InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Narcisme in relaties

Narcisme in relaties

Narcisme in relaties Narcisten zijn meestal niet in staat tot het behouden van een gezonde relatie. Velen hebben een roerige geschiedenis van relaties en veel emotionele bagage. Zij nemen, ze vragen, ze verwachten. In ruil geven ze heel weinig, behalve mooie woorden. Uit Amerikaans onderzoek, uitgevoerd aan de universiteit van Georgia, bleek onlangs dat narcisten slecht zijn in relaties. Onderzoekers concludeerde dat narcisten weliswaar charmant en vol zelfvertrouwen overkomen en daardoor snel allerlei mensen aan de haak kunnen slaan, maar tegelijkertijd blijken ze er zelden in te slagen een langdurige relatie op te bouwen. Uit de informatie die de narcisten daar zelf over geven en ook uit de verhalen van hun huidige en voormalige partners, maakte ze op dat narcisten egocentrisch, manipulatief, ontrouw en machtswelustelingen zijn in relaties. De liefdes-stijl van narcisten is dan ook 'game-playing-love': ze willen de baas zijn, houden afstand, gaan vaak vreemd en doen er alles aan om maar niet afhankelijk van hun partner te worden.

Waaraan zou je een type narcistische man kunnen herkennen?

  • Hij heeft geen empathy;
  • wil niet naar het eigen gedrag kijken;
  • heeft geen echte vrienden;
  • laat een spoor van gebroken harten achter zich;
  • gaat vaak vreemd;
  • is jaloers, claimend en bezitterig;
  • heeft veel kritiek op anderen;
  • klaagt maar ziet het eigen aandeel nooit;
  • eist dat jij degene bent die dingen opgeeft;
  • zoekt steeds conflicten;
  • kan niet alleen zijn;
  • is dwingend;
  • liegt en bedriegt
  • biedt nooit excuses aan.
Dit zijn slechts enkele van de vele Narcisme kenmerken die je kunt toepassen, om te kijken of je in een relatie met een narcist zit.

Aantrekkingskracht

Narcisten kunnen in eerste instantie overkomen als interessant, maar als relaties langer duren blijkt hun egocentrisme vaak een ernstig obstakel. Een belangrijk kenmerk van narcisten is het onvermogen of onwil om echt rekening te houden met anderen. Niettemin kan de flamboyante verpakking op sommige mensen een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefenen. De presentatie kan zo overtuigend zijn dat anderen zich aangetrokken voelen – soms tegen beter weten in.

Uiterste van de narcist

De twee grootste angsten die wij mensen hebben in relaties zijn angsten van verzwelging (verstikking, gecontroleerd worden door iemand anders) en de angst voor afwijzing en overgave. Om het menselijke drama nog groter te maken, zijn onze grootste verlangens; de behoeften aan aansluiting en het tegenovergestelde de behoefte aan ruimte en individualiteit. Dit is de grote kosmische grap! Wat een recept voor problemen! Mensen met een narcistische persoonlijkheid hebben meer van deze problemen dan andere mensen. Zo spelen beide uiterste, het verlangen naar nabijheid en het tegelijkertijd vrezen, een belangrijke rol in het leven van een narcist.

Wreed gedrag

Binnen een relatie kan narcistisch, wreed gedrag ontstaat. De narcistische persoon probeert de ander dwangmatig in de greep te houden, maar vreest tegelijkertijd dat de ander te dichtbij komt en de overhand zal gaan krijgen. Het gaat er dus om die ander zwak, afhankelijk en tot een soort bezit te maken, want zo bevestigd de narcist zijn eigen macht.

Ik hou niet van je

De onuitgesproken boodschap luidt: 'ik hou niet van je', maar die boodschap wordt versluierd om te voorkomen dat de ander weggaat en zal dus nooit met zoveel woorden worden uitgesproken. De bedoeling is de partner continu te frustreren en te voorkomen dat de partner zelfstandig gaat nadenken! Een narcist gebruikt alles om zijn partner te verlammen, door haar in een positie van onduidelijkheid en onzekerheid te manoeuvreren. Op die manier hoeft hij zich namelijk niet in een echte 1 op 1 relatie te begeven, want daarvoor is hij juist bang. Hij houdt de ander op afstand, binnen grenzen die voor hem ongevaarlijk zijn.

Je bent kansloos

Vooral de boodschap "ik hou niet van je", is hard maar is wel wat het is. Ook hard, is het besef dat de ander je altijd op afstand zal houden, omdat het gewoonweg voor een narcist veiliger is. Dit betekend dus; hoe harder je je best doet, hoe meer je investeert, hoe meer liefde je geeft, hoeveel grenzen je ook bereidt bent te verleggen, de afstand wordt alleen maar groter, in plaats van kleiner! Hoe je het ook wendt of keert, een echte liefdesrelatie met een narcist kan niet, bij voorbaat ben je kansloos.

Narcisten en de vicieuze cirkel van relaties

Vanaf het perfecte begin tot de lelijke en pijnlijke einde, is het bijna alsof alle narcisten hetzelfde handelen om een slachtoffer aan de haak te slaan. Ze hebben een vicieuze cirkel van relaties. Het patroon is altijd hetzelfde namelijk;

  1. De narcist zoekt een gevoelige vrouw op
  2. De narcist zet die vrouw op een voetstuk en overspoeld haar met liefde en attenties
  3. De narcist krijgt het voor elkaar, de vrouw valt voor hem
  4. Na een tijdje, komt zijn ware aard naar boven. Meestal ben je dan al gebonden
  5. De toen lieve, attente, charmante, zorgzame man is voorgoed verleden tijd
  6. Vanaf dat moment sluipt het echte gedrag en zijn ware aard erin, het wordt van kwaad tot erger
  7. Na een heftig conflict speelt ie weer even de man hoe hij zich destijds ook voordeed, veelal aangedikt met een berg drama en een hoop spijtbetuigingen
  8. De vrouw zwicht weer
  9. Het gaat een paar dagen goed
  10. Weer een conflict of vernedering
  11. De rest van de relatie is een aaneenschakeling en herhaling van punt 7 tot 10.
  12. Van de vrouw blijft niets meer over, die wordt een angstig klein afhankelijk vogeltje wat inmiddels verslaafd is geraakt aan punt 7 en daardoor denk en hoopt dat punt 1, 2 en 3 weer terugkomen. Dit is geloven en hopen op een illusie.

Als je deze dynamiek sterk in je relatie ziet, dan heb je zeer waarschijnlijk te maken met een narcist, lees hier meer over in;
Leven met een narcist .

Lees verder

© 2010 - 2014 Mjon, gepubliceerd in Relatie en huwelijk (Mens en Gezondheid) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde links
Loskomen van een Narcist en Narcisme en Relaties.
Gerelateerde artikelen
Narcisme herkennenNarcisme herkennenNarcisme kent verschillende variaties, van een grote zelfvoldaanheid tot een zware narcistische persoonlijkheidsstoornis…
Narcisme kenmerkenNarcisme kenmerkenHoe herken je een narcist? Dat is niet zo gemakkelijk want narcisten zijn er in vele soorten en maten. Ze kunnen heel "n…
Gezondheid: Een narcistische persoonlijkheidsstoornisGezondheid: Een narcistische persoonlijkheidsstoornisNarcisme is van alle tijd, maar er ligt of meer de nadruk op narcisme of narcisme neemt inderdaad toe. De verschillende…
De spiegel en Narcissus of narcismeDe spiegel en Narcissus of narcismeSpiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste van het hele land? De spiegel staat gelijk aan ijdelheid, narcisme…
De narcistische moederDe narcistische moederNarcisten zijn arrogant, ze geloven dat ze over unieke talenten beschikken en dat niemand in de wereld zo goed is als zi…
Bronnen en referenties
  • Narcisme en relaties lotgenoten forum: http://nps.bbforum.nl/

Reageer op het artikel "Narcisme in relaties"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Z. K., 14-08-2014 09:06 #144
Het lijkt wel of ik gek geworden ben. Ik moet vragen om intimiteit en ik krijg ruzie. Hij pakt weer z'n spullen en gaat niet weg. Blijft mij negeren en zegt ook duidelijk : zo krijg je helemaal niks.hele avonden houdt hij dit vol. Hij zegt dat het aan mij ligt en dat snap ik niet… ben ik zelf een narcist? Ik twijfel aan mijzelf en baal er zo van. Ben herstellende van kanker en soms is hij zo meegaand en dan ineens ben ik een zeikerd. Hij gaat heel maar dan ook heel hard praten zodat de hele straat het hoort over allemaal dingen en wordt zo gemeen, hard en gevoelloos dat de grond onder mijn voeten verdwijnt. Ik wil alleen maar intimiteit.

Marcel, 02-05-2014 13:58 #143
Heel slecht dat deze tekst in de hem vorm geschreven is aangezien vrouwen hier zich velen malen schuldiger aan maken dan mannen. Ook is er onderzoek dat vrouwen vaker vreemdgaan dan mannen.
Die aannames dat het maar een man betreft zitten mij dus niet lekker in bovenstaande tekst! Reactie infoteur, 04-05-2014
@ Marcel,

Lees de toelichting bij deze artikelen: http://mjon.infoteur.nl/specials/kwaadaardig-narcisme.html

In de toelichting bij de special staat: "In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen."

De literatuur beweert ook dat NPS relatief zeldzaam is, het treft naar schatting 1% van de bevolking. Het probleem, zoals de psychologische literatuur zelf toegeeft, is dat het niet in de aard van de narcisten ligt om toe te geven dat ze een probleem hebben of om professionele hulp zoeken. Gezien dit feit, heb ik alle reden om te concluderen dat de statistieken in de literatuur verdacht zijn. De eenvoudige waarheid is, dat we niet echt weten hoeveel personen met NPS er onder de bevolking leven, noch dat we weten hoeveel ellende NPS aanricht.

Belinda, 22-04-2014 18:48 #142
Eng, Jezus "zo herkenbaar" allemaal! Mijn ex-man en zijn eeuwige "treitergedrag"en mij tot het uiterste drijven met uitdagen en valse aangifte/verklaring over zogenaamde mishandeling… Echt niet te geloven allemaal.
Triest voor politie, zij moeten je nog verhoren ook en ZIEN gewoon dat jij daar heel eerlijk en open alles zegt.
Want jij bent wel te vertrouwen maar die psychopaten verdraaien alles en gaan zelfs foto's maken en opnamens!
HOE MOETEN WIJ EIGENLIJK MET ZULKE MENSEN OMGAAN? DAT ZOU IK HEEL GRAAG WILLEN WETEN.
Lieve mensen, heel veel sterkte toegewenst want dat is echt nodig met zulke uiterst gemene karakters.
Bij mij helpt NEGEREN… maar helaas gaat dit niet altijd met kinderen. Veel "succes"allemaal!

Fa, 21-02-2014 22:46 #141
Dat is ook een manier van narcisten. Niets meer van zich laten horen. Niet alle narcisten zijn stalkers. Ik vermoed dat deze vrouw ervan uitgaat dat je zo onzeker word daarvan dat je toch weer contact met haar opneemt.

Waarschijnlijk heeft ze je goed geobserveerd in dat halve jaar. Ze weten in korte tijd enorm veel informatie uit je te krijgen zonder dat je het zelf in de gaten hebt.

Mijn ex is een rasnarcist en hij is mij nooit achterna gegaan. Hij was zo overtuigd van zijn macht over mij dat hij ervan uit ging dat ik vanzelf wel weer terug zou komen. En idd ik ben1 keer teruggegaan, waarna ik nog 2 jaar bij hem geweest ben, Toen werd ie nog erger dan ie al was, omdat ie toen dacht dat ie werkelijk alles met me kon doen.,

na twee jaar begon hij me in de nacht buiten te zetten en na een keer of drie ben ik weggegaan en nooit meer teruggekomen. Ze vraagt bekenden omdat ze alles wil weten van je. Of je je rot voelt en dergelijke. Vertel die bekenden dat het prima gaat met je en dat je blij bent van haar af te zijn.

Ik vermoed dat deze vrouw net als mijn ex zo overtuigd zijn van hun ontzettende fijne karakter ( wie wil er nou niet bij zo'm speciaal iemand zijn, dat is de manier waarop ze denken) dat ze ervan uitgaan dat je vanzelf wel met hangende poten terugkomt.

natuurlijk weten de slachtoffers onderhand wel dat ze op een andere manier speciaal zijn/ Speciaal in het onderuit halen van mensen daar zijn ze zeer speciaal in.
Aantrekken afstoten is idd ook de manier waarop ze te werk gaan.

Ik zou beslist niet onzeker worden en lekker verder gaan met je leven. Er zijn vrouwen zat die wel normaal gedrag vertonen.

Bert, 12-02-2014 00:41 #140
Ik heb een maand geleden mijn relatie verbroken met mijn narcistische vriendin. Ja het is een narcist ze komt nl overeen met alle kenmerken, het liegen verdraaien ruzie zoeken je een schuldgevoel geven enz. De relatie was een half jaar, niet zo lang dus maar voor mij een hele heftige periode, teveel gebeurd om hier allemaal te vernoemen. Toen ze zei tegen mij dat ze twijfelde of we samen verder konden in de relatie (lees t aantrekken en afstoten) heb ik de grens aangegeven en de relatie verbroken. Ik had nog geld tegoed van haar waar ik naar vroeg. Prompt pakte ze de telefoon en belde de politie dat ik haar bedreigde. Ze spreekt heel erg negatief over mij tegen alle mensen die ze tegenkomt om maar denkt dat die personen mij kennen. Nu heb ik al een maand niets meer van haar vernomen, het dreigen en stalken herken ik niet. Dit maakt mij erg onzeker. Kan mij iemand vertellen of ik nu van haar verlost ben? Of is dit een van haar tactieken om mij weer te provoceren. Ik hoop een antwoord te vinden hier. De relatie was al erg lastig… maar dit ook… please graag een antwoord van iemand die dit mss ook zo heeft meegemaakt? PS weet toevallig wel dat ze regelmatig bij bekenden van mij naar mij vraagt.

Fa, 09-01-2014 17:45 #139
Als ik dat verhaal hieronder lees dan verbaas ik me weer. Na een narcist zomaar weer overgaan naar een andere relatie, die dus ook niet spoort.

Kennelijk was de eerste ervaring niet erg genoeg. Ik snap dit echt niet van vrouwen. Mijn eerste narcist daar heb ik 28 jaar mee geleefd. Ik heb er 6 jaar over gedaan om weer mezelf te worden.

En reken maar dat dit de eerste en de laatste is. Natuurlijk kun je weer een relatie aangaan, maar om na zo'n ervaring nog samen te gaan wonen en weer in een afgrijselijk situatie terecht te komen dat is voor mij onbegrijpelijk.

Ik durf te stellen dat mij dat NOOIT meer zal overkomen. never nooit. Eerst iemand door en door leren kennen en dan nog blijf ik voorzichtig, want er zijn vele Narcisten.

Jolanda, 16-12-2013 13:04 #138
Ik zelf had jaren geleden ook nog nooit van NPS gehoord, natuurlijk narcistisch gedrag kwam je altijd wel eens tegen. En een beetje narcisme is ook wel gezond.
Ik kreeg een relatie met een man die 9 jaar ouder was, ik was de hemel te rijk, zo attent zo lief en deed alles ook voor mij als ook voor mijn ouders. Ik voelde me een prinses bij hem en hij verbaasde me met het ene na de andere attentie. Verbaasd hoe zo iemand mij blijkbaar zo goed kende en wist wat ik leuk vond en kon waarderen. We gingen samen wonen en heel heel langzaam veranderde de verhouding wel. Zeker, eerst ben je verliefd, zie je elkaar niet aldoor en dan komen toch de min puntjes van een ieder naar boven. Ik dacht dat is normaal, en net als je leest en een ieder dat beschrijft is deze sluipmoordenaar in je leven gekomen, wil je breken, chanteren met tal van dingen.
Twee gezichten die naar jou, nu zijn ware aard tonend en die naar de andere de man zoals ik hem had leren kennen. Deze man met NPS had ook op zijn werk een andere naam en was de leuke lollige en gezellige man dat toneelstukje hield echter op als hij thuis was. Mijn goede vriend en huisarts had me er al op geattendeerd heel voorzichtig en vertelde dat er prima medicatie voor bestond maar ja ha ha maak een narcist maar eens wijs dat hij gestoord is hè? Iedereen is gek behalve hij/zij
De scheiding volgde na veel en veel te lang wachten (13 jaar), want ja, je hebt een kind samen en hield je zelf maar voor overal is wel iets. En we gingen toch wel ieder ons eigen weg, bovendien, hij had zelf niet veel liefde gekend in zijn jeugd dus hoe kun je het dan geven? Bovendien was hij geen slechte vader voor zijn dochter, in die zin dan wel te verstaan, dat hij ze alles gaf en alleen het beste goed genoeg was voor haar.
Tot dat ook je kind onder zo een liefde loze relatie gaat leiden, en een heel vertekend beeld gaat krijgen van relatie man en vrouw in het algemeen. Ik heb de scheiding aangevraagd en dit met mijn dochter besproken die gaf me haar zegen en ook mijn ex schoonmoeder zei, laat je leven niet kapot maken zoals die van mij dat heeft gedaan, hij is precies als zijn vader.
Het is een vechtscheiding geworden er is heel veel gebeurd. God dank dat mijn dochter de leeftijd had dat ze zelf heeft mogen kiezen bij wie ze wilde wonen en door de kinderrechter is gehoord. En God dank dat hij zo stom is in zijn nijd te uiten toen er aan zijn centen werd gekomen om te zeggen dat hij haar helemaal niet wilde zien en afstand van haar deed en geen regeling wenste, hij dacht zo onder de alimentatie uit te kunnen komen. Want echt, hij is tot alles in staat en als hij mij niet kan raken dan pakt die je kind en alles wat je nog dierbaar is! Mijn hart breekt als je dat hoort van ontvoerde en vermoorde kinderen die door vader of moeder worden gedood enkel en alleen om de ander te raken. We hebben moeten vluchten naar het buitenland. De vechtscheiding heeft uiteindelijk dik 2 jaar geduurd.

Ik heb weer een relatie gekregen deze man was al gescheiden en had de zorg over zijn twee tiener dochters die toen 15 en 16 jaar waren. Ondanks co-ouderschap woonde die twee aldoor bij hem. In het begin ging het wel goed we bespraken veel heb niets veranderd aan of in het huis en alles ging in overleg en instemming van zijn kinderen. We hebben afspraken gemaakt van puur huishoudelijke aard, wat je met je grootje ook zou doen als die bij je zou komen wonen. Gewoon ieder zijn eigen kleur handdoek en aangeven als je niet komt eten of als je iemand meeneemt om te eten. Het opvoeden was immers niet aan mij en bovendien met deze leeftijd en het hebben van zelf al een vriendje is iets waar ik me totaal niet mee bemoeide. Maar man-lief deed dat ook niet, totaal geen structuur geen waarden en normen werden bijgebracht en zelfs de normaalste afspraken werden niet nageleefd. Het treiteren begon naar mij naar mijn dochter en onze poes met suikerziekte.
Ik begreep het niet, ik was geen debet in de scheiding van haar ouders ze had zelf een vriendje haar moeder had vriendje waarom?Wat er allemaal aan treiterijen is gebeurd is een heel waslijst en dom als ik was melde is sommige dingen aan mijn man die dit leuk doorgaf aan de kinderen die zodoende nog meer lol kregen en een inzicht kregen in dat wat ik echt niet leuk vond. Beide kinderen logen om het minste en geringste maar de aanstichter tot treiterijen was wel de jongste van de twee.
Na 2 jaar werd van de een op andere dag het co-ouderschap nageleefd en dacht ik nu eindelijk meer privé te hebben en ook aan mijn relatie te kunnen werken iets wat zijn ex wel gegund is geweest. Dit was een zware teleurstelling aldoor waren de kinderen er nog en zelfs in het weekeinde kon moederlief ze niet overal heen chauffeurs dus was er niets veranderd. Voor het minste en geringste kwamen ze klepzeiker, en pappa gaf maar toe.
En daar speelde de kinderen aardig op in. zo lagen ze hier rustig te wippen met hun vriendje zonder schaamte of ik het nu hoorde of niet. En schrok je je kapot als je dacht alleen te zijn en een douche ging nemen je uiteindelijk met een of andere vreemde snoeshaan van een skinhead te worden geconfronteerd terwijl ze ook weer die week hier niet hoorde te zijn. Het was geen leven zo, geen privé, je werd bestolen en als je hier aan het poetsen was dan werd er moedwillige met koeken gekruimeld. Zelf met hun maandstonden gingen ze gewoon door met het naar bed hier met hun vriendjes en de smerigheid werd gewoon respectloos als was aangeboden. Dit ging te ver voor mij en sprak toch mijn man hierover aan. Hij zou het ze wel vragen maar nooit in bijzijn van mij mij natuurlijk dat ze met dergelijke daden werden geconfronteerd want dat moest je heeeel voorzichtig aan pakken want anders gingen ze misschien wel boos kijken naar pappie. Er verdween hier tal van dingen ook als ze bij hun moeder hoorde te zijn werd de koelkast geplunderd en dingen uit de vriezer genomen zodat jij aldoor misgreep. Vaderlief vertelde precies wanneer hij weg was en hoe laat terug. Je merk op een gegeven moment dat er mensen in je huis zijn geweest en zelf zijn ex was van de partij om ook in jou spullen te kunnen neuzen. Toen mijn man na een bepaald incident op het matje moest komen bij zijn ex omdat zijn oudste dochter tegen de vriend van zijn ex had gelogen. Was mijn verbazing wel compleet dit was de wereld op zijn kop. Haar geloofde hij wel en mij niet? Zij die hem jaren had bedonderd met het een na het andere vent in zijn bed was vreemd gegaan haar kinderen in de steek had gelaten bij hem en zij werd geloofd.
Toen kwam ook aan het licht dat de oudste die nogal eens uit de school klapte en niet zo geraffineerd en geslepen is als de jongste toegegeven had hier aldoor te zijn geweest als wij er niet waren. Ondanks de manier waarop was ik toch blij dat hij het nu ook eens van een andere hoorde en het nu wel voor waarheid aannam. Uiteindelijk ging de oudste op kamers gevolgd door de jongste die het nog geen maand heeft uitgehouden want ze moest en zou met vriendinnen op kamers en toen dat niet naar haar zin ging had ze heimwee en mocht van pappie ondanks een contract van een jaar gewoon weer thuis komen wonen.

De kat is overleden, mijn dochter met amper 17 het huis uit gegaan om te studeren en ik werkte van huis uit en had mijn eigen kamer waar ik behalve kantoor ook mijn persoonlijke spullen kon bewaren en het op slot kon doen. Ons narcistisch gestoorde type kon nu nog weinig uithalen dacht ik…. helaas is het alleen maar erger geworden.
Eerder had ik al bij de politie melding gedaan dat er regelmatig post van mij en mijn dochter verdween en nu met het mislopen van een overheidsopdracht en startende zaak ben ik naar de politie gestapt. Ik kon er de vinger niet op leggen dat het hier intern het probleem van de verdwijning was. Maar later zijn de puzzelstukjes toch in elkaar gevallen. Ondanks ik sterke aanwijzingen had werd ook dit nu van tafel geveegd door mijn man. Ik moest maar met kei harde bewijzen komen en trouwen van haar was nu ineens ook post verdwenen was het ineens.
Ik heb veel schade geleden hierdoor en ook met de studie fin. van mijn dochter grote problemen gehad omdat we nalatig zouden zijn geweest en geen bewijzen hadden geleverd. Ik heb de politie die het onderzoek nog gaande hield en elke vermissing van post serieus nam aan gegeven dat het zeer wel waarschijnlijk een intern probleem was en ik afmoest zien van verder onderzoek in deze of anders zou mijn man ons het huis uit zetten.

De oudste is gaan werken en hoewel ze overal die het maar wilde hoorden mijn zwart maakten bij andere kwam ze wel altijd hier lunchen en besteedde ze haar vakantie dagen hier en niet bij haar moeder. waar ze tussen de middag niet mocht komen. Mijn man die het allemaal onderschreef dat het ook allemaal niet leuk was voor haar zo een situatie confronteerde ik met het feit dat als het dan zo rot hier was en ze liefst snel het huis uit wilde gaan. waarom ze dan haar vakantiedagen hier opmaakt terwijl haar vader op het werk is en ook hier komt lunchen dan is hij er ook niet. Maar in die redenatie van mij kon hij zich niet vinden. Uiteindelijk is ze samen gaan wonen en bleef de grootse narcist nog over. Weer dacht ik nu ze "alleen" was ze wel een toontje langer zong maar dat was ook een grote vergissing. na ze me nog maar op weinig dingen kon vangen en een blind paard hier in huis geen schade kon aanrichten begon het fysieke geweld. Een keer liep ze me lomp bijna om en later heeft ze me met de rug tegen de verwarming gegooid.
Haar agressie en frustratie waren voelbaar en ik realiseerde me dat als er iets zou gebeuren ik nooit geloofd zou worden.
Deuren sloot ze niet als het huis verliet, styltang liet ze rustig smoren op de vloer.
Lomp kwam ze altijd de trap af donderen dat mij op een gegeven moment na dit alles de ingeving gaf dat als dat eens mis ging ze mij de schuld zou geven dat ik haar van de trap af had geduwd en mijn man dan ook achter haar stond.
Het liet mij niet los dat kind was zo gestoord en ik achtte haar echt tot alles in staat.
Ik ben naar de politie gegaan en deze zorg uitgesproken wat moet ik doen wat kan ik doen, ik ben super te woord gestaan ze hebben me serieus genomen en mijn man heeft ze ook moeten melden. Van dat gesprek heb ik niets gehoord maar hier is het wel gebeterd. Intussen is de jongste ook het huis uit maar het getreiter houd nog steeds niet op en dat zal echt wel blijven duren ook. Zo lang mijn man dit gedrag in stand houd hen beschermd niet zijn mond durft open te doen grenzen stelt zal het niet veranderen.
Daarom is het oneerlijk dat je haat hebt naar zijn kinderen.
Veel mensen zijn narcistisch in een bepaalde mate, maar ik ben van mening dat het een heel groot verwijt is naar de opvoeding. Als je je kind geen grenzen stelt het vertoonde gedrag niet corrigeert en het erger nog in stand houd. Denk ik dat het verwijtbaar is aan de ouders en opvoeders.

Een Moeder, 12-12-2013 12:08 #137
Ik heb een dochter die al 1.5 jaar in handen is van een narcist. Ik ben als moeder helemaal radeloos hoe kan ik mijn dochter redden uit deze situatie?
Ik zeg altijd je bent gehersenspoeld maar als ik dit allemaal hier lees dan klopt dat ook. We hebben constant ruzie. Ze heeft hem leren kennen door een vriend die ze had toen ze op een kamertje woonde, uiteindelijk heeft ze een relatie met die vriend van haar vriend gekregen en toen is het gezeik begonnen. Ze ziet niet in dat hij een foute vriend is, een narcist dus. Volgens mij heeft ze nog nooit gehoord wat een narcist is. Ze maakt ruzie met ons, de ouders om niks. ook zelf hebben ze heel vaak ruzie hij. manipuleert haar, zegt dat hij van haar houd, maar is ook niks van te merken. Het is al zo ver dat ze geen contact meer heeft met al haar goede vrienden en vriendinnen. Alleen met vrienden van hem, en als hij haar dan eens een keer mee neemt wat heel weinig gebeurt kijkt hij vervolgens niet meer naar haar om want zijn vrienden zijn belangrijker. Vorig jaar met oud op nieuw had hij afgesproken dat ze bij hem door kon komen vieren met zijn vrienden, terwijl familie haar had gevraagd om naar de familie te komen. Nee ze ging door vieren met zijn vrienden zei ze. Uiteindelijk heeft hij haar afgebeld en heeft ze moederziel alleen gezeten met oud op nieuw, dit is toch treurig of niet soms om zo om te gaan met je vriendin. Wij hebben toen tegen haar gezegd laat die L*L toch verrekken dat is toch geen vriend, maar nee ze heeft nog steeds een relatie met hem en zo zijn er nog veel meer van die dingen, hij houd haar in zijn macht. Hij is heel erg machtig tegen over haar zei doet alles wat hij zegt. Zo maakt ze dus ook steeds ruzie met ons want wij moeten ons niet met haar relatie bemoeien, maar ze ziet niet in wat er met haar gebeurt want daar is ze veel te labiel voor. Hij geeft haar een wiet en speed als ze zich K*T voelt ja dan kan hij nog meer misbruik van haar maken want dat heeft ze zich zelf helemaal niet in de hand. Hij komt naar haar toe wanneer het hem uitkomt en niet wanneer zei dat wilt, Hij liegt bij het leven tegen haar, geeft alleen Als ze verdriet heeft zoals dat er een sterfgeval is in de familie is hij echt niet de gene die haar komt troosten, dan laat hij zich vervolgens juist een paar dagen niet bij haar zien.maakt opmerkingen van je ziet er niet uit en waarom doe je zo tegen mij terwijl hij verschrikkelijk tegen haar doet, maar nee hij doet niks fout zei is het die altijd alles fout doet.Ze heeft steeds verkeerde vrienden die haar of mishandelen of haar in financieel problemen brengen. Ze weet helemaal niet wat liefde inhoud in een relatie dingen samen doen en het gezellig hebben samen. want dat heeft ze nog nooit mee gemaakt. Als wij haar dan weer op wijzen zegt ze jullie hebben altijd wat te zeiken op mijn vrienden die ik heb en en heb gehad. Ze is helemaal de weg kwijt door deze narcist. We hebben onlangs haar appartementje helemaal opnieuw ingericht.Ze kon gaan verhuizen haar vriend is niet komen helpen. Als je haar dan op aan spreekt heeft ze weer een smoesje klaar van ja hij had erg pijn aan zijn rug. zo is ze in 1.5 jaar tijd 4 keer verhuisd maar haar vriend heeft nog niet 1 keer geholpen, altijd wel een smoesje dat hij niet kon helpen. Nee hij wil ons niet leren kennen, want wij als ouders zien dat het niet goed is hoe hij is en doet. Hij zorgt ook altijd wel weer dat mijn dochter in de problemen komt door hem. Mijn dochter is heel goed gelovig en snel beïnvloedbaar en ja dat komt de narcist goed uit. Dit is een goede prooi voor hem hier kan hij mee doen wat hij wilt. En ja zo is het ook. Ze geeft hem haar OV kaart en vervolgens komt hij gewoon niet opdagen is zogenaamd in slaap gevallen, met als gevolg dat mijn dochter niet naar school kan kan. hij weet dat ze daar onder sterk toezicht staat want als ze verzaakt ze krijgt 3 keer een waarschuwing en dan wordt ze van school geschopt met als gevolg dat ze geen studiefinanciering krijgt en dus geen geld heeft om haar appartementje te kunnen betalen met als gevolg dat ze weer op straat komt te staan. Ik heb haar hierop aan gesproken en haar gewezen dat het tijd wordt dat zij moet kiezen, of haar vriend of wij als ouders die haar iedere maand financieel moeten ondersteunen met geld voor te eten anders red ze het niet. Ze moet echt af zien te komen van die narcist, maar ze snapt zelf niet en weet het denk ik ook niet dat ze een relatie heeft met een narcist. Moet ik haar hierop aan spreken en zeggen dat haar vriend een narcist is of maak ik het dan alleen nog maar erger tussen mijn dochter en os ouders? Ze geeft ook overal ons dus ouders de schuld van haar en haar vriend treft geen schuld. wij veroorzaken alles.
Het is duidelijk dat wij ons erge zorgen maken, wie kan mij goede raad geven hoe ik mijn dochter uit de handen van deze narcist kan krijgen en dat de band moeder dochter weer zo wordt als voor heen dat we gezellig samen gingen winkelen en leuke dingen deden.Ik weet dat het nog heel zwaar gaat worden als ze relatie gestopt is maar daar slaan wij en onze dochter ons wel doorheen, we zullen er dan voor haar zijn er haar erbij helpen en steunen zoveel als maar nodig is.

Fa, 29-10-2013 00:03 #136
Allemensen als ik dit weer lees. Wanneer word er eens een keer echt aandacht aan besteed dat er zulke psychopaten rondlopen. Ik bedoel waarom word er toch zo weinig aandacht besteed aan deze excessen ook bij de rechters.

Ik zou willen dat er zware straffen op komen op psychische mishandeling. Maar nee hoor er word niets aan gedaan. Ik denk dat ik maar weer eens de krant een mail stuur om het weer in de picture te brengen.

Ik weet nu sinds ongeveer 2005 dat dit soort mensen veel voorkomt en dat ik niet de enige ben. Maar er is sindsdien nog helemaal niets van de grond gekomen. Sterker ik heb het vermoeden dat het juist steeds erger word en er steeds meer van zulke mensen komen.

Echt walgelijk die zieke vent hieronder. Vreselijk voor die kleintjes.

Fa

Jannie, 28-10-2013 21:34 #135
Ex van narcist
Ik ben 48 jaar getrouwd geweest met een man waar geen emoties by kwamen kijken geen stukje liefde. Afhankelijk gemaakt en steeds de schuld naar mezelf wijzen. Ik heb een scheiding aangevraagd en ben nu 1 jaar gescheiden waarvan de pijn en verdriet nog lang niet verwerkt zijn, er is nu een nieuw slachtoffer. Nu zie ik pas hoe ik geleefd ben, nu moet ik mezelf weer leren kennen, maar ben blij van dit monster af te zijn.

