InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Relatieproblemen? Tips van Gabrielle!

Relatieproblemen? Tips van Gabrielle!

Wat moet je doen als je je ongelukkig voelt, niet begrepen wordt door je partner,en er jaloezie ontstaat? Veel mensen hebben te kampen met relatieproblemen. Uit ervaring van mij en anderen kan ik hopenlijk al uw vragen beantwoorden. Ik heb zelf een hekel aan scheidingen, daarom wil ik hiermee andere mensen helpen om tips te geven.

Het standhouden van een relatie

Een relatie moeten groeien en standhouden. Het vraagt geduld en toewijding. In een relatie moet er spanning, ruimte, communicatie, aandacht, bevestiging of erkenning zijn. Stel: Een vrouw maakt een lekkere maaltijd klaar, zorgt ook nog eens voor de kinderen, maakt het huis schoon en heeft een klein beetje tijd over om zich mooi te maken voor haar man, maar hij geeft haar nooit complimenten hoe goed ze dit allemaal doet, hoe goed ze haar best heeft gedaan. Dan krijgt ze het gevoel dat ze geen erkenning ontvangt, geen bevestiging. Dit kan op den duur zeer deprimerend zijn en soms jaloezie opwekken als ze haar man toevalling met een andere vrouw ziet praten, hoe onschuldig dit ook kan zijn.

Jaloezie bij vrouwen

Jaloezie onstaat vaak door gebrek aan aandacht en erkenning. Het niet geven van complimenten is ook een onderdeel hiervan. Er zijn vrouwen die het levensbedreigend ervaren als haar man een goed vriendschappelijk contact onderhoudt met een andere vrouw. De mensen zien vaak een relatie als een exclusieve band, waar geen plaats is voor een derde. Zelfs niet in gedachten of fantasieen. Soms heeft de trouwe partner vermoedens van de overspelige gedachten van de ander en voelt de trouwe partner zich aangetast in haar eigenwaarde en respect. Vrouwen hebben veilige geborgenheid nodig en deze wordt weggenomen zodra er dingen gebeuren waar men geen controle over heeft.

Jaloezie komt over het algemeen vaak voor bij vrouwen. Vrouwen vergelijken zichzelf vaak met anderen om te kijken wie er mooier is, langere haren heeft en of zij een concurrentie voor haar kan zijn. Jaloezie kan zeer schadelijk zijn op emotioneel gebied. Meestal ook voor de partner en het kan invloed hebben op de relatie. Maar vooral voor de vrouw zelf is dit schadelijk. Je wilt niet jaloers zijn, maar het gebeurt gewoon en je blijft ermee zitten, je weet niet hoe je hier mee om moet gaan.

De vraag is: is er wel degelijk een reden om jaloers te zijn? Luister alleen naar jouw hart. Laat niet iemand anders voor jou spreken. Heb je zelf gezien dat jouw partner ontrouw is, of zijn dit alleen gedachten, dromen of suggesties? Zijn er mensen in de buurt die uitspraken doen over jouw man die jou aan het denken zetten? Zijn er mensen in je omgeving die zelf slechte ervaringen hebben met relaties, die jou op andere gedachten willen zetten? Hou een beetje afstand van deze personen, of geef ze goede raad, maar luister altijd naar je zelf! Denk na over de positieve dingen in het leven, over de dingen waar je van houd en luister absoluut niet naar negatieve uitspraken of gedachten. Het kan bedrog zijn!

Het is altijd afwachten wat het leven voor jou in petto heeft. Heb je zelf gezien, of heeft je partner erkens dat hij ontrouw is geweest, dan is het maar zo. Zo is het leven, vol verassingen, dit heet het lot. Dan moeten jullie samen bespreken wat jullie met het leven gaan doen, of jullie hiermee verder willen gaan. Maar...niks is zeker als je het zelf niet ziet! Mijn motto is: Het is niet waar tot het tegendeel is bewezen.

Beperkingen in een relatie

In een relatie worden elkaar vaak beperkingen opgelegd. Dit kan, maar met mate! Het gaat in een relatie om geven en nemen. Het is zeer belangrijk om goed te communiceren met je partner, om uit te leggen waarom jij het belangrijk vind om datgene te doen wat je leuk vind. Overleggen speelt hierbij een grote rol. Het is heel goed om even tot 10 te tellen, voordat je je partner uitlegt wat jouw gevoelens zijn en om de juiste woorden hiervoor te vinden. Schrijf ze anders als eerst even voor jezelf op papier. Mannen voelen een gesprek over relaties vaak aan als gezeur. Het gaat er dus om hoe je dit brengt. Schrijf een briefje voor jezelf om na te lezen of de woorden niet beledigend of zeurderig over zullen komen. Dit helpt echt!

