InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Voel jij je schuldig om je partner te verlaten?

Voel jij je schuldig om je partner te verlaten?

Voel jij je schuldig om je partner te verlaten? Lang geleden heb je besloten om je partner te verlaten en je relatie of huwelijk te verbreken. In de praktijk doe je echter niets! Voel jij je schuldig om je partner te verlaten? Voel jij je schuldig om uit elkaar te gaan? Voel jij je schuldig om te gaan scheiden? Zou er een manier bestaan die jou toestemming gaf om te vertrekken? En waarom voel je je schuldig om een kapotte relatie te verbreken? Is er een wijze om je schuldgevoelens te verminderen? Een overzicht:

Je mag iets ondernemen met een kapotte relatie

De relatieproblemen tussen jou en je partner is ZO groot dat jij al geruime tijd een beslissing hebt genomen: je wil de kapotte relatie of huwelijk verbreken en je partner verlaten. Geruime tijd is inmiddels jaren geleden. Waarom doe je niets? Waarom onderneem je geen stappen? Omdat je niet overtuigd bent van het feit dat je iets mag doen en ondernemen!

Schuldgevoel bij het verlaten van de partner

Laat je gevoelens spreken, laat je gevoel gelden. Je mag ECHT iets doen met een hopeloze, kapotte en in crisis verkerende relatie of huwelijk! Voel jij je schuldig om je partner te verlaten?

Waar voel jij je schuldig over als je je partner wil verlaten?

Schuldgevoel is een groot probleem, als de enige oplossing van de relatieproblemen tussen jullie beiden is door weg te gaan, uit elkaar te gaan of scheiden betekend. Gemiddeld voelen mensen zich behoorlijk schuldig als ze hun relatie of huwelijk willen verbreken door:
  • Schuldgevoelens van het verlaten van een partner die hen nodig heeft,
  • Schaamte naar de buitenwereld toe over het mislukken van de relatie of huwelijk,
  • Schuldgevoel over welke invloeden een scheiding heeft op de kinderen,
  • Niet kunnen accepteren dat de liefde tussen jou en je partner echt dood is.

Bevrijding van alle problemen en van de verstikkende relatie of huwelijk

Wat zou je doen? Wat zou je voelen? Als iemand jouw toestemming zou geven, noem die iemand God of een alwetende macht, dat het goed is om te vertrekken. Wat zou je doen? Wat zou je voelen? Opgelucht zijn? Opgelucht ademhalen? Uit pure opluchting in tranen uitbarsting om die bevrijdende woorden? Zou je DAN wel in staat zijn om een eind aan je relatie of huwelijk te maken?

Geef jezelf toestemming om te vertrekken!

Spookt het wel eens door je hoofd dat alleen slechte mensen hun partners verlaten? Dat goede mensen de rest van hun leven en toekomst vergooien door te blijven in een relatie dat werkelijk geen enkele toekomst meer in zich heeft? Of ben je juist een goed mens om jezelf en je partner te kunnen bevrijden uit een verstikkende relatie en beiden hun vrijheid terug te kunnen geven? Je wordt geen slecht mens door je partner te verlaten!

Ik wil geen slecht mens zijn door het verlaten van mijn partner!

Misschien wordt er te veel en te vlot gescheiden tegenwoordig, en gooi je alle gezamenlijke verwachtingen voor de toekomst weg. Maar dat kan toch niet betekenen dat jij de rest van je leven in een ongelukkige problematische relatie of huwelijk blijft vast zitten?

Zou je weggaan als je toestemming kreeg?

Als die alwetende macht jouw toestemming gaf om je partner te verlaten en dat die toestemming jou het gevoel gaf dat het goed is als je weggaat, dan is het goed om weg te gaan!

