InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Aandoeningen > Angst symptomen, verschijnselen en kenmerken

Angst symptomen, verschijnselen en kenmerken

Angst symptomen, verschijnselen en kenmerken Veel mensen hebben last van angst, angstgevoelens, angstaanvallen of een angststoornis. De een heeft last van een lichte vorm van angst, de ander beinvloed zijn angstgevoelens zijn hele leven negatief. Mensen die angst kennen in hun leven zijn vaak prikkelbaar en reageren vermoeid op hun omgeving. Welke angst symptomen, angst verschijnselen en angst kenmerken zijn er? Welke stoffen en prikkelingen van de zintuigen versterken de angstgevoelens van een mens? Een overzicht:

Heel veel mensen hebben last van angst

Heel veel mensen hebben last van angst, angstgevoelens en angststoornissen. Veel mensen maken dagelijks een of andere vorm van totale paniek mee. Meer mensen dan u vermoedelijk denkt. Ongeveer 1 op de 10 volwassenen heeft een echte serieuze angststoornis, die kan varieren van een lichte angst tot een ernstige fobie.

Heeft u last van angst?

Iedereen kent in het dagelijkse leven momenten waar wij bang voor zijn, waar wij een zekere angst voor voelen. Af en toe een moment van angst mee maken is niet altijd leuk, maar daar kunnen wij onszelf overheen zetten. Er zijn echter mensen die dagelijks een dusdanige hoeveelheid angst moet zien te verwerken, dat er blijvende angstsymptomen en angstkenmerken zijn ontstaan bij die mensen. Symptomen en kenmerken die we misschien hebben aangezien als (bv) vermoeidheid.

Symptomen van acute angst, symptomen acute angstaanval

  • Depressieve gevoelens,
  • Extreme angst,
  • Versnelde ademhaling,
  • Versnelde hartslag,
  • Hartkloppingen,
  • Overmatige transparantie,
  • Hoge bloeddruk,
  • Opvliegers,
  • Koude rillingen,
  • Droge mond,
  • Duizeligheid,
  • Hoofdpijn,
  • Dreiging flauw te vallen.

Verschijnselen chronische angst

  • Slap gevoel,
  • Stijve spieren,
  • Stijve, pijnlijke nekspieren,
  • Stijve, pijnlijke schouderspieren,
  • Slaapstoornissen,
  • Depressie,
  • Geen behoefte aan seks,
  • Niet in staat zich te ontspannen,
  • Nachtmerries,
  • Hyperventilatie.

Kenmerk angst

Personen die de volgende angst kenmerken vertonen, of een aantal van de volgende angstkenmerken vertonen, zouden direct een afspraak moeten maken met de huisarts:
  • Overmatig zweten,
  • Rusteloos zijn en een blijvend gevoel van totale rusteloosheid,
  • Sterk verminderde concentratie,
  • Herhalende en malende angstige gedachten,
  • Bange tot zeer bange voorgevoelens,
  • Hulpeloosheid,
  • Gevoel van onwerkelijkheid,
  • Gevoel te stikken,
  • Buitengewoon gespannen zijn,
  • Gevoel te sterven,
  • Angst om gek te worden

Als angsten en paniek het dagelijks leven beïnvloeden en bepalen

Als stress, angst en paniek uw dagelijks leven negatief verstoren, maak dan een afspraak met uw huisarts! Ook als u twijfelt of angst daadwerkelijk uw leven negatief beïnvloedt en bepaalt, maak een afspraak met uw huisarts!

Stoffen die angst en paniek opwekken en versterken

Stoffen die angsten, angstgevoelens en paniek versterken zijn:
  • Alcohol,
  • Witte suiker,
  • Cafeine,
  • Zout,
  • Nicotine.
Opvallend en opmerkelijk van het rijtje is, dat mensen die een of andere vorm van angst beleven, juist naar deze stoffen grijpen om zich te kalmeren. Zoek naar alternatieven (kruidenthee, caffeine vrije koffie) of probeer deze stoffen zo veel mogelijk te vermijden!

Overmatige prikkeling van de zintuigen versterkt angst en paniek!

In een periode van uw leven waar u veel angst en angstgevoelens kent, zou u zeer voorzichtig moeten zijn met overmatige prikkelingen van uw zintuigen. Deze overmatige prikkeling versterkt de angst, de angstgevoelens en de paniek gevoelens. Deze overmatige prikkeling van de zintuigen versterken tevens alle angst symptomen! Overmatige prikkeling van de zintuigen zijn:
  • Te veel tv kijken,
  • Te veel naar de te harde radio luisteren,
  • Te veel en te felle zon,
  • Te scherpe specerijen eten,
  • Te veel en te sterke geuren in de directe omgeving (parfum, wierrook en enz.)
© 2009 - 2017 Roberta, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Welke angststoornissen bestaan er?Welke angststoornissen bestaan er?Welke verschillende vormen van angst bestaan er? Wat is het verschil tussen angst en paniek? Is het hebben van een fobie…
Zeldzame angsten en fobieënZeldzame angsten en fobieënEr zijn vele bekende angsten zoals spinnenfobie, smetvrees, pleinvrees of hoogtevrees. Daarnaast bestaan er ook een hele…
Aandoeningen: angststoornissenEen angststoornis is een veel voorkomende aandoening. Mensen die er aan lijden kunnen er erg veel hinder van ondervinden…
Cibofobie: angst voor etenCibofobie: angst voor etenEén van de onbekendere fobieën is de angst voor eten, we noemen dit Cibofobie. Wat is Cibofobie en waar ben je bang voor…
Chronische hyperventilatie/ angststoornisEen aantal jaren terug vertelde ze me s`nachts (nadat mijn vriend me in paniek naar de E.H.B.O had gebracht) dat ik een…
Bronnen en referenties
  • Orde van medisch specialisten - Het medisch handboek - Kosmos en Z & K Uitgevers
  • De homeopatische Gids - L.P. Huijsen - Homeovisie
  • De Kleine Dokter - A.Vogel - Lifetime

Reageer op het artikel "Angst symptomen, verschijnselen en kenmerken"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Albert, 23-12-2016 17:46 #49
Angstaanvallen kan ook door voeding zijn, pijn op de borst zoals sommigen hier beschrijven, vraag om een hartcatheterisatie, bij mij bleek afgelopen jaar dat er vernauwingen zaten aan hartkransslagader, bleek ook dat ik een oude infarct gehad heb. Door veel onderzoek ben ik er achter om suikers te mijden in eten, dus niet de suikers in fruit ed, maar fabrieksvoer. Koffie, thee mijden. Had heel angstaanvallen, stress, en nu ook weer af en toe. 10 jaar werkloosheid heel veel financiële ellende en op een gegeven moment trek je het gewoon niet meer. Ik probeer naar mijn lichaam te luisteren en niets meer te doen waardoor ik in ellende geraak, valt erg tegen. Van alles geprobeerd, therapie, alleen rust en niet teveel met mensen omgaan is het enige dat mij helpt.

