Narcisme in relaties

Nellie, 07-01-2012 16:29
Hallo,
Ik zocht naar liegen bij autisme en kwam hier terecht! Ik had 4,5 jaar een knipperlicht relatie met een man die twee zonen had waarvan 1 verstandelijk gehandicapt met autisme, en 1 die overduidelijk ook een vorm van autisme had (normaal begaafd). Mijn vriend had vele vreemde gedragingen die ik terug zag in zijn zonen. Nu lees ik dit over narcisme, en eigenlijk herken ik hier heel veel van. Het was me bekent dat autisten ,,liegen", maar meer eigenlijk onoprecht zijn omdat ze zich niet in anderen kunnen verplaatsen en de hele sociale context niet kunnen zien! (oorzaak-gevolg en actie-reactie)!! Ze willen hun eigen behoeften bevredigd zien op de eerste plaats, en doen daarvoor ,,gewoon" wat nodig is, dus ja, contacten met andere vrouwen, erover ,,liegen", en niet kijken naar hun aandeel in een relatie eigenlijk is, waardoor het niet lekker loopt! Nee, ze willen niet alleen zijn, willen niet zonder seks, en willen als er iets moeilijks is, niet hun verantwoordelijkheid nemen voor hun deel van de relatie.

Autisten kùnnen dat in de regel ook niet, nemen dingen ,,over", maar zelf iets kunnen doen, initiatief tonen, bedenken, nee dat kunnen ze niet.

Dus ik vind het best wel heel dicht bijelkaar liggen! Narcisme en autisme! Heel charmant zijn, maar drammerig over je heen walsen herken ik zeker ook! Autisten lijken ook arrogant en lui, chaotisch of juist heel precies, of allebei!

De wereld lijkt om hen te draaien, en je moet als partner oppassen dat je jezelf totaal kwijt raakt!

Dat lees ik hier ook!

Dus mensen die denken dat hun partner narcist is, zouden ook eens moeten lezen over autisme!

Ik heb het niet vol gehouden met deze man, ook al had hij een stuk liefs over zich, echt alles wat hij deed en zei, was min of meer ,,vreemd".

Je kunt je dus dan ook snel vergissen in wat er aan de hand is!

Nellie

Janneke, 28-12-2011 13:16
2 maanden geleden is het vast komen te staan dat mijn man een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Ik vind het heel heftig, herken heel veel. Wij zijn 30 jaar getrouwd en er zijn al veel botsingen geweest, nu herken ik deze, maar t is best moeilijk om te verwerken. We hebben samen hulp, maar ieder apart, omdat mijn man alles ontkent. Wordt narcisme in de loop der jaren erger????

Sen, 21-12-2011 21:47
Ongelooflijk maar mijn oom voldoet compleet aan alle kenmerken van de narcist.
Mijn vader heeft ook het contact met zijn broer al jaren verbroken. Echter niemand heeft zich ook de moeite genomen een helpende hand te bieden aan mijn oom en hem lekker fouten laten maken keer op keer. Natuurlijk worden de verslonden vrouwen zielig gevonden en gaat de aandacht uit naar hen die in zijn val liepen. Niemand heeft mijn oom zijn ogen laten openen, alleen maar boos zijn op hem. Hij weet zelf niet eens geloof ik dat hij een narcist is. De enige die voor hem altijd klaar staat is zijn moeder. Die is nu al oud en wat gebeurt er met zijn leven na de dood van zijn moeder?
Instanties spugen hem letterlijk uit. Hij is immers volwassen en dan moet je het maar uitzoeken. Ik hoop dat er meer gedaan word om die mensen te helpen. Een narcist komt uiterst zelfverzekerd over en ziet er niet zielig uit, maar dan spreek ik over mijn oom zo als ik hem geobserveerd heb. De vrouw die in zijn woorden trapt is in mijn ogen wel naief. Het beste voor hem is een narcistische vrouw dan werkt dat misschien als een ballans :).

Hendrika, 21-12-2011 15:04
Ik ben 4 jaar met een narcistische man getrouwd geweest het was een hel. nu is mijn daaruit die relatie voortgekomen zoon ook narcistisch en is het weer net of zijn vader in mijn huis is!!! dat is erg van beide heb ik afscheid moetten nemen om vervolgens jarenlang te overleven en mij los te maken van mijn nu exman en nu ben ik weer sterk en kan de wereld weer aan!!! pfffff eindelijk vrij!!!!

M., 20-12-2011 22:32
Hoi Jerry.
Ik zelf heb ook op de 18 dec geschreven onder het stuk Hoe gaat een narcist te werk..
Ik wil je een hart onder de riem steken, want ik heb naast mijn eigen drie kinderen, 3 kinderen van hem achter gelaten. Deze mensen zullen nu ik weg val en niet meer de gene ben die hij kan vernederen enz, nu wel de volle laag weer krijgen, Voel me erg machteloos. Ik snap jouw verhaal en als je goed rond leest in de verschillende hoofdstukjes, lees je echt dat er meer mannen schrijven. Man of vrouw, wie met een narcist te maken heeft moet het zuur bezuren. Dus voel je gesteund door mij als vrouw, dat ik snap dat er ook van die enge mensen in vrouw persoon bestaan en jij of andere mannen er net zo veel onder te leiden hebben. Hou ook vol. Stippel uit wat goed voor je is en ik ga doen wat jij hebt gedaan. Eens alles opschrijven. Misschien helpt dat ook mij in de verwerking.

Jerry, 18-12-2011 13:08
Ik heb net een relatie achter de rug met een vrouw die deze gedragingen had,ik lees veelal dat vrouwen hier last van hebben. ik kreeg te maken met gedragingen stemmingswisselingen extreme gevoelensuitingen en constante spiegelingen waardoor ik an mezelf ben gaan twijfelen. ik besloot een dagboek bij te gaan houden voor een lange periode (wellicht een idee voor mensen die ermee van doen hebben of denken) ik heb zelf nu de relatie voorbij is hulp gezocht en dit alles met een psycholoog besproken. Nu nog immer probeert zij vat op mij te houden. stekende smsjes. andere mensen laten bellen met afgeschermde nummers. het is nog niet ten einde nu ik meer weet en begrijp is het makkelijker voor mij om dit alles te begrijpen. goede hulp voor jezelf voor de verwerking is heel belangrijk als je niet tijdig ingrijpt voor jezelf kan zo,n persoon je helemaal naar beneden halen. dat ze je zo gek maken dat je er zelf aan onderdoor gaat. ik ben nu twee maanden verder en mede dankzij de hulp heb ik alles in kaart gebracht.
het feit is dat je wel van zo,n persoon kan houden diep in je hart vind je het zielig voor die persoon. maar het enige wat je kan hebben is mededogen en afstand nemen. in mijn geval is het nog moeilijker er zijn vier kinderen in het snel die zijn niet van mij maar uit haar vorige huwelijk. ook hun hebben er onder te lijden. hun vader heeft geen enkel benul van wat er met har aan de hand is ondeneemt zelf ook geen actie. bureau jeugdzorg is ook eens op bezoek geweest na een melding uit de buurt. nu pas inziend zie ik ook hoe de kinderen er onder te leiden hebben. het egocentische haar eigen ding noemend is belangrijker voor haar. hoe moeilijk het ook is moet ik alles loslaten.op advies van mijn psycholoog is de vader verantwoordelijk ik niet. als ik er melding van zou maken bij bureau jeugdzorg zou ik er nog niet vanaf komen heb al een contactverbod aangevraagd maar op allerlei slinkse wijze weet ze me iedere keer te benaderen. het is slecht een kwestie van tijd dat het nu voor mij zal moeten slijten stukje voor stukje. ik deel dit alles omdat ik lees vooral dat mannen zijn die er besproken worden. deel ik dit voor de mannen die ook slachtoffer kunnen zijn van zo,n persoon.

jerry

Tanja, 14-12-2011 01:31
@Suus
Het ligt niet aan jou want het gedrag wat je partner vertoont is zonder empathie. Vooral het nadoen van jou huilen is zeer kinderachtig en niet normaal. Iemand vernederen is altijd fout en zeggen dat je zwak bent, is net als je een egoist noemen, projectie van hem op jou. Als hij op je reageert, en hoe hij reageert, is zijn verantwoordelijkheid en niet de jouwe. Dat hij de schuld bij jou legt is niet juist. Zoek hulp en ga naar je huisarts. Sterkte! Femke

Suus, 13-12-2011 17:20
Ik hoop dat iemand wil reageren op mijn bericht. Ben radeloos! Heb nu bijna 7 jaar een relatie met een man waarvan ik denk dat hij abnormaal gedrag vertoont. Dit is echter niet altijd zo, waardoor ik ernstig twijfel of het misschien toch aan mij ligt. Op het moment dat we ruzie hebben kan hij zeer dominant overkomen en zo praten dat ik niet meer weet wat ik moet zeggen. Hij noemt me een egoïst en als ik huil (wat ik echt niet
vaak doe) kan hij ontzettend hard zijn door mij na te huilen of te zeggen dat ik mezelf niet zo moet aanstellen. Hij kan ook hele gemene dingen zeggen tegen me...b.v dat ik zwak ben. Ik ben ook niet altijd even makkelijk maar voel me vaak vernederd en hij zegt dan dat ik zijn reacties zelf uitlok. Probleem is dat ik erg aan mezelf twijfel of het aan mij ligt? En of ik het misschien zelf wel uitlok onbewust. Wil iemand alsjeblieft reageren want ik weet het niet meer!