Relatieproblemen: laatste redmiddel, sus je schuldgevoel

Heb jij jaren geleden al besloten dat je echt niet verder kan met je partner en dat je je relatie of huwelijk wil verbreken? Maar komt er in de praktijk helemaal niets van terecht omdat je je geen raad weet met al die schuldgevoelens?
Geef je relatie en je partner een allerlaatste kans, van 9 maanden. Geef je relatie en je partner die laatste kans en doe dat in combinatie van een deskundige op het gebeid van relatie problemen. Op deze manier kan je na die 9 maanden zeggen, dat je er werkelijk alles aan gedaan hebt om je relatie alsnog te doen slagen. Het zal je schuldgevoelens een stuk draaglijker maken!
© 2009 - 2017 Roberta, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Relatie is te slecht om er mee door te gaanRelatie is te slecht om er mee door te gaanWat doet het gevoelsmatig met je als je beseft dat je relatie of huwelijk te slecht is om er mee door te gaan? Welke emo…
Huwelijk: aanwezigheid van je partner totaal uitsluitenHuwelijk: aanwezigheid van je partner totaal uitsluitenWat als je al in je hart besloten hebt om je partner te verlaten, maar dat eigenlijk nog niet beseft? Er zijn problemen…
Is jouw partner nog aantrekkelijk en aardig?Is jouw partner nog aantrekkelijk en aardig?Tijdens de zoektocht naar het antwoord op de vraag: "Blijven? Uit elkaar gaan of scheiden?" is het belangrijk om te acht…
Vernietiging van de relatie door vernederingVernietiging van de relatie door vernederingAls je te vaak vernederd wordt door je partner, als je te vaak dat zeurende gevoel hebt dat je niet meetelt binnen je ei…
Scheiden, wat staat je werkelijk te wachten?Scheiden, wat staat je werkelijk te wachten?De knagende vraag: "Blijven? Uit elkaar gaan? Of scheiden?" is willen weten wat beter is: Blijven of weggaan? Als je bes…
Bronnen en referenties
  • Scheiden of blijven (Too good to leave, too bad to stay) - Mira Kirshenbaum - Archipel - Amsterdam, Antwerpen

Reageer op het artikel "Voel jij je schuldig om je partner te verlaten?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Liefde Doet Pijn Ik Kan het Weten, 25-10-2014 19:08 #5
Dus zo werkt het. Je probeert lang je best te doen en dan gaan ze toch bij je weg? Dan is het al hopeloos en hoef ik niets meer te doen. Ik houd niet van de schijn ophouden. Waar twee vechten om een been gaat de derde er lachend mee heen. Nee, ik wijs die vrouwen wel af. Doet me denken aan de film van de man die vooruit liep en niet achterom mocht kijken, want anders raakte hij zijn vriendin kwijt. Zij was de hele tijd achter hem. Maar hij wist het niet. Op een gegeven moment wilde hij haar zien, hij wilde haar dolgraag om zich heen hebben, hij keek achterom en toen verdween ze voorgoed. Ze was de hele tijd achter hem, maar hij geloofde het niet. Zo voelt dit nu. Duivel schijt altijd op dezelfde hoop. Ik heb bewijs zat. Ik ben het levende bewijs dat ik geen liefde nodig heb, ik krijg het niet. Niet van de persoon van wie ik houd.

Stm, 10-12-2013 14:03 #4
Ik herken me in voorgaande reacties… ik ben 15 jaar getrouwd heb een dochtertje van 9 en enkele jaren na de geboorte van mijn dochter begon het te knagen bij mij… de gevoelens die ik voor mijn vrouw had waren er niet meer… ik kreeg meer en meer het gevoel dat ik niet meer bij haar hoorde. Ik wil haar geen pijn en geen verdriet aandoen, ook mijn dochter wil ik niet door een hel van scheiding laten gaan… maar langs de andere kant heb ik dan het gevoel van: moet ik de rest van mijn leven in een fake situatie leven? Mezelf opofferen voor hun "geluk"?Het is zo'n klote situatie… we zijn al wel geruime tijd in therapie maar langs mijn kant beweegt er niet veel naar gevoelens toe. we communiceren wel veel beter maar telkens als we praten en ik mijn gevoel uitleg om weg te gaan dat nog steeds overheerst, dan zie ik de pijn en verdriet in haar ogen. Ik kan daar heel erg moeilijk mee om. iemand verdrietig zien of zien pijn lijden, en dan lijkt het of mijn wereld helemaal instort en voel ik me als de slechterik. degene die alles om zeep helpt… t'is zo verdomd moeilijk! Het zou zo makkelijk zijn om een "zege" te krijgen van doe maar. alles komt goed met iedereen… maar daar moet ik niet van dromen… Ik weet dat ik de knoop zal moeten doorhakken. en dat is niet fijn om met zo'n gedachte rond te lopen! :-(