Sabine, 17-12-2016 17:39 #48
Hallo allemaal ik weet niet mezer waar ik het zoeken moet heb 24 uur per dag soort spierpijn op me borst en buik en. Het begon in mei ging gewoon naar bed en werd ineens onwel. Dag erna was hetbweg over niks aan de hand. In juni begon het echt veel pijn borstbeen buik maag huisarts dacht aan maag en slokdarmkrampen. Bloedonderzoek gehad ook naar de ensymen van me hart gekeken alles was goed. Zelfs een echo gehad voor galblaas en milt en alles wat er zit niks aan de hand. Ben ongeveer 6x op huisartsenpost geweest met die pijnen op me borst bij elk bezoek was me hart goed longen goed me bloeddruk perfect. Weer huisarts geweest en toch besloten een gastroscopie te doen uitslag alles was perfect niks aan de hand. Op een zayerdag weer bij huisartsenpost beland om te vragen om pijnstilling ik moest weer komen en weer was alles goed hart longen bloeddruk. Toen drukte hij met zn ene hand op me birst andere op me rug en dat deed pijn hij zei jou spieren zn het probleem van dit alles de spanning is te hoog. En ik afspraak gemakt huisarts en alles uitgelegd hij verwees me door naar fysio voor ritmische massage en dat doe ik nog steeds het voelt goed maar de pijnen op me borst blijven en erg pijnlijk. Ook ga ik nu met iemand praten want vermoeden is ook ptss. Maar ik wil gewoon van die pijn af die spierpijn op me borst het maakt me bang en het belemmert me met veel huil er veel om want probeer alles van vsm zalf tot warme kruiken. De fysio vertelde me dat me lijf met een proces bezig is nu want slles zat heel goed vast. Maar ik wil geen paracetamol meer slikken ik wil weer gewoon functioneren en gewoon me goed voelen.

Sem, 07-12-2016 00:33 #47
Hoi,
Als ik al die reacties hier lees moet ik gewoon lachen omdat ik dat zelf ook mee maak, al twee jaar lang elke keer pijn op mijn borst en linkerarm, kortademig, paar keer zelfs ambulance laten komen. Ik dacht echt dat ik dood ging maar gelukkig leef ik nog. Bij mij kwam de eerste aanval na het roken van wiet en vanaf toen heb ik er altijd last van, terwijl ik denk dat het gewoon in je hoofd zit. Maarja, het is wel moeilijk.

Babs, 24-11-2016 15:00 #46
Lieve medemensen,
Ik schrik er van hoe veel verhalen ik hier lees over huisartsen die een patiënt niet serieus nemen. Zelf kamp ik met panische angsten en depressies om alleen gelaten te worden. Op het moment ga ik door een heel diep dal door een verbroken relatie wat ik mijn ergste vijand niet toewens. Gelukkig heeft mijn vader ingegrepen en gezegd je moet nu iets krijgen om je uit deze pure angst en wanhoopsaanvallen van verdriet af te komen anders ga je er aan ten onder. God zij dank heb ik een huisarts die naar mij heeft geluisterd en mij serieus nam en mij meteen heeft doorverwezen naar een psychiater en oxazepam voorschreef voor een tijdje om even mijn heftige emoties af te vlakken. Mijn punt van dit verhaal is dus: een huisarts die jouw schreeuw om hulp niet serieus neemt is géén goede huisarts. Verander in dit geval z.s.m. van huisarts!

Beau, 08-10-2016 18:36 #45
Hallo,

Ik ben al langere tijd bekend met hyperventilatie en was al vanaf jonge leeftijd vrij angstig voor van alles. Ik kwam altijd heel onzeker over (was dat ook), maar heb mezelf een masker aangemeten waardoor ik heel extravert ben/lijk. Nu heb ik al heel veel heftige dingen meegemaakt van jongs af aan al en de afgelopen 2 jaar weer onder toenemende spanning gestaan. Wat begon met hyperventilatie mondde uit in paniekaanvallen en nu een geconditioneerde angststoornis. Ik sta op met doodsangst en de daarbij behorende lichamelijke angst klachten. Maar aangezien ik zo in elkaar zit dat ik van alles wil weten hoe iets "werkt" anders kan ik het niet loslaten, zou ik graag willen weten hoe het komt dat ik vaak al op sta met hartkloppingen (borst/nek) en die heel de dag door blijf houden, terwijl ik toch niet elk moment van de dag paniek heb? Ook met de kleinste lichamelijke inspanning racet mijn hart. Hoe werkt dat in je lijf?
Bvd.

Maria, 27-02-2016 01:00 #44
Ik heb sinds een paar maanden geleden gehoord dat mijn man dementie heeft ik kan het niet aan hij vervloekt me heel veel e is heel naar tegen mij hij verwaarloosd zich enorm ik schaam me daarvoor
Ik heb nu steeds last van duizelig heid en soms klopt mijn hart erg snel ik voel me ook heel verdrietig ieder dag. Ik ben 67 jaar oud hoe lang houd een mens dit vol

Rust, 28-01-2016 00:48 #43
Hoi,
Ik wil mijn verhaal ook graag delen met jullie omdat het fijn is te weten dat je niet de enige bent met deze gevoelens.
ik heb pas geleden mijn vader verloren vooraf gaand hierop is er een lange periode geweest dat mijn vader in het ziekenhuis was opgenomen. na ongeveer 3 weken nadat mijn vader is overleden had ik s'avonds toen ik naar bed ging ineens last van hartkloppingen tintelingen in mijn benen en koude rillingen ik begon misselijk te worden. ik dacht ik ga dood. heel de nacht heb ik niet geslapen.
volgende ochtend ben ik uitgebreid onderzocht maar er was niks aan de hand maar nog steeds had ik te snelle hartritme.
een tijd geleden had ik bloed geprikt en daar kwam uit dat ik te weinig vitamine D had en daarvoor medicijnen gekregen. in deze situatie was ik mijn medicatie totaal vergeten. ik ben begonnen met deze medicatie en wonderbaarlijk mijn klachten zijn een stuk minder geworden. Als je kijkt dan is het iets simpels maar het werkt wel.
ik hoop dat iemand iets aan mijn verhaal heeft en geholpen is met zo iets simpels.en ook is het goed je rust in te praten als je iets voelt opkomen.
iedereen veel sterkte