Een Mama, 28-10-2013 13:47 #134
Hoe kan ik mijn kinderen beschermen tegen hun vader. Hij heeft een omgangsregeling met de kinderen. Als ze weer thuis komen zijn ze altijd moe en hebben weinig geslapen. Hij gil veel naar ze en geeft ze zonder reden straf. Al ze naar hem gaan dan weten ze wat ze te wachten staat het schoonmaken van zijn huis, wc, de was + ophangen, stofzuigen, de afwas en nog veel meer. Als ze het niet goed doen moet alles opnieuw. Als mijn jongste kind verdriet heeft naar mij dan moet ze in de washok zitten tot ze zegt dat ze mij niet meer mist, ook als ze haar brood niet wil opeten gaat ze het hok in. Mijn oudste moet vroeg opstaan als de hond binnen heeft gedaan en als ze dat niet wil krijgt ze een glas ijs koud water over haar heen. Hij laat de jongste bij hem tussen zijn benen geklemd zitten dan laat hij een scheet in haar gezicht, ze moet dan daar blijven zitten tot de lucht weg is dan lacht hij haar uit als ze misselijk is. Ik heb intussen een nieuw liefde, de kinderen zien nu dat het gedrag van hun vader niet goed is. Ze willen ook niet meer gaan. We zijn nu met het gerecht bezig om de omgang te veranderen. De oudste is bang dat haar vader toch gaat winnen. Hij wil de kinderen niet ophalen want ik ben met de kinderen verhuist het is mijn probleem en ik moet ze brengen. Ik ben samen met de kinderen verhuist naar een ander land niet heel ver van Nederland, ik heb geen rijbewijs en mijn man heeft tot nu toe gereden, de ene keer ieder de helft en da andere keer tot aan mijn ex zijn woonplaats. Ze gaan om de 2 weken naar hem toe. Ik weet niet wanneer het ophoud hij blijft ons leven dirigeren en mij onzeker maken. Hoever kan hij nog door gaan, ik heb mijn verplichtingen om de kinderen naar hun vader te laten gaan, maar hij is zo bezig tegen de kinderen dat ze bang zijn voor hem. Ik kan ze niet weg houden dan krijg ik een geldboete van 500€ per dag per kind. Hoe kan ik mijn kinderen beschermen tegen hem. Mijn jongste kwam thuis met 39,4 ik moest naar het ziekenhuis met haar daar kreeg ik naar vele testen dat ze een blindedarmontsteking had en als ze pas in de ochtend zouden opereren dan was ze er niet meer hij was geklapt. Ik kreeg te horen van mijn andere kind dat ik met hun naar de dokter moest gaan want ik wou toch alleen voor de kinderen zorgen. Door hem had ik bijna geen kind meer. Bij het bezoek van mij kind deed hij heel afstandelijk zijn vriendin vroeg hoe het was gegaan, hij stond veraf van haar bedje naar haar te kijken. Geen emotie in zijn ogen te zien. Mijn kinderen hebben het gevoel dat hij niet blij is met ze en dat hij expres zo doet tegen hun. Van hun stiefvader krijgen ze liefde en van mij ook. Maar van papa krijgen we dat niet, hij koopt zijn liefde met dure cadeau's. Hij betaald al vanaf we uit elkaar zijn geen alimentatie, kijk kocht van de laaste kinderbijslag die hij op zijn rekening stond een laptop en nieuwe schoenen kleding. En de kinderen hadden bijna geen kleding voor de winter en liepen op zomerschoenen. Kreeg ik te horen dat waarom koop jij geen nieuwe kleding voor de kinderen, nou jij heb hun geld opgemaakt, ik kan ze niets geven. Ik heb 3 maanden zonder geld gezeten voor ik mijn uitkering kreeg, ik was niet instaat om te werken, we moesten het met dat beetje wat mijn moeder kom missen ermee doen en de voetselbank. Ik vroeg een keer 35€ van hem want hij zat bij de schuld hulp verlener, daar kreeg hij 70€ van en hij woonde nog bij zijn ouders in. Ik vroeg dat aan hem en hij zei nee ik moet ook dingen kopen als ze bij mij zijn. Ik moest het soms doen met 20€ in de week en soms met 50€ wat mijn moeder kon missen. Ik ben zelf 23half kilo afgevallen om mijn kinderen te eten geven. En nu heb ik door de stress de ziekt van cronh gekregen dat weet ik nu 1 half jaar, mijn oudste zijn we voor aan het onderzoeken die heeft de zelfde symptomen als ik. Hoe kan ik ze ooit beschermen voor hem. Hij gebruikt de kinderen om mij te straffen en hij dat dat ook bij hun. Hoe krijgen mijn kinderen de rust wat ze zo nodig hebben. En ik ook

Ikook, 25-09-2013 06:51 #133
Ook ik ben in deze ellende getrapt, de mooie charmante donkere man die mij overweldigde met aandacht en liefde. Het monster wat mij vernederde, misbruikte, en manipuleerde. Isoleerde en controleerde. 6 jaar van mijn leven heeft het gekost en het enigste mooie uit dit huwelijk is onze dochter. Ik leerde hem kennen nadat hij een bedrijfsongeval had gehad, heb drie jaar dag en nacht voor hem gezorgd vanwege zware epileptische aanvallen en psychoses. De dag dat ik hem via de rechterlijke macht de deur uit heb laten zetten was meneer ineens genezen en speelde overdag de gehandicapte en 's nachts weer het charmante roofdier in het uitgaansleven. Ook na mij zijn er vele slachtoffers gevallen waar zelfs de politie weer aan te pas moest komen om hem uit de relatie met andere vrouwen te verwijderen. Ik heb dingen gehoord van vriendinnen na en tijdens ons huwelijk die voor mij gewoon duivels en onmenselijk waren zo slecht behandelde hij hun, en mij uiteraard ook. Alles wat hierboven staat klopt. Meneer wist mij ook alleen te vinden na onze separatie wanneer het hem uitkwam en hij mij advies danwel eten nodig had, of geld. Houden van bestaat niet in hun woordenboek, ze strooien rond met de woorden alsof het niets is, maar ook die woorden zijn alleen gebruikt voor persoonlijk gewin. Zelfs onze dochter van 4 misbruikte hij alleen maar door aan andere vrouwen te laten zien wat een geweldige vader hij wel niet is, en wanneer deze vrouwen hun interesse in hem verloren was ook zijn dochter niet meer welkom, tot het volgende slachtoffer zich aanbood waar hij indruk op wilde maken en dan kon hij opeens wel pappa zijn voor 1 a 2 dagen.
Nee ik ben niet boos meer, maar had gehopt dat ik wat slimmer was geweest en de signalen beter had begrepen en geplaatst. maar he ik ben ook een mens en het is gewoon weg niet te geloven dan een ander zo met je om kan gaan. Het is eigenlijk niet te bevatten omdat je zelf niet zo bent. Momenteel zit ik inde vrouwenopvang. ik ben deze zomervakantie gevlucht bij hem en de opvang ingegaan. Zelfs er op aangedrongen ver weg uit mijn stad overgeplaatst te worden. Nu op bijna 2 uur rijden bij hem vandaan. Rust voor het eerst na zoveel jaar. Ik kan alle mannen en vrouwen alleen maar adviseren kies gvd voor jezelf want dit soort mensen maken je geestelijk en lichamelijk totaal kapot. Hoe vaak ze ook zeggen ik houvan je het is gewoon weg niet waar! immers ze houden niet eens van hunzelf! ze gebruiken en misbruiken je alleen uit persoonlijk gewin, ze spiegelen, beschuldigen je van de dingen die ze juist zelf doen en hoe meer je naar hun maatstaven gaat leven hoe meer je jezelf verliest. en voor hun is het toch nooit goed genoeg. Breek eruit en kap alles maar dan ook alles af van ze, vaak voelt het als een verslaving, afkicken uit de relatie, maar er komen betere tijden, rust en je word er sterker van, want je verdient BETER! xxx Esther

Fa, 04-08-2013 23:39 #132
Hallo John,

Je vraagt of het kenmerken zijn van narcisme. Als je gaat kijken bij kenmerken van narcisme geschreven door de auteur Mjon dan kun je zelf kijken of en zo ja hoeveel hij voldoet aan kenmerken.

Maar of het nou echt belangrijk is? Je geeft zelf aan dat je niet gediend bent van zijn gedrag. En wat jij erbij voelt is belangrijker dan de mening van anderen toch?

John, 26-07-2013 21:18 #131
Hallo

Hier is mijn verhaal.

Ik ben 25 jaar en kwam overeen met een maat van mij. Hij is echter iemand geweest die altijd in mijn ogen mensen gebruikte voor zijn ogen goed en als de andere persoon geen zin had om met hem af te spreken begon hij manipulerend gedrag te vertonen. Een voorbeeld: ik woon alleen en heb dus veel maandelijkse kosten. Als ik op een zondag eens moe was en niet wou afspreken met hem, begon hij te schelden en te zeggen dat ik een luierik was die niets waard ben. Terwijl ik voor hem al een plezier te doen meerdere malen per week met hem had afgesproken. Hij woont ook nog thuis, heeft schulden (ondanks dat hij een volwaardig inkomen heeft), geen vriendin en zogezegd nog 3 andere vrienden die een vriendin hebben. DIt manipulerende gedrag (ook nooit op tijd kunnen zijn bij een afspraak en veel liegen) is me te veel geworden en ik heb dan ook besloten afstand van hem te nemen. Nu kan hij me nog niet met rust laten en stuurt me nog veel smsjes met kwetsende woorden en probeert me nog heel veel te telefoneren om me terug te overhalen om met hem af te spreken. Ik heb nu meer en meer het gevoel dat hij gewoon mensen gebruikt om mee af te spreken om zichzelf niet te vervelen. Ik kan nog ontelbaar veel voorbeelden geven op deze manier. Is dit ook een kenmerk van narcisme? Graag heb ik u mening! bedankt

Fa, 18-07-2013 10:22 #130
En ik hoop voor jou dat het bij de tweede keer blijft Lil.

Je hebt een bom met energie als je het hebt volgehouden met je gestoorde ex. Die energie kun je voor hele leuke dingen gebruiken.Trek je los van de geestelijke ketting, die hij om je nek heeft gehangen. Hij houd niet van je, hij kan niet zonder je omdat hij je nodig heeft om te misbruiken in zn eigen voordeel. Het is een keiharde waarheid, die je onder ogen zal moeten zien.

sterkte Fa

Lil, 11-07-2013 23:21 #129
Jeetje, precies wat mijn ex dus ook heeft in zijn karakter, alleen heb ik wel het idee dat hij van mij houdt, maar alles wat hier beschreven staat komt overeen met zijn karakter. Hij wilde niet naar mijn huis komen, maar ik moest naar zijn huis komen, en het liefst elke dag. Met andere mensen afspreken had hij liever niet. Eigenlijk moest alles zoals hij het wilde. Toch heeft hij wat charmants en dat trekt mij aan, waardoor ik toch weer na een break up bij hem terecht kwam, dat ging drie weken goed, maar zijn gedrag werd precies hetzelfde. Conflicten maken wat nergens over gaat, vervolgens heb ik het gedaan, praat hij mij schuldgevoelens aan, ga ik me schuldig maken en moet ik heel sterk zijn om niet naar hem terug te gaan, want hij wekt ook nog medelijden bij mij op door te zeggen dat hij van mij houd, niet zonder mij kan, en ik zijn hart weer heb gebroken. Merk echt dat ik mezelf elke keer kwijtraak en emotioneel kapot ben. Dus twee dagen terug heb ik voor de tweede keer de relatie verbroken… heel lastig dit soort mensen :(

Fa, 16-06-2013 11:24 #128
Na jaren weet ik intussen behoorlijk wat over deze stoornis. Maar wat ik me nog steeds afvraag is waarom ik mijn dochter al verscheidene keren langs mijn huis heb zien rijden.

Ik heb van meer slachtoffers hetzelfde gehoord. Dat de NPSer langs hun huis rijd. En alleen maar dat. Langs het huis rijden. Ik vraag me af wat ze dan denken te zien of te weten te komen. Ik zag het die keren dat ik juist naar huis terugkeerde waardoor ik de auto zag. Misschien dat ze nog vaker langs rijd, maar als ik binnen zit zie ik dat dus niet. En ik ben ook niet van plan achter de ramen te gaan gluren of ze er langs rijd. Totaal zinloos gedrag vind ik dat. Ik heb niet het vermoeden dat ze proberen te intimideren, want dan zou ik haar (denk ik) veel vaker langs zouden moeten zien rijden( Ik kom vaker terug van weggeweest.) Ik vraag me echt af wat ze nu denken te zien. Ik weet dat ze haar vader over alles over mij heeft geinformeerd. Maar nu ik geen contact meer heb kan ze niks meer doorgeven. Wat denkt ze dan van zon afstand te zien vraag ik me af.

Overigens woon ik zodanig dat ze echt om moet rijden en er dus niets te zoeken heeft. Ook als ze ergens heen moet is langs mijn huis rijden altijd een omweg voor haar.

fa

Fa, 02-06-2013 19:00 #127
Narcisten denken iedereen dom is, behalve zijzelf. Ook dat is een typisch kenmerk van een naricist

Het zijn vaak managers, die het boek"hoe word ik een rat" van Joep Schijf in praktijk brengen. Tenminste dat is wat ik van iemand gehoord heb. Mijn schoonzoon is ook een manager en idd ik heb gemerkt aan zijn handelen hoe manipulerend hij is. Mijn dochter word alleen maar erger door hem. Hij zei een keer dat ie erg knap is om te zien. Zielig. Ze komen het langzamerhand toch wel te weten hoe hij in werkelijkheid is daar op zn werk.

Fa

Peter, 29-05-2013 23:59 #126
Ik herken me ook in de tekst, heb zelf een relatie gehad van een aantal maanden met een meisje dat wat 'raar' deed. Steeds heb ik haar vergeven of geaccepteerd dat ik fout zit maar heb het nu voorgoed verbroken omdat ik er gek van werd.

Relatie met een narcist is heel simpel uit te leggen : je weet echt nooit waar je aan toe bent en of de liefde wederzijds is. En als je om duidelijkheid vraagt dan mijdt diegene vaak het gesprek en begint dan over de koetjes en kalfjes. Wilde uiteindelijk zo graag weten hoe het nu zat tussen ons, dat ik haar zelf ten huwelijk heb gevraagd, waarop ze tijd voor nodig had om over na te denken om vervolgens hopend dat ik er nooit meer over begon.

Dus ja, Ik probeerde uiteindelijk haar te begrijpen (omdat ze een moeilijke jeugd heeft gehad) maar kwam tot de conclusie dat ze altijd iets de schuld moet geven en ze altijd drama in haar leven had. Het voelt rot (ik was ook verkocht aan de lieve kant) maar leven in de illusie is het echt niet waard.

Bedankt voor de tekst, erg verlichtend én opluchtend.

Ik weet niet zozeer of het een narcistisch kenmerk is, maar mijn vriendin heeft heel veel mannelijke vrienden die een luisterend oor boden en haar begeleidden als er weer drama was. (Ik weet niet precies wat die mannen verwachtten van haar --kan wel raden -- maar aangezien ze mij aan het lijntje hield weet ik haast 100% zeker dat ze dat bij hen ook deden).

Kaatje, 28-05-2013 22:46 #125
Hoi Fa,

Ja, het is wat hè? Inmiddels ben ik weer een paar dagen verder, heb ik veel over NPS gelezen en voel me ondertussen een stuk beter. Misschien heeft het bij mij niet zo lang geduurd omdat ik het onderbuik gevoel toch herkende (ervaring met narcistische ex baas en ex kennis) en ik me daardoor onbewust heb beschermd tegen deze N. Hij is er waarschijnlijk achter gekomen dat er bij niet veel energie te halen viel. Maakt het hele verhaal natuurlijk niet minder pijnlijk… want ik was hoe dan ook verknocht aan zijn 'mooie' kant.

En naarmate de tijd vordert vallen alle puzzelstukjes op zijn plek… zo apart… alsof ik de 6 weken in rap tempo heb herbeleefd. De gekke dingen die door hem zijn gedaan en gezegd… waar ik toen vraagtekens bij had en nu ongeveer begrijp (GEEN BEGRIP) waarom hij ze zei of deed.

Om me te kleineren… bang te maken… te verwarren… en daarmee mijn energie op te zuigen… nou ja, ik hoef het niet uit te leggen.

Ik heb nog wel een hele bizarre… tijdens een etentje kwam hij met allerlei manieren om zijn eigen hond uit zijn lijden te verlossen… de dierenartsen waren tenslotte te duur of onaardig, snapten hun vak niet of wat dan ook. Hij kon hem wurgen, de keel doorsnijden, doodschieten of de nek breken… hij zou hem dan wel eerst verdoven met chloroform.

En daar zat ik dan naar te luisteren als hondenliefhebber… ik ging ervan uit dat hij een grapje maakte en praatte zelfs mee door te opperen dat 'hem in de kop schieten' misschien dan toch de meest humane oplossing was.

Toen zei hij 'gelukkig' dat het natuurlijk een grapje was… uhuh…

Jeetje… zo raar dat ik in dat onderwerp ben mee gegaan!

Dus…

Kaatje, 28-05-2013 20:03 #124
Hoi Fa,

Ja, het is wat hè? Inmiddels ben ik weer een paar dagen verder, heb ik veel over NPS gelezen en voel me ondertussen een stuk beter. Misschien heeft het bij mij niet zo lang geduurd omdat ik het onderbuik gevoel toch herkende (ervaring met narcistische ex baas en ex kennis) en ik me daardoor onbewust heb beschermd tegen deze N. Hij is er waarschijnlijk achter gekomen dat er bij niet veel energie te halen viel. Maakt het hele verhaal natuurlijk niet minder pijnlijk… want ik was hoe dan ook verknocht aan zijn 'mooie' kant.

En naarmate de tijd vordert vallen alle puzzelstukjes op zijn plek… zo apart… alsof ik de 6 weken in rap tempo heb herbeleefd. De gekke dingen die door hem zijn gedaan en gezegd… waar ik toen vraagtekens bij had en nu ongeveer begrijp (GEEN BEGRIP) waarom hij ze zei of deed.

Om me te kleineren… bang te maken… te verwarren… en daarmee mijn energie op te zuigen… nou ja, ik hoef het niet uit te leggen.

Ik heb nog wel een hele bizarre… tijdens een etentje kwam hij met allerlei manieren om zijn eigen hond uit zijn lijden te verlossen… de dierenartsen waren tenslotte te duur of onaardig, snapten hun vak niet of wat dan ook.
Hij kon hem wurgen, de keel doorsnijden, doodschieten of de nek breken… hij zou hem dan wel eerst verdoven met chloroform.

En daar zat ik dan naar te luisteren als hondenliefhebber… ik ging ervan uit dat hij een grapje maakte en praatte zelfs mee door te opperen dat 'hem in de kop schieten' misschien dan toch de meest humane oplossing was.

Toen zei hij 'gelukkig' dat het natuurlijk een grapje was… uhuh…

Jeetje… zo raar dat ik in dat onderwerp ben mee gegaan!

Dus…

Fa, 28-05-2013 00:02 #123
Een paar van onderstaande punten herken ik van mn ex. Die zei hetzelfde toen we net getrouwd waren in 1973. Ik ben nu zover dat ik de shit van een narcist met dezelfde rotgang weer terugkaats als een boemerang. Ik vertel iedereen hoe gek mijn ex is. En het mooie is dat ik geen leugens vertel in tegenstelling tot hem. Ik gooi de waarheid de wereld in, maar wel op een hele rustige manier. Net zo rustig en beheerst als de narcist zijn leugens de wereld instuurt.
Fa

Kaatje, 26-05-2013 12:03 #122
100% zeker ben ik niet, maar ik ben bang dat ik de laatste 6 weken gedatet heb met een narcistische persoonlijkheid. Het begon zo ontzettend leuk allemaal. En vanaf het moment dat ik voor hem viel/ verliefd werd (2,5 week terug) veranderde er van alles.

* Intimiteit was vreemd, hij stopte halverwege 'de daad' want het voelde niet goed.
* Hij zou altijd maar alles moeten betalen, ik betaalde niks.
* Ik zou allemaal regels opleggen in de slaapkamer waardoor intimiteit vrijwel onmogelijk werd (ik wilde alleen geen tongzoen 's morgens vroeg).
* Ik zou nooit naar hem willen komen, hij kwam meer bij mij.
* Mijn hondjes zouden boven alles gaan.
* Ik zou geen leuke dingen met hem willen doen.
* Ik zou nooit geld hebben.
* Ik zou geen ruimte hebben om zijn gevoelens te bespreken.

Dit klopt allemaal niet, dat begrijpen jullie wel.

Andere dingen:
* Hij moest ineens 3 avonden achter elkaar overwerken (want er waren kapotte spullen geleverd, wat raar, 2 weken daarvoor ook al).
* Zijn telefoon lag altijd ondersteboven.
* Ik had een leuk plannetje geregeld en een vriendin hielp mij daarbij, hij vond dat ik hem liet bespioneren.
* ineens had hij een afspraak met 'een vriendin'. Als ik vroeg wie zij was, reageerde hij bot… ik zou hem wantrouwen.

En dan moet je nagaan dat we elkaar 6 weken kenden!? Het is nog maar 1 dag officieel voorbij (ik zou hem pijn en verdriet gedaan hebben) en ik zit altijd nog vol met vragen… wat heb ik verkeerd gedaan? Hoe heeft het zo kunnen escaleren?

Nu weet ik wel dat het niet aan mij ligt en dat dit waarschijnlijk precies zijn bedoeling is…

Pfff… lastig! :-S

Patrick, 16-05-2013 15:52 #121
Ik krijg koude rillingen als ik die kenmerken van een nacist lees want ik maak dat dagelijks mee met mijn "vriendin". En ik dacht iedere keer dat het de laatste keer was maar blijkbaar blijft dat duren tot je er van weg gaat. Ik heb 5 jaar in deze relatie gestoken; gelukkig niet meer. Ik blijf nog liever alleen dan leven met zo een persoon.

Fa, 13-04-2013 11:26 #120
Vreselijk hieronder. En die gierigheid is heel herkenbaar. Mijn ex had dat ook. Alleen maakte mijn ex geen schulden.
Maar hij heeft me wel een keer in elkaar geslagen toen ik in de supermarkt het groene steeltje van de paprika er niet wilde afhalen voordat ik de paprika ging wegen. Hoe ziek kan je zijn.

Ik schaamde me dood als mensen dat zouden zien. Ik zag al aan zn gezicht dat dat consequenties had. En ja thuis gekomen…

Maar E je staat er beter voor dan ik als ik het zo lees. Jouw kinderen willen er niet meer naar toe.

Mijn kinderen gaan wel naar mijn gekke ex, maar ik zie ze niet meer omdat ze boos zijn dat ik niet naar hem terug ga.

Je ziet dus E dat het nog erger kan dan jouw geval.

Fa

E., 12-04-2013 12:03 #119
Jaren lang heb ik gedacht dat ik alles fout deed. Mijn ex man zette me neer als een dom volgertje. Ik moest alles voor hem doen en als ik het niet deed dan sprak hij mij in geen dagen niet meer tegen mij. Ik verloor mensen om mij heen en hij zei dat ik niemand nodig had als alleen hem. We hebben kinderen samen en liet mij de zorg doen, als ik iets verkeerds deed of het zinde hem niet dan kreeg ik vaak te horen jij ben fout geweest. Ik werd daar heel onzeker door en probeerde alles goed te doen. Emotioneel ging ik er onder door want ik dacht ik kan niks. We hadden bergen schuld waar alles naar toe was gegaan weet ik tot de dag van vandaag nog niet. Zelf kreeg ik niets wat geld betreft geen cent. Als ik wat geld kreeg voor boodschappen te doen moest ik alles terug geven en als ik dat niet deed dan onder zocht hij mijn portemonnee om te kijken dat ik niets achter hield. Ik ben nu bijna 5 jaar van hem weg. De kinderen zien hem nu nog steeds de eerste half jaar moest ik de kinderen op de fiets naar hem brengen want ik heb geen rijbewijs, ieder weekend was dat. Uiteindelijk kreeg ik het voor elkaar dat ik dat niet mee hoefde te doen. Zijn vader waar hij bij woonde zei ik kan het niet meer opbrengen om de kinderen ieder weekend te ontvangen. Met veel moeite had ik het eindelijk voor elkaar. Ik wou ook dat hij ze kwam ophalen want hij had een auto ik niet. Maar hij deed het niet dat liet hij een ander doen. Die ook geen rijbewijs had. Door weer en wind kwam ze de kinderen halen net als ik toen. Ik ben in de eerst 3 maanden na de breuk ook heel veel afgevallen ik moest op mijn uitkering wachten dus geen cent te makken, maar ik moest wel mijn kinderen te eten gegeven ik at net zo veel als mijn jongste van 3 jaar toen om ze voldoende eten te geven. Ik vroeg of hij wat geld wou geven maar dat kreeg ik niet want jij bent weggegaan en ik moet ook wat hebben als ze bij mij zijn. Hij had zich al aangevraagd voor zijn schuld af te betalen en hij kreeg alleen zakgeld zo'n 70€ in de week. Hij woonde nog bij zijn ouders in die betaalde alles voor hem terwijl die ook weinig hadden. Mijn moeder gaf mij wat geld om eten te kopen en ik ging naar de voedselbank. Nu ben ik hertrouwd en woon niet meer in Nederland. Ik voelde me niet veilig daar maar hij nog steeds bezoekregeling met de kinderen. Om de 2 weken brengen we ze naar hem toe. Mijn man had dat voorgesteld om dan toestemming te krijgen om het land te verlaten. Mij ex wist het ruim van te voren en deed niets tot dat ik mijn huis had opgezegd en de scholen van de kinderen, ging hij op gerecht. Ik heb twee keer gewonnen ook in hoger beroep. De kinderen zijn al snel achter gekomen dat het ook anders kan gaan in een gezin. Ze willen vanaf die tijd niet meer naar hem toe. Ze zien nu in dat ze altijd aan hun lot zijn overgelaten en moeten nu ook zijn huishouden doen en krijgen straf als ze het fout doen. Hij kijk ook helemaal niet naar ze om. En gebruik ze om mij te pakken dat is zijn macht. Ze smeken om niet meer naar hem toe te hoeven en ze slapen ook met zijn allen op 1 kamer. Hij wil mij ook alleen spreken via de mail en daag me dat uit maar ik kijk wel uit wat ik zeg. Als we een keer niet kunnen rijden dan vraag ik of we dan kunnen ruilen nee dat gaat niet want dat is mijn week en jij heb altijd wel wat. Jij bent verhuist dus jij moet er maar voor zorgen dat ze naar mij komen, desnoods met de trein. Keer op keer ging hij naar zijn advocaat of ik een keer tegen zijn advocaat zei bent u gratis? Dan wil ik wel uw cliënt zijn. Hij gebruikt ook andere mensen om mij te kleineren. Die trappen er in en het lijd erop dat hij zich oplaad via die aandacht. Na bijna 5 jaar ben ik nog niet gerust over wat er de komende jaren gaat gebeuren. En ik kijk nu nog steeds om ook al woont hij ver weg. Hij betaal de kinderen ook geen alimentatie ook na zijn schuld af te hebben betaald. Nee ik kreeg een gerecht boven mijn Hoofd dat ik ze heb ontvoerd ook die heb ik gewonnen. Het is een hindernis die oneindig is. Ik weet niet wat ik kan doen om hem te stoppen met zijn macht spelletjes.

Marijke, 06-04-2013 22:56 #118
Weet gewoon niet waar ik moet beginnen na de hele avond op deze site te hebben gelezen en zo'n beetje overal herkenning in heb gevonden. Mijn man heeft alle kenmerken van een narcist en hoewel ik eerst wel al mijn vermoedens daartoe had, weet ik het na vanavond echt zeker. Aan de ene kant een opluchting, aan de andere kant ook eng omdat ik nu weet dat hij nooit zal veranderen. Ik wil weg bij hem en dat zal nog heel erg moeilijk gaan worden maar ik wil weer 'normale' dagen beleven in mijn leven… Ben nu bijna 10 jaar met hem en het wordt steeds zwaarder, erger, moeilijker etc…

T., 05-04-2013 04:06 #117
Het blijkt maar weer eens uit alle onderstaande verhalen dat je nog niet jarig wanneer je iemand met een narcistische persoonlijkheid tegenkomt. Helaas ben ik ook een 'slachtoffer' geworden. In mijn geval was dat een vrouw die ik via internet had ontmoet. Op weg naar onze eerste 'date' kreeg ik al een onheilspellend gevoel. Ik begon te zweten als een otter en durfde in eerste instantie niet het café in te lopen waar we afgesproken hadden. Ik wilde wegrennen! Had ik dat maar gedaan. Ik heb in totaal vier maanden met haar contact gehad waarvan anderhalve maand op intieme basis. Het was niet lang, maar in mijn beleving duurde ons contact jaren. Maar daar straks meer over. Een relatie kon ik het niet noemen. In die anderhalve maand heeft zij het wel drie keer uitgemaakt. Zij was op zoek naar de 'perfecte man' en ik voldeed niet in haar ogen. Dus zocht zij rustig verder op internet, ging zij naar speeddating, had ze een collega op het oog, liep zij alle mogelijke uitgaansgelegenheden af, etc. Nadat we de eerste keer sex hadden gehad, deed ze haar kleren aan en zei doodleuk dat ze naar speeddating ging! Ik was gewoon een gebruiksvoorwerp. Nu vragen jullie je af waarom ik mij zo slecht heb laten behandelen? Omdat dit soort mensen geniale manipulators zijn. Zij ontfutselde mij gevoelige informatie en gebruikte dit om een psychologisch profiel van mij te maken. Hierdoor wist zij precies hoe zij moest bespelen. Ook maakte zij gebruik van hypnosetechnieken zoals bijvoorbeeld verlaging van haar stem en je tegelijkertijd aan te raken om een voor haar lastig gesprek een andere kant op te sturen of te beëindigen. Mijn kwaliteiten werden gespiegeld waardoor ik dacht mijn 'soulmate' te hebben gevonden. Je moet wel verliefd worden op je eigen spiegelbeeld! Er ontstond een ziekelijke band en leidde tot een verslaving op zowel lichamelijk als geestelijk gebied. Maar er is nog een andere dimensie aan dit soort mensen, voorzover je ze mensen kan noemen. Toen ik haar voor de eerste keer zag, had ik sterk het gevoel dat ze van binnen leeg was. Omdat ze van binnen leeg was, was ze altijd op zoek naar 'voeding'. Zij was gewoon een roofdier in een schattig schapenvachtje oftewel een energievampier! Het zijn onvervalste dieven van levensenergie om hun leegte op te vullen. Ze stelen je goede gaven om daarmee anderen in hun web te lokken. Terwijl ze je energie stelen, maken ze je ondertussen ook geestelijk en lichamelijk kapot. Ze kunnen het niet uitstaan dat je wel gevoel hebt en empathisch bent. Dit maakt ze tot vernietigers van leven. Door middel van projectie dumpen ze al hun rotzooi bij jou. In mijn optiek word je spiritueel vergiftigd, daarom is het ook zo ongelooflijk moeilijk om definitief van deze 'mensen' los te komen. Tijdens mijn eigen ervaring met M. werd ik steeds vermoeider, begon ik gewicht te verliezen, mijn haar werd dof en dunner, mijn spierkracht nam af. Kortom ik was op weg een wrak te worden. Instinctief heb ik nooit in haar ogen gekeken. Op een gegeven moment maakte ze de opmerking dat ik niet wist hoe ze eruit zag. Ze sloeg de spijker op z'n kop, ik wist het inderdaad niet! Achteraf begreep ik dat mijn ziel ervoor zorgde dat ik niet in haar ogen keek opdat ik niet volledig in haar macht zou komen. Toen dat wel een keer gebeurde, voelde ik mij meteen duizelig worden. Het voelde heel onprettig. Zij zei nog: ''Ik kijk dwars door je heen, hè?''. Ik beaamde dat, maar wist dat er iets veel vervelender was gebeurd. Op een gegeven moment droomde ik dat zij op een bed lag met een soort zwarte nevel om haar heen en ik leek boven haar te zweven. Ik zag dat ik door een gele dikke koord met haar verbonden was. Deze koord zat ter hoogte van onze beider solar plexus. In deze droom sneed ik trok dit koord los. Deze droom had ik op een woensdag. Vanaf dat moment raakte ik het rusteloze gevoel dat mij voortdurend achtervolgde kwijt. Ruim een week later maakte ze de opmerking dat ze een keer heel sterk aan mij moest denken. Mijn vermoedens werden op dat moment bevestigd. Zij tapte op afstand mijn energie af! Ik vroeg heel nonchalant aan haar wanneer ze zo sterk aan mij moest denken. Volgens haar was dit op een woensdag. Ik was er ondertussen al met behulp van het internet achtergekomen dat ik met iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis te maken had. Na deze droom kwam ik op een site terecht waar precies deze actie werd besproken die ik in mijn droom had uitgevoerd, namelijk het doorsnijden van de verbinding met een energievampier. Ik stond perplex vanwege het feit dat mijn onderbewustzijn zo duidelijk had aangegeven wat er gaande was en hoe ik moest handelen. Hoe bizar! Ik heb nog meer vreemde dingen met haar meegemaakt zoals bijvoorbeeld een donkere nevel dat uit haar ogen scheen te komen wanneer ze heel kwaad was. Een andere een keer zat ik televisie te kijken en voelde dat ik bekeken werd. Ik keek achterom en zag M. mij met een triomfantelijk lachje aankijken. Ik was alleen thuis. Op dat moment had ik al helemaal geen contact meer met haar. Was dit astrale projectie of slechts mijn verbeelding? Een andere keer zaten we op de bank en stelde ze voor om samen te mediteren. Op het moment dat ik mijn ogen sloot, kreeg ik onmiddellijk een barstende hoofdpijn. Het leek wel alsof met een grote slang mijn energie werd weggezogen. Ik wist meteen wat ze aan het doen was en verzette mij tegen deze aanval. Met moeite kon ik mijn ogen openen, de hoofdpijn was vervolgens meteen over. Na deze brutale aanval heb ik twee dagen later alle contact met haar verbroken. Dat is nu anderhalf jaar geleden.
Een andere keer was ik in de slaapkamer en stond ik met mijn rug naar haar toe. Op het moment dat ik mij omdraaide, zag ik haar gezicht veranderen. Dit ging razendsnel! Het was zo bizar dat ik het meteen verdrongen heb. Dat dacht ik tenminste, nu weet ik het dat het de demonische kracht is die M. zo briljant maakte in haar manipulaties. Volgens mij worden sommige van dit soort 'mensen' gebruikt door demonische krachten om hun verwoestende werk te doen. Zij hebben ergens in hun leven bewust voor het kwaad gekozen en hebben zich opengesteld voor deze duistere krachten. Daarom zijn ze zo kil, berekenend en totaal gevoelloos.
Ook als je alle contact met ze verbroken hebt, kan je niet van ze loskomen. Dit komt omdat we sex met ze hebben gehad en door dit contact is er een permanente link ontstaan. Hierdoor kunnen ze ons leven nog steeds negatief beinvloeden via telepathie. Te ver gezocht? Google dan maar eens op psi vampires, energy parasites of energy vampires. Op de volgende websites is er ook veel nuttige informatie over dit onderwerp te vinden: narcissismfree en narcissists suck. In het Engels is er meer specialistische informatie over dit onderwerp te vinden. Mijn bovenstaande ervaringen hebben andere mensen ook meegemaakt en staan gewoon beschreven in de literatuur. Ik heb gevochten als een leeuw om mezelf terug te vinden. Het was heel confronterend omdat ik al mijn zwakheden onder ogen heb moeten zien, deze aanvaard heb en vervolgens daaraan ben gaan werken. Dit is de enige manier om nooit meer een slachtoffer te worden van een narcist. Alles wat onbewust is, moet bewust worden zodat de narcist geen verwarring meer kan stichten in je geest. Scherp je onderscheidingsvermogen aan door middel van kennisvergroting op dit gebied. Dan zal je beginnen op te vallen hoeveel er van deze gekken zijn. Helaas zitten ze ook in de politiek. Koude, ongevoelige mensen. Maar geloof mij niet op mijn woord. Onderzoek en observeer! Ook helpt het om jezelf lichamelijk te ontwikkelen. Als je lichamelijk sterker wordt, word je geest ook sterker. Immers lichaam en geest zijn één.

