, berichten, face-timen om te vragen hoe het gaat e.a. Initiatief vanuit beide.

Dit weekend gaf ze aan dat ze niet door kan, en er teveel is gebeurd om te vergeten/vergeven. Ze zegt daarbij dat ze me erg mist en van me houdt. Ik zie dat dat klopt. Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen, ook in de periode voor dit weekend, in woord en daad; actie ondernomen. Meermalen excuses geboden. Aangegeven dat ik daar aan werk, ook zonder haar. Ze ziet wel het goede in mij geloof ik.

We hebben ook de vele mooie dingen besproken. Die haalt ze zelf actief aan. Gaf me de foto’s van onze laatste trip een paar weken terug, die had ik nog niet. Superlief. Er stonden mooie van ons samen op zei ze. Ze zegt ik; wel wel samen met de mooie dingen, maar deze dingen horen daar niet bij. Als we willen slagen moeten we opnieuw beginnen. Ook geeft ze aan in de liefde te geloven en dat als we bij elkaar horen we bij elkaar terugkomen. Daar geloof ik ook in, liefde, en dat weet ze. Echter geen garanties. Ik denk dat het afhangt wat ik wel/of niet doe nu.

Ze zit natuurlijk ook met emoties, vrijdag was ze op een uitje en daar zag ze een zaal die perfect voor ons trouwen kon zijn melde ze zaterdag. Ik begrijp dat ze speelbal is van emoties; maar het is ook een lastige om aan te horen. Komt nog even op schoot zitten, fijn knuffelen. Zegt dat ze me mist, nu al, en van me houdt. En vind het jammer dat ik nu even niet in de buurt woon, dan konden we een koffie spontaan halen af en toe. Is ze er klaar mee?

Ze geeft aan dat ik nu echt even niet iets verder kan doen. Haar laten dus. Wat ik wel kon doen heb ik gedaan, zo goed mogelijk geluisterd. Naar alles wat ze vond en zei, en haar mijn dankbaarheid getoond. Dat luchtte wat op volgens mij voor haar. Dat ik luisterde kan ik alleen laten zien door ook te doen wat ze zegt. Even niets doen, en doen wat ik zeg.

Bovenal onze vriendschap en wijze waar we met elkaar omgingen waarderen we. We zitten qua persoonlijkheid en dergelijken op 1 lijn. Erg prettig. Vrienden blijven lijkt me moeilijk, In elk geval nu. Ik voel meer voor haar.

Ze heeft me nog super lief met de auto bij een vriend afgezet, ivm ik pas laat terugvloog verbleef ik daar. Nog even heel dicht tegen elkaar aangedrukt en geknuffeld en ze sloot af met te zeggen of het goed was dat ze belde met 1 of 2 weken. Ik gaf haar aan dat ze altijd of wanneer dan ook mag bellen. (ikzelf doe uiteraard even niets)

Ik wil enerzijds niet teveel aan haar woorden vasthouden. Toch heb ik hoop, en vraag me af of dat gevoel realistisch is. Wat zou nog een juiste actie kunnen zijn, als we elkaar weer spreken, of vooral niet doen nu of in tussentijd. Hoe kan ik dingen bewijzen? Kan ik nog wat doen? Eenvoudig gezegd, wat is wijsheid.

Hartelijke groet, Reactie infoteur, 13-10-2014
Hi, ik denk dat je het goed gedaan hebt. Het is inderdaad het enige wat je nu kunt doen, het van haar kant laten komen. Kijk, ze weet dat ze je nog terug kan krijgen, dus weet ze ook dat ze een keus heeft. Als je niets laat horen, kan bij haar het gevoel groeien dat die keus kleiner wordt, dat jij je misschien neerlegt bij haar beslissing en dat jij verder zal gaan zonder haar. Dat kan aan haar gaan knagen. Wil ik dat wel echt? Zal ze zich af kunnen gaan vragen. Op die momenten zal ze weer contact met jou zoeken, kijken/checken of ze nog steeds de keus heeft. Blijf je dan vriendschappelijk opstellen, maar misschien is het dan ook tijd om te laten merken dat je ook de draad van je leven weer probeert op te pakken, een leven zonder haar. Dat je het accepteert en dus vooruit probeert te denken.

Als ze het gevoel heeft dat haar keus ook jouw keus wordt, dus zonder elkaar verder gaan, is het mogelijk dat ze dat eigenlijk niet wilt. Dat ze gaat proberen je terug te winnen.

Het is mogelijk. Dus wacht de komende tijd af en laat het contact van haar komen. Die vrijheid om zonder jou te leven, zal haar verlangen naar jou juist kunnen doen gaan toenemen.

Het kan ook anders gaan natuurlijk. Het kan ook zo zijn dat ze verder wil zonder jou.

Rd, 30-09-2014 09:48 #71
Dank voor je reactie, het is heel fijn een frisse blik te krijgen. Ik vrees dat ik wel haar vertrouwen ernstig beschadigt heb. Het was wel iets bijzonders, Vreemdgaan zou ik nooit doen overigens. We waren dat weekend niet bij elkaar ik zat in het buitenland.

Voor mezelf neem ik de tijd om dingen op een rijtje te zetten. Even rust, reflecteren. Dat ontbrak tijdelijk. Weet wat ik anders moet doen.

Om haar te laten weten/ merken dat ik van haar hou, wil ik niet te vaak doen om haar rust te respecteren. Heb je een advies hoe ik dat subtiel kan doen? Vragen hoe het is? of de lieve plaatsjes sturen wat ik vaak deed? De balans moet ik een goede balans zijn qua frequentie, ik wil haar niet belasten.

Verantwoordelijkheid neem ik. ik respecteer haar keus, werk aan wat beter moet. Ongeacht of ze wel of niet terug komt. In elk geval hoop ik op onze vriendschap, die hopelijk doorgang vind.

Hartelijk dank, Reactie infoteur, 30-09-2014
Ik raad je aan om zo nu en dan goede herinneringen op te halen (om romantische gevoelens die aan de mooie tijd van jullie gekoppeld zijn) weer te doen herleven en naar de voorgrond te zetten.

Negatieve gesprekken en verwijten vernielen een relatie
Positieve herinneringen dragen een relatie

Elke relatie heeft goede tijden gekend, en dat is het fundament waarop je als mens je relatie opbouwt. Mooie herinneringen kunnen verliefde gevoelens doen opleven.

Maar blijf eerlijk: schrijf of zeg alleen dingen die je echt meent, en als zij even rust wil, doe het dan met mate of zelfs niet. Je merkt aan haar reactie snel genoeg of ze het accepteert

Wat je ook hebt uitgespookt waardoor je haar vertrouwen beschadigd hebt, neem 100% verantwoordelijkheid voor verkeerde beslissingen die je als mens in het leven soms maakt. Als je spijt hebt, toon dan berouw. Als je diep in je hart geen spijt hebt, wees dan zo eerlijk om haar geen gouden bergen te beloven, want eerlijk duurt het langst, zegt men. :)

Als ze nog gevoelens voor je heeft en ze is bereid je te vergeven, want daar komt het wel op neer, beschouw dat dan als een groot cadeau van haar. Hopelijk kunnen jullie dan een nieuwe start maken. Vertrouwen is wel essentieel en dat kan je alleen verdienen door te bewijzen dat je het anders zal gaan doen.

Rd, 29-09-2014 14:51 #70
Vorige week heb ik een enorme stommiteit begaan. Mn vriendin is daarvan geschrokken. Heeft een week nagedacht, waarin ik haar met rust liet, waar ze om vroeg. Ik zat en Rome en ben teruggevlogen. Ze wilde me niet zien, wel bellen. Zondag hebben we lang gebeld en ze gaf uiteindelijk aan te hebben besloten niet door te gaan. Het is niet de eerste keer dat ik haar opschrik. Ze zegt al een lange tijd te hopen dat de situatie verbeterd en houdt van me, ben haar beste vriend maar kan me geen kans meer geven. Ze wil geen oen zijn, dat snap ik.

We hebben nog contact. Ze zegt dat ze me mist van me houdt en erg verdrietig is. Ik ook. Het is mn beste vriendje. Geef haar aan dat ik eraan werk, het mn ogen geopend heeft en haar keus respecteer, van haar houdt en dat de deur openstaat. Het bijkomende lastige is dat ik tijdelijk in het buitenland woon. Nog maar kort, daarom voelde ik me alleen en raakte in paniek, erg wantrouwend gedrag. Al begint het hier nu nu wel tot rust te komen.

Ik begrijp heel goed dat t klaar kan zijn. Toch is mn gevoel daar nu niet. Ik mis haar en zou haar graag terugwillen. Nadat we gister belden waarin ze dit aangaf is er daarna nog contact wat zij initieerde met dezelfde boodschap; hou van je, mis je en dat ze afvroeg hoe het met me is. Ik gaf aan goed. Ze vroeg hoe ik me oprecht voelde, en zei dat ik verdriet had omdat ik haar had weggejaagd en haar het liefst de grootste knuffel van de wereld wilde geven. Dat vond ze heel lief. Dan merk ik aan haar dat dat haar waarderende reactie is. Heb haar misschien te weinig gewaardeerd.

Ik appte iets later haar hoe het met haar gaat dat vond ze fijn en wilde gelijktijdig hetzelfde doen. Vanochtend weer even contact. Mist me en houdt van me, is verdrietig. Ze lijkt t wel door te zetten/ hoop te hebben opgegeven.

Wat kan ik doen om te haar teleurgestelde en gebroken vertrouwen te herstellen? Ze voelt als mijn vrouw en makkertje. Als het zo is moet ik het accepteren. Maar het lijkt alsof er nog hoop is.

Groet, Reactie infoteur, 29-09-2014
Het hangt ervan af wat je gedaan hebt om haar af te schrikken. Sommige dingen maken het vertrouwen steeds meer stuk, maar misschien is dat in jouw geval niet zo. Dingen die vertrouwen stukmaken zijn:
vreemdgaan
drugsgebruik (waaronder ook te veel alcohol kan vallen)
geweld gebruiken

Als je niets bijzonders gedaan hebt kan je het gewoon wat tijd geven. Soms helpt het om even de boel op een rij te zetten dus misschien is het niet verkeerd dat je even in het buitenland zit. Laat haar in elk geval merken dat je van haar houdt, zo te lezen in jouw reactie, vind ze dat wel fijn. En neem verantwoordelijkheid voor hetgeen je verkeerd hebt gedaan.

Mv, 21-08-2014 23:38 #69
Hey,
Na een relatie van 5jaar, waarvan 3jaar samengewoond, heeft mijn vriendin het recent uitgemaakt. De reden dat ze me gaf is dat het niet meer kriebelt bij haar, en geen nood meer heeft aan affectie, maar ze zegt wel dat ze nog steeds veel om me geeft/graag ziet. Zij wou nog wachten met het me te vertellen vanwege mijn 2de zittijd, maar ik merkte dat er wat scheelde. Ook is het zo dat ze al een tijdje twijfelt aan onze relatie. Ze zei me: "is dat het na 5jaar". Iedere keer als we iets samen deden was er wel een vriendin van haar erbij. Of zaten haar vriendinnen bij ons. Over 2 weken begint zij te werken, haar eerste job. Ikzelf studeer nog. Ik vermoed dat zij daar wat "schrik" voor heeft. Echte ruzies hebben we nooit gehad, behalve enkele weken terug. Ik zie die meid nog ontzettend graag en ik zou alles opgeven om weer om met haar samen te zijn. Helaas weet ik niet hoe ik of wat ik moet doen om haar weer dat kriebelend gevoel terug te bezorgen. Het feit dat ik nog een week op vakantie vertrek met vrienden, zij begint te werken. Het schooljaar begint bijna weer vrees ik dat we amper contact gaan hebben. Ik ben wat hopeloos op zoek naar hulp of tips. Reactie infoteur, 22-08-2014
Hi, het is niet eenvoudig. We weten allemaal dat liefde niet te forceren is, en als het bij haar echt helemaal over is dan kan je je daar alleen bij neerleggen. Maar eerst zou je misschien nog kunnen proberen haar romantische snaar te raken. Vrouwen zijn over het algemeen behoorlijk gevoelig voor romantiek. Dus je kunt haar bijvoorbeeld een bos rode rozen sturen met een kaartje eraan waarop je je liefde voor nogmaals verklaart. Jij kent haar natuurlijk het beste, dus jij weet ook of ze daar blij mee zou kunnen zijn en of het bij haar romantische gevoelens zou kunnen oproepen. Je zou haar vervolgens ook verassen met iets bijzonders, iets waardoor ze beseft dat jij zelf ook bijzonder bent. Bijvoorbeeld een ring aan haar geven, of een etentje met zijn tweeën bij kaarslicht, en haar een oprechte liefdesbrief schrijven per post. Toon haar je romantische kant, als ze nog enigszins gevoelens voor je heeft kan je die weer doen aanwakkeren. Als je haar ziet, haal dan de mooiste herinneringen op aan de tijd dat jullie elkaar pas kenden, uit tijden dat jullie gelukkig waren. Praat niet over de slechte tijden, en verwijt haar niets, maar praat alleen over de prachtige momenten die jullie samen beleeft hebben, ook zij zal die herinneringen namelijk koesteren.

Maar besef wel dat als de gevoelens voor jou er bij haar niet meer zijn, het ook andersom kan uitwerken, namelijk dat ze het erg vervelend vindt als je haar steeds weer benadert. Dat zal je snel genoeg merken. Ze zal je pogingen dan resoluut negeren en ze zal je of steeds meer gaan ontwijken, of ze zal haar ergernis uiten en je vragen haar met rust te laten. In dat geval wordt het tijd om haar los te laten en verder te gaan met je leven.

Succes. Laat nog eens horen hoe het verder gegaan is.

Elisabeth, 14-08-2014 09:46 #68
In april 2012 begon ik een relatie die mij direct zalig aanvoelde (ik ben 45 en al heel wat meegemaakt) Hij was tot over zijn oren verliefd, veel meer dan ik op hem, maar ik genoot er toch van. Hij was elke dag bij mij thuis en ik voelde mij beschermd en geliefd.Na een half jaar ontdekte ik dat hij ook naar andere vrouwen keek, mss. onschuldig en gewoon een man die graag aandacht krijgt?
Hij heeft drie kinderen die hij niet vaak ziet en daar heb ik mij, volgens hem te verkeerd mee gemoeid, terwijl ik echt wou helpen.Hij verwijt mij ook dat ik zo heel zelden eens afsprak met mijn ex, waarmee ik het huis heb waar ik in woon, en denkt dat ik achter zijn rug niet trouw was, terwijl ik dat net helemaal wel was. na bijna twee jaar wou hij er mee stoppen en ik liet het toe, en zette mij op een relatiesite, wat hij ontdekte en hij nog een kwaad voor was ook. Hij wou rust, zei hij en meer vrij om in zijn huis te werken.terwijl ik van in het begin altijd zei dat hij dat gerust mocht doen en dat ik hem alle vrijheid gaf om 'zijn' ding te doen.Maar hij wou bij mij zijn en deed dat ook.En hielp me met vele dingen.In Februari was het dus gedaan en door mijn fulltimejob had ik geen tijd om te piekeren. We hadden geen ruzie, maar als ik hem hoorde kwam het toch veel terug dat hij jaloers was op mijn ex en dat ik te 19 de eeuws was voor hem… terwijl net hij erop stond om voor mij te zorgen. Ik heb ook fouten gemaakt doordat ik hem soms niet goed kon lezen. Nu komen die fouten naar boven en gaan mijn ogen open. Ik zag hem soms nog eens voor een filmpje bij mij en dan nam hij mij in de armen om te kijken.Nu hadden we elkaar anderhalve maand niet meer gezien door de reizen die we maakten. Ik ik ben hem in die tijd enorm beginnen missen.(op fb hoorde ik wel eens iets o.a. dat hij geen relatie met mij wou, wel sex… drie dagen geleden was hij hier terug en we vertelden over onze reizen… toen moest hij gaan en aan de auto kuste hij mij innig. Maar op Fb zag ik dat hij de avond ervoor met een andere vrouw uit eten was geweest. Sinds die kus ben ik niet meer te houden, ik eet niet en ik denk voortdurend aan hem, zo verliefd. Ik krijg pittige smsjes als hij in bed ligt maar Ik probeer gewoon cool te blijven en luchtig, maar ik wil hem niet in bed alleen, ik wil ook die emotionele verbinding terug. Ik doe het op een of andere manier altijd verkeerd… en nu wil ik het echt op de juiste manier doen. Ik ben na een vorige relatie zo diep de put in gegaan dat ik naar een psychologe moest en die zei me dat ik mezelf teveel wegcijfer en dat ik mezelf verlies, me teveel opoffer voor de man in kwestie… ik neem aan dat dat voor een man niet zo tof is, want dan 'hebben' ze je terwijl ze normaal liever voor een vrouwe moeten vechten he. Maar toch doe ik iets verkeerd. Ik voel dat ik op een punt sta om hem over te halen of te verliezen.Ik weet alleen niet van welk hout pijlen maken. Ik wil een relatie en geleerd hebben uit de fouten, zoals contact met ex en ook meer afspraken over het financiele, maar ik vrees dat, als ik hem dat zeg dat hij er toch niet op in zal gaan.Ik wil mijn fouten toegeven, maar wil hem niet het gevoel geven dat ik aan zijn voeten lig… Helphelphelp dus… wat moet ik doen, zodat ik mezelf niet kan verwijten dat ik hem heb weggejaagd.toen we uit elkaar gingen zei ik dat ik hem graag zag en hij zei dat hij dat ook deed maar dat het gewoon niet lukte… terwijl ik nu weet en aangevoeld heb wat er bij hem niet goed voelde… en ik daar iets aan kan doen.dit is dus echt een kritiek moment nu. Reactie infoteur, 15-08-2014
Hi, eigenlijk is de oplossing niet zo moeilijk. Laat je verstand spreken en niet het idealiseren wat je doet omdat hij die romantische snaar geraakt heeft. Het belangrijkste in je hele verhaal is dat je duidelijk stelt dat je een relatie wilt, en niet alleen seks. Hij maakt duidelijk, zelfs of Facebook, dat hij alleen seks met je wil, en geen vaste relaties.

Zoek een man die wel een relatie met je wil, en niet een die je het gevoel geeft dat je een jo-jo bent. Hij haalt je aan om je te verleiden tot seks, en daarna mag je weer ophoepelen? Kom op, je verdient beter dan dat. Maar het belangrijkste is dat je dat zelf ook vindt. Dat je zelf ook vindt dat je te goed bent voor die niet zo leuke behandeling van hem.

Matti, 30-05-2014 13:18 #67
Hey,
Ik heb een zeer geweldige relatie achter de rug, alles ging perfect, van constante ruzie was geen sprake, en er was veel respect, passie en liefde. Toen is ze vertrokken naar het buitenland voor een jaar. We hadden afgesproken samen te blijven, trouw te blijven en het een kans te geven. Een maand voor ze terugkwam heeft ze het uitgemaakt. Er is geen derde persoon betrokken, het was gewoon omwille van de grote afstand. Gisteren heb ik haar voor de eerste keer teruggezien. Het was ongelofelijk raar en zelfs ongemakkelijk. We hebben veel geknuffeld en gekust, maar ze zei dat ze niets voelde. Onze relatie is dus definitief stopgezet, alhoewel ik nog potentieel zie. Ik heb haar na ons afspraakje van gisteren thuis afgezet, en als 'afscheid' heeft ze me nog eens gekust. Ze wilt geen relatie meer, maar ze kust me wel. Mijn theorie is dat ze wat tijd nodig heeft, om ten eerste te wennen aan alles, aangezien ze toch lange tijd weg was. Wat kunnen jullie me van raad geven, kan ik haar terugwinnen? Ze zegt dat ze momenteel niet meer wil afspreken, maar binnen enkele weken weer wel. Wat moet ik toch doen? Reactie infoteur, 31-05-2014
Een jaar is lang om elkaar niet te zien. Verliefdheid blijft in stand als het gevoed wordt met verliefdheidshormonen. Als je elkaar een jaar niet kunt zien is de kans groot dat het gevoel over gaat. Ik begrijp uit jouw verhaal dat dit bij haar het geval is.

Dat ze je kust komt misschien omdat ze gewend is dat jullie relatie voorheen zo was dat kussen erbij hoorden. De kans is ook wel groot dat ze dat binnenkort niet meer wil. Het kan zijn dat ze wat tijd nodig heeft. Dring jezelf niet op. Probeer haar niet te kussen, behalve als het van haar kant komt. Haal met haar herinneringen op aan de tijd dat jullie elkaar ontmoetten en nog verliefd waren. Misschien voelt zij dan ook de oude vlam weer oplaaien. Maar als ze even tijd voor zichzelf wil zal je moeten accepteren dat ze die ruimte nu nodig heeft en je kunt het niet dwingen. Als je haar die ruimte geeft neemt ze misschien toch weer contact met je op als ze beseft dat je niet achter haar aan blijft lopen om te bedelen om aandacht. Het gevoeld at je haar de ruimte geeft zal ze waarderen. Hoor je dan helemaal niets meer neem dan over een week of 2 weer eens contact op en vraag of het haar leuk lijkt om weer een beetje bij te praten. Je kunt dan iets leuks gaan doen samen, uit eten gaan of iets anders leuks. Laat zien dat je onafhankelijk en zelfstandig bent, maar benader haar ook weer niet te afstandelijk. Liefde kan je niet dwingen, maar misschien beseft ze na een tijdje weer dat ze je mist.

Laat nog eens horen hoe het verder is gegaan.

New Mags, 13-03-2014 00:51 #66
Twee maanden geleden heeft mijn man in mijn ogen plotseling een einde gemaakt aan onze 18 jarige relatie. Ik ben 34. Dit is gebeurt kleine maand na een eerste poging ivf. Alsof mijn hele leven onder me vandaag geschopt word. zijn gevoel is voor mij is weg zegt ie. Terwijl hij nog naar eigen zeggen 100% achter de ivf stond. Daarom is het zo moeilijk voor mij om te verkroppen dat hij me opeens aan de kant zet. Ik wil hem soms terug en soms ook helemaal niet, juist omdat hij me zo'n pijn heeft gedaan. Soms heb ik het idee dat hij misschien over een paar maanden wakker wordt en spijt krijgt. In ga niet als een puppy achter hem aan. Moeilijk om hier mee om te gaan. Suggesties? Reactie infoteur, 13-03-2014
Mogelijk is hij toch bang van het vaderschap, de vastigheid en de verplichtingen die het met zich meebrengt. Mogelijk hebben jullie al veel meegemaakt omdat kinderen krijgen voor jullie niet vanzelfsprekend bleek, een relatie kan ook daar onder lijden. Of mogelijk wil je man ineens weer vrij zijn, nog wat avontuur beleven voordat hij zich blijvend durft te settelen met iemand. Een kind krijgen vergt veel verantwoordelijkheid en misschien loopt hij daar voor weg toen hij besefte dat het nog kon.

Het blijft echter gissen. Praten zou belangrijk zijn. Als hij jou vertellen kan waardoor dit zo ineens gekomen is, kan je het misschien beter accepteren. Als hij echt niet meer verder wil zal je door deze fase heen moeten. Inderdaad, gemakkelijk is anders. Natuurlijk kost liefdesverdriet tijd. Je zou eigenlijk van hem moeten horen waarom hij van gedachten is veranderd. Zijn gevoel voor jou is weg zegt hij. Oké, maar wat is daarvan de reden? Heeft hij misschien gevoelens voor een ander? Of was het al langer niet goed tussen jullie? Of is hij bang voor de verplichtingen van het vaderschap?

Hopelijk krijg je antwoord op die vragen. Hij is twee maanden weg, begrijp ik uit je verhaal. Heeft hij in die twee maanden ook pogingen ondernomen om de echtscheiding definitief door te zetten? Hebben jullie nog wel eens gepraat, elkaar gezien? Hoe is het met de verdeling van spullen gegaan? Hoe doet hij nu tegen jou, vriendelijk of zakelijk/afstandelijk?

Sen, 31-12-2013 00:33 #65
Hoi,

waar zal ik beginne… mijn ex en ik zijn zo een 2 jaar samen geweest, zijn nu enkele dagen uit elkaar. Zij heeft er een punt achter gezet. Ze had eerder al eens twijfels gehad en zijn toen 3 maanden uit elkaar geweest, enfin ik hoorde ze elke dag en ik zag ze elke week, dus echt gedaan was het toen niet, alleen zei zij de hele tijd van wel, terwijl iedereen op afstand kon zien dat het niet zo was. Maar uiteindelijk gaf ze het terug een kans, en werd het ook terug "officieel" naar de buitenwereld. Ze zei tegen me dat we het verleden en onze problemen lieten rusten en er vol voor gingen, dat het voor echt was deze keer en ze heel verliefd was. We besloten om nog maar eens samen te verhuizen naar een nieuw stekje (dus ook echt een nieuwe start), te trouwen en maakte allerlei plannen zoals de zaal enzo. Dachten ook aan kinderen. Tot plots een 1,5maand geleden zei ze dat ze terug twijfelde… dat haar gevoelens terug minder waren, ik gaf haar aan dat ik ze tijd gaf en er nergens druk was. Uiteindelijk besloten we om samen op verlof te gaan (dit lag overigens al langer vast), ze zei we gaan dat toch samen doen, dat gaat ons goed doen. Dus ik ging er vanuit, ze geeft het een kans. En idd op verlof, vroeg ze de hele tijd mn aandacht, we hadden het echt goed… ze zei me dat als we terug thuis waren, de goede lijn van verlof moeten aanhouden door veel te praten, duidelijke afspraken te maken en meer tijd voor elkaar te maken. Tot een dikke week na verlof, ik merkte dat ze afstandelijker was. Op kerstdag had ik haar gevraagd of ze het terug wou gedaan maken.ze zei toen van nee hoor, anders was ik hier niet meer. En 2 dagen later zaten we aan tafel, gingen praten en begon ze te huilen… ze zei dat het beter is dat ze vertrok. Ze heeft wat van haar kledij genomen en is terug naar haar ouders. Het enige wat ze zei was sorry. De dag erna kreeg ik een smsje van haar, ze zei me dat het haar pijn doet dat ik me slecht voel, maar dat ze dit moet doen.blijven zal ons niet helpen. Diezelfde dag, kreeg ik s avonds terug een smsje van haar (na ze opstap was geweest met een vriendin)dat ze me gewoon wou laten weten dat ze veilig in bed lag en dat ik me geen zorgen moest maken en welke plannen ze nog had voor de komende dagen. De dag daarop stuurde ze me een bericht via fb, dat ze er echt een streep onder trok.dat ze niet verder meer kan en dat ze het verleden niet kan loslaten, dat ze nu echt moet doorzetten. Ze zei me dat ze alleen wil zijn, ze wil niemand, ze wil ook van niemand afhankelijk zijn. Dat ze voor haar eigen geluk ging zorgen. Ze was echt koel en gevoelloos. Ze denkt ook alleen maar negatief… het is ofwel zwart of wit bij haar en zo is blijkbaar altijd geweest. Vandaag belde ze me dan weer, ze was aan het huilen. Ze had met haar vader gepraat en die had haar gezegd dat een relatie werken is en opgeven dat dat nie zomaar kan, zeker niet als je trouwplannen hebt. Hij had haar ook gezegd dat ze voor het eerst dan maar eens echt alleen moest zijn, en niet onmiddelijk met iemand anders moet langskomen.zoals haar gewoonte was in het verleden. Ze was echt aan het huilen omdat haar vader zo een verdriet ook had. Maar dan na het huilen was ze weer zo afstandelijk tegen me, gelijk ze er al over is. Ik mis haar ontzettend hard. Het is ook niet alleen de relatie die ze zomaar opgeeft, maar ook alle plannen. Het is jammer dat ze het verleden blijkbaar niet heeft los gelaten. Al vind ik dat onzin, anders spreek je niet over trouwen en kinderen. Ze had me ook gezegd, dat als ze me zou missen, dat gevoel zou proberen onderdrukken. Ik negeer haar compleet, stuur al dagen niets uit mezelf naar haar. Morgen is het oudjaar, het zal raar zijn zonder haar. En ik weet niet goed of ik moet reageren als ze me iets stuurt. Ze weet ook goed genoeg dat ik zal wachten op haar, maar misschien moet ze het gevoel krijgen dat ze me echt kan kwijt raken. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Iedereen zegt maar dat ik ze tijd moet geven. Ik weet dat ze heel hard voor zichzelf kan zijn en hard kan overkomen terwijl ze eigenlijk super gevoelig is.

Lieke, 24-09-2013 19:03 #64
Ik dacht en weet eigenlijk nog steeds zeker dat mijn ex, echt en oprecht mijn ware liefde is en zal blijven. Wat wij samen hebben meegemaakt is zo moeilijk om over te praten. De aanrakingen, de woorden, ik was zijn eerste grote liefde en wij zouden samen oud worden. Ik dacht altijd als dit uit gaat ben ik de gene die het uitmaakt door mijn onzekerheid, maar niet hij. Ik ben 18 jaar en hij 17, had een relatie van ander half jaar en wauw wat een gemis. Hij zit net op een nieuwe school een totaal ander leven hij zit eindelijk op zijn plek. Verder heeft hij ADD en laat ik zeggen dat zijn gevoel in zijn hoofd zit in plaats van in zijn buik. Hij heeft het uitgemaakt omdat hij meer ruimte wilde, zich wil focussen en zijn liefde voor mij niet meer voelt. Ik blijf er bij dat ik denk dat het komt omdat hij te veel prikkels krijgt van zijn nieuwe school, een maand geleden liepen we nog dol gelukkig in Amsterdam. Ik vind het zo moeilijk hem geen bericht te sturen. Ik hoop zo dat we elkaar weer vinden, dat hij naar me terug komt en zegt: ik mis je, heb spijt van wat ik deed. Maar ik zie de realiteit onder ogen en het beetje hoop houd me omhoog. Ik weet dat wij ware liefde had en hoop dat hij het ooit weer in gaat zien. Ik denk maar zo: als wij samen horen komen wij weer samen en vinden we elkaar weer. Hoe moeilijk het ook is, nu ben ik aan de beurt en ga ik mezelf terugvinden! Reactie infoteur, 24-09-2013
Hi, goh, wat ellendig voor je allemaal. Het doet ook zo'n pijn, liefdesverdriet. De eerste tijd is het echt het moeilijkste. En inderdaad is het moeilijk om niet achter hem aan te gaan lopen en bellen en Whappen et cetera, maar toch is dat beter. Vooral omdat hij meer ruimte vraagt, dan kan je hem dat het beste ook geven. Dan kan hij misschien gaan voelen dat hij je mist. Hij zegt dat hij zijn liefde voor jou niet meer voelt. Dat komt natuurlijk hard aan. Mogelijk bedoelt hij dat zijn verliefdheid gewoon over is gegaan, wat natuurlijk vroeg of laat met elke relatie gebeuren zal. Ook dat je zijn eerste liefde bent, zal een rol spelen. Jullie zijn nog erg jong. Het is moeilijk om een relatie dan langdurig evenwichtig te houden.

Ja, ook echte liefde kan verbroken worden. Want echte liefde wil niet zeggen dat het eeuwig duurt, het zegt alleen dat het oprecht is geweest en dat jullie echt erg verliefd op elkaar geweest zijn. Moeilijk te aanvaarden dat het dan nu toch niet verder kan duren, maar wel de realiteit van het dagelijks leven.

Mogelijk speelt zijn nieuwe school en nieuwe mensen die hij daar ontmoet, ook een rol. Misschien wil hij vrij zijn om zich nog niet zo jong al voor zijn hele leven te binden.

Geef hem een beetje tijd om te ontdekken wat hij voelt. Als je na een week nog niets gehoord hebt, vraag hem dan nog eens om wat te praten omdat je nog met vragen zit. Vraag hem dan ook of hij heel eerlijk wil zijn, of hij misschien gevoelens voor een ander heeft gekregen (wat ook heel menselijk is en zeker als je zo jong bent gemakkelijk kan gebeuren) en of jullie relatie nog een kans maakt.