A., 31-10-2015 23:09 #42
Goedeavond ik herken jullie symptonen erg goed. Ik ben 22 jaar en ik ben net mijn moeder verloren. Met mijn vader heb ik al een tijdje geen contact meer door hem een hele nare jeugd en veel angst gehad. Ik heb altijd thuis gewoond bij mijn moeder. En dus sinds pas op me zelf ik heb altijd al van die enge gedachtes gehad toen mijn moeder nog leefde was ik erg bang om kanker te krijgen of dat iemand die dicht bij me stond dat zou krijgen. Helaas een paar jaar later is mijn angst werkelijkheid geworden mijn moeder kreeg longkanker en is dus helaas overleden. Maar sinds ik op mijn zelf woon helemaal alleen dus heb ik erg veel last van duizelingen en kort ademig af en toe krijg ik er hartkloppingen bij en lijkt het alsof ik flauw ga vallen. Ik vind dit zo eng omdat ik helemaal alleen woon en ik denk dat mensen gaan denken dat ik overdrijf het is zo moeilijk om zo te leven met al die angsten ik kan nooit eens lekker op de bank hangen met me verstand op nul want dan ga ik denken dus ik zoek altijd maar een klusje op.

Kimberley, 23-09-2015 20:43 #41
Hallo allemaal,
Ik ben kimberley en 22 jaar oud. Mijn ouders zijn helaas niet zo gezond; hypertensie, meerdere cva's, kanker, hartinfarcten erc. Dus een hoop narigheid. Nu is het helaas het geval dat ik ook vanaf mijn 18e met hypertensie loop. Vorig jaar juni galblaas verwijderd en daar voorafgaande was er een vervelende tijd waarin niemand mij geloofde met mijn galaanvallen dus. En heb daardoor heel erg aan mezelf getwijfeld met als reactie een paniekaanval en depressiviteit. Ben ik gelukkig zonder enig medicatie bovenop gekomen!
Nu ben ik ook een heel erge druktemaker dus als ik tintelende benen heb denk ik meteen oh daar ga ik, een bloedprop of een tia. Het is zo frustrerend om zo te leven. Als ik bij mijn dokter aan kom en ik vertel dit zit ze me stom aan te kijken. En voel ik me niet serieus genomen. Als ik bezig ben met mensen of dingen heb ik t niet in de gaten, maar als ik eenmaal in bed lig!?!? Drama dan gaan mijn hersenen kraken en dan denk ik wel, kim kom op er is niks. Maar helaas wint de angst het merendeels. Ik hoop dat ik ermee geholpen kan worden of iets van advies kan krijgen. Klinkt raar en gun het zeker niemand. Maar gelukkig ben ik niet de enigste.

Marloes, 17-08-2015 17:11 #40
Hallo allemaal, ik ben een vrouw van 27 jaar. Heb een hele moeilijke tijd, een schoonzus(zus van mij vriend) van mij die is pas overleden zij was pas 34 jaar geworden het was een longembolie. Sinds ik dat wist had ik al last van mij kuit op een avond dat ik alleen thuis was schrok ik daar zo erg van dat ik duizelig werd en mijn hart ging snel kloppen want ik dacht shit ik heb het ook daar ga ik dan! Eenmaal bij de huisartsenpost werd ik al wat rustiger en ze zeiden dat het een hyperventilatie was geweest ik dacht dat het wel voorbij zal zijn ik was geruststellend.maar het is nog steeds niet over pijn op mij borst daar denk ik dan weer ik heb iets aan mij hart raar gevoel in mij hoofd denk ik aan een hersenbloeding maar ondersteunde huisarts zegt dat het laatste lootjes zijn van mij angsten ik hoop het zo want is echt geen fijn gevoel! Gelukkig ben ik niet de enige die het zo voelt!

Evalien, 10-08-2015 18:35 #39
Hoi Joyce,

Ik heb precies dezelfde klachten als jou gehad. Meestal komt het doordat je overspannen bent geraakt, ook soms verkeerde ademhaling en dat je bezig ben om je verleden te verwerken en los te laten. Dan komt onbewust wat oud zeer naar boven en dat uit zich dan in deze klachten. Bij mij zijn het dan al deze redenen geweest, veel meegemaakt. Ik heb er 9 jaar last van gehad.
Ik hoop ook gauw dat het over is bij jou en ieder die hier last van heeft. Het is moeilijk om er mee te leven. Elke keer was ik bang dat ik flauwval of dood ga terwijl ik alleen thuis ben met mijn kinderen. Wat bij mij redelijk helpt (maar dat moet ik wel volhouden) is om te minderen met suiker. Dat veroorzaakt ook sneller paniekaanvallen, net als koffie en thee en teveel zout. Als vb toen ik dagelijks chocola at ging het slechter en nu ik dit in het weekend doe gaat het wel beter. Ook wandelen of fietsen werkt en altijd door je neus rustig in en uit ademen. Sterkte!

Joy, 12-07-2015 00:45 #38
Hallo iedereen. Ik zou graag mijn verhaal met jullie delen en ik hoop dat iemand mij wat kan gerust stellen. Ik voel me al een jaar verschrikkelijk. Vanaf ik s morgens opsta tot ik ga slapen ben ik duizelig en moet ik constant mijn ogen tot spleetjes knijpen om het gevoel te hebben mij te concentreren. Ik heb constant een figuurlijke steen op mijn maag. Diarree is een dagelijks symptoom en angst dat ik een erge ziekte heb en zal dood gaan is een dagelijkse gedachte. Ik ben een alleenstaande moeder en ben constant bang om flauw te vallen en te sterven. Ik kom buiten en wil me niet isoleren maar het is moeilijk. Slapen lukt moeilijk. Mijn huisarts beweert dat het hyperventilatie is maar ik adem volgens mij normaal. Heeft iemand gelijkaardige symptomen. Help mij aub

Jolan, 05-06-2015 20:55 #37
HELP
ik heb al 15 maanden elke dag de hele dag door! geen eetlust, zweten (handen, voeten, oksels) pijn op borst (geen hyperventilatie) akelig gevoel in mijn lichaam, misselijk, vaak urineren en ontlasting, altijd moe en geen energie. Mijn dokter zegt angst. Wie herkent dit 24 uur per dag. Ik slaap met medicatie en heb paroxetine. Maar voor de medicatie had ik dit ook al. Ben ten einde raad. Herkent dit iemand? Heb al wel enkele onderzoeken gehad, waren goed. Ik kan me niet voorstellen dat dit alleen psychisch is.