Jkm, 04-04-2013 22:55 #116
Deze site heeft me al een hoop vragen bezorgd. Nu ik dit lees over narcisme… ja… ik weet het niet… Ik loop als een normaal mens rond op dit aardbolletje, niemand heeft iets door voor het te laat gaat zijn he… Dit zijn kenmerken waar ik mezelf in kan herkennen. Ik begin een gestoordere visie te krijgen naarmate ik ouder word. Eigenlijk zo ver gekomen dat ik, zoals hier wordt omschreven, veel minder voel buiten een hoop wrokkige boel. Mijn jaren zijn al verstreken door mezelf buiten westen te zuipen. Dat het ophield, dat vretende gevoel van onmacht, geen controle over mezelf. Ik wou dat het ophield. Ik dacht door te drinken en pillen te nemen dat het eindelijk ging ophouden. Koude toestanden in je leven. Het niet kunnen verwerken hoe je echt bent. Relaties lang gelogen, bedrogen, onhandelbaar gedrag etc… Kil, geen moraal, geen echt verlangen naar warmte enkel egoïsme. Geen besef hoe het verder moest. Leven als een god maar niet de gevolgen ervan dragen, dat was voor een ander dacht ik, die zullen dat mooi oplossen voor me. Zo gaat mijn leven verder, geen greintje geluk dat ik mezelf toewens(te). Ik ben al een stuk verandert maar niet goed genoeg. Iedereen heeft het gedaan maar ik nooit! Zoals men vrouw nu al jaren zegt… je bent een zielig stukje jongen. Ik stoot de mensen af die echt iets met me inzitten en waarom? Waarom? Ik aanvaardt hun adviezen niet, hun vriendschappen niet. Ik wil heel graag mezelf willen laten onderzoeken tot op het bot… kostelijke grappen allemaal. Terug bij de dokter om hulp… geen tijd, geen dit geen dat… telkens een stom afgewimpeld antwoord. Al maanden zit ik te wachten op een antwoord van die domme psychiater en niks. Ik geloof niet meer in mensen daardoor. Moraal en geloof is weg… Meer en meer gaat het dieper de put in met me. Meer en meer zit ik plannen te maken om dat einde te bekomen…

Miro, 28-03-2013 02:36 #115
Wat ben ik onthutst, wat bizar om deze site met alle punten en kenmerken te lezen…
Ik lig/probeer te scheiden van een man wiens blauwdruk hier beschreven staat. Kippevel tot mijn tenen. De hel, het leed, het geraffineerde, de verlammende minachting… wat pijnlijk herkenbaar. Maar ik ben gevlucht, gevlucht uit die relatie. Niet alleen mijn ex was/is zo, zijn vader ook! Die vulde zijn zoon met veel genoegen aan om mij geestelijk te slopen. Ik vluchtte voor twee van deze nare hel-wezens, en nog elke dag vecht ik voor mij en mn twee kindjes. Inmiddels heb ik mogen ervaren hoe het voelt als iemand je aanraakt die werkelijk van je houdt!… het raakte mij zo diep vanbinnen dat ik spontaan de tranen over mijn wangen had. Een Kus die liefde overbrengt ipv een kus die een verborgen opdracht of agenda heeft.

Mocht er iemand zijn die na het lezen van alle ingezonden reacties en verhalen, erachter komt zelf in zo'n relatie te zitten… vlucht! Dat is mijn boodschap, vlucht voordat je volledig stuk bent, hem maakt t niet uit namelijk dat jij aan gruzelementen bent. In tegendeel; als je een vogeltje de vleugeltjes breekt kunnen ze niet wegvliegen en is het vogeltje afhankelijk… VLUCHT VOORDAT JE ER TE VER IN ZAKT.

S., 13-03-2013 23:05 #114
S.
Hi iedereen, hier ben ik weer. We zijn nu maanden verder en ik ben er al uit. Ik weet nu zeker dat ik ga scheiden. Ik zit gewoon met teveel pijn, woede en verdriet en het leven met hem is gewoon ondraaglijk. Hij heeft gewoon teveel schade aangericht en het frustrerende ervan is, is dat hij dat gewoon niet inziet.

Wat ik de vorige keer niet vermeld heb is dat hij een aantal jaren terug iets vreselijks heeft gedaan. Net toen ik dacht dat het niet erg genoeg kon zijn en worden, werd het juist wel erger. Ik was in verwachting van mijn 2de kind en toen besloot hij mijn zusje lastig te vallen.
We gingen een keer met haar op vakantie en toen is hij 2 keer in de kamer van mijn zusje geslopen. Ze heeft hem van zich af moeten slaan en schoppen. Hij hield haar oa vast en wilde haar zoenen.Toen ze op de 2de dag tegen hem zei dat ze mij zou vertellen is hij meteen naar mij toegegaan en begon een heel raar verhaal dat hij ''in bezit was genomen door iets' maar dat het gelukkig al weg was. Maar dat hij gevoelens had voor mijn zusje. En door mij dat op dat te vertellen, was dat dus plotseling weg. Dus alles was volgens hem ok. Ik was toen zo in de war. Het leek alsof de bodem onder mijn voeten wegzakte. Omdat ik in verwachting was, durfde mijn zusje me niet meteen te vertellen. Het heeft een aantal maanden geduurd voordat ze dat durfde. Ondertussen had ze het wel al aan mijn ouders verteld. Die waren zo in shock dat ze niet echt wisten hoe mee om te gaan. Hijzelf deed alsof er niets aan de hand was. In hetzelfde jaar is mijn moeder wel naar zijn ouders gegaan om hun te vertellen wat er was gebeurd. DIe waren toen te druk bezig om dit alles in een doofpot te zetten. Waardoor mijn man zich natuurlijk gesterkt voelde. Ik heb, vanaf het moment toen ik mijn zusjes kant van het verhaal hoorde, hem bijna gesmeekt om me te vertellen wat er nou echt was gebeurd. Ik kreeg verschilldende verhalen te horen. Hij wist het niet meer, er was niks gebeurd, hij was bezeten door 'iets'. Ondanks het feit dat ik er aan onderdoor ging en ik ook zag hoe mijn zusje eronder leed, bleef ik bij hem. Ik was er nl van overtuigd dat ik het niet zou overleven zonder hem met mijn 2 kinderen. Ondertussen is mijn verdriet, maar ook mijn woede erger geworden. Hij heeft wel af en toe zijn excuses aan mij en mijn zusje geboden, maar terwijl hij zijn excuses aanbied vond hij ook dat hij niet volledig de schuld had. Het ligt volgens hem nl. aan het universum of karma of iets dergelijks. Wij (mijn zusje en ik) hebben in het verleden of in ons vorige leven, volgens hem, dingen meegemaakt waardoor ons dit is overkomen. Hij is niet de dader, hij wordt gebruikt om iets uit te beelden ofzoiets. Terwijl ik dit typ voel ik alweer de woede in me want dit is zo een onzin! Ik weet nl. waarom hij mijn zusje heeft lastig gevallen. Hij was in die tijd nl. zo sexbelust en door mijn zwangerschap hadden we dus minder sex. Hij hoopte op 1 of ander manier dat mijn zusje wel zo gewillig zou zijn om sex met hem te hebben. Om zijn behoefte te kunnen bevredigen. Ik walg er telkens van wanneer ik er aan denk. Ik vraag mezelf constant af how the hell ik het zo ver heb kunnen laten komen. Ik had de relatie al lang kunnen beeindigen en dan had hij niet ook nog mijn zusje kunnen beschadigen. Helaas is dat echter wel gebeurd. In mijn gedachten sla ik hem zo in elkaar en doe ik hem vreselijke dingen aan. Maar in het echt zal ik het niet doen. Het ergste wat ik kan doen, is van hem scheiden. Daar is hij nl. heel erg bang voor. Ik heb hem vorig jaar dat al verteld en vanaf dat moment probeert hij zo lief te doen. Alleen snapt hij niet dat het te laat is. En dat hij aan de ene kant niet lief kan doen, want hij blijft manipuleren. Hij doet ook alsof ik hem niks gezegd heb over dat ik bij hem weg ga. Hij praat gewoon doodleuk over wanneer we ouder worden en dat we dan samen in het buitenland onze oude dagen zullen verslijten. Ik weet dat het een tactiek van hem is. Het heeft in het verleden gewerkt, want dan bleef ik toch maar. Nu kan hij praten als brugman want mijn besluit staat vast. Dit zal ik hem nl. nooit van mijn leven vergeven. Na de scheiding weet ik dat ik er nog lang niet zal zijn. Ik zal dan toch een manier moeten vinden om dit alles te verwerken. Daarnaast is het ook belangrijk dat mijn zusje dit alles ook verwerkt. Door die gebeurtenis met hem vertrouwt ze mannen niet. En heeft ze daardoor al een aantal jaren geen vriend.

Het enige waar ik aan denk is… ik moet weg bij hem. Want als ik dat niet doe, dan doe ik hem wat aan. En daarnaast verdien ik gewoon een betere leven. Nee, deze huwelijk met hem en hemzelf zal ik ook nooit vergeten. Daar heeft hij zeker voor gezorgd.

Maar ik heb hoop, hoop voor de toekomst. Ik weet dat de scheiding niet makkelijk zal worden, maar ik heb toch van alles al met hem meegemaakt dus dat kan er ook wel nog bij. Daarmee wil ik zeggen; niets is mij meer vreemd of raar. Dus ik overleef het wel! Reactie infoteur, 27-03-2013
Narcisten zijn talrijk en vindingrijk.
De kans dat je met een van hen te maken hebt, is groot.
De kans dat iemand beseft in een narcistische relatie verstrengeld te zijn,
is een stuk geringer.

Wanneer je voor het eerst beseft dat je leeft met iemand,
die waarschijnlijk de narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft,
moedig ik je aan op verschillende gebieden aan het werk te gaan.

Ten eerste moet je zo veel mogelijk leren over de stoornis van je partner,
de gedragingen, de zaken die de aandoeningen veroorzaken,
en de vooruitzichten op verandering.

Je kunt hiervoor het internet gebruiken om te leren, maar ik besef dat
je misschien een meer gerichte en inzichtelijke uitleg nodig hebt.
Die is vanaf nu beschikbaar in de vorm van de E-boeken over:
Narcisme & Relaties.

Het eerste deel over met de titel; "in de Ban van de N" gaat
over hoe je jezelf bent verloren, en is een gids voor als je net tot
de ontdekking komt wat narcisme is, maar zal ook waardevol zijn voor
iemand die er al jaren bekend mee is.

Het tweede e-boek: "De Ban verbreken" gaat over hoe je jezelf
kunt bevrijden uit een relatie met de narcist. Herkenbaar,
gemakkelijk te lezen en e-boeken die je het inzicht en de kracht
geven die je nodig hebt.

Omdat deze e-boeken in PDF vorm verkrijgbaar zijn,
kun je na het bestellen met lezen beginnen.

Het Eerst E-boek 'Narcisme en Relaties' is te bestellen via:
http://www.boekenbestellen.nl/PDF/narcisme-en-relaties/3483

NIEUW Deel twee: "De Ban verbreken":
http://www.boekenbestellen.nl/PDF/loskomen-van-een-narcist/6684

Mojo, 02-03-2013 20:27 #113
Lieve Mieke,
Dank je wel voor je lieve reactie. Zoals jij het verwoord, zo voelt het ook. Nee een ander weet de impact niet van wat je doorgemaakt hebt. Mij knaagt het gevoel waarom zo een einde maken aan een relatie. Waarom niet mij nog een keer onder ogen willen komen. Waarschijnlijk omdat hij niet durft en er al een ander op hem wacht. Ik zit er sterk aan te denken een brief te schrijven naar hem. Niet over hoe ik me voel, want dat sterkt hem, maar wat hij aanricht bij iemand. Een kopie wil ik dan naar zijn ex-vrouw sturen en een paar vrienden van hem, die ik nu ook niet meer zie. Ik wil gewoon niet dat hij hier ongestraft van afkomt. Ik ben gestraft, waarom hij dan niet. Denk je dat het van enig belang is of moet ik het gewoon laten rusten en kneiterhard aan mezelf gaan werken? Grote bewondering voor jou. Uit jouw reactie kan ik opmaken dat je een sterke vrouw bent. Voor mij nog een lange weg te gaan merk ik wel.
.

Mieke, 01-03-2013 17:31 #112
Lieve Mojo,
Bij toeval lees ik je verhaal.
Ik wil graag reageren, maar ik weet niet precies waarnaar je op zoek bent.
Zelf heb ik een paar jaar samengewoond met een narcist, met mijn kinderen uit een eerder huwelijk. Totaal kapot ben ik daar weer weggegaan. Niets was er van me over. Ik had ook nog het liefst teruggerend naar hem. Hoe idioot! Totaal verslaafd en afhankelijk was ik gemaakt. Ik wist heus wel dat het allemaal idioot was. Raar hoe zoiets werkt. Het sluipt er in en het maakt bezit van je. Je bent overgeleverd en afhankelijk.
Jouw verhaal is voor 100% herkenbaar.
Helaas moet je er zelf achter zien te komen. Het is niet zo dat je zegt: "Ga jij eens even bij de huisarts bloed prikken, dat weten we wat je hebt en kunnen we verder'. Nee, het zal van zijn kant altijd ontkend worden. Anderen vinden het moeilijk te geloven. Begrip ontvang je wel, maar de enorme diepgang en heftige impact is niet te bespreken met 'vreemden' of 'buitenstaanders'. Dat moet je eerst zelf hebben meegemaakt. Dat kun je echt alleeeeeen maar delen met lotgenoten. Om ervan te 'genezen, te herstellen' moet je alles ins en outs lezen over NPS en zorgen dat je met lotgenoten praat. Dan ontvang je bevestiging en (h)erkenning. EINDELIJK, dat was wat ik dacht toen ik erover las. Alle gekke situaties, idiote verdraaiingen, manipulaties etc etc… het viel op z'n plek. Pijnlijk! Ja! Delen met je familie en kennissen? Nee! Ze vinden je lief en hebben met je te doen, maar de werkelijk diepgang, die kun je noooooit uitleggen.

Veel sterkte!

Mojo, 26-02-2013 20:41 #111
De twijfel slaat toe. Ik heb nu zoveel gelezen over narcisme, jullie verhalen gelezen en nu twijfel ik. Misschien is het goed mijn verhaal hier te schrijven en ik hoop dat iemand wil reageren.
Ik kom uit een relatie van bijna 3 jaar. De eerste anderhalf jaar was hij een leuke, sociale man die er ook nog eens goed uitziet. Hij vond zichzelf ook wel heel fantastisch en wilde ook graag bevestiging hiervoor. Sex met hem was ongekend en ook daar wilde hij bevestiging voor. In de tussentijd verhuisde ik naar een andere woning en hij heeft me daarmee fantastisch geholpen. Toch voelde ik iets dat niet helemaal klopte. Na een half jaar zei ik ook tegen hem dat ik hem nog helemaal niet ken. Dat voelde vreemd voor mij omdat ik toch snel close ben met mensen, maar bij hem dus niet. Als ik bij hem thuis was, voelde ik me ook niet thuis. Ik dacht dat het aan mij lag omdat zijn 2 vrienden (meer heeft hij niet) zich wel op hun gemak voelden bij hem, maar ik miste de liefde in het huis. Hij heeft co-ouderschap en de ene week als hij geen kinderen had, bleef hij een week bij mij en mn kinderen. De andere week zagen we elkaar niet, maar belden wel elke avond. Soms urenlang. Op een gegeven moment zei ik hem dat ik weinig tijd voor mezelf had en als hij er een week niet was ik een beetje in een gat viel omdat ik moest wennen dat hij er niet was, maar ook dat ik alles in die ene week moest proppen om de week daarna er weer te zijn voor hem. Daarna begon het bellen ook minder te worden, de smsjes werden minder en kwam hij afspraken soms niet meer na. Alleen de afspraken als ik geen kinderen had kwam hij nog na omdat hij dan voor de sex ging. Altijd liep hij maar te zeuren en te klagen over zijn ex. Niks was goed aan haar en hij vertelde honderduit over hoe rot zijn huwelijk was geweest. Naar verjaardagen van mijn vrienden wilde hij niet, maar ik moest wel mee naar die van zijn vrienden. Eenmaal daar, keek hij niet meer naar mij om.
Wanneer een afspraak niet nagekomen werd en ik kwaad was, zocht hij geen contact. Ik moest naar hem toegaan om het weer goed te maken. Maar een volgende keer deed hij het weer. Dan zat ik thuis huilend op de bank en vierde hij zijn feestje. Hij begreep niet dat ik daar verdrietig over was, moest gewoon doorgaan en ook leuke dingen gaan doen zei hij dan. Ook moest ik niet altijd zo zeuren. Hij had gewoon niet altijd zin om te smsen en om te bellen. We hadden elkaar tenslotte 2 dagen daarvoor nog gezien.
Hij gaf me spullen die hij mee kon nemen van zijn werk of kon krijgen van een ander, maar iets persoonlijks heb ik nooit gehad. Ja dat we nog geen jaar samen waren kocht hij parfum voor mijn verjaardag, maar dat is het laatste geweest. Twee keer een bos bloemen heb ik in die 3 jaar gehad.
Eigenlijk heb ik steeds gedacht dat zijn gedrag te wijten is aan zijn alcoholgebruik. Hij drinkt namelijk een fles wijn per dag en ook nog een biertje of 2. Voor hem geen reden om te stoppen want hij functioneert goed zei hij. Maar altijd schoppen tegen anderen, vooral zijn collega's, maar ook zijn vrienden, mijn vrienden, mijn ex werd vaak onderuit gehaald deed mij geloven dat het de drank was. Ook vergat hij veel. Als ik zei dat ik iets gezegd had, wist hij het niet meer.
Op een gegeven moment kwam hij bij mij en vertelde dat hij naar de bank was geweest met zijn ex. Ze wilde zijn huis zien en hij introduceerde haar bij zijn kinderen als zijn nieuwe vriendin. Later gaf hij aan dat hij toch wel een goed huwelijk heeft gehad. Ik vertelde hem dat hij mij daar vreselijk mee kwetste. Vanaf dat moment kwam er geen slecht woord meer over zijn ex maar des te meer over mijn ex. Soms zei hij wel dat hij dingen niet had moeten zeggen of dat hij spijt had. Ook kon hij zeggen dat hij van me houdt, maar hij keek me dan nooit aan.
Manipuleren is hij goed in. Op zijn werk liet hij anderen alles voor hem doen en ook ik trapte daar vrolijk in. Vandaag zei hij dit en morgen was het weer anders en als ik daar dan wat van zei wuifde hij het gewoon weg. Over gevoelens werd niet gesproken.
Uiteindelijk werd ons contact steeds minder, ging hij heel vaak naar zijn ouders zei hij (zijn moeder werd ziek) en was al vroeg de deur uit als ik wilde komen terwijl hij altijd uitslaapt. Nu denk ik dat hij gewoon al een ander had en daar bleef slapen.
De laatste keer dat ik hem gezien heb zei ik tegen hem dat we misschien gewoon maar vrienden moesten blijven. Ik had het daarvoor al 2 keer uitgemaakt, maar hij beloofde steeds beterschap, zou zijn best doen voor ons en hij wilde me niet kwijt. Nu liep hij weg en zei, dan zal ik nog beter mijn best voor ons moeten doen. Je blijft in mijn leven. Vervolgens hoorde ik 3 dagen niks meer van hem. Na 3 dagen belde hij mij om half 12 's avonds maar niks zeggen. De volgende dag stuurde ik een mailtje waarom hij belde. De mail die hij terugstuurde brak mij. Hij had nagedacht, wilde vrienden blijven, praten had geen zin meer want we hadden al zoveel gepraat en hij zou de sleutel wel in mijn brievenbus gooien.
Hij is nooit agressief geweest tegenover mij, ook al sprak ik hem altijd direct aan op hoe hij mij behandelde. Stalken doet hij ook niet. Na 6 dagen lag inderdaad mijn sleutel in mijn brievenbus.
Laatst belde zijn dochter en ik vertelde haar hoe gekwetst ik was dat hij op deze manier te kennen gaf niet verder te willen. Dit had ik nooit van hem verwacht en ik kon alleen maar huilen. 's avonds belde hij, maar zei niks (zo'n broekzakgesprek). Ik vermoed zelf dat toen hij zeker wist dat hij een nieuw slachtoffer had gevonden hij mij de bons kon geven. Ik wilde niet verder met hem dat wist ik zeker. Ik ;voelde gewoon dat er geen liefde kwam uit deze man. Ik was van een zelfverzekerde vrouw veranderd in een vrouw met een minderwaardigheidscomplex en was ontzettend moe. Het voelde voor mij al lange tijd niet goed maar ik trapte wel steeds in zijn beloftes.
Of ik nu te maken heb gehad met een narcist weet ik niet. Hij kon soms stekende opmerkingen maken en deze vervolgens weer bagatelliseren zodat ik dacht dat het door mij kwam, manipuleren, zichzelf helemaal geweldig vinden, een ander zijn minpunten maar steeds vertellen, terwijl hij dezelfde minpunten had, liegen, zijn behoefte aan sex (hij heeft ook de porno kanalen) en uiteindelijk het afstoten en dan weer aantrekken door lieve dingen te zeggen.
Ik heb vreselijk veel verdriet gehad en de verhalen van jullie sterkt mij ontzettend. Ik sta hier niet alleen in. Gisteravond heb ik gedacht. Of ik ga hulp zoeken of ik stop met huilen. Tenslotte huilt hij ook niet om mij, is mij al lang vergeten en heeft volgens mij al een ander. Ik heb besloten voor het laatste te kiezen. Ik stop met huilen om hem. Ik ben het vertrouwen in de mens kwijt. Misschien komt het nog terug, misschien ook niet. Maar vanaf nu probeer ik de draad weer op te pakken. Ik ben een ervaring rijker (hoewel ik daar niet blij mee ben) maar alles heeft een doel in het leven dus ik hoop dat hier iets goeds uit komt.

Heel veel sterkte iedereen. Ik hoop dat iemand hierop wil reageren. Is hij een narcist of ligt het toch aan mij. Zijn omgeving vindt hem geweldig, evenals zijn kinderen.

Maskertje, 19-02-2013 21:11 #110
Wat ik hier allemaal lees; ik had het geschreven kunnen hebben. Heb 12 jaar een relatie gehad met een narcist, we waren getrouwd en hebben 2 kinderen. Vijf jaar geleden ben ik bij hem weggegaan. De mishandelingen, geestelijk en lichamelijk, waren zo erg geworden dat mijn kinderen en ik 3 weken in een blijf van mijn lijf huis hebben gezeten. Ik had aangifte tegen hem gedaan en hij heeft 5 dagen gezeten. Toen ik hem na een tijdje aan de telefoon had was het eerste wat hij zei dat ik hem genaaid had. De afgelopen jaren zijn jaren van ellende. Ik ben me sinds kort aan het inlezen over narcisme en echt alles klopt wat ik lees. Hij blijft maar doorgaan met stoken, manipuleren, dreigen enz. enz. en dat allemaal over de rug van de kinderen. Mijn jongste geeft sinds een tijdje aan dat ze bang is voor haar vader, ze heeft vaak kriebeltjes in haar buik want hij kan zo boos worden (om niks). Mijn oudste is aan het puberen en laat zich weinig uit over zijn vader, ik denk dat hij zich net zo opstelt als ik altijd deed, alles voor de lieve vrede. Maar de jongste heeft wat meer van zijn karakter dus dat botst vaak. Mijn advocaat heeft me aangeraden om bij de rechtbank een verzoek in te dienen voor het stopzetten van de omgang met mijn dochter. Ik weet natuurlijk al lang dat het voor haar niet goed is dat ze bij hem is, alhoewel ik het op zich wel belangrijk vindt dat ze contact heeft met haar vader(onder begeleiding maar gaat hij nooit mee akkoord). Ik heb nu een intakegesprek gehad bij een kinderpsycholoog, maar ze kan alleen hulp bieden aan mijn dochter met de handtekening van beide ouders. De psycholoog zou hem een brief sturen en daarin vragen om zijn toestemming. Een dag voor hij die brief zou krijgen heb ik hem een whatsapp gestuurd met de mededeling dat hij die brief kon verwachten. Ik heb daarop 50 berichtjes terug gehad, het was mijn schuld dat ze niet lekker in haar vel zit, en hoe moeilijk hij het wel niet had, dat hij niet rond kon komen, dat de kinderen het meest last hebben van mijn afstandelijkheid naar hem toe, en dat hij daar ook last van heeft want ja, uiteindelijk draait het allemaal weer om hem. Ik was woest, had bijna gereageerd op die beschuldigingen maar heb me dankzij mijn vriendin toch weer in kunnen houden. In het begin reageerde ik altijd, op alle mogelijke manieren heb ik geprobeerd hem dingen aan zijn verstand te krijgen maar tevergeefs, het levert zo veel frustraties op. Hij wilde wel toestemming geven voor hulp bij de psycholoog maar dan wou hij eerst een gesprek met haar. Nou dat kon. Afgelopen week zou hij daar naar toe maar hij is niet komen opdagen en heeft niet afgebeld, aldus de psycholoog. Dus duurt het langer voordat er hulp komt. Op dit moment zijn de kinderen ook bij hem, ik loop al dagen rond met hoofdpijn. Ik moet mijn kinderen beschermen maar er is altijd die angst. Als hij er achter komt waarom mijn dochter werkelijk bij de psycholoog is en dat het beter is om de omgang stop te zetten dan ben ik bang voor wat er gaat gebeuren. Volgende week heb ik een afspraak bij de politie om de situatie uit te leggen en een meldcode te vragen. Mijn dochter heeft mij huilend gesmeekt om niet tegen papa te zeggen dat ze bang voor haar is want: anders krijg ik nog meer op mijn kop. Het doet zo ongelofelijk veel pijn om mijn kleine meisje zo intens verdrietig te zien, en het maakt me zo verschrikkelijk kwaad. Hij haalt het slechtste in mij boven. Hij is al 5 jaar bezig met mij slecht te maken tegenover de kinderen. Het is zo gemeen. Ik ben bang voor de toekomst, voor die van mezelf maar nog meer voor die van mijn kinderen. Hoe kunnen zij hier mee omgaan, hoe vormt ze dit? Aan het einde van onze relatie woog ik 47 kilo, ik was op, totaal uitgeblust. En nu, 5 jaar later, nog steeds gezeur, ellende. Ik ben er zo klaar mee, ik doe vrolijk, ik lach en zing, de hele dag heb ik mijn masker op. Maar ik weet niet hoe lang ik dit nog vol kan houden. De wetenschap dat hij nooit zal veranderen maakt het nog erger. Hij heeft medicatie gehad, is opgenomen geweest maar het heeft niks geholpen. Hij kon zo mooi praten, ze trapten er allemaal in. Bah, bah, bah, wat walg ik van die man. Nooit van mezelf geweten dat ik zulke haatgevoelens voor iemand kon hebben. Het wordt tijd dat ik zelf ook maar eens een bezoekje breng aan een goede psycholoog, liefst iemand met kennis van narcisme, mijn woede moet eruit. Ook de boosheid die ik heb naar mezelf toe, hoe heb ik een relatie aan kunnen gaan met hem, waarom ben ik er weer ingetrapt… Nog steeds heb ik nachtmerries over de tijd met hem, mijn dochter huilt vaak in haar slaap. Hij maakt ons allemaal kapot. Is er iemand die hem kan stoppen? Soms denk ik: waren we er maar niet meer… dan was deze nachtmerrie voorbij maar ik doe geen gekke dingen hoor, daar ben ik veel te nuchter voor, zoiets zou ik nooit kunnen. Maar ik ben wel zover dat ik hem wat aan zou kunnen doen, echt! Maar ook dat kan natuurlijk niet want ik moet er zijn voor mijn kinderen, ik moet sterk blijven. Dus blijft het bij hopen, hopen dat hem wat overkomt… en terwijl ik dit schrijf realiseer ik me hoe erg dit misschien klinkt, zo steek ik eigenlijk helemaal niet en elkaar maar toch hoop ik het…
Ik heb nog geen nieuwe relatie, daar heb ik geen energie voor. Mijn kinderen hebben me al gezegd dat als ik een nieuwe vriend zou hebben papa hem dan in elkaar gaat slaan.
Ik bid elke dag, ik bid voor een beetje geluk voor mijn kinderen, voor betere tijden.
Er zijn weinig mensen met wie ik hier over kan praten, mocht er iemand zijn die er behoefte aan heeft om hier over te mailen dan houd ik me aanbevolen. Met iemand er over praten die hetzelfde heeft meegemaakt geeft misschien wat steun.
Ik wens iedereen die met een narcist te maken heeft (gehad) heel veel kracht en sterkte toe!

Kaatje, 11-02-2013 10:47 #109
Hallo,
Zo herkenbaar allemaal, heb 30 jaar met een narcist samengeleefd helaas. Leukste tijd van mijn leven vergooit nooit geweten dat een narcist zo in elkaar stak. Nadat ik de beslissing had genomen een eind te maken aan de relatie, ondanks ik ziek ben, is het de beste beslissing ooit, ik heb mijn leven weer terug. Maar het valt niet mee, het hele rijtje met kenmerken van de narcist is op hem van toepassing. Ik kon niet geloven wat ik las ten voeten uit. Ik ben hulp gaan zoeken eerst huisarts daarna maatschappelijk werk die mij
wees op de site over narcisme. Toen ik dat las veel alles op zijn plaats. Toen ik hem leerde kennen wilde ik graag weg thuis. Ik werd ingepakt de grond was te koud waarover ik liep, kreeg mooie cadeaus vertelde de hele dag dat hij van me hield. Ik dacht wat een geweldige man, maar niets is minder waar, toen ik na 3 maanden niet gepland zwanger was begon feitelijk de ellende al. Was controlerend en bezitterig en eiste dat ik al mijn vrienden
moest laten gaan, paste niet meer in mijn leven, was agressief. Werd geestelijk en lichamelijk mishandeld, gekleineerd, geschofeerd. Vrienden/kennissen deed hij niet aan. Iedereen was gek behalve hij. Iedereen zegt hoe heb je dat volgehouden al die jaren, ik kon geen kant op. Moest altijd weer terug. Ik had namelijk niemand meer. Ouders zeiden ga nou maar terug als ik weer eens op de vlucht was. Vrienden/kennissen had ik niet meer. Onze dochter heeft er weinig van meegekregen die is inmiddels volwassen, maar neemt het mij kwalijk dat ik haar vader een ultimatum had gegeven vorig jaar. Zelf weggaan zoniet laat ik je weghalen. Ik had geen andere keus, anders waren er doden gevallen. En wat nog het leukste van het al is dat niemand het heeft zien aankomen. Maar tot op heden de beste beslissing ooit, ondanks het toch ten koste is gegaan van mijn gezondheid.ik heb nl de ziekte ms en na de stress van het laatste jaar een schub/uitval gekregen maar ondanks dat nog steeds de beste beslissing ooit ook ondanks hij mij met een berg schuld heeft laten zitten. we waren niet getrouwd en geen samenlevings kontrakt en alle schulden stonden op mijn naam omdat hij niet krediet waardig was en dus ook nog in de schuldsanering zit want ik ben 100% afgekeurd maar ik heb mijn leven terug en nieuwe en oude vrienden gelukkig
jammer van alle verloren jaren. ik wens iedereen wijsheid toe.

Kisses (infoteur), 12-01-2013 20:44 #108
Erg goed artikel. Vraag me af of je met: kan niet alleen zijn, bedoelt dat hij/zij niet zonder relatie kan, of niet alleen zonder gezelschap om zich heen?

Vroeg me ook af, als een narcist alleen is, wat gebeurt er dan met hem/haar?

Mjon (infoteur), 09-01-2013 00:38 #107
Regelmatig bereiken ons berichten met de strekking:
"Help! Mijn partner is een narcist".
Herkenbaar?

Wanneer je voor het eerst beseft dat je leeft met iemand die waarschijnlijk de narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft, moedig ik je aan op verschillende gebieden aan het werk te gaan.

Ten eerste moet je zo veel mogelijk leren over de stoornis van je partner,
de gedragingen, de zaken die de aandoeningen veroorzaken, en de vooruitzichten op verandering. Je kunt hiervoor het internet gebruiken om te leren,
maar ik besef dat je misschien een meer gerichte en inzichtelijke uitleg nodig hebt.
Dit is beschikbaar in de vorm van het E-boek:
Narcisme en Relaties.

Dit boek verklaart op een nieuwe en eenvoudige manier veel over narcisme.
Ik denk dat kennis hiervan zeer belangrijk is omdat het gaat over een belangrijke behoefte aan inzicht. Als je dit boek gelezen hebt, heb je al een goede vooruitgang geboekt.

Na het lezen van dit boek bevind je jezelf in de situatie, dat je betere keuzes kunt maken. Allereerst krijg je meer informatie over de narcistische persoonlijkheidsstoornis - want het is niet algemeen bekend.
Daarna leer je over hoe het zich manifesteert in het bijzonder in relaties
Daarna leert je meer over de gevolgen van het zijn met een narcistische partner.
En dan ben je klaar om verder te gaan…

Voor wie is dit boek bedoeld?