Als hij ook dan aangeeft echt alleen verder te gaan, dan zit er niks anders op dan je te richten op het verweken van liefdesverdriet. Het voelt alsof het altijd zal duren die pijn, maar het zal slijten en er is een toekomst die op je wacht. Je moet er doorheen. Laat gerust nog eens horen hoe het met je gaat en als je wat troostende woorden nodig hebt zal ik mijn best doen om je te steunen via dit forum.

Bloementje, 24-09-2013 09:44 #63
Hallo, … Na een relatie van 20 jaar waarvan 12 jaar getrouwd en 2 hele mooie kinderen, … koophuis enz enz. Hij heeft gezegd dat hij er klaar mee is, de koek is op en wil niet meer verder hij heeft in zijn 1tje 4 maanden gevochten als een leeuw zegt hij om mij gelukkig te maken en iedere x heb ik hem afgesnauwd waardoor het steeds verder afbrokkelde bij hem. Hij zit nu bij zijn ouders en heeft iemand gezien waar hij nu gevoelens voor heeft en heeft daar ook mee gezoend en dat doet pijn! Hij zegt niks met haar te willen en zij niet met hem omdat hij eerst dit alles moet oplossen. Ik wil niet van hem scheiden ik wil hem terug maar hoe doe ik dat, … zijn gevoel is weg zegt hij maar hoe zorg ik ervoor dat ik weer zijn "WARE" wordt? Hij komt gewoon langs voor de kinderen en dat is ook goed.

Ondertussen zit zijn hele gezicht onder de vlekken iets wat ik nog nooit heb gezien in die 20 jaar! Laatst hebben we ook chatsex gehad en dan gaat hij er wel helemaal in mee, … ik heb het wel uitgelokt. Hij zegt is dit wel goed wat we doen, maar ondertussen gaat hij wel mee in het spel! En achteraf zei hij ik voel me nu schuldig omdat ik niet voor jou voel wat jij wel voor mij voelt. Het enige wat hij zegt is dat hij nog wel van me houdt als de moeder van zijn kinderen. Help ik wil zo graag dat we weer samen komen! Reactie infoteur, 25-09-2013
Hi, het is erg moeilijk als je merkt dat iemand steeds verder van je weggaat. Hij zegt dat hij niet meer wil, maar is wel gevoelig voor een spel via de chat. Dat is niet zo vreemd want dat spel heeft hij waarschijnlijk erg opwindend gevonden.

Als zijn gevoel voor jou minder is, en hij het besluit genomen heeft om vrij man te zijn om weer te kunnen doen en laten waar hij zin in heeft, kan je daar heel weinig tegen doen. Het beste is echter om je eigen leven zoveel mogelijk weer op de been te zien te krijgen en hem te laten ontdekken wat het is als jij niet meer achter hem aan loopt. Alleen als je ophoudt achter hem aan te lopen, geef je hem de kans om te beseffen wat hij mist. Besef ook dat je zijn ego enorm streelt door achter hem aan te blijven lopen. Daarmee versterk je zijn zelfvertrouwen naar die andere vrouw toe.

Hij heeft gevoelens voor die andere vrouw maar zo te lezen heeft zij minder gevoelens voor hem? Dat zou fijn zijn. Dan zou het namelijk zo kunnen gaan dat hij binnenkort beseft dat hij jou en het gezinsleven eigenlijk niet kwijt wil, maar het kan ook zijn dat hij de knoop toch doorhakt en niet meer terug naar jou wil. Het is wel zo dat als iemand verliefd is op een ander ze hun eigen partner gewoon (tijdelijk) niet meer interessant vinden. Een soort tijdelijke gekte, zeg maar. Als de gevoelens voor de andere vrouw weer weg zijn kan hij ook tot bezinning komen en beseffen dat hij eigenlijk nog wel van je houdt. Maar dat moet de tijd uitwijzen.

Geef hem daarom de tijd om er over na te denken, en zorg ondertussen dat je er goed uitziet, dat je de indruk maakt dat je niet als een hoopje ellende in een hoekje wegkruipt wachtend tot hij terugkomt, en spreek geen kwaad over hem tegen anderen. Wees vriendelijk tegen hem, maar voorkom dat hij de indruk krijgt dat je hele leven om hem draait. Als hij het gevoel krijgt dat jij je er overheen zet en je nieuwe leven zonder hem aan het opbouwen bent, is de kans groter dat hij zich achter zijn oren gaat krabben.

Laat contact zoveel mogelijk van zijn kant komen. Als hij gaat merken dat hij jou misschien blijvend kwijt gaat raken door zijn gedrag, bestaat er een kans dat hij jou toch niet kwijt wil. Maar nogmaals, dat kan niemand je garanderen. Alleen de tijd kan het uitwijzen.

Dus, stel je zelfstandig op en zorg dat je er goed uitziet
Ga hem niet sms'en, achterna lopen, bellen, Whappen etc.
Neem een houding aan van: Het leven gaat verder dus ik ga ook verder
Spreek ook eens af met vrienden, stel je zelfstandig en onafhankelijk op, ga eens naar de kapper en zorg dat je er fantastisch uitziet

Hou in gedachten dat een mens maar al te vaak wil hebben wat hij niet (meer) krijgen kan. Iemand die onafhankelijk is, is daardoor veel aantrekkelijker dan iemand die zich afhankelijk en smekend opstelt

Het kan dus helemaal geen kwaad om de indruk te wekken dat je zelf ook weer een beetje geïnteresseerd raakt in de wereld om je heen. Bovendien is het voor jezelf ook goed om aan je eigen leven te werken.

Als je ex interesse toont voor afspraakjes in jouw privéleven, dan is de kans ook wel groot dat hij nog jaloers kan worden op andere mannen, dus dan kan er ook gevoel voor jou zijn

Je ex kan dan wel eens gaan denken: he, wat krijgen we nou? Zit ze niet meer huilend thuis op me te wachten? Als ze maar geen ander ontmoet…

Dit is weliswaar puur tactiek maar het geeft je wel een beeld of je ex nog interesse in je heeft. En je geeft hem de kans om na te denken over wie hij laat lopen.

Geef hem ruimte, maar werk ook aan jezelf. je komt er dan snel achter of hij nog gevoelens voor jou heeft

Lady, 02-06-2013 22:52 #62
Beste allemaal,
Ik zal mijn lange ingewikkelde verhaal zo kort mogelijk houden. ik ben een 25n jarige dame. ik had 5 jaar lang een soort van relatie met iemand doordat het nooit goed ging zijn we nooit aan een echte relatie begonnen. in de tussentijd was ik vaak opzoek naar nieuwe liefde om hem te vergeten. maar elke keer kwam ik weer terug bij hem omdat niemand anders zijn plek kon vervangen. totdat ik 2 jaar geleden bij toeval iemand leerde kennen, hij had mij gelijk te pakken en was al mijn aandacht gericht naar hem. Ik was het ander gelijk vergeten en had het idee dat ik eindelijk de ware heb gevonden, hoewel hij aangaf dat hij bindingsangst heeft en ellendige relaties in het verleden heeft gehad. Ik had altijd medelijden mee en gaf hem genoeg aandacht. Nadat ik het idee kreeg dat alles goed gaat tussen ons nooit ruzie altijd leuk samen hoewel we elkaar niet vaak zagen. Ik vond alles best en gaf hem genoeg vrijheid ik ben geen opdringerige type wat hij enorm waardeerde. Nadat hij al mijn vertrouwen heeft gewonnen besloot ik verder te gaan met hem ook op seksueel gebied (hij was namelijk mijn eerste). paar weken geleden kwam ik erachter dat hij een gezin heeft en dat alles tussen ons gedurende 2 jaar leugens waren. Hij loog over alles maar dan ook alles. Ik heb hem niet uitgescholden heb hem alleen duidelijk gemaakt hoe erg ik van hem walg en dat hij het niet waard was. Momenteel zie ik hem alleen bij toeval en heb zelf geen moeite mee om nog vrienden te blijven of minstens af en toe elkaar te spreken. Hij gaf aan dat hij daar moeite mee heeft. Soms zie ik hem toevallig want hij is een klant bij het bedrijf waar ik werk dus wanneer ik hem zie reageert hij vreemd. Hij laat zien dat die geen moeite mee heeft en schijt heeft aan alles wat er gebeurt is… in de tussentijd maakt hij vage opmerkingen om mij weer het idee te geven dat die me wel mist en nog leuk vindt. Kijk ik hoef zo een man absoluut niet maar tegelijk doet het pijn dat iemand mij zo snel na 2 jaar samen te zijn kan vergeten. en waarom die opmerkingen? wat wil hij bereiken? hij weet dat ik hem niet terug wil en zelf zoekt die geen contact op met mij en wil het ook niet. wat wilt die dan? en als die echt schijt heeft waarom indirect het gevoel geven dat die me wel mist? en hoe kan een persoon zo harteloos zijn? heeft iemand enig idee wat het is en waarom die zo vaag doet? alles is toch al boven water dus waarvoor blijf je spelletjes spelen denk ik dan.

Anoniem, 28-05-2013 20:18 #61
Hoi, hier nog even een antwoord op mijn eerder geschreven verhaal (gepost op 30-04). 3 weken na de breuk heb ik op mijn verzoek nogmaals afgesproken met m'n ex. Ik wou weten of de hoop die ik had nog terecht was, en zo ja, dan zou ik er graag wat aan willen doen. Tussentijds hebben we elkaar wel gezien, maar niet gesproken.

Het was een prettig gesprek, maar hoe 'hard' voor mij ook, mijn ex gaf tijdens dit gesprek aan voor zijn gevoel de juiste keuze te hebben gemaakt. Hij was hier ook heel rustig en duidelijk in. Hij had zelf ook gehoopt dat zijn gevoel weer was gekomen, maar de afgelopen weken was hij niet echt met mij bezig geweest, had me niet echt gemist. Wel gehad over de goede tijd die we hebben gehad, dat het echt leuk was. En wellicht is het de sleur geweest, de situatie waardoor we als het ware uit elkaar gegroeid zijn (vanaf zijn kant dan). Maar voor hem is dit nu te laat, omdat hij met zijn gevoel al verder is. Natuurlijk heb ik ergens nog steeds de kleine hoop dat hij me nog wel gaat missen, maar ik weet ook dat dit niet reeel is. Dus ik houd mezelf voor dat dit gevoel vanzelf gaat slijten.

Wel zullen we elkaar regelmatig blijven zien (zelfde dorp, gezamenlijke vereniging, goed met elkaars vrienden op kunnen schieten). Ex gaf ook aan dat hij het nu meer als vriendschap zag, waarbij ik heb aangegeven dat ik ook wel graag nog leuk met hem wil kunnen praten. Maar dat ik niet weet of ik dat nu al kan. Hij snapt mij en begrijpt dat hij zelf al verder in dit proces is. Ruzie is er in ieder geval niet en dat is fijn.

Voor een ieder in een zelfde soort situatie, sterkte! En geen contact is vaak het beste. Je kunt beide nadenken over de situatie, of je elkaar mist. Maar het zorgt ook voor een soort van rust (bij mij in ieder geval), wat niet wil zeggen dat ik het niet mis. Ooit komt het altijd weer goed (met of zonder ex), dat vertel ik mijzelf ook. Reactie infoteur, 29-05-2013
Fijn dat je op deze manier toch een soort afronding vindt. Je ex doet dat ook goed en eerlijk, zo te lezen. En je hebt gelijk, het komt echt goed. En na verloop van tijd zal je ex bij het verleden horen, met goede en minder goede herinneringen, en er zal weer nieuwe liefde in je leven komen. Bedankt voor je duidelijke reactie. :)

Kim, 26-05-2013 11:11 #60
Mijn vriend heeft sinds maandag onze relatie beëindigd. We hadden een relatie van 9 jaar en 3 kindjes samen van 4 jaar en 2 en 1 jaar.

Hij heeft me verteld dat hij gevoelens heeft voor iemand anders. Waardoor zijn gevoelens voor me zijn vervaagd en niets meer voelt voor me. Hij dacht eerst aan een bevlieging maar het bleken echte gevoelens te zijn.

Nu zondag hebben we nog gehad over onze trouwplannen en nog een gastenlijst gemaakt wie er ging komen en met hoeveel we waren. Onze budget enzo… En 5 uur later krijg ik een smsje dat het gedaan is.

Ik was hier kapot van. Hij is dan maandag al zijn spullen komen halen. Gisteren heb ik voor de eerste maal een sms gekregen voor te vragen hoe het was met de kinderen. Die was heel koud en koel.

Ik begrijp dit echter niet, omdat we normaal gingen trouwens enzo en op een paar uur is het gedaan?

Weet iemand wat ik kan doen om hem terug te krijgen?

Groetjes Reactie infoteur, 27-05-2013
Hoi. Ik ben geen psycholoog maar ik kan me wel voorstellen dat dit heel hard aangekomen zal zijn bij jou. Je ex maakt zich er ook wel gemakkelijk vanaf, uiteindelijk zijn er ook drie kinderen in het spel.Je ontdekt nu een kant van hem die je waarschijnlijk nog niet kende.

De uitdrukking 'liefde maakt blind' lijkt hier echter wel op zijn plaats. Je partner is verliefd op een ander, en misschien dus even helemaal blind voor zijn gevoelens voor jou. Dit is heel pijnlijk voor jou, maar iemand die echt verliefd is op een ander, ziet zijn eigen partner (in dit geval jou dus) (dit kan ook tijdelijk zijn) helemaal niet meer staan. De persoon op wie ze verliefd zijn is nieuw, spannend, opwindend. Terwijl hun eigen partner ineens saai lijkt. Verliefde mensen focussen vaak ook al hun positieve gevoel op die ene persoon waar ze verliefd op zijn. De eigen partner kan dan ineens onbelangrijk lijken. Zo'n afstandelijke en kille houding komt vaker voor bij verliefde mensen, omdat ze eigenlijk helemaal verblind zijn door die ene persoon waar ze op dat moment verliefd op zijn.

Jullie zouden gaan trouwen, en dat kan er heel goed mee te maken hebben dat dit hem nou juist nu gebeurd, kort voordat hij zich voor lange tijd, en misschien wel levenslang, aan een persoon (jou) zou gaan binden.

Het lijkt me wel op zijn plaats als jullie samen zouden praten. Na zoveel jaar samen te zijn geweest, en 3 kinderen hebben, is het wel heel erg bot om zomaar te vertrekken. Je kunt hem vragen of hij binnenkort een afspraak wil maken om dingen te regelen. Leg hem uit dat er nu veel geregeld zal moeten worden, omgangsregeling over de kinderen en misschien moeten er ook financiële en andere praktische zaken geregeld worden. Hoe moeilijk het ook is, is het het beste als je je niet verwijtend naar hem opstelt. Je zal daar nu niets mee opschieten en hem alleen maar verder van je verwijderen. Je kunt zeggen dat je veel verdriet hebt van zijn beslissing, maar dat je tegelijkertijd ook begrip kunt tonen voor het feit dat mensen zou eenmaal verliefd kunnen worden op een ander.
Als je dat kunt, dan is de kans wellicht het grootste dat hij zijn gevoelens voor jou weer enigszins kan gaan voelen. Er is immers een band van 9 jaar tussen jullie. In die tijd zullen jullie ook veel mooie dingen hebben meegemaakt. Als hij komt praten zou je dus kunnen zeggen dat je nu vooral terug wilt denken aan de goede dingen die jullie samen hebben meegemaakt, zoals de geboorte van de kinderen en de tijd dat jullie elkaar ontmoetten. Dat zijn de meest gevoelige dingen en die kunnen bij hem ook een snaar raken, want hij heeft die momenten waarschijnlijk ook altijd gekoesterd. Die gevoelens die hij voor jou gehad heeft, zijn waarschijnlijk nog wel ergens in hem, maar nu drukt hij die misschien weg omdat hij zich in het avontuur van verliefdheid wil storten. Je kunt ook tegen hem zeggen dat je het niet van hem verwacht had dat hij niet zou knokken voor jullie relatie, maar dat je je er probeert bij neer te leggen en de draad van je leven weer wilt oppakken, omdat de kinderen stabiliteit nodig hebben en dat je ook aan je eigen toekomst moet denken.

Je hebt wel mensen nodig die jou nu opvangen. Misschien zelfs professionele hulp want dit lijkt me een zware tijd voor je.

Doe of zeg niets waar je niet achter kunt staan. Ik ken hem niet en jou niet en ik ben geen psycholoog. Dit zijn alleen mijn gedachten er over. Ik hoop dat je steun krijgt van mensen uit je omgeving. Zoek steun en hulp, want je kinderen hebben je hard nodig en na een tijdje kan hij wel weer tot bezinning komen. De vraag is wel of jij dan nog met hem verder wilt want je kunt hem hierna waarschijnlijk minder goed vertrouwen. Juist omdat hij zo plotsklaps vertrokken is kan ik me voorstellen dat je vertrouwen in hem een flinke knauw gekregen heeft.

Sterkte, en laat nog eens weten hoe het met je gaat.

Verdrietig, 22-05-2013 12:57 #59
Mijn vriend heeft onze relatie na 2,5 beëindigd. Wij schelen 15 jaar en ondanks dat het op heel veel vlakke klikt zegt hij zich onwijs te storen dat ik altijd een tegenwoord geef als we een discussie hebben. Mijn reactie dat hij dan maar een vrouw moet nemen die niet zo fel is reageerde hij met laten we er dan maar mee stoppen.

Volgens hem vind hij dat heel erg en wil hij niet dat ik weg ga maar heeft hij er geen verdriet van en wil hij vooral rust.

Zijn vrienden/familie omschrijven hem als een moeilijke man. Die als het even tegen zit alles af kapt om daar vervolgens na een tijdje op terug te komen en dan alles te lijmen.

Wat moet ik nu doen, ik zit tot vrijdag daar in huis omdat we deden samen wonen en ik vrijdag pas onderdak heb. Dit hebben we vanochtend zo afgesproken.
Nu blijk ik morgen waarschijnlijk al onderdak te hebben. Zal ik nu gewoon inpakken en zonder vermelding morgen weg gaan? Daar hij na zijn besluit alleen nog maar lelijk doet tegen mij. Ik wil hem graag terug en weet dat hij rust nodig heeft, maar hoe lang?

Lara, 18-05-2013 10:31 #58
Net als wat Anoniem schreef op 30-4 heeft mijn vriend het ook na 1,5 jaar plotseling uitgemaakt. Hij voelde het ook gewoon niet meer en zag ons meer als vrienden. Met het uitmaken had hij het er ook erg zwaar mee en nu, de dag erna, nog steeds. Dit wekt bij mij ook het gevoel op dat hij er zelf niet achter staat. Ik krijg wanneer ik in z'n ogen kijk nog steeds kriebels in mn buik. Het was altijd wel gezellig met elkaar, maar hij zag het dus meer als vrienden en had niet het verliefdheidsgevoel. Hij wil nu wel heel graag verder gaan met 'beste vrienden' zijn, maar ik vind dit erg lastig omdat ik wel nog gewoon gevoelens heb. Het voelt ook nog niet alsof het uit is. Ik vind het lastig wat ik moet doen. Moet ik zeggen tegen hem dat ik even geen contact wil? Dat wil ik eigenlijk ook niet want ik weet dat ik mezelf dat helemaal gek ga maken. Maar ik weet ook niet hoe ik me moet gedragen als ik bij hem ben. Ik mag hem nu ineens niet meer intiem knuffelen en zoenen, nu zijn we 'gewoon' vrienden… Nu komt er ook nog bij dat hij morgen jarig is en we met zijn ouders uit eten zouden gaan. Ik wil zijn ouders niet teleurstellen en wel gewoon gaan (zijn ouders weten ook dat het uit is). Ik ben alleen bang dat ik ga breken… Zijn er nog tips voor deze situatie en hoe ik me kan gedragen tegenover hem wanneer ik bij mijn vrienden en hem ben? Of moet ik wel even contact verbreken. Stiekem hoop ik ook nog steeds dat hij spijt heeft en dat mijn sprookje weer helemaal goed komt, ha ha. Reactie infoteur, 18-05-2013
Hoi. Nou, ten eerste 'moet' er niets natuurlijk. Als het uit is, doet dat pijn. En je beschrijft heel goed waarom het nu erg ingewikkeld wordt dat jullie ineens beste vrienden zijn, geen lovers meer, dat je dus met hem om probeert te gaan als beste vriend. Maar jullie zijn geliefden geweest, en ineens beste vriend zijn is heel lastig als je dat niet allebei zo voelt. Dat hij het er ook niet makkelijk mee heeft is niet zo vreemd. Na anderhalf jaar heb je veel meegemaakt samen, op persoonlijk en sociaal gebied, en natuurlijk ook veel intieme momenten gedeeld. Afscheid nemen van een periode in je leven gaat meestal samen met mixed feelings.
Het komt er echter op neer dat hij zegt dat hij zonder een relatie met jou verder wil. Hij biedt daarvoor vriendschap in de plaats. Prima, maar op dit moment kan jij niet even de knop omzetten en van zijn grote liefde ineens zijn beste vriendin worden. Je ex denkt er misschien te licht over. Misschien vind hij het ook moeilijk om ineens alleen voorwaarts te gaan, helemaal zonder jou. Dus bied hij vriendschap aan.
Een etentje met zijn ouders, tsja, ik begrijp dat je daar dubbel tegenover staat. aan de ene kant lijkt het een strohalm waar je aan vastklampt, aan de andere kant zit je daar zo meteen misschien met een diep bedroeft gevoel. Als hij werkelijk zonder jou verder wil, is het wel beter om afstand te nemen, maar daar ben je nu misschien nog niet aan toe. Je moet echter zelf beslissen of je het risico van 'breken tijdens het etentje' wilt nemen. Ga niet alleen om zijn ouders niet teleur te stellen, uiteindelijk heeft hun zoon het uitgemaakt, niet jij.

Sterkte. Laat nog horen hoe het verder met je gaat, oké?

Bob, 15-05-2013 03:00 #57
Dank voor dit artikel

7 maanden geleden een hele lieve mooie leuke vrouw leren kennen en met een wat stormachtig begin uiteindelijk een mooi contact gekregen wat gegroeid is naar een relatie. Het bijzondere van deze relatie is dat alles aan deze relatie klopt. De communicatie, het plezier, de seks, het op ons gemak voelen, elkaar vertrouwen, nooit ruzie, elkaar respecteren en de ruimte willen geven. We gingen er vaak samen op uit en ondernamen leuke dingen. Nu heeft zij erg veel moeite met vertrouwen en heeft last van bindingsangst. Hierdoor zijn in onze relatie ook momenten van crisis voorgevallen en was ik daar om haar op te vangen en te helpen. we zijn werkelijk waar maatjes van elkaar geworden. Ze heeft een aantal keren aangegeven te willen stoppen maar uiteindelijk gingen we dan toch door. De keren dat ze er mee wilde stoppen was altijd na een intensief moment. Zo bijvoorbeeld na ons weekje weg en nu zo juist na een weekend weg.

Gisteren bij haar geweest pom nog eens te praten ze zegt dat ze geen contact meer wil, dat ze me helemaal uit haar leven wil bannen dus helemaal niets meer en dan te weten dat we erg intensief contact hadden. Tevens zegt ze dat ik niet de match ben als ik dan vraag wat volgens haar de match is benoemt ze de dingen die juist wel aanwezig zijn en als ik dan vraag maar wat mis je dan kan ze dat niet uitleggen. We hebben nog wel met elkaar op de bank gelegen in elkaars armen, toen ze me mij kleding mee wilde geven gaf ik aan dat ik het fijn vond dat het bij haar in huis was dus dat heeft ze daar gehouden, bij het afscheid nog een tedere zoen en toen ik haar vertelde dat het niet mijn keuze is maar die van haar en dat ik die respecteeer en haar daarom loslaat keek ze me aan en zei niets. Bij het afscheid zei ik ik hou van jou en zei zei ik houd ook van jou met het koosnaampje wat ze altijd noemde op het moment dat ik door haar heen prikte of haar emoties raakte. Ik heb de deur achter me dicht geslagen en ben weg gegaan.

Ik heb hoe moeilijk ook me tegen gehouden contact te zoeken en ook zei heeft niets van zich laten horen. Mijn gevoel is dubbel aan de ene kant frustratie vanwege het feit dat ik dit niet kan begrijpen en er geen verklaring voor heb dat iets wat echt zo goed is voelt dat dat gestopt wordt, ook voel ik verdriet en gemis dat heel erg pijn doet en boosheid. Ook heb ik een bepaalde rust van binnen omdat ik op de een of andere manier weet dat we bij elkaar horen. Klinkt wat spokerig maar zo ervaar ik dat hoe harder zei roept dat ik het niet ben hoe rustiger ik wordt dat we het wel zijn. Ze heeft zelf wel aangegeven dat we elkaar 2 jaar later hadden moeten ontmoeten want ze kan het nu niet aan een relatie.

Ik mis haar, ik mis ons en het contact wat er was. I wil haar graag terug en voel me monddood en vleugellam geslagen. ik ben tegen de muur gezet en de opmerking jij bent het niet zorgt er voor dat je uitgeluld benten ook geen tegen argument meer aan kan dragen. Als ik vraag waarom ze dit wil dan komt er alleen maar uit ik wil het zo want wij zijn niet de match. Dan kun je dus niets meer. Hoe kan ik haar overtuigen dat we dat wel zijn. Mi bestaat de match niet iets moet groeien en uiteindelijk zijn er facetten wel of niet aanwezig waardoor je op een leuke manier met elkaar om kan blijven gaan en in een relatie kan groeien. Toen we nog aan het scharrelen waren was er weinig aan de had pas toen het serieus werd kwam de paniek en de hartkloppingen en het vluchtgedrag. Klassiek voorbeeld van bindingsangst.

Hoe kan ik haar weer terug in mijn armen en leven krijgen… Reactie infoteur, 15-05-2013
Hoi. Het enige wat je kunt doen is haar niet achterna lopen, want dan is de kans het grootste dat ze denkt: 'Hee, verliest hij zijn interesse in mij?'

Het feit dat ze niet meer bezig hoeft te zijn om jou weg te sturen, omdat je niets meer laat horen bedoel ik, kan haar nieuwsgierig maken naar de nieuwe situatie, juist omdat jij haar niet meer loopt te smeken om contact.

Je zegt dat ze bindingsangst heeft. Dat kan. Maar ze kan ook gewoon vrij willen zijn. En misschien voelde ze niet hetzelfde voor jou als wat jij voor haar voelt. Dan is liefde niet te dwingen en dan zal je verder moeten zonder haar.

Je komt er achter of ze nog interesse in je kan hebben door haar niet te bellen, niet te sms of whappen, geen berichten en geen likes op haar Facebook achter te laten. Haar niet jaloers proberen te maken, geen kwaad over haar te spreken, geen slachtofferrol aan te nemen, niet over haar te roddelen, enzovoorts. Vrouwen hebben over het algemeen meer interesse in mannen die niet bij de pakken neer gaan zitten, maar voor jezelf is dat ook veel aantrekkelijker. Stel je dus zelfstandig op. Zet leuke vrolijke dingen uit je persoonlijke leven op je Facebook (want daar kijkt ze vast en zeker wel eens.) Dingen waaruit blijkt dat je wereld groter is dan haar. Kortom, laat haar merken dat je niet op de mat ligt te wachten tot ze terugkeert. Bel haar niet, email haar niet, doe gewoon alsof je je er bij neergelegd hebt dat het voorbij is tussen jullie, en dat je de draad van je eigen leven weer helemaal hebt opgepakt. Als dit haar opvalt en ze ontdekt dat ze toch nog iets voor je voelt, dan gaat ze zeker weer contact zoeken. Geef haar een paar weken tijd om tot dat inzicht te komen.

Als ze dan na een tijdje inderdaad weer contact zoekt, wees dan wel op je hoede. Misschien mist ze gewoon de aandacht en de adoratie (komt voor), en niet jou zelf. Maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat ze jou wel mist. Ook dan: keep your cool en ga niet meteen dankbaar op je knieën roepen hoe overgelukkig je bent dat ze er weer is. Nee, zeg gewoon heel rustig: ik wil het nog wel een kans geven en dan zullen we wel zien wat er van komt…

Ook: als ze contact zoekt via whappen of sms of zo, reageer niet meteen. Kom niet te happig over. Zorg dat jij overwonnen moet worden, niet zij. Draai de rollen een beetje om en stel je vriendelijk op, maar niet meer verliefd.

Niets zo saai (voor veel vrouwen) als een man die je probeert te overtuigen dat hij toch echt de ware voor je is. Dus, de wereld is groter dan haar. Probeer je daar op te focussen, misschien denkt ze dan: verhip, ik raak hem echt kwijt en dat wil ik eigenlijk niet.

En komt ze niet terug, kijk dan naar de toekomst. Je zal dan moeten accepteren dat ze echt niet meer verder wil. Als je haar met rust laat, kom je daar het snelste achter, want alleen dan geef je haar de gelegenheid om je te gaan missen.

BTW, bang zijn dat ze je niet gaat missen is zinloos, want je kunt iemand toch nooit dwingen om je wel te gaan missen. Je kunt het laatste restje interesse wat ze misschien nog wel heeft, wel stukmaken door je steeds weer aan haar op te dringen.

Laat haar gewoon een tijdje helemaal met rust. Als ze nog gevoelens voor je heeft komt ze er zeker achter.

Misschien dat er dan bij haar alsnog een zaadje voor jou ontkiemt.

Hoor je niets meer van haar en doet ze geen of onvoldoende pogingen om je terug te winnen, dan moet je maar zo denken: liefde kan je nou eenmaal echt niet dwingen.

Succes.

Hoekje, 03-05-2013 19:34 #56
Afgelopen oud en nieuw lieve man van 59 jaar leren kennen. Ik ben 52 jaar. Op zijn initiatief leuke dingen gaan doen. Film, museum, uit eten, Nasr zijn buitenhuis. We zagen elkaar ook zonder bij elkaar te kunnen blijven slapen ( ik heb 3 kinderen) een jaar geleden na 30 jaar huwelijk wilde zijn vrouw niet verder met hem. We hebben daar verl over gepraat. Ook over zijn jeugd zonder liefde, zijn demente moeder etc. 2 weken geleden na lekkere wandeling gaf hij aan
Mij niet meer te kunnen zien. Zijn hoofd zit vol, zijn ex stuurt dubbelzinnige sms'jes waar hij van in de war raakt, hij kan zich niet binden. Ik heb nu 3 weken niets meer laten horen. Daarmee doorgaan of toch bericht sturen dat ik het begrijp maar ook dacht dat wij een nieuw soort liefde hadden samen. Speels en niet bindend. Niet een relatie maar een liefdevolle verbinding. Ik heb mijn eigen leven en zorg voor kinderen dus dit leek zo mooi. Wat doe ik? Hoe lang met rust laten? Of toch dit aan hem
Laten weten? Reactie infoteur, 04-05-2013
Een jaar geleden heeft zijn vrouw hem verlaten. Een jaar is in die situatie niet lang. Hij heeft een gezamenlijk verleden met haar. Ze stuurde wellicht weer aan op contact met hem? Mogelijk zelfs omdat ze besefte dat ze hem definitief kwijt zou raken aan een nieuwe vrouw (jij)? Hij heeft nu drie weken niets laten horen terwijl jij ook niets hebt laten horen. Ik kan me voorstellen dat je nu graag wilt weten hoe het zit in zijn leven. Is hij weer in een relatie met zijn ex? Of wil hij gewoon liever alleen verder? Je kunt het hem vragen. Bellen, of een persoonlijke afspraak proberen te maken is in dit geval misschien beter dan sms, maar dat kan je zelf het beste beoordelen. Je kunt hem vragen hoe het met hem gaat, en je kunt hem vertellen dat je zijn gezelschap mist. Je zou kunnen zeggen dat je behoefte hebt aan een afrondend gesprek omdat je nog met vragen zit, als hij aangeeft bij zijn beslissing te blijven. In elk geval zal hij voor jou de laatste vragen kunnen beantwoorden, zodat je 100% duidelijk krijgt waarom het voorbij is. Het is natuurlijk wel zo dat wanneer hij afstand verkiest, je je er alleen maar bij neer kunt leggen. Het doet pijn, maar gezien je verhaal heeft het zeker niet aan jou gelegen, en zelfs niet aan hem, maar meer aan de band met zijn ex. Ik krijg de indruk dat hij nog niet los is van haar en toen zij weer contact met hem zocht en hem misschien weer eens kans gaf, wilde hij die kans aanpakken. Als je twijfelt over zijn werkelijke intentie om de relatie met jou te beëindigen, kan je hem dat zeggen en vragen om zijn antwoorden, zodat je het los kan gaan laten en verder kunt kijken naar een partner die net als jij, vooruit wil met een nieuwe partner. Heel veel succes. Misschien hoor ik nog eens hoe het is verder gegaan.