Het is heel belangrijk om een rustig moment uit te kiezen voor een gesprek. Als jouw partner net terug komt van zijn werk, heeft hij er zeer waarschijnlijk geen zin in om te praten over de liefde en relaties. Zorg ervoor dat je zelf kalm bent waarneer je het onderwerp aansnijdt, dit geeft een rustgevend effect op jouw partner. Begin niet te huilen wanneer je over een gevoelig onderwerp begint, want dit kan bij een man als hysterisch worden ervaren en is het gesprek gauw ten einde.

Hoe ga ik om met stress in mijn relatie?

Stress is een veel voorkomend aspect. Soms lijkt het alsof je hoofd op ontploffen staat en er even tussenuit wilt. Stress kan verschillende oorzaken hebben, het werk kan veel energie van je vergen of soms zit je gewoon niet lekker in je vel. Dit kan ook problemen veroorzaken in een relaties. Er zijn veel mensen die uit elkaar gaan vanwege stress. Stress is ook 'besmettelijk' zoals ik dat noem. Als jij stress hebt en het duidelijk laat merken, neemt jouw partner dat met gemak over, zo ontstaan er vaak ruzies. Communiceer met elkaar op een redelijke toon en leg elkaar uit dat je even niet wilt praten of even geen zin hebt om iets te doen omdat je stress hebt. Het is een simpele verklaring en goed te berijpen voor de ander.

Probeer elkaar dan ook te begrijpen, wilt jouw partner even rust, geef hem dan rust. Probeer samen de problemen op te lossen, want 2 mensen die een relatie hebben, zie ik zelf als 1 persoon. Dus dat betekend: alles samen oplossen, bespreken en overleggen. Zorg dat je op z'n tijd ook iets voor jezelf te doen hebt, als hij even rust wilt, zodat je niet steeds afhankelijk bent van de gesprekken die je normaal gesproken voert met jouw partner. Ja, je hebt natuurlijk afzonderlijk ook af en toe tijd voor jezelf nodig!

Heeft u vragen over uw relatie, stuur dan een mailtje naar: gabriellepheebe@hotmail.com en ik zal z.s.m. reageren.
De bedoeling van dit artikel is om mensen gelukkig te maken en om mensen te helpen!
© 2007 - 2019 Gabrielle, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Seksuele problemen binnen de relatie of huwelijkSeksuele problemen binnen de relatie of huwelijkKunnen seksuele problemen de relatie of huwelijk zo dusdanig negatief beinvloeden dat de partners in een relationele twi…
Tips om een Huwelijk met Huwelijksproblemen te reddenTips om een Huwelijk met Huwelijksproblemen te reddenEen huwelijk zonder huwelijksproblemen bestaat niet. Er kunnen zich echter relatieproblemen voordoen waardoor het huweli…
Voel jij je schuldig om je partner te verlaten?Voel jij je schuldig om je partner te verlaten?Lang geleden heb je besloten om je partner te verlaten en je relatie of huwelijk te verbreken. In de praktijk doe je ech…
Relatieproblemen: communicatie en duidelijkheidRelatieproblemen: communicatie en duidelijkheidDe oorsprong van relatieproblemen zijn vaak terug te vinden in de problemen met de communicatie tussen de partners. Wat…
Relatieproblemen? Relatietherapie!Relatieproblemen? Relatietherapie!Hulp nodig met je relatie? Zijn er relatieproblemen? Erger je vaak aan je partner? Twijfel je aan je relatie? Ga je liev…

Reageer op het artikel "Relatieproblemen? Tips van Gabrielle!"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Pixie, 18-07-2015 09:01 #31
Beste Gabrielle,