Dit boek is bedoeld voor iedereen in een potentiële gevaarlijke relatie.
Het is een gids voor als je net tot de ontdekking komt wat narcisme is, maar zal ook waardevol zijn voor iemand die er al jaren bekend mee is.

Het maakt ook niet uit of je nog in de relatie zit, je er net uit bent of dat het al lang geleden is, dit boek zal je helpen om meer inzicht te krijgen.

Herkenbaar, gemakkelijk te lezen en hét boek om je het inzicht en de kracht te geven die je nodig hebt.

Ga naar de bestel pagina Klik op deze link en ontdek alles over Narcisme en Relaties. Onmiddellijk na aankoop van het boek, kun je met lezen beginnen.

Link naar Boek: http://www.pumbo.nl/boek/narcismeweb

Nessie, 30-12-2012 14:23 #106
Hallo allen,

En zie nu pas jou stukje Annie, fijn dat ik wat heb kunnen toevoegen. Bij mij gaat het niet beter, nu 5 maand na dato nog steeds geen rust. Hij blijft contact zoeken, mijn foto's staan nog steeds op zijn netwerk. Ik probeer niet te reageren maar dat lukt niet altijd. En dan ben ik zo dom om weer te reageren en ontstaat er weer een rel met alles wat mooi en lelijk is. Ongeveer 6 weken geleden heb ik contact gezocht met zijn ex uit wanhoop. Nadat hij hier in november zijn bezittingen had opgehaald was ik terug bij af. Hij had me weer terug met mijn gevoel. Ik dacht weer dat alles mijn schuld was, ik het allemaal gedaan had. Ik weet inmiddels meer dan me lief is van haar. Het verdriet, de pijn en woede die dat in me los heeft gemaakt kom ik niet mee weg. Ik kan niet geloven dat iemand zo gemeen kan zijn en zo heeft kunnen liegen… te ziek voor woorden wat ik allemaal nu weet. Mijn verstand is wel op het punt dat ik niet terug wil, maar mijn gevoel nog niet. Hij blijft proberen mij terug te winnen. Ik moet zo sterk worden dat ik alle berichten kan negeren en alle woede en verdriet kwijt raak. Iemand die mij advies kan geven?

Eef, 19-12-2012 15:49 #105
Lieve mensen,

Wat er met je gebeurt in zo'n relatie is zo onwerkelijk dat niemand er zich een voorstelling kan maken, tenzij je het zelf hebt meegemaakt. Het liegen, bedriegen, manipuleren en wat het met je doet is bijna ongeloofwaardig als je het aan iemand zonder ervaring ermee vertelt en dat is het moeilijke denk ik ook. Nu ik op mezelf in die relatie terugkijk herken ik mezelf zelfs nauwelijks en kijk ik met verbijstering op veel afschuwelijke momenten terug. Hoe is iemand tot zulke dingen in staat en hoe is het mogelijk dat ik me zó liet gebruiken, het allemaal toeliet? 4 jaar lang heb ik een relatie gehad met iemand met NPS. Dik drie jaar geleden heb ik de relatie verbroken en dat was de moeilijkste, maar wel de beste beslissing die ik had kunnen nemen, waar ik nog steeds ontzettend trots op ben.
Toen de verwerking. Nog steeds ben ik er niet helemaal bovenop, maar het gaat steeds beter. De relatie was begonnen op mijn 15e en mijn identiteit was helemaal verweven met hoe hij wilde wie ik was. Zelfs bij het uitkiezen van kleren heb ik lang daarna nog gemerkt dat de kleren die ik uitkoos eigenlijk kleren waren waar hij me in wilde zien, het deed me echt pijn om te merken dat ik niet eens meer wist wat ik zelf mooi vond! Ik heb er lang over gedaan om mijn eigen identiteit te vinden en de ergste pijn te verwerken. Ik heb erg veel baat gehad bij een psychotherapeut, vooral om te kunnen accepteren wat ik allemaal had gedaan waar ik spijt van had onder dwang/invloed van hem. Ook het feit dat ik nu een ontzettend lieve vriend heb die me de tijd had gegeven om het te verwerken en naar me luisterde, ook al bevatte hij het niet helemaal, heeft me enorm geholpen. Na zo'n relatie moet je leren je eigen mening te zeggen, maar ook uit te zoeken wat je eigen mening eigenlijk is. Als je jarenlang werd gestraft als je een mening had anders dan die van hem leer je dat vanzelf af. Ook het liegen moest ik afleren, want ook dat was dagelijkse routine geworden om aan straffen te kunnen ontkomen. Ik vond het vooral heel erg moeilijk om onder ogen te zien hoe erg ik me had laten gebruiken, net zoals Bert zegt. Ik merk in sommige situaties nog dat ik last heb van het verleden, maar ik ben al een heel eind gekomen en ik ben gelukkig met wie ik ben.

Iedereen die een relatie heeft en die de verhalen op deze site in zijn of haar partner herkent druk ik op het hart om de stap te zetten om als je twijfelt de relatie te verbreken, je bent er sterk genoeg voor! Wat mij had geholpen was dat ik voor mezelf de redenen had opgeschreven, waardoor ik daarna niet weer zwichtte voor zijn manipulatie en woede. Het is moeilijk, maar het is het zeker waard. De vrijheid die je voelt als je jezelf hebt teruggevonden wegen op tegen alle problemen waar je in terechtkomt door het verbreken van de relatie. Ik ben er veel sterker uitgekomen en ik weet zeker dat jullie dat ook kunnen, heel veel sterkte allemaal, blijf bij jezelf en bij je eigen gevoel!

Ancho, 13-12-2012 13:51 #104
Ansho,
zeker herkenbaar, ik heb 11 jaar een relatie gehad met een narcist, waarvan 8 jaar getrouwd. Het is vechten tegen de bierkaai. Heeft mijn verstandelijk beperkte zoon, die meerderjarig is tegen mij opgezet en financieel uitgebuit. Heeft mijn zoon ook allerlei aangiften laten doen tegen mij. Het is een wolf in schaapskleding. Hij is een charmante man die zich in de slachtofferrol plaatst, waar velen mensen intrappen, waar ik natuurlijk zelf ook voor ben gevallen.
Voor mij is hij een aantal jaar geleden van zijn voetstuk afgevallen. Lang tegen de scheiding aan zitten hikken maar uiteindelijk toch doorgezet. Ik wist van tevoren dat het ellendig zou worden, maar ben ondanks alle strubbelingen heel blij dat ik door gezet heb. Alles komt goed! Groetjes Ancho

Zaza, 26-11-2012 22:24 #103
Hallo allemaal,
Jeetje wat is dit allemaal herkenbaar, zeg. Ik heb 4 jaar met een narcist samengeleefd. Ik ben er ook mee getrouwd geweest en hij is de vader van mijn zoontje. Ik heb vreselijke dingen met hem meegemaakt en dit duurt eigenlijk nog steeds. Ik heb een nieuwe partner die goed is voor mij en voor mijn zoontje, maar toch kan ik maar niet loskomen van mijn narcistische ex. Hij verzint van alles over mij en manipuleert iedereen om hem heen, maar ook om mij heen. Zijn leugens zijn nogal ernstig. Hij probeert mij constant in heel kwaad daglicht te zetten. Ik ben al 4 jaar bij hem weg bij hij is nog steeds laaiend… Zo kan hij bijvoorbeeld niet verkroppen dat mijn zoontje een hele goede band met mijn vriend heeft. Hij wordt ook boos op mijn zoontje daardoor… Ik heb al verschillende mediators geprobeerd omdat ik het goed wil voor mijn zoon maar het lukt allemaal niet… Vandaag weer een gesprek bij een mediator gehad. Hij had mij met de grond gelijk gemaakt en ik barstte uit in huilen. Ik kon niet meer voor mezelf opkomen. Zijn eigen moeder wil niks met hem te maken hebben. Zijn vader heeft 10 jaar geen contact met hem gehad. Hij is heel gemeen. Verzint allerlei dingen. Vergroot dingen. Zo belt hij bijvoorbeeld om het minste geringste de politie, verzint verhalen en vervolgens beweert dat ik een strafblad heb en een heel dik dossier bij de politie. Dit is echter niet waar! Ook op zijn moeder heeft hij politie gebeld. Met zijn vader heeft hij jarenlang geprocedeerd via de rechtbank over geld dat hij meende van hem nog te krijgen… Hij heeft al vele relaties gehad. Sommige vrouwen wilden zelfs zelfmoord door hem plegen. Ze hebben contact met mij opgenomen omdat ze het zo erg vonden dat ik een kind met hem had! Ook probeert hij altijd een vrouw financieel helemaal uit te kleden. Dit is een paar keer gelukt waardoor hij duizenden euro's "rijker" werd. Met dat geld doet hij grootse dingen: reizen naar Maruritius, dure cadeaus kopen voor vrouwen, weekendjes weg. Alles is om indruk te maken om anderen. hij heeft een hele goede baan en is goed in zijn werk. Wel meestal na 2 jaar wisselt hij van baan omdat hij dan ruzie heeft met de leidinggevenden. Hij is erg charmant… Daarom ben ik erin getrapt. Ik ben nu zwanger van mijn nieuwe partner. Vorig kindje van mijn partner heb ik verloren tijdens de zwangerschap waarschijnlijk door stress vanwege mijn ex… Ik trek het me heel erg aan allemaal. Hij heeft ook altijd van die complottheorieën. Hij zegt dat ik hem laat achtervolgen en hem wil vermoorden. Ook dit is niet waar. Verder vertelt hij dat iedereen jaloers op hem is omdat hij het zo goed heeft. Van onze zoon heeft hij hele hoge verwachtingen en de straffen zijn ook niet gering als mijn zoontje van 5.5 niet aan zijn verwachtingen voldoet…
Ik wil mijn leven niet meer laten bepalen door deze man. Misschien hebben jullie tips?
groetjes,
Zaza

Henderika, 25-11-2012 19:59 #102
Ik ben met een narcist getrouwd geweest Ik helaas niet zeggen we waren gelukkig getrouwd. En nu zijn we ook niet meer getrouwd, het ging van kwaad tot erger, ik kon geen eigen mening hebben dan was ik sterker dan hem nee dat mocht niet. En hij ging vreemd al mijn hele huwelijk. Daar ben ik vanmiddag achtergekomen. Ik wist niks van dit alles, maar nu ik op jullie site zit komt het wel overeen. Maar toch kon die ook heel lief zijn, maar hij kon het heel mooi doen tegen anderen zo dat het mijn schuld was. En inderdaad nooit een knuffel hij had totaal geen respect. Hij wist niet hoe hij een vrouw moest behandelen.

Hendrik Janson, 14-11-2012 10:38 #101
Een simpele vraag: Waarom staat in dit artikel overal "man", en "hij"? Zijn het alleen mannen die narcistische lullen zijn? Of zouden er ook vrouwen zijn dit zulke problemen hebben? We leven wel in 2012! Reactie infoteur, 15-11-2012
In de toelichting bij deze special staat:

In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen.

Bert, 30-10-2012 21:21 #100
Hallo

Heel herkenbaar allemaal zo heb ik ook een 3 jaar durende relatie gehad met een narciste.
Vooral het heen en weer geslinger tussen liefde voor degene en het toch ook aanvoelen dat ze niet echt van je houden anders zouden ze niet zo gemeen doen toch? Zelfs na 1,5 jaar na het einde blijf ik er nog last van houden. Ze blijft contact houden met een deel van mijn familie terwijl ze tijdens onze relatie af gaf op vrouwen die aan de (ex) familie bleven hangen. Uiteraard gelooft niemand mijn verhaal want zij is toch zo'n warme lieve vrouw.
Helaas heb ik ook de andere kant van haar leren kennen en kan mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik er ingetuind ben ook al weet ik dat het de besten overkomt. Als ik terugkijk denk ik waarom heb je je zo laten gebruiken en misschien is dat ook het moeilijkste van het verwerken. Ik wens iedereen veel sterkte en geluk in de toekomst.

Grt B

Annie Rozendaal, 28-10-2012 23:10 #99
Dag Nessie,
Wat fijn dat je mijn roep om hulp hebt gelezen en met een advies kwam. Weet je ik ben toen onze relatie slechter ging ben ik naar een psycholoog gegaan, en die herkende zijn gedrag gelijk en zei; Annie jij hebt nergens schuld aan, je bent getrouwd met een narcist. Ik wist niet wat het was, dus zei hij zoek op internet het woord Narcist op en je weet het gelijk.
Vervolgens laat hij me uit na ons gesprek en wie zit daar in de wachtkamer mijn man, dus ik zeg tegen de psycholoog dit is mijn man, waarop hij in zijn nabijheid gewoon zegt; maar Annie dat is toch een aardig man niks mis mee, misschien ben jij wel een zeur. Je snapt wel dat het vertrouwen nu helemaal weg is in de psychologische wereld. Hoe bestaat zoiets? Ik heb hem opgezegd en kreeg toen een vrouw, een engel, maar die werd verplaatst dus was ik haar weer kwijt maar zij heeft me goed geholpen maar na een paar sessies ben je alles nog lang niet kwijt dat zul je wel begrijpen he. Ik heb me heel lang gered met mijn man maar op den duur word je toch ziek en voelde ik me niet meer gelukkig vandaar dat ik gelijk hulp zocht, jammer maar dat werkte niet/tijdelijk. Ik ga nu een reading doen en krijg daarna een healing en goede begeleiding. Ik ben thuis in het paranormale en denk dat het me goed zal doen en verder heb ik het E book Narcisten in een relatie gekocht op internet, daar heb ik heel veel aan ik herken alles wat daar staat en ben verbaast dat ik dat zeker 8 jaar dit leven vol hield. Door dat E book voel ik voor het eerst begrip voor mijn situatie en dat voelt heel fijn. Er zijn nog 2vervolg E books over dat onderwerp en staan zulke goede tips in voor vrouwen zoals wij, het is zo makkelijk te lezen en begrijpen, ik ben heel blij dat ik het E book kocht, en voor hulp aan mezelf koop ik ook de andere 2 books, daar kan geen hulpverlener tegen op. Nessie dank je wl voor je aardig woorden aan mij en ik hoop dat jij wat aan de tip over het E book Hebt. Jij ook sterkte en het ligt niet aan jou hoor wat je man ook doet laat hem maar en ga goed voor jezelf zorgen, er komt vast een wel aardige man op je pad. Maar ruim eerst maar jou beschadigingen (door hem aangedaan) op hoor, dan kan je weer verder. Het klopt helemaal wat jij omschrijft, probeer je er los van te maken dan groei en bloei je zelf weer, daar moeten we naartoe vind je ook niet?
Groet Annie

Nessie, 26-10-2012 13:43 #98
Annie,

Vraag een verwijzing voor een psycholoog, iemand die weet wat Narcisme inhoud, 8 weken geleden (ik heb al eerder hier een stuk geplaatst, lees maar even als je wil). Ik weet wat je door maakt. Afgelopen weken is mijn ex hij druk bezig geweest met foto's van ons samen te plaatsen op zijn sociale netwerken, alsof de relatie nog bestaat. Afgelopen week krijg ik mails ene sms met smeekbede's dat hij hoopt dat we weer verder kunnen, ik ben een wrak geworden in de 2, 5 jaar dat we een relatie hadden en nog neig ik om terug te gaan. Wetende dat het dan over nieuw begint, hij ziet niet wat er werkelijk mis is.Afijn Annie, zoek HULP, alleen red je het niet. Ik weet wat j bedoeld als je zegt dat niemand je gelooft, buitenstaanders zien de leuke, lieve, charmante man. Dat is hij ook, in oppervlakkige relatie's, inhoudelijk niet. Vecht voor je gelijk! Schrijf alles op wat je overkomen is, dat helpt ook iets. Sterkte, en post hier anders zoveel mogelijk.

Annie, 26-10-2012 08:51 #97
Hallo ik ben Annie, die u eerst meer begrip vroeg voor de narcist vroeg. Ik heb nl vele wegen bewandeld om de man waar ik mee getrouwd was te begrijpen, dat is me niet gelukt, we zijn nu aan het scheiden, waardoor ik in een diep gat val van schuldgevoelens en verdriet en boos zijn op mezelf dat ik niet beter opgelet heb, ik had niet met hem moeten trouwen dan was mij veel verdriet gespaard gebleven. Ik slaap slecht eet slecht en kan nergens hulp vinden die mij helpen na het leven met een narcist weer op de rit te krijgen. Kortom hij maakt het goed, hij heeft in de tijd dat ik hard aan het werk was in ons huis een kring van voornamelijk dames en familie op zijn hand gepraat door zielig en onschuldig gedrag te vertonen, en dat allemaal om altijd iemand bij de hand te hebben waar hij terecht kan en of die hem gratis helpen met alles, een narcist is dus niet goed voor zijn eigen vrouw maar wel zo slim dat ze zichzelf helemaal indekken, zo dat hun leven gewoon doorgaat alsof er niets aan de hand is. Dus een ding moet ik hem nageven het is iemand met een sterke overlevingsdrang en spant andere goed gelovige mensen voor zijn karretje en speelt een en al onschuld en doet gewoon of er niets aan de hand is, negeert gewoon alle emotie die bij een scheiding komt kijken. Dat was gewoon griezelig, toen hij bij mij weg ging was hij erg blij en liep te stralen, zo van ik heb mijn bedje van hulp lekker verzameld dus ben ik verzekerd van altijd aandacht en hulp. Hoe bestaat zoiets, hij laat mij stuk en overbelast achter vol pijn en verdriet.hij had zich ook al verzekerd op het gebied van sex dat merkte ik aan zijn kleding als ik de was deed. Ik ken hem die veize was is allemaal niet van ons. hij heeft me na een gesprek over de relatie die niet goed meer liep totaal verstoten en niet meer bekeken, hij heeft daar een goedgelovige vrouw voor gevonden, maar eigenlijk was hij al heel lang met andere dames bezig want hij eist 24 uur per dag iemand die hem met zijn overdreven libido helpt, dat is hem gewoon gelukt, terwijl ik als zijn vrouw er altijd voor hem was. maar door dat ik veel pijn in mijn spieren kreeg deed ik het wat rustiger aan, dat leiden gelijk tot op zoek gaan naar een ander slachtoffer.en zo leven dus narcisten en ze lijken nog gelukkig ook terwijl ze zoveel vrouwen enorme pijn doen en willens en wetens. En alles wat een vrouw met ze wil bepreken ontkennen /afwijzen en ze gewoon voor gek of fantast verklaren/uitmaken. Ongelooflijk, maar nu ik hulp zoek blijkt het verschijnsel leven met een narcist totaal onbekend te zijn en er is daar geen specifieke hulp voor, daarom kunnen deze mensen ook zo makkelijk slachtoffers maken, ze lopen totaal geen gevaar en ze ontkennen gewoon en er is te weinig van bekent, om ze te doen stoppen lijkt het wel. wie weet waar ik terecht kan voor goede hulp voor inzicht over mijn leven met een narcist en het genezen daarvan, want het heeft bij mij ernstige sporen nagelaten op alle gebied, en daarbij woon ik alleen en wil de buren en vrienden er niet mee lastig vallen omdat ik het gevoel heb dat net als zijn familie mensen me gewoon niet geloven omdat hij zich heel aardig gedraagt t.o. iedereen dus verklaart men mij als gek zal ik maar zeggen, want zo voelt het wel op dit moment terwijl ik zelf beter weet. het lukt me maar niet de draad van mijn eigen ik weer te vinden ik zit nog zo in de ontsteltenis en ongeloof van wat mij is overkomen en ik kan er niet over praten dus krijg ik het maar niet op een rij hoe te handelen dat ik zelf weer verder kan en niet elke morgen na te weinig slaap huilend en overstuur wakker word. kortom ik ga door een hel en zie geen uitweg op dit moment. mensen denken als je 60 bent geweest dat je jezelf dan wel kan redden, dat dacht ik ook totdat ik 10 jaar met een narcist leefde toen was ik verbijsterd en mijn eigen ik totaal kwijt en zoek nu hulp maar ik weet niet waar. mijn huisarts heeft maatschappelijk werk aangeraden daar wacht ik nu al zeker 6 weken op onder tussen gaat het slechter met mij wie heeft advies voor goede hulp of begeleiding voor mij, als ik mijn verhaal maar kwijt kan en ik word gelooft en er is begrip dan voel ik me vast weer wat opgeluchter het lijkt nu een te zware last dat hou ik niet meer dus HELP annie

Me, 24-10-2012 14:19 #96
Jeetje, ik heb het licht gezien! Of liever de duisternis. Ik ben meer dan 20 jaar getrouwd geweest en in ALLES herken ik mijn voormalige echtgenoot. Nooit gedacht dat er een naam was voor zijn gedrag. Nog steeds, in de afwikkeling van de scheiding (die inmiddels al jaren duurt), loop ik op tegen alle kenmerken die je je maar kunt bedenken. Hij was perfect, ik ben alles schuld, hij heeft de kinderen (omgekocht) naar zich toe getrokken, ik ben een slechte moeder, hij heeft (ondanks huwelijk in gemeenschap van goederen) recht op alles, ik op niks, hij was normaal en ik gestoord, ik moet van hem maar op zeer lage stand gaan wonen, hij blijft wel in het gezamenlijke vrijstaande huis en ga zo nog maar even door. Hoe ga je in hemelsnaam om met zo iemand bij de scheiding in gemeenschap van goederen? Hij neemt zelfs zijn advocaat mee in leugens en daarmee natuurlijk ook de rechtbank!

Willemijn, 16-10-2012 20:42 #95
Dag allemaal, wat ik hier zoal lees is zo duidelijk en verhelderend voor me. Telkens lees ik weer iets dat ik denk, ja zo ging het toen bij mij ook.

Het duurt een hele poos om jezelf terug te vinden, maar dan ben je ook door een diep afgrond gegaan, maar kom je eruit, dan vind je uiteindelijk een pracht van een mens en dat ben jij.

Wens iedereen alle sterkte toe, je kunt het!

Angeliqueradstaak, 15-10-2012 20:17 #94
Hallo, ik heb ook een relatie van bijna 3 jaar achter de rug met een narcist. Kan iemand mij vertellen hoelang ze blijven terugkomen voor narcistische voeding. Ik ga er aan onderdoor, al die vernederingen, manipulatie, macht, controle pff. Gr Lieke

Van Ooijen, 12-10-2012 10:51 #93
Het stoort me wel lichtjes dat de Narcist hier steeds mannelijk is en het slachtoffer vrouwelijk, heb net een 21 maandenlange relatie opzitten met een vrouwelijk Narcist, het type dat van slachtoffer naar slachtoffer gaat en ben zelf in een depressie aan geraken als ik me niet herpakt krijg. Ik zag het gewoon niet of wou het niet zien door verliefdheid, werkelijk elk van de 12 puntjes komen overeen, en zowel bij mij als de vorige slachtoffers zorgt ze dan uiteindelijk dat je belaging aan je broek hebt zodat zij ongestoord verder kan gaan met haar nieuw slachtoffer, ik begrijp niet dat zo'n persoon in deze erge vorm niet wettelijk kan gestopt worden.

Joke, 09-10-2012 16:06 #92
Pas nu, bijna 10 jaar na mijn scheiding, na huwelijk van 29 jaar, kan ik het opbrengen een reactie te plaatsen. Alles is herkenbaar, op een paar punten na. Ik begrijp nog steeds niet, dat ik het zó lang volgehouden heb. Vorige week, op 4 -10 vierde ik 'mijn bevrijdingsdag'. Dit zegt genoeg.

Mary, 04-10-2012 21:52 #91
Zo herkenbaar!
Ik heb zelf de hele grote fout gemaakt 3 jaar geleden om mijn super lieve man waarmee ik al zo n 18 jaar samen ben te bedriegen door toe te geven aan het gemis van aandacht. Wat gewoon zwak is geweest!

Ik ben ingegaan op de moves van een collega.
Al heel snel liet hij mij zijn financiele situatie zien.
Wat er natuurlijk niet goed uit zag.
Veel schulden.
Maar toen was het kwaad al geschied.
Door mijn spontaniteit, openheid en vertrouwen in de medemens, zo ook in "dit monster" ben ik emotioneel misbruikt.

Alles wat ik hem verteld heb over mezelf en mijn leven heeft hij heel goed opgeslagen
Liet mij de dingen horen waarvan hij dacht dat ik ze wilde horen en miste in m n leven.
Hoe wanhopig kan je zijn zou je zeggen pffff.
Ik kan het niet uitleggen. loyaliteit, verantwoordigsgevoel, schuldgevoel wat hij constant
Door mijn openheid en goede vertrouwen in de medemens ben ik emotioneel misbruikt.
Wat ik ook weer zelf toegelaten heb want ik had ook weg kunnen blijven ik had immers gewoon een eigen huis.
Hele subtiele vernederingen, agressie, machtspelletjes waren begonnen.
Nooit was het genoeg wat ik deed echt nooit.
En wat heb ik hard gelopen en m n grenzen verlegd.
Ik begrijp nog steeds niet waarom ik niet eerder gestopt ben.
Ik kon gewoon niet geloven dat hij geen gevoel heeft en echt slecht is.
Ik zou het beste wel in hem naar boven kunnen halen of "positief kunnen veranderen"
Hoe naief!
Ook zijn drugsgebruik daar zou ik hem wel mee kunnen helpen. FOUT!
Hij wil daar niet vanaf en er zit niks positiefs in. maand na maand lag ik te dagen te huilen omdat ik niet begreep dat ik m n lieve goede man (die me overigens nooit in de steek gelaten heeft omdat hij me zo negatief zag veranderen)aan de kant gezet

Het ging constant over andere vrouwen, exvriendinnen…
Moest hem constant alle aandacht geven en nog was het nooit genoeg.
Porno, de druk voor een trio met een vrouw erbij, steeds extremere sex, hij had geen vrienden goh hoe zou dat toch komen…
Alleen maar TV kijken, achter z n computer wiet en coke
Get a live!
De emotionele mishandeling is het ergste.
Je geeft toe aan dingen waar je niet achter staat.
Dan nog de constante leugens, nooit toegeven, abnormaal sterke verhalen die je alleen in een film ziet.
Hiter fan!
TBS een van z n favoriete films.


had.voor deze agressieve kerel.

Marc, 03-10-2012 19:49 #90
Helaas wordt alles hier beschreven alsof het enkel mannen zijn die narcistisch kunnen zijn.
Ik ben zelf slachtoffer van alle hierboven aangegeven symptomen! Alleen, ik ben een man en lijdt onder het narcisme van mijn vriendin.
Bij deze dus bevestiging dat het niet enkel bij mannen voorkomt, wat zij nu wel wil geloven en dus ontkent zelf dit probleem te hebben!

Anneke, 27-09-2012 10:38 #89
Helaas heb ik zo'n buurman, en daar hebben wij echt last van. De vorige buren van hen waren enorm blij dat ze vertrokken, maar nu zitten wij ermee. Veel leugens, voelt zich continue aangevallen terwijl ik overleg wil over een aantal zaken. Helaas gaat dit niet. Het slaat over in pestgedrag van hem zoals een klein kind reageert op situaties waar hij zich niet in kan vinden. Bijvoorbeeld. De scheidingslijnen van ons erf. Hij claimt wat niet van hem is en ik moet steeds maar weer bewijzen dat hij ongelijk heeft. Dan moet ik dus met mijn poten van zijn heg afblijven. Jammer, maar de paaltjes van het kadaster geven duidelijk de afscheiding weer. En nog gelooft hij het niet. In de voortuin hetzelfde laken een pak. Heb nu maar een streep op de muur gezet om de lijn aan te geven. En heb de heg nota bene op EIGEN grond gezet om problemen te voorkomen. Ook dit wordt niet gesnapt. Hoe vaak ik het ook uitgelegd heb. Maar al zijn overlast een aanplant die niet logisch is moet ik maar accepteren, daar mag ik niets van zeggen. In onze gemeente had ik zelfs de heg OP de erfscheiding mogen plaatsen. (zij hadden de oude heg verwijderd en er kwam niets meer voor in de plaats). Wat mij betreft mogen ze linea recta verhuizen want zijn vrouw die psychologe is, gaat volledig mee in zijn leugen. Ik wordt dus door hen zwart gemaakt en als leugenaar beticht. Ik ben hier echt niet blij mee.

Nessie, 25-09-2012 15:58 #88
Hoi Accefietje,

Nee excuus kennen ze niet, het ligt altijd aan jou gedrag, ik wilde een jaar geleden na de 1e mishandeling er ook niet aan, wilde niet geloven dat de titel van toepassing is op hem.
3 Weken geleden is het voor de tigste keer geëscaleerd, heb opnieuw alles op gezocht wat ik er over kon vinden, en ja het is zo, alleen mag je iemand geen etiketje op plakken van de maatschappij en dus weet bijna niemand wat je gevoeld hebt/ bedoeld, ik zit er nog middenin, we zouden gaan samenwonen en heel veel spullen staan hier, dat moet allemaal nog terug naar hem. Durf de confrontatie voorlopig niet aan, maar zal moeten, ik heb ook fouten gemaakt in deze relatie, maar de grootste fout was niet voor mezelf op komen en me zo laten behandelen door hem, ohhh nee, dat is allemaal mijn eigen schuld zegt ie, ik kan een boek schrijven van alles wat voorbij kwam, en het lastige is, ik hou nog van hem, maar als ik hem terug zou willen en gaan, weet ik dat dat een keer echt fout af loopt
Alleen niemand ziet hoe hij is, hij is de lieve charmante mooie man, en hij heeft ook heus een goede kant
En niemand ziet de fysieke en geestelijke mishandeling, niemand ziet dat je gekwetst wordt, en jij bent degene tov zijn vrienden die gek is en hem zo naar heeft behandeld…
En dat gevecht win je niet, vanaf gisteren is het weer oorlog per sms en mail, weer leugen die hij roept en als je hem daar mee confronteerd, volgt er weer een uitbarsting met schelden
Maar dat gebeurde zo vaak, een uitbarsting vanuit het niets, of de stilte behandeling
Van zulke mensen win je het niet, want maar weinig mensen geloven dat achter dat mooie uiterlijk iemand schuilt die zelf niet eens weet dat hij het doet, heb hem wel eens verteld wat hij op bepaalde momenten wel eens tegen mij geschreeuwd had, volle verbazing van zijn kant "heb ik dat gezegd, nee… nou als dat zo is snap ik niet wat je nog met me doet, ik was al weg geweest" ze weten het vaak zelfs niet meer, heb vanaf 1e dag alles bij gehouden, waarom? misschien dat ik vanaf begin al voelde dat er iets niet klopte en nu zit ik met pijn, verdriet en schuldgevoel, want ik heb het allemaal gedaan.

Accefietje, 22-09-2012 22:46 #87
Hoi allemaal,

Ik heb al veel gelezen over narcisme maar mis een aantal belangrijke aspecten in hoe narcisme te herkennen. In een van de lijstjes staat bijvoorbijveeld dat mensen met narcisme nooit excuses aanbieden. mijn ex heeft een narcistische stoornis, maar kon/kan wel goed sorry zeggen. Het verschil zit em in de leegte achter de woorden. Een oprecht sorry zou op den duur ook tot ander gedrag 'moeten' leiden, waaruit blijkt dat de narcist doordrongen is van wat hij heeft 'aangericht'. Dat gebeurt dus niet bij iemand met narcisme.
Ben benieuwd of mensen dit herkennen?
Groetjes Accefietje;-)

Myriam, 21-09-2012 13:01 #86
Goedemiddag allemaal,

Het is zo herkenbaar, het doet goed om hier te zijn en te lezen dat je niet alleen bent.
Ik ben zelf aan het uitstappen van zo'n relatie van 1 jaar waarvan 6 maanden samenwonen en sinds een paar week op mezelf. De schade is diep en pijnlijk want mensen met narcisme maken je gewoon kapot zonder dat je het beseft en als je het door hebt, is het te laat.
Je houdt van iemand en dat maakt het moeilijk om de relatie te stoppen. Wel belangrijk is dat je van jezelf blijft houden.
Elkaar ontmoeten zou leuk zijn, een steungroep is een top idee.

Lieve groet,
Myriam

Stephanie, 06-09-2012 12:16 #85
Heb mijn (ex)partner ( "ex" staat tussen aanhaalingstekens omdat hij mij al 5 jaar zegt dat we geen relatie hebben maar hij blijft wel bij me al voor 5j en ondertussen hebben we al 2 kinderen… tis alsof we in theorie niet samen zijn maar in praktijk wel… ik weet dat dit zo onrealistisch is en ik dit eigenlijk niet zou mogen tolereren omdat ik mijn eigen leven anders zomaar verdoe… maar ja, hij heeft mij emotioneel in zijn greep, ik hou jammer genoeg echt daadwerkelijk enorm veel van hem, vraag me niet waarom maar bon… en ja, mijn verlatingsangst zal daar ook wel mee te maken hebben.) maar bon, mijn punt was: ik heb hem geconfronteerd met de "symptomen" van narcisme en relaties (en gewoon narcisme op zich) maar volgens hem is dit bij ieder koppel zo en bij ieder persoon op zich… daar gaat mijn kans om hem tot inzicht te doen komen.

