Liefdesverdriet: gek worden van liefdesverdriet
Liefdesverdriet gaat soms zo ver dat je denkt gek te worden van het liefdesverdriet. Je ziek melden bij je baas omdat je liefdesverdriet hebt, gebeurt niet vaak. Toch kunnen mensen echt ziek worden van liefdesverdriet. Sommige mensen hebben echt het gevoel dat ze kapot gaan aan het verbreken van een liefdesverbinding en kunnen niets meer. Hoe komt het toch dat liefdesverdriet soms zo allesbepalend kan zijn en sommige mensen zelfs tot zelfmoord drijft?Wat is liefdesverdriet?
Liefdesverdriet ontstaat als er een einde komt aan een relatie met een geliefde. Veel mensen ervaren bij het beëindigen van zo’n relatie verdriet, hoewel er natuurlijk ook mensen zijn die opgelucht zijn. Maar mensen die opgelucht zijn, lopen vaak al langer met het idee rond dat ze zich niet meer prettig voelen in de relatie.Hoe ziet liefdesverdriet eruit?
Liefdesverdriet kan zich in verschillende vormen uiten. Dit kan zijn:- Iemand heeft het gevoel dat zijn leven is ingestort
- Iemand denkt dat hij geen toekomst meer heeft zonder die ene persoon
- Iemand heeft het gevoel dat het leven uitzichtloos is
- Iemand denkt dat hij nooit meer over het verlies heen komt
- De persoon in kwestie eet en slaapt niet meer
- De persoon met liefdesverdriet voelt zich echt ziek met hoofdpijn, buikpijn en andere pijnen
- Iemand voelt zich lusteloos en heeft nergens meer zin in
- Iemand wil alleen nog maar slapen
- De persoon in kwestie huilt de hele dag en functioneert niet meer
- Iemand voelt de pijn van het verlies bijna lichamelijk
Een gebroken hart hebben
Sommige mensen hebben ook echt het gevoel dat hun hart gebroken is als een relatie is verbroken. Ze voelen het als het ware in hun borstkas, daar waar hun hart zit.Hoe verloopt liefdesverdriet?
Liefdesverdriet verloopt in 2 fasen. In de eerste fase kan de persoon in kwestie niet geloven dat de relatie over is. En dat er aan die verbintenis van korte tot lange tijd een einde is gekomen. Nooit meer met de ander wakker worden, nooit meer samen ergens naar toe, nooit meer samen het leven ingaan, is dan een niet te verdragen gedachte.In de tweede fase komt vooral de wanhoop om de hoek kijken. Iemand heeft het idee gek te worden en bij de muren omhoog te willen klauteren. In die tijd doen veel mensen ook nog verwoede pogingen om de geliefde terug te winnen. Door er beter uit te gaan zien, door veel te gaan sporten, door daar te zijn waar hij of zij ook is of door hem of haar te bestoken met telefoontjes of mails. De persoon in kwestie is in die tijd ook vaak alleen maar bezig met wat er toch in godsnaam fout is gegaan en hoe die verloren liefde weer op kan bloeien. Uit onderzoek is gebleken dat mensen in die fase ook veel meer dopamine en noradrenaline aanmaken. Dit maakt dat iemand als een gek aan de slag gaat om de geliefde terug te winnen. Is eenmaal duidelijk dat dit er niet in zit (en dat duurt bij de een veel langer dan bij de ander) dan heeft onderzoek uitgewezen dat de aanmaak van dopamine veel minder wordt. Mensen gaan dan de fase door waarin ze beseffen dat het nooit meer iets wordt. De vechtlust van het begin maakt dan plaats voor het echte verdriet, waarbij menigeen zich lusteloos, hopeloos en soms zelfs depressief voelt. Er is acceptatie nodig om weer verder te kunnen met het leven en dat is voor sommige mensen heel erg moeilijk. Zij kunnen niet verkroppen dat de liefde over is en blijven soms jaren hangen in het verdriet. Toch is die acceptatie de enige manier om verder te kunnen met het leven.
Stress bij liefdesverdriet
Mensen die liefdesverdriet hebben, hebben vaak symptomen die duiden op hevige stress. Hoe groter het liefdesverdriet, des te meer stressymptomen ze laten zien. Sommige mensen zijn zo aangedaan door het verdriet dat ze net als mensen met post traumatisch stresssyndroom handelen. En dat kan heel ver gaan. Ze kunnen hun ex-geliefde stalken, veel gaan drinken of drugs gaan gebruiken, seksueel helemaal uit de band springen, hun dagelijkse werk of andere taken verzaken.Verschil tussen hoe mannen en vrouwen omgaan met liefdesverdriet
Mannen en vrouwen gaan overigens wel anders om met liefdesverdriet. Mannen hebben eerder de neiging om met agressief gedrag te reageren. Zo kunnen ze hun ex-geliefde gaan stalken of duizend keer op een dag gaan bellen. Mannen hebben vaker ook de hoop dat de vrouw wel terugkomt. Zij kunnen zich niet voorstellen dat een vrouw het ook zonder hen kan.Vrouwen richten de pijlers vaak veel meer op zichzelf. Zij hebben vaker last van depressie en stress. Wel praten vrouwen veel vaker over het verlies met vriendinnen en familie. Op die manier geven zij het verlies een plaats. Mannen praten minder vaak met vrienden over dit soort zaken en dat kan hen ook in een isolement brengen.