Mijn vriend en ik hebben bijna 1 jaar een vrij intense relatie achter de rug. Sinds dag 1 van onze eerste ontmoeting zagen we elkaar maanden lang iedere dag en het was perfect! We zaten allebei op een roze wolk, en zelfs toen ik heel erg ziek werd was hij er voor mij altijd, Ik ben absoluut geen makkelijke, ik kan wel eens zeuren en jaloers doen, maar daar werk ik aan, zit in therapie en probeer kritisch naar mezelf te kijken. Sinds een half jaar heeft mijn vriend een nieuwe baan, van 25-30 uur dat hij werkte ging die over naar 60-70 uur, plus zijn sociaal leven erbij, plus ik, met al mijn persoonlijke gedoe. Als nog waren we er voor elkaar, ik hielp hem met alles en toen al, zei hij dat het hem te veel aan het worden was, omdat ik ook vrij veel aandacht van hem eiste waardoor hij zelf minder eigen dingen kon doen. Daar ben ik ook bewust van, ik wil niks liever dat hij vrij en gelukkig is. We hebben onwijs veel meegemaakt afgelopen jaar, nooit hebben we een grote ruzie of wat dan ook gehad, altijd konden we goed met elkaar praten. EN gisteren… toen kwam het moment dat na mijn zoveelste huilbui (omdat ik voelde dat er iets niet klopte) zei die dat hij rust en ruimte nodig heeft, dus elkaar even niet zien, voor mij is het een hel. Dit gesprek was dus over de telefoon, 's avond hebben we weer afgesproken, het eerste uur zaten we allebei hard te janken, knuffelen en kussen, daarna praten EN janken, daarna NOG meer janken, hij kon niet verdragen dat hij mij zo veel pijn mee doet, ik kon niet verdragen dat hij afstand wilt en dat hij ook twijfelt of ik de ware ben, diep van binnen weet ik wel dat hij echt van mij houdt, en ook vanwege zijn aandoening EN zijn zware baan EN minder eigen sociaal leven het hem te veel werd. HIj is echt mijn alle beste vriend, wij maken elkaars zinnen af, voelen elkaar op afstand aan, hebben hetzelfde interesses. Ik ga nu door een compleet hel, mijn hart is al eerder gebroken geweest, maar dit keer ben ik een wrak, ik voel me leeg en futloos, ik weet dat ik nu echt aan mezelf moet denken omdat ik inderdaad de afgelopen weken te afhankelijk van hem was en mijn wereld draaide alleen maar om hem, ik wurgde hem met mijn liefde, zo'n gevoel heb ik. Hij is 28 jaar en ik ben zijn alle eerste echte vriendin, ik heb onwijs goede band met zijn familie en met zijn vrienden kan ik heel goed opschieten. Ik wil hem niet kwijt, maar omdat ik van hem hou weet ik dat ik hem die rust moet geven, in die tussentijd ga ik intensief bezig zijn met therapie en proberen mezelf weer terug te vinden. Ik schrif dit omdat het zo pijn doet en van iemand iets motiverend, positief horen… ja, daar ben ik even aan toe.
Sorry voor slordigheid in schrijven, ik zit half jankend en aan oxazepam… en ik weet niet hoe ik verder moet.

Cher, 29-06-2014 13:33 #30
Ik zit nu 6 jaar in een relatie met me vriend enigen een dochtertje van 2jr. We wonen al een paar jaar in Amsterdam. Ik merk al een tijdje dat ik me niet gelukkig voel, en telkens is er wel een ruzie over mijn of zijn familie. Ik heb een schijthekel aan een deel van zijn familie en daarnaast neem ik zijn moeder erg kwalijk dat ze zijn hele familie heeft opgetrommeld toen ik aan het bevallen was (terwijl ik heel duidelijk heb gezegd ik wil er niemand bij) en iedereen stond erbij. Maarja daarnaast merk ik dat ik me moeder mis en me zus 😪maar door bepaade handelingen en slechte woorden zijn we uit elkaar gegroeid.,Op het het moment is ons prinsesje dat gene waardoor ik nog bij hem ben… Ik weet niet wat ik moet doen om er voor te zorgen dat wij weer een team woorden. Ik neem het hem nog erg kwalijk dat hij het heeft toegestaan dat zijn familie over mij heen kon lopen, en dat ik te horen kreeg dat ik niet goed voor ons kindje zorg… Als persoon is het een geweldige jongen maar alles daarom heen is voor mij niet goed. Zou jij mij misschien kunnen helpen hiermee want ik weet niet meer zo goed hoe ik hier mee om moet gaan. Zelf ben ik wel 360 graden gedraaid maar nu ben radeloos… Kan jij mij helpen?