Ik heb hem wel al eens horen zeggen tegen 2 vrienden van mij dat hij op zijn werk soms zit te denken dat hij nu 2 kinderen heeft maar dat hij daar totaal geen emotionele hechting aan heeft, dat hij perfect zonder hen zou kunnen leven, dat hij niet weet hoe dat komt, dat hij dat jammer vind en dat hij indd mss wel een probleem heeft ofz… maar dat was ook de enige keer… ik ben op zich al blij dat hij diep vanbinnen wel beseft dat er wat met hem is, ik steek hem ook al 2 jaar door dat hij een narcist is en ik denk dat hij dat wel beseft diep vanbinnen of, maar hij is perfect gelukkig zegt hij zelf en hij heeft daar totaal geen probleem mee… en ik en de kinderen.; wel ja, we moeten maar weg gaan alst ons niet aanstaat; wat ik ook al een paar keer heb gedaan, maar hij keert zelf steeds terug…

we wonen nu apart gelukkig, dus wanneer zijn gedrag mij teveel word vliegt hij buiten… hij komt toch altijd terug… wel frustrerend eigenlijk voor mij… ik ben nog maar 23, ik heb ook dromen en doelen die ik wil in mijn leven… hij houd mij daarin tegen… maar waarom laat ik hem dan zelf niet los… ik heb het mezelf te gewend laten komen… nuja… ik wou dat ik lotgenoten had om tegen te praten want niemand in mijn directe omgeving kent "narcisme" laat staan dat ik er dan kan over praten en dat ze me zouden begrijpen…

S., 05-09-2012 23:28 #84
S.
Ik moet mijn verhaal ook even kwijt, zit al 17 jaar in een relatie met een narcist. En ben dit jaar pas achtergekomen (met dank aan mijn zusje) dat ik met een narcist samenwoon en samenleef. Het begon zo mooi. Te mooi om waar te zijn en dat zei ik ook letterlijk tegen hem. Hij zei de perfecte dingen, deed de perfecte dingen, maar een paar maanden erna kwam al zijn ware aard. Ik deed niet wat hij wilde en ik werd uitgemaakt voor de slechtste vrouw op aarde. Ik was verbaasd geloofde mijn oren niet. Na die uitbarsting besloot ik het uit te maken. Ik had helaas de pech dat mijn moeder en een tante van hem juist super gecharmeerd van hem waren. Hij was nl. zo beleefd zo verliefd en ach hij bedoelde het waarschijnlijk niet zo. Vervolgens belde mijn tante hem op kreeg vervolgens zijn moeder aan de telefoon die vertelde dat hij zooo veel spijt had en verdriet. Hij had hardverscheurend gehuild. En of ze met me persoonlijke mochten praten. Nou dat praten was achteraf ook zo apart. Ineens was hij er met zijn ouders bij mijn ouders (ik woonde toen nog thuis bij mijn ouders) en vroeg hij aan mij de hand. Hij wilde dolgraag met me trouwen. Ik was echt de vrouw van zijn dromen. Ik was nog steeds gekwetst, maar door de enthousiasme van hem, zijn ouders en mijn ouders ook in de war. Misschien had ik me vergist, misschien moest ik hem maar vergeven dacht ik toen. De jaren daarna werd het echter erger en erger. We moesten en zouden op vakanties gaan ook al moesten we onze laatste dubbeltje gebruiken, maar het moest. Tijdens vakanties kreeg ik preken, scheldpartijen omdat ik niet deed wat hij wilde. Elke keer vroeg ik mezelf af wat ik eigenlijk nog met hem deed. Maar elke keer smolt mijn hart weer, wanneer hij weer spijt had en tranen met tuiten huilde.

Vijf jaar na onze eerste ontmoeting zouden we trouwen (ja, ik had gezegd dat ik na 5 jaar verloven wilde trouwen en beloofd was beloofd!). Dat was ook zo een nachtmerrie. Ik bleek tijdens de voorbereidingen in verwachting te zijn en ondanks dat de zwangerschap zo pril was, had ik al aardig wat zwangerschapsklachten waaronder rugpijn. Toen ik bijna 3 maanden zwanger was, trouwden we. Op onze trouwerij vertelden we nog aan niemand dat ik in verwachting was, het was immers nog te pril. Dus ondanks mijn rugpijn deed ik alsof ik geen pijn had en alsof alles ok was. Om 12 uur namen we afscheid van onze gasten en reden naar ons hotel omdat we de volgende dag op huwelijksreis zouden gaan. Aangekomen in ons hotel wilde hij champagne met me drinken. Ik was echter heel erg moe en had heel veel pijn. Nou het moment toen ik dat vertelde ontplofte hij. Wat ik niet dacht van mezelf. Wist ik wel niet hoeveel vrouwen met hem zouden willen trouwen. Wat voor een waardeloze vrouw was ik wel niet. En hij bleef maar doorgaan. De volgende ochtend ging hij gewoon door. Tot aan het vliegveld, tot in het vliegtuig. We hadden een tussenstop en in het andere vliegtuig ging hij door. Toen we aankwamen in onze suite was meneer nog niet klaar met zijn geklaag. De hele vlucht had ik gehuild. Ik had gedacht dat ik juist stralend aan de douanier of stewardess zou vertellen dat ik getrouwd was, maar dat kon dus nu niet. Pas toen ik in ons suite echt verrekte van de pijn toen pas toonde hij zgn berouw. Hij had spijt en ja daar kwamen de tranen weer. Echter tijdens de hele huwelijksreis wisselde zijn stemming elk minuut elke dag. Ik dacht alleen maar aan scheiden. Maar op de laatste dag van onze huwelijksreis kreeg hij een bericht dat een tante van hem was overleden. Hij was zo verdrietig en ja ik vond het weer eens zielig voor hem.

Al die jaren heb ik gedacht dat ik gek was geworden of dat ik de schuldige was. Ik had waarschijnlijk iets verkeerd gezegd of gedaan, maar wat ik zo verkeerd deed dat wist ik zelf ook niet. Door de vele reizen raakte financieel in problemen, maar wanneer ik hem daarmee confronteerde was het natuurlijk niet zo. Hij wist wat hij deed hij hij economie gestudeerd en ik zou er sowieso een puinhoop van maken.
Sinds een paar jaar heb ik een beetje zicht in de financien. En het is gewoon te triest voor woorden. Ik heb dankzij hem zelfs een schuld bij de bank voor 30.000 euro omdat meneertje een eigen bedrijf wilde beginnen, maar het was handig als het even op mijn naam stond. Voordat ik het wist zaten we bij de bank en ondertekende ik een ondernemerslening van 30.000 euro. En ik hoefde me er geen zorgen om te maken. Het zou goed komen. Het was zo terugverdiend.

Ik heb ook al die jaren geworsteld met mezelf. Wie ben ik nou? Ik heb via mijn werk stiekem al 2 keer gesprekken gehad met een soort van maatschappelijk werkers en dankzij die gesprekken kreeg ik mezelf een beetje weer terug. En sterkte ik een beetje aan. Maar ik ben er nog lang niet. Ik heb nog steeds heel veel onzekere momenten. Het is nl. zo vermoeiend om constant rekening te houden met iemand die geen rekening met jou houd. Waar je je constant aan zijn grillen moet aanpassen. Het is zo vermoeiend geworden dat mijn werk eronder begint te lijden en dat ik lichamelijke klachten aan ondervind. De relatie met hem is gewoon te verstikkend en heel erg emotioneel zwaar voor me. Als enige oplossing zie ik alleen maar een scheiding, maar waar ga ik naar toe met 2 kids (ja ik heb inmiddels 2) en schulden van hier tot Tokyo?

Ondanks deze kopzorgen ben ik wel al uit dat ik wil scheiden, maar in welk jaar dat gaat worden dat weet ik niet. Ik hoop wel zo snel mogelijk. Ik heb wel het geluk dat ik mensen en vrienden om me heen heb die me steunen en me meteen begrijpen in welke ingewikkelde situatie ik zit. En ze hebben ook beloofd om me te blijven steunen en dat doen ze ook.

Het is in de tussentijd een kwestie van overleven. Soms lukt het me om hem te negeren en soms lukt het me dat niet.

Ik hoop in iedergeval dat deze nachtmerrie gauw stopt en dat ik weer vrij kan ademen en mijn eigen leven kan gaan leiden.

X

Fa, 25-08-2012 23:12 #83
Hallo Maantje,

Een narcist hoeft geen drankprobleem te hebben, maar vaak hebben ze wel een of anderen verslaving. Die van mij had een zwaar drankprobleem, maar ik heb ook verhalen gehoord van gokpoblemen seksverslaving etc
Vaak hebben ze dus een of andere verslaving, maar je hebt ook narcisten die dat niet hebben. Maar waar ze een ster in zijn is jou laten voelen dat het allemaal jouw schuld is en dat alle problemen aan jou liggen. Terwijl zij zelf het probleem zijn.

Je voelt het wanneer je met een narcist te maken hebt. Je voelt je ongemakkelijk je voelt je niet veilig je voelt van alles dat er dingen niet kloppen. Ook kun je vaak een niet uitgesproken dreiging voelen. Ze kunnen ook vaak woordeloos jou heel ongemakkkelijk laten voelen. Ze hebben constant kritiiek op jou en anderen. En vaak buitenshuis die anderen waar ze thuis op vloeken en roddelen kruiperig aardig doen.

Enfin een vreselijk rot en naar gevoel. Soms laten ze je weer even goed voelen en voel je de hemel, maar dat is om je aan haar/hem te binden. Want constant slecht doen tegen jou dan ben je zo weg nietwaar? Mooie praatjes ja ja

sterkte Fa

Maantje, 17-08-2012 13:36 #82
Hallo allemaal,

Ik ben er sinds vandaag achter dat ik dus ook 6,5 jaar met een narcist heb geleefd. Ben zo blij dat ik daar nu achter ben, wat een opluchting voor mezelf. Ik heb altijd gedacht dat het aan mij lag, inmiddels weet ik wel beter. Twee weken geleden hebben we een punt achter de relatie gezet. Ik stond al langer op het punt om het te doen, maar je probeert toch nog van alles, we woonden sinds vorig jaar oktober samen, een huis gekocht helaas! Maar ook dit kom ik wel te boven. Ik kan alleen mezelf wel voor me kop slaan dat ik overal met open ogen ben ingetrapt, mooie praatjes, iedere keer beterschap beloven, ook hij heeft hij een drank probleem, weet alleen niet of dat ook een kenmerk van iemand die narcist is.

Het is allemaal zo herkenbaar ineens, voor mij vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Ben blij dat mijn ogen geopend zijn, het zal nog een lange strijd gaan worden, maar ik zie de toekomst weer positief voor mezelf en voor mijn zoon (hij is niet de vader).
Bedankt voor deze site, zal er nog veel aan gaan hebben.

Groetjes Maantje

Fa, 11-08-2012 21:16 #81
Minneke hij houd niet van jou. Iemand die van je houd die behandeld je niet op een dergelijke manier.

Iemand die van je houd die behandeld je met respect en met liefde. Dat doet je relatie niet. Hij vind je makkelijk om te gebruiken. Ik weet dat je dit niet fijn vind om te horen, maar met wat je schrijft kan ik niet anders dan dit concluderen.

Het is zoals het is zoals je schrijft. Jij bent zijn slaafje een gebruiksartikel niets meer en niets minder,

Ik hoop dat het tot je doordringt. Die mooie kanten die je ziet zijn om jouw onder de duim te houden. Want zeg nou zelf als ie constant vals zou doen was je allang weg en dat weet ie donders goed.

sterkte Fa

Mia, 08-08-2012 11:11 #80
Lieve Minneke,

Jouw verhaal is mijn verhaal, heel herkenbaar.
Ik probeer nu om het leven en men relatie voor mezelf leefbaar te krijgen. k Reageer niet meer op zijn venijnige, kwetsende beschuldigende opmerkingen omdat ik door men therapeut tot het inzicht ben gekomen dat het probleem bij hem zit en niet bij mij. Hij zit en leeft in een negatieve wereld en ik weiger om in diezelfde wereld te beginnen leven. Als hij weer eens zo'n opmerking maakt, keer ik me gewoon om en ga naar een andere kamer. Het doet me minder en minder pijn, het stoort me minder en minder. k Zie wel wat de toekomst brengt. Ik zit momenteel financieel een beetje moeilijk waardoor ik weinig opties heb maar vroeg of laat zal ik misschien toch de knoop moeten doorhakken. Tot die tijd gun ik het hem niet meer om me op men paard te krijgen en discussies uit te lokken want dat is iets wat hij blijkbaar nodig. Discussies, woordenwisselingen, hij kickt daar als het ware op. En ik, ik hou van kalmte, rust en een vreedzaam bestaan. Waarom in 's hemelsnaam moest ik op zo iemand vallen?

Heb je vragen of wil je je ervaring delen Minneke. Graag… want ik weet hoeveel deugd het kan doen om te horen en lezen hoe iemand anders het ervaart, eventueel kleine tips kan geven die verlichting brengen.

Veel sterkte en liefs,

Mia

Mo, 07-08-2012 09:35 #79
Hallo Minneke
Echt als ik het zo mag zeggen, lieve lieve meid!
Lees lees en lees. Maak het je eigen om te ondervinden wat een narcist met je doet in je leven. Observeer, kijk, voel en als je het weet voel je het.
Stop met hem. Ik heb geschreven onder het kopje 'Hoe gaat een narcist te werk 'al van af 19-02-2011. Ben nu 6 jaar verder in een relatie met een narcist en heb werkelijk niets meer.
Mijn 3 dochters bij de biologisch vader, (sinds afgelopen donderdag en ik vrijdag het met hem, mn financieel af wilde ronden, dacht sterk te zijn en klaar was voor een nieuw leven en gedacht dat hij me dat op zijn minst na al mijn inspanningen voor hem wel gunde.) omdat al mijn geld in zijn zaak zit en ik nu 07-08-2012 echt geen rooie cent in mijn portemonnee heb.
Afgelopen vrijdag zo ver ben gebracht door hem om eigenlijk een einde aan mijn leven te maken. (wat ik niet durf en niet kan) maar zie mijn noodoproep naar jouw.
STOP ALS JE NU NOG KAN. Ik heb wel mijn auto voor een paal gezet, gevolg auto totaal los en die ben ik dus ook nu met mij stomme kop kwijt. Waarom. Ik dacht misschien toch nog stiekem te hopen dat dit voor hem ook wel een teken zou zijn om het rot voor mij te vinden. Een heel klein beetje empathie te vinden. ECHT NEEEEEE dus.
Hij weet er van en doet er niets op uit, gunt me nog geen €1,00 terwijl ik er officieel nog €16000.00 van hem moet hebben. €16000.00 en mijn leven terug
Lieve Minneke, ik heb hem geloofd met een hoofdletter G, ik heb hem vertrouwd met de hoofdletter V, ik heb hem lief (gehad) met de hoofdletter L, maar zie waar ik zit!
Kan me zelf verwijten, misschien deels, maar het systematisch hersenspoelen van mij en alles daarom heen, had geen andere weg dan deze en moet ik mijn leven weer zien terug te vinden. Lees alles wat je kunt, maak het je eigen, vergaar kennis omtrent NPS. Doe het niet en denk aan je dochter. Ik heb me nooit kunnen bedenken dat ik hen niet om me heen zou hebben. Maar ook mijn nachtmerrie is waarheid geworden, heb geen geld om voor de meiden eten te kopen, en leg dat maar eens uit naar de buitenwereld, wat die snappen dit niet en zien hem zoals hij zijn spel speelt en dat doet hij zoooo goed. Heb nog 14 dagen alleen, omdat dan mijn vakantie er op zit en ik weer voor de klas moet staan. Gelukkig Olympische spelen en kan ik nog wandelen met mijn hond, waar ik normaal elke dag mee in de bossen loop, maar heb nu geen auto meer en moet ook zij wennen aan het wandelen in het dorp.
Lieve lieve meid, ga lezen maak het je eigen en maak heel snel een keuze, jij weet die het allerbeste en dat is ook de allerbeste.
Ik heb geschreven onder het kopje 'hoe gaat een N te werk" Data's voor 19-02-11, 26-07-11, 10-12-11, 18-12-11, 04-05-12, en onder kopje 'narcistische kenmerken' afgelopen week en nu hier. Lees mijn verhaal en zie waar je terecht kan komen, red je zelf en je dochter nu je nog kans hebt.
Ze VERANDEREN niet, GELOOF ME!
veel liefs moniek.
Soms sta ik onder m, of toebes dat ben ik. nu ga ik mijn houden bij mo, want voel hete adem in mijn nek, alsof hij meeleest terwijl hij er niet is. Ik ga een nieuwe weg, maar ben nog lang niet genezen.
Hoop je reactie tegemoet te zien.
Ik zelf zou zo hard willen roepen HELP ME!
Veel sterkte liefs Mo

Minneke, 06-08-2012 16:10 #78
Hallo, ik heb een relatie van een jaar ( officieel ) met een man waar ik heel veel van Narcisme in terug vind. In het begin lief en charmant en heel overtuigend. Nu hebben we bijna wekelijks ruzie, met aggressie tot gevolg. Hij is heel onplofbaar en heb het gevoel dat hij mijn leven en van mijn dochter wil controleren en beheersen.
Hij is van zijn vorige relatie ineens in onze relatie gestapt, ik weet eigenlijk niet hoe zijn relatie met zen ex was. Daar spreekt hij niet over. Hij heeft me al pijn gedaan, door uitspraken, door fysiek, ik weet het echt even allemaal niet meer.
Een dag kan goed verlopen en plots krijg ik een reactie of een opmerking waar hij zich aan heeft gestoord en ik moet het aanhoren. Ik denk al te vaak en te veel na over hoe ik me moet gaan gedragen, wanneer ik moet zwijgen, mag ik mijn kind knuffelen, …
Hij wil voor alles afspraken maken, ok, maar wel waar we elkaar in kunnen terugvinden en niet alleen hoe hij het wil of ziet. Alsof mijn mening niet telt, ik leef met een baas in huis die tegen zijn personeel bezig is. Ik durf dit niet te zeggen tegen mijn ouders, zij zien in hem een brave goede vriend. Zo moeilijk om hem te verlaten, want hij heeft uiteraard ook goeie kanten, en ik hou van hem en hij van mij…
Maar dit hou ik geen leven vol…

Fa, 30-07-2012 22:34 #77
Hallo Martin,

Ik heb ervaren dat ik het allemaal zelf moet doen. Ik heb er 6 dikke jaren over gedaan om mezelf weer terug te vinden. Waarna de tweede klap kwam en ik erachter kwam dat mijn beide kinderen hetzelfde gedrag vertonen.
Ik heb een hulpverlener waar ik mn hart kan uitstorten, maar dat is het. Echt begrijpen kunnen alleen mensen die hetzelfde hebben meegemaakt.

En nu mmoet ik met lede ogen toezien dat mijn 1ste en laatste kleinkind hetzelfde lot zal ondergaan. Uit wrok omdat ik 1 keer nee zei naar de steeds hoger wordende eisen van mijn dochter zei ze letterlijk: als je niet doet wat ik zeg zie je je kleinkind niet meer.

Ik heb weer een dik jaar nodig gehad om weer overeind te krabbelen. Minder lang dan die 6 jaar kennelijk. Nu is er reuma geconstateerd. Ik vraag me af of het toch onbewust stress is wat mijn lichaam aantast. Het is een auto imuumziekte. Ook al doe ik het goed in het leven en zit ik nhiet bij de pakken neer, het gaat toch ergens heen en je imuumsysteem krijgt een enorme opdonder.

Ik blijf doorgaan en weiger depressief te worden.


vr gr fa

Martin, 29-07-2012 08:24 #76
Zou het best fijn vinden om mensen in het echt te ontmoeten die in hetzelfde schuitje zitten. Van de buitenwereld krijg je weinig steun. Dat komt ook omdat je weinig bloot geeft door schaamte en onbegrip. Zijn er meer mensen die behoefte hebben aan contact?

Caitlin, 24-07-2012 17:07 #75
Wat ik nou zo graag zou willen weten (maar waar we waarschijnlijk nooit écht achter komen) is hoe een narcist er zelf tegenaan kijkt! Wat ervaart hij als wij onze gevoelens weergeven? waarom lijkt hij niet geraakt te worden door het leed dat hij anderen aandoet? ziet hij zelf dat zijn leven een aanschakeling van dezelfde relaties en drama's is, maar steeds met een andere vrouw? steeds weer hetzelfde cirkeltje en steeds weer een nieuwe vrouw (en soms ook kind) dat de dupe van hem wordt. Waarom doet hem dat niets? Hoe harder ik probeer hem inzicht te geven, hoe meer ik hem kwijt raak. Het drijft me tot wanhoop!

Martin, 24-07-2012 14:20 #74
Mijn vrouw heeft narcistische trekken (voorzichtig uitgedrukt). Ik zal jullie geen opsomming van haar gedrag geven. Ook al lucht dit soms wel op. Ik heb wel wat vragen. Ik wil graag weten wat jullie hebben gehad aan de professionele hulpverlening. Wij zijn zelf deskundig genoeg om onze vragen te kunnen beantwoorden en om te weten welke stappen we moeten zetten. Ook valt er genoeg informatie van het internet af te halen. Ik begrijp dat een hulpverlener dat extra zetje kan geven. Bemiddelen zal hij of zij niet doen. Wellicht ook weinig zinvol. Of probeert de hulpverlener contact te maken met de betrokkene? Wat voegt een hulpverlener nu concreet toe? Alvast bedankt voor jullie reacties.

Paulina, 17-07-2012 01:16 #73
Ik heb zelf ook een narcistische relatie achter de rug van 13 jaar mijn ex is eindelijk na zijn 13de proces voor de rechtbank door de mand gevallen eindelijk gerechtigheid!heeft zijn eigen dochter met zijn ouders samen jarenlang geestelijk en lichamelijk mishandeld heeft zichzelf hiermee voorgoed uit ons leven verbannen!

Rey Rubio, 06-07-2012 22:06 #72
Hallo, ik heb al jullie items over narcisme gelezen en heb de volgende vraag: Kan een narcist ook vrouwelijk zijn?
Ik leef namelijk al 10 jaar met mijn vriendin en zie ongelofelijk veel overeenkomsten.
Zo vroeg ik haar na 1 jaar ten huwelijk, waarop haar antwoord de volgende dag Nee was.(en zeker niet met jou!) gaande weg verslechterd de relatie, met name nu het economisch wat minder gaat.

Wacht uw antwoord af en wellicht een begin van een persoonlijke verandering.
ps rey rubio is een gefingeerde naam. Alvast bedankt.

Fa, 25-06-2012 20:21 #71
Goed dat je je verkering hebt uitgemaakt Maartje. Mijn ex heeft in de verkeringstijd ook gedreigd met zelfmoord toen ik het uitmaakte. Op een manier die medelijden bij mij opwekte en bij mijn ouders nog meer.

Had ik maar tegen mijn ouders ingegaan. Dan had ik geen kinderen met deze man en had ik al die piijn en verdriet niet gehad.

Blijf maar goed bij hem weg als je niet die lijdensweg wil die ik heb gegaan.

Dit in het kort. Je houd van een man die niet in staat is van jou of van wie dan ook te houden. Dat gaat je opbreken als je met het door wil gaan. En dan zijn de rapen echt gaar kan ik je uit ervaring zeggen.

Je kan zo niet verder zeg je. Hou je daar maar aan vast dan zit je op de goede weg. Je bent geen gebruiksvoorwerp waar iemand zich maar even op af kan reageren, maar een mens met een hart en een ziel, die ook als zodanig behandeld dient te worden.

Fa

Maartje, 20-06-2012 17:39 #70
Ik heb net mijn verkering uitgemaakt met een jongen die dit waarschijnlijk heeft.
hoe moet ik hier mee omgaan? als hij zegt ontzettend veel spijt te hebben en weer mooie beloften doet.
vaak is het de volgende week als weer mis en slaat liefde over in haat.
Ik heb gezegd dat als hij het moeilijk heeft wel contact wil hebben. maar hij is heel claimerig, en wil me eigenlijk niet kwijt terwijl hij ook bijna alles aan me negatief vind.
hij dreigt zelf met zelfmoord, of dat hij door gaat draaien als ik het uit maak.
Eerst reageerde hij zn buien thuis af voordat we verkering hadden, maar nu ben ik laat maar zeggen die persoon.
Hoe moet ik hier in de toekomst mee omgaan? want ik hou heus wel van hem, en we zitten ook op dezelfde school en vriendengroep.
Ik kan zo niet verder, want dan word ik zelf niet goed.
wat moet ik doen?

Annie, 19-06-2012 10:01 #69
Tot mijn grote verdriet blijkt het dat ook ik in een relatie zit met een man met nps. Alles begon zo mooi. Maar vanaf dat hij zijn vaak opgedrongen doelen had bereikt veranderde ook deze lieve man in een nare ruzie zoekende dominante man. Ik ben daar kapot van, en ga scheiden, maar ik heb geen huis en woon nog bij deze man, die mij nu telkens vraagt als ik in therapie ga (blijf je dan bij me). Ik heb gezegd dat hij dat vroeger al had moeten doen, ik ben nu bang dat therapie niet meer helpt. Hij is 64 jaar en ik ben 67 jaar en is van ons beide het een tweede huwelijk. Ik ben eigenlijk een beetje radeloos omdat ik mijn woning voor hem heb opgegeven (ik woonde daar 30 jaar) voor hem voelt dat als macht en hij gebruikt dat tegen mij, hij wil dat ik blijf maar ik wil/kan niet meer met hem leven. Ik kan hem niet vertrouwen ;hij doet stiekeme dingen en veranderd per uur van mening enz enz u kent dat gedrag vast zelf ook wel. Maar voor mij is het waar moet ik heen, ik zou graag een kleine woning hebben met een tuintje voor mijn 2 hondjes, maar dat is er bijna niet waar ik woon nl Utrecht waar ik al 50 jaar woon. Ik heb ook mijn deel in deze gedwongen scheiding, dus toen het mis ging ben ik naar een psycholoog gegaan. Ik wilde weten wat mijn deel in deze nare toestand was. Daar heb ik ontdekt dat ik te lief ben en me makkelijk aan pas gewoon omdat ik zo ben ik hou niet van ruzie en problemen wil ik graag oplossen, en dat is mijn valkuil in deze relatie geweest, dat komt door mijn opvoeding omdat ik vroeger bij mijn ouders weggehaald ben met 7 kinderen uit ons gezin en vreselijk spartaans opgevoed ben, daar heb ik geleerd dat als ik me aanpas er vrede en aandacht ook voor mij was. Ik ging daar eerst bijna dood van heimwee maar toen ik het systeem door had ging het beter met mij en kon ik redelijk leven daar (een gesticht). Ik woonde 10 jaar in een tehuis van mijn 5de tot mijn 15de daarna ben ik 2 jaar thuis bij mijn ouders geweest en ben daar erg ziek en overspannen weggehaald door politie en kinderbescherming, en toen ik beter was ben ik naar Utrecht gebracht waar ik alleen maar lieve mensen op mijn pad kreeg, Die werk voor mij hadden en onderdak en met 22 jaar ben ik getrouwd en we kregen 2 zonen wat allemaal niet makkelijk ging, maar nu ik al heel lang weer gezond ben is het heerlijk om ze te hebben het zijn mijn engelen en een groot geschenk voor mij, dat huwelijk liep mis omdat de man ineens ging slaan 2x mijn ribben gekneust en 1x mijn kaak enorm beschadigt, na de scheiding mocht ik in mijn huis blijven wonen. dat is nu heel anders want we hebben een koopwoning omdat we na ons leven wat voor de kinderen achter wilde laten, deze man heeft ook 2 zonen, waar ik ook goed mee kan. zelf ben ik altijd in beweging en wil altijd nieuwe dingen leren, maar na dit huwelijk heb ik me oververmoeid van de verhuizing en alles wat daar bij hoort totaal laten isoleren en nu ik dat besef heb en uitgerust ben wilde ik weer deelnemen aan de maatschappij, pas toen besefte ik dat ik alles kwijt was, nu is het een grote kunst om ongeschonden uit deze relatie te komen, en ik hoop dat het vlot mag verlopen.
Ik heb van de notaris goed advies gekregen voor een goede advocaat, daar ga ik a.s vrijdag heen, ik ga alleen omdat ik thuis al niet kan communiceren met deze man dus lukt het daar ook niet, hij is heel sluw en zal telkens verwarring zaaien, daarom Is alleen gaan mijn keuze.Ik vind nl dat ik niet gestraft hoef te worden voor mijn goed doen dat verdien ik niet ik heb er nl alles aan gedaan wat ik kon maar het gedrag van mijn man word erger en erger ik ken hem niet terug en hij bedriegt me omdat hij alweer 2 andere slachtoffers heeft gevonden vreselijk.
Daarom wil ik weg maar waar moet ik heen?
ik probeer er maar op te vertrouwen dat er rond de scheiding een urgentie voor me komt zodat ik in aanmerking kom voor een kleine woning met een tuintje voor mijn beestjes., want ik heb samen met mijn huis arts bij het vierde huis een urgentie aangevraagd omdat ik op mijn leeftijd binnenkort dakloos ben, wie had dat ooit kunnen denken. eerst zware jeugd- dan hart werken en trouwen en kinderen baren en na 32 jaar scheiden vanwege huiselijk geweld dan na 3 jaar een lieve vriend ontmoet die na een jaar goede zorg van mij /arts en thuiszorg bij mij in huis is overleden aan een snelgroeiende tumor in zijn hoofd, die zijn leven heeft gekost. Toen na drie jaar deze man ontmoet, beleeft /aardig/vriendelijk/slim/ondernemend enz enz, zo lief dat hij mijn liefde en alles werd waar ik alles voor over had totdat ik hard wakker werd na het inrichten van ons nieuwe huis. de rest kent u, zo kan het ook gaan in ons leven, ik begrijp niet dat er geen huizen zijn voor mensen in nood gevallen zoals ik bijv.
Ik heb geen keuze ik moet dus daarom ook na de scheiding bij hem wonen totdat ik een huis heb, maar ik heb geen minuut rust bij die man hij vraagt zoveel aandacht (het zij positief of negatief) als het maar om hem gaat.
Hij doet gelukkig 2 dagen vrijwilligerswerk, en dan slaap ik 2 dagen lang zo moe ben ik dan, terwijl ik leuke dingen zou kunnen doen snapt u me een beetje. dit is mijn verhaal in het kort nog, dank u wel als u het wil lezen. Warme groet van Annie

Anita, 08-06-2012 13:23 #68
Ik heb vroeger een relatie gehad met een narcist. Alleen wist ik dat toen nog niet. Ik heb geen laag zelfbeeld, maar kon maar niet begrijpen dat er voor hem niets van mij deugde. Fout haar, fout figuur, fout beroep, foute familie. Hij bepaalde wanneer we sex hadden, op vakantie gingen, wat we in de weekenden deden. Praten over de toekomst ontaardde altijd in vreselijke ruzie, hij sprak zich nooit concreet uit. Hij kon om niets en over alles zo boos worden, dat ik bang werd. Later, nadat hij het plots had uitgemaakt, hoorde ik dat hij al een lange tijd een ander had. Vriendinnen na mij belden mij, om te vragen wat er met hem toch aan de hand was. Toen pas kreeg ik rust: het ligt niet aan mij, zie je nou?

S., 30-05-2012 19:15 #67
Ik liep al een tijdje rond met het gevoel van"er is iets maar ik kan mn vinger er niet opleggen" ipv aan mezelf te twijfelen ( ben intensief in therapie geweest ) dacht ik, ik ga manipulaties binnen relaties googlen, en kom hier terecht, ik heb er gewoon kippenvel van, ik dacht mn "soulmate"gevonden te hebben, een prachtige aardige sociale man, met een spoor van verbroken relaties met allemaal uiteenlopende redenen. Ik herken zoveel van de gedragingen… griezelig gewoon.
Gisteren heeft hij de relatie verbroken, ( echt om een flutreden, maarja ik was zo braaf, hij kon niets anders vinden) dus cashtte hij in op mijn zwakke plek, mijn zoon, nu ik dit lees geloof ik dat ik niet verdrietig maar dankbaar moet zijn. Mijn intuitie is juist gebleken…

Bella, 28-05-2012 13:13 #66
Hoi Ann,

Het is inderdaad maatschappelijk een groot probleem maar ook heel moeilijk als anderen het niet kennen. Ze weten dan ook niet hoe het voelt. En ga het maar eens proberen uit te leggen aan iemand die het niet kent. Je snapt het zelf al haast niet. Het zijn hele enge mensen en niet te stoppen. Altijd zullen ze slachtoffers (prooien) blijven maken.

Als je het eenmaal ziet en alle puzzelstukjes vallen op zijn plaats, ben je er nog lang niet. Dan pas ga je alles verwerken en dat kan je uiteindelijk alleen maar zelf doen. Mijn ervaring is wel dat het in ieder geval opluchting geeft als je er over leest, de bevestiging krijgt dat het bestaat en als het kan er met iemand die het wel kent over praat.

Voor jou ook veel sterkte en blijf bij jezelf.

Groetjes, Bella

Ann, 28-05-2012 08:43 #65
Ik heb ontzettend veel aan dit artikel gehad! Hoe shockerend, hoe ik mijn ex hierin herken! En eindelijk bevestiging, want op de duur denk je dat je gek wordt. Mijn ex speelde het zo subtiel, dat je begint te twijfelen aan jezelf, en ik ben een heel kwetsbare persoon, dus een gemakkelijke prooi! Er wordt te weinig gesproken en geschreven over NPS. In mijn vriendenkring kende niemand dit syndroom. Ik hoop dat er meer over dit in de media komt, want het is een vernietigende ziekte en het maakt zware slachtoffers.

Jennifer, 10-05-2012 19:19 #64
Heel herkenbaar allemaal als ik al die verhalen lees. Echter weet ik momenteel even niet of ik het nu met een narcist van doen heb of met een enorm egocentrisch figuur. Hij is nogal dominant en houdt er niet van als ik eens met mijn zus of vriendin naar de bioscoop ga. Dan krijg ik de nodige opmerkingen over me heen waarvan ik dan zoiets heb, doe effe normaal! Ik zou hem daarmee pijn doen, je gaat niet uit (want zo ziet hij dat) met een zus, alleen met je partner doe je dat!

Hoe ik mij daaronder voel intereseert hem niet. Ook heb ik het 1 en ander zowat opgegeven voor hem, want dat hoor je toch te doen in een relatie? Hij zegt dat hij ook "alles" had opgegeven waarop ik hem aanspoorde het weer op te pakken, ieder moet toch een hobby hebben? Ik moest mijn hobby opgeven, anders gaf ik niet genoeg om hem plus zou de hobby tussen ons in staan. Hij kon daar niet tegen en wilde me altijd naast hem op de bank hebben zitten.

Ook heeft hij er problemen mee als ik eens een extra avondje thuis wil blijven ipv naar hem te gaan. (we zien elkaar regelmatig). Dit omdat ik dat dan gewoon nodig heb en het wel eens aan hem had uitgelegd. Hij veegde dat zo van tafel en was er absoluut niet mee eens. Als ik die extra avond in zou lassen, zou hij de relatie verbreken want hij zou daar dan aan kapot gaan… hij kan daar niet tegen… hij wil me elke dag om zich heen hebben… ik daarentegen niet, wil ook even iets voor mezelf… We wonen niet samen, dat zou ook niet eens gaan. We zien elkaar een paar avonden in de week plus het weekend… en nog is het bij hem niet genoeg en begrijpt hij niet dat ik ruimte nodig heb.