Sandra, 02-12-2011 12:18
Ik ben in de war! Heb al eerder wat gelezen over het hebben van een narcistische partner. Mijn eerste reactie was...dat kan toch niet! Hij is zorgzaam en heel erg aanhankelijk, is enorm charismatisch en kan heel zacht zijn! Toch blijf ik dat 'Jekyll en Hyde' gevoel houden als ik over hem nadenk! Wij hebben een knipperlicht relatie, hij heeft ik weet niet hoeveel keer de relatie beeindigd en elke keer heb ik hem weer 'teruggenomen'. Afgelopen zaterdag heb ik een gesprek met hem gehad waarin ik mijn aandeel in discussies en ruzies compleet op mij heb genomen. We hadden afgesproken geen ruzie meer te maken en een paar dagen erna begon hij weer! Ik was rustig en ben er niet in mee gegaan. Uiteraard compleet in de war want dat was niet volgens afspraak! Hij wil met mij naar relatietherapie maar gaf aan dat de 'schuld' voor het overgrote deel bij mij ligt. Hij zegt bereid te zijn aan zijn deel te werken maar het is geen fifty-fifty! Toch kan hij heel gevoelig zijn....huilen bij een emotionele film en dat soort dingen. Ik heb gezegd dat ik mee wil naar relatietherapie alleen als hij de verantwoording voor zijn deel op zich neemt en niet met de vinger naar mij wijst. Ik moet harder worden, ik ben TE gevoelig, ik ben een kei in het verdraaien, ik schreeuw om aandacht, ik heb mijn verleden nog niet verwerkt, ik mag in gesprekken niet zeggen dat ik vind dat ik goed bezig ben, ik kleed mij te sexy, ik moet meer doseren en ga zo maar door!
Heeft iemand enig idee wat hier aan de hand is??

Jojo12, 30-11-2011 03:34
Ik denk dat mijn ex vriend een narcist is. Hij manipuleerde ook en maakte mij gewoon mentaal kapot. Afstoten/aanhalen en dat constant het herhaalde opnieuw. Ook deed hij dat bij ze vorige exen waarschijnlijk. Stukje voor stukje slokte die alles op mijn zelfvertrouwen. Hij was erg bezitterig en ik moest veel voor hem opgeven. Hij stookte tussen de band van mijn ouders en mij en me vrienden. Zoals ik de kenmerken hier zie lijkt het heel erg erop dat hij die stoornis heeft.

Mjelle, 25-11-2011 10:45
Bedankt voor deze heldere site; alle stukjes vallen als een puzzel in elkaar. Mijn ex lijkt ook een narcist te zijn (lijkt want ik ben geen dokter maar hij past in het plaatje) na 10 jaar huwelijk en 2 kinderen ben ik gescheiden en iedere dag ben ik dankbaar dat ik daar toen de kracht voor had om het die keer echt door te zetten. Door de stukjes en de reacties te lezen schiet ik van de ene oh ja dat was ook bij mij zo, in de andere. Heb hier veel steun aan.

Angelique, 20-11-2011 16:52
Wat schéélt die mensen die zo'n relatie aangaan? Denk je dat je hier voor kiest? Lees eens wat meer hierover! Het overkomt je en je weet het echt niet hoor! In het begin zijn het leuke, interessante mensen, die je compleet inpakken. Bij mij veranderde dat zo geleidelijk dat ik het jarenlang niet heb gemerkt. Daarna ben je zo geconditioneerd dat je alles denkt aan jezelf te wijten hebt. Dus ja, het kan iedereen overkomen. Jou dus ook!

Ann, 20-11-2011 13:11
Dank je voor dit artikel. Het was zeer verhelderend. Maar wat ik me afvraag is: wat scheelt er met de mensen die zo'n relatie aangaan? Of kan dit iedereen overkomen?

Angelique, 03-11-2011 15:47
Meneer van Langeslag, ik ben het met Hilke eens. We willen hier gewoon even ons ei kwijt.
Als je met een narcist hebt geleefd, heb je een hoop ellende gehad en krijg je nog een hoop ellende. We hebben geen behoefte aan al uw bespiegelingen. Zet dat lekker op een eigen blog.

Hilke, 30-10-2011 22:25
Geachte meneer P. van Langeslag,
Het zou me een deugd doen wanneer u er in het vervolg vanaf ziet om deze site van uw ellenlange proza's te voorzien. Ik weet niet of u het in de gaten hebt, maar dit is (gelukkig) een platform waar velen die jarenlang het woord narcisme niet kenden, eindelijk herkenning zien en merken dat ze niet gek zijn. Ze zijn slechts voor gek versleten door iemand die hen wilde domineren en verlagen ter eer en glorie van diegene zelf. Een van de weinige goede dingen die hen overkomt, is de herkenbaarheid van de reacties alhier. Het biedt hen troost. Ik hou me er normaal niet zo mee bezig maar ik heb u even gegoogled en kwam erachter dat u van alles en nog wat van commentaar voorziet. U hebt kennelijk niets beters te doen. Mijn verzoek is hier weg te blijven om hen die eindelijk hun gedachten weer op orde krijgen, niet opnieuw in opperste verwarring te brengen.
Bij voorbaat dank.

Angelique, 30-10-2011 17:12
Ik heb ong. 15 jaar een relatie met een narcist gehad. Ik ben nu bijna 3 jaar bij hem weg met onze zoon. Ook nu blijft het een gevecht, vooral via onze zoon ben ik kwetsbaar. Dat gevoel van vrijheid dat herken ik. En rust ... zalig! Maar het blijft een narcist en hij blijft proberen ons weer in zijn macht te krijgen. Hij beschadigd onze zoon hierbij. Het moeilijke vind ik, is dat mensen eerst "bewijs" willen voor ze je geloven. Ik knok door voor mijn zoon en voor mezelf!

Angie, 28-10-2011 14:44
Ik zou graag mailen met een vrouw die een relatie heeft gehad met een narcist; heb zelf sinds 2 maanden mijn relatie beeindigd en dit artikel heeft niet voor 100% maar voor 200% mijn vermoedens bevestigd! Gelukkig heb ik mijn vrijheid weer terug en die nemen ze mij niet meer af! Hoera.

Peter van Langeslag, 19-10-2011 19:33
Het is altijd de schuld van de ander, maar het ligt nooit aan mezelf. Probeer jezelf te veranderen dan zal je zien dat het nooit of bijna nooit gaat lukken met of zonder psychologische experts. Het gaat om Autoriteiten en Deskundigen. Deskundigen onderzoeken vanuit hun opgebouwde kennis en opgedane ervaring een kind, een individu dat een uniek mens is, maar zijn die deskundigen dat kind zelf? Je moet er heel goed voor oppassen met die woorden kennis en ervaring. Je maakt indruk met je opgebouwde kennis en opgedane ervaring die verleden tijd impliceert en niets te maken heeft met het heden of met iets totaal nieuw. Je kan pas iets ervaren als je het herkend hebt, als jij je het kan herinneren, als je het zelf hebt meegemaakt. Maar het brein kan nooit iets ervaren wat totaal nieuw is, wat hij niet kent. Hij kijkt altijd vanuit de inhoud van zijn bewustzijn, veroordeel of rechtvaardig vanuit zijn inferieure denkvermogen wat bekrompenheid en oppervlakkigheid impliceert. Zonder vooraf in te duiken in het totale leven, zonder de maatschappij vanuit een vrije frisse geest te onderzoeken hoe ze onderdrukkend en uitbuitend functioneert, ben je je louter aan het vermaken dat misleidend is en het impliceert illusie. Psychologische experts zoals wereldberoemde pedagogen, theologen, sociologen, psychologen, helderzienden, leiders en zo meer hebben het over hulpverlening, veiligheid, wereldvrede, liefde en welvaart ondersteund door “concurrentievermogen en ambitie” vanuit een sociaal stelsel met haar talloze deskundigen. Deskundigen menen op te komen in het belang van het individu. Zijn die beroemde deskundigen echt deskundig? Kunnen deskundigen echte verandering en vrede brengen in de wereld? Wij hebben talen ontwikkeld, wij denken, daarom spreken we een taal, maar zijn we in staat uit stilte te spreken, uit harmonie? Is mijn deskundigheid niet de jouwe? Wat is echte deskundigheid? Heb je onderzocht of je echt deskundig bent? Wellicht ben je zelf een deskundige, of wellicht heb je ‘t over genomen van deskundige figuren, van boekenkennis, of van het één of andere beroemde schrijvers die het weet of denkt te weten volgens het georganiseerd stelsel. Ik zeg niet dat het zus of zo is, ik weet het niet, maar ik wil het aan de kaak stellen. We kunnen het samen onderzoeken of wat je denkt en zegt wel waar zijn met de werkelijke feiten. Nu, jij en ik, ogenblikkelijk onderzoeken! Zit het antwoord niet besloten in de vraag zelf? Onderzoek en observeer je eigen omgeving! Vervolgens moet je de volgende vragen aan jezelf stellen! Ben ik in staat binnenin mijn huid te kruipen? Wat is bewustzijn? Heb ik een speciaal bewustzijn? Is mijn bewustzijn niet van iedereen? Wat is de volledige inhoud van mijn bewustzijn? Kan ik de volledige inhoud van mijn bewustzijn zuiver waarnemen? Niet één voor één of laag voor laag, want dan kan ‘t wel mijn hele leven gaan duren. Maar ogenblikkelijk, nu, waar je nu bent! De vraag is of individuen, de mensheid niet dezelfde deskundigheid doormaken, dus wat is echte deskundigheid. Er zijn maar heel weinig mensen die deze vraag echt onderzocht hebben. We proberen nu samen, jij en ik, niet apart, samen, om de beweging van het bewustzijn en haar relatie tot de wereld waar te nemen, en om te zien of die echte deskundigheid individueel is, gescheiden is, of als het de gehele mensheid is. We moeten op dit punt heel duidelijk zijn. Ik ben niet bezig met mijn persoonlijke verlossing, privé leven, privé roem, maar ik ben oprecht betrokken, serieus, met wat de menselijke geest is geworden, is wat de samenleving met haar deskundigheid minderjarige kinderen (de jeugd) aandoet, is wat de mensheid wordt geconfronteerd. Ik ga je vertellen waarom het individu geen psychologische, pedagogische en sociologische deskundigen nodig heeft.