Anoniem, 02-05-2013 18:54 #55
Bedankt voor uw reactie. Ik doe heel erg mijn best hem niet te berichten, maar zou nu niets liever doen dan met hem praten. Wat ik vooral niet snap is dat als hij zegt dat z'n gevoel weg of minder is. Hoe hij zich dan zo rot kan voelen? Dat strookt niet met elkaar. Dan zou er toch nog juist gevoel moeten zitten? Dit en zijn uitspraak dat hij dit ook niet wil en tevens zelf heeft uitgesproken te hopen dat het nog goed komt maakt het zo verdomd lastig! Reactie infoteur, 03-05-2013
Niets zo tegenstrijdig als zaken in de liefde. Soms zit er iets anders achter. Praktisch gesproken moet je het doen met wat hij zegt. Als hij het echt zo vreselijk vindt als hij zegt, zal hij zeker terugkeren. Als hij om wat voor reden dan ook, niet de waarheid spreekt, zal je binnenkort weten wat hem nu eigenlijk beweegt.

Voor jou zit er niets anders op dan hem niet te benaderen. Dat is het allermoeilijkste, ik weet het. Zie verliefdheid als een soort verslaving, je wilt maar een ding, die ander spreken, horen, zien. Maar besef ook dat een poging tot contact van hem, 1000 keer meer waarde heeft nu, dan 1000 pogingen van jou.

Het moet nu van zijn kant komen. Hij moet jou gaan missen. Dat jij hem mist, dat weet je al.

Zoek afleiding, want dit afstand houden kost tijd.

Bedel nooit om iemands liefde, want liefde kan je niet krijgen bij wijze van goodwill. Je krijgt het zonder te bedelen, als de ander genoeg van je houdt om het te geven.

Sterkte, en ik hoop voor jou dat hij iets laat horen.

Anoniem, 30-04-2013 20:28 #54
Mijn vriend heeft het gister, voor mij onverwachts, uitgemaakt. We hebben zo'n 1,5 jaar een relatie gehad, waarbij we elkaar alleen in de weekenden/vakanties/vrije dagen zagen i.v.m. zijn werk. Dit was voor ons beiden geen probleem, hij woonde (onofficieel) bij mij in in het weekend. (Hij is overigens 26 en ik 24).

Naar mijn gevoel was alles goed en zag ik echt onze toekomst samen. Hij blijkbaar niet, was er een al ca. 4 weken over aan het twijfelen. Hij merkte dat hij door de week minder met mij bezig was en is daar van geschrokken en over na gaan denken. Was het de situatie of het gevoel waar het aan lag. We hebben een emotioneel gesprek gehad, maar eigenlijk stond zijn besluit al vast. We gaan uit elkaar.

Hij geeft aan dat hij dit ook niet wil, dat hij ontzettend dom is dat hij dit laat lopen, mij, ons leven. Maar dat hij op dit moment niet anders kan. Zijn gevoel, wat je hoort te hebben als vriend/vriendin is weg (minder). Een reden/oorzaak heeft hij hiervoor niet. Hij wou dat hij wist waardoor het kwam, omdat we er dan aan konden werken.
Hij hoopt wel dat het nog komt, dat hij het licht ziet hoe het zo gekomen is. En als dat zo is, als hij het ligt ziet of mij mist, dan zou ik de eerste zijn die het hoort en wil hij er ook met mij alles aan doen om het te laten werken.

Hij is er net als mij kapot van! Maar voor hem is het nu gewoon klaar. Dat heeft hij, volgens eigen zeggen nodig, om er verder over na te denken, om wellicht wat te beseffen. Maar ik wil zo erg graag dat het weer goed komt, dat hij weer zijn gevoel terug vindt en dat we weer kunnen bouwen aan onze relatie.

Maar we hebben ook afgesproken even niet zoveel contact te hebben (in het weekend zullen we elkaar meestal wel tegenkomen). Maar hoe kan ik hem 'helpen' zijn gevoel weer te vinden, zonder dat we contact hebben. Of moet ik het maar op zijn beloop laten en hopen dat hij me mist en dat hij daarmee komt.

Ik weet ook niet of ik echt een advies verwacht, maar vind het in ieder geval fijn het hier neer te zetten. Het is natuurlijk iets tussen ons.

Maar het feit dat hij het er (bijna) net zo moeilijk mee heeft als dat ik heb, doet mij verbazen over de keuze die hij heeft gemaakt. Reactie infoteur, 01-05-2013
Door hem niet achterna te lopen, geef je hem de gelegenheid om twee dingen te voelen:

1. hij zal voelen dat hij de vrijheid heeft om het uit te maken
2. hij kan, doordat je hem met rust laat, ontdekken dat hij jou meer mist dan hij verwachtte

Het is dus heel belangrijk dat je hem nu met rust laat. Dat is tevens het allermoeilijkste. Het is echter 10 x waardevoller als hij weer contact zoekt met jou, dan wanneer jij achter hem aan gaat lopen. Probeer je zelfstandig op te stellen. Je kunt zijn gevoel niet veranderen. Je kunt hem wel de ruimte geven om te voelen wat hij voelt. Geef het tijd. Een periode waarin jij niets van je laat horen en juist probeert hem niet tegen te komen. Als hij niet zelf het initiatief neemt om contact met je op te nemen, neem dan na een tijdje pas weer contact op (bijvoorbeeld na een week) en vraag hem om een gesprek om het af te ronden tussen jullie. Zorg dan dat je zelfstandig overkomt en niet als een zielig hoop je ellende wat op zijn terugkeer ligt te wachten. In dat gesprek haal je mooie en vooral goede herinneringen op, vooral aan de tijd dat je elkaar leerde kennen en aan de tijd dat alles nog goed was, in de trant van: weet je nog toen we elkaar voor het eerst ontmoette, en weet je nog toen (enz… ) Het ophalen van goede herinneringen benadrukt de band die jullie hebben opgebouwd.
Maak hem geen verwijten over minder leuke dingen. Laat die zaken even rusten. Ga niet op verwijten in als die er mochten komen van zijn kant. Zeg alleen, ik begrijp het wel, het was zeker niet altijd volmaakt en ik heb ook fouten gemaakt.

Maar voor alles moet je beseffen dat het mogelijk wel voorbij is, dat dit geen bevlieging van hem is maar dat hij echt wil stoppen. Dat het niet meer goedkomt. Hij heeft het immers uitgemaakt. Liefdesverdriet doet veel pijn, maar het gaat altijd over. Het heeft wel tijd nodig, de eerste tijd is het het moeilijkste.

Ik hoop voor jou dat hij contact met je opneemt als je hem in eerste instantie niet benaderd. Probeer het. Vaak lopen relaties stuk omdat er een sleur is ontstaan, en het kan iemand dan allemaal te veel worden, bijvoorbeeld omdat ze zich als persoon niet meer vrij voelen. En ook vaak speelt ook jaloezie een rol, bezitterig gedrag en dat soort dingen, en dat kan ook heel beklemmend werken op den duur. Dan kan iemand besluiten dat het maar uit moet zijn, om zich weer vrijer te kunnen voelen. Daarom is het belangrijk dat je hem even met rust laat zodat hij vrijer kan nadenken of hij echt wil breken of eigenlijk gewoon wat meer vrijheid wil.

Laat gerust nog eens horen hoe het verder is gegaan, en probeer ondertussen afleiding te zoeken. Dat helpt vaak het beste. Sterkte, en laat je nog eens horen hoe het met je gaat?

Lees ook eens over liefdesverdriet hier:

http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/37668-verliefd-of-liefdesverdriet-hoe-voelt-het.html

Susu, 17-04-2013 21:48 #53
Mijn (ex)vriend heeft het uitgemaakt, omdat hij slecht in zijn vel zit. Nu weigert hij om tegen me te praten, omdat zijn beste vriend hem duidelijk heeft proberen te maken dat ik me zorgen om 'm maak. Wel zegt hij dat hij nog veel van me houdt. Hoe moet ik hiermee omgaan? Reactie infoteur, 18-04-2013
Je zit waarschijnlijk met dubbelen gevoelens, namelijk liefdesverdriet, en zorgen om hem. Jammer dat hij jou niet de gelegenheid geeft om te praten. Als hij dat niet wil kan je hem niet dwingen. Het lijkt me wel een beetje een vreemde reden om het uit te maken. Hij zit slecht in zijn vel en maakt het daarom uit met jou? Maar dan komt hij toch nog slechter in zijn vel te zitten?

Lifelovelaugh, 20-03-2013 15:26 #52
Mijn verhaal heeft ongeveer 6 maand geduurd. Ik leerde hem kennen tijdens een vakantie, waar ik propper was. Hij probeerde me de eerste avond te versieren, wat niet lukte. De tweede avond nogmaals en ik begon hem opzich leuk te vinden en hij is met mij meegegaan. Het voelde gelijk goed tussen ons! Daarna (omdat ik nog in het buitenland zat) veel sms contact gehad. Na een maand hebben we afgesproken en het was erg leuk! We woonden anderhalf/twee uur reizen van elkaar vandaan, wat afspreken soms wel moeilijk maakte. Ik begon een beetje te twijfelen en vertelde dit. Hij is huilend naar me toegekomen want hij wilde hij zo graag proberen met mij. en dat hebben we gedaan. Het werd steeds leuker en ik begon steeds meer voor hem te vallen. Daarbij komend, ik denk vanuit eigen onzekerheid, begon ik dingen te zien als bedreiging. Ik belde hem af en toe tijdens het stappen met vrienden (ook als ik aan het stappen was met eigen vriendinnen), hem 10 x bellen als hij niet opnam. Door de afstand maakte het dat ik vaak een heel weekend bij hem was en hij eigenlijk nog maar weinig tijd over had voor vrienden, terwijl hij juist iemand is die gehecht is aan zijn eigen dingen. Op een gegeven moment (begin december) gaf hij aan dat we rustig aan moesten doen. Hierdoor ben ik naar mijn idee alleen maar meer gaan klampen zodat hij me niet zou verlaten. Toch bleek dit averechts te werken en net voor oud en nieuw kwam het woord eruit dat hij aan ons twijfelde. Tijdens oud en nieuw zijn we samen naar Parijs geweest, waar het net leek alsof we een beginnend verliefd stel waren. Voor mij gaf dit verwarring en ik wou dan ook even rust. Hij stemde hiermee in en we hebben elkaar toen 3 weken niet gezien, af en toe contact. Inmiddels ben ik in die periode verhuisd en woon nu 20 minuten van hem vandaan fietsend (hij was niet de reden dat ik verhuisde, maar het afmaken van mijn studie was dat). Daarna elkaar tegengekomen met stappen, waarna hij de hele avond niet kon ophouden met kijken, leuk contact gehad en de dag erna sms gekregen dat hij het leuk vond om me te zien. De week erop een soort van date gehad, vanuit zijn initiatief heeft hij met me gezoend. Ondertussen erg leuk contact gehad via whatsapp. Een week daarna ben ik bij hem blijven slapen, de week erop ook, maar de tweede keer was ik aangeschoten en gaf aan dat hij even niet goed voelde voor mij. Tot twee keer toe dit aangegeven en toen weggegaan. De week erop hem uitgenodigd omdat ik voor mezelf duidelijk wilde. na een kwartier te hebben gepraat zijn we weer zoenend op bed beland (nee niets meer dan dat). De zaterdag erop kwam ik hem tegen tijdens stappen, voor mijn gevoel negeerde hij me een beetje (hij was met vrienden en had geen zin in een (moeilijk) gesprek). Ik was een beetje boos, vol emotie en wist niet wat ik er mee aan moest. De woensdag erop naar hem toe geweest om het voor mezelf af te sluiten. Hij zegt niet dat hij me niet meer leuk vind, maar zegt dat hij makkelijk is en ik moeilijker. Daarna 3 weken geen contact gehad, elkaar nog wel gezien tijdens stappen, veel aantrekkingskracht, maar beiden proberen elkaar niet aan te kijken… Nu 3,5 week verder heb ik hem even opgebeld en gevraagd of hij zin had om een keer wat te drinken. Ik heb gezegd dat hij vanaf mijn kant niets moet verwachten en dat ik het vriendschappelijk zie. Zo weet hij ook dat ik verder ga! Aan de ene kant wil ik wel vriendschap om toch in contact met hem te blijven, maar aan de andere kant wil ik hem aan de ene kant terug. Naar mijn idee is de reden dat het over is gegaan meer omdat ik te claimerig naar hem toe ben geweest, hij is gehecht aan zijn vrijheid en zijn eerdere ex verteld ook dat het tussen hun fout is gegaan omdat hij veel tijd aan zijn vrienden besteedde. Ik zie nu na een tijdje van rust in dat ik teveel in hem opging en zelfs een weekend voor hem vrij hield om met hem te kunnen afspreken ipv met vriendinnen. Ik was echt teveel into hem en zo vertellen vrienden/moeder dat ze me juist kennen als een zelfstandig iemand ipv afhankelijk van een jongen. Deze jongen is eerlijk in wat hij zegt en als hij iets niet wil is hij daar wel duidelijk in, alleen niet in onze relatie. Hij vertelde mij een tijdje terug dat hij nog nooit zoiets voor iemand heeft gevoeld. Ik blijf vasthouden aan wat hij heeft gezegd, maar kan ik hem op dit moment beter met rust laten of gewoon afspreken en hem juist aan de leuke momenten laten herinneren en het gesprek positief laten verlopen? Hij reageerde overigens positief en zei: jaaa is goed hoor:) (met de vraag om een bakkie te doen).Ik hoop dat je me advies kan geven, want ik weet soms niet meer wat ik moet doen!

Anoniem, 09-03-2013 00:39 #51
Mijn lief heeft me gedumpt omdat hij geen gevoelens meer heeft voor mij wat wel raar is want we hadden het echt goed hij is mijn eerste liefde en waren bijna 4 maand same ik ga er redelijk serieus mee om maar vecht echt voor hem ik heb zelf altijd de drang hem een bericht te sture en nu gasn we terug prate en fun hebben samen maar nu is het nog raar want het is nog maar juist uit. Wat raad u me aan want ik mis alle momente en wil bewijze dat eerste liefde voor altijd kan duren want hou zoveel van hem ik hoop dat je me kan helpen groetjes Reactie infoteur, 10-03-2013
Hem niet achterna lopen is het moeilijkste, maar ook het beste. Weet je, jij kan hem wel willen bewijzen dat eerste liefde altijd duren kan, maar als hij dat niet wil, dan kan je hem niet
dwingen. Als je heel jong bent is het extra moeilijk om een relatie lang aan te houden. Loop hem niet achterna en pak de draad van je leven weer op. Aan het begin is het moeilijk maar de pijn gaat gelukkig wel over hoor, dat is echt waar.

Charlotte, 08-03-2013 01:16 #50
Hey ik ben een meisje van 19. Na 7 maanden een super relatie te hebben gehad heeft hij mij gedumpt. We hadden op het einde veel ruzie over miscommunicatie vooral met de gsm. En omdat ik lang ziek ben geweest en hem niet zag. Nog geen maand later heeft hij een ander en ik wil hem zo graag terug.
Kan je me raad geven A.u.B? Reactie infoteur, 08-03-2013
Hij heeft je gedumpt, schrijf je. Waarom zou je een jongen terug willen die jou gedumpt heeft?

Maar ja, liefde heeft zo zijn eigen logica, toch? ;) Hij heeft echter inmiddels een ander, dus dan wordt het nog moeilijker. Als hij het uitgemaakt heeft met jou, en in de afgelopen maand ook geen pogingen meer heeft gedaan om je terug te krijgen, dan kan je hem beter uit je hoofd zetten en de leuke herinneringen bewaren maar de minder leuke herinneringen niet mooier maken dan ze zijn. Vergeet ook niet dat hij jou gedumpt heeft, zo romantisch en aardig is dat niet van hem.

Je kunt het beste de draad van je leven weer oppakken, en afleiding zoeken. Misschien wil je hem nu juist terug omdat hij een ander heeft en je jaloers bent? Je denkt misschien ineens: jee, wat heb ik laten lopen?

Maar wees reëel, hij heeft je gedumpt en is met een ander. De kans dat het nu goedkomt tussen jou en hem is niet erg groot. Als je zeker wilt weten of hij nog gevoelens voor jou heeft zou je het hem kunnen vragen, maar de kans om weer hem te worden afgewezen is groot. Misschien lukt het je om vriendschap met hem te houden, dan kan het ooit in de toekomst misschien nog eens wat worden, of anders gewoon vriendschap. Dat is ook waardevol. Succes en sterkte.

Esther, 16-02-2013 20:15 #49
Hee, ik ben een meisje van 14 jaar en ik ben al een tijdje verliefd op een jongen van een andere school, die ik heb leren kennen via een vriendin van me. Ik heb hem niet heel vaak gezien, maar alsnog ben ik verliefd geworden. Op de carnaval 2 weken geleden hebben we ineens gezoend, heel onverwachts. Een dag later vroeg hij verkering aan me, en natuurlijk heb ik ja gezegd. Alles ging heel goed, maar na 4 dagen reageerde hij niet meer op twitter, sms en facebook, op de gesprekken die we elke dag hadden. Ik was bang dat hij het zou uitmaken. Weer 2 dagen later, op de carnaval (een week nadat we gezoend hadden) maakte hij het ineens uit. hij heeft het ook niet persoonlijk tegen mij vertelt, ik heb het gehoord van anderen. Daarna heb ik hem niet meer gesproken. Mijn vrienden en vriendinnen waren boos op hem en hebben daarom vervelende dingen tegen hem gezegd (in het echt maar ook via twitter), terwijl ik dit liever niet wilde. Ik heb hem daarna nog 2x gezien op de carnavals dagen erna, maar hebben elkaar niet meer gesproken. Ik heb heb al een berichtje gestuurd dat het me spijt over wat mijn vriendinnen tegen hem gezegd hebben, en het enige wat hij reageerde was: "oke". Nu een week nadat hij het heeft uitgemaakt, vindt ik hem nogsteeds leuk, en wil ik hem heel graag terug! Ik weet alleen niet hoe ik dit moet aanpakken en of dit zal lukken! Weet iemand raad wat ik het beste kan doen? Alvast heel erg bedankt! Reactie infoteur, 18-02-2013
Je zou aan hem kunnen vragen waarom hij niet meer met je wilde. Je kunt aan hem vragen waarom hij het uit wilde maken. Je kunt vragen of je iets verkeerds gezegd of gedaan hebt, en je kunt zeggen dat je graag zou willen begrijpen waarom het zo snel voorbij was.

Als hij niet wil antwoorden, zal je moeten accepteren dat het voor hem misschien gewoon een kortstondig gebeuren was. Niet iedereen wil op zo'n jonge leeftijd al een vaste relatie, en dat hij met je gezoend heeft hoeft niet te betekenend at hij ook meteen verliefd was. Dus daarom gaat het vaak snel uit op jullie leeftijd. Doet wel een beetje pijn misschien maar het hoort bij het groot worden.

Kajls, 13-02-2013 17:23 #48
Mijn relatie is voor de 2e keer stuk gelopen. Heb het een maand geleden voor de 2e keer uitgemaakt. 2 jaar geleden heb ik hem leren kennen. Kregen al snel wat serieus wat 8 maand heeft geduurd. Ik had het idee dat ik iets miste en nadat we op vakantie waren geweest barste de bom en kregen we flinke ruzie. Heb het uitgemaakt, was achteraf een soort van opwelling, maar had niet meteen spijt. Was opgelucht en blij dat ik weer 'vrij' was. Paar maand geen contact gehad. Totdat we elkaar weer tegen kwamen, aantal keren afsproken met name op zijn verzoek om goed te praten maar dat leidde tot niets. Na een half jaar begon ik hem toch te missen, en probeerde weer contact te zoeken. Heeft toen niet veel geholpen en probeerde het voor mezelf af te sluiten totdat hij toch reageerde en wilde afspreken. Uiteindelijk aantal keren goed gepraat, en na een jaar zijn we weer wat begonnen. Dit heeft 7 maand geduurd en nu heb ik het weer uitgemaakt omdat ik het gewoon niet meer zag zitten. Veel twijfels die maar niet overgaan. Veel gepraat hierover maar het blijft. Werd er soms gek van. Heb het een maand geleden uitgemaakt omdat ik me er niet meer goed bij voelde. Hij voelt zoveel voor mij, ik heb het gevoel dat ik daar niet aan kan tippen. Maar nu ik hem kwijt ben mis ik hem zo. Denk elke dag aan hem, hij smst me vaak dat hij me ontzettend mist en dat doet me zoveel. Blijkbaar houd ik toch echt van hem en kan ik hem gewoon niet loslaten. Hij geeft ook aan dat hij op me zal wachten, want ik ben alles voor hem. Ik heb het gevoel dat ik veel te veel nadenk en gewoon een keuze moet maken. Maar wat?… Reactie infoteur, 15-02-2013
Ehm. als jullie elkaar allebei nog missen, dan kan je toch gewoon contact houden?

Mahsun, 11-02-2013 20:34 #47
Hoi, Mijn vrienden na 2 jaar uit gemaakt. Zij zegt ik hou van jou… ik weet ook dat zij van me houdt 100%, maar zij heeft uit gemaakt. Zij 2 weken later heeft vriend. Wat nu? Reactie infoteur, 13-02-2013
Als ze verliefd is op die ander, is het moeilijker. Vraag haar eerst eens wat ze voor die ander voelt. Succes!

Kim, 11-02-2013 19:18 #46
Ik heb eerder reacties geplaatst

Ik heb hem vandaag weer gebeld. Ik had het al twee keer eerder geprobeerd (vrijdag en zondag), maar ik kreeg hem telkens niet te pakken. Ik denk dat hij me expres op afstand hield. Toch heb ik hem gebeld en dit keer nam hij wel op. We hebben wat gekletst, hij lachte ook om mijn grapjes, maar toch was hij een beetje afstandelijk. Aan het einde vroeg ik of hij misschien zin had om een keer wat af te spreken. Hij zei: nee liever niet. Ik zei: gewoon als vrienden. En toen zei hij: ik denk dat jij er nog niet klaar voor bent. Ik was even stil, want dat is ook zo. Maar hoe wist hij dat? Ik vroeg hem na een tijdje: ben jij er dan wel helemaal over heen? Hij zei dat hij er wel zo goed als overheen was.

Het doet pijn om te horen, dat het dus waarschijnlijk nooit meer goed komt. Ik herinner me dat toen hij het uitmaakte hij zei dat het misschien ooit nog goed zou komen, maar pas over een heel lange tijd. Hij zei zoveel dingen die mij het gevoel gaven dat het goed kon komen, maar sinds ik met die andere jongen zoende is het allemaal weg. De afstand tussen ons is ineens zo tastbaar. Hoe kan dat? Was die ene zoen genoeg? Of was het gevoel daarvoor al weg? Ik kan het gewoon niet geloven. Geeft hij dan echt niks meer om me? Is alles weg wat we ooit hadden? Ik blijf met zoveel vragen zitten. Want ik weet dat ik voor hem kan veranderen. Ik ben ook veranderd voor hem, maar hij wil het niet. Hij wil mij niet meer.

Volgens mij is het echt over. Ik vind het echt heel moeilijk om te accepteren, want ik weet niet hoe ik hem los moet laten. Ik zal altijd blijven twijfelen of het nog goed had kunnen komen, als ik het anders had gedaan. Het doet pijn als vriendinnen me zeggen dat het nu echt klaar is, dat ik verder moet. Ik wil het gewoon niet geloven.

Ik denk dat het het beste is als hij me nog 1 keer verteld waarom het nooit meer goed zou kunnen komen. Maar ik durf dit niet te vragen. Omdat Ik niet wil laten zien hoeveel het me nog doet en ook omdat ik bang ben dat ik daar echt mijn aller laatste kans mee verpest.

Ik ben bang voor de waarheid.
Ik weet niet eens of ik hem wel zou geloven als hij het zei.

Zal ik eerlijk zeggen dat ik inderdaad nog gevoelens voor hem heb? Dat ik hem mis. En dat ik hoop dat hij ook nog gevoelens heeft voor mij.

Of zal ik weer wat afstand nemen. Hem pas over 2 weken bellen en proberen om over vroeger te praten zodat hij mij onbewust gaat missen. Ik heb het idee dat hoe langer ik wacht hoe minder kans ik heb dat het ooit nog goed komt. Reactie infoteur, 11-02-2013
Je ex laat eigenlijk merken dat hij tevreden is met hoe het nu is. Hij laat ook merken dat hij aanvoelt dat jij nog net zo ver bent. Het heeft in deze situatie waarschijnlijk weinig zin om te blijven proberen om hem van gedachten te doen veranderen. Het is altijd moeilijk als een relatie tegen je zin in voorbij is, maar het is zoals je zelf zegt, misschien ooit nog wel mogelijk. Nu is het daar niet de tijd voor. Het is nu nodig dat je probeert afleiding te zoeken en te genieten van andere dingen in het leven. Als je probeert te aanvaarden dat het uit is, kan je het verwerken en uiteindelijk zal je het aanvaarden. Dan doet het na een tijdje ook echt geen verdriet meer. Het verdriet slijt. Afleiding zoeken en met vriendinnen optrekken, helpt. Ook al kan je je ook dan ineens eenzaam voelen maar dat hoor bij liefdesverdriet. Probeer hem los te laten en richt je daar op. Het gaat echt over, maar dat duurt een tijdje.

Bert, 11-02-2013 14:17 #45
Hoi
Na een huwelijk van 8 jaar zijn wij gescheiden, ik wilde niet scheiden en heb er echt heel veel moeite mee, samen hebben we 4 kids zei werd verliefd op een andere, die ook nog eens al 22 jaar mijn kameraad was. Toch wil ik mijn ex weer terug winnen, ben nog steeds verliefd op haar. We hadden samen een mooie tijd. Door anderen is ons huwelijk naar de maan. Wie kan mij bruikbare tips geven hoe ik het beste kan doen om haar weer terug te winnen? Reactie infoteur, 11-02-2013
Als je ex met je beste vriend verder is gegaan, heb je best veel te verwerken. Je bent immers ook door je beste vriend gekwetst. Moeilijk als zoiets gebeurd, maar helaas komt hetw el vaker voor. Mensen kunnen nou eenmaal verliefd worden op een ander.

Je schrijft dat je graag met je ex verder wil. Heeft zij nu nog een relatie met haar nieuwe vlam of is dat alweer uit?

Lennie S., 09-02-2013 01:15 #44
Hallo,

6 februari heb ik hier eerder een reactie geplaatst. Toevallig heb ik haar vandaag gesproken, face 2 face. Ik heb dus eerder al aangegeven dat ik haar mis, en toen een gesprek gevoerd. Echter reageerde ze hier niet erg positief op. Ze ontwijkt het vaak als ik haar vraag of ze mij mist. Laatst heeft ze aangegeven nog van mij te houden, maar het niet compleet te vinden, ze miste het gevoel, ze denkt dat het wennen is. Ik vroeg hier toen op door, waarop ze aangeeft dat weet je best of hahaha. Vrij onduidelijk dus voor mij. Ook gaf ze mij aan het raar te vinden vrijgezel te zijn. Tevens heb ik na dat het uitging nog een avontuurtje beleeft tussen de lakens, misschien niet zo'n geweldige stunt, maar zo ging het. Ik heb wel het gevoel dat ik haar vertrouwen kan terug winnen. Maar dat ze mij nog niet genoeg heeft kunnen missen, omdat we toch nog contact hadden na de breuk, face 2 face maar ook over whats app. Ik heb de indruk gekregen, dat ze nu denkt dat ik er op elk moment maar ben als zij zin heeft. Zij moet denk ik eerst ervaren dat ik er ook klaar mee ben, voordat ik uberhaupt een stap kan maken. Zij heeft nu de controle. Vandaar dat ik nu een poging wil ondernemen om het contact vanuit mijn kant te laten voor minimaal een maand.

Gr. Lennie S.

Lennie S., 06-02-2013 19:43 #43
Hallo,

Mijn ex, 22 jaar, en ik, 25 jaar, zijn nu ruim een maand uit elkaar. Ik zal even kort de situatie beschrijven. We hebben elkaar 3 jaar leren kennen, en onze liefde was snel aanwezig. De eerste anderhalf jaar was het heel heftig. We zijn na twee jaar gaan samenwonen. Het leek goed te gaan, maar al snel merkte we dat we door drukte soms langs elkaar heen leefde. In het laatste jaar is ze ook ziek geworden, ze kreeg reuma. Dit is een enorme klap geweest. Voor dat ze dit te horen kreeg, ben ik gestart met een eigen bedrijf. Hierdoor was het voor mij niet altijd makkelijk om mijn aandacht goed te verdelen. Op een gegeven moment leek het voor mij soms alsof ik alles droeg op mijn schouders. Mijn bedrijf, mijn vriendin. Het leek zelfs zo voor mij, dat ik van alles voor haar deed en zij niet voor mij. Omdat we niet goed communiceerden, zij is erg gesloten, ik meer open, kwamen we niet altijd goed op 1 lijn. Als we ruzie hadden, praatten wij het meestal niet goed uit en gingen we bijvoorbeeld slapen. De volgende dag was de storm dan overgewaaid, begon de dag weer en werd er niet meer over gesproken. Al met al komt het er op neer dat ze het gevoel heeft gekregen dat ik haar niet steunde. Ze ging er blindelings vanuit dat ik haar signalen had moeten oppikken, zonder dat ze dit mij uitlegde. Knap lastig natuurlijk. Nu geeft ze aan niet meer 'het' zelfde gevoel te hebben als eerst. Ze heeft het uitgemaakt via whats app, met als reden dat we anders weer helemaal moesten afspreken. Ze komt nu op mij over of het haar makkelijk afgaat, maar ergens heb ik de indruk dat het een schild is. Mijn vraag is wat kan ik nu het beste doen? Een aantal keer heb ik nog wat goede gesprekken met haar gehad, maar weinig uitkomst. Ik contact haar zo nu en dan op whats app, maar echt lang geen contact heb ik nog niet gedaan. Vaak krijg van haar korte en zakelijke antwoorden. Een keer werd dit zelfs een discussie. Ik zit nu te twijfelen om haar nog een berichtje te sturen waarin ik excuses maak voor mijn gedrag m.b.t. die discussie en haar daarna niet meer te contacten. Aan de andere kant vraag ik me af of excuses ook kan overkomen als zielig, het kan haar volgens mij een indruk geeft dat ze zoiets heeft van wat een zielige gozer. Wat kan ik het beste doen?

Gr. Lennie S. Reactie infoteur, 07-02-2013
Whappen en overige sociale media is best een steriele en afstandelijke manier om contact te maken. Jullie zijn 3 jaar samen geweest. Het komt vaak voor dat mannen en vrouwen heel andere ideeën hebben over hoe je om moet gaan met elkaar. Je schrijft dat ze erg gesloten is. Uit je verhaal krijg ik de indruk dat ze al een tijdje met twijfels heeft rondgelopen tot ze het gevoel had nu moet het maar voorbij zijn. Soms is de liefde gewoon op. Omdat ze zo afstandelijk doet en geen contact met je zoekt, denk ik dat ze echt niet verder wil. Maar als jij nog behoefte hebt om haar nog eens te spreken, dan kan je haar misschien het beste gewoon bellen en zeggen dat je haar mist en dat je graag nog eens met haar wilt praten. Als je liever whapt, stuur haar dan allen een bericht waarin je zegt dat je haar mist en graag nog eens zou willen afspreken of zo. Als ze dat niet wil, zal je het moeten aanvaarden

Het verdriet gaat wel over hoor, maar je moet eerst zeker weten dat het uit is. Zolang je nog hoopt dat het goedkomt, is het moeilijk om afscheid te nemen. Je excuus maken voor een discussie is alleen zinvol als je het meent. Je loopt echter snel het risico dat contact weer in discussie ontaard omdat er blijkbaar nogal wat verwijten onuitgesproken zijn.
Ik ben benieuwd wat je gaat doen en hoe het over een tijdje met je gaat.