Soms zonder reden heeft ie weer zo'n bui, niks is er dan goed of zit ie weer in de zwijgmodus. En als ik daar dan wat van zeg, dan steekt hij het op een pijntje of iets anders.

En zo zijn er wel meer voorbeeldjes… en ja ik praat er dan over met hem als er iets is. Ik ga er soms niet op in als hij weer een bui heeft, maar soms kun je niet anders dan reactie geven. Ik ben zelf iemand die als er wat is erover praten, maar uit ervaring weet ik dat het niet echt helpt want óf hij gooit het voor m'n voeten óf hij gaat in de silents mode. Ik betrek hem niet meer overal bij, en zeg ook niet zo veel meer… omdat ik er geen zin meer in heb dat het weer voor mn voeten wordt gegooit. Ik lees veel over narcisme, en zie veel kenmerken die hij ook heeft. Maar nu je dit gelezen heb, kan het dan zijn dat ik met een narcist van doen heb, want die trekjes heeft ie wel. Of is hier sprake van een grote egoist? Daar moet ik nog uit zien te komen.
Ben benieuwd naar jullie reacties

Gr: Jennifer

Fonnie, 06-05-2012 17:45 #63
Kort door de bocht hieronder.

Schrijftster van dit artikel heeft al eerder aangegeven dat hij ook gelezen kan door zij.
Hieronder doet men de schrijfster tekort vind ik. Ook vreemd dat de twee hieronder zich daar zo druk over maken.

Die twee zouden eens na moeten gaan ( bij zichzelf) waarom ze zich daar zo druk om maken. Dat vind ik al bijzonder.

Fonnie.

S., 05-05-2012 07:04 #62
Is dit een artikel geschreven op bais van feiten of op liefdesverdriet. Alleen mannen kunnen volgens de schrijver narcisme hebben en vrouwen dus niet. Verder veel algemene kenmerken als kenmerken van narcisme toeschrijven.

Conclusie, dit artikel is geschreven door een wraakzuchtige vrouw met liefdesverdriet en tracht de schuld vooral niet bij zichzelf te zoeken.

Slecht artikel!

Nor, 27-04-2012 09:40 #61
Dit artikel is erg gericht op narcistische mannen, alsof het bij vrouwen niet voorkomt.

Nieuw Leven, 26-04-2012 16:05 #60
Wat een goede website is dit! Ik vind het onvoorstelbaar, als ik alle verhalen lees, hoeveel mensen te maken hebben met een narcist. Niet alleen op deze website maar ook op de vele andere sites. Hoeveel narcisten zijn er wel niet? En ze handelen allemaal hetzelfde, het lijkt wel of ze allemaal hetzelfde boek hebben gelezen (It's just me myself and I). in ieder verhaal herken ik mijn ex volledig. En hij heeft nog zoveel meer op zijn geweten ook. Ik ben zelf al een heel eind op weg met mijn herstel, maar wordt soms nog wekelijks geconfronteerd met hem en zijn daden. Gelukkig heb ik het niet allemaal in 1 keer gehoord want daar zou ik aan onderdoor zijn gegaan. De weg terug is niet makkelijk.

Wat ik mis op deze website is het vreemdgaan van de narcistische partner. Sex is een belangrijke drug voor de narcist. En dan ook nog vaak onbeschermd, ze denken immers niet aan hun eigen of aan iemand anders gezondheid. Ik weet hier zelf over mee te praten en heb dit ook van andere slachtoffers gehoord. Laat jezelf dus testen op soa's! Je (ex-)partner is in alles onbetrouwbaar geweest, dus ook hierin.

En verder wil ik iedereen graag meegeven: Praat erover, zoek hulp, je hoeft je niet te schamen (ook al schaam je je voor je leven): Bij de huisarts, steunpunt huiselijk geweld, politie, vrienden, psycholoog, financieel adviseur… wie dan ook. Laat je voorlichten en helpen. Want het gaat om jou (en je kinderen) en niet om hem of haar.

Roos, 16-04-2012 22:20 #59
Hallo, als ik deze verhalen lees is het voor mij zo bekent, ik krijg overal de schuld van, word uitgescholden voor dom wijf / kut wijf en kijk in de spiegel je ziet er niet uit. Ik ben (hij dus) veel knapper allemaal dit soort dingen. Mij denegeren als anderen erbij zijn en inderdaad liegen geen empathie. Ik was naar het ziekenhuis geweest en wil dat vertellen zegt wat kan mij dat schelen het boeit mij niet. Snel boos als je iets zegt wat hem niet aanstaat, dan is het net een bom die ontploft, maar ik moet wel altijd naar hem luisteren anders heb ik geen respect, want dat moet je als vrouw hebben voor haar man. Dit heb ik een aantal jaren volgehouden. Je blijft in die cirkel van het is weer goed. Ik heb veel verdriet, maar nu ben ik er klaar mee en ga mijn eigen leven weer opbouwen.

Franka, 01-04-2012 10:19 #58
Zo herkenbaar! Wat perfect begon eindigde voor mij als een grote vernedering. Mijn ex-vriend was niet kwaadaardig maar had zoveel kenmerken van narcisme dat ik nu pas snap waarom ik tijdens onze relatie soms niet van zijn gedrag begreep. Hij was wispelturig, kon geen kritiek verdragen, zorgde ervoor dat hij het zelf goed had, kon geen sorry zeggen, voelde weinig empathie, was egocentrisch, kon/wilde niet "ik hou van je" zeggen, wilde niets concreets voor de toekomst afspreken, ging vreemd in zijn eerdere huwelijk, enz. Kortom, ik werd ontzettend onzeker omdat ik degene was die investeerde en concessies deed en er niets voor terug kreeg. Daarnaast wilde hij dat ik mijn hele persoonlijkheid veranderde omdat ik niet echt zijn"type" was. Mijn haren moesten langer, ik moest een ander parfum gebruiken (het merk dat híj lekker vond), mijn zonnebril was te groot daar moest een kleinere voor komen, enz. Tenslotte heeft hij een eind aan de relatie gemaakt door te zeggen dat hij mij fysiek niet aantrekkelijk vond, dat hij mij nog te zwaar vond, dat mijn kleding hem niet aanstaat en dat hij mij op een feestje nooit voor een tweede keer zou bekijken. Iemand vernederen kunnen dit soort mannen dus heel erg goed!

Manuelle, 28-03-2012 09:39 #57
Wat een eye -opener! Ik noem geen namen, maar iemand in mijn omgeving heeft jarenlang mijn leven heel erg verpest. Geen aandacht meer geven en dood laten bloeden is het advies. Wat een opluchting dit artikel. Ben er nl zowat aan onderdoor gegaan!

Martin, 21-03-2012 14:58 #56
Bestaan er ook narcistische vrouwen? Zijn er mannen, die daar ervaringen mee hebben?

Fa, 07-03-2012 18:21 #55
Ja wat ik hieronder lees dat herkende ik ook in opgelicht. Precies dezelfde manier. Alleen die van mij die gaan niet het criminele circuit in. Ze lichten mensen op de emotionele manier op.

Die van mij blijven binnen de wet, maar zijn daarom niet minder gevaarlijk. (mijn ex plus beide volwassen kinderen) Alle drie wilden ze dat ik na 8 jaar terug ging naar hem (ex Mijn ex met zijn eigen redenen en beide kinderen om de erfenis van het huis veilig te stellen. Wat een puinhoop maken ze er ervan. Mijn kleinkind word stapelgek, want er zit geen normaal mens om haar heen. Ik sta machteloos. Ik kan alleen maar hopen dat ze onbewust niet kiest voor het slechte pad van haar opa en ouders.

Wat me ook steeds meer verbaast is de hoeveelheid mensen met een gestoorde gedachtengang er zijn. Ik begin bijna te denken soms dat het bijna abnormaal is als je normaal bent. Is de maatschappij aan het veranderen of komt er meer naar buiten en is het altijd al zo geweest? Ik weet het niet meer.


Fa

Het blijft me na al die jaren nog steeds verbazen hoe die mensen zich razendsnel herstellen na een fout (met die fout bedoel ik als ze zich vastpraten en daarop betrapt worden) en hoe ze zo overtuigend de leugens kunnen verkondigen.

Bella, 01-03-2012 15:53 #54
Jij had de vraag geplaatst of er ook beeldmateriaal is. Als je naar het programma Opgelicht kijkt dan komen daar volgens mij vaak mensen in voor die NPS hebben. Hoe die zich eruit proberen te praten is heel herkenbaar.

Pien van Mierlo, 19-02-2012 15:35 #53
Het bovenstaande is helaas realiteit voor mij, heel schokkend om te lezen na een huwelijk van bijna 40 jaar. Nu pas gaan mijn ogen open. Mijn grote fout is dat ik sinds vele jaren, bij moeilijke tijden, heel vaak aan mijn eerste vriendje dacht. Totdat deze man 20 jaar geleden opeens bij ons op de stoep stond. De vonk sloeg direct van beide kanten weer over. Dat is beslist niet goed te praten, maar op dat moment was dat "Het drijfhout" voor mij om te overleven. Uiteindelijk heb ik met erg veel moeite het contact toch verbroken. Maar omdat ik me er erg schuldig over voelde heb ik het mijn (narcistische) man opgebiecht. Sinds die tijd zijn de rapen helemaal gaar. Want daardoor, zegt hij, heeft hij een burn-out gekregen, is hij zijn werk (en status) kwijtgeraakt, is zijn leven doelloos geworden, zit hij in huis opgesloten etc. Alles is mijn schuld, dat ik hem dat toch heb aangedaan… We hebben samen, zelfs verhuisd naar een andere woonplaats, een nieuwe start gemaakt zo'n 5 jaar geleden maar de verwijten over mijn ontrouw zijn nog dagelijks aanwezig, Hij zit helemaal in de slachtofferrol, zit slecht in zijn vel, heeft allerlei lichamelijke en psychische klachten, bekijkt alles door een donkere bril. Het is afschuwelijk om dit aan te moeten zien en ermee te moeten leven. Maar scheiden kwam nooit in mijn vocabulaire voor en dat wil ik eigenlijk ook helemaal niet. We hebben samen een prachtig gezin met alweer 4 kleinkinderen. Ik kan alles krijgen wat mijn hartje begeerd. Maar door de dagelijkse conflicten is het leven erg zuur geworden. Dit heb ik nooit gewild en lang heb ik aan mijzelf getwijfeld en dacht dat het echt alleen maar door mij kwam, door bovenstaande te lezen besef ik dat het toch anders in elkaar steekt!
Hoe dit verder moet gaan?

Anne, 10-02-2012 14:39 #52
Ik vroeg mij af of er ook films of documentaires zijn over NSP. We kunnen er tegenwoordig over lezen op internet en uit boeken halen, maar ik heb inmiddels de behoefte aan visueel materiaal. Dat ik het ook kan waarnemen door een film te zien of iets dergelijks. Wie o wie weet iets op dit gebied? Alvast bedankt voor de informatie.

Angelique, 30-01-2012 14:29 #51
Inneke,
Wat zwaar voor je met een klein kindje en nog één in je buik. Je angst is om je kinderen en dat is begrijpelijk. Maar je kinderen hebben er ook niks aan als er continue ruzie of onvrede in huis is. Je geeft zelf al aan dat je man ook niet voor zijn dochter uit een eerdere relatie zorgt, maar liever met vrienden gaat stappen. Het kan best zijn dat de omgangsregeling heel summier gaat worden, want dat hij de verantwoordelijkheid niet wil en kan nemen. Vooral met zulke jonge kinderen! Mijn ex ziet ons kind af en toe wanneer het hem uitkomt. Maar niet meer zo frequent als in het begin. Op de site van 1ouder.nl is een topic opgestart over narcisme. Daar kun je ook lezen waar ouders tegenaan lopen en hoe ze daarmee omgaan. Als juriste weet je gelukkig hoe belangrijk bewijsmateriaal is. Zorg daar voor en vraag inderdaad advies bij je collega. Staat het huis op jouw of op jullie beide naam? Ben je niet met je vriend getrouwd? Heeft hij ouderlijk gezag over je kind? Als je wilt, kun je je gratis aanmelden bij 1ouder. Dat praat makkelijker, dan zo in het "openbaar". Dan kun je eventueel ook persoonlijke berichtjes sturen. Ik wil het je niet opdringen hoor! Het is vrijblijvend!

Innneke, 27-01-2012 16:30 #50
De situaties die ik hier lees zijn voor mij heel herkenbaar. Ik ben nu een aantal jaren samen met een man, heb een dochter van bijna twee en ben zwanger van een tweede kindje. In het begin leek mijn vriend een begrijpende en levenslustige man, met wie ik een goed leven zou kunnen opbouwen. We zijn heel vlug gaan samenwonen.
Al snel is alles veranderd. Ik sta nu alleen in voor het huishouden en betaal ook alles alleen, gaande van de huishuur tot de kinderopvang. Nochtans heeft mijn vriend ook een normaal loon.
Ik kan met hem niet spreken over deze situatie. Er zijn altijd een heleboel andere zaken die hij moet betalen (boetes, achterstallige facturen waarop al een heleboel bijkomende kosten aangerekend zijn, .), en nooit is het zijn schuld dat zijn loon op is. Het feit dat ik er dan wel moet in slagen om alles te betalen, lijkt niet echt tot hem door te dringen, hoeveel ik er ook over spreek. Hoewel hij dus weet dat ik het alleen moet proberen te redden, meent hij toch dat ik daarnaast steeds lief en begrijpend moet zijn voor zijn "problemen".
Reeds geruime tijd verdenkt hij mij ervan een relatie te hebben met iemand anders omdat ik niet meer genoeg voor hem zou zorgen en ook geen zin meer heb in seks met hem. De waarheid is dat ik mij van binnen helemaal leeg voel, uitgezogen, na jaren het beste van mijzelf te hebben gegeven en niets te hebben teruggekregen. Ook dit lijkt niet door te dringen. Enkel het feit dat hij niet meer zo goed verzorgd wordt als vroeger is voor hem van belang en lijkt het enige te zijn waarmee hij in zijn hoofd zit. Ik moet hier wel aan toevoegen dat ook in het begin, toen ik letterlijk alles voor hem over had, hij mij geregeld liet weten dat ik "veel foutjes" beging en toch niet zo'n goede vrouw was voor hem. Ik besef nu dat ik constant gemanipuleerd werd. hij maakte gebruik van mijn gevoelens en vernederde mij constant.
Het grootste probleem is dat hij geen verantwoordelijkheid kan opnemen. Hij heeft een dochter van 5 uit een andere relatie, die reeds sinds vroeg in onze relatie één weekend om de 2 bij ons verblijft. De zorgen voor haar heb ik steeds om mij genomen. Hij ging weg met vrienden en sliep overdag uit. Ook dit is blijkbaar vanzelfsprekend voor hem.
Ik zou hem graag willen verlaten. Probleem is dat ik jurist ben en dat ik zeer goed weet dat hij een omgangsrecht met zijn kinderen zal krijgen. Ik durf er echt niet aan te denken hoe die bezoeken zullen verlopen en blijf enkel om de kinderen trauma's te besparen, zowel mijn kinderen als zijn andere dochtertje. In het begin van onze relatie vertelde hij verhalen over hoe "slecht" haar moeder wel was. Deze verhalen kwamen heel geloofwaardig over. Nu ik haar ken, besef ik dat ze een mengeling van leugens en overdrijvingen waren. Ondertussen zijn mijn ogen open, maar weet ik niet goed wat ik moet doen in het belang van mijn kinderen. Ik win binnenkort advies in bij een collega die gespecialiseerd is in familierecht en hoop zo toch een beslissing te kunnen nemen.

Angelique, 26-01-2012 10:46 #49
Jouw verhaal is heel herkenbaar voor mij. Waarschijnlijk gelooft een advocaat inderdaad niet wat jij hem allemaal vertelt. Het is ook vaak erg bizar helaas. Mijn advocaat gelooft me nu na drie jaar wat ik hem vertel. Ondertussen heeft hij zelf ook ellende van mijn ex over zich heen gekregen. Maar bedenk wel dat dat niet één van je redenen mag zijn om bij je man te blijven. Vraag je af of je zo de rest van je leven door wilt gaan. Hoeveel erger kan het nog worden? Waarschijnlijk zul je er financieel bij inschieten, evenals met je erfenis en andere zaken als bijv. boedel. Aan de andere kant krijg je wel je rust, je vrijheid en je leven weer terug.
Hoe wrang het ook is, maar wat is belangrijker? Probeer bewijsmateriaal te verzamelen als mails, briefjes en maak foto's e.d. Alles wat je tegen je man kunt gebruiken om je gelijk te krijgen. Hoe moeilijk het ook is, maak foto's van je ex als hij met een andere vrouw in jullie huis is. Maak ook foto's van je huis, zoals het er nu uit ziet, compleet met alle boedel. Als hij dan zijn dreigementen waar maakt dat je weg moet, heb je bewijs van al je spullen. Kopieer belangrijke documenten van jullie huis enzo. Geef dat bij iemand die je kunt vertrouwen in bewaring. Zorg dat je zelf een inkomen hebt en zorg dat jouw geld op een eigen rekening komt. Het is hard om te lezen, maar mij is het ook overkomen. Wees dus gewaarschuwd. Neem voorzorgsmaatregelen, laat je niet klem zetten. Schrijf je voor alle zekerheid in voor een huurhuis. Bij mij zaten er van de een op de andere dag andere sloten op ons huis en waren alle rekeningen leeg gehaald! Hoe moeilijk het ook is, wees sterk, knok voor jezelf. En… wees lief voor jezelf! Het is niet jouw schuld.

Johan, 21-01-2012 14:58 #48
Hallo, wat een geweldig en herkenbaar artikel dat mijn ogen volledig heeft geopend. Het gaat in mijn geval echter over een vrouw maar ik neem aan dat er ook wel narcistische vrouwen zijn. Het artikel, en ook de andere artkelen over narcisme op deze site, verklaart volledig het gedrag van mijn vrouw en ik zie nu ook in dat onze relatie inderdaad kansloos is. Het heeft een tijd geduurd, om precies te zijn tien jaar. Maar dit waren hele zware jaren van vernedering, geven maar nooit iets krijgen, het verdragen van haar superieuriteitsgevoel, anderen veel interessanter vinden dan mij en dat ook gewoon zeggen in het openbaar, vreemdgaan en daar geen spijt van hebben, haar kilheid in onze relatie, nooit haar eigen fouten kunnen zien en zelfs zeggen dat het haar niets kan schelen wat ik of andere mensen over haar denken, maar ook vaak pogingen om mij weer voor haar te winnen. Inderdaad is mijn vrouw mooi om te zien en imponeert op het eerste gezicht. Maar als ze niet op een voetstuk wordt gezet is het goed mis en start ze met de kritiek. Jaren heb ik aan mijzelf getwijfeld maar als ik ook eerlijk naar mijzelf toe ben heb ik dit onbewust ook al jaren geweten.
Ik ben er klaar mee en ga een eigen leven opbouwen. Dank voor dit artikel en voor de goede, duidelijke, kernachtige en (soms helaas) herkenbare artikelen. Aan alle mensen die dit lezen en die ook een relatie met een narcist hebben; stop ermee, ga door de pijn en start opnieuw. Succes

Remsey, 20-01-2012 11:18 #47
Ik kom net als 'Like No Other' die op dit forum een bericht heeft achtergelaten, ook uit een homoseksuele relatie. Ik ben getrouwd met hem en we kochten ons koophuis en wat hebben we er voor gevochten! Tijdens de relatie werd ik steeds kleiner gemaakt, deugde niet, hij vertrok meermaals en ik moest me zo bewijzen en steeds het weer goed maken en een knieval doen. Het lag ook allemaal aan mij. Ik besteedde hem te weinig aandacht, had geen belangstelling voor hem en ik had niet genoeg eigenwaarde volgens hem. Wat ik ook deed ik kon hem niet bereiken en het leek wel alsof er nog een persoon in zat die mij de waarheid ontzegde. Van vrienden om ons heen moest ik horen hoe hij over de relatie dacht maar als ik er met vrienden over sprak hoe haalde ik dat in mijn hoofd! Een discussie of bij meningsverschil drong hij me mijn mening op. Mocht mijn visie niet vertellen. Het kon wel maar dat werd beschouwd als niet luisteren naar hem. Dan zei hij vaak: 'Het is altijd ja maar dit ja maar dat'. Als ik hem voor de voeten gooide dat hij mij geestelijk en fysiek mishandelde, of dat ik hem aangaf het verschrikkelijk te vinden dat hij was vreemdgeweest dan lag dat altijd buiten zijn verantwoordelijkheid. Jouw oorzaak… riep hij dan. Het komt doordat je mij altijd zo weinig aandacht gaf. Teneinde raad ben ik nu. Ik ben kapot, leeg, eenzaam en voel me verraden. Hij heeft me verlaten van de een op andere dag. Koophuis, huwelijk ten spijt. IK ben grensoverschrijdend bezig geweest. Hem treft geen blaam en hij gelooft het zelf ook nog! Ik hou van hem maar hij laat geen greintje houden van zien. Alsof de zeven jaar samen noit hebben bestaan! En dit had ik nooit durven te voorzien. Ik ben suicide nabij. Ik moet straks ons huis uit. Het huis waar ik me zo happy voel. Het interesseert hem niks. Hij wil via advocaat afdwingen dat ik om de week het huis moet verlaten voor hem. Ik mag mijn emoties niet laten zien, doe dat maar bij de psycholoog zegt hij, we hebben louter een zakelijke relatie. Het is net vier weken geleden dat hij me verliet! Hij zei toen nota bene nog dat hij van me hield. Vraag op vraag heb ik, antwoorden krijg ik niet. Ik ben kapot en leeg en zielsongelukkig! Hij is zo koud en kil en veel te streng voor zichzelf. Alsof iets in zijn oren fluistert dit vol te houden. Alles moet kapot, huis moet in de verkoop in crisistijd, huwelijk moet ontbonden, de huisdieren moeten straks op een flat het interesseert hem geen bal. Zolang hij mij maar heeft afgeschud. Zolang hij aan zijn nieuwe leven kan beginnen.

Lydia, 19-01-2012 21:56 #46
Met grote verbazing heb ik de artikels over narcisme gelezen en het was precies of ik was over mijzelf aan het lezen. Ik ben hertrouwd met een narcist 10 jaar geleden (dit weet ik nu eindelijk wat hij is), ik ben nu bijna 67 jaar en ik weet de oplossing niet. Soms spreekt hij 14 dagen niet omdat ik gezegd heb dat ik liever zou hebben dat hij die blauwe broek niet meer aandoet want ik vind dat ze versleten is. Na de dood van mijn moeder wilde hij dat ik haar huis op zijn naam zou zetten maar de notaris zegde dat het een erfenis was en dat dit de gewoonte niet is. Weer niet spreken gedurende weet ik veel hoeveel dagen. Ik heb het huis verkocht en heb een eigendom gekocht op onze 2 namen, ik dacht nu is hij tevreden en gaat hij niet meer slecht gezind zijn. Niets is minder waar. Nu wil hij het geld dat er overschiet van de erfenis ook op zijn naam en weer niet spreken en dreigen dat hij naar de advokaat gaat en alles verdelen en ook het geld van uw rekening zegt hij dan. Toen ik hem leerde kennen had hij niets en nu heeft hij dus wel iets en altijd dat niet meer spreken, ik word er gek van. Ik moet naar een psychiater zegde hij want ik ben een heel slecht mens. Kom zegt hij dan ineens we gaan naar de advokaat en verdelen alles. Ik blijf hier wonen zegt hij, ga jij maar weg. Altijd het beste voor hemzelf. Hij heeft nooit medelijden en raaskalt erop los, dat ik denk wat zegt hij nu? welke flauwekul zegt hij nu? Hij is altijd negatief, als ik wit zeg dan zegt hij zwart. Hij heeft altijd gelijk. We eten alle dagen wat hij wil. Ik weet het niet meer, ik heb dit tever laten komen en wie gaat mij geloven? Stel je voor dat ik wil echtscheiden en hij gaat ook naar de advokaat met zijn charme, niemand gelooft mij en hij zal weer winnen. Ik voel enkel nog haat en denk hoe moet ik dit oplossen? Een paar geleden zegde hij mij: ik ga vanavond weg en ik breng een vrouw naar huis en gij kunt in een ander kamer gaan slapen. Hij heeft dit niet gedaan maar hij heeft het wel gezegd. Ik kan 3 uur vertellen, niet te geloven.

M., 13-01-2012 22:46 #45
Met grote verbazing heb ik het bericht van Nellie gelezen. Autisme en narcisme liggen dicht bij elkaar?! Absoluut niet. Ik ken een aantal mensen om mij heen met klassiek autisme en Asperger. Zij hebben moeite met het inleven in emoties, hebben moeite met het kunnen zien van hun aandeel, ja dat klopt. Maar het grote verschil tussen narcisten en autisten, is dat autisten niet het doel hebben om mensen te kleineren en vernederen.

"Autisten lijken ook arrogant en lui, chaotisch of juist heel precies, of allebei!" vind ik een kwetsende opmerking en doet totaal geen recht aan autisten. Ik werk dagelijks met mensen met een ASS en heb me verdiept in autisme en het gedrag van autisten (vooral het waarom van hun handelen). Ik raad iedereen aan het boek van Dick Swaab te lezen, Wij Zijn Ons Brein. Ik ken een aantal mensen met autisme en ja, het zijn mensen die heel anders zijn (vreemd vind ik niet het juiste woord) en de omgang met autisten vraagt veel aanpassing, veel tijd en heel veel energie. Maar wat veel mensen niet realiseren dat de neuro-typische (niet autistische) wereld voor een autist net zo onbegrijpelijk is. Er wordt vaak alleen eenzijdig gesproken, hoe moeilijk het is voor een neuro-typisch persoon om om te gaan met een autistisch persoon. Dat klopt ook zeker, het is ook niet makkelijk. Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat er luchtig over gedaan moet worden en het verheerlijken, maar ik ben van mening dat narcisme heel iets anders is dan autisme! Autisten hebben vaak een gebrek aan empathie, maar het zijn geen slechte mensen die erop uit zijn om heel bewust anderen te kwetsen. Ik heb veel ervaring met autisten en kennis over autisme, zowel in werk als privé, en ik weet dat zij de ander niet werkelijk willen kwetsen, zoals veel narcisten doen. Aan de ‘buitenkant’ lijkt het effect misschien voor veel mensen hetzelfde, maar de gedachten aan de ‘binnenkant’ zijn ècht heel verschillend. Toch gebeurt het, het kwetsen. Sommige autisten realiseren zich dit niet, maar vooral de Aspergers die ik ken, realiseren zich dit wel. Zoek Asperger eens op in een boek, Tony Attwood weet er veel van en heeft veel wetenschappelijk onderzoek gedaan. Ik weet van de autisten die ik ken (voornamelijk Aspergers), wat ze vervelend vinden aan hun autisme, is dat zij soms mensen kwetsen in woord en daad, maar dat soms niet in de gaten hebben en dat diep in hun hart ook helemaal niet willen. Door sommige gebrekkige vaardigheden gebeurt dit vaak wel, soms tot hun grote verdriet. Ik weet dat niet-autische mensen dit vaak wegwuiven: ‘ja, als je het weet, doe het dan ook niet’. Dat is nou net het moeilijke voor autisten.

Initiatief nemen, aan een taak beginnen, volhouden en volbrengen, oorzaak-gevolg verbanden kunnen leggen, het hebben van inzicht in eigen emoties, inzicht in emoties van anderen, evenals het zelfstandig kunnen werken, het hebben van tijdsbesef, sociaal aanvoelen, flexibiliteit (wat leken ‘drammen’ noemen), plannen/organiseren en weloverwogen keuzes kunnen maken, heten in de neurologie, ‘hogere hersenfuncties’. Deze heb je of heb je niet. Het is geen kwestie van ‘iets niet willen’ bij autisten, maar ‘iets niet kunnen’. Ik verwijs opnieuw naar het boek van Dick Swaab.

Ik begrijp niet dat autisten als hele slechte mensen worden afgeschilderd. Verdrietig dat er anno 2012 nog steeds zoveel misvattingen zijn over autisme!

Anoniem, 13-01-2012 13:52 #44
Ik ben al 25 jaar samen en heb altijd al gedacht dat er wat was maar wat? ja dat wist ik niet nu ik dit allemaal lees is bij mij het kwartje gevallen! Mijn man is nooit spontaan, reageerd altijd negatief, een normaal gesprek voeren gaat nauwlijks want hij heeft het altijd gedaan, terwijl ik mijn fouten ook herken. Weet altijd het gesprek zo een wending tegeven dat jij de gene bent die zich rot voelt! Na een ruzie wilt hij altijd sex hebben ook al ben ik vedrietig toch laat ik het toe om te hopen dat het dan weer gezellig is. Ik heb hem deze week ook laten weten dat ik denk dat hij een narcist is of kan zijn! Nou dat had ik beter niet kunnen doen, hij zei tegen me van je wilt zeker dat me darmen uit me lichaam liggen en dood bloed! Dat zijn toch geen antwoorden zoiets zou nooit in me op komen. Ik heb hem gevraagd hulp te gaan zoeken voor het einde van het jaar! Ik trekt het niet meer en me kinderen ook niet altijd maar ruzie! Het put je helemaal uit! Moest dit ff kwijt!

Vera, 10-01-2012 12:05 #43
Heb ook dergelijke ervaringen. Het gevoel dat je met iemand samenbent, die twee gezichten heeft. Het was nooit goed mogelijk om zaken uit te spreken, vaak kon hij zich allerlei uitspraken of agressieve uitingen niet meer herinneren. Ik ervaar nu hoe moeilijk het is om los te komen uit een dergelijke relatie. Het heeft me ook nog heel veel geld gekosten, smarntegeld noemt hij het. Ik denk dat ik een heel boek kan volschrijven, over alle nare dingen die ik met hem heb meegemaakt. Maar ik probeer nu ook naar mijn eigen rol te kijken, hoe heb ik het zover kunnen laten komen, en waarom kan ik het drie jaar volhouden in een destructieve relatie.

Nellie, 07-01-2012 16:29 #42
Hallo,
Ik zocht naar liegen bij autisme en kwam hier terecht! Ik had 4,5 jaar een knipperlicht relatie met een man die twee zonen had waarvan 1 verstandelijk gehandicapt met autisme, en 1 die overduidelijk ook een vorm van autisme had (normaal begaafd). Mijn vriend had vele vreemde gedragingen die ik terug zag in zijn zonen. Nu lees ik dit over narcisme, en eigenlijk herken ik hier heel veel van. Het was me bekent dat autisten, liegen", maar meer eigenlijk onoprecht zijn omdat ze zich niet in anderen kunnen verplaatsen en de hele sociale context niet kunnen zien! (oorzaak-gevolg en actie-reactie)! Ze willen hun eigen behoeften bevredigd zien op de eerste plaats, en doen daarvoor, gewoon" wat nodig is, dus ja, contacten met andere vrouwen, erover, liegen", en niet kijken naar hun aandeel in een relatie eigenlijk is, waardoor het niet lekker loopt! Nee, ze willen niet alleen zijn, willen niet zonder seks, en willen als er iets moeilijks is, niet hun verantwoordelijkheid nemen voor hun deel van de relatie.

Autisten kùnnen dat in de regel ook niet, nemen dingen, over", maar zelf iets kunnen doen, initiatief tonen, bedenken, nee dat kunnen ze niet.

Dus ik vind het best wel heel dicht bijelkaar liggen! Narcisme en autisme! Heel charmant zijn, maar drammerig over je heen walsen herken ik zeker ook! Autisten lijken ook arrogant en lui, chaotisch of juist heel precies, of allebei!

De wereld lijkt om hen te draaien, en je moet als partner oppassen dat je jezelf totaal kwijt raakt!

Dat lees ik hier ook!

Dus mensen die denken dat hun partner narcist is, zouden ook eens moeten lezen over autisme!

Ik heb het niet vol gehouden met deze man, ook al had hij een stuk liefs over zich, echt alles wat hij deed en zei, was min of meer, vreemd".

Je kunt je dus dan ook snel vergissen in wat er aan de hand is!

Nellie

Janneke, 28-12-2011 13:16 #41
2 maanden geleden is het vast komen te staan dat mijn man een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Ik vind het heel heftig, herken heel veel. Wij zijn 30 jaar getrouwd en er zijn al veel botsingen geweest, nu herken ik deze, maar t is best moeilijk om te verwerken. We hebben samen hulp, maar ieder apart, omdat mijn man alles ontkent. Wordt narcisme in de loop der jaren erger?

Sen, 21-12-2011 21:47 #40
Ongelooflijk maar mijn oom voldoet compleet aan alle kenmerken van de narcist.
Mijn vader heeft ook het contact met zijn broer al jaren verbroken. Echter niemand heeft zich ook de moeite genomen een helpende hand te bieden aan mijn oom en hem lekker fouten laten maken keer op keer. Natuurlijk worden de verslonden vrouwen zielig gevonden en gaat de aandacht uit naar hen die in zijn val liepen. Niemand heeft mijn oom zijn ogen laten openen, alleen maar boos zijn op hem. Hij weet zelf niet eens geloof ik dat hij een narcist is. De enige die voor hem altijd klaar staat is zijn moeder. Die is nu al oud en wat gebeurt er met zijn leven na de dood van zijn moeder?
Instanties spugen hem letterlijk uit. Hij is immers volwassen en dan moet je het maar uitzoeken. Ik hoop dat er meer gedaan word om die mensen te helpen. Een narcist komt uiterst zelfverzekerd over en ziet er niet zielig uit, maar dan spreek ik over mijn oom zo als ik hem geobserveerd heb. De vrouw die in zijn woorden trapt is in mijn ogen wel naief. Het beste voor hem is een narcistische vrouw dan werkt dat misschien als een ballans :).