T., 20-05-2015 00:38 #36
Mijn gouden tip. Dit zal velen helpen. 2 dingen. 1 = Meditatie! Heel veel meditatie. En uren maken, elke dag weer proberen, steeds zoveel je kan, 5 minuten, 10, 20. Naar verloop van tijd gaat je geest/hoofd wennen aan het idee dat je dan even niets hoeft te doen. Niet hoeft te reageren op je zintuigen. Download of koop de audiocds van kebat-zinn. Die vind ik het beste/puurste.

Ga lichamelijke ontspanningsoefeningen doen. Muscle relaxation. Ook hier kun je online veel mp3s en voorbeelden van vinden. Waarbij je 1 voor 1 je spieren voelt of aanspant. Hierbij train je je lijf om weer rust te vinden. Deze is gewent aan de spanning en spieren ontspannen dan niet goed meer. Zoek op yoga nidra of muscle relaxation.
Een andere belangrijke spierontspanner en essentieel blijft natuurlijk beweging, blijf (mind) sporten. Het is zwaar, maar behulpzaam(net zo sterk effect als ad medicatie bijv, )

Uiteraard helpt cognitieve therapie (om logischer en beter/positiever te denken). En psychotherapie om meer te leren je emoties te uiten/los te laten/ verwerken.

Succes allen!

ps Wordt het echt teveel, zoek hulp bij een therapeut/huisarts of expert.

Josephine Game, 07-05-2015 13:23 #35
Ik heb al deze symptomen ook gehad, ben al een jaar bezig met al de ongemakken die het leven minder zonnig maken!
Heb gelukkig een heel goede huisarts, bij mij is dit alles begonnen door zenuwpijnen in rug, ribben, teleurstellingen in mensen enz. Heb nu een heel goed medicijn daarvoor, dat is Cipramil Drops! Dat wordt heel langzaam op gevoerd van een druppel per
avond tot een hogere dosering die voor jou geschikt is.Ook heb ik Oxzazepam 10 mgr. 3 xdaags 1 tabletje.Ik moet werkelijk zeggen dat die druppels fantastisch zijn, het duurt wel een klein jaar voor het gestabiliseerd is.Maar dat heb ik er graag voorover
gehad, plus je slaapt al voor je het bed raakt.Vandaar voor het slapen gaan nemen! Ook zijn we erachter gekomen dat ik buiten het syndroom van Tietze ook het Roemheld syndroom heb, druk op de borst, op het middenrif, tintelingen, duizelig, bijna
flauwvallen, moeilijk ademen, wiebelig op de benen, ben 8 kilo afgevallen! Het is te zoeken bij Roemheld syndroom!
Vertel dit maar aan je Huisarts en laat je niet zomaar wegsturen met een of ander onzinverhaaltje. Hij heeft gewoon netjes naar jouw te luisteren! jij hebt al die akelige ongemakken, niet hij! Assertief word je hier ook van geloof me, en dat is ook echt nodig vooral met al de ongemakken die er zijn.En de ZON zal ook weer gaan schijnen, begin nu
maar eerst met naar je huisarts te gaan.Wens jullie heel veel positieve kracht toe en laat iets van je horen hoe het gaat!
Vriendelijke groetjes Josephine.

Doe Maar Schuilnaam, 19-04-2015 10:40 #34
Ik ben 13 heb er ook wel een beetje last van. Soms begin ik zomaar te trillen s'nachts en krijg ik heel veel buik pijn ik kan dan ook echt niet op houden en ben bijna een keer flauwgevallen. weet iemand hoe je hier vanaf komt?

Sien, 18-11-2014 13:32 #33
Ik heb al stres en zenuwachtigheid vanaf mijn 19de jaar, ik heb al veel angstaanvallen gehad, ik ben er een tijdje vanaf geweest en het goed onder controle gehouden.Maar nu loopt het weer fout.S' morgens ben ik bang om duizelig te worden als ik opsta, en ik krijg regelmatig een gevoel van zwakke benen of zwakte die door mijn hele lichaam trekt.Ik ben bang om ergens heen te gaan, juist nog een ervaring van zwakke benen gehad met dadelijk erna de echte schrik in de benen.Ik moet vandaag naar de cardioloog en zie al alle rampen gebeuren!
Ik neem tritacé voor de bloeddruk, tambocor voor de hartoverslag en cloozan voor de angst, maar als deze laatste uitgewerkt is, beginnen die slappe benen opnieuw, het is echt akelig.Wie kent dit nog?En wie heeft een oplossing?

Ecila, 16-11-2014 21:42 #32
Het enige middel tegen paniekaanvallen is xanax, het is een héél goed medicament, ik ben er goed meegeholpen, het helpt héél vlug, maar het is tevens een gevaarlijk medicament want het is zo goed dat men het moeilijk kan afbouwen en dus een gevaarlijk medicament.Dus als je het neemt, laat dan de huisarts bepalen hoe je het moet nemen.

Anneke, 24-08-2014 11:01 #31
Ik zat gisteravond een boek te lezen toen ik ineens een heel hoge hartslag kreeg ging trillen en schokken slecht zien onrustig en misselijk het ging maar niet over en ik ben naar het ziekenhuis gegaan.Mijn bloeddruk en hartslag waren veel te hoog maar verder was alles goed en ze dachten aan stress.vandaag weer zo'n aanval van schudden trillen gehad, veel huilen en doodmoe heb nergens een zin en fut voor hebben julie ook wel eens van die rare schudaanvallen gehad?