Anoniem, 12-02-2014 12:24 #29
Beste Gabrielle,
Ik heb al twee jaar een relatie. In het begin van onze relatie liep hij heel hard achter me aan, (wat ik niet gewend was, want ik was altijd degene die achter de man aan liep, dus ik vond dit juist heel fijn!). Hij wilde me elke dag zien, maakte vaak complimenten; je bent veel te leuk voor mij, ik ben trots op je, ik begin je steeds een beetje leuker te vinden, mooierd en ik hou van je. Dit heeft ongeveer 1,5 jaar geduurd, verliefdheid kwam echt van twee kanten, we waren mega klef samen! Nu sinds een halfjaar maakt hij geen complimenten meer, zegt nooit meer uit zichzelf dat hij van me houdt en hoe leuk hij me vindt. Ik heb het idee dat bij hem de verliefdheid over is, bij mij nog absoluut niet! Ik wil het liefst elk uur van de dag tegen tegen hem zeggen hoe geweldig ik hem vind. Nu word ik onzeker van het feit dat hij niks liefs meer zegt, zo onzeker dat ik om complimenten ga vragen; vind je me niet meer leuk? Hou je nog wel van me? Je zegt nooit meer hoe mooi je me vindt! Hij wordt gek van me (logisch), "ik ben dat gezeur echt zat!' zegt hij dan. Hoe meer ik om complimenten vraag hoe langer ik kan wachten totdat ik er eentje krijg. Ik heb het idee dat als ik een compliment naar hem maak dat hij zich dan irriteert, zo van; pff nu moet ik er eentje terug maken. Hij weet dat ik hem leuk vind, hij weet dat hij me heeft en niet kwijt raakt. Ik wil afstand nemen zodat dit allemaal terug komt, maar ik kan het niet. Ik wil geen spelletje spelen. Laatst appte ik hem: "ik heb zin om iets leuks met je te doen, ik neem je mee uit eten dit weekend!". Hij negeerde het! Waarop ik natuurlijk boos werd en dacht; waar is je liefde naar mij toe toch gebleven?! Normaal gesproken had hij gezegd; jaaaaa leuk! <3 Ik heb het idee dat hij het benauwd van me krijgt? Wat moet ik doen? Of is onze relatie gewoon vanzelfsprekend geworden voor hem? Hij wil me wel elke dag zien en we hebben het gewoon gezellig samen, maar ik ben onzeker in onze relatie, vraag me constant af; vind hij me niet meer leuk ofzo?! Ik mis de 'verliefdheid' in onze relatie, hoe krijg ik het terug?

Anoniem, 02-01-2014 13:42 #28
Beste Gabrielle,

Hallo ik ben vrouw van 51 jaar.
Ik ben getrouwd, heb twee kinderen van 19 en 21 jaar. Ik zit in een situatie en ik weet niet wat ik moet doen. Ik wil graag uw mening.
Mijn man is 53 jaar. Wij zijn 19 jaar geleden verhuisd van het noorden naar Brabant. Vanaf die tijd is het begonnen. Mijn man wilde dichter bij zijn familie wonen. Hij is eerder gegaan en wij moesten een half jaar wachten voor de sleutel van ons huis. In het weekend kwam hij thuis, doordeweeks was hij in Brabant. Ik vroeg hoe het was met zijn nieuwe baan en alles was goed. Tot dat wij in Brabant kwamen wonen. Hij kwam thuis van zijn werk en zijn frustraties reageerde hij op mij af. Dat kwam doordat een collega niet aardig was tegen mijn man. Dit probleem deed zich vanaf dag 1 voor. Niks is veranderd in die 19 jaar.
Vorig jaar heeft mijn dochter moeten stoppen met haar opleiding en ze kwam verdrietig thuis. Hij werd boos omdat ze het niet had gehaald. Hij heeft regelmatig last van vervelende buien waarbij hij in een keer van stemming kan veranderen om een kleinigheid. Soms praat hij een paar dagen niet tegen ons gezin. En daarna doet hij alsof er niks aan de hand is. Hij kan geen sorry zeggen en ontkent het probleem. Tegen de buitenwereld doet hij heel aardig, maar bij ons thuis is hij een ander mens. Zijn familie weet er niks van. We denken dat hij de persoonlijkheidsstoornis Borderline heeft, maar hij wil niet naar de dokter.

Heeft u advies?
Alvast bedankt.

Groetjes.

Anniek, 15-08-2013 10:52 #27
Hallo Gabrielle, nooit gedacht dat ik een brief zou schrijven met realtieproblemen. Ik woon samen met mijn vriend en we hebben het over het algemeen heel leuk samen. Alleen heb ik de vervelende eigenschap hem veel verwijten te maken waardoor er vaak irritatietjes zijn om onbenullige dingen. Dit is nu geescaleerd en hij heeft na een fijne vakantie (waarin hij nog aangaf dat het weer geoed zat) de relatie met mij verbroken omdat hij geen gevoelens meer voor mij heeft. Ik kan daar niet bij na 7 jaren. Hij is op het moment allerlei pillen en poeders aan het gebruiken om in goede conditie te komen en ik denk dat hij daardoor erg veranderd is. Hij is echt mijn grote liefde en ik weet niet wat ik verder moet doen. Ik kan niet geloven dat je 7 Jaar zomaar weg kan gooien. Heb je voor mij wat tips hoe ik het allemaal kan veranderen?