Lyze, 10-10-2011 21:02
Ik heb net mijn relatie beeindigd. Hier heb ik erg veel moeite mee gehad, want ik heb alles van me gegeven, alles geprobeerd en het werkte maar niet. Ik was altijd degene die fout zat, altijd degene die me moest aanpassen en moest veranderen. Hij kwam met hele vreemde eisen. Zo zou mijn stem te mannelijk zijn en moest ik hoger gaan praten van hem ( ik heb een beetje een hese jazz-stem, maar absoluut niet mannelijk), ik moest altijd mooi en charmant zijn en vooral mijn mond dichthouden als zijn vrienden op bezoek waren. Als we uitgingen, negeerde hij me compleet terwijl iedereen in de kroeg alle aandacht kreeg van hem. Hij was altijd superieur in zijn leven en zijn werk, wat ik deed maakte hem niets uit en was niet belangrijk. Hij was ongeïnterresseerd en ontzettend egocentrisch. Ik moest alles opgeven, mijn vrienden waren verschrikkelijk en ook wilde hij mijn familie niet leren kennen. Hij kwetste mij constant, gewoon omdat hij dat kon. De meest harde opmerkingen maakte hij, over mijn verleden, over verkrachting en weet ik het. Ik ben veel kwijt geraakt in die relatie. Zelfs nadat het uit was, belde hij mij midden in de nacht, alleen om me te vertellen hoe goed het met hem ging en dat hij me totaal vergeten was en verder aan het kijken was naar andere vrouwen.
Dit en nog veel meer brak me op.

Nu ik dit heb gelezen, valt er een soort van last van me af. Nu weet ik pas dat het niet aan mij lag. Hij gaat niet veranderen, dit is wie hij is. Ik moet blij zijn dat ik niet meer bij hem ben. Anders zou ik mezelf vast zijn kwijtgeraakt. Ik ben zo blij dat ik nou weet met wat voor persoon ik te maken heb gehad. Nu kan ik het pas afsluiten en verder gaan met mijn leven. Ik kies voor mij.

Bella, 30-08-2011 21:10
Iedereen die het heeft meegemaakt weet dat leven met een narcist uiteindelijk onmogelijk is. Alleen weten ze het zelf niet en denken zij altijd dat ze het bij andere voor elkaar kunnen krijgen. Mijn ex gaat zelfs zover dat hij beweert dat hij een "relatie" heeft, terwijl niemand uit zijn omgeving er iets zinnigs over kan zeggen. De meeste mensen in mijn omgeving beweren zelfs dat hij deze relatie verzint om dan nog wat te lijken of dat hij dat zegt om mij te laten denken dat hij dat kan. Is het mogelijk dat hij zelfs daar over liegt? Zeggen dat hij een vriendin heeft terwijl er niets van waar is?

Sjakie, 02-08-2011 23:12
Jeetje, had ik dit maar eerder gelezen! Al besef ik me maar al te goed dat ik zo in de greep zat dat ik het op dat moment niet eens herkend had. Na 13 jaar en drie kinderen, de jongste op dat moment 3 maanden, was mijn gevoel dat er iets niet klopte zo sterk dat ik mijn extreem narcistische man er onder vreselijke omstandigheden (inderdaad gepaard met veel agressie) toe heb verleid te bekennen verliefd te zijn op een ander. Grote fout van hem, nu was zijn zorgvuldig opgebouwde kaartenhuis aan het wankelen. De twee jaar daarna zijn een kopie van de lijstjes van kenmerken (al deze kenmerken heeft hij overigens 13 jaar lang op mij geprojecteerd heb ik me achteraf gerealiseerd). Ik was niet meer de altijd alles goed vindende vrouw en dus had hij steeds meer kracht nodig om mij terug te krijgen op die plaats. Het waren twee hele sadistische jaren waarin ik op alle fronten steeds afgewezen en vervolgens weer geprezen werd. Mijn grenzen waren al vele malen gepasseerd, maar ik voelde me schatplichtig naar mijn kinderen niet op te geven als hij zei dat het nog een kans had....... Na twee jaar heb ik hem tijdens de vakantie, die volgens hem ons en de kinderen zo goed zou doen, weten te ontfutselen dat er in die twee jaar niets veranderd was en dat hij nog steeds die vriendin had waarna ik hem heb gevraagd te vertrekken! Na zijn vertrek kwam het besef dat er van onze financien helemaal niets klopte en dat ik al mijn spaargeld kwijt was omdat ik altijd degene was geweest die hij alles liet betalen (deed ik niet zonder te vragen, hij kon mij alleen heel goed wegzetten). Nu, inmiddels een jaar na de breuk, gaat met de bijbehorende ups en downs en dankzij een therapeut voor mijzelf en mijn kinderen, heel goed met me. Ik ben tot het besef gekomen hoe krachtig het is geweest dat ik hem heb gevraagd te vertrekken en dat ik mijzelf daarmee gered heb! Ik was eenzaam en ben nu alleen, mijn god wat een vooruitgang (als is en blijft alleen erg ongezellig). De ellende is nog lang niet over omdat hij hem blijft opzoeken. De man die mij nog zo ontzettend veel verschuldigd is heeft mij nu voor de rechtbank gedaagd en wil mij, en daarmee en passant ook zijn drie kinderen, desnoods met behulp van politie en justitie uit huis zetten. Aan de ene kant een hele heldere zaak, maar de wetenschap dat zijn werkelijkheid is dat hij nooit onderdeel van een probleem is maar dat deze hem slechts aangedaan worden door alle andere gekken op deze wereld en hij dit op een hele charmante manier aan anderen over kan brengen (al dan niet aangevuld met de informatie dat ik niet goed snik ben) doet mij beseffen dat ik altijd op mijn hoede moet zijn!
Ik heb mij voorgenomen meer aan dit proces over te willen houden dan dat ik verloren ben en dat lukt me aardig. Het was een jaar vol heftige gebeurtenissen, ook omdat alles de eerste keer is, met veel lichamelijke reacties waar ik erg van geschrokken ben, maar vooral een jaar waarin ik heel erg veel geleerd en vooruit gekomen ben en waarin ik vele malen meer liefde heb ontvangen en heb kunnen geven dan alle 13 jaar daarvoor! Ik hou weer van mijzelf en dat maakt dat ik weet dat alles goed komt :-)

Bedankt voor de mooie site, want ondanks alle positiviteit blijf ik me van tijd tot tijd afvragen of ik de narcist ben en daarmee de oorzaak van al onze problemen.... Het lezen van de site maakt me verdrietig omdat het me doet beseffen hoe mijn leven was, het is een kopie, maar het stelt me ook gerust. Ik ben verre van perfect maar deze punten zijn niet op mij van toepassing.
Als ik ooit iemand kan helpen, graag. terugkijkend naar mijzelf besef ik me dat ik gedurende de relatie niet te redden/ helpen was en dat we waarschijnlijk allemaal veroordeeld zijn uiteindelijk onszelf te redden uit deze relaties. Kracht die je in de periode daarna hard nodig hebt, helaas eindigt de ellende niet als ze eindelijk vertrokken zijn. Als er kinderen (die ik hem in zijn maag gesplitst heb) en je niet getrouwd bent (ben niet voor niets niet met je getrouwd...begrijp nu waarom) begint de ellende dan pas echt! Al blijf ik met 3x niets over ergens ver weg van waar ik nu zit, toch blijf ik mij beseffen: IK BEN GERED!