Marcel, 04-08-2014 23:10 #30
Ik heb ook last van angst, deppressie en dwanggedachten. Dat heb ik nu acht maanden. Sinds 4 weken zit ik nu thuis. Heb een homepatisch middel gekregen voor deppressie. nu ik dat inneem word alles rustiger en alle vage klachten beginnen minder te worden. De ene dag is nog wel beter als de andere. maar voel verbetering gelukkig. want lijd hier echt onder. 12 kilo afgevallen. nek pijn schouder pijn. last van gewrichten. last van gesprekken in mijn hoofd de hele tijd het zelfde. lijkt wel of je in een cirkeltje denkt. Het is irritant. slaapt slecht, nergens meer zin in. Het beiinvloed je leven. Wil er zo graag helemaal vanaf. weet iemand of dat kan. of dat je gewoon zo door moet gaan? weet wel dat je zo min mogelijk suiker en achol moet nemen. ben ik ook mee gestopt. en gebruik ginseng abstract en super spul. Maarblijf positief want ik weet nu als ik die gedachten niet heb dt het helemaal goed is.
gr marcel

Jan Denis, 23-07-2014 10:41 #29
Ik heb sinds begin 2013 ook last vaneen lichte vorm van hyperventilatie en ook toenemende angst-aanvallen. Angstaanvallen die mijne dag begonnen… en eigenlijk nog steeds… te beheersen. Ik kan me nog moeilijk losmaken van die angst-gedachten. Ge hoort dan snel dat ik m'n gedachten op iets anders moet proberen te focussen. Maar als ge last hebt van zo'n angstaanval is het echt niet gemakkelijk om die gedachten los te laten.
Stilaan wordt wel duidelijk dat ik er toch iets kan aan doen. ik bedoel dat ik niet direct moet denken dat er iets ernstig aan de hand is. Gewoon proberen te accepteren wat ik op dat bepaald moment voel en verwelkomen. Dus niet in verzet gaan want dat vergroot vaak de angst waar we op dat moment mee zitten.
Ik slik anti depressiva en daardoor heb ik een goede nachtrust. Overdag heb ik het moeilijk omdat ik dan "actiever" leef.
Den ene dag is dan ook weer ander dan de andere. Er zijn dagen dat ik pas na de middag naar een kalmerend geneesmiddel grijp. Een half uur na 't innemen voel ik me inderdaad vaak (… eigenlijk altijd)… veel rustiger worden.
De zinderingen in m'n handen en voeten wordt ook wat minder. De hoofdpijn wordt draaglijker. Maar het moe-gevoel blijft. De paniek of angst zijn voor even zo goed als weg en dat voelt heel goed. Ik kan aan iets anders denken.
Ik ga binnenkort deelnemen aan een 5-daagse sessie rond Emotioneel Lichaams Werk om op die manier trucjes te leren om die aanvallen te neutraliseren of zelfs te laten verdwijnen. nog heel wat werk voor de boeg maar ik vertrouw erop dat ik dit aan kan.
Heb het wel nog heel moeilijk om rustig te blijven als ik denk aan mijn pensionering. Die start op 1 augustus en ik heb angst om die enorme vrije tijd die dan vrij komt in te vullen… maar ik doe het… Vrijwilligerswerk hier en daar. Wat meer uitstapkes maken.

Anita Hellemans, 18-07-2014 18:17 #28
Anita, 18-7-2014.
Ik krijg met soms lange tussen pauze 's nachts angstaanvallen. Telkens gaat dit vooraf met een heel raar reukgevoel. Ik krijg dan een angstaanval, begin zwaar te ademen en kan gewoon niet stoppen met slikken, ook misselijk gevoel. Zwaar gevoel in de borst, bang voor hartaanval en dood te gaan. Dit duurt een paar minuten en gaat dan over, maar de volgende dag toch heel de dag een lichte angst. En zeker om terug te gaan slapen want het gebeurt altijd 's nachts. Durf dan niet te slapen, dus last van slapeloosheid. Ben ook constant bang van geuren, denk dan seffens begint het weer. Heb scan van de hersenen laten doen op aanraden van de huisarts, maar niks op te merken.

Sam, 23-06-2014 21:05 #27
Ik heb ook angstaanvallen. Soms denk ik echt dat ik ga doodvallen. Mijn benen zijn stram, ben misselijk, duizelig, Hart kloppingen, pijn steken en zeer gespannen. Dit kan enkele uren duren en komt regelmatig terug. Ik probeer me er door te worstelen.

Ccccc, 17-06-2014 23:59 #26
Hoi hoi

Ik ken dit allemaal zo goed! bij mij ging het een tijdje beter maar nu begint het weer van voor af aan! zweetaanvallen! denken dat ik stik, bang dat ik doodga mijn rug doet pijn! bij mijn borstbeen stekende pijn! hartritmestoornissen niet kunnen ontspannen die flauwekul en als het weer een beetje redelijk gaat denk ik maar weer zie je wel je gaat niet dood! een paar keer bij huisarts geweest ggz gehad en nu begint het weer!totaal geen zin in en het lijkt wel heftiger als voorheen te zijn! hebben jullie dat ook?
medicatie heb ik niet gehad en zou ik ook niet willen.

Eric, 07-06-2014 12:54 #25
Hallo,

Ook ik heb last van angstklachten. Ik heb er al 4 jaar last van. In het begin ging het nog wel maar hoe vaker ik er tegen vocht hoe erger het werd. En nu heb ik sinds een jaar ook last van maag en darmklachten, hoofdpijn, druk op mijn borst, slapeloze nachten, geen zin om wat te doen. Ik ben nu aangemeld bij het GGZ, en moet 2 maanden wachten. Mijn huisarts wilt geen medicatie geven als tijdelijke oplossing, omdat ze het niet durft.

Lin, 14-05-2014 17:44 #24
Hoi jolan, ik zit net je bericht te lezen en ik heb precies hetzelfde al een tijd!
Ook heb ik buiten de klachten die je genoemd hebt dat ik in 1 keer me ziek voel helemaal niet lekker een beetje griepachtig idee. Ook word ik vaak eng in me hoofd en heb ik de hele dag rode ogen. Ik kan ook geen rust vinden ondanks ik erg moe ben heel frustrerend is dat. Van die tintelingen heb ik ook maar ook een verdoofd gevoel heel raar in me gezicht rechts me rechterarm benen voeten noem maar op. Ook begin ik heel vaak te trillen heel vreemd zelfs me hoofd trilt bij concentreren. Hoe gaat het nu met je? Groetjes lin

Jolan, 19-04-2014 10:01 #23
Heb al een tijdje (paar maanden) continue dus dagelijks last van lichamelijke klachten. Zweten (handen, oksels, voeten) geen eetlust dus 6 kg afgevallen, slecht slapen, en schrikkerig wakker worden, tintelingen in handen en voeten, algeheel opgejaagd gevoel, vaak koud, droge mond, veel dorst, moe maar niet kunnen rusten, vaak trillen. Het gevoel of ik helemaal gespannen ben. Wat kan ik hieraan doen? Telkens zitten mijn gedachten bij deze lichamelijke klachten, omdat ze er ook ECHT zijn. Mijn hele leven is op deze manier ontregeld… ik probeer steeds dingen te doen, maar de lichamelijke klachten zijn er continue. Mijn huisarts zegt angststoornis, maar ja de hele dag door… is niet om mee om te gaan. Please wie herkent dit, en wat kan je eraan doen. Heb in verleden a.d geslikt wil ik niet meer ivm een depressie.