Ingrid, 22-01-2013 10:29 #26
Beste Gabielle
Mijn man is vorig jaar een jaar lang werkeloos geweest, een zware tijd voor hem dat zeker. Een aantal weken geleden ben ik erachter gekomen dat hij allerlei websites van dames bezocht. Dat heeft mij eigenlijk diep geraakt. Wij hebben eigenlijk een fantastische relatie zowel geestelijk als seksueel niveau. Voor onze relatie bezocht hij wel eens erotische massage huizen dat wist ik wel, puur voor zijn ontspanning. Maar dat die wens er nog steeds zou zijn in onze relatie had ik niet bij stil gestaan. Ben het gesprek met hem aangegaan en hem gevraagd of hij misschien iets miste in onze relatie. Maar dat ontkende hij stellig, die wens was ook niet voor sex maar voor zijn ontspanning, sex heeft hij met mij bevestigde hij mij. Ik ben daar hem wel in tegemoet gekomen, maar zei hem wel dat ik wil dat hij dan naar een goede ging. Hij liet me een site zien van een dame waar hij in het verleden eerder een keer was geweest, zag er wel beter uit. Maar nu komt het. Hij was blijkbaar vergeten dat hij een jaar geleden iets in haar gastenboek had geschreven ik zal citeren "' Ben blij dat ik je weer gevonden hebt… binnenkort kan je een telefoontje van mij verwachten voor een afspraak. Ik ben daar zeer van geschrokken dat kunt u vast begrijpen, hij is specifiek naar haar opzoek gegaan. Ik heb hem ermee geconfronteerd maar hij deed daar eigenlijk zeer luchtig over. Dit doet mij het meest eigenlijk… en hoe ga ik hier mee om.
Wij houden eigenlijk veel van elkaar… maar dit blijf door mijn hoofd spelen.
Vrgrt Ingrid

Mevrouwtje, 18-01-2013 10:38 #25
Hallo beste allemaal ik weet dat dit voor de reacties is maar ik weet even niet meer waar ik wel met mij verhaal heen kan.

ik ben nu 7 jaar samen waarvan 2 getrouwd met m'n man. We hebben twee kinderen 2 jaar & 4 jaar en mij man werkt fulltime en ik zorg voor het huishouden en de kinderen en alles er om heen, maar ik voel me ziels ongelukkig. Als mij man thuis is is de sfeer altijd erg gespannen en onderdruk ik mij zelf omdat mij man net een tikkende tijdbom is die elk moment onverwachts kan exploderen. Als hij thuis komt gaat hij eten en daarna slapen rond 5/6 uur 's avonds. De kinderen zijn dan nog wakker en hij wilt niets horen geen geluiden en als de kinderen dan toch te druk zijn komt hij heel agressief de kamer uit bestormt en begint te schreeuwen tegen ons terwijl ik vind dat de kinderen geen kinderen meer kunnen zijn omdat we met elke beweging rekening met hem moeten houden en daardoor voel ik mij zeer gespannen. Hij kan heel erg naar doen tegen de kinderen als hij er geen zin in heeft of als het hem niet uit komt. Leuke dingen doen we nooit met z'n alle in het weekend. Ik voel me een werkster in mij eigen huis. Ik moet alles achter hem opruimen. We hebben hier over gepraat en hij vind dat ik juist veel te weinig doe. Hij zegt dat iedereen dat wel kan "het huishouden en de kinderen opvoeden" maar voor mij is het best zwaar. Ik raak in de stress als hij thuis komt of in de ochtend sta ik op om zijn ontbijt te maken om 06:15 en zijn tas in te pakken voor werk en leg zijn kleren klaar als ik hem dan wakker maak om 06:45 komt hij uit bed en begint dan te klagen over hoe moe hij is en dat ik hem dankbaar moet zijn voor wat hij allemaal doet "dat hij werkt" terwijl hij vind dat ik thuis alleen maar luier. Zelfs kan hij zo boos zijn in de ochtend omdat hij dan te laat gaat slapen "wat zijn eigen keus is", kleineerde hij me met dat ik veel te dik ben "maat 40" "76 kilo" en 1,74 lengten" en dat ik moet gaan sporten, dat ik er niet uit zie en dat hij dikke mensen haat. Hij heeft me zelfs een keer aan m'n haren getrokken. Hij vind dat hij te laat gaat slapen door mij? Omdat ik niet naar bed wil om 21:30 en hij wel dat hij daardoor wakker blijft. Hij vind dat ik met hem tegelijk naar bed moet en anders blijft hij ook wakker en ben ik de volgende ochtend weer de pineut. Ik ben pas geëmigreerd naar België Brussel, ik heb hier helemaal geen vriendinnen kennissen niets die ik wel graag zou willen hebben. Ik heb alles opgegeven voor hem om met hem te kunnen zijn maar is het nou de fout van mij leven? Ik weet niet meer wat ik moet doen? Ik kan ook nergens anders heen. En ben ongelukkig.

