Ziekten en Decompensatio Cordis

Aandoeningen: oorzaken van hartfalen

Hartfalen is het onvermogen van het hart om voldoende bloed rond te pompen. Het hart is niet in staat goed te pompen. De oorzaak is bijna altijd gelegen in het hart zelf. Het gaat dan om een aandoening die de hartspier beschadigt. Er is bij hartfalen dus geen sprake van dat het hart te langzaam pompt, maar juist te zwak is.


Hartfalen

Wanneer er een verminderde pompwerking van het hart is, leidt dit tot doorbloedingsstoornissen van allerlei organen en weefsels. Dit kan zich dan ook uiten in verschijnselen, die te maken hebben met afwijkingen in andere organen. Echter zal een pompstoornis van het hart ook spiermoeheid veroorzaken, of bijvoorbeeld onvoldoende plassen tot gevolg hebben vanwege een stoornis in de nieren. De oorzaak van hartfalen is weliswaar in het hart gelegen, maar de verschijnselen die daarbij kunnen ontstaan kan men op op andere plekken in het lichaam waarnemen. De medische term voor hartfalen is decompensatio cordis. Dit artikel gaat in op de verschillende oorzaken van hartfalen:

Oorzaken hartfalen:

  • Aandoeningen van de kransslagaders. De kransslagaders voorzien het hart van bloed. Wanneer deze aangedaan zijn, zal er onvoldoende bloedvoorziening voor het hart zijn. Aandoeningen van de kransslagaders is de belangrijkste oorzaak van hartfalen
  • Hartfalen doordat er teveel gevraagd wordt van een verder gezond hart. Dit kun je bijvoorbeeld zien bij hoge bloeddruk, maar ook in geval van ernstige bloedarmoede. In beide gevallen raakt het hart als het ware "overwerkt". In geval van bloedarmoede komt dit doordat er een tekort aan zuurstofrijk bloed is, waardoor het hart langdurig extra grote hoeveelheden naar de organen en weefsels moet pompen. Bij hoge bloeddruk is er een continue overbelasting van het hart door de hoge druk waar het hart tegenin moet pompen.
  • Hartfalen wat ontstaat ten gevolge van een langdurig verstoord hartritme.
  • Hartfalen wat ontstaat ten gevolge van slecht werkende hartkleppen.
  • Hartfalen wat ontstaat ten gevolge van een zieke hartspier (cardiomyopathie).
  • Hartwandverwijding (hartdilatatie)
  • Overgewicht
  • Onvoldoende lichaamsbeweging
  • Roken
  • Overmatig alcoholgebruik
  • Acuut reuma
  • Combinatie van de bovengenoemde factoren

Bij falen van de linker harthelft (linkszijdig hartfalen) is er sprake van onvoldoende werking van de linker kamer (ventrikel). Falen van de linker harthelft heeft als medische term; linkzijdige decompensatio cordis. Dit fenomeen kan leiden tot stuwing van vocht in de longen met als gevolg longoedeem, ook wel astma cardiale genoemd. Men wordt hier kortademig en benauwd van vooral bij inspanning en in de nacht wanneer men plat ligt.

Bij falen van de rechter harthelft (rechtszijdig hartfalen) is er sprake van onvoldoende werking van de rechter kamer (ventrikel). Dit wordt ook wel rechtzijdig decompendatio cordis genoemd. Hierbij ontstaat stuwing van vocht onder de huid, vooral rond de enkels, er ontstaat perifeer oedeem. Rechtszijdige decompensatio cordis komt meestal door beschadiging van de hartspier door ischemische hartziekten
© 2007 - 2010 Tjieu1, gepubliceerd in Ziekten (Mens en Gezondheid) op 12-10-2007, laatst gewijzigd op 09-07-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Tjieu1 is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Gerelateerde link

Zowerkthetlichaam.

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Aandoeningen: oorzaken van hartfalen"


Door Marlies van Venrooij op 31-07-2009

Mijn schoonzusje was snel vermoeid en ging tenslotte naar de arts, waarna zij bij de specialist terecht kwam en onderzoeken werd gedaan.Bij de diverse onderzoeken was ook een scan. Resultaat: lekkende hartklep. Er moest een nieuwe hartklep komen en misschien nog een omleiding. Zij leefde altijd erg gezond en woog amper 45 kilo, snoepen en vet eten was er niet bij!Alleen maar goed voor de komende operatie? Kort daarna in een ander ziekenhuis opgenomen.Dinsdag was de operatie om 0.7.30 uur maar intussen had ze gehoord dat er twee nieuwe kleppen moesten worden aangebracht en geen omleiding. Vol goede moed werd ze onder narcose gebracht, 's avonds om 21.30 uur lag ze nog steeds 'open'.
Er was een bloeding achter het hart ontstaan en aders 'knapte' bij de handeling de bloeding te stelpen. Uiteindelijk ging het alsmaar slechter, functies vielen uit en werd dialyse toegepast. Het leek erop dat het op een gegeven moment 'beter ging'. Terwijl de ene arts zei dat het slecht ging en men niet langer dan 48 uur op deze manier mocht worden door gegaan, zei de wisselende arts dat hij de bloeddruk zou opvoeren en als die het zou houden er nog hoop was. "Geef mij 5 dagen zei hij'. En die gaven ze hem. De temperatuur werd verbeterd en de vaten hielden de opgevoerde druk. Na een dag ging het echter slechter en de(weer een andere arts)!, zei dat het leven beter beïndigd kon worden, omdat ze er eigenlijk 'toch al een tijd niet meer was'? De andere arts werd niet meer gezien en de laatste arts' sloot de apparatuur af in het bijzijn van de familie. Heeft men goed gekeken in het ziekenhuis en heeft men de 'zwakke aderen' niet gezien? Is er iets anders fout gegaan? Veel vragen en antwoorden blijven helaas uit.
Amper een week later hebben we de crematie van mijn schoonzusje meegemaakt op 29 juli 2009

Door Elmas (infoteur) op 09-02-2008

Goed artikel, met interesse gelezen! Mag ik dit nog even toevoegen?
Hemochromatose (ijzerstapeling) kan ook leiden tot hartfalen. Zowel primaire (aangeboren) als secundaire (verworven) hemochromatose. Dit wilde ik nog even kwijt, want bij ziekten waarbij ijzerstapeling plaatsvindt, is de meest voorkomende doodsoorzaak: hartfalen.