M., 24-07-2011 16:24
Ik heb alleen verhalen gelezen van mannen met pers. stoornissen. Nou ik heb ik inmiddels een narciste pure sang ontmoet en een relatie van een half jaar gehad.
Nu heeft ze inmiddels een goede vriend van mij in de tang en zet hem tegen mij op. In een woord ze zijn gestoord. Liegen, bedriegen, ontkennen en mensen tegen elkaar uitspelen door manipulaties. Als man had ik het na 2 maanden door dat er iets niet klopte ze wilden heel graag zo snel mogelijk een kind, samenwonen (na 2 maanden) en vervolgens de macht proberen te krijgen als je de 3 magic words laat vallen. Ze zijn niet te vertouwen roddelen achter je rug om naar vrienden om hun zelf in te dekken en de partner zwart maken. Zelfs als je bij vrienden bent. Verslavingen roken, drinken, sex en blowen komen geregeld voorbij en daarbij glashard ontkennen dat het niet zo is. Ook al heb je bewijs foto's geluidsmomenten het helpt allemaal niets ze leven nu eenmaal in de veronderstelling dat zijn de "Ubermensch" zijn. Tja deze mensen hebben we in de samenleving en er lopen meer vrij rond dan dat er in klinieken zitten. Het ergste is dat ze enorm veel schade aanrichten en ontwrichten vriendschappen en relaties. Zijn er een aantal van dit soort aanwijzingen en geven je die het gevoel dat het niet goed zit Direct kappen niet twijfelen en laat je niet meeslepen. Ik heb haar verscheidene malen de waarheid vertelt hoe haar gedrag is en hoe dit overkomt bij andere mensen als je daar sterk in blijft dan gaan ze vanzelf knappen gewoon keihard zijn en je niet in een hoekje laten drukken. Hierdoor worden ze wanhopig en doen ze rare bokkensprongen. Maar vooral geniet van het leven als je van ze af bent en nooit meer contact mee zoeken hoe lastig het ook is.

Blij bij je eigen ik en positief in het leven staan dan kom je deze mensen niet meer tegen.

Kweenie, 29-06-2011 23:12
Ik vraag me af of mijn man een narcist is. Hij vertoont veel kenmerken, maar niet alles. Hij liegt niet veel (voor zover ik weet), maar ging in het verleden (voor mijn tijd) wel vaak vreemd en had veel relaties. Hij is ook niet jaloers en claimend en heeft wel veel vrienden. Maar de rest van bovenstaande eigenschappen heeft hij duidelijk wel! En vooral de vicieuze circel is voor mij heel herkenbaar. Wat mijn man vooral heeft is een heel kort lontje (of eigenlijk geen lontje). Is dat ook een eigenschap van een narcist? En als een vriend van hem ergens mee zit, kan hij altijd heel goed luisteren, dat lijkt me dan weer helemaal niet narcistisch. Bestaat er ook zoiets al narcist-light? Reactie infoteur, 01-07-2011
@ Kweetnie

Je vraagt je af of er een 'narcist-light' bestaat. Leuk gevonden benaming!
Ten eerste; ja narcisten bestaan er in vele soorten en maten.

Ten tweede om te bepalen of je partner narcistisch is kun je een aantal van tests doen;
http://narcismevoordummies.blogspot.com/2011/01/test-is-mijn-partner-een-narcist.html

En ten derde, maakt het eigenlijk wat uit? Of hij een echte narcist is of niet? Het gaat er uiteindelijk om hoe jij je voelt in de relatie! Indien je partner kleinerend, controlerend, of gewelddadig en bedreigend gedrag gedrag vertoond, is het waarschijnlijk dat je in een destructieve relatie zit.

Kim, 28-06-2011 12:32
Alle kenmerken die ik heb gelezen op deze site komen overeen met een jongen waar ik nu een paar keer mee heb gedate. Hij is nog jong, 23. Mijn vraag is of je op jonge leeftijd nog iets kunt veranderen aan deze stoornis of is dit als je de stoornis eenmaal hebt helemaal niet meer mogelijk? Kun je er überhaubt vanaf komen? En is het verstandig om deze jongen te confronteren met wat ik gelezen heb?
Ik heb het contact met hem eigenlijk al afgebroken na een ruzie. Hij doet nog steeds alsof die niet gebeurd is en blijft me contacten. Wat kan ik het beste doen? Eigenlijk vind ik het best zielig dat hij zo is. Hopelijk vind ik hier mijn antwoord. Reactie infoteur, 29-06-2011
Lees voor een antwoord op je vraag het artikel; Kan een narcist veranderen.
http://mijn-kijk-op.infonu.nl/mens-en-samenleving/49803-kan-een-narcist-veranderen.html

Confronteren met wat je nu weet, heeft geen zin.
In jouw situatie is er maar een advies: Geen Contact!
Kies voor Jezelf!

Power Girl, 05-06-2011 15:46
Veel van de gelezen verhalen zijn herkenbaar. Het geeft mij steun.
Ik ben nu 9 jaar gescheiden van een man die ik heb liefgehad, maar waarbij het onmogelijk was om mee samen te wonen. Leugens, vreemd gaan, conflicten die hij met alles en iedereen had (en nog steeds heeft). Ik heb het allemaal beleefd. Dacht soms dat ik helemaal gek werd, omdat hij beweerde dat ik dingen had gedaan of had gezegd die ik mij niet kon herinneren. Ben dingen gaan opschrijven om mijzelf te bevestigen in het tegendeel.
Ik ben dagen doodgezwegen omdat ik geen "sorry" wilde zeggen.
Het proces is er in geslopen; van een zelfstandige vrouw werd ik een onzeker mens die niet eens zonder zijn goedkeuring een pakje boter kon kopen.
Hij kraakte mij in alles af om vervolgens te zeggen dat ik niet zo onzeker moest zijn, want ik had zoveel talenten! Relaties met vrouwen naast ons huwelijk moest gewoon kunnen, vond hij. Ik weet nu dat hij ze nodig had om zijn ego op te krikken.
Ik heb het geluk gehad dat ik een goede baan had en mensen om mij heen die mij konden spiegelen. Ik wilde niet dat mijn kinderen verder zouden lijden onder zijn gedrag.
Mijn dochtertje die twee jaar was moest bijvoorbeeld een half uur in de hal staan, omdat zij iets gedaan had dat hem niet zinde. Daar zou zij van leren. Wanneer zij 's avonds huilend wakker werd en door mij getroost wilde worden, verbood hij haar dit. Ze kon of door hem worden getroost, of ze kon direct terug naar bed. Zo zijn er tal van voorbeelden. Alles draaide altijd om hem.
Mijn maat was vol en ik heb een scheiding aangevraagd. Ineens wilde hij mij terug, maar bij mij was er te veel kapot gemaakt.
Na de scheiding was ik opgelucht en ik hervond mijzelf. Lastig vond ik wel dat ik er niet meer bij was wanneer hij in het bijzijn van de kinderen weer een van zijn buien kreeg. Voorheen voelde ik dit aankomen en ging ik altijd voordat de bom barste snel met de kinderen naar buiten. Nu kon ik niet voorkomen dat zij de volle lading kregen.
Zijn straffen waren onorthodox. Als de kinderen niet precies reageerden zoals hij dit wilde, dan moesten ze hartje winter op het balkon zitten, of urenlang op een stoel. Maar wat het gewenste gedrag precies was, kon per periode of zelfs per minuut verschillen. De kinderen wisten dan ook nooit wat er van hen werd verwacht.
Toen er klein geld werd gemist werden zij (7/8 jaar) beschuldigd van diefstal en hij wenste geen dieven in huis. Ik was radeloos. Moest ik ze niet meer naar hem toe laten gaan? Maar dan zou ik een vader ontzeggen.
Wellicht heb ik verkeerd gekozen, ik liet ze gaan en probeerde te lijmen wat er te lijmen viel.
Toen zij 15 was weigerde mijn dochter nog naar haar vader te gaan. Hij had haar weggestuurd toen zij het aandurfde hem een kritische vraag te stellen.
Er bleek veel verdriet bij haar te zitten. Wat voelde ik mij (terecht) schuldig! Ik had niet voldoende naar haar geluisterd. En toch kon ik het niet over mijn hart verkrijgen mijn zoon te waarschuwen. Hij adoreert zijn vader. Ik zie echter dat hij op zijn tenen loopt om zijn vader te plezieren. Hij doet het nooit goed, hoe hard hij ook zijn best doet. Ik probeer soms gedrag te benoemen zonder zijn vader af te vallen. Mijn zoon is slim en herkent nu het manipulatief gedrag bij zijn vader. Na al die jaren waarin mijn kind zijn frustratie heeft ingeslikt, heeft hij deze week tegengas gegeven. Ook hij kon kiezen, zijn vader gelijk geven of niet meer terugkomen. Mijn zoon heeft zijn biezen gepakt. Aangezien het een joch is met een gevoelig karakter die niet zo snel een conflict opzoekt, moet de maat wel erg vol zijn geweest.
En nu zit ik met een kind dat voor zichzelf heeft gekozen maar wel graag zijn vader wil zien en een dochter die aangeeft dat ze nooit meer naar haar vader wil.
Vader heeft mij eerder te kennen gegeven dat het aan mij ligt en daarna kreeg ik een bericht dat de kinderen hem niet erkennen als vader en opvoeder. Dat zijn zoon een leugenaar is en dat hij hiervan maar moet leren. Het ligt niet aan de vader, want die heeft alles uit de kast getrokken om zijn zoon goed op te voeden. Hij heeft zelfs gesprekstechnieken toegepast (zei hij vol trots) om zijn zoon inzichten te geven en na te denken over zichzelf.. Hoezo gesprekstechnieken? Het is een kind en geen patiënt.
En natuurlijk zijn pubers niet makkelijk. 16 jaar is een leeftijd waarin je je af en toe afzet tegen je ouders.
Pa is gekwetst, zijn epistels gaan over zijn gevoelens, niet over die van zijn zoon. Die had een andere keuze kunnen maken. Als hij nog contact wil met zijn vader, moet hij zelf maar de eerste stap nemen.
Ik heb verdriet. Verdriet voor mijn kinderen, die ik zo graag een vader gun die onvoorwaardelijk zijn liefde geeft. Niet een vader die wel zegt dat ie van hun houdt maar vervolgens het tegenovergestelde laat zien en die zijn gevoelens boven die van zijn kinderen stelt.
Laat mijn een waarschuwing zijn voor iedereen die leeft met iemand met NPS (overig is dit bij mijn ex gediagnostiseerd toen hij na een schorsing op zijn werk in een psychologisch onderzoek "belande"). Het wordt niet beter. De relatie trekt alle energie uit je tot er niets meer over is. Dat wat je denkt terug te krijgen, omdat de ander soms erg lief kan zijn, is gebakken lucht en alleen bedoelt als een soort zoethoudertje.