Q., 31-05-2013 13:26 #3
Een jaar of drie geleden heb ik mijn man verlaten. Niet omdat ik niet meer van hem hield, maar omdat ik na 1 jaar huwelijk keer op keer opnieuw verliefd werd. Ik kon niet 'echt' bij hem zijn, en besloot toen een nieuwe liefde te volgen. Nu, een paar jaar later, en een nieuwe liefde verder, ben ik gelukkig met mijn nieuwe partner. Hij heeft kinderen, en dat vind ik moeilijk, maar ik houd veel van hem en hij is goed voor me. Mijn ex-man en ik zijn nu vrienden en we werken samen (we zitten allebei in de kunst). Ik zou gelukkig moeten zijn. Maar toch, maar toch knaagt het. Verlang ik terug naar de tijd dat het alleen mijn man en ik en onze kunst was. Dat we nergens rekening mee hoefde te houden, elkaar volledig vrij lieten en toch bij elkaar waren. Het leven is nu zoveel ingewikkelder. En vriendin van me zei ooit: 'jullie leefden als twee vrijgezellen die toevallig met elkaar getrouwd waren.' Daar heeft ze gelijk in. Maar de liefde was wel onvoorwaardelijk. Ik heb nu een partner, die op alle vlakken de juiste keuze voor me is, maar mijn zielsverwant is toch mijn ex-man. Ik zou hem zo graag gelukkig willen maken met een ander, die wel er helemaal voor hem is. Tot die tijd knaagt het bij mij, en mis ik de onbezorgde tijd van ons huwelijk.
Q.

Jp, 05-12-2012 09:44 #2
Theo, ik zit een beetje in een gelijkaardige situatie, behalve dat ik een stap verder sta. Ik heb mijn vrouw verlaten sinds een paar maanden. Eerst en vooral moet je aan je zelf denken. Ook al lijkt dit laf. Maar het is je eigen leven en je moet er zelf iets van maken.
Geloof me, ik heb het er enorm moeilijk mee gehad. Ik had een relatie van 20 jaar. De hoofdreden dat het fout gelopen is, is dat ons huwelijk kinderloos bleef. Ik had het daar enorm moeilijk mee, maar mijn vrouw wilde geen kinderen, waardoor we uiteen groeiden. Na jaren heb ik dan besloten om haar te verlaten. Het is geen gemakkelijke stap. Want ook al zit het niet goed, toch verbreek je een band. Dagelijks word ik nog geconfronteerd met schuldgevoelens en de ene dag kan je dit al beter verwerken dan de andere. Er zijn dagen dat ik me een echte lafaard voel. Maar dit hoort er nu eenmaal bij. Het spreekwoord zegt… scheiden doet lijden. Ook al ben jij de persoon die je partner verlaat… het doet altijd pijn.
Wees overtuigd dat je de juiste beslissing genomen hebt, of anders kom je er niet.
Ondertussen zit ik in een nieuwe relatie. In het begin was mijn grootste probleem dat ik teveel achterom keek… dit mag je zeker niet doen. Vooruit blijven kijken is de boodschap. Naar de leuke en boeiende zaken die je nieuwe relatie jou te bieden heeft. Sowieso… iemand verlaten doet pijn. Maar als je nog iets van je leven wilt maken, dan moet je soms eerst de pijn doorstaan.

Weet één ding… je bent niet alleen… dus zo laf kan je wel niet zijn.

Hou je goed!

Theo, 24-09-2012 20:49 #1
Ik hou al heel wat jaren niet meer van mijn vrouw, ik vraag mij af of ik ooit van haar gehouden heb, ben inmiddels wel bijna 40 jaar getrouwd, maar ik zie mij eigelijk niet oud worden met haar. Ik heb al 5 jaar een stiekeme relatie met iemand waar ik mij lekker bij voel en alles wat ik met haar doe en wat zij wil vind ik leuk, ik vind dat niet leuk om met mijn eigen partner te doen, ik heb het altijd verborgen kunnen houden en zou ook niet graag willen dat ze er achter komt, want ik wil niet dat ze er verdriet van heeft. Het liefst zou ik hebben dat ze mij zou vertellen dat ze verliefd op een ander is, dat zou het voor mij makkelijker maken, nu voel ik mij een lafaard, moet ik zo de rest van mijn leven vol maken? Ik weet het niet meer, er is verder niks mis met mijn vrouw het is een goeierd zij verdiend het niet help!

Infoteur: Roberta
Gepubliceerd: 21-08-2009
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 5
Schrijf mee!