Anoniem, 08-12-2012 15:46 #24
Beste Gabrielle,
Ik ben nu al een paar jaar samen met een zeer lieve jongen. We hebben nooit ruzie, maar ik heb last van extreme jaloezie. Dit terwijl ik weet dat er totaal geen reden voor is! Ik kan het niet verdragen als hij tegen andere vrouwen praat, of als hij het opneemt voor anderen als ik een andere mening heb. Ik weet dat ik niet zo mag doen, dus verkrop ik alles in mezelf om hem zeker niet te kwijt te geraken. Maar vanbinnen ga ik eraan kapot. En idd af en toe vliegt mijn woede eruit.
Hoe kan ik dit oplossen zodat ik weer tevreden door het leven kan gaan. Hij verdient een gelukkig meisje ipv een zaag. Geef me raad aub! Geraak ik in mn eentje van deze jaloezie af?

Miriam, 10-09-2012 09:27 #23
Beste Gabriels
Ik schrijf jou om dat ik zeer ongelukkig ben in mijn huwelijk. Ik ben 42 jaar en heb 4 meisjes verschillend van leeftijd: 18, 15, 8 jaar oud en en nabij van 10 maanden. Ben in 2004 gescheiden van mijn exman waar ik meiden mee heb. Ben in 2009 getrouwd met mijn huidige man en in 2011 hebben we samen met een baby gekregen. Mijn man is zeer rustig. Ik heb het gevoel hij liever met andere praat dan met mij. Alles wat ik zeg slaat hij in de wind of verdraait hij. En als ik het met hem bepraat zegt hij ik ben gewoon geen prater. Er komt ook nog bij dat hij wel naar andere luister maar niet naar mij. Dit is geen lekker gevoel. Ik weet ook niet of hij te vertrouwen is. Hij doet dingen achter mijn rug om. Bv een investeerde zoeken voor zijn eigen zaak. Via internet, want bij de bank krijgt hij niks meer. Hij werkt, na 24 jaar z.z.p te zijn geweest, bij een baas en dat vindt hij verschrikkelijk. Dit snap ik ook. Ik ben zelf een persoon die alles in de puntje regelt alleen door ik het gevoel dat ik gevangen zit in een huwelijk. Waar ik niet gelukkig in ben zelfs zeer ongelukkig en verdrietig in ben
Weet niet wat ik moet doen. Geef me aub raad

Pauline, 16-07-2012 23:11 #22
Beste Gabrielle,

Ik schrijf Je omdat ik momenteel in een relatie dip verkeer.
Ik heb een relatie met een vrouw. Zij heeft een kind uit een eerdere relatie met een man. Mijn vriendin is geadopteerd door nederlandse ouders, zij komt uit India.
Haar adoptie moeder heeft haar psychisch mishandelt.
Nu is haar zoon alles voor haar. Een lief jongetje maar uiterst verwend, hij kan niets fout doen. Alles wat hij niet goed doet wordt weggewuifd, met hij is nog Klein (10 jaar)
Ik Ben in de opvoeding consequent, en volgens zeggen strenger. Het jongetje speeld me uit, en verteld overal dat ik heel streng Ben. De adoptie moeder en een vriendin hebben me ondertussen Boze Brieven gestuurd dat ik er een spartaanse opvoeding op na Houd. Gevolg ruzie. Mijn vriendin geloofd hun, en heeft onlangs gezegd dat ik me niet meer met de opvoeding mag bemoeien. Het is allemaal een opgeblazen olifant.
Ik Baal dat het jongetje door zijn manipulatieve gedrag zijn zin krijgt. Ik Ben boos dat mijn vriendin het voor die gene opneemt, die in tegenstelling tot mij, zelf erg dominant en vals zijn. Wat moet ik doen? Ik heb mijn vriendin al voorgesteld te gaan zitten en op te schrijven wat we lief en niet lief aan elkaar vinden. En Dan kijken of we daar uit kunnen komen. Ik wil alleen haar duidelijk maken dat ik het niet meer pik, dat zij en en haar zoon nog langer slecht over mij praten. Ik verdien dat niet. Heb al zoveel gedaan voor haar. Uit de financiele problemen gehaald etc. Ze halen me telkens doormat slijk, bij andere. Geef me aub raad.