Hendrika, 21-12-2011 15:04 #39
Ik ben 4 jaar met een narcistische man getrouwd geweest het was een hel. nu is mijn daaruit die relatie voortgekomen zoon ook narcistisch en is het weer net of zijn vader in mijn huis is! dat is erg van beide heb ik afscheid moetten nemen om vervolgens jarenlang te overleven en mij los te maken van mijn nu exman en nu ben ik weer sterk en kan de wereld weer aan! pfffff eindelijk vrij!

M., 20-12-2011 22:32 #38
Hoi Jerry.
Ik zelf heb ook op de 18 dec geschreven onder het stuk Hoe gaat een narcist te werk.
Ik wil je een hart onder de riem steken, want ik heb naast mijn eigen drie kinderen, 3 kinderen van hem achter gelaten. Deze mensen zullen nu ik weg val en niet meer de gene ben die hij kan vernederen enz, nu wel de volle laag weer krijgen, Voel me erg machteloos. Ik snap jouw verhaal en als je goed rond leest in de verschillende hoofdstukjes, lees je echt dat er meer mannen schrijven. Man of vrouw, wie met een narcist te maken heeft moet het zuur bezuren. Dus voel je gesteund door mij als vrouw, dat ik snap dat er ook van die enge mensen in vrouw persoon bestaan en jij of andere mannen er net zo veel onder te leiden hebben. Hou ook vol. Stippel uit wat goed voor je is en ik ga doen wat jij hebt gedaan. Eens alles opschrijven. Misschien helpt dat ook mij in de verwerking.

Jerry, 18-12-2011 13:08 #37
Ik heb net een relatie achter de rug met een vrouw die deze gedragingen had, ik lees veelal dat vrouwen hier last van hebben. ik kreeg te maken met gedragingen stemmingswisselingen extreme gevoelensuitingen en constante spiegelingen waardoor ik an mezelf ben gaan twijfelen. ik besloot een dagboek bij te gaan houden voor een lange periode (wellicht een idee voor mensen die ermee van doen hebben of denken) ik heb zelf nu de relatie voorbij is hulp gezocht en dit alles met een psycholoog besproken. Nu nog immer probeert zij vat op mij te houden. stekende smsjes. andere mensen laten bellen met afgeschermde nummers. het is nog niet ten einde nu ik meer weet en begrijp is het makkelijker voor mij om dit alles te begrijpen. goede hulp voor jezelf voor de verwerking is heel belangrijk als je niet tijdig ingrijpt voor jezelf kan zo, n persoon je helemaal naar beneden halen. dat ze je zo gek maken dat je er zelf aan onderdoor gaat. ik ben nu twee maanden verder en mede dankzij de hulp heb ik alles in kaart gebracht.
het feit is dat je wel van zo, n persoon kan houden diep in je hart vind je het zielig voor die persoon. maar het enige wat je kan hebben is mededogen en afstand nemen. in mijn geval is het nog moeilijker er zijn vier kinderen in het snel die zijn niet van mij maar uit haar vorige huwelijk. ook hun hebben er onder te lijden. hun vader heeft geen enkel benul van wat er met har aan de hand is ondeneemt zelf ook geen actie. bureau jeugdzorg is ook eens op bezoek geweest na een melding uit de buurt. nu pas inziend zie ik ook hoe de kinderen er onder te leiden hebben. het egocentische haar eigen ding noemend is belangrijker voor haar. hoe moeilijk het ook is moet ik alles loslaten.op advies van mijn psycholoog is de vader verantwoordelijk ik niet. als ik er melding van zou maken bij bureau jeugdzorg zou ik er nog niet vanaf komen heb al een contactverbod aangevraagd maar op allerlei slinkse wijze weet ze me iedere keer te benaderen. het is slecht een kwestie van tijd dat het nu voor mij zal moeten slijten stukje voor stukje. ik deel dit alles omdat ik lees vooral dat mannen zijn die er besproken worden. deel ik dit voor de mannen die ook slachtoffer kunnen zijn van zo, n persoon.

jerry

Tanja, 14-12-2011 01:31 #36
@Suus
Het ligt niet aan jou want het gedrag wat je partner vertoont is zonder empathie. Vooral het nadoen van jou huilen is zeer kinderachtig en niet normaal. Iemand vernederen is altijd fout en zeggen dat je zwak bent, is net als je een egoist noemen, projectie van hem op jou. Als hij op je reageert, en hoe hij reageert, is zijn verantwoordelijkheid en niet de jouwe. Dat hij de schuld bij jou legt is niet juist. Zoek hulp en ga naar je huisarts. Sterkte! Femke

Suus, 13-12-2011 17:20 #35
Ik hoop dat iemand wil reageren op mijn bericht. Ben radeloos! Heb nu bijna 7 jaar een relatie met een man waarvan ik denk dat hij abnormaal gedrag vertoont. Dit is echter niet altijd zo, waardoor ik ernstig twijfel of het misschien toch aan mij ligt. Op het moment dat we ruzie hebben kan hij zeer dominant overkomen en zo praten dat ik niet meer weet wat ik moet zeggen. Hij noemt me een egoïst en als ik huil (wat ik echt niet
vaak doe) kan hij ontzettend hard zijn door mij na te huilen of te zeggen dat ik mezelf niet zo moet aanstellen. Hij kan ook hele gemene dingen zeggen tegen me… b.v dat ik zwak ben. Ik ben ook niet altijd even makkelijk maar voel me vaak vernederd en hij zegt dan dat ik zijn reacties zelf uitlok. Probleem is dat ik erg aan mezelf twijfel of het aan mij ligt? En of ik het misschien zelf wel uitlok onbewust. Wil iemand alsjeblieft reageren want ik weet het niet meer!

Sandra, 02-12-2011 12:18 #34
Ik ben in de war! Heb al eerder wat gelezen over het hebben van een narcistische partner. Mijn eerste reactie was… dat kan toch niet! Hij is zorgzaam en heel erg aanhankelijk, is enorm charismatisch en kan heel zacht zijn! Toch blijf ik dat 'Jekyll en Hyde' gevoel houden als ik over hem nadenk! Wij hebben een knipperlicht relatie, hij heeft ik weet niet hoeveel keer de relatie beeindigd en elke keer heb ik hem weer 'teruggenomen'. Afgelopen zaterdag heb ik een gesprek met hem gehad waarin ik mijn aandeel in discussies en ruzies compleet op mij heb genomen. We hadden afgesproken geen ruzie meer te maken en een paar dagen erna begon hij weer! Ik was rustig en ben er niet in mee gegaan. Uiteraard compleet in de war want dat was niet volgens afspraak! Hij wil met mij naar relatietherapie maar gaf aan dat de 'schuld' voor het overgrote deel bij mij ligt. Hij zegt bereid te zijn aan zijn deel te werken maar het is geen fifty-fifty! Toch kan hij heel gevoelig zijn… huilen bij een emotionele film en dat soort dingen. Ik heb gezegd dat ik mee wil naar relatietherapie alleen als hij de verantwoording voor zijn deel op zich neemt en niet met de vinger naar mij wijst. Ik moet harder worden, ik ben TE gevoelig, ik ben een kei in het verdraaien, ik schreeuw om aandacht, ik heb mijn verleden nog niet verwerkt, ik mag in gesprekken niet zeggen dat ik vind dat ik goed bezig ben, ik kleed mij te sexy, ik moet meer doseren en ga zo maar door!
Heeft iemand enig idee wat hier aan de hand is?

Jojo12 (infoteur), 30-11-2011 03:34 #33
Ik denk dat mijn ex vriend een narcist is. Hij manipuleerde ook en maakte mij gewoon mentaal kapot. Afstoten/aanhalen en dat constant het herhaalde opnieuw. Ook deed hij dat bij ze vorige exen waarschijnlijk. Stukje voor stukje slokte die alles op mijn zelfvertrouwen. Hij was erg bezitterig en ik moest veel voor hem opgeven. Hij stookte tussen de band van mijn ouders en mij en me vrienden. Zoals ik de kenmerken hier zie lijkt het heel erg erop dat hij die stoornis heeft.

Mjelle, 25-11-2011 10:45 #32
Bedankt voor deze heldere site; alle stukjes vallen als een puzzel in elkaar. Mijn ex lijkt ook een narcist te zijn (lijkt want ik ben geen dokter maar hij past in het plaatje) na 10 jaar huwelijk en 2 kinderen ben ik gescheiden en iedere dag ben ik dankbaar dat ik daar toen de kracht voor had om het die keer echt door te zetten. Door de stukjes en de reacties te lezen schiet ik van de ene oh ja dat was ook bij mij zo, in de andere. Heb hier veel steun aan.

Angelique, 20-11-2011 16:52 #31
Wat schéélt die mensen die zo'n relatie aangaan? Denk je dat je hier voor kiest? Lees eens wat meer hierover! Het overkomt je en je weet het echt niet hoor! In het begin zijn het leuke, interessante mensen, die je compleet inpakken. Bij mij veranderde dat zo geleidelijk dat ik het jarenlang niet heb gemerkt. Daarna ben je zo geconditioneerd dat je alles denkt aan jezelf te wijten hebt. Dus ja, het kan iedereen overkomen. Jou dus ook!

Ann, 20-11-2011 13:11 #30
Dank je voor dit artikel. Het was zeer verhelderend. Maar wat ik me afvraag is: wat scheelt er met de mensen die zo'n relatie aangaan? Of kan dit iedereen overkomen?

Angelique, 03-11-2011 15:47 #29
Meneer van Langeslag, ik ben het met Hilke eens. We willen hier gewoon even ons ei kwijt.
Als je met een narcist hebt geleefd, heb je een hoop ellende gehad en krijg je nog een hoop ellende. We hebben geen behoefte aan al uw bespiegelingen. Zet dat lekker op een eigen blog.

Hilke, 30-10-2011 22:25 #28
Geachte meneer P. van Langeslag,
Het zou me een deugd doen wanneer u er in het vervolg vanaf ziet om deze site van uw ellenlange proza's te voorzien. Ik weet niet of u het in de gaten hebt, maar dit is (gelukkig) een platform waar velen die jarenlang het woord narcisme niet kenden, eindelijk herkenning zien en merken dat ze niet gek zijn. Ze zijn slechts voor gek versleten door iemand die hen wilde domineren en verlagen ter eer en glorie van diegene zelf. Een van de weinige goede dingen die hen overkomt, is de herkenbaarheid van de reacties alhier. Het biedt hen troost. Ik hou me er normaal niet zo mee bezig maar ik heb u even gegoogled en kwam erachter dat u van alles en nog wat van commentaar voorziet. U hebt kennelijk niets beters te doen. Mijn verzoek is hier weg te blijven om hen die eindelijk hun gedachten weer op orde krijgen, niet opnieuw in opperste verwarring te brengen.
Bij voorbaat dank.

Angelique, 30-10-2011 17:12 #27
Ik heb ong. 15 jaar een relatie met een narcist gehad. Ik ben nu bijna 3 jaar bij hem weg met onze zoon. Ook nu blijft het een gevecht, vooral via onze zoon ben ik kwetsbaar. Dat gevoel van vrijheid dat herken ik. En rust… zalig! Maar het blijft een narcist en hij blijft proberen ons weer in zijn macht te krijgen. Hij beschadigd onze zoon hierbij. Het moeilijke vind ik, is dat mensen eerst "bewijs" willen voor ze je geloven. Ik knok door voor mijn zoon en voor mezelf!

Angie, 28-10-2011 14:44 #26
Ik zou graag mailen met een vrouw die een relatie heeft gehad met een narcist; heb zelf sinds 2 maanden mijn relatie beeindigd en dit artikel heeft niet voor 100% maar voor 200% mijn vermoedens bevestigd! Gelukkig heb ik mijn vrijheid weer terug en die nemen ze mij niet meer af! Hoera.

Peter van Langeslag, 19-10-2011 19:33 #25
Het is altijd de schuld van de ander, maar het ligt nooit aan mezelf. Probeer jezelf te veranderen dan zal je zien dat het nooit of bijna nooit gaat lukken met of zonder psychologische experts. Het gaat om Autoriteiten en Deskundigen. Deskundigen onderzoeken vanuit hun opgebouwde kennis en opgedane ervaring een kind, een individu dat een uniek mens is, maar zijn die deskundigen dat kind zelf? Je moet er heel goed voor oppassen met die woorden kennis en ervaring. Je maakt indruk met je opgebouwde kennis en opgedane ervaring die verleden tijd impliceert en niets te maken heeft met het heden of met iets totaal nieuw. Je kan pas iets ervaren als je het herkend hebt, als jij je het kan herinneren, als je het zelf hebt meegemaakt. Maar het brein kan nooit iets ervaren wat totaal nieuw is, wat hij niet kent. Hij kijkt altijd vanuit de inhoud van zijn bewustzijn, veroordeel of rechtvaardig vanuit zijn inferieure denkvermogen wat bekrompenheid en oppervlakkigheid impliceert. Zonder vooraf in te duiken in het totale leven, zonder de maatschappij vanuit een vrije frisse geest te onderzoeken hoe ze onderdrukkend en uitbuitend functioneert, ben je je louter aan het vermaken dat misleidend is en het impliceert illusie. Psychologische experts zoals wereldberoemde pedagogen, theologen, sociologen, psychologen, helderzienden, leiders en zo meer hebben het over hulpverlening, veiligheid, wereldvrede, liefde en welvaart ondersteund door “concurrentievermogen en ambitie” vanuit een sociaal stelsel met haar talloze deskundigen. Deskundigen menen op te komen in het belang van het individu. Zijn die beroemde deskundigen echt deskundig? Kunnen deskundigen echte verandering en vrede brengen in de wereld? Wij hebben talen ontwikkeld, wij denken, daarom spreken we een taal, maar zijn we in staat uit stilte te spreken, uit harmonie? Is mijn deskundigheid niet de jouwe? Wat is echte deskundigheid? Heb je onderzocht of je echt deskundig bent? Wellicht ben je zelf een deskundige, of wellicht heb je ‘t over genomen van deskundige figuren, van boekenkennis, of van het één of andere beroemde schrijvers die het weet of denkt te weten volgens het georganiseerd stelsel. Ik zeg niet dat het zus of zo is, ik weet het niet, maar ik wil het aan de kaak stellen. We kunnen het samen onderzoeken of wat je denkt en zegt wel waar zijn met de werkelijke feiten. Nu, jij en ik, ogenblikkelijk onderzoeken! Zit het antwoord niet besloten in de vraag zelf? Onderzoek en observeer je eigen omgeving! Vervolgens moet je de volgende vragen aan jezelf stellen! Ben ik in staat binnenin mijn huid te kruipen? Wat is bewustzijn? Heb ik een speciaal bewustzijn? Is mijn bewustzijn niet van iedereen? Wat is de volledige inhoud van mijn bewustzijn? Kan ik de volledige inhoud van mijn bewustzijn zuiver waarnemen? Niet één voor één of laag voor laag, want dan kan ‘t wel mijn hele leven gaan duren. Maar ogenblikkelijk, nu, waar je nu bent! De vraag is of individuen, de mensheid niet dezelfde deskundigheid doormaken, dus wat is echte deskundigheid. Er zijn maar heel weinig mensen die deze vraag echt onderzocht hebben. We proberen nu samen, jij en ik, niet apart, samen, om de beweging van het bewustzijn en haar relatie tot de wereld waar te nemen, en om te zien of die echte deskundigheid individueel is, gescheiden is, of als het de gehele mensheid is. We moeten op dit punt heel duidelijk zijn. Ik ben niet bezig met mijn persoonlijke verlossing, privé leven, privé roem, maar ik ben oprecht betrokken, serieus, met wat de menselijke geest is geworden, is wat de samenleving met haar deskundigheid minderjarige kinderen (de jeugd) aandoet, is wat de mensheid wordt geconfronteerd. Ik ga je vertellen waarom het individu geen psychologische, pedagogische en sociologische deskundigen nodig heeft.

Lyze, 10-10-2011 21:02 #24
Ik heb net mijn relatie beeindigd. Hier heb ik erg veel moeite mee gehad, want ik heb alles van me gegeven, alles geprobeerd en het werkte maar niet. Ik was altijd degene die fout zat, altijd degene die me moest aanpassen en moest veranderen. Hij kwam met hele vreemde eisen. Zo zou mijn stem te mannelijk zijn en moest ik hoger gaan praten van hem ( ik heb een beetje een hese jazz-stem, maar absoluut niet mannelijk), ik moest altijd mooi en charmant zijn en vooral mijn mond dichthouden als zijn vrienden op bezoek waren. Als we uitgingen, negeerde hij me compleet terwijl iedereen in de kroeg alle aandacht kreeg van hem. Hij was altijd superieur in zijn leven en zijn werk, wat ik deed maakte hem niets uit en was niet belangrijk. Hij was ongeïnterresseerd en ontzettend egocentrisch. Ik moest alles opgeven, mijn vrienden waren verschrikkelijk en ook wilde hij mijn familie niet leren kennen. Hij kwetste mij constant, gewoon omdat hij dat kon. De meest harde opmerkingen maakte hij, over mijn verleden, over verkrachting en weet ik het. Ik ben veel kwijt geraakt in die relatie. Zelfs nadat het uit was, belde hij mij midden in de nacht, alleen om me te vertellen hoe goed het met hem ging en dat hij me totaal vergeten was en verder aan het kijken was naar andere vrouwen.
Dit en nog veel meer brak me op.

Nu ik dit heb gelezen, valt er een soort van last van me af. Nu weet ik pas dat het niet aan mij lag. Hij gaat niet veranderen, dit is wie hij is. Ik moet blij zijn dat ik niet meer bij hem ben. Anders zou ik mezelf vast zijn kwijtgeraakt. Ik ben zo blij dat ik nou weet met wat voor persoon ik te maken heb gehad. Nu kan ik het pas afsluiten en verder gaan met mijn leven. Ik kies voor mij.

Bella, 30-08-2011 21:10 #23
Iedereen die het heeft meegemaakt weet dat leven met een narcist uiteindelijk onmogelijk is. Alleen weten ze het zelf niet en denken zij altijd dat ze het bij andere voor elkaar kunnen krijgen. Mijn ex gaat zelfs zover dat hij beweert dat hij een "relatie" heeft, terwijl niemand uit zijn omgeving er iets zinnigs over kan zeggen. De meeste mensen in mijn omgeving beweren zelfs dat hij deze relatie verzint om dan nog wat te lijken of dat hij dat zegt om mij te laten denken dat hij dat kan. Is het mogelijk dat hij zelfs daar over liegt? Zeggen dat hij een vriendin heeft terwijl er niets van waar is?

Sjakie, 02-08-2011 23:12 #22
Jeetje, had ik dit maar eerder gelezen! Al besef ik me maar al te goed dat ik zo in de greep zat dat ik het op dat moment niet eens herkend had. Na 13 jaar en drie kinderen, de jongste op dat moment 3 maanden, was mijn gevoel dat er iets niet klopte zo sterk dat ik mijn extreem narcistische man er onder vreselijke omstandigheden (inderdaad gepaard met veel agressie) toe heb verleid te bekennen verliefd te zijn op een ander. Grote fout van hem, nu was zijn zorgvuldig opgebouwde kaartenhuis aan het wankelen. De twee jaar daarna zijn een kopie van de lijstjes van kenmerken (al deze kenmerken heeft hij overigens 13 jaar lang op mij geprojecteerd heb ik me achteraf gerealiseerd). Ik was niet meer de altijd alles goed vindende vrouw en dus had hij steeds meer kracht nodig om mij terug te krijgen op die plaats. Het waren twee hele sadistische jaren waarin ik op alle fronten steeds afgewezen en vervolgens weer geprezen werd. Mijn grenzen waren al vele malen gepasseerd, maar ik voelde me schatplichtig naar mijn kinderen niet op te geven als hij zei dat het nog een kans had… Na twee jaar heb ik hem tijdens de vakantie, die volgens hem ons en de kinderen zo goed zou doen, weten te ontfutselen dat er in die twee jaar niets veranderd was en dat hij nog steeds die vriendin had waarna ik hem heb gevraagd te vertrekken! Na zijn vertrek kwam het besef dat er van onze financien helemaal niets klopte en dat ik al mijn spaargeld kwijt was omdat ik altijd degene was geweest die hij alles liet betalen (deed ik niet zonder te vragen, hij kon mij alleen heel goed wegzetten). Nu, inmiddels een jaar na de breuk, gaat met de bijbehorende ups en downs en dankzij een therapeut voor mijzelf en mijn kinderen, heel goed met me. Ik ben tot het besef gekomen hoe krachtig het is geweest dat ik hem heb gevraagd te vertrekken en dat ik mijzelf daarmee gered heb! Ik was eenzaam en ben nu alleen, mijn god wat een vooruitgang (als is en blijft alleen erg ongezellig). De ellende is nog lang niet over omdat hij hem blijft opzoeken. De man die mij nog zo ontzettend veel verschuldigd is heeft mij nu voor de rechtbank gedaagd en wil mij, en daarmee en passant ook zijn drie kinderen, desnoods met behulp van politie en justitie uit huis zetten. Aan de ene kant een hele heldere zaak, maar de wetenschap dat zijn werkelijkheid is dat hij nooit onderdeel van een probleem is maar dat deze hem slechts aangedaan worden door alle andere gekken op deze wereld en hij dit op een hele charmante manier aan anderen over kan brengen (al dan niet aangevuld met de informatie dat ik niet goed snik ben) doet mij beseffen dat ik altijd op mijn hoede moet zijn!
Ik heb mij voorgenomen meer aan dit proces over te willen houden dan dat ik verloren ben en dat lukt me aardig. Het was een jaar vol heftige gebeurtenissen, ook omdat alles de eerste keer is, met veel lichamelijke reacties waar ik erg van geschrokken ben, maar vooral een jaar waarin ik heel erg veel geleerd en vooruit gekomen ben en waarin ik vele malen meer liefde heb ontvangen en heb kunnen geven dan alle 13 jaar daarvoor! Ik hou weer van mijzelf en dat maakt dat ik weet dat alles goed komt :-)

Bedankt voor de mooie site, want ondanks alle positiviteit blijf ik me van tijd tot tijd afvragen of ik de narcist ben en daarmee de oorzaak van al onze problemen… Het lezen van de site maakt me verdrietig omdat het me doet beseffen hoe mijn leven was, het is een kopie, maar het stelt me ook gerust. Ik ben verre van perfect maar deze punten zijn niet op mij van toepassing.
Als ik ooit iemand kan helpen, graag. terugkijkend naar mijzelf besef ik me dat ik gedurende de relatie niet te redden/ helpen was en dat we waarschijnlijk allemaal veroordeeld zijn uiteindelijk onszelf te redden uit deze relaties. Kracht die je in de periode daarna hard nodig hebt, helaas eindigt de ellende niet als ze eindelijk vertrokken zijn. Als er kinderen (die ik hem in zijn maag gesplitst heb) en je niet getrouwd bent (ben niet voor niets niet met je getrouwd… begrijp nu waarom) begint de ellende dan pas echt! Al blijf ik met 3x niets over ergens ver weg van waar ik nu zit, toch blijf ik mij beseffen: IK BEN GERED!

M., 24-07-2011 16:24 #21
Ik heb alleen verhalen gelezen van mannen met pers. stoornissen. Nou ik heb ik inmiddels een narciste pure sang ontmoet en een relatie van een half jaar gehad.
Nu heeft ze inmiddels een goede vriend van mij in de tang en zet hem tegen mij op. In een woord ze zijn gestoord. Liegen, bedriegen, ontkennen en mensen tegen elkaar uitspelen door manipulaties. Als man had ik het na 2 maanden door dat er iets niet klopte ze wilden heel graag zo snel mogelijk een kind, samenwonen (na 2 maanden) en vervolgens de macht proberen te krijgen als je de 3 magic words laat vallen. Ze zijn niet te vertouwen roddelen achter je rug om naar vrienden om hun zelf in te dekken en de partner zwart maken. Zelfs als je bij vrienden bent. Verslavingen roken, drinken, sex en blowen komen geregeld voorbij en daarbij glashard ontkennen dat het niet zo is. Ook al heb je bewijs foto's geluidsmomenten het helpt allemaal niets ze leven nu eenmaal in de veronderstelling dat zijn de "Ubermensch" zijn. Tja deze mensen hebben we in de samenleving en er lopen meer vrij rond dan dat er in klinieken zitten. Het ergste is dat ze enorm veel schade aanrichten en ontwrichten vriendschappen en relaties. Zijn er een aantal van dit soort aanwijzingen en geven je die het gevoel dat het niet goed zit Direct kappen niet twijfelen en laat je niet meeslepen. Ik heb haar verscheidene malen de waarheid vertelt hoe haar gedrag is en hoe dit overkomt bij andere mensen als je daar sterk in blijft dan gaan ze vanzelf knappen gewoon keihard zijn en je niet in een hoekje laten drukken. Hierdoor worden ze wanhopig en doen ze rare bokkensprongen. Maar vooral geniet van het leven als je van ze af bent en nooit meer contact mee zoeken hoe lastig het ook is.

Blij bij je eigen ik en positief in het leven staan dan kom je deze mensen niet meer tegen.

Kweenie, 29-06-2011 23:12 #20
Ik vraag me af of mijn man een narcist is. Hij vertoont veel kenmerken, maar niet alles. Hij liegt niet veel (voor zover ik weet), maar ging in het verleden (voor mijn tijd) wel vaak vreemd en had veel relaties. Hij is ook niet jaloers en claimend en heeft wel veel vrienden. Maar de rest van bovenstaande eigenschappen heeft hij duidelijk wel! En vooral de vicieuze circel is voor mij heel herkenbaar. Wat mijn man vooral heeft is een heel kort lontje (of eigenlijk geen lontje). Is dat ook een eigenschap van een narcist? En als een vriend van hem ergens mee zit, kan hij altijd heel goed luisteren, dat lijkt me dan weer helemaal niet narcistisch. Bestaat er ook zoiets al narcist-light? Reactie infoteur, 01-07-2011
@ Kweetnie

Je vraagt je af of er een 'narcist-light' bestaat. Leuk gevonden benaming!
Ten eerste; ja narcisten bestaan er in vele soorten en maten.

Ten tweede om te bepalen of je partner narcistisch is kun je een aantal van tests doen;
http://narcismevoordummies.blogspot.com/2011/01/test-is-mijn-partner-een-narcist.html

En ten derde, maakt het eigenlijk wat uit? Of hij een echte narcist is of niet? Het gaat er uiteindelijk om hoe jij je voelt in de relatie! Indien je partner kleinerend, controlerend, of gewelddadig en bedreigend gedrag gedrag vertoond, is het waarschijnlijk dat je in een destructieve relatie zit.

Kim, 28-06-2011 12:32 #19
Alle kenmerken die ik heb gelezen op deze site komen overeen met een jongen waar ik nu een paar keer mee heb gedate. Hij is nog jong, 23. Mijn vraag is of je op jonge leeftijd nog iets kunt veranderen aan deze stoornis of is dit als je de stoornis eenmaal hebt helemaal niet meer mogelijk? Kun je er überhaubt vanaf komen? En is het verstandig om deze jongen te confronteren met wat ik gelezen heb?
Ik heb het contact met hem eigenlijk al afgebroken na een ruzie. Hij doet nog steeds alsof die niet gebeurd is en blijft me contacten. Wat kan ik het beste doen? Eigenlijk vind ik het best zielig dat hij zo is. Hopelijk vind ik hier mijn antwoord. Reactie infoteur, 29-06-2011
Lees voor een antwoord op je vraag het artikel; Kan een narcist veranderen.
http://mijn-kijk-op.infonu.nl/mens-en-samenleving/49803-kan-een-narcist-veranderen.html

Confronteren met wat je nu weet, heeft geen zin.
In jouw situatie is er maar een advies: Geen Contact!
Kies voor Jezelf!

Power Girl, 05-06-2011 15:46 #18
Veel van de gelezen verhalen zijn herkenbaar. Het geeft mij steun.
Ik ben nu 9 jaar gescheiden van een man die ik heb liefgehad, maar waarbij het onmogelijk was om mee samen te wonen. Leugens, vreemd gaan, conflicten die hij met alles en iedereen had (en nog steeds heeft). Ik heb het allemaal beleefd. Dacht soms dat ik helemaal gek werd, omdat hij beweerde dat ik dingen had gedaan of had gezegd die ik mij niet kon herinneren. Ben dingen gaan opschrijven om mijzelf te bevestigen in het tegendeel.
Ik ben dagen doodgezwegen omdat ik geen "sorry" wilde zeggen.
Het proces is er in geslopen; van een zelfstandige vrouw werd ik een onzeker mens die niet eens zonder zijn goedkeuring een pakje boter kon kopen.
Hij kraakte mij in alles af om vervolgens te zeggen dat ik niet zo onzeker moest zijn, want ik had zoveel talenten! Relaties met vrouwen naast ons huwelijk moest gewoon kunnen, vond hij. Ik weet nu dat hij ze nodig had om zijn ego op te krikken.
Ik heb het geluk gehad dat ik een goede baan had en mensen om mij heen die mij konden spiegelen. Ik wilde niet dat mijn kinderen verder zouden lijden onder zijn gedrag.
Mijn dochtertje die twee jaar was moest bijvoorbeeld een half uur in de hal staan, omdat zij iets gedaan had dat hem niet zinde. Daar zou zij van leren. Wanneer zij 's avonds huilend wakker werd en door mij getroost wilde worden, verbood hij haar dit. Ze kon of door hem worden getroost, of ze kon direct terug naar bed. Zo zijn er tal van voorbeelden. Alles draaide altijd om hem.
Mijn maat was vol en ik heb een scheiding aangevraagd. Ineens wilde hij mij terug, maar bij mij was er te veel kapot gemaakt.
Na de scheiding was ik opgelucht en ik hervond mijzelf. Lastig vond ik wel dat ik er niet meer bij was wanneer hij in het bijzijn van de kinderen weer een van zijn buien kreeg. Voorheen voelde ik dit aankomen en ging ik altijd voordat de bom barste snel met de kinderen naar buiten. Nu kon ik niet voorkomen dat zij de volle lading kregen.
Zijn straffen waren onorthodox. Als de kinderen niet precies reageerden zoals hij dit wilde, dan moesten ze hartje winter op het balkon zitten, of urenlang op een stoel. Maar wat het gewenste gedrag precies was, kon per periode of zelfs per minuut verschillen. De kinderen wisten dan ook nooit wat er van hen werd verwacht.
Toen er klein geld werd gemist werden zij (7/8 jaar) beschuldigd van diefstal en hij wenste geen dieven in huis. Ik was radeloos. Moest ik ze niet meer naar hem toe laten gaan? Maar dan zou ik een vader ontzeggen.
Wellicht heb ik verkeerd gekozen, ik liet ze gaan en probeerde te lijmen wat er te lijmen viel.
Toen zij 15 was weigerde mijn dochter nog naar haar vader te gaan. Hij had haar weggestuurd toen zij het aandurfde hem een kritische vraag te stellen.
Er bleek veel verdriet bij haar te zitten. Wat voelde ik mij (terecht) schuldig! Ik had niet voldoende naar haar geluisterd. En toch kon ik het niet over mijn hart verkrijgen mijn zoon te waarschuwen. Hij adoreert zijn vader. Ik zie echter dat hij op zijn tenen loopt om zijn vader te plezieren. Hij doet het nooit goed, hoe hard hij ook zijn best doet. Ik probeer soms gedrag te benoemen zonder zijn vader af te vallen. Mijn zoon is slim en herkent nu het manipulatief gedrag bij zijn vader. Na al die jaren waarin mijn kind zijn frustratie heeft ingeslikt, heeft hij deze week tegengas gegeven. Ook hij kon kiezen, zijn vader gelijk geven of niet meer terugkomen. Mijn zoon heeft zijn biezen gepakt. Aangezien het een joch is met een gevoelig karakter die niet zo snel een conflict opzoekt, moet de maat wel erg vol zijn geweest.
En nu zit ik met een kind dat voor zichzelf heeft gekozen maar wel graag zijn vader wil zien en een dochter die aangeeft dat ze nooit meer naar haar vader wil.
Vader heeft mij eerder te kennen gegeven dat het aan mij ligt en daarna kreeg ik een bericht dat de kinderen hem niet erkennen als vader en opvoeder. Dat zijn zoon een leugenaar is en dat hij hiervan maar moet leren. Het ligt niet aan de vader, want die heeft alles uit de kast getrokken om zijn zoon goed op te voeden. Hij heeft zelfs gesprekstechnieken toegepast (zei hij vol trots) om zijn zoon inzichten te geven en na te denken over zichzelf. Hoezo gesprekstechnieken? Het is een kind en geen patiënt.
En natuurlijk zijn pubers niet makkelijk. 16 jaar is een leeftijd waarin je je af en toe afzet tegen je ouders.
Pa is gekwetst, zijn epistels gaan over zijn gevoelens, niet over die van zijn zoon. Die had een andere keuze kunnen maken. Als hij nog contact wil met zijn vader, moet hij zelf maar de eerste stap nemen.
Ik heb verdriet. Verdriet voor mijn kinderen, die ik zo graag een vader gun die onvoorwaardelijk zijn liefde geeft. Niet een vader die wel zegt dat ie van hun houdt maar vervolgens het tegenovergestelde laat zien en die zijn gevoelens boven die van zijn kinderen stelt.
Laat mijn een waarschuwing zijn voor iedereen die leeft met iemand met NPS (overig is dit bij mijn ex gediagnostiseerd toen hij na een schorsing op zijn werk in een psychologisch onderzoek "belande"). Het wordt niet beter. De relatie trekt alle energie uit je tot er niets meer over is. Dat wat je denkt terug te krijgen, omdat de ander soms erg lief kan zijn, is gebakken lucht en alleen bedoelt als een soort zoethoudertje.