David, 06-02-2013 01:27 #42
Na een relatie van ruim 5 jaar is het sinds gister over en uit voor de 3e keer. Mijn vriendin is niet meer gelukkig. Op de vraag wat ze mist in vergelijking tot de tijd waarin ze nog wel gelukkig was, weet ze niet. Ze heeft het gevoel dat ze niet gelukkig zal worden met mij in de toekomst. Ze heeft het vorig jaar en het jaar daarvoor ook uitgemaakt om dezelfde reden. Telkens kwam ze na een maand terug omdat ze me miste. Ze is nog jong (21) en weet zeker dat het dit keer anders voelt. Ze heeft geen twijfels meer en wilt niet meer bij elkaar zijn.

Wat moet ik doen? Ik wil dolgraag met haar verder. Reactie infoteur, 06-02-2013
Maar al te vaak worden relaties een sleur en als je dan nog zo jong bent dan is dat niet meer genoeg. Je kunt weinig doen. Als ze terugkomt dan mist ze je, als ze echt niet meer wil is er weinig aan te doen. Geef haar nog een beetje tijd om je te gaan missen, als je na een week nog niets gehoord hebt, vraag haar dan of je nog een gesprek kunt hebben. Verwijt haar dan niets en ga niet smeken, maar haal mooie herinneringen op aan jullie goede tijd en probeer haar romantische snaar te raken. Soms laait daardoor de liefde weer op. Overweeg ook om haar met Valentijnsdag iets te laten horen. Vrouwen zijn vaak prettig verrast als er iets romantisch gebeurd. Maar ik zeg je eerlijk dat wanneer zei zo stellig zegt dat ze zeker weet dat ze nu echt niet meer verder wil, de kans groot is dat ze bij haar standpunt blijft.

Moeilijk, maar op den duur lopen relaties maar al te vaak stuk omdat de passie en spanning eruit is. Mogelijk is dat ook bij jullie aan de hand?

Joep, 05-02-2013 17:09 #41
Hoi, 3 weken geleden ben ik gedumpt door mijn ex. Ze zei dat ik te weinig zelfvertrouwen had, en dat ze geen lucht kreeg bij mij. Ze dacht dat ze nooit met vriendinnen weg kon, maar dat heb ik nooit gezegd, ik ben wel eens boos geworden omdat ze mij 10 minuten van te voren af belden omdat ze met een vriendin wat ging doen. Ik heb haar een week na de breuk niet gecontact omdat ik las dat dat het beste is, totdat ik van haar een bericht kreeg dat ze wou afspreken om te praten. Dus ik heb die dag erna met haar gepraat, het was heel prettig om met haar te praten. We hebben het goed uitgepraat en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik eerst aan mijn zelf moet werken, om weer sterker in mijn schoenen te staan. We hebben ook afgesproken om 1 tot 2 maanden geen contact te hebben. Ik heb haar een week na het praten een kort berichtje gestuurd met hoe gaat het met je, en dat ik therapie volg voor mijn ptss en voor mijn zelfvertrouwen. Maar ze heeft niks terug gestuurd maar ik weet wel dat ze over mij praat. Ik ga door met leven en leuke dingen doen maar ik mis haar nog elke dag, en het liefst sluit ik haar nu weer in de armen. Maar ik laat haar wel met rust. Maar ik zei tegen haar dat ik haar zou bellen na 1 tot 2 maanden, moet ik dat wl doen.? Zij heeft ook gezegd dat we misschien ooit nog eens een keer een relatie kunnen opbouwen. Maar ik hoop te veel.

Wat moet ik doen? Ik wil haar echt laten zien dat de therapie helpt ( licht therapie )
En het heeft nu al een heel groot effect op mij. Ik weet 100% zeker dat als de therapieën afgelopen zijn ik echt weer sterk in mijn schoenen sta.

Ik wil haar heel graag terug. Wat moet ik doen?
Gr. J Reactie infoteur, 06-02-2013
Het is altijd moeilijk iemand te overtuigen dat je veranderd bent. Aangezien het nog maar kort uit is tussen jullie, is het extra moeilijk om haar nu te bewijzen hoe goed het met je gaat. Je hebt immers wel verdriet omdat het uit is tussen jullie. Misschien moet je haar gewoon zeggen dat je haar erg mist en dat je hoopt dat ze jou ook mist. Lastig, want jullie hebben afgesproken elkaar twee manden niet te zien. Dat is best wel lang. Maar ja, het is wel bijna Valentijnsdag natuurlijk, misschien kan je haar uitnodigen voor een etentje of stuur haar gewoon lekker ouderwets mooie bloemen met een lief kaartje eraan met je naam er onder.

Ft, 30-01-2013 15:08 #40
Beste Kisses, uw ex dat u heeft gedumpt en die met iemand anders verder gaat. Hoe ga je verder? Neem je afstand of blijf je contact houden als vriend? Ben dan bang dat je voorgoed in de vriendenzone blijft.
Heb wel gezegd dat het mij pijn deed dat ze met de ander verder gaat maar dat ik blij ben dat zij gelukkig is en dat uit vriendschap iets terug kan groeien maar dat dat moeilijk gaat als zij bij die andere blijft en als je elkaar weinig spreekt/nooit meer heb gezien sinds het uit is, ook al had ik die kans 2-3 weken na het uit was, maar dat was toen nog te vroeg voor mij.
Ze zei laat het rusten en we bellen nog wel. Er is heel veel gebeurd natuurlijk. Het is ongeveer 5 maand uit.
Ik heb het gevoel dat er nog iets mogelijk is, anders zou je toch niet antwoorden aan de telefoon en op sommige berichten/mails. En zou je toch niet zeggen dat we mss kunnen afspreken, maar het voortdurend uitstelt. Ook al ben ik degene die het meeste contact opneemt. Maar ja, een man moet dat doen natuurlijk.
Ik heb wel aandacht van andere vrouwen maar mijn hart ligt nog bij mijn ex. Moet ik daarop ingaan? Reactie infoteur, 31-01-2013
Elke relatie is anders. U vraagt wat het beste is, dat kan per relatie verschillen. Uw ex reageert wel op uw pogingen tot contact, maar ze komt niet tot een afspraak. Ze stelt het definitief maken van een afspraak uit. Ze heeft inmiddels een nieuwe partner dus waarschijnlijk wil ze daarom niet met haar ex afspreken?

U zou haar kunnen vragen of ze daarom liever geen afspraak wil maken. U kunt haar vragen waarom ze het liever uitstelt. Maak in elk geval geen ruzie, verwijt haar niet dat ze het uitstelt. Misschien doet ze dat omdat ze uw gevoelens niet wil kwetsen. Misschien wil ze u een teleurstelling besparen of misschien is ze bang dat uw gevoelens sterker worden als u elkaar ziet. Mogelijk wil haar nieuwe partner niet dat ze haar ex ontmoet. Heeft ze nog gevoelens voor u? Vraag het haar als u haar spreekt. Eerlijkheid is vaak het beste. Misschien moet u haar gewoon zeggen, ik mis je, mis je mij ook nog wel eens?

Friendzone na een relatie is alleen mogelijk als je beide tevreden bent dat de relatie voorbij is, en als je geen hoop meer hebt op hereniging. Anders is het beter elkaar niet te zien totdat de pijn echt over is.

Kim, 30-01-2013 12:19 #39
Ik heb hem gisteravond gebeld, we hebben rustig een beetje bijgepraat over wat we hadden meegemaakt de afgelopen tijd. Het gesprek duurde niet langer dan een kwartiertje. Hij zei dat hij had leuk vond dat ik had gebeld en dat we elkaar binnenkort wel weer zouden spreken. Dus ik wacht denk maar af tot er iets van zijn kant komt en hopelijk is het later dan mogelijk om weer iets af te spreken, zodat ik hem kan laten weten dat het voor mij nog niet over is.

Er is nu echt een soort rust over me gekomen. Ik denk dat ik het namelijk nog het moeilijkst had met mijn eigen schuld gevoel. Alsof het einde van onze relatie mijn schuld was. Die last is een beetje van mijn schouders gevallen.

Ik heb ook niet meer het gevoel dat we perse weer bij elkaar moeten komen. Aan de ene kant wil ik dat natuurlijk wel heel graag (want ik ben nog steeds gek op hem), maar aan de andere kant vind ik de vrijheid ook wel even fijn. Als ik eerlijk ben voelde onze relatie soms als een 10 en soms als een 3 en eigenlijk wil ik gewoon altijd een 8 of 9. Maar ja bestaat dat? Dat wil ik nu gaan ontdekken. Dus als hij me ooit terug wil prima ik zou niets liever willen, want ik heb het idee dat als we beter ons best doen het echt wel kan werken. Maar als het niet goed komt, dan kan ik daar ook mee leven. Dan passen we gewoon niet bij elkaar. Eerst kon ik dat niet denken, omdat ik het idee had dat hij door de ruzie mij geen kans meer gaf. Nu weet ik dat het goed kan komen als we echt bij elkaar passen.

Mijn flirtgedrag heeft hij nooit daadwerkelijk als reden gegeven. Maar ik krijg het gevoel dat dit toch wel een reden voor hem was.
De drie hoofdredenen waren:
dat ik te dominant was (ik vroeg veel dingen van hem en was niet snel tevreden met een nee, ook bedankte ik hem nooit meer, omdat ik het vanzelf sprekend vond)

dat ik te aanhankelijk was (Ik vond dat hij mij niet genoeg aandacht gaf en ik probeerde het op twee manieren alsnog te krijgen: of ik werd boos en drukte mijn zin door of ik deed enorm zielig/wanhopig zodat hij een schuldgevoel kreeg)

de ruzies (minstens 1 keer per week, voortvloeiend uit de twee bovenstaande redenen) Reactie infoteur, 31-01-2013
Ik denk dat je er goed aan gedaan hebt en dat je inderdaad gewoon nu even afstand kunt nemen en je eigen vrijheid omarmen. Je ziet wel hoe het loopt.

Kim, 27-01-2013 10:55 #38
Ik had hier al eerder een reactie geplaats.
Er zijn nu drie weken voorbij en ik heb niks meer van me laten horen. Hij helaas ook niet. Sommige dagen gaat het prima met me en ben ik heel gelukkig, maar andere dagen zoals vandaag gaat het weer helemaal mis.

Ik kan me nergens op concentreren, precies nu ik in mijn tentamenperiode zit. Ik check 1 keer per dag zijn facebook. Daar gebeurd eigenlijk vrij weinig dus dat stelt me gerust. Ik post zelf veel leuke foto’s van mezelf in de hoop dat hij stiekem ook nog mijn facebook bekijkt. Ik heb grote moeite de verleiding te weerstaan om oude foto’s van ons te bekijken. Alles maar dan ook alles heeft te maken met hem! Hoe kan ik in godsnaam niet meer aan hem denken?

Ondertussen wordt ik van alle kanten bestookt door jongens die hebben ontdekt dat ik weer vrijgezel ben. Aan de ene kant vind ik het heel vleiend en fijn dat zij een beetje zijn plek innemen, maar aan de andere kant zit ik er nu echt niet op te wachten. Ik heb me over laten halen voor een date met een jongen, maar hoe dichterbij die dag komt hoe meer spijt ik krijg. Ik ben heel bang dat mijn ex erachter komt en dan helemaal nooit meer bij me terug zal komen (en ja ik weet dat ik daar niet op mag hopen, maar dat is onmogelijk!) Moet ik het afzeggen, omdat ik er duidelijk nog niet klaar voor ben of is het juist goed om te daten? Ik vind het ook behoorlijk hard tegenover die jongen, omdat hij heel erg zijn best doet en ik alleen maar aan mijn ex denk.

Ik zou het gewoon zo graag van me af willen zetten, maar dat kan ik niet. Ten eerste omdat ik me enorm schuldig voel tegenover mijn ex. Ik weet dat het mijn fouten zijn geweest die de relatie kapot hebben gemaakt en ook dat hij nu niet meer met me wil praten. Ik weet dat ik hem heb gekwetst. Ik ben vooral heel erg boos op mezelf, dat ik zo stom ben geweest. Ik vraag me elke dag af, wat als ie het alleen uitmaakte omdat hij eventjes rust nodig had, omdat hij gewoon de ruzies zat was. Wat als hij denkt dat ik alleen nog maar bij hem was, omdat ik niet alleen wou zijn. Ik heb zo vaak tegen hem gezegd dat ik zoveel liever iemand anders had. Wat als hij ook nog aan mij denkt, maar te arrogant en te boos is om het toe te geven? Of omdat hij denkt dat ik al iemand anders heb en hij zichzelf niet voor schud wil zetten?

Is het slim om hem over een tijdje te bellen als er niks van zijn kant komt? Een gewoon normaal gesprek proberen aan te knopen op een vriendschappelijke manier. En zo ja, hoe lang moet ik daarmee wachten? Hoeveel tijd heeft hij nodig?

Of moet ik nu echt gaan accepteren dat het nooit meer goed komt? Reactie infoteur, 27-01-2013
Je hebt het goed gedaan door hem te laten merken dat je hem niet stalkt. Het is nu om en nabij de 5 a 6 weken uit, schat ik zo in. Als je de indruk hebt dat je toch niets meer te verliezen hebt, kan je hem benaderen. Maar besef wel dat jullie ver uit elkaar wonen, dat maakt het allemaal niet makkelijker. Ook is het zo dat wanneer je hem belt het snel weer ruzie kan gaan worden, en dat is wel het laatste wat nu goed zou zijn voor de relatie.

Als je hem wilt benaderen, maak dan een plan. Wat is je vraag aan hem? Je hoopt hem terug te krijgen maar het lijkt erop dat hij een aantal dingen tegen elkaar heeft afgewogen:
- te veel ruzies
- je geflirt met anderen (heb ik dat goed begrepen uit je vorige bericht?)
- toen het pas twee dagen uit was meteen zoenen met een ander (dat is rebound gedrag en op zich echt niet zeldzaam, maar voor hem is het mogelijk een bewijs dat je weinig om hem gaf). Rebound love is eigenlijk een vlucht in de armen van een ander, omdat je het allemaal even niet aankunt
- mogelijk is de afstand tussen jullie ook een probleem geworden

Vaak missen we pas wat we hadden als we het kwijt zijn. Mogelijk idealiseer je nu zijn persoon, terwijl je toch eigenlijk niet zo gelukkig met hem was. Best kans dat als je hem terug zou hebben dat de problemen weer snel beginnen.

Als je hem benadert, bedenk dan wat je hem wilt vragen en wat je wilt bereiken. Verwijt hem niets. Je kunt dan beter zeggen dat je hem graag nog eens zou willen spreken, om de dingen uit te praten en omdat je hem mist. Maar ja, word het dan niet weer snel ruzie? Het is niet te voorspellen.

Je kunt het proberen, maar hou er rekening mee dat hij gewoon kan herhalen wat hij al steeds gezegd heeft, dat hij niet meer verder wil. In dat geval zal je het moeten accepteren en verder moeten gaan. Je verdriet gaat echt wel over, geloof me. Het neemt alleen wat tijd. Maar als hij niet meer wil, respecteer zijn keus dan, en zeg tegen hem dat je vooral de mooie herinneringen aan hem zal bewaren en noem alleen positieve dingen op. Geen verwijten, probeer verwijten van jouw kant absoluut te voorkomen. Zelfs al zou hij zeggen at hij een ander heeft, verwijt hem dan niks, wordt dan niet cynisch, maar zeg dan alleen dat het je pijn doet maar dat je blij bent dat je het weet.

Verwijten maken is in dit geval killing voor elke vorm van contact. Zelfs als hij jou wel verwijten maakt, laat je hem begaan, en zegt alleen dingen als: ik begrijp je verdriet, ik begrijp je woede, ik begrijp je frustratie… Als je toch kwaad wordt laat dat dan niet merken maar zeg zoiets als: ik moet hier even over nadenken, misschien heb je wel gelijk. Ik probeer het nu ook van jouw kant te bekijken.

Begrijp je? Toon begrip, zelfs al voel je weerstand daar tegen. Om ruzie te voorkomen want als jullie nu ruzie krijgen, zal de deur zeker definitief dichtgaan. Dan breekt hij het gesprek af.

Sterkte met je beslissing, en laat nog even weten wat je besloten hebt en hoe het met je gaat, oké?

Nicolas, 20-01-2013 21:02 #37
Hallo

Mijn ex (nu 22) en ik (31) waren 3, 5 jaar samen. We hebben elkaar op een heel romantische manier leren kennen, via een studentenjob toen. Ik was haar "peter" die haar moest helpen op haar eerste werkdag, en ze hadden haar echt wat aangedaan op haar eerste dag. Ik ben veel langer ter ondersteuning bij haar gebleven dan ik hoefde. Er was meteen een klik en een maand later hebben we gekust en is ons verhaal begonnen.

Iedereen vond ons een prachtkoppel. Haar ouders (vooral de mama) hebben me echter voor een of andere reden nooit echt kunnen hebben. Haar moeder zei haar dat ik niet de juiste jongen voor haar was. Ik heb geen idee wat ze daarmee bedoelt, want ik rook niet, drink zelden, heb een goed diploma (2 zelfs), werk en sinds een jaar ook een eigen appartement. Hoe dan ook, we hebben 3 prachtige jaren beleefd met elkaar. Uiteraard af en toe ook eens ruzie, maar op toekomstvlak zaten we echt op 1 lijn. Na ruim 3 jaar (november 2011) maakte m'n vriendin het uit, ik begreep haar beslissing en we hebben het eigenlijk eerder uitgepraat dan met slaande deuren. Ik zat op dat moment in een ferme dip omwille van m'n werk (deeltijds contract liep af, geen verlenging mogelijk en ik trok me dat zwaar aan). Ik had wel meteen ander werk, maar de domper bleef. Ik bleef niet bij de pakken zitten en ben in die periode ook alleen gaan wonen en gaan solliciteren voor een nieuwe job. Na enkele weken geen contact, kwam ze zelf naar me terug en wou ze praten. Het is begin januari goed gekomen.

Toen ze het thuis vertelde, waren ze in alle staten. Ik was daar absoluut niet meer welkom. Dat heeft haar zwaar aangeslagen. Ik heb haar toen ook (koppig) gezegd dat ik haar ouders dan ook niet meer hoefde te zien. Achteraf bekeken een domme zet, want ik plaatste haar tussen twee vuren, ook al heb ik haar nooit gezegd dat ze moest kiezen. Ze had ondertussen ook werk gevonden en had het superdruk. Omdat haar ouders zo tegen me waren, durfde ze het nauwelijks vragen of ze naar mij mocht komen of bij me mocht blijven slapen. Ze is 1x blijven slapen, toen haar ouders op reis waren. Dat klinkt misschien lullig, maar haar ouders hadden een enorme psychologische invloed op haar. Ze voelde haar vaak misbegrepen en onder dwang gezet om taakjes in het huishouden op te knappen. Bovendien kreeg ze weinig waardering daarvoor, het leek wel alsof het vanzelfsprekend was dat ze die klusjes deed. Ze voelde haar vaak erg sip daardoor. Ik probeerde haar te troosten en op te vangen, maar omdat haar ouders me niet konden hebben, maakte ik me vaak kwaad op haar ouders. Dat werkte natuurlijk dat vuur waar ze tussen stond alleen maar in de hand. Omdat ik haar zo weinig zag, 1x per week een paar uur, begon dat ook op me te wegen. Ik wou er niet met haar over praten omdat ik zoiets had van "die paar uurtjes die we samen hebben, wil ik toch geen ruzie". Je raadt het echter al, door dat op te kroppen merkte ze dat er iets was en kwam er uiteindelijk toch geen leuke dag van. In juni heeft ze het opnieuw gedaan gemaakt. Opnieuw hebben we erover gepraat en begreep ik haar beslissing. Achteraf heeft ze me gezegd dat mijn dipjes de dooddoener waren, dat ze daar niet langer mee om kon gaan. Ik heb haar uitgelegd dat ik het wel begreep, maar ook wat mee aan de basis lag van die dipjes. Ze vroeg toen of ik voor onze relatie wou vechten en ik zei dat ik dat wou, maar dat ze dat ook moest doen…

Ze is toen op reis vertrokken en ik heb geprobeerd me erover te zetten. Na enkele weken zocht ze terug contact. Ze had zware ruzie gehad met haar mama op reis. Na lang praten met haar zus, zei ze me dat ze besefte wat ze had laten liggen. Ze wou het terug goedmaken. Ik heb toen de boot wat afgehouden en gezegd dat ik geen jojo was waar ze steeds kon naar terugkeren. We hebben een aantal keer nog afgesproken en gepraat. Ik stelde me voorzichtig op (wou niet nog es gekwetst worden), maar ik had wel nog gevoelens voor haar. Zij duidelijk ook voor mij. Ik voelde me toen goed in m'n vel en deed vrolijk als ik haar zag. Dat had duidelijk impact op haar, ze zei me vaak "je bent zo anders, zo vrolijk". Ik vertelde dat ik ook wou dat ze wat zelfzekerder werd en van een meisje in een vrouw veranderde. Dat ik haar als vrouw beter wou leren kennen (waarmee ik bedoelde: niet iemand die bang is van haar ouders).

We kwamen elkaar in de zomer nog vaak tegen op feestjes en hadden het steeds naar onze zin samen. Er was echt nog die klik, die aantrekking. Ze is in augustus op reis vertrokken met een vriendin en ik alleen. Op reis heeft ze tegen die vriendin gezegd dat ze later met me wou trouwen en kinderen wou. Dat ben ik pas later te weten gekomen. Na onze reis eind augustus hebben we elkaar terug gezien en ook gekust. Ze is dan nog eens naar me thuis gekomen en ook daar hebben we gekust en meer… Nadien heb ik haar niet meer gezien (haar werk + ouders), maar we hoorden elkaar nog vaak.

Ze stond op het punt om te gaan samenwonen met de vriendin waar ze op reis mee was geweest, wat ik erg aanmoedigde. Zo was ze eindelijk dat verstikkend huishouden uit, en kon ze zichzelf ontwikkelen. Maar toen ze thuis vertelde van dat samenwonen, stootte het op een grote njet. Haar moeder zei haar zelfs "wat is het volgende, ga je weer met Nicolas beginnen?". Ze is dan ook thuis blijven wonen. Daarna had ze het ook steeds moeilijker. Ze zei dat ze alles zwart zag. We gingen wel afspreken in de herfstvakantie (begin november), haar ouders waren dan immer op reis. Ze zocht nog vaak contact met me, maar zei dat ze het steeds moeilijk had. Ik vroeg of het aan mij lag, maar ze zei van niet. Dat ze blij was me te horen. Ik vertelde haar soms nog van m'n werk, had van een beloofde voltijdse tewerkstelling maar een halftijds gekregen. Dat was voor mij ook weer een klop. Wellicht heeft ze dat ook gemerkt.

Dan plots een week voor we elkaar zouden zien, toen ik op facebook vroeg of alles goed ging of ze misschien wou dat ik haar met rust liet (niet zo bedoeld), droogweg "ja laat me maar met rust". Op m'n verdere berichten op facebook antwoordde ze niet meer. Ik was in alle staten, het leek goed te komen en plots was alles weg. Ik heb haar dan ook niet meer gezien. Ik heb me een week min of meer sterk kunnen houden, maar dan ben ik ingestort. Ik kon het niet begrijpen. Hadden die ouders iets gezegd? Wat hadden ze eigenlijk tegen me? Misschien was het 1 groot misverstand? Ik ben dan (zonder het haar te zeggen) eens met haar ouders gaan praten. Dat gesprek verliep vrij gemoedelijk, maar wat haar ouders vertelden strookte niet helemaal met wat zij me steeds vertelde. Ik was zo emotioneel toen (al hield ik me voor die ouders tamelijk sterk), dat ik dat niet meteen inzag. Daags nadien heeft ze me van facebook verwijderd. Wat haar ouders haar gezegd hebben, weet ik niet, maar dat ze me net dan heeft verwijderd, kan geen toeval zijn. Tegen die vriendin waar ze bijna mee ging samenwonen (waar ik ook bevriend mee ben) was ze kwaad over mijn bezoek aan haar ouders. Ik heb haar gemaild waarom ik het gedaan had, geen reactie. Ik heb dan een week later nog eens in een emotionele bui gebeld naar haar. Op haar voicemail heb ik al huilend gevraagd waarom… Ze heeft me kort erna een mail gestuurd dat ze te laat was bij de telefoon, dat ze geen toekomst zag met me, niet steeds in die situatie wou blijven zitten en dat ze niet paste bij me. Ze zei dat ze hoopte dat ik haar nu met rust zou laten, dat ze heel wat te verwerken had en ik ook.

Er ging vanalles door m'n hoofd… Wat hadden haar ouders gezegd? Hadden m'n dipjes het weer gedaan? Hoe kan ze in augustus zeggen dat ze met me wil trouwen tegen een vriendin en in oktober/november plots geen toekomst meer met me zien? Waarom heeft ze niet eerst met me gepraat alvorens zo'n ingrijpende beslissing te nemen? Ik heb op dat moment beslist om m'n dipjes aan te pakken, ik ben nu in therapie. Het zit ongetwijfeld diep bij me (ben m'n papa en beste vriendin enkele jaren terug verloren, speelt zeker mee) en ik wil er ook voor mezelf uitgeraken. Ik wil haar echter ook terug. Ik heb al enkele lange relaties gehad, maar daarin heb ik me nooit gevoeld zoals met haar. Ik heb ook nooit een ex terug gewild, zij is de eerste. Ze is ook de eerste waarmee ik me zag trouwen en die ik als de moeder van m'n kinderen zag. Het feit dat we over de toekomst op 1 lijn zaten, speelde daarin zeker een rol.

Ik heb haar met kerst een facebook berichtje gestuurd dat ik begrijp dat ze nu wat tijd en ruimte nodig heeft maar hoopt dat we ooit weer kunnen praten met elkaar. Ze heeft het gelezen maar niet gereageerd. Wellicht kwam het te vroeg na dat emotioneel telefoontje van me (1 maand ervoor). Met nieuwjaar heb ik haar dan gewoon nog een smsje gestuurd om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, en dat het vuurwerk me aan haar deed denken (hadden daar mooie herinneringen aan). Ook daarop geen reactie, maar dat had ik ook niet verwacht. Ik laat haar voorlopig met rust. Hopelijk zoekt ze dan zelf terug contact. Ook al wil ik dat het goed komt, ik wil haar gewoon niet helemaal uit m'n leven.

Ik had gedacht om haar binnenkort een handgeschreven brief te schrijven waarin ik heel m'n verhaal doe en haar m'n excuses aanbied voor m'n fouten. Ik dacht ook om er wat foto's bij te stoppen met op de achterkant een tekst waarin ik de mooie herinneringen samen ophaal. We hebben er in die 3, 5 jaar heel wat opgebouwd en ze was altijd heel erg met foto's bezig. Zou dat een goed idee zijn? Daarnaast wens ik iedereen die ook zijn of haar geliefde terug wil, veel sterkte en succes in het hele proces!

Groetjes

Nicolas Reactie infoteur, 21-01-2013
Het is moeilijk, want zij reageert steeds niet en geeft daarmee aan op dit moment geen contact te willen. Zij weet waarschijnlijk dat negeren de beste manier is om je te helpen om haar los te laten. Aangezien zij geen contact wil, is het moeilijk om toch contact proberen af te dwingen. Ik denk dat de kans op succes dan erg klein zal zijn en het kan zelfs nog meer stukmaken tussen jullie.

Uit je verhaal begrijp ik dat ze je wel weer op facebook heeft geaccepteerd? Aangezien ze geen contact wil, is het naar mijn idee beter haar met rust te laten, anders bestaat de kans dat ze je alleen maar ziet als die zeur die toch steeds weer komt bedelen. Je kunt natuurlijk foto's gaan sturen, maar het is maar de vraag of dat nu verstandig is.

Ik denk echter wel dat de kans groot is dat ze jouw facebook ook regelmatig bekijkt, Dus via die weg kan je misschien eerst eens beginnen met jezelf te presenteren als de persoon die ze graag wil zien. Iemand die positief in het leven staat, die zelfstandig is en niet in de put zit. Ik zou zeggen: pimp je facebook met wat vrolijke foto's waar je onweerstaanbaar op staat, plaats dagelijks positieve berichten op je facebook over de dingen die je doet in je leven, het plezier wat je daarin hebt gehad, en praat niet over haar en loop haar niet achterna.

Misschien prikkelt het haar nieuwsgierigheid.

Mijn gevoel zou zeggen: hoe moeilijk het ook is, laat haar op dit moment los. Misschien komt ze ooit naar jou terug, dan is er kans, maar als ze wegblijft, dan wil ze echt niet meer.

Wat haar ouders betreft: misschien voelde zij zich verraden omdat je achter haar rug om bij haar ouders bent langs gegaan. Jullie hebben dan over haar gesproken, waar zij niet bij was en zij kon zich dus niet verdedigen tegen beweringen. Op zich vind ik het moedig van je dat je met de ouders bent gaan praten, maar het is jammer dat zij daar niets vanaf wist. Maar elk mensen doet soms dingen waarvan hij later denkt, dat had ik liever aders gedaan. Dus je leert ervan in het leven. Ik zou je dus niet durven aanraden je vriendin nu weer te benaderen, want ze laat steeds merken dat ze wil dat jij haar grenzen accepteert en als je daar overheen blijft walsen, dan zal de verwijdering tussen jullie mogelijk alleen maar groter worden. Ze zal je waarschijnlijk veel aantrekkelijker vinden als je niet achter haar aan blijft rennen, en als je jezelf als vrolijk en zelfstandig in het leven staand, op je facebook presenteert. Dan beseft ze veel meer dat je je eigen leven weer hebt opgepakt en dat je midden in het leven staat, sterk en volwassen en dat je niet meer zit te wachten op haar. Misschien prikkelt dat haar nieuwsgierigheid, zo niet, dan denk ik dat de kans groot is dat ze echt zonder jou verder wil. Die wens zal je dan moeten respecteren en accepteren.

Wat je ook besluit te doen, het blijft natuurlijk jouw eigen beslissing.

Gerard, 17-01-2013 16:12 #36
Hallo,

Na 27 jaar komt er een eind aan mijn relatie met mijn vrouw, voor mij komt de klap hard aan, wij zijn eerder eens 5 maanden van elkaar gescheiden geweest maar gelukkig kwam het weer goed. Mijn vraag is, kan zelfs na zo een lange tijd je partner weer terug komen, wij hebben het de afgelopen twee jaar heel zwaar gehad, waarin zij ook nog eens erg ziek werd.
Gr Reactie infoteur, 17-01-2013
Beste Gr

Juist na lange tijd is er een gezamenlijk verleden, met veel goede herinneringen, maar ook minder goede. De goede herinneringen zijn waardevol voor het herstel van een relatie, de minder goede doen pijn en geven dus geen goed gevoel. Die pijnlijke ervaringen zijn ook vaak aanleiding tot nieuwe ruzies, vooral als het nooit is verwerkt en nooit goed is uitgepraat. Maar misschien speelt dat bij jullie momenteel geen rol.

Natuurlijk kan een partner na een breuk terugkomen als je samen zoveel hebt meegemaakt. 27 jaar is lang. Een heel groot deel, misschien wel het grootste deel van jullie leven zijn jullie immers samen geweest. De vraag is echter altijd: waarom wil je partner niet meer met je verder?

Heeft ze gewoon een pauze nodig om tot zichzelf te komen? Of speelt er meer? Is het een reactie op haar ziekte, een soort verlangen om op een nieuwe manier van het leven te genieten door haar vleugels uit te slaan? Of is dat allemaal niet aan de orde?
Als iemand echt niet meer wil, dan heelt een verbroken relatie niet snel meer. Maar als je vrouw nu eigenlijk gewoon weg wil van bepaalde dingen, bijvoorbeeld ruzies of zorgen of sleur, dan kan ze na een tijdje beseffen dat ze jou toch te erg mist en dat ze het opnieuw proberen wil.