Verdegem, 12-11-2013 09:12 #22
Zie alles negatief en wordt dan angstig, heb geen zin in sex en kan niet genieten van mooie dingen. Alles glijdt over mij en ben niet zeer geïnteresseerd, ben veel verdrietig en heb een gevoel of het nooit meer zal beteren. Heb al veel onderzoeken laten doen en de uitslagen zijn steeds negatief, maw ik ben lichamelijk gezond. Hoe komt het dan dat ik me zo voel. Ik durf er bijna over te spreken omdat ik denk dat de indruk werk een vervelend iemand te zijn. Als ik er dan toch eens over praat, hoor ik steeds hetzelfde van, ge moet er u overstellen, als dat maar kon? wat kan ik doen om mij eens rustiger te voelen?

Bas, 19-09-2013 15:38 #21
Ik ben paar dagen gestopt met drinken van koffie, thee. Nu zijn mijn borstpijn en
hartoverslaan helemaal verdwijnen.

Ran, 05-07-2013 08:26 #20
Hallo allen,

Ook ik heb heel lang last van angstoornissen, het begon met hyperventilatie waarna ik een paniekaanval heb gehad. Ambulance erbij want ik dacht dood te gaan maar zij constateerde hyperventilatie. Toch liet dit niet los het gevoel iets aan me hart te hebben bleef. Veel paniekaanvallen volgden vaak 's nachts vreselijk was dat. Had ook lang last van pleinvrees heb drie maanden binnen gezeten durfde niet naar buiten. Via de huisarts bij het Riagg terecht gekomen en daar een prima behandeling gehad. Dit is nu zo'n tien jaar geleden en nu steekt het weet de kop op. Na 's nachts een nare droom te hebben gehad en met schrik wakker te zijn geworden kwam plots ineens de vraag in me op of ik gek zou kunnen worden en of dat mogelijk is. Deze vraagstelling aan mezelf heeft me enorm veel angst bezorgd en ben wederom nu bij een psycholoog. Ik moest mijn gedachten positief maken en ben toen in bed, toen ik weer zo'n angstgevoel had, maar aan een leuk liedje gaan denken. Het rare is dat ik nu de gehele dag liedjes in mijn hoofd heb vaak ook het laatst gehoorde liedje op de radio of tv. Ik kan er niet van slapen en de angst om gek te worden is hierdoor verergerd. Ik ben radeloos en wanhopig, wie kan mij hiermee helpen? HELP!

Henk, 03-06-2013 20:47 #19
Sedert mijn depressie nooit tevoren angst gehad. Wel wat onzekerheid maar panisch zodat mijn hart aan 120 slaat (vastgesteld via een elektronisch hartslagmeter) en ik het gevoel heb alsof ik een hartfalen krijg. Iemand die deze angst nooit heeft ervaren trekt zijn wenkbrauwen onbegrijpelijk in alle richtingen en kijkt je vaak met zijn mondhoeken licht naar boven gekruld aan! Jij, Angst?! Zever zeker?! Jij had nooit angst, voor niks! Klopt, maar nu is hij er wel en het ergste is; al is hij sterk verminderd, plots - poef - is hij er totaal. Een wat oudere vriend die aan de nierdialyse moet vertelde dat hij het gevoel had achteraf alsof zijn aderen zinderden. Wel dit heb ik ook tijdens een angstaanval. Zo zinderen mijn vingers, via mijn handen naar mijn hart. En het lijkt alsof er een paar ton op uw borst is gelegd en je daardoor verhinderd wordt van normaal te ademen. Ik zeg nogmaals de frequentie van die angsten is afgenomen, de hevigheid niet. En die angsten komen zelfs op momenten waar je totaal niet gespannen bent of je enige reden hebt om gespannen te zijn. Ik zeg vaak dat ik bereid ben om enkele vingers te verliezen om van die angsten verlost te geraken. Al lees ik dat ik dit zal meedragen mijn gehele leven. Mijn beste periode is mijn nachtrust, stevig onder medicatie slaap ik liefst zo'n 8 à 9 uur/nacht… in het weekend zelfs iets meer. Sporten, liefst niet! Tijdens de sport, alles kits, daarna begint het gedonder. Psychiater + psychotherapeuten versleten… helpt allemaal niks. Tenslotte sta je er alleen voor en moet je het zelf oplossen, maar steun van je naasten en échte vrienden helpt veel. Let vooral bij angsten op de goede raad van sommige verstandige mindfulness trainers, keer terug naar jezelf, jouw ademhalingsritme… succes ermee!

Anouck, 15-01-2013 18:39 #18
@ Mariska
Ben je er vanaf geraakt van die chronische angst voor dat je hart zou falen? Ben namelijk heel erg bang om te sterven en om anderen te verliezen. Ik hoor dikwijls op het nieuws dat jonge mensen plots sterven of wat dan ook, het maakt met heel erg bang. Ben al naar de psycholoog geweest, maar zonder resultaat.

Mariska, 20-09-2012 09:57 #17
@ANG
Zelf herken ik de klachten die jij hebt. Maar vaak duidt pijn bij je hart niet op hartfalen. Dit kan een verkeerde ademhaling zijn. Omdat je ook zegt vaak bang te zijn voor de dood kunnen dit symptomen van een angststoornis zijn. Zelf ben ik 20 jaar en was ik vaak panisch omdat ik bang was dat mijn hart zou falen. ook had ik vaak onbestemde gevoelens en was ik bang dat ik gek zou worden. Ik heb via de huisarts een verwijsbrief gehad en heb nu psychische hulp. Maar in mijn geval verpeste mijn angst de leuke dingen die ik deed en belemmerde me in het dagelijks functioneren. Als dit bij jou ook het geval is zou ik aanraden om hulp te zoeken.

W., 02-08-2012 16:46 #16
Lichamelijke klachten door angst / stress / depressies?