Suzan, 03-06-2011 00:10
Ik ben nu twee jaar gescheiden van mijn man. Ik ben er van overtuigd dat ik 10 jaar lang met een narcist geleefd heb. Het liefst zou ik hem ook nooit meer willen zien en hem negeren. Wel hebben we een dochtertje en zij heeft recht op een vader. Na vele malen de grens te hebben overschreden (drank in bijzijn van mijn dochter, rijden op de motor) met mijn 5 jarig dochtertje achterop, haar leugens vertellen etc) was bij mij de maat vol en heb ik de omgangsregeling stopgezet. Ik heb hem een maand lang genergeerd. Gevolg: hij is een maand lang opgenomen geweest in een kliniek voor een psychose. Sinds vorige week is hij ontslagen uit de kliniek en belt mij doodleuk op dat hij onze dochter komt ophalen. Ik vertelde dat dat nog niet aan de orde was en kreeg alles over me heen. Ja, het is nu zelfs mijn schuld dat hij I.B.S. heeft gekregen.
Komt het vaker voor dat mensen met een NPS in een psychose raken? Reactie infoteur, 08-06-2011
Er zijn in de literatuur diverse beschrijvingen van de 'Psychotische Narcistische persoonlijkheid' waarbij de realiteitstoetsing ontbreekt.
De meeste narcisten hebben echter geen waandenkbeelden zoals bij een psychotische stoornis. De narcist heeft dan wel onvoldoende controle over zijn fantasieën. Toch beseft hij meestal dat zijn fantasieën niet volledig sporen met de realiteit op momenten dat hij daarmee door anderen wordt geconfronteerd.

Bij de narcistische persoonlijkheden met een psychotische persoonlijkheidsorganisatie dient het enorm opgeblazen ego ter bescherming tegen een psychose, een verbrokkeling van dit fragiele ego kan een psychose in de hand werken.

Jootje, 07-02-2011 15:13
Verduidelijkend artikel. Ik herken hierin allebei mijn ouders. Ik ben als puber bij hen weggegaan maar heb er nog steeds last van alhoewel ik nog nauwlijks contact heb. Kan het zijn dat twee narcisten een relatie hebben? Alhoewel mijn ouders tegenpolen lijken (dik/dun, enthousiast en aanwezig/ op de achtergrond) zijn ze eigenlijk hetzelfde als het om het emotionele aspect gaat. Mijn ouders verdeelden hun drie kinderen, ik was van mijn vader en hoorde van hem elke avond wat hij zo vervelend vond aan mijn moeder. Mijn moeder vertelde 's ochtends vaak dat ze het zo jammer vond dat mijn vader niet..... was. Ze leefden ook gescheiden van elkaar (aparte slaapkamers en nachtritmes). Mijn vader ging vaak vreemd maar daar had mijn naieve moeder geen weet van. etc etc. Van mijn moeder is het vrij duidelijk dat ze een narcist is en dit zei mijn vader ook vaak tegen mij, van mijn vader weet ik het het niet zeker. Ik herken overigens wel bijna alles van hem in dit artikel. Mijn vraag is eigenlijk vooral of er ook relaties voorkomen waarin beide partners narcisten zijn? Dat zou ik graag willen weten. Reactie infoteur, 07-02-2011
Ja Jootje, het is zeker mogelijk dat twee narcisten een relatie met elkaar aangaan. Volgens mij kan dit zelfs best lang goed gaan. Twee onbewuste mensen bij elkaar zullen dan ook al snel langs elkaar heen leven.

Het kan ook voorkomen dat de partner alleen het narcistische gedrag heeft overgenomen, maar niet echt de stoornis heeft. Hoewel dit uiteindelijk voor de omgeving natuurlijk op hetzelfde neerkomt, zeker als je 'een kind bent van'...

Zorg goed voor jezelf!
Groet,
Mjon

Willemien, 08-11-2010 18:45
Hoe herkenbaar... ik wist niet eens wat een Narcist was, had er nog nooit van gehoord. Tot ik voor de zoveelste keer, de zoveelste dreigementen over me heen kreeg. Ditmaal was het ernst, hoe sloeg de hele boven verdieping in elkaar omdat ik geen sex met hem wilde. En onze zoon lag op bed. Ik ging finaal kapot, en heb hulp gezocht. En wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan, ze was mn redding. Dus nee Narcisten kun je niet veranderen, je kunt alleen jezelf veranderen. Ik ben weg gegaan, want we hadden ook schulden, dat vond hij heel normaal. Als hij maar kon pochen, en in dikke auto's kon rijden. En ik mocht de boel redden..., en je doet het, je red wat er te redden valt totdat je niet meer kunt.
Nog steeds heb ik last van deze man, dreigementen zoals ik doe er alles aan om haar te pakken en haar te pesten en te treiteren. Om maar niet te praten over het rijden langs mijn huis. Maar ik probeer mn ding te doen, en goed voor mn kinderen en mezelf te zorgen. Ik laat hem... hij kost me alleen maar negatieve energie..

Objectivist, 02-11-2010 09:59
Ik waardeer het artikel en de inzichten het geeft, maar vind de grens tussen narcistische trekken en NPS moeilijk te bevatten.

1. Ik denk dat elke man/ vrouw wel eens een relatie heeft gehad met een 'narcist'; betekent dat dat de wereld vol loopt met narcisten en dus menselijk is mbt bv evolutie? Of dat een specifieke partner narcistisch gedrag kan opwekken bij een specifiek persoon? Personen reageren op elkaar; ik heb relaties gehad waarbij mijn zelftrouwen groeide maar ook de andere kant gekend, ik heb ook zeker wel eens de narcistische rol aangenomen, wat dan ook geen gezonde relatie was. Maar maakt dat mij een narcist?

2. Er wordt gezegd dat narcisme een beschermingsmechanisme is, wat erop duidt dat het een keuze is (bewust/ onbewust) en dus geen genetische afwijking? Als dit waar is, waarom worden narcisten afgeraden om kinderen te krijgen? Ikzelf heb vroeger zeer duidelijk narcistisch gedrag vertoond, vooral binnen relaties. Ik geloof dat dit een reactie is op het beschermen van mijn eigen gevoeligheid en wat ontstaan is in mijn jeugd, waarin ik veel stress heb gekend in mijn thuissituatie. Ik ben nu ouder en wijzer, en zie in hoe mijn gedrag anderen verdriet heeft gedaan, ook is mijn gedrag langzaam aan het veranderen en het narcisme aan het wegebben. Dus of narcisten maar moeten worden afgeschreven?

3. Wat zijn de overeenkomsten tussen narcisme en objectivisme? Reactie infoteur, 03-11-2010
@ Objectivist

Narcisme een lastige term geworden. Als je er nu over leest, wordt er jammer genoeg telkens weer een anderen betekenis aan gegeven. Narcisme is, zoals de geschiedenis ons laat zien van oorsprong een psychologisch begrip.

Narcisme is een breed spectrum van gedrag. Op een schaal van 1 - 10, Gezond Narcisme is een één, en Pathologisch Narcisme, of de narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) is een 10.


Tegenwoordig wordt hetzelfde woord gebruikt om een eigenschap te benoemen die globaal in gradaties te beschrijven is:
- een eigenschap die in de juiste hoeveelheid een normaal onderdeel is van een gezond ego;
- als lastige eigenschap wanneer er te veel van is;
- . als een zeer destructieve toestand wanneer het allesoverheersende psychopatische persoonlijkheidskenmerk betreft.

De artikelen in deze special gaan over de laatste soort narcisten.

2. = Dus of narcisten maar moeten worden afgeschreven? =

We hoeven narcistische psychopaten niet af te schrijven of wreed tegen ze te worden. Wel zullen we ze, als maatschappij, beter moeten leren herkennen en ze vooral geen verantwoordelijkheden geven.