Masker, 13-01-2013 20:11 #35
Beste lezer / informateur / adviseur,

Al 6 maanden proberen "we" het af te sluiten. Na eerder 0 contact kwam hij terug… En jawel de valkuil, oude problemen geen plek geven en vals van start gaan is zeker op gegaan voor ons. Waar hij wist niet zonder me te kunnen en geleerd te hebben wist ik ook zeker niet zonder hem te kunnen maar had t geen plek gegeven. Ik wilde hem!
Hij (29) ik (27) zijn dol op elkaar, dat ziet iedereen. Maar de ruzies braken ons op, en na 14 weken de beslissing genomen uit elkaar te gaan. Uit t niks, t werkte niet. Teveel onverwerkt verdriet vanuit mij. Ik vond dat ie door t stof moest ipv mijn eigen aandeel te zien. Heel emotioneel uit elkaar gegaan, beiden niet op voorbereid. Ben zelfs diegene geweest die dr spul pakte en wegging, nadat hij, na veel aandringen, hopeloos en huilend moest toegeven dat het inderdaad niet werkte.

We zijn 6 maanden verder, in tijd… Qua gevoel zit ik helemaal stuk. Hij ook… Hij houdt van me wilt bij en met me zijn maar is t geloof in ons kwijt. Veel ruzies gehad na de breuk maar blijven elkaar opzoeken. Heb n paar weken geen contact opgenomen (8 weken om precies te zijn) en hij nam contact op… 24 dec. Hij wilde zo niet doen, zo bot en afstandelijk maar dat hij niet anders kan omdat ie zoveel van me houdt en me ongelooflijk mist maar weet dat we niet werken, kan hij geen contact hebben. Fijn gesprek gehad. Zo gelaten. Op oud en nieuw was hij ook ineens aanwezig. We wisten t niet van elkaar, trokken naar elkaar toe maar toch ook weer niet…

Hij zei nog, ik hou van je dat weet je toch? Ik was numb kon niet huilen niet lachen, en hij drong aan: dat weet je toch? Waarop ik knikte en wegliep. Even alleen, dat even werd n uur. Kreeg wat aandacht her en der, even ergens anders heen. Zelfde gebouw… Opeens kwam ie aanlopen, zit je hier nog steeds? Terwijl hij de mannen die bij me waren van top tot teen beoordeelde en vervolgens een hand gaf en Nieuwjaar wenste. Hij liep na vijf minuten terug, gaf me een hand en zei: kom, terug naar de groep. Ik weigerde, het doet me zoveel pijn. Doen alsof t een bekende is, doen alsof ik hem niet mis, niet meer om m huil.

Eet en slaap nog steeds slecht, maar probeer mn agenda vol te hebben. Sport veel, hardlopen extra overwerken. Met vriendinnen weg, uit eten etc etc.
Maar dan kom ik thuis, en dan breek ik. Alles ademt hem, we waren zo close. We woonden niet eens samen, maar toch… 2, 5 jr samen geweest in totaal.

Donderdag fikse discussie, zijn muur weer op en keihard. Blockte me op app en nam zn telefoon niet meer op. K heb het gelaten, tot vanmorgen. Stond op, kleedde me aan en ben zijn kant op gegaan (hij woont 45 km verderop) ik wist dat ik de deksel op de neus kon krijgen maar ik wil t afsluiten. Een gesprek, lekker egoïstisch, dat is wat ik wilde. Dat hebben we namelijk na de break nooit gedaan. Ik was sterk, belde aan… Hij deed open, flabbergasted. Hield de deur open en bleef maar glimlachen en kijken. We praatten, ik weet wat ik fout heb gedaan en hem geen eerlijke kans gegeven destijds omdat ik nog echt verdriet had, en m terug wilde. Emotionele keus gemaakt, geen rationele. Beloften gedaan die ik niet kon nakomen, ik bleef m namelijk herinneren aan zn fouten.
Ik weet nu beter, ik weet nu dat ik t kan. Ik WEET het, alleen hij is alle geloof kwijt. Ik ben sterk gebleven, voor t eerst. Ik huilde niet… Hij wel. Een paar keer.
Maar tis over… Echt.over zegt ie.

Ben uit mezelf weggegaan (normaal deed ik t niet, ook aan de tel ik laat t hem afsluiten rek t zo lang mogelijk door) en hij hield me vast, n paar keer. Heel stevig, zn hoofd in mn nek en ik wreef over zn rug en zei dat zijn ware ook nog wel langs loopt. Hij zei dat ie er niet over na wilde denken, eerst dit een plek wil geven.
Al betwijfelt ie ooit nog zo gek op iemand te worden als dat ie op mij is. Want hij geeft aan dat gek op elkaar zijn en onwijs houden van niet alleen een basis moet zijn, er is teveel gebeurd. Ondanks dat ik m zielsgelukkig heb gemaakt grootste gedeelte vd tijd. Er is iets kapot.

Ik wil graag advies hoe ik hiermee om moet gaan, wil M dolgraag terug, niet zoals t was, maar zoals ik weet dat t hoort. Ik heb t oude zeer een plek gegeven en wil m 100% vertrouwen geven. Maar hoe, hij is het geloof kwijt dat het wel kan. Voel me machteloos, verdrietig. Praten erover doe ik al tijden niet meer, 6 maanden is een lange tijd, men verwacht dat je dan wel doorgegaan bent.

Help. Ajb help… Reactie infoteur, 14-01-2013
Wat moeilijk voor jullie allebei. Zoals het op mij overkomt zijn jullie allebei gewoon nog niet in staat om de oude fouten achter je te laten, en dat jullie elkaar steeds weer opnieuw verwijten maken. Dan krijg je op een bepaald moment de situatie dat de liefde niet meer genoeg is om de ruzies nog langer te verdragen. Het is toch steeds weer heel snel ruzie, dus er zit bij jullie allebei veel pijn en verwijt.

Als hij echt niet meer wil, zal je hem in eerste instantie die rust moeten gunnen. Mogelijk is ij gewoon de ruzies en verwijten moe. Een tijdje rust is dan nodig. Anders zouden jullie kunnen afspreken elkaar een keer per week of eens per twee weken te zien, en afspreken dat er op die afspraak absoluut geen verwijten mogen worden gemaakt. Het mag die ene keer dan alleen maar positief zijn. Liefde, intimiteit en leuke dingen doen, goede herinneringen ophalen en geen pijnlijke herinneringen ophalen. Op die manier zouden jullie weer kunnen voelen hoe leuk het kan zijn, samen.

Maar als daar nu geen ruimte voor is, en hij echt niet wil, dan kan je alleen maar aan je eigen leven werken en niemand weet wat de toekomst nog brengen kan. Jullie kunnen ook weer bij elkaar komen, maar misschien is het daar nu niet het goede moment voor. Als er nog een vorm van contact tussen jullie is, probeer dat dan positief te houden en hem geen verwijten te maken en toon ook gen jaloezie, want dat negatieve zal ook hem snel tegenstaan. Mensen willen graag zijn bij de persoon die hun het gevoel geeft dat ze het goed doen. Ieder mens heeft bevestiging nodig, een complimentje op zijn tijd en in de liefde het gevoel dat je waardevol bent, vertrouwd wordt en gewaardeerd wordt.
Sterkte voor jullie allebei. Hopelijk kan jullie liefde nog opnieuw tot bloei komen na een tijdje pauze.

Kim, 08-01-2013 13:45 #34
Hallo,

Mijn vriend heeft het drie weken geleden uitgemaakt na een relatie van 2 jaar. Het zat er al tijden aan te komen, want we hadden vaak ruzie. Deze ruzies gingen erover dat ik vond dat hij niet genoeg tijd voor mij maakte. De ruzies begonnen vlak voor de zomervakantie toen ik besloot om te gaan studeren en wonen 2,5 uur reizen bij hem vandaan. Ik wilde graag samenwonen, maar hij was hier nog niet klaar voor. Hij wilde liever bij zijn ouders blijven wonen. Hierdoor zagen we elkaar veel minder. Ik kwam één keer doordeweeks terug en in het weekend. In het weekend had hij vaak ook weinig tijd voor mij. Hij werkte op zaterdag en zondag was hij vaak bezig met zijn hobby. Ook vond ik het vervelend dat ik vaak naar hem moest komen en hij vrijwel nooit naar mij toe kwam in de stad waar ik nu studeer. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat hij niet meer zoveel voor me voelde en ook vriendinnen zeiden dat ik teveel voor hem over had. Ik begon me over emotioneel tegenover hem te gedragen en belde hem minstens 1 keer per week huilend op. Ook begon ik met aandacht zoeken bij andere jongens. Ik ben hier altijd eerlijk over geweest tegen hem. Ik ben nooit vreemdgegaan. Ik heb alleen veel geflirt en ge-sms’t met andere jongens. Op het begin hielp dit en gaf hij me weer meer aandacht. Kocht mooie cadeautjes en betaalde bijna altijd voor me. Maar na een tijdje werd dit weer minder. Ik bleef klagen en doorzeuren. 1 week voordat we een weekje op vakantie zouden gaan maakte hij het uit. Met de rede dat ik te dominant en te aanhankelijk was voor hem. Ik was het er niet mee eens en zei dat ik kon veranderen, ik smeekte hem om bij me te blijven, maar niets hielp. Hij bleef bij zijn besluit. Hij vertelde me wel dat hij graag vrienden wilde blijven en dat ie het fijn zou vinden dat ik onze foto’s aan de muur liet hangen. Een paar dagen later belden we en probeerde ik voor de laatste keer te vragen of hij me echt niet terug wou en waarom hij dan niet meer van me hield. Hij zei dat hij nog steeds gek op me was, maar dat hij zijn verstand moest volgen en niet zijn hart. Op facebook zag ik dat hij zijn relatiestatus nog niet had gewijzigd en ook zijn vrienden wisten nog niet dat het over was tussen ons. Wist hij het wel zeker? We spraken af dat ik aan het eind van de week mijn spullen kwam halen. Toen ik bij hem was heb ik de tijd dat ik weg zou gaan heel erg lang uit lopen stellen. Hij liet me foto’s zien van vroeger en brieven die ik aan hem had geschreven. Dit deed me alleen maar meer pijn, waarom maakte hij het dan uit? Toen ik wegging was ik nog steeds niet overtuigd dat hij echt klaar met me was. Weer vroeg ik of het ooit nog goed zou komen. Maar nee niet nu misschien over een hele lange tijd. Ik heb toen zelf lang nagedacht of ik zelf nog wel bij hem wou zijn. Ik besloot dat ik inderdaad teveel eisend was geweest en dat ik nog steeds veel van hem hield. Ik wilde echt aan mezelf gaan werken. Vijf dagen later belde we, ik wou heel graag dat het goed kwam, maar we kregen ruzie en ik vertelde hem dat ik met een andere jongen had gezoend toen het nog maar twee dagen uit was (waar ik nog steeds veel spijt van heb). Hij ontplofte! Hij hing direct op en ik probeerde hem in whatsappberichtjes te vertellen hoe erg het me speet. Hij blokkeerde me en we hadden een week geen contact. Daarna belde ik hem en vroeg ik of we het asjeblieft uit konden praten. Hij wilde in eerste instantie niet, maar na lang doorzeuren stemde hij in dat hij zou bellen als hij er klaar voor was. Toen heb ik hem een hele lange email gestuurd waarin ik alle schuld op me nam over wat er mis was gegaan in onze relatie. Ik heb twee dagen gewacht toen hield ik het niet meer uit. Ik zag dat hij me weer had gedeblokkeerd en besloot om hem op whatsapp te vragen of we al konden praten. Hij wilde dit niet dus probeerde ik het via whatsapp uit te praten wat weer eindigde in een enorme ruzie. Nu weet ik niet meer wat ik moet doen. Ik wil hem heel graag terug en in eerste instantie leek het alsof hij ook nog niet over mij heen was. Maar nu lijkt het een verloren zaak. Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 10-01-2013
Hoe moeilijk het ook is, je moet hem met rust laten. Dan heb je kans dat hij zijn gedachten kan ordenen, zijn woede tot rust komt, en pas daarna kan hij jou gaan missen. Nu niet.

Zoek afleiding, beschouw deze wachttijd als een mogelijke genezing van jullie relatie of wat daar nog van over is. De kans dat het uitblijft is zeker aanwezig, maar daar kan je toch niets tegen doen. Zeker niet door hem te blijven benaderen terwijl hij daar op het moment duidelijk helemaal even geen zin in heeft. Toon je zelfstandig, onafhankelijk en probeer niet passief weg te zakken in verdriet. Afleiding en tijd, dat zijn nu je beste vrienden. Misschien komt hij
dan na een tijdje terug. Maak hem nieuwsgierig naar jou, Geef hemd e kans om jou te gaan missen. Dat lukt alleen als hij niets meer van je hoort.

B., 17-12-2012 23:30 #33
Beste,

Mijn ex en ik zijn anderhalve maand geleden uit elkaar gegaan. Het is in juni al eens eerder twee weken uit geweest, maar vrij snel kwam het daarna weer goed omdat we elkaar heel erg misten. We hebben een relatie van een jaar gehad. Voor haar (en voor mij) is het een moeilijk jaar geweest. Toen ik haar leerde kennen was ik depressief. Te vroeg ben ik gestopt met anti-depressiva waardoor klachten terug kwamen. Ik ben daarnaast vrij hoog gevoelig en daarmee veel problemen ondervonden emotioneel gezien de afgelopen jaren. Dat was ook de oorzaak van mijn depressie. Ik kon mezelf moeilijk beschermen. Zij heeft mij altijd door dik en dun gesteund, maar toch kwamen er uiteindelijk veel ruzies en misverstanden en onbegrip. Zij maakte het daardoor in juni uit. Ik schrok wakker en zei dat ik ging werken aan mijn problemen. Dat heb ik gedaan, echter te weinig. Toen het weer goed kwam gingen we samenwonen in september. Voor mij was dat veel te snel en kreeg er de dag van tevoren een paniekaanval van. Voor haar was dat de zoveelste afwijzing voor haar gevoel. Het heeft nog anderhalve maand geduurd voordat ze het echt uitmaakte. Door alle stress en druk en gevoeligheid belandde ik helemaal in mezelf en kon geen liefde meer geven en merkte dat ik nog niet stabiel was en over mijn problemen heen. Het heeft op haar ook een enorme weerslag gehad. Haar gevoel was daardoor helemaal weg. Ze hield nog wel van me, maar op een andere manier en ze wilde heel graag rust. Het ergste is dat ik normaal gesproken een heel rustig, begripvol, energiek en positief persoon ben. Dat was ik helemaal kwijt geraakt in de relatie nadat ik stopte met anti depressiva. Alleen de 1e maanden ging het heel goed. Er was een hele diepe onuitgesproken liefde tussen ons. Ik voel dat nog steeds. Ik heb haar de eerste twee weken heel veel berichten gestuurd. Dat heeft een hele averechtse werking gehad. Daarna twee weken rust, toch weer een berichtje… dat ging even goed, we hadden even leuk contact, maar al vrij snel werd ze weer boos dat het allemaal veel te snel ging. Weer drie weken rust omdat ik even op vakantie ben geweest. Daarna weer een berichtje, maar dat was echt het einde. Ik was respectloos naar haar gevoel toe, en ze wilde me nooit meer zien of spreken en ik wekte alleen maar boosheid op bij haar, ze hield niet meer van en veel van zulk soort krachttermen. En dat ik überhaupt nog geloofde dat het goed kwam na hoe ik haar behandeld heb, terwijl ik nooit kwaadwillend ben geweest naar haar. Ondertussen werk ik wel hard aan mezelf, ik ben weer in therapie gegaan om oude ik terug te krijgen. Echter zou ik dat zo graag aan haar willen laten zien en weten, alleen zegt zij dat ik toch nooit verander. Terwijl dat wel zo is en er hard aan werk… nog steeds voel ik ondanks al haar woorden dat er ergens nog iets is. Misschien praat ik mezelf dat aan, ik weet het niet… Wat kan ik het beste doen? gr. Reactie infoteur, 18-12-2012
Wat moeilijk voor jullie allebei. Ik vind het prijzenswaardig dat je zo goed bezig bent om de draad van je leven weer op te pakken en aan je problemen werkt met professionele hulp. Ga daar vooral mee door, en als je weer antidepressiva slikt, en dit helpt je goed, wees dan blij dat antidepressiva bestaat en stop er niet (zomaar) mee. Het vult wellicht stoffen aan die je tekort komt, waardoor je depressie hanteerbaar wordt of zelfs weg kan gaan. Dan is het leven toch veel aangenamer met dit hulpmiddel?

Uit je verhaal maak ik op dat je echt een moeilijke tijd hebt doorgemaakt, waarin je bijna geen lichtpuntjes meer zag. Als je zo depressief bent is het zeker heel moeilijk om een relatie goed te houden. Dat is heel begrijpelijk. Maar ook voor je ex zal het een moeilijke tijd geweest zijn, waarbij ze zich buitengesloten en onbegrepen heeft gevoeld. Alles bij elkaar is er aan jullie relatie een einde gekomen. Met of zonder depressie had dat natuurlijk misschien toch wel gebeurd, want veel relatie duren nou eenmaal niet eeuwig. Maar dat terzijde. Je hebt nog gevoelens voor haar, je zou haar graag terug willen of minimaal laten zien dat het nu beter met je gaat en dat je hard aan jezelf werkt. Ik begrijp je verlangen om haar dat te laten zien. maar zij geeft duidelijk aan, op het moment geen contact te willen. Mogelijk is ze bang voor te hoge verwachtingen van jouw kant, of mogelijk is de tijd dat jullie veel spanningen hadden zo moeilijk voor haar geweest dat ze gewoon die rust nodig heeft om er afstand van te nemen. Uit je verhaal maak ik op dat ze zich afgewezen heeft gevoeld door jou. Daar maak ik weer uit op dat ze misschien niet begrijpt dat iemand die zwaar depressief is, erg in zichzelf gekeerd leeft en denkt en voelt. Troost je, veel mensen begrijpen dat niet. Je hoeft jezelf zeker niet kwalijk te nemen dat je er niet of onvoldoende voor haar kon zijn toen je zo depressief was. Als je depressief bent heb je gewoon nergens energie voor. Je functioneert dan ook anders dan mensen die niet depressief zijn. Angst wat erbij kan komen, is verwarrend en intens. Het is ook slopend.

De enige manier waarop je je ex kunt laten zien dat je nu anders in het leven staat, is door te blijven bouwen aan je leven zodat ze merkt/ziet/verneemt dat je anders in het leven staat. Als je elkaar nooit meer spreekt of ziet, en je hebt ook geen wederzijdse vrienden die kunnen zeggen 'het gaat nu goed met hem' dan kan je overwegen om haar een brief te sturen waarin je vertelt wat je kwijt wilt, waar je spijt van hebt en je kunt haar bedanken dat ze je tot steun was in een periode in je leven dat het erg slecht met je ging. Dat je je bewust bent dat je haar in die tijd niet hebt kunnen geven wat je had willen geven, en dat ze wel die liefde en aandacht verdiende, en dat je het betreurt dat je toen niet in staat was om er voldoende voor haar te zijn. (Of woorden die op jouw situatie van toepassing zijn) Je hoeft die brief niet op te sturen, maar je kunt deze bespreken met je therapeut en dan samen overleggen of het verstandig is om het aan haar op te sturen.

Want het risico blijft dat ze momenteel gewoon de rust wil die ze vraagt, en dat ze elke poging van jouw kant als een inbreuk op die rust ervaart. Hoe pijnlijk ook, zal je dan moeten aanvaarden dat aan liefdesrelaties maar al te vaak een einde komt. Je kunt natuurlijk ook de keerzijde va de medaille eens bekijken: jullie waren verliefd maar die liefde was misschien niet opgewassen tegen depressiviteit en angst van jouw kant. Maar in liefde steun je elkaar ook in moeilijke tijden, dus misschien was de liefde dan toch niet zo diep en groot als je hem nu ziet en voelt. Idealiseer het niet.

Neem de tijd, denk er over na, schrijf er over en praat er over met je therapeut. Werk aan jezelf, liefde heeft geen haast. Als ze naar je terugkomt, is het haar keus en dan kan er nog liefde zijn. Als ze niet naar terugkomt, is het op dit moment zo dat ze je waarschijnlijk niet mist en dat ze zonder jou verder wil. Soms is er ook gewoon een pauze nodig om later weer vertrouwen te krijgen, dus tijd is in deze, hoe het ook loopt, je beste vriend.

Skiz, 15-12-2012 17:03 #32
Beste,

Ik had een relatie van 10maanden maar deze is in korte tijd stukgelopen. We waren een jong koppel maar we hadden een stabiele relatie dachten we. Ik kon goed overweg met haar broer en ook de ouders, ze zei zelfs dat ze zo gelukkig was dat wij zo'n sterke relatie had in tegenstelling tot enkele van haar vriendinnen. Totdat ze begon te twijfelen, 2weken was het smsverkeer bekoeld. Ze vertelde me dat het kwam doordat ze het moeilijk had met het feit dat er mensen rond haar overlijden en dat ze ooit aangerand is geweest en dat ze daardoor nu even niet fysiek wilt zijn enz. Ok, dat zijn goede redenen dacht ik. Dus ik begon haar te zeggen dat ik haar gingen steunen en dat ik er voor haar ging zijn enz. maar ik heb het gevoel dat dit omgekeerd heeft gewerkt. niet veel later zei ze: 'we moeten praten'. dusja het vervolg, een gesprek vol met spanning. bekende uitspraken zoals ' ik weet niet wat ik wil of voel' waar uiteindelijk een pauze uit volgt. Ik mocht zelfs niet kwaad zijn wanneer ze iemand anders zou vinden en daar was ik het niet mee eens. uiteindelijk heb ik dan toch 2weken pauze genomen want ze zei dat ze het nodig had. Ik had haar in die tijd nog enkele keren gezien want we hebben dezelfde vriendengroep. ik kon er gewoon niet tegen. Dus ik heb dat haar ge'smsd en daarin heb ik het uitgemaakt alhoewel ik het gevoel heb dat ze het gewoon zelf niet durfde. Ze draaide rond de pot.

Nu een anderhalve maand na het uit is begrijp ik nog steeds hoe we uit elkaar zijn kunnen gaan. en hoe het zo plots kon gebeuren. De maand ervoor zat ik nog bij haar op een familiefeest van haar en de andere maand is het uit.
Komt het echt door die omstandigheden of ziet ze mij gewoon niet meer graag?

De laatste maanden heb ik weinig contact met haar gehad op enkele momenten na maar die gingen niet over de relatie.
Wat het allemaal nog moeilijker maakt is het feit dat ze midden in mijn vriendenkring zit. We vieren samen nieuwjaar daardoor. uitgerekend de dag dat het begon voor ons 2.

Ik weet niet goed hoe ik me moet gedragen tegenover haar en hoe ik haar kan loslaten. Ik hoop nog steeds dat het goedkomt maar ik besef dat dit niet gaat lukken als ik haar niet kan loslaten. probeer dat maar eens als ze in je vriendenkring zit.

Laatst moest ik in een Loungebar werken. Ik had al men vrienden gevraagd te komen om na het werken te 'chillen'. Zij was er ook, maar even later gaat ze zitten bij 2 andere kerels die ik niet kende( mijn vrienden ook niet). Toen ze daarna afscheid nam van iedereen en bij mij kwam voelde ik haar aarzeling.
Ik begrijp niet goed wat ze daar deed, jaloers maken of durfde ze gewoon niet de confrontatie met me aan?

Wat moet ik doen? en hoe moet ik me gedragen wanneer ik haar tegenkom in mijn vriendenkring, wat moet ik tegen mijn vrienden zeggen, die me wel steunen maar anderzijds ook haar steunen? Reactie infoteur, 17-12-2012
Eerst even over jullie wederzijdse vrienden. Het komt vaak voor dat mensen in dit soort situaties dingen zeggen als:
ik begrijp het wel van allebei de kanten
jullie zijn allebei vrienden van me dus ik bemoei me er liever niet mee
ik wil er niet tussenin komen te zitten
ik wil niet het gevoel krijgen dat ik moet kiezen
enzovoorts

Je hebt er weinig aan. Je vrienden zijn waarschijnlijk te jong om hier op een volwassene manier mee om te gaan.

Het is natuurlijk wel een zaak tussen jou en je ex. Wat er ontbreekt aan het hele verhaal, is duidelijkheid. Je weet niet waarom het uit is gegaan. Jullie hebben samen een intensieve mooie tijd doorgebracht, en ineens is het weg en je hebt geen verklaring gekregen. Het is niet vreemd dat je graag zou willen begrijpen waar het mis is gegaan. Ook zonder die informatie zal je uiteindelijk over je verdriet heenkomen, maar als je wel duidelijk weet waarom en waar het mis is gegaan, kan je het verdriet misschien sneller verwerken. In jouw situatie zou ik overwegen om je ex gewoon wel te benaderen en vriendelijk uit te leggen dat je graag een afspraak zou willen maken om keer te praten.

Je zou iets kunnen zeggen zoals dat je het erg op prijs zou stellen als ze nog eens met je wil praten over waarom het mis is gelopen met jullie. Je zou erbij kunnen zeggen dat het voor jou en haar fijn zou zijn als jullie gewoon ontspannen met elkaar zouden kunnen omgaan, juist omdat jullie gezamenlijke vrienden hebben en elkaar vaak tegenkomen. Je kunt zeggen dat je de sfeer nu soms gespannen vindt en dat je het fijn zou vinden als jullie gewoon vriendschap zouden kunnen hebben. Je kan haar ook gewoon uitleggen dat je wat meer duidelijkheid zou willen hebben over: waarom het tussen jullie niet meer ging.

Als ze dat niet wil, kan je alleen maar accepteren dat ze dat niet wil. In de meeste gevallen is het zo dat een relatie stukloopt omdat een van de twee het niet meer ziet zitten. Soms is er verliefdheid op een ander in het spel, maar dat hoeft zeker niet het geval te zijn. Soms is een pauze nodig om elkaar wat meer ruimte te gunnen. Bijvoorbeeld als er sprake is geweest van veel jaloezie en angst om elkaar kwijt te raken. In jullie geval lijkt het plotsklaps voorbij, en er wordt niet meer over gesproken, zelfs niet met je vrienden.

Vragen je vrienden nooit aan jou of haar waarom het nou eigenlijk uit is gegaan?

J. Anoniem, 10-12-2012 17:23 #31
Ik hoop dat ik haar die tijd ga geven, ik ga het proberen en mijn best doen. Ik verlang zo ie zo nog elke seconde van de dag naar haar. Jaa dat denk ik, ze hoorde al even niets van me ookal waren het maar 3 dagen. Jaa dat wordt het ook voor haar.
Jaa dat wil ik zeker! Hmhm dat ik heb ik me ook voorgenomen, ook om haar op die manier nieuwsgierig te maken.
Jaa dat is zeker zo, een bericht van haar is winst. Maar ik denk dat als ze een bericht stuurt dat ze er niets mee bedoeld. Ze is toch veel meer in de weer met hem. Jaa die vraag heb ik mijzelf ook gesteld en ik weet het 100% zeker ik wil haar terug. De tijd die ik met haar had was de beste en mooiste tijd in mijn leven. Ik zou die voor alles zo weer in willen ruilen. Als ik haar nu negeer en niet contact dan doe ik dat voor mijn gevoel toch om haar rust te geven en dan met vooral de hoop dat ze terug komt. Als ik haar de hele week niet spreek en zondag toevallig wel dan val ik als een blok voor haar dat weet ik nu al, zo ben ik en dan zie ik hoe prachtig ze is. Maar dat gaat niet gebeuren:( ze hebben al bijna wat, het zal niet lang duren. Op het moment dat ik dat zal zien of horen zal ik weer helemaal stuk zijn en terug bij af. Ik kijk er erg tegen op op dat moment. Reactie infoteur, 12-12-2012
Ja het is moeilijk. Je hebt veel met haar meegemaakt en je wilt haar terug, maar zoij is misschien wel verliefd op die ander.

Toch heb je geen keus. Ze is als een vogeltje dat is weggevlogen en ze moet naar jou terugkomen, want ze laat zich door jou niet vangen. Als je haar opjaagt vliegt ze veel verder weg.

Misschien dat die jongen tegenvalt. Als ze te lang wacht zal ze jou in elk geval ook kwijtraken want je zal zien dat jouw liefdesverdriet op den duur ook over zal gaan. Ook al geloof je dat nu nog niet.

Zoek in elk geval afleiding en focus je zo min mogelijk op haar, maar op een toekomst zonder haar. Alleen op die manier kan je afstand creëren tussen jou en haar en haar met rust laten. En alleen als je haar met rust laat heb je kans dat ze jou toch weer gaat opzoeken.

J. Anoniem, 10-12-2012 07:57 #30
Jaa ze zij alleen; Heel veel plezier vanavond ;) En toen viel ik inderdaad gelijk weer terug. Ik weet niet of het haar te lang duurde, ze vroeg alleen dat. Naja het is in ieder geval wel iets wat ze zij. Ik vind het zelf ook heel jammer. Ik ben nu weer druk mijn best aan het doen om het opnieuw vol te houden. Ze heeft me sinds zondag geblokkeerd op whatsapp dus ik kan haar status niet meer zien of ze online is en haar niks sturen. Dat is voor mijn eigen best wil zegt ze. Ik kan haar nog wel gewoon smsen of via facebook. Wat ik ook heb gedaan gisteren. Vooral heel veel herrineringen die ik mis.
Jaa dat is het enige wat ik kan doen. Die kans is er. Maar inderdaad ze geeft aan niet met mij verder te willen. Het is dan wel zo dan we nog maar in die 4 weken 3 dagen echt geen contact hebben gehad dus ze weet niet hoe het helemaal is zonder mij. Maar die andere jongen is er natuurlijk ook die bij haar de leegte op vult die ik nu heb. Helaas moet ik dat accepteren hoe zwaar en moeilijk het ook is.
Jaa ze heeft me sinds zondag echt geblokkeerd ik maak haar het leven zuur zo, ze vind dat echt niet leuk. Die tijd ga ik haar nu proberen te geven (ookal zeg ik dat al 4 weken).
Jaa ik praat er bijna elke dag wel over met een hele goeie vriend. En af en toe met een paar andere vrienden. Gisteren had ik een heel gesprek met de zus van mijn ex. Zij vind het ook heel erg jammer net als haar ouders. Zij denkt dat het wel goed komt en dat ze mij gaat missen hoe dan ook. Het zal wel uit haar kant moeten komen, zij zal jou moeten gaan opzoeken. Ze heeft er wel vertrouwen in dat het goed komt. Als we echt bij elkaar passen komen we weer bij elkaar. Laat ik het hopen!
Jaa die is ondragelijk, alleen het is nu 4 weken verder en het is alleen maar erger geworden. Ik verlang steeds meer naar haar en weet zeker dat ik ze steeds meer een meer terug wil die fantastische tijd. En met de kerst eraan word het er niet beter op, ik ga haar alleen maar meer missen. Ja die zin is er helemaal niet, ik kijk overal tegen op en trek me voor veel dingen terug. Ik heb niet eens zin om met mijn ouders en broertje naar de film te gaan.
Jaa dat zal ik moeten doen, ik hoop dat ik het lukt. Jaa steun heb ik wel gelukkig, maar niet 24 uur per dag natuurlijk als je weer vaak terug valt. Reactie infoteur, 10-12-2012
Hoi. Nou dat is duidelijk. Echt goed dat je haar nu die tijd gaat geven. Dat ze reageerde na 3 dagen om je een prettige avond te wensen, is eigenlijk zeker wel omdat ze niets van je hoorde. Meteen daarna liet je merken dat je meer dan 100% naar haar terug verlangde dus heeft ze je snel geblokt op Whatsap, het werd haar al heel snel weer veel te veel. Wil je voor haar zo aantrekkelijk mogelijk worden?

