Hardlopen als therapie bij depressie

Hardlopen is effectief bij depressieve klachten en angststoornis. Door hardlopen komen er neurotransmitters vrij (serotoninen en endorfinen) die zorgen dat je er weer zin krijgt in het nemen van initiatieven. Hardlopen maakt tevens blij, door de vrijgekomen serotoninen en endorfinen. Hardlopen heeft een positieve invloed op de hersenen, je kan beter presteren (hard lopen is goed voor je IQ) en het is stress reducerend. Running Therapie dus, als alternatief voor antidepressiva. Hardlopen is de manier om drukte en spanningen te lijf te gaan. Rennen is goed wanneer je in een dip zit, futloos bent of last hebt van depressieve gevoelens. Iedere hardloper heeft wel last van tegenzin, maar wanneer je door die tegenzin heengaat en toch gaat rennen is het de moeite waard. Je voelt je altijd beter wanneer je toch hebt gekozen om te gaan hardlopen.

Running Therapie

Hardlopen als therapie, om lichaam maar ook de geest gezond te houden. Hardlopen als therapie kan worden ingezet als medicijn tegen psychische klachten zoals een depressie of angststoornis. Het nadeel van medicijnen is dat ze verslavend zijn. Het effect van de medicijnen wordt echter steeds minder. Je gevoel vlakt af, en hiermee is het met passie en initiatieven nemen ook gauw gedaan. Running therapie is een veel beter middel voor een opgewekte en positieve geest. Er zijn geen last van bijwerkingen zoals de bekende bijwerkingen bij anti-depressiva (geen zin in seks, gewichtstoename). In combinatie met een voedingspatroon die bepaalde neurotransmitters vrijmaakt en zo het geluksgevoel verhoogt zorgt running therapie voor nog betere resultaten.

Hardlopen en brein

Niet alleen hardlopen, maar ook andere duursport heeft een positieve invloed op de hersenen. Wanneer je voldoende beweegt komen de stoffen serotonine en endorfine vrij. Deze geven een blij en gelukkig gevoel. Er is nog een aangename bijkomstigheid van regelmatig hardlopen of het beoefenen van een andere manier van duursport: ook het verjongings- en gelukshormoon DHEA wordt hierdoor aangemaakt.

Hardlopen en depressie

Bij een depressie raken allerlei lichaamsfuncties verstoord. Verstoord raken de eetlust, het seksleven, het slaappatroon en natuurlijk de kwaliteit van het leven (geen zin meer om dingen te ondernemen, geen initiatieven meer nemen). Bij hardlopen verbetert depressie. Het is dé manier om het emotionele en rationele deel van de hersenen met elkaar in balans te brengen, die afzonderlijk huizen in de linker- en rechterhersenhelft.

De samenwerking tussen de linker- en hersenhelft wordt dus tot stand gebracht en dit brengt nog meer voordelen met zich mee:

• je bent meer geïnspireerd
• kan betere prestaties neerzetten
• je bent beter in staat om de potentie van je IQ te benutten
• je voelt je gelukkig
• je reduceert stress
• je raakt angsten en spanningen kwijt

Hypochondrie

Hardlopen werkt dus als therapie tegen tal van aandoeningen, van depressie tot angststoornis, van vermoeidheid tot hypochondrie. Hypochonders namelijk, koppelen lichamelijke sensaties aan een ernstige ziekte. Als een hypochonder gaat hardlopen, doen zich lichamelijke sensaties voor: hoge hartslag, transpireren. Deze sensaties kan iemand met hypochondrie dan toeschrijven aan het rennen in plaats van aan een kwaal. Ze merken dat hun lichaam vanzelf weer herstelt en zijn op een positieve manier met hun lijf bezig.

Hardlopen versus antidepressiva

Er is een opleiding tot therapeut Running Therapie en sommige instellingen geven running therapie aan patiënten met een angststoornis en/of depressie. Het zou mooi zijn als dit standaard als psychische therapie zou worden aangeboden. Huisartsen zouden running therapie kunnen voorschrijven bij depressieve klachten en angststoornissen. Maar zo ver is het nog lang niet. Nu schrijven ze vrij snel antidepressiva voor.

Hoe vaak hardlopen?

Drie keer per week een half uur hardlopen als therapie is voldoende om psychische klachten aan te pakken. Het is tevens voldoende om psychische klachten te voorkómen. Prestatie staat niet voorop, maar er moet sprake zijn van belasting van het hart- en vaatstelsel (een hogere hartslag dus), om de endorfinen en serotoninen te doen vrijkomen. In het begin komen de endorfinen en serotoninen vaak al na vijf minuten vrij. Wandelen is geen alternatief, mits de conditie slecht is waardoor de hartslag door wandelen hoger wordt.