Ik ben 36 en heb ook sinds mijn 21ste lange periodes (3 / 4 jaar) last van lichamelijke klachten.
In begin darmklachten gehad. Toen opgezette klieren met keelpijn. Toen Hartkloppingen. Iedere keer naar een uitgebreid onderzoek gingen de klachten weg om vervolgens een tijdje later weer ergens anders op te duiken.
Heb twee kinderen. Toen mijn kinderen 0 tot 5 jaar oud waren heb ik niet hele erge klachten gehad. Volgens psicholoog (waar ik een tijdje heb gelopen) komt dat omdat ik toen geen tijd had om na te denken en druk was in mijn leven.
De laatste 3 jaar is het weer kassa. Nu heb ik veel duizelingen / evenwichtsproblemen en hartkloppingen / gewrichtsklachten (nek en kaak) en pijn aan rechter oor, slecht slapen (soms maar 2 uur per nacht) om gek van te worden. Huisarts kan niets vinden. Door scan geweest, hoofd en nek. Zag er allemaal goed uit. Nornaal gaat het na een uitgebreid onderzoek over, maar nu niet.
Ik heb het gevoel mijn gezin te kort te doen. Blijf alles wel doen tot nu toe maar kost me veel moeite er toe te zetten. Doe onstpanningsoeffeningen / sport een beetje in het begin had ik het idee dat dit hielp maar dat gevoel heb ik nu niet meer. Tijdje aan de amitriptiline (maar 10mg) gezeten. Had het gevoel dat dit toen wel iets verbeterde. Maar daar zit ik nu niet meer aan.Kan moeilijk mijn hele leven pillen gaan slikken. Eigenlijk weet ik het niet meer zo goed wat ik moet doen om me weer goed te voelen zoals voormijn 21 ste.
Heeft iemand hier een antwoord op om dit voor eens en voor altijd goed aan te pakken?

Ang, 12-07-2012 01:56 #15
Ik heb een heleboel lichamelijjke klachten, pijn in de borstkas (stekende pijnen) vooral aan de linker kant. Spierpijnen, rillingen etc. En ben bang dat ik iets aan mijn hart kan hebben, omdat de pijn zich daar ergens bevindt. Ik heb af en toe wel angstgevoelens om mijn gezin te verliezen. Ik ben zelfs bang dat ik dood kan gaan. Wie weet hoe ik hiermee om kan gaan?

Hanney Kieft, 07-06-2012 19:58 #14
Heej San,
Wat herken ik je verhaal toch goed, ik heb vandaag weer voor de zoveelste keer een aanval gehad, ik ben nu 52 maar heb dit gelazer al vanaf mijn 17e, moedeloos word ik ervan elke keer word er met een aanval een stukje zelfverzekering afgebroken en elke keer worstel ik mezelf er weer uit, maar potverrr wat is het toch moeizaam, heb mensendiecktherapie gehad en dat werkt soms wel maar ook soms niet. Ik wil er zo graag vanaf want ik richt mijn dag in op een goede dag slechte dag en die voel ik 's morgens al aankomen. Ik kan geen afspraken maken en leef met de dag, ik wil heel graag naar een klassiek homeopaat maar doordat wij in een schuldsanering zitten kunnen wij alternatieve circuit niet in want daar moet je toch zijn hoor want de reguliere gezondheidzorg neemt je niet serieus. Ik hoop dat je je weg terug vind want ik heb het al heel lang en leven is een last geworden, ik ben niet suicidaal hoor heb genoeg om voor te leven en dat moet jij ook doen, alleen zonder die aanvallen is het een stuk leuker dat geef ik toe… Heel veel sterkte Liefs Hanney

San, 03-06-2012 01:16 #13
Bedankt. Voor het eerst in mijn leven lees ik eindelijk mijn eigen levensverhaal terug bij een ander. Na mijn inzinking van vanavond, op visite bij mijn moeder, heb ik voor het eerst de spoedeisende hulp (in de vorm van huisartsenpost) gebeld om hulp. Ik ga volgende week al naar mijn huisarts, maar de inzinking kwam eerder dan verwacht. Ik heb Oxazepam gekregen, om tot de afspraak rustig te blijven. Helaas zit ik in een suicidale fase, waar ik heel snel uit wil, vandaar mijn afspraak met mijn huisarts. Na vanavond ben ik wel met stomheid geslagen, nu ik dus weer rustiger ben, om het feit dat mijn moeder vroeg of ze mij moest brengen. Zoiets doe je toch voor je kind als die compleet instort voor je neus? Ik heb dus nee gezegd en ben gaan lopen (autorijden kan ik dan niet, ik weet op zulke momenten amper wat ik doe). Ik ben hoogsensitief en hoogbegaafd verklaard, volgens allerlei vervelende testen heb ik geen ander 'afwijking' in mijn hersenen. Ik geloof er niets van. Tot zojuist, toen ik dit artikel en een artikel over paniekaanvallen las, waarvan ik eerst even flink heb moeten huilen. Misschien ben ik toch niet gek. Waar ik wel van schrok was het punt cafeine en nicotine. Ik drink veel cola en rook regelmatig, niet veel, maar ook niet weinig. Stoppen in ieder geval met de cola dus, het roken ook, maar niet tegelijk, dan klap ik weer in elkaar. Na alles wat ik heb meegmaakt en weet vind ik het stom van mezelf dat ik dit niet had kunnen verzinnen. Ik eet wel gezond, gebruik geen drugs en drink niet. Eigenlijk schrijf ik hier mijn levensverhaal op om één vraag. Kennen jullie het gevoel dat het water tot de helft van je neusgaten staat en je niet meer (mentaal) kunt ademen? En dat je dan vervolgens door het minste gerinste aggressief (naar jezelf toe), suicidaal en simpelweg gek (voor je gevoel) kunt worden, terwijl dat niet in je werkelijke karakter zit? Sorry voor dit alles, ik ben de weg kwijt en probeer er weer op terug te komen.

Monique, 22-05-2012 01:06 #12
Na een huwelijk van bijna 16 jaar (ex man heeft syndroom van asperger) hebben we besloten om te stoppen met ons huwelijk. Dacht dat dat een goede beslissing was, eindelijk rust niet meer zorgen voor mijn 4de kind, maar rust kwam er niet. Ik kwam in een vreselijke depressie met angst om nog naar buiten te gaan. Angst dat mensen zien dat het niet goed met me gaat. Vrienden ga ik uit de weg, omdat ik niet steeds wilde praten over dingen die hier in huis waren gebeurd en het onbegrip van mensen dat ik een zieke man aan de kant heb gezet.
Niemand die ik ken heeft een relatie gehad met een partner met asperge. De kinderen vinden het wel fijn die rust in huis (zonder boze aanvallen van mijn ex). Ik mis hem vreselijk, maar wil ook niet terug in die situatie. Heb medicijnen gekregen waar ik me beter moet gaan voelen. Ik weet dat het stom is, maar ik ben nu steeds meer naar de drank aan het grijpen.
Zo ben ik nooit geweest. Was altijd opgewekt, wist mijn gezin altijd door alles heen te slepen, maar ik kan niet meer alle energie is op en niemand snapt me. Help ik ben aan het verzuipen in mijn verdriet en heb het idee dat ik er gewoon niet uitkom. Het enige wat ik wil is hier thuis zijn, niet naar buiten gaan. Thuis is mijn veilig holletje. HELP