Toon je dan zelfstandig, ga erop uit en zoek afleiding bij andere mensen. Laat zien dat je niet zielig in een hoekje gaat zitten wachten of ze je ooit weer komt ophalen

Zorg dat je er goed en verzorgd uitziet, en zet zo nu en dan eens een fotootje van je vrolijke zelf op Facebook, omringd door gezellige vrienden of zo

Klaag tegen niemand over je ex en leg je ziel en zaligheid niet op straat. Reserveer je verdriet alleen voor mensen die het niet doorvertellen aan haar

Belangrijk: laat haar met rust! Schrijf op: Liever een bericht van haar, dan tien berichten van mij aan haar

Een bericht van haar is winst, als jij achter haar aan blijft zeulen, zal ze je steeds verder afsluiten. Dat drijft jullie definitief uit elkaar

Tot slot: aangezien zij met die andere jongen gaat, moet je je ook wel afvragen of jij haar eigenlijk nog wel terug wilt. Uiteindelijk kiest ze op het moment blijkbaar veel meer voor hem dan voor jou.

J. Anoniem, 08-12-2012 10:12 #29
Ik had mezelf beloofd haar niet te contacten en te stalken. En proberen verder te gaan met mijn leven.Het is nu anderhalve week verder en het is me 3 dagen gelukt. Toen begon ze tegen mij aan te praten en sindsdien heb ik haar elke dag weer gecontact. Afgelopen week hadden we afgesproken om te praten en het definitief af te stluiten. Ik heb haar nog wat dingetjes gegeven wat ik wilde als aandenker. Het is alleen niet gelukt, het is niet afgesloten. Ik kan er geen punt achter zetten. Echt niet, ik wil haar niet los laten. Ik voel me er nog steeds net zo ellendig over. Afgelopen week zouden we zoveel maanden met elkaar hebben. Ik denk heel veel terug aan al onze momenten samen. Ik word daar heel blij van maar tegelijkertijd ook heel verdrietig want die momenten komen niet meer terug en dat doet heel zeer, want ik verlang er ontzettend naar terug. Ik heb nog nooit iets zo erg gemist in mijn leven. Iets wat je altijd goed hebt gehad waar je alle geluk in had moet je nu van je afzetten, dat is te moeilijk voor mij. Ze negeert me nu weer en spreekt nog steeds af met die andere jongen. Ze wilt geen relatie met hem, nog niet. Reactie infoteur, 10-12-2012
Zoals je ziet had het 3 dagen niks laten horen, wel het gewenste effect. Het duurde haar te lang en ze ging contact zoeken om te kijken of je nog wel naar haar verlangde. En inderdaad verviel je toen weer meteen in je oude smachtende gedrag (op zich wel begrijpelijk, maar vermoedelijk lang niet zo aantrekkelijk voor haar als toen je haar niet achterna liep). Jammer
dat je dat niet vol kunt houden maar het blijft natuurlijk jouw eigen keus.

Liefdesverdriet doet pijn. Het enige wat je kunt doen is wat eerder besproken is: haar niet achterna lopen. Dan heb je nog steeds kans dat ze jou wel weer achterna gaat lopen. Als je haar de kans geeft om jou te gaan missen heeft de relatie misschien nog een kans. De kans lijkt niet groot als ze steeds aangeeft niet meer met jou verder te willen. Dat spijt me voor jou, maar helaas kan je een ander mens niet bezitten. Ze heeft de vrijheid om het uit te maken. Dat moet je accepteren.

Als ze aangeeft geen contact te willen, en je blijft haar toch contacten, is de kans groot dat ze op den duur alle contact 100% zal willen verbreken. Op het moment heeft ze blijkbaar ook tijd voor haarzelf nodig om te ontdekken wat ze wil. Geef haar die tijd. Misschien gaat ze je dan missen.

Je zal haar in elk geval niet terugkrijgen door haar tegen haar zin steeds weer te contacten. Je raakt haar daardoor juist meer kwijt.

Het beste voor jou is om met mensen die je vertrouwen kunt, te praten over je verdriet. Ook is het verstandig om afleiding te zoeken, met vrienden dingen te gaan doen waardoor je afleiding kunt vinden. Ook al heb je misschien weinig zin om met andere mensen op te trekken.

De pijn die je beschrijft is heel herkenbaar voor iedereen die wel eens liefdesverdriet gehad heeft. Dat doet natuurlijk erg veel pijn, maar die pijn is tijdelijk. Het zal stukje bij beetje beter gaan.

Laat je sterkere kant zien door haar met rust te laten. Als je dat echt niet lukt moet je misschien hulp gaan zoeken via je huisarts. Heb je vrienden/vriendinnen/familieleden die jou een beetje tot steun zijn in deze periode?

J. Anoniem, 27-11-2012 17:18 #28
Jaa dat vond ik ook, het was echt pure toeval we wisten niet van elkaar dat we daar liepen of daar waren. Het was wel even apart het voelde alsof we niet meer helemaal zijn ‘verbonden’ dat er een bepaalde afstand tussen elkaar zat. Maar dat is logisch nu het uit is.

Ja ze was heel lief tegen me, en ook vooral eerlijk. Ik zij ook op een gegevenmoment tegen haar. Je had mij liever niet tegen gekomen hea? Zij ze ook eerlijk nee eigenlijk niet. Ik vond het zelf toch een heel fijn moment en ik weet gewoon dat zij dat ook vond. Toch was het gewoon even leuk en gezellig.

Nee dat is ze ook nog niet, het is ook nog erg vroeg na zo’n heftige relatie. Misschien komt dat nog bij haar, en als ze dan wel een relatie heeft met hem wie zegt dat het dan net zo is dat ze echt helemaal verliefd op hem is en van hem houd dat het super goed zit of dat het gewoon heel leuk en gezellig en spannend is en dat ze er nog lang niet aan toe is om weer zo’n relatie te hebben zoals met mij?

Ik ben er zelf ook benieuwd van of mij dat gaat lukken. Misschien is het daarin wel goed dat ze mij negeert, hoe vreselijk het ook is. Ik wil zelf zo ie zo nog wel een keer langs liefst binnenkort of over een tijdje om haar mijn grote liefdes brief aan haar te geven met rode rozen zodat, al is het om een dankgebaar voor haar. Maar vooral ook te laten weten op een speciale manier hoe ik over haar denk dat ze dat altijd kan terug kijken. Ik zal over een tijdje wel nog steeds verliefd op haar zijn, ook als ik haar 2 maanden niet zie en als ik haar dan zie val ik volgens mij weer als een blok voor haar.

Ik hoop ook dat ik mezelf die kans geeft, dat zou erg fijn zijn als dat gaat gebeuren. zo ie zo wil ik hele goeie vrienden blijven in de toekomst dat we altijd bij elkaar kunnen komen voor iets omdat er toch zo’n goede band is. Maar het aller liefste wil ik dat het weer word zoals het altijd al geweest is. Dat we weer samen zijn. Hopelijk is dat binnenkort zo, ik ga er erg mijn best voor doen, en zal erg blijven hopen. Reactie infoteur, 27-11-2012
Oké, fijn dat je een goed gevoel hebt overgehouden aan de ontmoeting. Nu dus niet er achteraan stalken, maar echt afwachten. Moeilijk voor jou, maar haar met rust laten houdt de deur naar contact met haar open.

Als je er nu weer achteraan gaat lopen zal ze de deur waarschijnlijk definitief sluiten, dus tel tot 100 voordat je beslist om toch te what's-appen of te sms-en etc. ;)

Ik hoop na een tijdje van je te vernemen dat het je gelukt is om haar met rust te laten. Je weet het: als je van iets houdt, geef het de vrijheid! Dan komt het misschien naar je terug.

J. Anoniem, 27-11-2012 15:54 #27
Ik was een rondje lopen vanmiddag in mijn lange tussenuur van school in de stad. Toevallig kwam ik haar tegen, zij was een rondje aan het lopen omdat ze moest wachten voor een stagegesprek. Ik schrok dat dat ik haar zomaar zag, en zij zag mij ook gelijk en schrok ook. We liepen naar elkaar toe en ik knuffelde haar en gaaf haar een paar zoenen. Ze knuffelden ook terug volgens mij. Ik vroeg hoe het met haar ging. Het ging wel goed. Vroeg ze hoe het mij ging, zij ik het gaat. Zij ze aa jaa en streelde me over mijn zij heen. We hadden daar even gepraat en ik vroeg of we die kant op zullen lopen. Ik deed een arm over haar heen en we liepen naar een plek toe waar we konden zitten. Ik stond de hele tijd stijf van de adrenaline. We hadden even gepraat. Ik vroeg veel dingen, vooral veel stomme dingen. Vroeg of ze me niet meer wilt negeren. Zij ze dat is echt voor je eigen best wil. Dat is beter voor jou. En ik vroeg wat dingen over die andere jongen. Ze zegt nog geen relatie te willen, ze weet het niet. Zo ie zo nu niet want het is nog zo vroeg. Ik heb haar veel geknuffeld en kusjes gegeven en veel complimentjes. Ik vroeg of we vrijdag konden afspreken. Ze wilt zelf helemaal niet afspreken. Nog niet. En vrijdag kan ze niet, ze wilt niet zeggen wat ze gaat doen. Maar ik denk iets met die andere jongen :( Ze wilt het definitief met mij afsluiten, dat we er een eind aan maken en allebei verder gaan. Alleen ik wou dat echt niet. Wil zo graag nog een keer langskomen. Voor mij is het gewoon nog niet over. Zo ie zo voor nu is het over zei ze. Misschien in de toekomst over een half jaar of een jaar dat het anders is zei ze. Maar ze heeft nu rust nodig. Ik werd een paar keer erg emotioneel en moest een paar keer huilen. Ze troostte me heel lief. Na een uur gewandeld en gezeten te hebben moest zij weer naar haar stage en ik weer naar school. We hebben afscheid genomen met lange knuffels en een paar kusjes. Ik zei ik hou zo veel van je, ze zei het ook terug. Ik kon niet van haar afblijven. Het was de eerste keer sinds 2,5 week terug dat ik haar weer gezien hebt. En wat heb ik haar zo gemist. Ik ben echt smoor verliefd op haar.

U heeft helemaal gelijk, alles wat daar staat moet ik gewoon doen. Ik wil het ook heel graag dat het me lukt, maar ook weer niet. Want ik ben helemaal gek van der en was/ben zo gelukkig met haar. Iets waarmee je helemaal gelukkig van bent of wordt wil je natuurlijk absoluut niet niet spreken. Maar in dit geval moet het gewoon. Ik zal moeten negeren en haar tijd geven. De tijd zal het dan leren of ze nieuwsgierig wordt en wat ze wilt. Maar op dit moment denk ik echt dat ze gewoon straks met die andere jongen gaat en mij vergeet. Voor haar kant is het over. Misschien in de toekomst dat het nog komt maar voor nu is het over. Ik wil het alleen maar niet accepteren. Ik wil er maar geen eind aan maken en het afsluiten. Ik wil gewoon dat het weer zo was als het was en we de gelukkigste met elkaar zijn. Dat was zo fijn. Maar dat gaat nu niet lukken, er is te veel gebeurd en te veel veranderd. Zij is er nog sterk voor ookal heeft ze het er ook heel moeilijk mee. En ik zit met een onwijs gebroken hart. Ze vertelde dat al onze foto’s (het waren er heel veel) nog wel in haar kamer staan. Maar die gaat ze ook eerdaags opruimen denk ik zomaar.

Ik ga proberen haar niet te whatsappen of te contacten hoe moeilijk het ook is. Ik vraag me af of het me lukt aangezien ik het al zo vaak tegen mezelf heb gezegd en zo vaak ook weer terug val. Maar ik ga het weer proberen, ik doe het zo ie zo voor haar. Laat ik daar mijn kracht maar uit halen. Maar ik zal altijd blijven wachten en hopen dat het goed komt, zo ben ik nou eenmaal.
Vind het van mijzelf een goed streven om haar niet te contacten met de hoop dat het daardoor goed kan komen en ze mij weer ziet staan.
In ieder geval zal ik strenge eisen voor mezelf moeten stellen, hoe erg ik het ook vind. Ik zal er nog heel heel lang kapot van zijn. Ik heb zo ongelofelijk veel in haar gestoken, eigenlijk alles. Ik ben zo erg diep voor haar gegaan. Heb alles gegeven in de bijna 2 jaar dat we met elkaar hadden. Heb echt alles voor haar gedaan en haar geholpen. Ik haalde haar zo vaak uit haar altijd hebbende onzekerheid en was zo’n belangrijk steunpunt voor haar. Ik heb haar met veel moeilijke belangrijke momenten geholpen waar ze zo mee zat wat er een jaar eerder is gebeurd. Ze is daar helemaal uitgekomen. Ik heb haar vorig jaar door haar havo examens heen getrokken waar ze het zo moeilijk mee had. Ik liet haar zich altijd zo goed mogelijk voelen met alles, als zij maar blij was en gelukkig. Ik deed alles voor der. Zij is en was ook het meisje waar ik altijd mijn kracht uit haalt. Waardoor ik echt zin in het leven had en opstond met het beste gevoel en altijd ging slapen met het gelukkigste gevoel. Ik was altijd zo blij als ik haar zag lachen en stralen dat ze het naar haar zin had. Nu is de zin in het leven natuurlijk behoorlijk weg en zit alles tegen. De prachtige tijd van kerstmis zal niet meer hetzelfde zijn, wat ga ik haar missen.
Ze stond en staat nog steeds bij mij op nummer 1, zo ie zo boven mijzelf. Ik vind het fijn als dat zo is, als zij het maar goed heeft. Dan heb ik het ook heel goed. Dat vind ik heel fijn als ik dat doe. Sommigen vinden dat raar, maar op die manier ben ik zelf gelukkig en blij.
Ik zal er nog heel lang helemaal kapot van zijn en er zullen periodes zijn dat het beter gaat, maar ook periodes dat het veel een veel minder zal gaan dat ik weer helemaal instort. Als ze bijvoorbeeld een relatie met die andere jongen aan gaat. Of als ik haar met uitgaan tegen kom dat ze met die andere jongen staat. Ik zal het maar moeten accepteren hoe moeilijk en rot dat ook is.
Het zal ook lang duren voordat ik ooit weer zo diep kan gaan voor een meisje en haar alles geven.

Ik hoop zo erg dat het goed komt, en de tijd zal het leren. Misschien dat het over een half jaar anders is, maar nu nog zeker niet. Ik ga haar echt proberen niet te contacten en haar niet gek maken, maar gewoon tijd voor haar zelf geven wat ze verdiend. Ik zal proberen mijn leven weer op te pakken en mijn kracht maar uit mijzelf vandaan moeten halen. Misschien is het wel over een half jaar anders. Ik hoop het zo! Stiekem zal ik toch telkens blijven wachten en hopen, ik zal altijd verliefd op haar blijven en een goed gevoel van haar krijgen. Ookal is die nu verdwenen omdat het uit is. Ik heb de prachtige momenten met elkaar mee gemaakt en in mijn hoofd zitten, die gaan er niet meer uit. Misschien ziet zij die ook in en komt het goed, ik hoop het, voor mij is zij de ware liefde! Reactie infoteur, 27-11-2012
Wel fijn dat je haar tegenkwam en dat jullie geen ruzie hebben gekregen. Probeer nu te doen wat je je hebt voorgenomen. ga haar niet sms/en of What'sappen, enzovoorts. Ga ook niet op msn online staan voor haar, dring jezelf even niet aan haar op (ook niet zogenaamd toevallig), want het gaat echt in je nadeel uitpakken. Liever een keer een bericht van haar kant, dan 100 berichten van jouw kant.

Ze heeft jou gezien vandaag, ze was lief tegen je.

Misschien is ze nog helemaal niet zeker van die andere jongen, misschien is ze alleen maar verliefd op hem en moet ze even uitzoeken waar haar hart nou echt ligt. Ik kan alleen maar herhalen: mazzel dat je haar tegenkwam, maar ga haar voorlopig even niet meer contacten. De kans is best groot dat ze na een paar dagen radiostilte aan jou gaat vragen hoe het met je gaat. Gewoon omdat ze gaat denken: shit, waarom loopt hij niet meer achter me aan?

Als je niet meer aan haar voeten ligt te smachten word je misschien pas weer interessant voor haar.

Maar ja, mensen met een gebroken hart gaan meestal juist wel zitten smeken, en dat maakt de kloof tussen jou en je ex vaak groter. Smeken is nou eenmaal niet aantrekkelijk. Ik ben benieuwd of het je lukken zal om afstand in acht te nemen zodat je kunt zien of ze nieuwsgierig wordt of je nog wel verliefd op haar bent.

Ik hoop dat je haar de kans geeft om eens contact met jou te gaan zoeken in plaats van andersom. Dat heeft wel even tijd nodig.

J. Anoniem, 26-11-2012 17:35 #26
Klopt ze is erg gechharmeerd van die andere jongen. Ze is een heel erg onzeker meisje, ze trekt zich heel veel aan wat anderen wel niet over haar zullen denken. En ze vind niks moois of goed aan haar zelf. Terwijl ze dat echt zeker weten is. Ze begon te twijfelen en toen kwam die andere jongen er tussen en toen is het alleen maar naar beneden gegaan. Niet dat zonder die andere jongen het nog wel aan is, dat weet ik niet. Maar het maakte het niet makkelijker.
Ze heeft zeker nog wel gevoelens voor me, ze mist me ook wel. En houd nog heel veel van me. Maar de liefde is er niet bij haar kant. Dat is maar 50 terwijl ik haar 100 geef, het zou dan 100/100 moeten zijn snapt u? Dat speelt er voornamelijk.

Zoals U zegt moet ik haar inderdaad met rust laten en haar tijd geven, maar dat lukt me maar niet. Ik heb nu in die 2 weken al 6 keer gezegd en nu stop ik er mee en pak ik mijn leven weer op. Maar 2 uur later lig ik huilend achter de telefoon dat ik haar mis en terug wilt. Nu ook, ze negeert me al 2 dagen en toch blijf ik lieve dingen zeggen en dingen die er vandaag de dag zijn gebeurd. Ik weet dat ik het niet moet doen maar op de een of andere manier voelt het goed als ik haar spreek of alleen al tegen haar aan praat, iets vertrouwts. Tegen je gevoelens in gaan is een vreselijk gevoel.

Ik zal nooit boos op haar worden, ik ben niet een type dat gauw boos word. Ik zie altijd het positieve er van in. Misschien had ik wel veel eerder echt boos moeten worden zodat ze zich niet tot die andere jongen aangetrokken zou voelen?
Jaa dat wil ik graag dat zij denkt hij begint mij los te laten wil ik dat wel? Maar is het daar al niet te laat voor? We zijn nu 16 dagen verder sinds het uit is. Maar ik heb haar maar 1 dag echt niet gesproken, langer hielden we het niet vol. In het begin begon zij nog tegen me aan te praten maar de laatste week begin ik alleen maar.

Ja ik probeer veel goede herinneringen op te halen, ik denk er zelf alleen maar aan. We hadden die keer dat we aan het praten waren en dat het uit ging een soort van besloten dat we na 3 weken misschien afspreken enzo. Ik hoop dat zij dat nog wilt. Ik ben dan van plan om langs te komen bij haar huis met 10 mooie rode rozen en een handgeschreven lange brief met alles wat ik van haar vind en al onze mooie momenten en hoe het gelopen is, met iets wat echt wat tussen ons was. Elkaar een stukje papier geven met daarop geschreven dat het een waardebon is voor een massage, uiteten, bioscoop enz. Ik hoop zo dat ze het goed inziet en zich weer open stelt voor mij.

Jaa ik praat er af en toe met 4 goeie vrienden over. Ze begrijpen me volledig, ik kan mijn verhaal goed bij ze kwijt. Ze vinden ook allemaal dat ik afstand moet nemen. Maar makkelijker gezegd dan gedaan. Het lukt me maar niet.

Nou dan raak ik even helemaal de weg kwijt (vaak in bed snachts, of overdag als ik alleen ben). Dan ben ik niet mezelf zoals deze hele periode, dan ben ik helemaal in paniek en heb dan hele erge huil uitbarstingen. Dan whatsapp ik haar altijd heel erg.
Zoals afgelopen vrijdag, ik lag 1 uur snachts in bed en mijn ex toevallig ook. We waren even aan het whatsappen het ging al gauw over de situatie en ik had het er zo moeilijk mee, zins dat moment negeert ze me na zondag het er nog even over gehad te hebben. Zij was die nacht van 1 uur tot 3 uur snachts telkens met die andere jongen aan het whatsappen, ik zag maar dat ze online was. Ik heb van kwart over 1 snachts tot half 4 huilend en helemaal in paniek aan mijn telefoon gezeten en z’on beetje alles gezegd, eigenlijk was dat helemaal fout. Ik heb ook heel goed mijn excuses aangeboden de volgende ochtend. Ik was stom geweest. Maar het kwam allemaal naar boven die nacht.

Dat zal ik doen, bedankt voor de steun en uw goeie reactie. Reactie infoteur, 26-11-2012
Uit je hele verhaal spreekt radeloosheid, en dat vind ik heel erg moeilijk voor je. Natuurlijk is het heel moeilijk om haar niet te whatsappen of te bellen, maar besef wel dat ze je nu negeert en dat ze dat doet omdat de afstand tussen jou en haar, voor haar groter wordt, juist omdat je zo achter haar aanloopt. Misschien wordt ze daar gewoon een beetje moe van omdat je haar grenzen niet respecteert.

Je vraagt of het nog niet te laat is. De tijd zal het leren, maar het enige wat jij kunt doen is haar nu met rust laten. Eigenlijk is het het beste als jij haar nu ook negeert. Dat is het enige waar je nu iets mee kunt bereiken.

bellen helpt niet, maar werkt juist averechts
Whatsappen helpt niet, maar werkt juist averechts
Haar smeken helpt niet, en werkt juist averechts

Haar negeren helpt wel, want dat zal haar opvallen. Dat zal haar aan het denken zetten. Als je haar negeert kan het haar na een tijdje zelfs enorm gaan irriteren en mogelijk zal ze dan
zelfs haar best gaan doen om te zorgen dat je ophoudt haar te negeren.

Niet dat gesmeek en alles wat daarbij komt. Daarmee gooi je je eigen ramen in.

Je zegt: het lukt me niet, en ik zeg je, dat lukt je wel, als je maar wilt.

Kom op, negeer haar nu eens om te zien wat er van haar kant uit komt en wanneer. Heb je ooit iemand zien teruggaan naar zijn ex omdat de ene ex de ander smeekte om terug te komen? Een ex komt naar je terug omdat ze je mist, niet omdat je het eist, wilt, of erom smeekt.

Op dit moment drijf je haar daar juist steeds verder van haar af omdat je haar op dit moment slechts alleen gesmeek en gehuil en angst te bieden hebt, terwijl die andere jongen haar waarschijnlijk een sterke arm biedt, plezier, en leuke momenten. Mensen zijn het liefst bij de persoon die hen een prettig gevoel geeft. Geeft jouw gesmeek en al je andere gedrag haar een prettig gevoel? Ik denk het niet. Je hoopt misschien op medelijden, maar zo werkt het niet als iemand verliefd is op een ander. Eerlijk gezegd maakt liefde echt een beetje blind en dat geldt in het bijzonder voor verliefde mensen.

Het maakt haar niet tot een slecht mens, helemaal niet. Ze is ook maar gewoon een mens en mensen kunnen nou eenmaal verliefd worden op een ander.

Een voordeel heb jij: jij en zij hebben een gezamenlijk verleden, samen al veel dingen meegemaakt, er is een band, ook al ziet ze dat nu misschien niet meer zo sterk door die verliefdheid.

Als je haar nu 100% negeert, dan kom je er pas achter of ze nog interesse in jullie relatie zal gaan tonen. Maar als je op deze manier achter haar aan blijft kruipen, terwijl ze heel duidelijk aangeeft jouw gesmeek zat te zijn, dan zal ze de deur waarschijnlijk definitief dichtdoen.

Ik gebruik deze woorden (gesmeek, huilen, angst) niet omdat ik daar op een of andere manier negatief tegenover sta. Het zijn heel begrijpelijke gevoelens en neigingen, en alle mensen die liefdesverdriet hebben neigen ertoe te smeken, en ze zijn wanhopig, en ze huilen. Maar de grootste fout die je kunt maken is om dit assortiment aan gevoelens steeds opnieuw in de schoot van je ex neer te leggen. Als zij verliefd is op een ander dan staat ze waarschijnlijk helemaal niet zo open voor jouw verdriet. Want dan is ze vol van die ander. En hoe pijnlijk dat ook is voor jou, het kan twee kanten op met haar: of de storm van verliefdheid voor die jongen zal overwaaien en dan bestaat de kans dat ze jou ineens weer ziet staan, of de storm voor die jongen gaat over in een definitieve relatie met die jongen, en dat zal je dan moeten accepteren.

Wel, je houdt dat laatste in elk geval niet tegen door haar proberen op andere gedachten te brengen door te smeken, te huilen of je angst om haar definitief kwijt te raken steeds maar weer tegen haar uit te spreken terwijl ze duidelijk aangeeft daar helemaal geen zin meer in te hebben. Kijk, als het nou hielp om die gevoelens bij haar uit te storten, dan zou ik zeggen: ga er mee door, maar het werkt juist in je nadeel. Daarom zeg ik: uit die gevoelens niet meer tegenover haar maar bij mensen die je op kunnen vangen en je af zullen leiden en die je helpen om deze moeilijke tijd door te komen.

Pak de draad van je leven weer op en laat haar dat merken door haar niets meer te laten horen. Helemaal niets. zelfs niet als ze na een week radiostilte jou zou what'sappen: hoe gaat het nu met je? Zelfs dan zou ik zeggen: reageer pas de volgende dag, en vermijdt problematische verwijtende gesprekken.

Pak jezelf streng aan en leer genieten van je eigen kracht om de aanvechting om haar te contacten, vanaf nu te weerstaan. Dat zal veel meer effect op haar hebben. Althans, die kans bestaat. Kruip eens in haar huid en vraag je af hoe zij zich zal voelen als ze opeens niks meer hoort van die wanhopige, huilende, jaloerse, verdrietige aanbidder? Eerst zal ze denken, hij zal binnenkort wel weer tegen me aan beginnen te praten, maar ze vergist zich, dat doe je niet. En de kans bestaat dat hoe langer ze niks hoort, hoe meer ze weer aan jou terug gaat denken. Hoe meer ze zich zal afvragen hoe het met je gaat.

Besef dat vrouwen zich maar al te vaak aangetrokken voelen tot zelfstandige sterke mannen. Dat je je verdriet aan haar getoond hebt, prima. Maar nu weet ze het wel, en jij weet dat het niet helpt om dat steeds maar weer bij haar neer te leggen. Stop er daarom mee.

Daarom moet je nu je wonden likken (zoals we dat noemen) en je hart alleen luchten bij vrienden en misschien familie (of bij mij hier op de site), maar niet bij haar. Ik zeg het nog een keer: gebruik de tactiek die haar de kans geeft om weer aan de leuke dingen te gaan denken die ze met jou heeft meegemaakt. Laat haar met rust zodat ze zich zal afvragen: hm, waar blijft hij nou met zijn smeekbedes? Is hij er overheen? Wil hij mij niet meer terug?

Een ding is zeker, als je haar blijft lastigvallen met je angst en verdriet, zal ze je zeker niet gaan missen maar je eerder als een last gaan zien. Dat ze je negeert is een duidelijk signaal dat ze met je verdriet op het moment niets wil of kan doen voor haar gevoel.

Wees sterk en toon je onafhankelijk, dat zal haar nieuwsgierigheid veel meer prikkelen dan wat je nu doet. Laat haar nou gewoon eens met rust.

Probeer het, oké? Je ziet dan wel wat de toekomst brengt, of je zal er op den duur overheen komen, of ze zal contact met jou gaan zoeken. De tijd moet dit leren. Omdat je steeds zegt dat het je niet lukt, beslist zij voor jou door jou te negeren. Als jij haar terug negeert bestaat de kans dat ze weer nieuwsgierig wordt na een tijdje.

Hoe groot die kans is dat weet niemand. Dat kan alleen de tijd uitwijzen omdat het van veel afhankelijk is. Ook van die relatie met die andere jongen. Misschien valt hij haar na een tijdje wel tegen, en het kan ook gebeuren dat jij haar dan helemaal niet meer terug wil omdat ze te lang gewacht heeft. Enfin, geef het de tijd die het nodig heeft. Kom gerust weer posten hier als je daar behoefte aan hebt.

J. Anoniem, 25-11-2012 19:34 #25
Hallo wie kan mij helpen? Ik heb 2 jaar lang een relatie gehad met inmiddels mijn ex. We waren altijd heel erg close en helemaal gek op elkaar! We hadden bijna nooit ruzie of onenigheden. We vertelden altijd tegen elkaar dat het voor altijd was, en daar was ik ook heilig van overtuigd en zij ook. Maar sinds het einde van de afgelopen zomer vakantie begon ze te twijfelen, ze wist niet wat het was maar ze twijfelde over onze relatie. Daarna ontmoette ze een andere jongen, die andere jongen was heel interessant. Hij begon haar leuk te vinden (uiteindelijk heel heel erg leuk en is hij nu verliefd op haar) Ze whatsapte elke dag met elkaar. Hij is zelfs een keer blijven eten in de herfstvakantie toen het nog aan was. Ze was toen alleen thuis. Er was verder niks gebeurd. maar het hoort toch niet vind ik. Met uitgaan staat ze bij hem en niet bij mij (niet dat dat heel erg is, daar is uitgaan toch voor)? Ze begon toen steeds meer te twijfelen wat ze nu wilde. Er zijn veel nieuwe spanningen door een nieuwe school omgeving. Ze zegt dat ze het echt wel graag wilt, ze wilt niet dat het uitgaat en houd ontzettend veel van mij. Maar toch ging het alleen maar slechter, met die andere jongen er bij ook. Ze vind hem nu ook leuk, maar wilt geen relatie zegt ze. We hebben er veel over gepraat, heel veel. Vaak ook emotionele gesprekken. Op 10 november hadden we er een uur lang over gepraat en is er besloten om er mee te stoppen en een tijd rust houden en dan kijken hoe het er voor staat. Helaas ben ik een erg emotionele jongen en geef alles en dan ook alles voor haar. Ik kan haar niet met rust laten, hoe vaak we het ook proberen. Ik kan haar maar geen tijd voor zichzelf geven. En al helemaal niet met het idee in mijn achterhoofd dat ze met die andere jongen af en toe date/afspreekt. Vorige week hadden ze zelfs gezoend. Ik heb het zelfs zo ver geschopt dat ze me nu negeert voor mijn eigen best wil. Ik ben er zelf helemaal vreselijk onder! Heb zo onwijs veel liefdesverdriet en zit de hele dag te huilen en raak vaak in paniek of knakt er iets in mijn hoofd. Het enige dat ik wil is terug bij mijn ex. Zij maakt mij gelukkig en de tijd die we hadden was de aller aller aller mooiste tijd uit mijn hele leven. Ze is alles wat ik wil. Weet iemand wat ik kan doen? Ik moet afstand nemen van der, maar ik wil het niet. Echt niet. Ik hou zo veel voor haar, zij is mijn alles! Alvast bedankt.
Ik ben 19 jaar
Mijn vriendin/ex is 17 jaar Reactie infoteur, 26-11-2012
Dat je zoveel verdriet voelt, is heel begrijpelijk. Uit je verhaal maak ik op dat je vriendin erg gecharmeerd is geraakt van die andere jongen. Mogelijk is ze ook verliefd op hem geworden. Hoe zoiets verder gaat, is moeilijk te voorspellen. Jullie zijn erg jong en je hormonen gaan nog alle kanten op. Als ze verliefd is, dan ziet ze jou nu misschien helemaal niet staan. Ze is dan misschien helemaal gericht op de persoon waar ze verliefd op is.

Het wil echter niet zeggen dat ze niet meer van jou houdt. Het allerbeste om daar achter te komen is echt om haar met rust te laten. Alleen dan heeft ze namelijk de tijd om jou te gaan missen, om (hopelijk voor jou) in te gaan zien dat het met die jongen eigenlijk alleen maar leuk en spannend was omdat het niet mocht, omdat het verboden was. Als ze ontdekt dat die jongen gewoon is wie hij is, en dat ze met jou al heel veel herinneringen heeft opgebouwd, dan kan het zijn dat ze erachter komt dat ze jou eigenlijk heel erg mist.