Nathalie, 27-05-2012 16:52 #21
Beste Gabrielle,
Ik zit momenteel diep in de put. Ik zie de relatie met mijn man als een opgave, iets wat ik in stand moet houden voor mijn kinderen. Er is geen genegenheid tussen ons. Ik kan niet op hem rekenen. Als ik er over nadenk heb ik nooit echt een hechte relatie met hem gehad. Twee jaar geleden ben ik een geheime relatie begonnen met een getrouwde man. Dit heeft zo een jaartje geduurd. Daarna was het zo een aantrek en afstoot spelletje dat die man met me speelde. Dit heeft me emotioneel volledig uitgeput.Ik ben er ondertussen achter dat hij een nieuwe gehieme relatie heeft en terwijl mijj ook nog aan het lijntje wil houden. Dit heeft mij de kracht gegeven om definitief een punt te zetten achter deze verhouding. Beroepshalve kom ik hem (en zijn nieuwe vriendin) spijtig genoeg nog tegen en dat doet me telkens weer pijn. Op dit moment heb ik er nood aan om volledig weg te zijn uit de werksituatie en uit de thuissituatie, beide situatie halen me neer en vragen veel energie om het vol te houden. Ik weet dat ik wat moet doen, mijn leven veranderen zodat ik wel gelukkig kan worden. Maar ik voel me emotioneel zo zwak dat ik bang ben dat ik nu niet de juiste beslissing kan nemen. Het zou me al deugd doen om alleen (zonder gezin) op reis te gaan, even er tussen uit. Maar ik wil niet echt alleen zijn. Ik denk aan een groepsreis, mensen van rond de 40 die nood hebben aan afleiding, gezelschap. Weet jij waar ik hiervoor terecht kan (Belgie, regio Vilvoorde-Mechelen)?

Gabrielle, 24-04-2012 11:09 #20
Jullie kunnen me nog steeds e-mailen. Ik help nog steeds mensen die te kampen hebben met problemen! Dit is nog steeds gratis! Groet, Gabrielle

Sanne, 29-03-2011 16:42 #19
Ik heb al 2 jaar een relatie met een lieve jongen maar ik had het dan uitgemaakt met hem om dat ik vond dat ik hem te veel pijn deed met men jaloezie maar ik heb het na een paar weken weer aan gemaakt maar ik ben nog steeds niet van jaloezie af nu is mijn vraag hoe geraak ik van men ziekelijke jaloezie af

Linda, 14-07-2010 18:48 #18
Mijn vriend en ik verwachten en kindje samen maar hij wil nu ineens veel liever feesten en zelfs op vakantie gaan met een vrouwlijke collega. hij neemt totaal geen verantwoordelijkheid in 't huishouden en ik weet me gewoon geen raad meer!ook heeft hij bij deiverse mensen geld geleend die mij weer vroegen hoe het nou onderhand zat.stond ik met mijn bek vol tanden, wist van niets. ben bijna in staat om de handoek in de ring te gooien en weg te gaan bij hem, vind het alleen heel erg moeilijk ivm met de baby die op komst is. Help!

Mienie1969, 04-07-2010 16:48 #17
Ik en mijn partner hebben continu argumenten en ruzies die uit de hand zijn gelopen. Mijn partner is nu bij me weg maar ik wil graag mijn kind met hem samen opvoeden. Hij is heel erg koppig en ziet geen uitweg dan weg te gaan. Is er een oplossing voor ons?

Sherida, 20-06-2010 01:03 #16
Hai Gabrielle
Ik heb een probleem met mijn relatie. Mijn man heeft namelijk een voorkind van 10jr. We krijgen altijd ruzie om die moeder
van die jongen. Ik weet niet hoe ik ermee moet dealen. alles wordt via die jongen gedaan. Bijvoorbeeld smsjes, cadeautjes geven. Dus als het ware komt het van die jongen. Dan wordt mijn man boos als ik commentaar geeft. Hij vindt hij heeft geen contact met die moeder, zomaar zit ik te zeuren, maar dit gebeurt vaak.Hij is wel thuis als hij van het werk gaat. hij gaat nooit alleen op straat als ik thuis bent. Ik werk wel. Soms heb ik het gevoel dat mischien wanneer ik aan het werk ben dat hij contact heeft met haar.Soms gaat hij die jongen halen ik denk dat ze dan zo wel contact hebben. Soms ga ik wel mee dan groet ze me alsof haar neus bloed. Wanneer we ruzie maken daarover dan is zijn enige oplossing dan maakt hij geen contact meer met die jongen. Maar dat wil ik niet. IK wil hem niet tegenhouden van zijn zoon. Help mij aub ik weet niet hoe ik ermee moet dealen.

André, 31-05-2010 15:40 #15
Klinkt allemaal erg vanuit de positie van de vrouw. Mijn relatie gaat zeer moeizaam momenteel en ik begin me af te vragen of we niet te veel uit elkaar aan het groeien zijn. Ja een relatie vergt investering, maar tot hoever moet je concessies doen aan wie je eigenlijk bent. Een mens kan zich maar beperkt aanpassen dat geldt zowel voor de man als voor de vrouw. In de basis moet je toch jezelf kunnen zijn en als de ander dat niet kan accepteren, tot hoever moet je dan gaan?