3. Lees de artikelen in deze special en je ondekt het zelf.

Like No Other, 06-10-2010 20:26
Ik ben in eerste instantie een vriendelijk, aardig, drukke sociale jongen, ik ben homoseksueel. sta midden in het leven, heb veel vrienden, een opleiding, werk, druk bezig me eigen leventje staande te houden, toch is er iets mis, ik ben iemand die extreem met me ego leeft. ik basseer er heel veel op, van de kleren die ik draag tot smsjes die mijn vriend mij stuurde, ik heb in mij relatie zoveel leed en pijn veroorzaakt. door leugens, dingen vertellen die neit zo zijn, mezelf anders voordoen dan k ben, de mensen laten geloven dat ik meer ben dan in werkelijkheid, om een zelfverzonnen imago hoog te houden.. onzekerheid zou je kunnen denken... ? NEE ik ben zelfverzekerd. mijn grootste onzekerheid is me ego, als k bang word , wordt ik verschrikkelijk arrogant en ga in verweer en zeg de meest kwetsende dingen die me relatie verwoest hebben, het vertrouwen wat ik schond door me leugens, de liefde die als sneeuw voor de zon smelte. toch vergaf deze jongen mij en kwam telkens bij mij terug, ik was zoveel met mezelf bezig dat ik geen eens een seconde stilstond bij zijn emoties,gevoelens, ik heb de grootste leugens verzonnen om zijn bevestiging te krijgen dat hij van "mij" is, ik was er in doorgedraaid, ik vroeg hem om zichzelf bloot te geven, alles eruit te gooien wat hem dwars zat en het raakte mij als een schot in de roos. ik verplaatste me in hem, kreeg tranen in me ogen , heb maanden lang met schuldgevoelens gelopen over de pijn die ik hem aan heb gedaan, ik hield alleen van mezelf en dacht alleen aan me eigen geluk. inmiddels heeft de ervaring veel met me gedaan, wel ben ik de jongen kwijt waar ik vandaag de dag nog een prachtig leven mee had kunnen hebben. ik weet van mezelf dat ik veel trekjes heb va neen narcist maar niet de stoornis hebben zoals hier op deze site omschreven wordt.

Jolanda de Jager, 03-10-2010 10:23
Ik kan niet meer, ben op en uitgestreden. Al drie jaar ben ik in de ban van deze man, hij trok me aan en stoot me af en ik liet het gebeuren, telkens weer. Zijn egoisme, geen gevoel op kunnnen brengen voor mijn gevoelens, mij het gevoel geven dat het aan mij lag, ik kan nog wel even doorgaan. En ik hou nog steeds zielsveel van hem, deelde met hem de sex die zo overweldigend was voor mij (ik heb een incestverleden) en door mijn onuitputtelijke liefde voor hem en bereidheidheid om steeds weer mijn grenzen te verleggen gaf hij mij toch steeds weer het gevoel dat het aan mij lag. Ik had al een keer het contact met hem verbroken omdat het teveel energie kostte, maar door mooie woorden ben ik toch weer in zijn ban geraakt. Er is in de afgelopen weken weer heel veel gebeurd. Opeens viel bij mij het kwartje en kwam het woord narcisme in me op. Ik ben hierover gaan lezen en lezen en heb gehuild, ben kwaad geworden en er is zoveel herkenbaar in wat ik las, dat ik steeds uitriep "zie je wel, zie je wel, het ligt niet aan mij! Ik wil jullie bedanken voor dit artikel en het heeft me nu sterk gemaakt om het contact met deze man definitief te verbreken, ik heb hem net een mail gestuurd. Ik hoop dat ik sterk genoeg blijf nu en alles steeds weer lezen over narcisme geeft mij het gevoel dat ik er goed aan gedaanheb! Ik ben het waard om van gehouden te worden, wil me niet meer zo laten behandelen als een hondje, als het lief is krijgt het aandacht, als het stout is krijgt het straf! Maar oh, wat voel ik me eenzaam nu, en voel me ook opgelucht! Ik ben op dit moment alles kwijt, mijn baan, mijn huis, maar gelukkig heb ik mijn kinderen waar ik een goede band mee heb, en een paar goede vrienden. Ik ga en moet hier uitkomen, de eerste stap heb ik nu net gemaakt.

Peter, 20-08-2010 20:10
Ik word behoorlijk boos om altijd maar weer over mannelijke narcisten te horen praten, terwijl er ook heel veel vrouwelijke zijn !!!! Ik herken inderdaad alles bij mijn vrouw en ik ben er nooit in geslaagd om van haar los te komen, toen we nog samenwoonden en geen kinderen hadden. Dit duurde bijna zes jaar en toen we getrouwd waren en kinderen hadden, werd ze in haar onredelijk gedrag nog veel erger. Lullig, want ik geef juist heel veel om mijn kinderen. Inmiddels zijn we 23 jaar samen, gewoon omdat ik teveel om mijn kinderen geef. De laatste 6 jaar bedonderd ze me zelfs met buitenechtelijke seks, terwijl ze nooit een fuck om seks gaf. Okay, wel in het prille begin natuurlijk. Ik ga er maar vanuit dat de meeste vrouwen gewoon narcisten zijn, omdat ik van andere mannen ook wel dergelijke verhalen hoor. Maar mannen durven nooit toe te geven dat hun vrouw een narcistische stoornis heeft .
Het zal wel een beetje met het mannelijk eergevoel te maken hebben. Reactie infoteur, 23-08-2010
@ Peter,
Allereerst begrijp ik je verontwaardiging. Ik wil met deze informatie absoluut niet suggereren dat mannen het alleenrecht zouden hebben op buitensporig narcisme. In de toelichting op de 'special pagina' schrijf ik hierover het volgende:

In de beschrijvingen van de persoon met de narcistische persoonlijkheidsstoornis, gebruik ik om het leesbaar te houden het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan vrouwen. De verklaring hiervoor ligt waarschijnlijk bij het feit dat vrouwen eerder een Borderline Persoonlijkheidsstoornis ontwikkelen. Dat wil overigens niet zeggen dat narcistische vrouwen niet net zo destructief kunnen zijn dan de mannen met een NPS.

Dorien Janssen, 15-08-2010 02:15
Hoe weet je nu zeker dat jezelf niet het probleem bent maar je partner. Als je partner alles nu heel overtuigend kan brengen en je herkend dingen uit de literatuur bij jezelf, hoe weet je dan dat niet jij maar je patner de narcist is.
En kun je het allebei zijn? Reactie infoteur, 16-08-2010
@ Dorien,

De kans is groot dat je niet narcistisch bent. Narcisten zullen deze artikelen niet zo snel lezen. Alleen al het feit dat je jezelf durft af te vragen of je narcistisch bent, zegt al dat je het waarschijnlijk niet bent.

En ja, het gebeurt soms ook dat narcisten relaties aangaan met narcisten.

Als je jezelf toch afgevraagd of je een narcist bent, hier een paar vragen:

Vraag 1
Heb je een obsessie met je uiterlijk? Als narcist ben je steeds zeer bewuste van je imago.

Vraag 2
Maakt succes van anderen je afgunstig en boos? Als je werkelijk boos van binnen bent wanneer je ziet dat iemand anders ergens in slaagt, dan heb je een klassiek symptoom van narcisme.

Vraag 3
Denkt je dat je het meeste van alles weet en dat er niet veel mensen die meer weten? Als je dat doet, is dit een zeer narcistisch gedragspatroon.

Vraag 4
Ben je overgevoelig voor kritiek en sterk defensief, zelfs als je weet dat je fout bent? Wanneer een narcist een conflict heeft, zal hij de feiten verdraaien, ervoor te zorgen dat hij wint, doe je dit?

Vraag 5
Wijs je gemakkelijk op zwakheden en beperkingen van anderen, alleen al om jezelf ervan te verzekeren dat jij beter bent? Zo ja, dan is dit een zeer obsessief onnatuurlijk narcistisch patroon en zeker niet gezond.

Vraag 6
Denk je dat je anders, speciaal en bijzonder bent en daarom meer rechten hebt dan andere? Narcisme is een zeer moeilijke toestand voor de omgeving. Het egocentrisme en gebrek aan emathie is niet te behandelen of te genezen. Vooral omdat de narcist moeite heeft om anderen als gelijke te zien.

Indien je jezelf niet herkend in bovenstaande vragen is het onwaarschijnlijk dat je zelf narcistisch bent. Er is dan warschijnlijk wel iets anders aan de hand met je relatie...

Jouw vraag is niet uniek. Heel veel vrouwen in destructieve relaties vragen zich uiteindelijk af of ze zelf 'gek zijn'...

Ik kan je vertellen: JIJ BENT NIET GEK!


Misschien heb je last van de projectie van je partner. Narcisten zijn er zeer goed in om hun eigen onhebbelijkheden op anderen te schuiven.

De N is een meester in het je te laten geloven dat alles altijd jouw schuld is. Ben jij woedend geworden, nadat hij het bloed onder je nagels vandaan heeft gehaald? Dan was deze woede uitbarsting waarschijnlijk meer dan terecht. Ondertussen zal hij er alles aan doen om je af te leiden van waar het nou echt om ging; namelijk zijn onverdraagzame gedrag. Hij zal proberen jouw woede te gebruiken, om je de schuld te geven van alles wat er mis is in jullie relatie

Als je aan jezelf twijfelt, kun je hulp zoeken bij een professionele therapeut. Waarschijnlijk kom je er dan al snel achter dat er niets mis is met jou, maar wel met je relatie.