Suzan, 03-06-2011 00:10 #17
Ik ben nu twee jaar gescheiden van mijn man. Ik ben er van overtuigd dat ik 10 jaar lang met een narcist geleefd heb. Het liefst zou ik hem ook nooit meer willen zien en hem negeren. Wel hebben we een dochtertje en zij heeft recht op een vader. Na vele malen de grens te hebben overschreden (drank in bijzijn van mijn dochter, rijden op de motor) met mijn 5 jarig dochtertje achterop, haar leugens vertellen etc) was bij mij de maat vol en heb ik de omgangsregeling stopgezet. Ik heb hem een maand lang genergeerd. Gevolg: hij is een maand lang opgenomen geweest in een kliniek voor een psychose. Sinds vorige week is hij ontslagen uit de kliniek en belt mij doodleuk op dat hij onze dochter komt ophalen. Ik vertelde dat dat nog niet aan de orde was en kreeg alles over me heen. Ja, het is nu zelfs mijn schuld dat hij I.B.S. heeft gekregen.
Komt het vaker voor dat mensen met een NPS in een psychose raken? Reactie infoteur, 08-06-2011
Er zijn in de literatuur diverse beschrijvingen van de 'Psychotische Narcistische persoonlijkheid' waarbij de realiteitstoetsing ontbreekt.
De meeste narcisten hebben echter geen waandenkbeelden zoals bij een psychotische stoornis. De narcist heeft dan wel onvoldoende controle over zijn fantasieën. Toch beseft hij meestal dat zijn fantasieën niet volledig sporen met de realiteit op momenten dat hij daarmee door anderen wordt geconfronteerd.

Bij de narcistische persoonlijkheden met een psychotische persoonlijkheidsorganisatie dient het enorm opgeblazen ego ter bescherming tegen een psychose, een verbrokkeling van dit fragiele ego kan een psychose in de hand werken.

Jootje, 07-02-2011 15:13 #16
Verduidelijkend artikel. Ik herken hierin allebei mijn ouders. Ik ben als puber bij hen weggegaan maar heb er nog steeds last van alhoewel ik nog nauwlijks contact heb. Kan het zijn dat twee narcisten een relatie hebben? Alhoewel mijn ouders tegenpolen lijken (dik/dun, enthousiast en aanwezig/ op de achtergrond) zijn ze eigenlijk hetzelfde als het om het emotionele aspect gaat. Mijn ouders verdeelden hun drie kinderen, ik was van mijn vader en hoorde van hem elke avond wat hij zo vervelend vond aan mijn moeder. Mijn moeder vertelde 's ochtends vaak dat ze het zo jammer vond dat mijn vader niet… was. Ze leefden ook gescheiden van elkaar (aparte slaapkamers en nachtritmes). Mijn vader ging vaak vreemd maar daar had mijn naieve moeder geen weet van. etc etc. Van mijn moeder is het vrij duidelijk dat ze een narcist is en dit zei mijn vader ook vaak tegen mij, van mijn vader weet ik het het niet zeker. Ik herken overigens wel bijna alles van hem in dit artikel. Mijn vraag is eigenlijk vooral of er ook relaties voorkomen waarin beide partners narcisten zijn? Dat zou ik graag willen weten. Reactie infoteur, 07-02-2011
Ja Jootje, het is zeker mogelijk dat twee narcisten een relatie met elkaar aangaan. Volgens mij kan dit zelfs best lang goed gaan. Twee onbewuste mensen bij elkaar zullen dan ook al snel langs elkaar heen leven.

Het kan ook voorkomen dat de partner alleen het narcistische gedrag heeft overgenomen, maar niet echt de stoornis heeft. Hoewel dit uiteindelijk voor de omgeving natuurlijk op hetzelfde neerkomt, zeker als je 'een kind bent van'…

Zorg goed voor jezelf!
Groet,
Mjon

Willemien, 08-11-2010 18:45 #15
Hoe herkenbaar… ik wist niet eens wat een Narcist was, had er nog nooit van gehoord. Tot ik voor de zoveelste keer, de zoveelste dreigementen over me heen kreeg. Ditmaal was het ernst, hoe sloeg de hele boven verdieping in elkaar omdat ik geen sex met hem wilde. En onze zoon lag op bed. Ik ging finaal kapot, en heb hulp gezocht. En wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan, ze was mn redding. Dus nee Narcisten kun je niet veranderen, je kunt alleen jezelf veranderen. Ik ben weg gegaan, want we hadden ook schulden, dat vond hij heel normaal. Als hij maar kon pochen, en in dikke auto's kon rijden. En ik mocht de boel redden…, en je doet het, je red wat er te redden valt totdat je niet meer kunt.
Nog steeds heb ik last van deze man, dreigementen zoals ik doe er alles aan om haar te pakken en haar te pesten en te treiteren. Om maar niet te praten over het rijden langs mijn huis. Maar ik probeer mn ding te doen, en goed voor mn kinderen en mezelf te zorgen. Ik laat hem… hij kost me alleen maar negatieve energie.

Objectivist, 02-11-2010 09:59 #14
Ik waardeer het artikel en de inzichten het geeft, maar vind de grens tussen narcistische trekken en NPS moeilijk te bevatten.

1. Ik denk dat elke man/ vrouw wel eens een relatie heeft gehad met een 'narcist'; betekent dat dat de wereld vol loopt met narcisten en dus menselijk is mbt bv evolutie? Of dat een specifieke partner narcistisch gedrag kan opwekken bij een specifiek persoon? Personen reageren op elkaar; ik heb relaties gehad waarbij mijn zelftrouwen groeide maar ook de andere kant gekend, ik heb ook zeker wel eens de narcistische rol aangenomen, wat dan ook geen gezonde relatie was. Maar maakt dat mij een narcist?

2. Er wordt gezegd dat narcisme een beschermingsmechanisme is, wat erop duidt dat het een keuze is (bewust/ onbewust) en dus geen genetische afwijking? Als dit waar is, waarom worden narcisten afgeraden om kinderen te krijgen? Ikzelf heb vroeger zeer duidelijk narcistisch gedrag vertoond, vooral binnen relaties. Ik geloof dat dit een reactie is op het beschermen van mijn eigen gevoeligheid en wat ontstaan is in mijn jeugd, waarin ik veel stress heb gekend in mijn thuissituatie. Ik ben nu ouder en wijzer, en zie in hoe mijn gedrag anderen verdriet heeft gedaan, ook is mijn gedrag langzaam aan het veranderen en het narcisme aan het wegebben. Dus of narcisten maar moeten worden afgeschreven?

3. Wat zijn de overeenkomsten tussen narcisme en objectivisme? Reactie infoteur, 03-11-2010
@ Objectivist

Narcisme een lastige term geworden. Als je er nu over leest, wordt er jammer genoeg telkens weer een anderen betekenis aan gegeven. Narcisme is, zoals de geschiedenis ons laat zien van oorsprong een psychologisch begrip.

Narcisme is een breed spectrum van gedrag. Op een schaal van 1 - 10, Gezond Narcisme is een één, en Pathologisch Narcisme, of de narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) is een 10.


Tegenwoordig wordt hetzelfde woord gebruikt om een eigenschap te benoemen die globaal in gradaties te beschrijven is:
- een eigenschap die in de juiste hoeveelheid een normaal onderdeel is van een gezond ego;
- als lastige eigenschap wanneer er te veel van is;
-. als een zeer destructieve toestand wanneer het allesoverheersende psychopatische persoonlijkheidskenmerk betreft.

De artikelen in deze special gaan over de laatste soort narcisten.

2. = Dus of narcisten maar moeten worden afgeschreven? =

We hoeven narcistische psychopaten niet af te schrijven of wreed tegen ze te worden. Wel zullen we ze, als maatschappij, beter moeten leren herkennen en ze vooral geen verantwoordelijkheden geven.

3. Lees de artikelen in deze special en je ondekt het zelf.

Like No Other, 06-10-2010 20:26 #13
Ik ben in eerste instantie een vriendelijk, aardig, drukke sociale jongen, ik ben homoseksueel. sta midden in het leven, heb veel vrienden, een opleiding, werk, druk bezig me eigen leventje staande te houden, toch is er iets mis, ik ben iemand die extreem met me ego leeft. ik basseer er heel veel op, van de kleren die ik draag tot smsjes die mijn vriend mij stuurde, ik heb in mij relatie zoveel leed en pijn veroorzaakt. door leugens, dingen vertellen die neit zo zijn, mezelf anders voordoen dan k ben, de mensen laten geloven dat ik meer ben dan in werkelijkheid, om een zelfverzonnen imago hoog te houden. onzekerheid zou je kunnen denken…? NEE ik ben zelfverzekerd. mijn grootste onzekerheid is me ego, als k bang word, wordt ik verschrikkelijk arrogant en ga in verweer en zeg de meest kwetsende dingen die me relatie verwoest hebben, het vertrouwen wat ik schond door me leugens, de liefde die als sneeuw voor de zon smelte. toch vergaf deze jongen mij en kwam telkens bij mij terug, ik was zoveel met mezelf bezig dat ik geen eens een seconde stilstond bij zijn emoties, gevoelens, ik heb de grootste leugens verzonnen om zijn bevestiging te krijgen dat hij van "mij" is, ik was er in doorgedraaid, ik vroeg hem om zichzelf bloot te geven, alles eruit te gooien wat hem dwars zat en het raakte mij als een schot in de roos. ik verplaatste me in hem, kreeg tranen in me ogen, heb maanden lang met schuldgevoelens gelopen over de pijn die ik hem aan heb gedaan, ik hield alleen van mezelf en dacht alleen aan me eigen geluk. inmiddels heeft de ervaring veel met me gedaan, wel ben ik de jongen kwijt waar ik vandaag de dag nog een prachtig leven mee had kunnen hebben. ik weet van mezelf dat ik veel trekjes heb va neen narcist maar niet de stoornis hebben zoals hier op deze site omschreven wordt.

Jolanda de Jager, 03-10-2010 10:23 #12
Ik kan niet meer, ben op en uitgestreden. Al drie jaar ben ik in de ban van deze man, hij trok me aan en stoot me af en ik liet het gebeuren, telkens weer. Zijn egoisme, geen gevoel op kunnnen brengen voor mijn gevoelens, mij het gevoel geven dat het aan mij lag, ik kan nog wel even doorgaan. En ik hou nog steeds zielsveel van hem, deelde met hem de sex die zo overweldigend was voor mij (ik heb een incestverleden) en door mijn onuitputtelijke liefde voor hem en bereidheidheid om steeds weer mijn grenzen te verleggen gaf hij mij toch steeds weer het gevoel dat het aan mij lag. Ik had al een keer het contact met hem verbroken omdat het teveel energie kostte, maar door mooie woorden ben ik toch weer in zijn ban geraakt. Er is in de afgelopen weken weer heel veel gebeurd. Opeens viel bij mij het kwartje en kwam het woord narcisme in me op. Ik ben hierover gaan lezen en lezen en heb gehuild, ben kwaad geworden en er is zoveel herkenbaar in wat ik las, dat ik steeds uitriep "zie je wel, zie je wel, het ligt niet aan mij! Ik wil jullie bedanken voor dit artikel en het heeft me nu sterk gemaakt om het contact met deze man definitief te verbreken, ik heb hem net een mail gestuurd. Ik hoop dat ik sterk genoeg blijf nu en alles steeds weer lezen over narcisme geeft mij het gevoel dat ik er goed aan gedaanheb! Ik ben het waard om van gehouden te worden, wil me niet meer zo laten behandelen als een hondje, als het lief is krijgt het aandacht, als het stout is krijgt het straf! Maar oh, wat voel ik me eenzaam nu, en voel me ook opgelucht! Ik ben op dit moment alles kwijt, mijn baan, mijn huis, maar gelukkig heb ik mijn kinderen waar ik een goede band mee heb, en een paar goede vrienden. Ik ga en moet hier uitkomen, de eerste stap heb ik nu net gemaakt.

Peter, 20-08-2010 20:10 #11
Ik word behoorlijk boos om altijd maar weer over mannelijke narcisten te horen praten, terwijl er ook heel veel vrouwelijke zijn! Ik herken inderdaad alles bij mijn vrouw en ik ben er nooit in geslaagd om van haar los te komen, toen we nog samenwoonden en geen kinderen hadden. Dit duurde bijna zes jaar en toen we getrouwd waren en kinderen hadden, werd ze in haar onredelijk gedrag nog veel erger. Lullig, want ik geef juist heel veel om mijn kinderen. Inmiddels zijn we 23 jaar samen, gewoon omdat ik teveel om mijn kinderen geef. De laatste 6 jaar bedonderd ze me zelfs met buitenechtelijke seks, terwijl ze nooit een fuck om seks gaf. Okay, wel in het prille begin natuurlijk. Ik ga er maar vanuit dat de meeste vrouwen gewoon narcisten zijn, omdat ik van andere mannen ook wel dergelijke verhalen hoor. Maar mannen durven nooit toe te geven dat hun vrouw een narcistische stoornis heeft.
Het zal wel een beetje met het mannelijk eergevoel te maken hebben. Reactie infoteur, 23-08-2010
@ Peter,
Allereerst begrijp ik je verontwaardiging. Ik wil met deze informatie absoluut niet suggereren dat mannen het alleenrecht zouden hebben op buitensporig narcisme. In de toelichting op de 'special pagina' schrijf ik hierover het volgende:

In de beschrijvingen van de persoon met de narcistische persoonlijkheidsstoornis, gebruik ik om het leesbaar te houden het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan vrouwen. De verklaring hiervoor ligt waarschijnlijk bij het feit dat vrouwen eerder een Borderline Persoonlijkheidsstoornis ontwikkelen. Dat wil overigens niet zeggen dat narcistische vrouwen niet net zo destructief kunnen zijn dan de mannen met een NPS.

Dorien Janssen, 15-08-2010 02:15 #10
Hoe weet je nu zeker dat jezelf niet het probleem bent maar je partner. Als je partner alles nu heel overtuigend kan brengen en je herkend dingen uit de literatuur bij jezelf, hoe weet je dan dat niet jij maar je patner de narcist is.
En kun je het allebei zijn? Reactie infoteur, 16-08-2010
@ Dorien,

De kans is groot dat je niet narcistisch bent. Narcisten zullen deze artikelen niet zo snel lezen. Alleen al het feit dat je jezelf durft af te vragen of je narcistisch bent, zegt al dat je het waarschijnlijk niet bent.

En ja, het gebeurt soms ook dat narcisten relaties aangaan met narcisten.

Als je jezelf toch afgevraagd of je een narcist bent, hier een paar vragen:

Vraag 1
Heb je een obsessie met je uiterlijk? Als narcist ben je steeds zeer bewuste van je imago.

Vraag 2
Maakt succes van anderen je afgunstig en boos? Als je werkelijk boos van binnen bent wanneer je ziet dat iemand anders ergens in slaagt, dan heb je een klassiek symptoom van narcisme.

Vraag 3
Denkt je dat je het meeste van alles weet en dat er niet veel mensen die meer weten? Als je dat doet, is dit een zeer narcistisch gedragspatroon.

Vraag 4
Ben je overgevoelig voor kritiek en sterk defensief, zelfs als je weet dat je fout bent? Wanneer een narcist een conflict heeft, zal hij de feiten verdraaien, ervoor te zorgen dat hij wint, doe je dit?

Vraag 5
Wijs je gemakkelijk op zwakheden en beperkingen van anderen, alleen al om jezelf ervan te verzekeren dat jij beter bent? Zo ja, dan is dit een zeer obsessief onnatuurlijk narcistisch patroon en zeker niet gezond.

Vraag 6
Denk je dat je anders, speciaal en bijzonder bent en daarom meer rechten hebt dan andere? Narcisme is een zeer moeilijke toestand voor de omgeving. Het egocentrisme en gebrek aan emathie is niet te behandelen of te genezen. Vooral omdat de narcist moeite heeft om anderen als gelijke te zien.

Indien je jezelf niet herkend in bovenstaande vragen is het onwaarschijnlijk dat je zelf narcistisch bent. Er is dan warschijnlijk wel iets anders aan de hand met je relatie…

Jouw vraag is niet uniek. Heel veel vrouwen in destructieve relaties vragen zich uiteindelijk af of ze zelf 'gek zijn'…

Ik kan je vertellen: JIJ BENT NIET GEK!


Misschien heb je last van de projectie van je partner. Narcisten zijn er zeer goed in om hun eigen onhebbelijkheden op anderen te schuiven.

De N is een meester in het je te laten geloven dat alles altijd jouw schuld is. Ben jij woedend geworden, nadat hij het bloed onder je nagels vandaan heeft gehaald? Dan was deze woede uitbarsting waarschijnlijk meer dan terecht. Ondertussen zal hij er alles aan doen om je af te leiden van waar het nou echt om ging; namelijk zijn onverdraagzame gedrag. Hij zal proberen jouw woede te gebruiken, om je de schuld te geven van alles wat er mis is in jullie relatie

Als je aan jezelf twijfelt, kun je hulp zoeken bij een professionele therapeut. Waarschijnlijk kom je er dan al snel achter dat er niets mis is met jou, maar wel met je relatie.

Sterkte!

Maan, 11-04-2010 21:48 #9
Ik ben het grotendeels met uw artikel over narcisme eens. Ik heb meerdere relaties met milde narcisten gehad. Alsof ik ze aantrok met een magneet. Echter 1 punt: de overtreffende trap van een agressieve narcist is geen autist. Autisme is iets anders. Autisten hebben moeite met communiceren en empathie. Autisten hebben echter aangeboren problemen. Zodra autisme is gediagnosticeerd hebben autisten veel te winnen met groepstherapie. Autisten manipuleren "gewone" mensen niet. Autisten zijn altijd zichzelf. Ze weten dat ze moeite hebben met relaties, en communiceren, maar doen hun best om zich staande te houden in een wereld die voor hen moeilijk is om te overzien en te begrijpen.
De overtreffende trap van een autist is: een seriemoordenaar!
Kijk bijvoorbeeld naar de ontdekking van de leraar annex moordenaar in Belgie en de film Perfume: the story of a murderer is er ook een mooi voorbeeld van.
Noem autisten alstublieft echter geen doorgeslagen narcisten meer. Dank u! Reactie infoteur, 12-04-2010
Maan,

nergens in de artikelen staat dat autisten doorgeslagen narcisten zijn!

Ik beschrijf alleen het verschil in ego en omgang met anderen;

omdat het ego van een narcist onecht is, is voortdurend bevestiging nodig door anderen. Dit laatste kenmerk geeft het verschil aan met autisme, dat eigenlijk de ergste vorm van narcisme is; autisten hebben anderen niet meer nodig.

Zon, 07-04-2010 17:12 #8
Eindelijk ben ik er ook achter na jarenlang geestelijke mishandeling. Zijn drugs gebruik en in die tijd lichamelijke mishandeling. Hij heeft mij werkelijk waar geprobeert kapot te maken. En die woorden gebruikt hij vandaag de dag nog tegen vrienden. Zo trots dat hij is op zijn afkicken en tog nog anabolen gebruiken. Slaappillen voor het slapen gaan. Nu komen er steeds meer verhalen vrij over het vreemdgaan en hele extremen verhalen hoe hij sex heeft. Dagen lang heb ik onder de douche gestaan, omdat ik walg van die akties. Een aidstest gedaan nog even afwachten. Wat mij betreft kunnen deze types naar een eiland en maken ze lekker gebruik van de zelfde types en kunnen mensen met NORMEN & WAARDEN veiliger leven. De ouders van dit soort types zijn vaak ook zo. Heel apart volk!

Loesje, 01-04-2010 11:42 #7
Na alles gelezen te hebben ben ik bang met een narcist te maken te hebben. Ook opgelucht wantik heb zelf al een psycholoog geraadpleegd omdat ik dacht dat ik malende was geworden. Toch zijn er voor mij wat dingen die ik niet begrijp. Ik had tegen hem gezegd dat ik geen heil meer zag in onze relatie, hij liep kwaad weg, 'straft' me vervolgens door niks van zich te laten horen, maar omdat ik al zoveel gelezen had deed ik een proef. Ik stuurde een sms. Vervolgens belde hij, heel begrijpend, rationeel, en ik dacht 'ik vergis me, iemand die zo helder kan praten kan het niet zijn'. Hij zegt ook nooit van me te houden. Behalve als ik zeg dat ik van hem hou (in de warme momenten) dan zegt hij 'ik ook van jou'. Dat is ongeveer het hoogst haalbare. Zijn vrienden gaan altijd voor. Vooral zijn ex-en. Hij wil iedereen om zich heen hebben. Ik denk al een jaar dat het niet om de mensen gaat maa rom de aandacht die ze schenken en die aandacht is zielig want het gaat richting adoratie en hij geniet er van tot in zijn tenen. Geen wonder dat het steeds elchter gaat met ons. Ik ben het zat en dus kritisch geworden. Hij kan niet tegen kritiek. Hij heeft veel ingehouden woede. Iemand die teveel kritiek heeft wordt afgeserveerd. Maar dan hoor ik hem weer praten, zoveel wijsheid, zoveel mooie woorden en denk dat het aan mij ligt. Hij heeft een hele conflictueuze relatie met sex. Hij wil altijd bewijzen hoe goed hij is, het gaat soms over de top, alsof het een wedstrijd is. Maar hij gaat niet vreemd. De woorden homosexualiteit en kinderporno facineren hem buitengewoon ook al is er geen enkele aanwijzing dat hij daat iets mee doet. Hij is jaren leider bij de padvinderij geweest en zegt altijd dat dat zijn mooiste tijd was. Ik denk door de adoratie van jongere mensen, kinderen die tegen je opkijken. Ik geloof geen moment, en dat is geen blindheid, dat hij iets heeft gedaan wat niet kon. Wat ik wel vaak denk is dat hem zelf iets overkomen is als kind/jongen. Dus vraag ik me af of ik al dan niet met een narcist te maken heb want van een sterke onafhankelijke vrouw ben ik in ruim 2 jaar veranderd in een zanikend en huilerig emotioneel wrak geworden. Heel mijn lijf protesteerd. Sinds een maand heb ik overal ontstekingen, in de enkels, mond etc. Wie kan mij zeggen, hoe moeilijk het ook is op afstand, of ik met een anrcist te maken heb of iemand met narcistische trekken of dat de oorzaak niet daar gezocht moet worden en we verder moeten met relatietherapie waar we net mee begonnen zijn. Graag reacties. Ik ben helemaal op! Reactie infoteur, 01-04-2010
Beste Loesje,

Je vraagt je af of je te maken hebt met een narcist. Uiteindelijk gaat het er niet om wat hij wel of niet is, het gaat er wel om hoe jij zelf in de relatie staat. Wat je beschrijft klink in elk geval niet als een relatie, waar jij gezond bij blijft.

In alle punten die je noemt zie is psychopatisch narcisme:
- je straffen
- behoefte aan aandacht adoratie
- niet tegen kritiek kunnen
- woede
- mooie woorden
- conflict met seks
- 'link' met homoseksualiteit en kinderporno
etc. etc

Daarnaast omschrijf je jezelf als die sterke vrouw die in korte tijd zo veranderd is. Ook dit is een teken dat je jezelf in een destructieve relatie bevindt. In dit geval heeft relatietherapie helaas echt geen zin, dit kan je zelfs meer kwaad dan goed doen. Er is niets mis met jou, richt je vanaf vandaag op jezelf!

Veel succes

Duimelijn, 20-03-2010 13:44 #6
Ik heb twee jaar en 3 maanden een verhouding gehad met wat nu blijkt een narcist. Altijd diep van binnen geweten dat er iets niet klopte. We hadden en hebben allebei een relatie, dus ik ben ook fout dat realiseer ik me heel goed. Hij was een collega. Al jaren liep hij me achterna, stelde dingen voor. altijd heb k het afgehouden tot de kerstborrel in 2007. We praatten toen nog wat na, naar aanleiding van een mail die hij me eens stuurde met het voorstel een keer samen sex te hebben. Ik wilde hem duidelijk maken dat ik hem leuk vond, maar dat we het niet moesten doen. Hij is een echte charmante, joviale man met humor, ik vond hem echt leuk, maar het kon niet. Vanaf dat moment liet hij me niet meer met rust, mailde me continue. Ik werd er bang van, maar stiekem streelde het ook mijn ego. Ik sprak af om met hem te praten, maar daardoor raakten we van de regen in de drup. We zoenden voor de eerste keer en ik voelde me schuldig, maar werd ook verliefd en raakte in de ban van hem en aan de andere kant was ik ook bang van hem. Hij leek wel geobsedeerd. Een tijdje heeft hij rekening met me gehouden, waardoor ik ging geloven, dat er toekomst in ons zat. Ik overwoog zelfs om te scheiden, maar twijfelde omdat ik zijn reactie soms vreemd vond en ik zo weinig emotie bij hem zag. Geen spijt, geen twijfel, geen begrip. In de tussentijd kondigde hij aan ergens anders te gaan werken en op de avond van zijn afscheid hebben we het gedaan in zijn auto. Daarna brak voor mij een moeilijke tijd aan, hij liet minder horen, was druk, ik miste hem, en als we elkaar zagen ging het alleen om zijn behoeften, wat ik voelde/wilde, telde niet. Telkens als ik hem daarop aansprak was het sorry, maar het bleef alleen bij woorden en geen daden. Vele malen heb ik het contact proberen te verbreken, maar hij liet mij niet los en ik had ook moeite hem los te laten omdat ik terug verlangde naar de tijd dat hij wel rekening met me hield. Telkens haalde hij me terug door zijn gevoelige kant te laten zien, ging het dan een tijdje goed, dan begon hij weer te draaien, liegen en geen rekening met me te houden en dat lag dan altijd aan mij. Verschrikkelijk vond ik dat, ging aan mezelf twijfelen en ik kon er nauwelijks met iemand over praten, want wat wij deden was fout. Ik snapte mezelf ook niet meer, dat ik mijn huwelijk telkens op het spel zette voor iemand, die jou telkens pijn doet, maar ik hoopte gewoon dat het weer goed zou gaan, dat hij me snapte. Onlangs hebben we elkaar weer gezien en toen is hij over al mijn grenzen heen gegaan, praten heeft geen zin.hij ziet niet wat hij fout doet en ziet niet wat het met mij doet. Diep van binnen weet ik al heel lang dat er iets fout zat, maar omdat je er al zo diep in zit en zelf ook fout zat, wil je de waarheid niet onder ogen zien.hij wil me nog zien, ik hem niet meer.ik hoop dat ik voet bij stuk kan houden.ben nu zover dat ik me realliseer dat zelfs een vriendschap er niet in zit, omdat ik hem niet kan vertrouwen en omdat er te veel gebeurd is. Reactie infoteur, 20-03-2010
Duimelijn,
het is goed dat je het verleden achter je laat. Zeg Dag, zeg vaarwel! Doe de deur dicht en doe hem nooit meer open! Dit is de enige manier op eruit te komen!

Verbreek al het contact!

Dit is wat er gebeurt: hij wil je niet kwijt. Jij bent wat ze noemen “Narcistisch Voedsel”. Jij bent zijn drug en hij is een junkie. Narcisten houden erg van aandacht. Ze willen dat je hun voeten en kont kust. Als je dit niet doet dan maakt dit ze echt overstuur. Ze willen die drug. Ze hebben dit nodig en jij bent degene die dat aan ze moet geven, dus: GEEN CONTACT

De “geen contact” regel
Dit betekent dat je geen enkele vorm van contact met hem moet accepteren. Je bant hem uit je leven, totaal. Dit is om te laten zien dat je je nooit meer door hem laat inpakken. Je kust zijn voeten en kont niet meer. Als je dit niet meer doet, dan zal hij weggaan. Hij zal waarschijnlijk nog een tijdje blijven volharden. Daarom is het belangrijk dat je geen contact hebt. Als je geen contact hebt, dan krijg je hem uit je leven. Dit houdt in:

- Geen telefoon aannemen.

- Geen voicemail berichten afluisteren.

- Accepteer geen email van hem.

- post ongeopend retour sturen.

- Geen cadeautjes van hem accepteren.

- Niet tegen hem praten als je hem tegen komt, gewwon negeren.

- Geen berichten van een vriend of wie dan ook van hem accepteren. Vertel dat je het niet wilt weten.

Dit is echt de enige manier om echt los te komen, om al het contact te verbreken. Laat je niet leiden door je nieuwsgierigheid! Jij moet controle hebben over de situatie. Wees je bewust van het feit dat wat hij je heeft te zeggen dat dat boosheid of manipulatie is. Dat is altijd al zo geweest en nu is dat echt niet anders.

Vanaf vandaag kan hij niets meer over jou te weten komen, hij kan niet meer achterhalen hoe je je voelt, wat je aan het doen bent, of je er wel of niet mee, zit etc etc.

Heb je het begrepen? NIETS! Als ik zeg geen contact, dan bedoel ik ook GEEN CONTACT! Dit is de enige effectieve manier om de narcist uit je leven te krijgen. Na een tijd zal hij zeggen “wel verdomme, ze wil niks meer met me te maken hebben. Ik denk dat ik beter verder kan gaan met mijn leven en een nieuw slachtoffer gaan zoeken”. En dan is hij uit je leven!

Niet Belangrijk, 18-03-2010 01:11 #5
Ik vind het altijd heel hard om te lezen wie ik ben, op het wereldwijde internet.
Maar het ergste is. je kunt er gewoon niets aan doen.
Ik ben er twee jaar geleden achter gekomen dat ik dus NPS heb, en
ik kan het nog steeds niet verwerken/ermee omgaan.
Misschien is dat voor ons nps-ers ook frustrerend?
Geen relatie, geen toekomst als je het mij vraagt.
Mensen hieronder… Zie jezelf niet als énige slachtoffer!
Je partner heeft er ook niet voor gekozen om te mislukken in relaties!
én in het leven! Reactie infoteur, 01-07-2011
Hoi,

dank je wel voor je reactie!

Indien je zelf echt NPS hebt, is het al heel mooi dat je deze artikelen leest! Misschien krijg je iets meer inzichten. De artikelen zijn zeken niet bedoeld om narcisten te verketteren. Ze zijn wel bedoeld voor andere om narcisme te leren herkennen en zichzelf te kunnen beschermen.

Het zal best frustrerend zijn, om te leven als iemand met NPS, dat zal ik zeker niet ontkennen. Het lijkt me zelfs heel erg om empathie en geen echt geluk te kennen en geen innerlijk geweten te hebben en met een onderontwikkelde ziel door het leven te moeten gaan.

Het is echter een vergissing te denken dat je er zelf niets aan kunt doen! Je stoornis, brengt bepaalde gevoelens naar boven en daar kun je weinig aan doen. Hoe je echter op die gevoelens reageerd en hoe je gedrag is, daar kun je zelf wel degelijk wel wat aan doen! Waarom kan iemand met een NPS zich anders dan wel prima gedragen zolang het hen uitkomt…? Hierin heb je dus, voor een deel, wel degelijk zelf een keuze! Een stoornis is misschien een verklaring, maar nog geen excuus!

Peter, 10-03-2010 14:56 #4
Het is lullig dat er altijd over mannelijke narcisten wordt gesproken, want ik ben getrouwd met een vrouwelijke narcist. We zijn al 22 jaar samen, maar de laatste 5 jaar komt haar ware aard naar voren. Alles klopte eigenlijk altijd al, zoals hierboven is beschreven. Nu ze met verschillende mannelijke narcisten vreemd gaat, wordt alles duidelijk. Ik heb nog jonge kinderen en daarom zal ik niet scheiden. Reactie infoteur, 12-03-2010
In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen. Dit betekend natuurlijk niet dat zij niet evenveel leed veroorzaken.

Marga, 25-01-2010 06:43 #3
Ben me helemaal de pleuris geschrokken, zoveel kenmerken, en ik altijd maar denken dat het aan mij lag, en aan het feit dat hij hersenletsel heeft opgelopen na een ernstig ongeluk.
Dag in dag uit worstel ik, om de vrede te bewaren, nooit een schouderklopje, nooit een kus, nooit een kadootje, zelfs niet op mn verjaardag, dat kan toch nog wel ( komt nooit ) en zo kan ik nog een hele rij op noemen… pijn doet het.
Onzeker, bang om beslissingen te nemen, ze zijn nooit goed, alles wat ik hiet lees is herkenbaar… weet nu dat ik een beslissing moet nemen

Lilian, 24-01-2010 23:16 #2
Vandaag belde een vriendin van mij waar ik af en toe naar mail. Zij concludeerde uit een van mijn brieven dat mijn vriend mischien narcist was. Ik had hier nog nooit van gehoord en ben vanavond dit woord gaan onderzoeken.
Nu het al voor de 7de keer uit is tussen ons, was/ben ik bang dat ik weer overstag ga bij hem! Maar nu, na dit gelezen te hebben ben ik zo 'bevestigd' in mijn eigen overtuigingen die ik al had over deze relatie dat ik nu met een 'gerust' hart afscheid kan nemen voor 'altijd'! En oh wat was/ben ik punt nummer 12, dat zielige kleine vogelte geworden! Ik was zo'n sterke vrouw, maar deze komt terug, dit weet ik nu al zeker! :-)
Wat een herkenning zeg? Voor nu kan ik wel een maand slapen… van deze oh zo vermoeide 'tijdverspilling' van een man waar van je zo veel houd en hij niet van mij. Gelukkig dat ik 'nu' weet dat 'ik' niet 'gek' ben en/of een slappe domme vrouw. En dat dit toch echt aan hem lag. Dankjewel allemaal, ik kan het wel van de daken schreeuwen. jippie ik kan weer gaan 'leven'!

Herma, 17-01-2010 12:51 #1
Met verbazing lees ik alles hier over narcisme. Ik heb altijd geweten dat hij anders was dat er iets met hem was. Ik weet het aan zijn jeugd. Verwaarlozing en alcoholisme speelden hierin een behoorlijke rol. Alle kenmerken die ik hier lees zijn zo herkenbaar. Idd eerst de begrijpende man die het goed met je voor heeft. Ook hij overlaadde me met kado's en aandacht. Op een gegeven moment stelde hij me voor de keus. Ik moest een keuze maken want als hij een ander tegenkwam dan was die weg. Ik was smoorverliefd op hem en ging bij mijn 1e man weg. Een paar maanden gingen goed tot we trouwden toen was het zijn huis en ik was van hem. Tussendoor hadden we ook leuke tijden maar het ging zeker van kwaad tot erger. Nou ja heb hier alles doorgelezen en ik kan niet anders zeggen hij heeft alles van narcisme. Inmiddels ben ik gescheiden maar hij probeert me nog steeds te manipuleren. Dit luk hem echter niet meer nadat ik dit allemaal gelezen heb. Ik weet nu hoe ik het aan moet pakken. Helaas ben ik nog steeds noodgedwongen om bij hem in huis te wonen maar ik ben op de goede weg. Ik wil dan ook jullie bedanken die mijn ogen open deden gaan. Reactie infoteur, 18-01-2010
Tip: http://nps.bbforum.nl/
Op dit forum vind je meer mensen in dezelfde situatie.

Infoteur: Mjon
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 144
Schrijf mee!