Het kan ook anders lopen. Dat voel je en dat moet je onder ogen zien. Ze kan ook ontdekken of al ontdekt hebben dat die jongen wel voor haar een persoon is waarmee ze echt verder wil. Als dat zo is, hou je het niet tegen. Om er achter te komen wat ze nog voor jou voelt kan Je echt het beste:

haar niet achterna lopen (dat zal haar gaan opvallen)
afleiding zoeken om de eerste moeilijke tijd door te komen (ze zal dan denken, hmmm… hij pakt de draad van zijn leven weer op)
haar de tijd en kans geven om jou te gaan missen (ze zal gaan denken: hm, hij belt niet meer, hij sms't niet meer… wat gooi ik weg? Wil ik hem eigenlijk wel verliezen?)
spreek geen kwaad over haar naar andere mensen (dat voorkomt dat ze boos wordt op jou en dan wordt het nog moeilijker om contact te herstellen)
probeer haar niet jaloers te maken met andere meisjes (dat voorkomt dat ze denkt hij wil me alleen maar jaloers maken dus ik laat hem links liggen)
bel haar niet, sms haar niet, wat's app haar niet, zoek haar niet op, smeek haar niet
pak de draad van je leven op zodat zij denkt: heej, hij zit niet thuis te huilen maar hij begint mij los te laten… wil ik dat eigenlijk wel?

Begrijp je het principe?

Onthou dat mensen graag het liefste overwinnen wat ze niet (meer) hebben kunnen, dat geldt voor haar evengoed.

Liefdesverdriet is een diep, verscheurend gevoel. Het voelt alsof het nooit meer over kan gaan en het voelt alsof het leven nutteloos geworden is. I've been there, en miljoenen mensen wereldwijd, zitten vandaag met hetzelfde diepe verdrietige gevoel, als jij nu. Ik wil dat je onthoudt, hoe het ook loopt, dat die gevoelens zo leeg en kapot voelen maar dat liefdesverdriet altijd overgaat. De tijd zal de pijn echt helen. Als je vrienden niet meer verder wil met jou, dan zal je namelijk door die bittere appel moeten heen bijten. Besef steeds dat zij ook maar een mens is en dat ook zij verliefd kan worden op een ander en dat niet jouw bezit is. Hoe moeilijk dat ook is voor jou.

Als je haar wel spreekt, of als je haar wel ontmoet, verwijt haar dan niets (ik weet dat dit heel moeilijk is maar probeer het) maar haal herinneringen met haar op aan jullie goede tijd. (Het is bewezen dat positieve herinneringen ophalen, aan de goede tijd, een ex weer kan prikkelen tot de gevoelens die er toen waren). Als dat kan. Maar luchtig, zo van: weet je nog toen…

Positieve benadering, geen verwijten, niet smeken… laten zien dat je ondanks dit ellendige gedoe, zelfstandig bent, en als ze aangeeft je nu niet te willen zien of spreken, haar dan de tijd geven om jou te gaan missen…

Maar wees reëel. Besef goed dat als je vriendin niet meer wil (in elk geval in deze periode van haar leven niet) dat je dat uiteindelijk alleen maar kunt accepteren. Als het niks wordt met die jongen kan het zijn dat ze jou weer gaat missen, maar op dit moment is het niet duidelijk wat zij voor hem voelt. Misschien is dit een groot avontuur voor haar, spannend omdat het eigenlijk niet mag. Misschien komt ze er binnenkort achter dat het nieuwe er wel vanaf is en
dat ze jou weer terug wil. Maar misschien gebeurt dat ook niet. Misschien is dit meer dan een spannend avontuur voor haar, misschien wil ze met hem verder en ja, ik weet dat deze woorden je pijn doen.

Om het verdriet op te vangen heb jij nu in elk geval mensen om je heen nodig met wie je hier over kunt praten. Mensen die het echt begrijpen. Geen mensen die zeggen: 'ah joh, zet je er overheen, er zijn meer meiden op de wereld… ' tja, want daar heb je nu even niets aan. Je hebt dit verdriet en dat is begrijpelijk. Dat heeft gewoon wel tijd nodig. Ik kan je alleen beloven dat als het wel voorbij is tussen jullie, dat de pijn werkelijk wel zal overgaan, ook al voelt het alsof dat onmogelijk is. Je maakt dan een aantal fases door. Eerst ongeloof/ontkenning, dan verdriet en je kunt je kwaad voelen, dan volgt de berusting.

Laat binnenkort nog eens weten hoe het met je gaat. En wat bedoel je met: er knakt iets in mijn hoofd? (Dat wilde ik nog vragen)

Je mag altijd weer schrijven op dit artikel, ik zal dan reageren op je vragen en ik zal proberen je tot steun te zijn.

Jerome, 14-11-2012 18:20 #24
Beste, ik heb pas een relatiebreuk achter de rug.we waren nog maar 2 maanden ver en plots maakte zij het uit. De reden hiervoor was omdat ik haar familie nog niet wou ontmoeten, ik was daarin altijd terughoudend omdat ik mij daar ongemakkelijk in voelde.Ook wou ze iemand die meer vooruit keek ipv ter plaatse te blijven trappen.Ik had helaas nooit door dat zij dit zo ernstig ging opnemen en daar de relatie voor ging laten vallen… Nu zou ik het natuurlijk wel allemaal doen maar spijt komt te laat zoals zij zegt. Ik ben een beetje radeloos aan het worden want ik wil haar heel graag terug en ik zou al die stappen ondernemen om haar gelukkig te maken maar ik moet er natuurlijk terug de kans voor krijgen… Wat is de beste methode om haar terug te winnen?de eerste dag was ik wanhopig en belde ik haar om te zeggen dat ik niet zonder haar door wil.nu probeer ik wat afstand te houden en niets van me te laten weten, tot zij zelf contact zoekt. ben ik juist bezig? heb ik nog een kans? ik heb wel schrik dat als ik niets van me laat horen dat ze nieuwe mannen zou ontmoeten en mij vergeet. Reactie infoteur, 15-11-2012
Nieuwe mannen kan ze altijd ontmoeten of je nu wel of niet iets laat horen. Waar het om gaat dat ze de kans krijgt om je te gaan missen als je haar even met rust laat en niet achter haar aan gaat lopen kleven. Zie het zo: elke keer dat jij contact met haar zoekt, heb je eigenlijk niets gewonnen. Elke keer dat zij contact met jou zoekt, heb je wel iets gewonnen.

Ze moet je missen om je terug te nemen. Of ze je nog terug zal nemen dat weet niemand, de tijd zal het leren. Liefde laat zich niet dwingen. Probeer niets te laten horen, en kijk eens of er dan iets van haar kant komt. Zo niet, dan is het misschien echt voorbij voor haar en dan kan je dat alleen maar accepteren.

Wendy, 08-11-2012 12:11 #23
Hallo,

Mijn ex heeft het een maand geleden uitgemaakt. Ik was en ben er kapot van, en dat weet hij ook. Me ex wilde niet dat ik achter hem aanging zitten, dus ik heb dat beloofd. Me ex heeft sinds het uit is heel erg gemeen gedaan. Ik begrijp wel dat hij hard moet zijn als hij heeft besloten om het uit te maken, maar hij zegt steeds dingen als "ik wil je nooit meer zien", "ik wil je nooit meer spreken", "doei het was leuk je ontmoet te hebben" en hij zoekt telkens ruzie met me. Hij zegt telkens geen contact met me te willen geven, maar hij is wel telkens degene die met me praat en ruzie zoekt. Het is uit, niet omdat er iets ergs is gebeurd, maar omdat hij geen gevoelens meer heeft zegt hij. Ook heeft mijn ex me gezegd dat ik niks meer mag posten op fb wat met hem te maken heeft… Maar ik heb altijd m'n beloftes nagekomen, en hem nooit lastig gevallen. Me ex heeft me eerst geblokt op whatsapp en toen verwijderd op fb. Nadat hij zei dat hij geen contact meer wilde. Twee dagen later heeft hij me weer toegevoegd en heeft weer met me gepraat op whatsapp. Hij had z'n excuses aangeboden. Hij heeft gezegd dat hij zich heeft misdragen op de manier hoe hij tegen mij deed tijdens en na onze relatie, en hij hoopte dat het weer met me hoe zou gaan. Ik heb met mijn domme kop lopen denken dat ik weer hoop had, dus een paar dagen later heb ik heb een bericht gestuurd dat ik hem miste en hem terug wilde. Toen hij het las, werd hij boos en zei dat hij er 100% zeker van wil zijn dat ik hem NOOIT lastig meer zou vallen met zulke berichtjes. Ik ben er toen akkoord mee gegaan, en op dat moment besefte ik me pas dat het nu wel heel duidelijk is. Twee dagen later heb ik hem gezegd dat in hem ging verwijderen van fb, zodat ik niet telkens naar hem ga kijken als ik weer aan hem dacht. Hij werd boos en zei toen dat ik kansloos was. Ik heb dat genegeerd en heb hem toen niet meer verwijderd. Dat heb ik twee dagen daarna wel gedaan, zonder het tegen hem te zeggen. Weer twee dagen daarna appte hij me waarom ik hem verwijderd had. Dat ik dom ben dat ik dat deed. Ik ben kansloos dat ik hem verwijder en ik begrijp gewoon niet waarom hij geen begrip kan hebben daarvoor. Ik heb hem al gezegd dat ik hem dan makkelijker los kan laten, maar ik ben toch kansloos. Het lijkt wel alsof ik niet verdrietig mag zijn…

Kan iemand mij asjeblieft helpen? :( ik wil hem graag terug. Ik weet dat het niet verstandig is, maar ik heb echt geen raad meer… Reactie infoteur, 08-11-2012
Je ex behandelt jou slecht. Hij komt erg egoïstisch over. Als iemand die geen medelijden met jou heeft.

Dat zou je niet verwachten van iemand die ooit gezegd heeft dat hij van je hield. Natuurlijk doet dat pijn.

JIj wilt zijn fb verwijderen. Dat is heel begrijpelijk. Ten eerste behandelt hij jou erg slecht. Hij
zegt keiharde dingen tegen je en hij kwetst jou. Blijkbaar heeft hij er helemaal geen moeite mee hoe jij je daarbij voelt.

Je kunt niet op hem vertrouwen of bouwen, en hij zegt zonder medelijden, kwetsende dingen tegen je. Het feit alleen al dat hij dat zo gemakkelijk kan, zegt veel over zijn karakter.

Je wilt hem terug schrijf je. Maar wil je hem terug zoals je dacht dat hij was of zoals hij eigenlijk blijkt te zijn?

Hoe wil jij behandeld worden door hem?

Het is prima om hem van fb te verwijderen. Dat hij dat vervelend vindt is dan jammer voor hem. Jij hoeft hem niet op fb te houden om zijn ego te strelen. Misschien vindt hij het wel cool als je als treurende ex op zijn fb staat en hem op fb houdt, maar je weet al dat het je alleen maar verdriet zal doen. Verwijder zijn fb lekker en laat hem daar lekker over balen en zeuren. Jammer dan voor hem. Wie is hij om te bepalen dat je hem op fb moet houden maar hem verder wel met rust moet laten? Ben je en soort trofee voor hem die aan de chickies-galerij moet worden toegevoegd? Negeer zijn apps en sms-jes en dergelijke. Hij eist dat jij hem met rust laat. Laat hem dan maar voelen hoe het is als je hem met rust laat.

Het beste is om te beseffen dat deze persoon geen rekening houdt met jouw gevoelens of jouw verdriet en dat je je af mag vragen of hij het eigenlijk wel waard is om achteraan te blijven lopen. Zoals hij zich gedraagt, zo is hij namelijk. Natuurlijk doet het pijn dat hij zijn ware aard nu laat zien en dat hij je laat vallen en je laat voelen dat zijn gevoelens voor jou blijkbaar niets (meer) voorstellen. Je ziet nu dat hij blijkbaar heel anders is dan je dacht. Dat hij keihard kan zijn en egoïstisch en dat hij geen blijk geeft van begrip. Sommige mensen zijn gewoon zo.

Probeer te voorkomen dat hij een spelletje met je speelt. Een spel van aanhalen en afstoten.

Loop hem niet achterna, hoe moeilijk dat ook is.
Verwijder zijn fb als dat voor jou beter is, en negeer zijn eisen en manipulaties waarmee hij voor jou probeert te kunnen bepalen wat je wel of niet moet doen.
Sta er bij stil: Je bent geen speeltje, maar een mens met gevoelens waar hij blijkbaar geen rekening mee houdt.
Voor jou is het beter om afleiding te zoeken bij goede vrienden, en te beseffen dat deze jongen helemaal niet de persoon is die je dacht dat hij was.

Ik hoop dat je hem snel los kunt laten. Liefdesverdriet heeft wat tijd nodig, maar het geneest het snelste als je geen contact meer met hem hebt. Sta er bij stil dat hij geen eerlijk spel speelt en waarom zou je genoegen nemen met iemand die jou slecht behandelt?

Sterre, 28-10-2012 20:01 #22
Hallo,

Het is al een tijdje geleden dat ik hier geweest ben, maar ik wil graag nog iets met u delen.
Zoals ik eerder schreef heb ik sinds 5 juli geen privé contact meer met mijn ex. Maanden hebben we elkaar ontweken en niet of nauwelijks gesproken. Nu de laatste 4 weken trekt mijn ex weer wat meer naar mij toe heb ik het idee. Op ons werk (we zijn collega's), hangt mijn ex vaker om mij heen, soms zeggen we niets tegen elkaar maar blijven we wat in elkaars buurt. Mijn ex lijkt soms wat jaloers als ik gezellig en populair loop te doen en afspreek met andere mensen om bijvoorbeeld uit eten te gaan o.i.d. Paar weken geleden zag ik mijn ex op de chat, in een impulsieve bui stuurde ik haar een berichtje hoe het was? Binnen 1 minuut reageerde mijn ex terug. Vorige week raakte mijn ex mij ineens aan in het passeren in de gang, waar ze anders altijd vreselijk afstandelijk wil doen als ze ergens langs moet en dan netjes aan mij vraagt of ik even opzij wil gaan. Ook is mijn ex sinds maanden weer nieuwsgieriger wat ik in mijn privetijd zoal doe… Als ik het kantoor binnen kom kan mijn ex soms moeilijk en met puppy ogen kijken. Vorige week had ik in klein sneetje in mijn duim, mijn ex hielp mij meteen met keukenrol afscheuren en netjes en liefdevol om mijn duim heen binden, mijn inziens genegenheid, toch?

Kortom, zie ik spoken of kan het zijn dat mijn ex me gaat missen? Ik weet het niet, vind het wel wat vreemd.

Vriendelijke groet, Sterre Reactie infoteur, 29-10-2012
Je ex besteedt meer aandacht aan je, maar dat kan heel goed komen omdat jij je onafhankelijker hebt opgesteld. Voorheen liep je achter haar aan, nu lijk je haar los te laten en dat vind ze misschien jammer. Het probleem met heel wat exen is namelijk nogal eens dat ze wel graag de aandacht willen van een aanbidder/aanbidster, maar niet de relatie. Blijf je dus onafhankelijk van haar opstellen en wees niet te happig. Dat ze je aandacht geeft kan je eerder als tactiek zien, om te zien of ze jouw onafhankelijkheid weer kan omzetten in afhankelijkheid. Maar wat heb jij daar aan? Verwar een beetje aandacht niet met liefde.

Je hebt een tijdje geleden spontaan contact gezocht op MSN. Spontaan of hoopvol? Wees eerlijk tegen jezelf.

Zij wil misschien dat je haar aanbidden blijft, en zet zich daar een tijdje voor in om te zien of ze je nog kan terugwinnen, maar jij loopt dan wel het risico weer hoop te krijgen en weer aan de kant te worden gezet zodra ze merkt dat je weer zoals voorheen, aan haar voeten ligt te smachten.

Als ze van je houdt heeft ze daar maar 4 woorden voor nodig. Als ze spijt heeft en je mist, kan ze dat zeggen. Maar als ze zolang nodig heeft om daarover na te denken moet je er wel ernstig rekening houden dat ze het gewoon leuker vond toen je nog achter haar aan zat, en dat ze die ego-streling mist, maar niet jou als persoon.

En een vinger verbinden is wat het is: geen genegenheid maar een actie. Jij zou hetzelfde doen voor elke collega die bloedt. Ik denk dat jij het als genegenheid ziet omdat het voor jou speciaal is als zij jou helpt of aanraakt. Helaas vinden veel mensen het fijn als ze iemand hebben die verliefd op hen is, gewoon omdat het het ego streelt, maar je ex heeft je heel langs links laten liggen. Pas nu je wat meer afstand neemt, ben je voor haar weer een interessant persoon om te overwinnen. Maar voor hoelang?

Blijf dus op je hoede, en dat zogenaamde spontane ge-chat… laat dat maar van haar kant komen, niet van jouw kant. ;) Ald ze jou werkelijk terug wil, dan mag ze daar wel wat meer voor doen dan reageren op jouw chatbericht en een stukje papier om je vinger rollen als je je gesneden hebt. Wees niet tevreden met restjes, verwacht het geheel, geen kruimels.

Marius, 16-10-2012 16:04 #21
Hallo,

Mijn relatie van 14 maanden is sinds 1.5 weken stukgelopen. We waren heel verliefd en hadden fijne dagen samen, weekendjes weg en pretparken en dierentuinen enz. We hebben alles gedaan. Ze vertelde mij weleens dat ze 'beren' op de weg zag als ze naar onze toekomst keek. Zoals dat ik niet wist of ik kinderen wil en zij juist wel. En dat ik andere toekomst gedachten had dan zij over bepaalde plekken wonen enz. Nu zie ik al die dingen die zij had aangegeven maar toen ben ik daar nooit echt op in gegaan. Ik ben er nu achter dat ik wel heel graag kinderen met haar wil en dat ik mijn toekomst met haar is, maakt niet uit hoe of waar we wonen enz. In september ging ze eindelijk studeren waar ze heel lang naartoe heeft geleefd (ze heeft na havo voor vwo gekozen en daarna een jaar gewerkt omdat ze niet was ingeloot voor haar studie). In september ging ze dus studeren en kwam ze terug van een introductie weekend. Toen vertelde ze me opeens dat er wat was, dat ze geen toekomst zag omdat wij zo verschillend dachten en dat ze niet zichzelf bij mij kon zijn. We hebben toen gepraat en ze zei na dat gesprek dat ze weer toekomst zag en weer helemaal vrolijk was. 2 weken later vroeg ik of zij zich nog goed voelde in onze relatie en na lang praten kwam het erop naar dat ze weer geen toekomst zag en dat ze een gevoel mistte of dat haar gevoel weg was. Ze hield nog wel veel van me en kon er niet omheen hoe leuk ze me vond maar het was uit. De dagen daarna zocht ze steeds contact met me en vertelde me hoe moeilijk ze het had en dat ze dagen moest huilen en dat ze me zo miste maar ze vertelde ook dat ze achter haar keuze stond. Ik zei toen dat ik even geen contact van haar kant wilde maar 3 dagen daarna zocht ik toch weer contact, ik mis haar te erg en zij was nog steeds verdrietig en mistte mij ook maar bleef nog steeds bij haar keuze. Ze wilde me wel graag zien over 1 a 2 weken. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik wil haar terug maar heb gezegd dat ik nog niet weet of ik haar wil zien. Wat ik natuurlijk wel heel graag wil… ik wil haar terug.Wat moet ik doen? Ze is 21 en ik 24.

MVG,

Marius Reactie infoteur, 17-10-2012
Jullie zijn nog jong, en al jong best lange tijd samen. Je komt ook in aanraking met andere mensen. Je weet nog niet wat je wilt, zoals kinderen krijgen. Zij weet zeker dat ze kinderen wil, jij wil dat nu ook, maar in eerste instantie schrok het je af. Allemaal begrijpelijk. Je kan als mens nog vaak van gedachten veranderen en kinderen neem je niet zomaar.

Nu is het uit tussen jullie omdat zij zo haar twijfels heeft. Je vraagt wat je moet doen. Het mooiste zou zijn als ze naar jou terugkomt, maar je weet niet precies waarom ze nu afstand houdt. Ze wil je wel zien over een paar weken? Waarom dan wel?

Het is moeilijk om je hierin te adviseren. Je vriendin neemt afstand en zij weet misschien alleen wat daar nou eigenlijk de reden voor is. Wil ze zien of ze je voldoende mist? Is er een ander in het spel? Wil ze gewoon vrij zijn?

Zolang je niet weet wat haar drijft om het roer zo ineens om te gooien, dobber je ook een beetje tussen wal en schip in. Is er in dat introductieweekend iets bijzonders voorgevallen? Omdat je schrijft dat ze daarna ineens zei dat er in haar gevoel iets veranderd was.

Al, 12-10-2012 23:11 #20
Het is allemaal voor niets geweest. Hopen doet leven zeggen ze. Ik heb de hoop opgegeven. Er werd gewoon met mijn voeten gespeeld. Ik ga verder met mijn leven en zoals u hebt gezegd verdien ik íemand die 100 % voor mij kiest. Indien er verandering komt, laat ik u dat weten.

Al, 11-10-2012 18:18 #19
Beste A.,
Even een update op mijn verhaal van 08-10-2012 10:24.
Ik liet ze dus met rust en ineens rinkelde mijn telefoon. Ik had niet onmiddellijk opgenomen aangezien ik bezig was. Belde 10 minuten later terug en kwam op de voice mail terecht.
De volgende dag stuurde ik een mail met de vraag waarom ze belde, en ze zei niets dringend en dat ze later ging terugbellen.
Ze belde later dus terug met de melding dat ze nog botten van mij had gevonden en dat ik die mocht komen halen wanneer ik in de buurt was. Vroeg haar waarom ze alleen belde voor die botten en dan zei ze dat er nog iets was. Ze was bang dat ik dingen ging vertellen aan een gemeenschappelijke vriend over hem en zijn vrouw. Ik heb gezegd dat alles we ze mij heeft verteld, dat dat in vertrouwen was en dat ik dat nooit zou doorvertellen, en ga ik ook niet doen.
Vervolgens vroeg ik hoe het met haar ging en hoe het met de kleinste ging. Het ging goed met haar en met de kleinste ook op school, op de voetbal enz. Ze vroeg hoe het met mij ging waarop ik antwoordde dat het goed ging. Het gaat ook al beter met mij.
Ik polste nog even door te zeggen dat we toch mooie momenten samen hebben gehad, waarop ze prompt "jazeker" antwoordde.
Heb ook gezegd dat wat er gebeurd is, gebeurd is, en wat er gezegd is geweest, gezegd en dat het spijtig was.
Ik zei nog voor dat we gingen afsluiten dat zij mij maar moest laten weten voor die botten als ze me effectief wou zien. Ik woon daar niet speciaal in de buurt meer en moet daar ook niet speciaal meer zijn. Misschien had ik een datum moeten vastleggen, wat denkt u?
Het was een aangenaam gesprek, niet geforceerd, geen van beiden was boos, geen negatieve dingen gezegd. We waren beiden vriendelijk.
Wat moet ik hier van verwachten en vooral wat te doen?
Bedankt voor uw reactie. Reactie infoteur, 13-10-2012
Je hebt het goed gedaan. Je hebt haar met een zeker respect te woord gestaan, de relatie in
zijn waarde gelaten en je niet bezitterig of boos gedragen. Je hebt zelfs gesproken over de goede tijd. Heel goed. Nu echter is het begrijpelijk dat je weer wat hoop hebt. Het gevoel van: hoe nu verder? Komt er nu nog wel iets van haar kant? Kan ik nu zelf nog iets doen?

Op al die vragen is het antwoord: je kunt het het beste afwachten. Niet achter haar aan gaan lopen maar erbij stil staan dat een mens graag wil hebben wat men niet krijgen kan. Dat geldt voor haar evenzeer als voor jou. Nu zij merkt dat je er blijkbaar overheen aan het geraken bent, bestaat ook de kans dat je voor haar weer interessanter wordt. Er niet achteraan lopen en niet meteen hongerig contact zoeken, vergroot dus juist je kans dat het na een tijdje van haar kant zal komen. Geef haar de tijd om te gaan denken: jeetje, hij belt me echt niet meer. Jee, hij zit echt niet meer naar me te smachten. Jee, misschien kan ik hem niet meer terugkrijgen. Straks ontmoet hij een ander, dat zou balen zijn…

Begrijp je? Geef het de tijd. Als ze nog genoeg om je geeft, of je weer verliefd wil maken, dan zal ze je toch weer gaan opzoeken. Probeer je zo zelfstandig mogelijk op te stellen. Zodat ze weet dat je allang niet meer smachtend op haar zit te wachten. Ik hoop dat het allemaal duidelijker zal worden voor je en dat je je balans vindt tussen hoop op het oude en werken aan een toekomst.

Ik vind niet dat je een afspraak had moeten maken over die botten, ik vind dat zij dat zou moeten doen. Alleen dan weet je dat ze je wil zien, als het initiatief voor een afspraak van jou kant was gekomen dan weet je eigenlijk niet of ze je wil zien of alleen kijken of je graag langskomt. Ik weet niet zo goed wat het voor botten zijn, maar ik neem aan dat ze ze ook zou kunnen opsturen? Blijkbaar vind ze het leuker als je ze komt halen? Afwachten maar of ze de botten weer als excuus zal aangrijpen om contact te zoeken. Dan kan je zeggen: als die botten je in de weg liggen kan je ze ook opsturen hoor.

Kijk, voor jou is dat misschien moeilijk omdat je denkt dat je dan een kans mist om haar te ontmoeten. Maar als ze ze opstuurt weet je wel meteen dat ze geen speciale behoefte heeft om je te zien. Als ze liever heeft dat je ze ophaalt, terwijl ze ze ook op zou kunnen sturen, is de kans groot dat ze je gewoon graag wil zien.

Ik ben benieuwd hoe het verder gaat. In elk geval, niet achteraan bellen. Beheers je en geef haar de tijd om jou te gaan missen. Nu zij merkt dat je niet meteen toehapt zoals ze gewend is, en dat je gewoon je eigen leven leeft waarin zij niet meer de hoofdpersoon is… dan zou ze je liefde/adoratie wel eens heel graag terug willen winnen. Maar ja, nogmaals, wees op je hoede want als zij niet echt weet wat ze wil en als ze steeds van gedachten veranderd over jullie relatie, dan krijg je misschien na een tijdje wel weer de deksel op je neus. Maar ja, zo is het leven nou eenmaal dus bepaal wat voor jou het beste is. Geef het in elk geval de tijd en probeer ervoor te zorgen dat je haar geen verwijten maakt en dat je de indruk maakt dat je de breuk tussen jullie accepteert en dat je vooruit kijkt. Dat is veel aantrekkelijker dan een ex die in zak en as zit te bedelen om contact ;) Geef haar een reden om weer voor jou te gaan knokken, maar geef jezelf niet te snel. Wie weet… Ze moet dan wel zelf contact zoeken, dus wees sterk en ga er niet achterna. Kijk eerst eens of er nog iets van haar kant komt.

Wel, dat is mijn advies, maar je bepaalt het natuurlijk zelf.

Al, 08-10-2012 10:24 #18
Hallo, ik en mijn ex zijn na 3,5 jaar uit elkaar. Ze zei dat ze geen toekomst met mij meer zag, dat we uit elkaar zijn gegroeid enz. En ze wou vrienden blijven. Ze vroeg me zelfs of ik er altijd voor hen (zij en haar kind) zal zijn ook al zijn we uit elkaar. In begin had ik ja gezegd, maar ik denk dat ik alles verkeerd heb gedaan om haar terug te krijgen. Ik zie haar en haar kind nog altijd graag en onze breuk heeft me ontzettend pijn gedaan. Ik was nog niet helemaal over de relatie en heb haar in begin gecontacteerd met vriendelijke mails, telefoons. Uiteindelijk wou ik mij niet meer laten doen en ben ik daar geweest om voor haar te vechten, ik wou praten, zij niet, en heb me een beetje boos gemaakt. Heb haar toen gezegd dat ze haar leven moest leiden en ik de mijne. Na 2 weken moesten we de overname regelen van internet en digitale tv, aangezien dat op de naam van mijn zaak was. Ik kon dat gewoon ook afsluiten maar heb ervoor gezorgd dat zij dat gratis kon overnemen. Ze heeft me toen bedankt voor de regeling. Ze bleef me telkens weer vragen hoe het met me ging, hoe mijn dag was geweest enz. Aangezien ik niet goed wist wat ze daar allemaal mee wou bereiken heb ik haar eens gebeld met de vraag wat ze eigenlijk wou? Ze zei me dat ik altijd vroeg hoe het ging, wat niet juist is, en heb haar toen gezegd dat het mij nog veel te veel pijn deed om er telkens aan herinnerd te worden wanneer ze mij mails of berichten stuurde. Heb haar ook gevraagd om mij niet meer te contacteren zolang ze niet wist wat ze wou, dat ik even alles op een rijtje moest zetten en vroeg ik aan haar ook. Dat lukte voor mij niet met al die berichten. Twee weken zijn dan gepasseerd. Ik heb dan gemeenschappelijke vrienden ontmoet en heb dingen verteld waar ik nu spijt van heb, dat ze mij 2 keer heeft bedrogen, dat ik de 2de keer wist voordat we samen op vakantie vertrokken, maar ook dat wat ze ook heeft gedaan ik haar nog steeds graag zie. Ondertussen probeer ik mezelf te herpakken, heb een beter job gevonden waar ik beter zal verdienen, heb ook een appartement gevonden. Ik vraag me af of het ooit nog goed komt en wat ik moet doen? Reactie infoteur, 08-10-2012
Ik vind niet dat je het heel erg verkeerd gedaan hebt. Als zij jou tweemaal bedrogen heeft mag je dat gerust zeggen. Je bent ook maar een mens en het is moeilijk om met vrienden te praten over je ex. Je emotie spelen een rol.

Het is erg knap van je dat je je ondanks je verdriet en de vele veranderingen in je leven, toch hebt weten te herpakken. Natuurlijk zal je ook leegte en verdriet ervaren. Je hebt een lange relatie met haar gehad. Probeer inderdaad geen kwaad over haar te speken. De draad van je leven weer oppakken is moeilijk maar je doet het wel. Het s inderdaad beter als ze jou niet meer contact, want als zij merkt dat jij je eigen leven weer oppakt en dat je niet wilt dat ze jou contact wanneer het haar uitkomt, zal je voor haar interessanter zijn dan wanneer je kwijnend achter haar aan loopt. Wat we niet kunnen hebben willen we in het leven het liefste, is het niet zo? Dat is maar al te vaak waar.

Aan de andere kant is het goed je af te vragen waarom je verder wilt met een vrouw die jou toch al tweemaal bedrogen heeft. Als je er wel tegen kunt en het haar vergeven kunt, kan je natuurlijk best samen verder. Maar ja, zij moet dat dan ook willen en op het moment lijkt het erop dat ze een nieuwe weg is ingeslagen. Het is inderdaad het beste om het contact dan minimaal te houden, zodat zij de kans krijgt om te beseffen wat ze mist. Loop niet achter haar aan en geef haar de tijd om jou te gaan missen. Als dat niet komt, dan is het beter door te zetten en je zelfstandig leven zonder haar opnieuw op te bouwen. Dat kost tijd en je zal je vaak eenzaam kunnen voelen, maar de tijd is hierin je beste vriend. Makkelijk is het nooit na een verbroken relatie. Het is echter zoveel fijner om met iemand een relatie te hebben die 100% voor jou kiest, anders blijf je in onzekerheid verkeren. Ik hoop voor jou dat je je snel beter zal voelen. Zoek afleiding en praat met mensen die je vertrouwen kunt en bij wie je je hart kunt luchten.