Jon, 17-12-2009 14:08 #14
Onze relatie gaat moeilijk. Ik ben sinds juli werkeloos en voel me eenzaam. Mijn man is al met de fut en heeft vele clubjes. Ik moet toegeven ik ben niet erg vrolijk en ga er erg opletten dat hij veel weg is. hij ontvlucht me als het ware, omdat ik kort en chagrijnig ben. Begrijpelijk zal je zeggen. Ik heb wel familie en wat kennissen, maar geen vriendin!
Ik was altijd aan het werk.Nu zegt men tegen mij ga op een sportclub ofzo. Dat moet ik dan wel alleen doen.Maar weet je wat ik nu eigenlijk momenteel zo erg vind. Tegen elke kennis van mijn man praat hij over mij. Ik zie dat als roddelen. Ikzelf breng mijn problemen niet gauw naar kennissen of kinderen. Ik vind dat ik dat zelf moet doen Het geeft me een naar gevoel dat iedereen dat over mij weet en ik voel me zo danid rottig dat het huilen me nader staat dan het lachen!
Ik hoop dat ik weer snel wat werk vind, maar dat voelt nu niet mee! ik ben 58 jaar.
Kan je me hierover enigzins advies geven?
Eeen verdrietige vrouw.

Gabrielle, 14-11-2009 01:52 #13
Beste mensen,

Indien u gratis advies wilt, gelieve mij een e-mail sturen.
Uiteraard biedt deze website ook gelegenheid om met elkaar in contact te komen.

Groetjes, gabrielle

Davin, 26-09-2009 20:31 #12
Hoi, mijn vrouw wil niet meer uitgaan. Een avond per per half jaar wil ze ook niet. Ik denkt zelf dat het niet teveel gevraagd is. Ze zegt dat ze zich schuldig voelde tegenover de kinderen. Wel wil ze met al haar vriendinnen stappen.

Vanesa, 19-11-2008 04:13 #11
Ik hebt al twee jaar en relatie met me baas van me werk en hij is ook nog getrouwd erbij hij heeft me van alles belooft en waar gemaakt maar we zijn nu al twee jaar samen en ik zie geen een verandering bij hem

Asereta, 10-07-2008 17:15 #10
Goed artikel. Heb je ook advies als je man 2 jaar een relatie met een andere vrouw, 4 huizen verder op in de straat, heeft aangehouden en haar de sterren uit de hemel beloofde, maar nu zegt dat het met haar voorbij is en dol graag weer thuis terug is. Voor mij is dit nog steeds heel pijnlijk en ik heb weinig vertrouwen in zijn mooie woorden.

Fatima, 24-05-2008 23:29 #9
Dankje voor je tips. Een relatie behouden is echt dagelijks hard werken en vaak valt het mij erg zwaar. We knokken nog steeds en dat is een goed iets!

Alie, 06-03-2008 21:51 #8
Interresant om te lezen en zeker een aanvulling voor als je problemen hebt in je relatie.

Gabrielle (infoteur), 15-10-2007 19:06 #7
Heeft u vragen of een probleem in uw relatie, dan kunt u gerust een bericht achterlaten, anoniem of met naam, die ik z.s.m. zal beantwoorden.

Maria, 11-10-2007 11:18 #6
Je hebt mijn leven gered met dit artikel, ik zal je voor altijd dankbaar zijn!

Monique, 08-10-2007 15:52 #5
Hallo Gabrielle, ik vind het onderwerp zeer boeiend en ik zal dat kunnen toepassen op mijn relatie. Ik zal anderen op de hoogte houden van jouw artikel, want ik vind het buitengewoon een fantastisch onderwerp, vooral omdat je hiermee mensen wilt helpen! Groetjes, monique

Selda, 08-10-2007 15:49 #4
Bedankt gabrielle, ik denk dat je hiermee veel mensen kan helpen. Komt er nog een volgend artikel?

Gulbeyaz, 08-10-2007 15:47 #3
Heel erg bedankt, ik heb hier veel aan gehad! Ik vind het een zeer goed artikel, ik ben benieuwd naar je volgende artikel!

Sharmila, 08-10-2007 09:16 #2
Het was echt interessant om te lezen. ik zou zeggen ga zo door met stukken schrijven.

Gabrielle (infoteur), 07-10-2007 23:09 #1
Ik heb hier veel aan gehad, heel erg bedankt gabrielle!

Infoteur: Gabrielle
Gepubliceerd: 07-10-2007
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Reacties: 31
Schrijf mee!