Sterkte!

Maan, 11-04-2010 21:48
Ik ben het grotendeels met uw artikel over narcisme eens. Ik heb meerdere relaties met milde narcisten gehad. Alsof ik ze aantrok met een magneet. Echter 1 punt: de overtreffende trap van een agressieve narcist is geen autist. Autisme is iets anders. Autisten hebben moeite met communiceren en empathie. Autisten hebben echter aangeboren problemen. Zodra autisme is gediagnosticeerd hebben autisten veel te winnen met groepstherapie. Autisten manipuleren "gewone" mensen niet. Autisten zijn altijd zichzelf. Ze weten dat ze moeite hebben met relaties, en communiceren, maar doen hun best om zich staande te houden in een wereld die voor hen moeilijk is om te overzien en te begrijpen.
De overtreffende trap van een autist is: een seriemoordenaar!
Kijk bijvoorbeeld naar de ontdekking van de leraar annex moordenaar in Belgie en de film Perfume: the story of a murderer is er ook een mooi voorbeeld van.
Noem autisten alstublieft echter geen doorgeslagen narcisten meer. Dank u! Reactie infoteur, 12-04-2010
Maan,

nergens in de artikelen staat dat autisten doorgeslagen narcisten zijn!

Ik beschrijf alleen het verschil in ego en omgang met anderen;

omdat het ego van een narcist onecht is, is voortdurend bevestiging nodig door anderen. Dit laatste kenmerk geeft het verschil aan met autisme, dat eigenlijk de ergste vorm van narcisme is; autisten hebben anderen niet meer nodig.

Zon, 07-04-2010 17:12
Eindelijk ben ik er ook achter na jarenlang geestelijke mishandeling. Zijn drugs gebruik en in die tijd lichamelijke mishandeling. Hij heeft mij werkelijk waar geprobeert kapot te maken. En die woorden gebruikt hij vandaag de dag nog tegen vrienden. Zo trots dat hij is op zijn afkicken en tog nog anabolen gebruiken. Slaappillen voor het slapen gaan. Nu komen er steeds meer verhalen vrij over het vreemdgaan en hele extremen verhalen hoe hij sex heeft. Dagen lang heb ik onder de douche gestaan, omdat ik walg van die akties. Een aidstest gedaan nog even afwachten. Wat mij betreft kunnen deze types naar een eiland en maken ze lekker gebruik van de zelfde types en kunnen mensen met NORMEN & WAARDEN veiliger leven. De ouders van dit soort types zijn vaak ook zo. Heel apart volk!

Loesje, 01-04-2010 11:42
Na alles gelezen te hebben ben ik bang met een narcist te maken te hebben. Ook opgelucht wantik heb zelf al een psycholoog geraadpleegd omdat ik dacht dat ik malende was geworden. Toch zijn er voor mij wat dingen die ik niet begrijp. Ik had tegen hem gezegd dat ik geen heil meer zag in onze relatie, hij liep kwaad weg, 'straft' me vervolgens door niks van zich te laten horen, maar omdat ik al zoveel gelezen had deed ik een proef. Ik stuurde een sms. Vervolgens belde hij, heel begrijpend, rationeel, en ik dacht 'ik vergis me, iemand die zo helder kan praten kan het niet zijn'. Hij zegt ook nooit van me te houden. Behalve als ik zeg dat ik van hem hou (in de warme momenten) dan zegt hij 'ik ook van jou'. Dat is ongeveer het hoogst haalbare. Zijn vrienden gaan altijd voor. Vooral zijn ex-en. Hij wil iedereen om zich heen hebben. Ik denk al een jaar dat het niet om de mensen gaat maa rom de aandacht die ze schenken en die aandacht is zielig want het gaat richting adoratie en hij geniet er van tot in zijn tenen. Geen wonder dat het steeds elchter gaat met ons. Ik ben het zat en dus kritisch geworden. Hij kan niet tegen kritiek. Hij heeft veel ingehouden woede. Iemand die teveel kritiek heeft wordt afgeserveerd. Maar dan hoor ik hem weer praten, zoveel wijsheid, zoveel mooie woorden en denk dat het aan mij ligt. Hij heeft een hele conflictueuze relatie met sex. Hij wil altijd bewijzen hoe goed hij is, het gaat soms over de top, alsof het een wedstrijd is. Maar hij gaat niet vreemd. De woorden homosexualiteit en kinderporno facineren hem buitengewoon ook al is er geen enkele aanwijzing dat hij daat iets mee doet. Hij is jaren leider bij de padvinderij geweest en zegt altijd dat dat zijn mooiste tijd was. Ik denk door de adoratie van jongere mensen, kinderen die tegen je opkijken. Ik geloof geen moment, en dat is geen blindheid, dat hij iets heeft gedaan wat niet kon. Wat ik wel vaak denk is dat hem zelf iets overkomen is als kind/jongen. Dus vraag ik me af of ik al dan niet met een narcist te maken heb want van een sterke onafhankelijke vrouw ben ik in ruim 2 jaar veranderd in een zanikend en huilerig emotioneel wrak geworden. Heel mijn lijf protesteerd. Sinds een maand heb ik overal ontstekingen, in de enkels, mond etc. Wie kan mij zeggen, hoe moeilijk het ook is op afstand, of ik met een anrcist te maken heb of iemand met narcistische trekken of dat de oorzaak niet daar gezocht moet worden en we verder moeten met relatietherapie waar we net mee begonnen zijn. Graag reacties. Ik ben helemaal op!! Reactie infoteur, 01-04-2010
Beste Loesje,

Je vraagt je af of je te maken hebt met een narcist. Uiteindelijk gaat het er niet om wat hij wel of niet is, het gaat er wel om hoe jij zelf in de relatie staat. Wat je beschrijft klink in elk geval niet als een relatie, waar jij gezond bij blijft.

In alle punten die je noemt zie is psychopatisch narcisme:
- je straffen
- behoefte aan aandacht adoratie
- niet tegen kritiek kunnen
- woede
- mooie woorden
- conflict met seks
- 'link' met homoseksualiteit en kinderporno
etc. etc

Daarnaast omschrijf je jezelf als die sterke vrouw die in korte tijd zo veranderd is. Ook dit is een teken dat je jezelf in een destructieve relatie bevindt. In dit geval heeft relatietherapie helaas echt geen zin, dit kan je zelfs meer kwaad dan goed doen. Er is niets mis met jou, richt je vanaf vandaag op jezelf!

Veel succes

Duimelijn, 20-03-2010 13:44
Ik heb twee jaar en 3 maanden een verhouding gehad met wat nu blijkt een narcist. Altijd diep van binnen geweten dat er iets niet klopte. We hadden en hebben allebei een relatie, dus ik ben ook fout dat realiseer ik me heel goed. Hij was een collega. Al jaren liep hij me achterna, stelde dingen voor. altijd heb k het afgehouden tot de kerstborrel in 2007. We praatten toen nog wat na, naar aanleiding van een mail die hij me eens stuurde met het voorstel een keer samen sex te hebben. Ik wilde hem duidelijk maken dat ik hem leuk vond, maar dat we het niet moesten doen. Hij is een echte charmante, joviale man met humor, ik vond hem echt leuk, maar het kon niet. Vanaf dat moment liet hij me niet meer met rust, mailde me continue. Ik werd er bang van, maar stiekem streelde het ook mijn ego. Ik sprak af om met hem te praten, maar daardoor raakten we van de regen in de drup. We zoenden voor de eerste keer en ik voelde me schuldig, maar werd ook verliefd en raakte in de ban van hem en aan de andere kant was ik ook bang van hem. Hij leek wel geobsedeerd. Een tijdje heeft hij rekening met me gehouden, waardoor ik ging geloven, dat er toekomst in ons zat. Ik overwoog zelfs om te scheiden, maar twijfelde omdat ik zijn reactie soms vreemd vond en ik zo weinig emotie bij hem zag. Geen spijt, geen twijfel, geen begrip. In de tussentijd kondigde hij aan ergens anders te gaan werken en op de avond van zijn afscheid hebben we het gedaan in zijn auto. Daarna brak voor mij een moeilijke tijd aan, hij liet minder horen, was druk, ik miste hem, en als we elkaar zagen ging het alleen om zijn behoeften, wat ik voelde/wilde, telde niet. Telkens als ik hem daarop aansprak was het sorry, maar het bleef alleen bij woorden en geen daden. Vele malen heb ik het contact proberen te verbreken, maar hij liet mij niet los en ik had ook moeite hem los te laten omdat ik terug verlangde naar de tijd dat hij wel rekening met me hield. Telkens haalde hij me terug door zijn gevoelige kant te laten zien, ging het dan een tijdje goed, dan begon hij weer te draaien, liegen en geen rekening met me te houden en dat lag dan altijd aan mij. Verschrikkelijk vond ik dat, ging aan mezelf twijfelen en ik kon er nauwelijks met iemand over praten, want wat wij deden was fout. Ik snapte mezelf ook niet meer, dat ik mijn huwelijk telkens op het spel zette voor iemand, die jou telkens pijn doet, maar ik hoopte gewoon dat het weer goed zou gaan, dat hij me snapte. Onlangs hebben we elkaar weer gezien en toen is hij over al mijn grenzen heen gegaan, praten heeft geen zin..hij ziet niet wat hij fout doet en ziet niet wat het met mij doet. Diep van binnen weet ik al heel lang dat er iets fout zat, maar omdat je er al zo diep in zit en zelf ook fout zat, wil je de waarheid niet onder ogen zien..hij wil me nog zien, ik hem niet meer..ik hoop dat ik voet bij stuk kan houden..ben nu zover dat ik me realliseer dat zelfs een vriendschap er niet in zit, omdat ik hem niet kan vertrouwen en omdat er te veel gebeurd is.. Reactie infoteur, 20-03-2010
Duimelijn,
het is goed dat je het verleden achter je laat. Zeg Dag, zeg vaarwel! Doe de deur dicht en doe hem nooit meer open! Dit is de enige manier op eruit te komen!