Mascha, 30-09-2012 19:23 #17
Ik hoor veel dat je na een tijdje van geen contact, weer eens moet proberen af te spreken. Mij lukt dat niet, ik heb vriendelijk gevraagd om een vriendschappelijke afspraak, maar hij wilde dat niet. (Ik denk dat het nog te vers is, en het hem meteen een opdringerig gevoel geeft). Ik krijg weinig de kans om met hem te spreken omdat ik hem weinig zie (meestal alleen met stappen). Ik weet dan ook niet hoe ik een gesprek aan moet knopen. Heeft u tips? (Hij staat niet vaak bij me in de buurt en ik vind het wat vreemd over komen om "ineens" naar hem toe te lopen om "gewoon" met hem te praten. Ik ben ook bang dat hij zich dan opgejaagd voelt, ik wil een goede indruk achter laten). Reactie infoteur, 01-10-2012
Omdat je hem nog ziet tijdens het stappen zal het voor jou moeilijker zijn om er overheen te komen. Als je er overheen wilt komen is het het beste om hem voorlopig helemaal niet te zien. Als het je doel is om hem terug te krijgen lukt dat alleen als hij meewerkt, waarmee ik bedoel dat hij dan wel een gesprek met je aan zou moeten willen gaan. Als het voor hem helemaal voorbij is, kan je je alleen maar richten op genezen van je liefdesverdriet.

maar ja, een ex die niet eens bereid is om een gesprekje met je te hebben, is blijkbaar heel boos op je of heel erg ongeïnteresseerd in je. Als je ex geen gesprek met je wil dan kan je daar weinig tegen doen. Heeft hij het uitgemaakt of jij? En wat was de reden?

Niels, 12-09-2012 09:58 #16
Hallo

Ik heb een vraag. Ik en mijn ex zijn nu zo'n 3 jaar uit elkaar. Inmiddels hebben wij allebei een andere relatie opgebouwd en spreken we eigenlijk alleen via mail etc. Ik wil haar terug en weet niet of zij mij terug wil. Aan de ene kant denk ik ja, aan de andere kant niet. Ze heeft al onze foto's en mails bewaard en zegt hele lieve dingen. Ook dat ze me miste, ik de liefde van haar leven was maar niks dat ze het opnieuw wilt proberen. Ze is niet super duidelijk of ik haar me rust moet laten dus weet niet wat ik moet doen. Kan u me helpen?

MVG Reactie infoteur, 13-09-2012
Dat is altijd moeilijk om te beoordelen, misschien vind ze het net zo eng als jij om uit te spreken wat ze eigenlijk wil zeggen. Jullie hebben echter allebei een andere relatie opgebouwd. Dat maakt het extra moeilijk. Anders zou ik zeggen: zeg gewoon tegen haar dat je nog van haar houdt, dan zal zij ook zeggen wat ze voelt.

Maar zijn jullie dan allebei bereid om echt weer samen verder te gaan? Dus de relaties die jullie nu met nieuwe partners hebben, 100% te verbreken? Daar zal je dan toch ook zeker van moeten zijn. Je kunt niet aan twee relaties tegelijk bouwen in de liefde, dus vraag je af of jij je huidige partner echt zou willen verlaten voor je ex. En wil jou ex ook haar huidige partner verlaten voor jou?

Ook dat moeten jullie dan zeker weten, anders komt er veel verdriet, wat voor jullie huidige partners dan natuurlijk toch al het geval zijn zijn. Ik hoop dat jullie eruit komen, en erachter komen wat jullie nou eigenlijk nog echt voor elkaar voelen. Ik wens jullie wijze beslissingen.

Laat nog eens weten hoe het verder is gegaan.:)

Sterre, 20-08-2012 20:03 #15
Hoi,

U heeft gelijk. En nog iets, na maanden van een vervelend haast depressief gevoel, voel ik me beetje bij beetje opknappen en merk ik dat ik het loslaat. Als houd ik nog steeds van mijn ex, ik kan het een plekje geven.

Bedankt voor zover en mocht er een verandering plaatsvinden, dan schrijf ik wel weer!

Sterre. Reactie infoteur, 26-08-2012
Hou je haaks, Sterre. Kijk om je heen, en naar de toekomst. En kijk naar andere vrouwen. Er komt vanzelf weer een waardevol persoon op je pad. ;)

Sterre, 12-08-2012 19:51 #14
Hallo,

U heeft ook gelijk. Voel me er alleen wat vervelend onder, ik hou niet zo van onenigheid en gedoe.
Maar goed dat daar gelaten. Ik hou me nu maar op de achtergrond, maar zal het een positief effect kunnen hebben? Zal er nu geen vezel in haar lichaam zijn die mij niet mist? Morgen (maandag) zie ik mijn ex weer op het werk, ze is terug van vakantie. Ben zooo benieuwd hoe en wat ze zal doen. Kan me niet voorstellen dat het haar niks doet namelijk. Reactie infoteur, 14-08-2012
Als jouw ex jou mist dan weet ze je telefoonnummer, ze kent je msn en/of Facebook, ze weet waar je woont. Dus als ze je mist is het heel gemakkelijk om jou dat te laten weten. Als
ze niks laat horen dan mist ze je in elk geval niet erg genoeg om je dat te laten weten. Ik zou dus denken dat ze jou niet mist zoals jij misschien hoopt.

Sterre, 09-08-2012 22:40 #13
Hoi,

Ja inderdaad, dat weet hij wel degelijk dat het aanhalen en afstoten is. Hij en nog een andere gezamelijke vriendin geven ook aan dat ze snappen dat ik enorm in de war ben van dit alles. Ik denk dat hij wil weten waarom, omdat hij waarschijnlijk ook wel ziet hoe het tussen ons gaat de afgelopen weken (hij was ook op haar feestje en mee naar een concert). En hij kent haar al jaren en heeft dus "ervaring" met eerdere relaties van mijn ex. Heb hem ook gezegd dat ik niet geloof dat alles van de afgelopen maanden, niks voorstelde in goede zin des woords. Dan is ze wel een hele goede actrice! Zucht, de een zegt dat ik haar nog wat tijd moet geven, de ander zegt dat ze heel graag wil. En ik weet het niet. Ik ga in ieder geval wel verder met afstand nemen. Zal ook wel moeten. Reactie infoteur, 11-08-2012
Het alleen van haar kant laten komen heeft ook met zelfrespect te maken. Je kunt achter haar aan blijven lopen, en ze zal je zo nu en dan een aai over je bol geven, maar of dat voldoende is kan alleen jij zelf beslissen. ;)

Sterre, 09-08-2012 17:10 #12
Hallo,

Ik ben beetje bij beetje verder aan het gaan en stel me open voor iets nieuws. Mijn ex is nu op vakantie en we hebben nu al 2 weken elkaar niet meer gezien, laat staan gesproken. Niet fijn maar ik ga verder!

Wel wil ik nog vermelden dat ik 5 dagen geleden bij mijn ex haar allerbeste vriend heb gegeten (tja vrienden neem je dan toch mee, al zijn ze van je ex :) ). Hij vroeg mij hoe het nu met 'ons' is… Opzich vind ik dit vreemd, er is al 9 maanden geen 'ons' meer en we waren al 'vrienden'. Dus waarom die vraag? Wordt er dan nog door mijn ex over 'ons' gesproken? Ook vermelde hij dat mijn ex dubbel is. Ik vroeg hem met klem niets te zeggen tegen mijn ex over wat ik hem sumier zou vertellen. Hij zei "wat jij of Zoë mij in vertrouwen vertellen, vertel ik zeker niet door", mijn conclusie is dus dat mijn ex nog WEL over ons praat (zolang er over je gepraat word, denkt men aan je) Heb ik eens gelezen in een hoe-krijg-ik-mijn-ex-terug-boek.
Volgens hem is zij er nu niet klaar voor en was er zeker kans van slagen geweest als ik een paar jaar later in haar leven was gekomen. Ze wil wel maar kan zich nu nog niet geven, zo zei deze gezamelijke vriend. Hij zei ook dat we niet met en niet zonder elkaar kunnen. Ook vind ik het apart te horen dat, over mijn verhaal met dat cadeau, deze vriend zei dat hij dacht dat het door mijn ex haar moeder komt, misschien. Want deze schijnt het vervelend en erg jammer te vinden dat het niet lukt tussen ons, omdat er wel een aantrekking is.

Groet, Sterre. Reactie infoteur, 09-08-2012
Hoi, de vriend kan gerust vragen: hoe gaat het nu met jullie.?. Of: hoe gaat het nou tussen jullie? Want hij weet waarschijnlijk ook wel dat er een soort aanhalen afstoten relatie is ontstaan, er is dus nog wel iets tussen jullie, maar het is niet duidelijk wat het is en hoe het verder gaat. Hij kan het ook gevraagd hebben om te weten te komen of je nog voor haar voelt.

Ik zou er geen hoop aan verbinden. Je ex is op vakantie. Daarna zie je wel weer. Haar loslaten lijkt het beste, maar dat moet je kunnen.

Sterre, 04-08-2012 10:46 #11
Hallo,

Bedankt voor uw reactie.
Ja mensen uit mijn omgeving roepen al maanden dat ik afstand moet houden, door moet gaan etc etc.
Ik ben nu gewoon feitelijk boos en teleurgesteld dat mijn ex, ondanks maanden van gezelligheid, bezoekjes, concerten, etentjes etc, ineens doodleuk zegt dat ze het uit schuldgevoel deed!? Dat gaat er bij mij niet in. Ik kan mij gewoon niet voorstellen dat je dit maanden achtereen vol kunt houden. Wat je een lastig of onprettig gevoel geeft, daar wil je toch zo snel mogelijk van af? We zijn nooit met ruzie uitelkaar gegaan en er was totaal geen sprake van bedrog, agressie of wat dan ook in onze relatie. Heeft u even een beetje een beter beeld.

Ik ben nu al 4 weken bezig met 'afstand' houden. En misschien is mijn ex wel wat verwend geweest met mijn aandacht, ik was er immers altijd! Wat denkt u, zal ik in postieve zin nog iets kunnen behalen als ik deze 'afstand' tussen ons nog even volhoudt? Ik geloof gewoon niet dat het "leuke samenzijn" voor niets is geweest.

Sterre. Reactie infoteur, 04-08-2012
Het is ook niet voor niks geweest. Het samenzijn heeft voor jullie allebei voordelen gehad. Jij omdat je hoopt dat het goedkomt, zij omdat ze zich in elk geval op de momenten dat jullie samen waren, prettig voelde. Maar weet je, jullie verwachting is zo te lezen niet hetzelfde. Jij hoopt nog, maar zij is al verder gegaan.

Of laat ik het zo zeggen: zolang jij hoopt dat het nog goedkomt, en zolang zij er vanuit gaat dat het zo wel goed is… Dan is het voor jou niet goed om ermee door te gaan. Jij hebt er last van. Zij zo te lezen niet. Misschien streelt het haar ego dat je haar bleef/blijft aanbidden (om het zo maar even te noemen) maar wat heb jij daar aan?

Je ex zou wel wat meer rekening kunnen houden met jouw gevoelens. Ze zou eerlijker zijn als ze definitief zou kappen (doet zeer, ik weet het) met het contact aanhalen, om het je daarmee mogelijk te maken haar los te laten. Zolang je haar in de privésfeer blijft zien terwijl zij geen vaste relatie meer wil, wordt je verlangen steeds weer gevoed, maar zo te lezen zal je bij haar niet meer gaan vinden wat je zo graag wilt ontvangen: een stabiele liefdesrelatie. Het is zo te lezen echt tijd dat je haar loslaat.

Als zij zegt dat ze niet meer met je verder wil, dan moet je daar vanuit gaan.

Sterre, 02-08-2012 19:44 #10
Hallo,

Ja ik heb meebetaald aan het cadeau, ondanks dat mijn ex tegen haar zus had gezegd (zegt ze) dat het geen goed idee was… Ook dit geloof ik niet want als zij pertinent niet had gewild dat ik mee had betaald, dan had ze dat best kunnen voorkomen. Ook ga je dan niet lopen flirten, om het nog even ingewkkelder te maken. Toch?
Ik weet niet of we uitelkaar zijn gegroeid, ik ben degene die deze keer afstand heeft gehouden en aan de houding van mijn ex te zien vind ik dat ze er niet blij mee is. Ik probeer afstand te houden (wat ik wel in de "hoe krijg ik mijn ex terug" boeken heb gelezen), zodat ze mij misschien gaat missen.
Nogmaals ik vind het te idioot voor woorden dat mijn ex op 5 juli nog met haar armen om mij heen hangt, als een flirt. We het beregezellig hebben (zoals alle keren samen) en ik vervolgens op diezelfde 5e juli haar vertel dat ik haar toch wel "dubbel" vind, zij dan ijskoud zegt dat ze het contact uit 'schuld gevoel' onderhield. En dat er niks is.Dat vriendschap niet werkt en dat ik die spanning ervaar omdat ze niet weet hoe ze zich dan moet gedragen.? Hoe vreemd klinkt dit? Dus daarom loopt ze dan hand in hand, arm in arm, hangt ze om me heen, gaat pal naast me zitten op de bank met film kijken ipv een gepaste afstand op een andere stoel? IK geloof haar gewoon niet! Ook al zou ze het uit schuldgevoel doen dan nog hoef je dan niet hand in hand te lopen, ga je niet naast iemand zitten, en blijf je niet uren bij elkaar. En feitelijk zegt ze dat ze wist/ weet dat ik voor haar voel, dan is haar gedrag toch helemaal te zot? Dan gooit ze dus olie op het vuur. De dag dat ze voor het laatst aan het werk was, zoekt ze weer oogcontact etc etc en een lieve lach? Terwijl ze eigenlijk niks wil (ook geen vriendschap), ik haar dus op een zijspoor heb gezet en uiteindelijk heeft zij er last van? Ze zou toch opgelucht moeten zijn? Ik snap het niet, totaal niet. Reactie infoteur, 02-08-2012
Hoi Sterre,

Ik begrijp je verwarring. Je bent immers geen pingpongbal die heen en weer getikt kan worden. Je bent zelf nog niet los van haar, en dat geeft haar de mogelijkheid om je aan te trekken en weer af te stoten. Ik denk dat mensen dit ook vaak doen omdat het hun ego streelt. Het is natuurlijk best goed voor je ego als er iemand is die jou adoreren blijft, maar voor die persoon die aangehaald wordt en weer weggeduwd, is het geen pretje. Jullie verlangens liggen anders, jij geeft nog om haar en zij ziet jou misschien meer als een ex waarmee ze best nog wel eens een beetje intiem mee zou willen zijn. Op zich is dat niet vreemd.
Ik zeg niet dat dit bij je ex het geval is maar het kan onbewust ook een rol spelen. In elk geval lijkt het me beste voor jou om afstand van haar te houden, en wat geweest is, niet te idealiseren. Maar ja, dat is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan.

Probeer afleiding te zoeken met andere vrouwen die jou wel het gevoel kunnen geven dat je waardevol bent. Je ex hoort daar op dit moment niet bij.

Immars, 30-07-2012 17:46 #9
Hallo,

het is pas voor de 3de x ofzo uit gegaan met me ex en ze is nu behoorlijk negatieve.
ik moet haar kans geven om te begrijpen, maar ik kan haar maar niet laten.
ze was alles voor me en ze stond altijd voor me klaar. ik was had aalleen negatieve gedachtes en dit is nu de resultaat…

wat zou ik misschien kunnen doen!?
ze zocht zelf al contact met me op en heb rustig uitgelegt wat er met me aan de hand was, en ze begon beejte voor beetje te irriteren.
nu is ze door de war.! wat kan ik doen? ik probeer niks te zeggen maar steeds zegt ze korte zinnetjes zo van: ik weet het niet, of ik zou je misschien zo kunnen zijn., en ik zeg dan gelijk dat ik alles over heb om te veranderen om dat het moet en 1 uurtje laten is ze weer de oude negatieve haar.! wat kan ik doen? Reactie infoteur, 31-07-2012
Het lijkt of ze sterk twijfelt of ze het nog met je wil proberen. Ze heeft misschien tijd nodig om je te missen. Probeer haar een paar dagen met rust te laten. Even niet bellen, niet sms, msn en geen Facebook of zo. Gewoon haar even de tijd geven helemaal tot rust te komen om na te denken wat ze wil. Misschien dat ze je dan gaat missen. Je kunttegen haarz eggen: ik laat je even een paar dagen met rust om na te denken. Ik bel je vrijdag weer om te vragen of je iets wil afspreken om elkaar te zien.

Als ze je nog wil zien dan kan je het beste even niet over problemen praten, maar over leuke dingen, zodat positieve gevoelens weer een kans kunnen krijgen. Ook goede herinneringen ophalen kan helpen een relatie weer hoop te geven.

Maar als ze echt niet meer wil, dan houdt het op. Dan zal je haar keus moeten respecteren. Dat is moeilijk maar je komt er wel overheen, ook al doet het verdriet.

Sterre, 29-07-2012 20:44 #8
Hallo,

Bedankt voor uw reactie. Ik weet eigenlijk niet wat ik van mijn ex moet denken/verwachten. Nu is het zo, zoals ik al eerder schreef dat we elkaar op ons werk erg 'zakelijk' benaderen. Mijn ex is sinds afgelopen donderdag op vakantie, ineens zocht ze weer veel meer contact op haar laatste werkdag, terwijl we eigenlijk niet echt met elkaar communiceren op het werk. Ze zocht vaak oogcontact, ging weer (wat ze altijd doet) naast me zitten. Ze glimlachte zelfs! Terwijl ik degene ben die zich nu al drie weken enorm afstandelijk gedraagt. Waarom zoekt ze op haar laatste werkdag meer contact? Ze nam afscheid van de collega's in het algemeen en mij benoemde ze apart "Hey Ster, ik ga hoor." Waarom? Woensdag j.l. had ze nog een gezicht als een onweersbui, vooral toen ik erg gezellig liep te doen met een andere collega, ze reageerde erg matjes en stilletjes.

Nu nog even dit wat ik ook erg bijzonder vind. 28 juni was mijn ex jarig. Op deze dag kreeg ik van haar zus een sms of ik al een cadeau had gekocht. Nee had ik nog niet. Haar zus vroeg mij of het mij leuk leek mee te betalen aan een cadeau die mijn ex haar ouders, haar zus en diens vriend en ik zouden gaan geven. Ten eerste is het al 9 maanden uit, ten tweede heb ik noooooiiit contact met haar zus! Haar zus heeft niet eens mijn mobiele nr. Hoe komt haar zus erbij om mij te vragen voor dat cadeau? Waarom niet haar beste vrienden (die overigens niks wisten van dit cadeau!), waarom ik? Je zou toch haast denken dat mijn ex het dan toch over mij (ons) heeft? Haar zus bedenkt toch niet zelf om mij te vragen, des te meer we nooit geen contact hebben? Wat denkt u?

Bedankt en vriendelijke groet Sterre. Reactie infoteur, 31-07-2012
Het lijkt erop dat jullie best uit elkaar gegroeid zijn. Misschien dat ze voor de vakantie toch heeft willen laten merken dat ze geen hekel aan je heeft. Je kunt haar het beste vragen hoe ze over je denkt, anders blijft het gissen.

Dat haar zus jou belde voor een cadeau begrijp ik ook niet zo goed. Ben je dan naar die verjaardag gegaan en heb je meebetaald aan het cadeau?

Anno, 24-07-2012 09:59 #7
Beste,

Ik had 7 maanden met mijn vriendin en dit weekend heeft ze het uitgemaakt.
Ze zei dat ze niet meer genoeg voor mij voelde, maar mij ook niet wilde verliezen (natuurlijk)
Ik kon het niet geloven, ook omdat dit de eerste keer in een relatie was dat we seks hadden gehad.
Het deed zoveel pijn toen ze dat zei…

Mijn vraag is nu: kan ik haar nog terugwinnen?
Ik ben 15 en woon een straat achter haar.
Is het slim om haar jaloers te maken door berichtjes op facebook?
Bijvoorbeeld dat ik allemaal leuke dingen doe met vrienden en dat ze dat dan ziet?

Mijn moeder (ja lach maar) zei dat ik geen contact meer met haar moest zoeken, en als ze dan zelf contact op zou nemen, ze me dan terugwilde.
Ik dacht echt dat zij de liefde van mijn leven was. Kan het nog goed komen?

Alvast bedankt, Reactie infoteur, 26-07-2012
Het is inderdaad het beste om haar een tijdje met rust te laten. ze krijgt dan de tijd om je te gaan missen. Haar jaloers maken op Facebook is geen goed idee. Medelijden opwekken is ook geen goed idee. Het is het beste om te laten zien dat je wel de draad van je leven weer oppakt, end at je haar de tijd geeft om te ontdekken wat ze echt wil. Probeer haar de ruimte te geven, en praat niet slecht over haar. Ook dat is belangrijk want jaloers maken en klagen of medelijden proberen te krijgen, werkt vaak averechts. Dat je verdriet hebt is begrijpelijk, maar toch is het beter om even niet achter haar aan te lopen. Je moeder heeft daar wel gelijk in.

Probeer ondertussen afleiding te zoeken, en praat met mensen die je begrijpen. Je vriendin kan terugkomen, maar het kan ook voorbij zijn voor haar. Dat is moeilijk en het doet zeer. maar het lege gevoel zal zeker slijten en je komt er zeker overheen, ook al kan je je dat nu misschien nog niet voorstellen. Sterkte ermee en laat nog eens horen hoe het verder gegaan is.

Sterre, 19-07-2012 23:18 #6
Hallo,

De relatie met mijn ex is sinds oktober 2011 uit. We hebben geprobeerd vrienden te zijn, maar mijn gevoel was nog niet weg. In Februari van dit jaar het ik dit kenbaar gemaakt dat vriendschap voor mij toch lastig is. Sindsdien was onze band wat oppervlakkiger. Maar echt contactloos was het niet. In april van dit jaar heb ik geprobeerd om 4 weken geen privecontact te hebben. Na deze 4 weken heb ik mijn ex een sms gestuurd met een uitnodiging om samen te gaan eten. Ze hapte toe. Weken gingen voorbij van steeds meer contact gewoon etentjes, film, shoppen etc(1 x pw of meer). Heel gezellig, leuk. Mijn ex nam mij de eerste keer dat we elkaar weer prive zagen, gelijk in de arm toen we gingen wandelen. Leuk dacht ik! We bleven elkaar zien en de afgelopen weken verstreken met stoeien, lachen, arm in arm lopen en zelfs een keer hand in hand. Knuffeltje bij het afscheid en zelfs van haar uit een keer een snelle vluchtige zoen op de mond (dit was op 30 juni). M.i. zocht mij ex me vaak op op ons werk (zijn collega's) om te kletsen. En altijd dat klieren en even aan elkaar porren. Snapt u?Op 17 juni heb ik mijn ex verteld dat ik nog steeds voor haar voel, zij kon er niks mee zei ze. Maar zoent me wel op de mond op 30 juni j.l. Nu 2 weken geleden waren we weer samen. Ik was met een schroendraaier bezig en kreeg iets niet voor elkaar, mijn ex zei ik help je wel even en sloeg haar armen helemaal om mij heen om te helpen. Ok zoiets doe je volgens mij niet als exen bent maar ok.? Ik heb haar voor de voeten gegooid dat ik haar dubbel vind in haar gedrag naar mij. Ze zegt niks te willen, maar haar gedrag is anders. Wat moet ik en wat kan ik nog, 9 maanden na onze break- up? Sinds ons gesprek is er geen prive contact meer geweest en doen we op het werk erg zakelijk naar elkaar. Heb het idee dat mijn ex hier wel last van heeft want ze kan soms erg sarcastisch en "bozig" naar mij kijken en reageren.

Hoop dat u een tip heeft?

Dank u, Sterre. Reactie infoteur, 21-07-2012
Tussen exen kan lange tijd een soort aantrekkingskracht blijven, gewoon omdat je ooit samen heel intiem geweest bent. Het is daarna moeilijk om te weten welke houding goed is. Afstandelijk, vriendschappelijk en vertrouwd, of terugvallen in het oude en wat intiem met elkaar omgaan. Als ik uw verhaal zo lees heeft uw ex moeite om zich gewoon afstandelijk te gedragen zoals je met vrienden zou doen. Daar is niets verkeerds aan. Het is ook moeilijk om je ex vriendschappelijk te benaderen. je bent immers zo vaak intiemer geweest, vroeger. Het kan ook zijn dat uw ex het leuk vond om toch een beetje te flirten, omdat ze u nog aantrekkelijk vindt. Dat is voor vrouwen niet anders dan voor mannen. vrouwen zijn evenveel mens als mannen. Het wil echter niet zeggen dat het betekent dat ze ook verder wil dan vertrouwelijk en vriendschappelijk. Ik denk dat daar de verwarring zit. U had hoop dat het weer goed kon komen, zij misschien niet. Zij hoopte misschien dat het vriendschappelijk kon zijn, hoewel dat soms voor haar ook moeilijk was om de grens tussen vriendschap en intimiteit te bewaken. Ik raad u aan om eerst voor u zelf te bepalen wat u zou willen. Als u nog hoopt dat het goed komt tussen jullie, is het misschien het beste om haar eerlijk te vertellen dat u die hoop nog koestert. Zij kan u dan zeggen hoe zij er over denkt. Als ze dan weer aangeeft dat het echt voorbij is, probeer haar dan minder te zien zodat u het af kunt ronden. Dat zij u een keer op de mond gezoend heeft kan een zwak moment geweest zijn. Nogmaals, mogelijk vindt ze u nog aantrekkelijk maar is de relatie voor haar wel voorbij omdat het misschien onvoldoende toekomstmogelijkheden had. Kortom, je ex aantrekkelijk genoeg vinden om arm in arm mee te lopen of een keer op de mond te kussen, is een ding. de relatie hervatten als het uit is, is misschien moeilijker.
Probeer het uit te praten zodat u op het werk weer vriendelijk met elkaar om kunt gaan. Afstandelijk doen en elkaar negeren is ook niet zo prettig in zo´n situatie. U moet denk ik
wel onder ogen zien dat u nog gevoelens voor haar heeft. Dat meen ik toch op te maken uit uw reactie. Vaak is eerlijkheid het meeste waard. En het kan verhelderend zijn. Zij vond de vriendschap misschien fijn, terwijl u nog hoop had op meer. Neem het haar niet kwalijk. Vertel haar eerlijk dat u er niet mee om kon gaan omdat u nog hoop heeft/had dat het goed zou komen.

Anoniem, 05-07-2012 11:39 #5
Ik heb mijn ex pas terug. We hebben nu 2 dagen, maar ik vind het moeilijk om hem weer te vertrouwen, want we hadden vorig jaar ook. Toen heeft hij me best hard afgewimpeld. Omdat het vakantie is ben ik nog banger dat het minder wordt tussen ons. Gister op MSN
was hij heel kortaf terwijl hij dat niet was voordat we iets hadden. We zijn allebei13. Reactie infoteur, 07-07-2012
Misschien moet je je verwachtingen van hem niet al te hoog stellen. Je bent nog erg jong en dan is het heel moeilijk om iets bindend op te bouwen. Liefdesrelaties duren op je 13e erg vaak slechts enkele weken tot hooguit een paar maanden. Je kunt wel heel sterk verliefd zijn natuurlijk, maar als het met hem niet lukt dan zoek je na een tijdje weer een ander. Zo gaat dat op jonge leeftijd meestal Als je een jaar op 16 bent zal het makkelijker worden om voor langere tijd een relatie gaande te houden, maar ook dan zie je dat het vaak toch uitgaat na een tijdje. Er zijn niet veel mensen die met hun eerste liefde trouwen.

Probeer het dus gewoon gezellig te hebben als je hem spreekt of ziet, maar ga er niet vanuit dat het eeuwig zal duren.

Jeyje, 14-05-2012 21:03 #4
Ben mischien wel 12 maar kan me niks schelen.
help, m'n ex is 13 en heeft het uitgemaakt omdat ik 1 jaar jonger ben dan haar.
is dat normaal?
(dit heeft er niks mee te maken, maar ik ken trouwens het beste antwoord op elke vraag:'ik heb daar geen mening over'.)

groetjes, jeyje Reactie infoteur, 15-05-2012
Het is niet abnormaal en ook niet normaal. Als je zo jong bent kan een jaar een groot verschil zijn. Maar misschien vind ze het moeilijk om een andere reden aan te voeren. Langdurig met elkaar blijven gaan is als je zo jong bent vaak nogal moeilijk. Een langdurige relatie gaande houden moet je ook leren. Dat lukt meestal steeds beter naarmate je wat ouder bent. Zij is dus eigenlijk ook gewoon nog te jong om het heel lang vol te houden met een jongen.

Dus als jullie goede vrienden kunnen blijven kan je later misschien weer verliefd worden en dan duurt het misschien wel jaren.

Camille, 11-01-2012 13:01 #3
Ik heb reeds een relatie van bijna 2 jaar achter de rug. Maar het probleem is da ik nog zo veeeeel van hem hou. Ik denk constant aan hem etc. Vlak voor onze breuk hadden vaak ruzies over van alles en nog wat. Het probleem is ook dat ik ook heel erg jaloers was en heel erg koppig. En hij had het uitgemaakt omdat het niet meer ging door al onze ruzies. Maar nu wordt het gemis maar groter en groter en ik wil hem super graag terug. Ik hou zoveel van hem dat ik bereid ben om alles op te geven. We hebben ook zo veel meegemaakt samen. Help me aub, ik wil hem terug! Reactie infoteur, 11-01-2012
Als je erg jaloers bent ben je waarschijnlijk ook erg onzeker. Binnen een relatie kunnen jaloerse partners het erg moeilijk maken. Probeer dus ook aan je zelfvertrouwen te werken.

Verder is het zo dat veel relaties na een tijdje uitgaan, vooral als je nog erg jong bent. Verliefd zijn is leuk, maar een relatie opbouwen en in evenwicht houden is niet altijd makkelijk. Als het pas uit is, geef hem dan de tijd om aan de nieuwe situatie te wennen en te ontdekken of hij je erg mist. Als het al wat langer uit is, heeft hij die tijd al gehad en dan kan je het beste voorzichtig weer eens contact met hem zoeken om er achter te komen of het nog goed kan komen. Maar maak hem dan geen verwijten en benader hem open en niet met wrok of jaloezie. Als jullie veel ruzie hadden zit er misschien ook veel oud zeer, dat zorgt snel weer voor ruzie. Dat kan je nu het beste voorkomen.

Je kan er alleen achter komen of hij nog wat in de relatie ziet door contact met hem te zoeken. Als hij niet meer wil, dan kan je je beter richten op het verwerken van je liefdesverdriet en je richten op de toekomst. Liefdesverdriet doet pijn, maar het gaat wel altijd weer over. Ik hoop nog te horen hoe het verder is gegaan. Hou je haaks.;)

Nick, 14-11-2011 12:27 #2
Bedankt voor je reactie. Ze heeft nog wel interesse maar (natuurlijk) wel in mindere mate. Met dingen die er echt toe doen is ze erg belangstellend, maar het verschilt van dag tot dag eigenlijk… Reactie infoteur, 14-11-2011
Misschien twijfelt ze? Misschien kan je proberen om op een leuke manier, goede herinneringen op te halen. Bijvoorbeeld over hoe verliefd jullie waren toen jullie elkaar net kenden. Heel positief houden dus, gewoon, hoe fijn het was. De mooiste tijd benadrukken en ophalen. Je merkt snel of dat effect heeft op haar. Het schijnt wel vaak een positieve boost aan een relatie te kunnen geven.

Nick, 13-11-2011 15:42 #1
In eerste instantie heb ook ik de fout gemaakt om de emoties de controle te geven en alsmaar te praten over mijn fouten. Ondanks dat we elkaar niet zagen en niet belden hadden we vrijwel dagelijks contact hierover per telefoon. Dit vergrootte de afstand en werkte dus logischerwijs averechts.
Nu een maand later wil ik dolgraag weer een goed contact, ik ben dan wel grotendeels over het verdriet heen, het blijft een geweldige meid. Ondertussen hebben we dat af en toe en gaat het beter, al is het hier een daar nog wat onwennig. Welke stappen kan ik het beste nemen? Reactie infoteur, 14-11-2011
Het hangt van de situatie af. Heeft zij ook nog interesse in jou= Dan is het makkelijker. Niet te hard van stapel lopen, geen druk op de ketel zetten, maar rustig aan haar vertrouwen (terug)winnen.

Lees ook eens: http://weet.wikidot.com/je-ex-terugkrijgen-hoe-krijg-je-je-ex-terug

Infoteur: Kisses
Laatste update: 26-01-2012
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Special: Verliefd en liefdesverdriet
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 111
Schrijf mee!