Verbreek al het contact!

Dit is wat er gebeurt: hij wil je niet kwijt. Jij bent wat ze noemen “Narcistisch Voedsel”. Jij bent zijn drug en hij is een junkie. Narcisten houden erg van aandacht. Ze willen dat je hun voeten en kont kust. Als je dit niet doet dan maakt dit ze echt overstuur. Ze willen die drug. Ze hebben dit nodig en jij bent degene die dat aan ze moet geven, dus: GEEN CONTACT

De “geen contact” regel
Dit betekent dat je geen enkele vorm van contact met hem moet accepteren. Je bant hem uit je leven, totaal. Dit is om te laten zien dat je je nooit meer door hem laat inpakken. Je kust zijn voeten en kont niet meer. Als je dit niet meer doet, dan zal hij weggaan. Hij zal waarschijnlijk nog een tijdje blijven volharden. Daarom is het belangrijk dat je geen contact hebt. Als je geen contact hebt, dan krijg je hem uit je leven. Dit houdt in:

- Geen telefoon aannemen.

- Geen voicemail berichten afluisteren.

- Accepteer geen email van hem.

- post ongeopend retour sturen.

- Geen cadeautjes van hem accepteren.

- Niet tegen hem praten als je hem tegen komt, gewwon negeren.

- Geen berichten van een vriend of wie dan ook van hem accepteren. Vertel dat je het niet wilt weten.

Dit is echt de enige manier om echt los te komen, om al het contact te verbreken. Laat je niet leiden door je nieuwsgierigheid! Jij moet controle hebben over de situatie. Wees je bewust van het feit dat wat hij je heeft te zeggen dat dat boosheid of manipulatie is. Dat is altijd al zo geweest en nu is dat echt niet anders.

Vanaf vandaag kan hij niets meer over jou te weten komen, hij kan niet meer achterhalen hoe je je voelt, wat je aan het doen bent, of je er wel of niet mee, zit etc etc.

Heb je het begrepen? NIETS! Als ik zeg geen contact, dan bedoel ik ook GEEN CONTACT! Dit is de enige effectieve manier om de narcist uit je leven te krijgen. Na een tijd zal hij zeggen “wel verdomme, ze wil niks meer met me te maken hebben. Ik denk dat ik beter verder kan gaan met mijn leven en een nieuw slachtoffer gaan zoeken”. En dan is hij uit je leven!

Niet Belangrijk, 18-03-2010 01:11
Ik vind het altijd heel hard om te lezen wie ik ben, op het wereldwijde internet.
Maar het ergste is.. je kunt er gewoon niets aan doen.
Ik ben er twee jaar geleden achter gekomen dat ik dus NPS heb, en
ik kan het nog steeds niet verwerken/ermee omgaan.
Misschien is dat voor ons nps-ers ook frustrerend ?
Geen relatie, geen toekomst als je het mij vraagt.
Mensen hieronder... Zie jezelf niet als énige slachtoffer !!
Je partner heeft er ook niet voor gekozen om te mislukken in relaties !
én in het leven! Reactie infoteur, 01-07-2011
Hoi,

dank je wel voor je reactie!

Indien je zelf echt NPS hebt, is het al heel mooi dat je deze artikelen leest! Misschien krijg je iets meer inzichten. De artikelen zijn zeken niet bedoeld om narcisten te verketteren. Ze zijn wel bedoeld voor andere om narcisme te leren herkennen en zichzelf te kunnen beschermen.

Het zal best frustrerend zijn, om te leven als iemand met NPS, dat zal ik zeker niet ontkennen. Het lijkt me zelfs heel erg om empathie en geen echt geluk te kennen en geen innerlijk geweten te hebben en met een onderontwikkelde ziel door het leven te moeten gaan.

Het is echter een vergissing te denken dat je er zelf niets aan kunt doen! Je stoornis, brengt bepaalde gevoelens naar boven en daar kun je weinig aan doen. Hoe je echter op die gevoelens reageerd en hoe je gedrag is, daar kun je zelf wel degelijk wel wat aan doen! Waarom kan iemand met een NPS zich anders dan wel prima gedragen zolang het hen uitkomt....? Hierin heb je dus, voor een deel, wel degelijk zelf een keuze! Een stoornis is misschien een verklaring, maar nog geen excuus!

Peter, 10-03-2010 14:56
Het is lullig dat er altijd over mannelijke narcisten wordt gesproken, want ik ben getrouwd met een vrouwelijke narcist. We zijn al 22 jaar samen, maar de laatste 5 jaar komt haar ware aard naar voren. Alles klopte eigenlijk altijd al, zoals hierboven is beschreven. Nu ze met verschillende mannelijke narcisten vreemd gaat, wordt alles duidelijk. Ik heb nog jonge kinderen en daarom zal ik niet scheiden. Reactie infoteur, 12-03-2010
In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen. Dit betekend natuurlijk niet dat zij niet evenveel leed veroorzaken.

Marga, 25-01-2010 06:43
Ben me helemaal de pleuris geschrokken , zoveel kenmerken, en ik altijd maar denken dat het aan mij lag, en aan het feit dat hij hersenletsel heeft opgelopen na een ernstig ongeluk.
Dag in dag uit worstel ik, om de vrede te bewaren , nooit een schouderklopje, nooit een kus, nooit een kadootje,zelfs niet op mn verjaardag, dat kan toch nog wel ( komt nooit ) en zo kan ik nog een hele rij op noemen.....pijn doet het.
Onzeker, bang om beslissingen te nemen, ze zijn nooit goed, alles wat ik hiet lees is herkenbaar....weet nu dat ik een beslissing moet nemen

Lilian, 24-01-2010 23:16
Vandaag belde een vriendin van mij waar ik af en toe naar mail. Zij concludeerde uit een van mijn brieven dat mijn vriend mischien narcist was. Ik had hier nog nooit van gehoord en ben vanavond dit woord gaan onderzoeken.
Nu het al voor de 7de keer uit is tussen ons, was/ben ik bang dat ik weer overstag ga bij hem! Maar nu, na dit gelezen te hebben ben ik zo 'bevestigd' in mijn eigen overtuigingen die ik al had over deze relatie dat ik nu met een 'gerust' hart afscheid kan nemen voor 'altijd'! En oh wat was/ben ik punt nummer 12, dat zielige kleine vogelte geworden! Ik was zo'n sterke vrouw, maar deze komt terug, dit weet ik nu al zeker! :-)
Wat een herkenning zeg? Voor nu kan ik wel een maand slapen.... van deze oh zo vermoeide 'tijdverspilling' van een man waar van je zo veel houd en hij niet van mij. Gelukkig dat ik 'nu' weet dat 'ik' niet 'gek' ben en/of een slappe domme vrouw. En dat dit toch echt aan hem lag. Dankjewel allemaal, ik kan het wel van de daken schreeuwen.. jippie ik kan weer gaan 'leven'!!!

Herma, 17-01-2010 12:51
Met verbazing lees ik alles hier over narcisme. Ik heb altijd geweten dat hij anders was dat er iets met hem was. Ik weet het aan zijn jeugd. Verwaarlozing en alcoholisme speelden hierin een behoorlijke rol. Alle kenmerken die ik hier lees zijn zo herkenbaar. Idd eerst de begrijpende man die het goed met je voor heeft. Ook hij overlaadde me met kado's en aandacht. Op een gegeven moment stelde hij me voor de keus. Ik moest een keuze maken want als hij een ander tegenkwam dan was die weg. Ik was smoorverliefd op hem en ging bij mijn 1e man weg. Een paar maanden gingen goed tot we trouwden toen was het zijn huis en ik was van hem. Tussendoor hadden we ook leuke tijden maar het ging zeker van kwaad tot erger. Nou ja heb hier alles doorgelezen en ik kan niet anders zeggen hij heeft alles van narcisme. Inmiddels ben ik gescheiden maar hij probeert me nog steeds te manipuleren. Dit luk hem echter niet meer nadat ik dit allemaal gelezen heb. Ik weet nu hoe ik het aan moet pakken. Helaas ben ik nog steeds noodgedwongen om bij hem in huis te wonen maar ik ben op de goede weg. Ik wil dan ook jullie bedanken die mijn ogen open deden gaan. Reactie infoteur, 18-01-2010
Tip: http://nps.bbforum.nl/
Op dit forum vind je meer mensen in dezelfde situatie.

• Plaats zelf een reactie op dit artikel…