Roland Danckaert, 11-05-2012 23:03 #11
Ik heb na een enorme zenuwinzinking (na een helse jeugd vol angsten en spanningen en drama's) al 23 jaar last van een paniekstoornis, pleinvrees, rijangst, uitputting (niet herstellen van en last hebben na geestelijke of lichamelijke inspanning), lage weerstand, constante grieperigheid, zeebenen, duizeligheid, noem maar op. Het lijkt een combinatie van overspannenheid, burn-out, Posttraumatisch Stress Syndroom, Weltschmerz, hooggevoeligheid en het Chronisch Vermoeidheids Syndroom, met aanleg tot hypochondrie.
Toch heb ik hele erge straatvrees (2 jaar niet buiten durven/kunnen komen) weten te overwinnen aan de hand van mijn toenmalige vriendin (al vanaf 1996 mijn vrouw) en door te ontspannen via massages, sauna, zonnebank en wandelingen in de natuur. Ook mijn woedeaanvallen, hele erge doodsangsten en enorme prikkelbaarheid en korte lontje zijn daardoor grotendeels verdwenen. Het is de bedoeling dat je zelf naar ontspanning zoekt. Zorgen komen vanzelf, ontspanning en geluk daar moet je zelf keihard naar op zoek en voor knokken.
Ik ben ook nog eens hoogsensitief, dus alle externe en interne prikkels ervaar ik allemaal en ook nog eens superintens. Zelfs het plotselinge lentegroen kan de eerste weken van het voorjaar teveel zijn…
Het is belangrijk voor me mijn grenzen te respecteren maar ook niet te weinig doen. Toch blijft het dagelijkse leven een hels gevecht van worstelingen en hangen en wurgen.
Ik weet dat het de spanningen en stress en de vicieuze cirkel zijn die me parten (blijven) spelen. Het is roeien met de riemen die je hebt, een dagelijks gevecht. Helaas zijn er weinig mensen die mij en het gezin echt begrijpen, die rekening houden met mijn situatie en die zich echt interesseren. (Huis)artsen laten het ook aansloffen. Ze geloven niet dat ik heftig reageer op bijwerkingen van medicijnen en dat psychologen en psychiaters me weinig kunnen leren.
!Ik heb me vorig jaar opgegeven voor een hersenonderzoek bij de Stichting Angst en Depressie maar op al mijn aanmeldingsmails kreeg ik nooit reactie. Ze laten je gewoon zwemmen en verdrinken. De arts van het UWV feliciteerde me dat mijn aandoeningen niet in het bloed zijn terug te vinden en suggereerde dat ik naar hartelust doe alsof.
Het is om gek van te worden, het harteloze, empathieloze en onmenselijke onbegrip waar je op stuit en de vooroordelen dat je een watje zou zijn en een aansteller. MIjn angsten hebben me geleerd dat ik anderzijds juist ook heel moedig ben. Ik ken mensen met vliegangst die nooit het vliegtuig in stappen en mensen met liftangst die altijd de trap nemen. Maar met pleinvrees en straatangst moet je wel naar buiten!
Wat ik trouwens heel herkenbaar vind, is de overprikkeling door bijvoorbeeld cafeine. Daar krijg ik zelfs hele nare agressieve gedachten en gevoelens van en dat vermijd ik dus altijd. Maar soms vraag je ergens een cafeinevrije koffie en dan zetten ze je gewoon koffie met cafeine voor (dat proef je meteen). Ik ben zo'n slome dat ik het toch opdrink (durf er niets van te zeggen en wil dan toch mijn geld niet verkwisten door de koffie te laten staan) en daar heb ik dan echt een hele dag last van. Ik sla er lichamelijk en mentaal van op tilt.
Ik ben zo blij dat ik op deze website eindelijk eens verhalen van lotgenoten lees en herkenbare teksten terugzie, vandaar dat ik nu even helemaal leegloop met tekst. Als je in de greep van de angst zit (en ik heb daar ook nog eens die chronische uitputting, inspanningsintoerantie en stressintolerantie bij) dan beheerst dat al je denken, gevoelens, emoties en doen en laten, al je dagen. Het is echt vreselijk. Maar je maakt er natuurlijk het beste van en op weblogs probeer ik uiting te geven aan hoe het is en voelt. Bovendien heb ik een superloyale en lieve levenspartner. Dat schrijven lucht altijd eventjes op (je hart luchten, zeggen wat je op je lever hebt) en maakt alles voor mezelf een beetje helderder. Ik hoop dat anderen ook iets aan mijn bijdrage hebben op deze pagina!

Martijn W., 03-04-2012 15:02 #10
Och. Na het lezen van jullie berichten valt het op dat de symptomen allemaal ongeveer het zelfde zijn. Ook ik heb hier last van en al wel zeker 5 jaar en na 5 jaar zal ik wel moeten weten dat er echt niets is, maar hoe breng je dat jezelf aan je verstand? Hoe kan het dat ik een ander hier perfect mee kan helpen en dat ik niet eens tegen mezelf kan zeggen: "rustig maar er is niets". Van de Psycholoog moet ik medicijnen slikken voordat ik ook maar kan beginnen met cognitieve gedragsterapie, maar ik vind de bijwerkingen en afhankelijkheid te groot om er aan te beginnen. Wel kan ik stellen dat de kwaliteit van leven zo niet wat is. Gek eigenlijk.

M. W., 02-04-2012 21:25 #9
Hallo, ik ben een jongen van 15. Drie weken geleden moest ik naar de tweede ronde van de junior -wiskunde -olympiade. 's Avonds was ik heel erg vermoeid en had ik barstende hoofdpijn. De volgende dag leek dit over te zijn, maar over de middag begon ik moeite te krijgen met ademen en voelde ik mij misselijk. Daarna werd ik enorm draaierig en kon ik letterlijk niet meer op mijn benen staan. Ondertussen had ik ook constant pijnlijke steken in de hartstreek. Wanneer deze steken volledig over waren, kreeg ik last van koude rillingen en enorme hoofdpijn. De duizeligheid duurde ongeveer een halfuur. De volgende dagen kon ik weer op mijn benen staan maar had ik de controle over mijn benen volledig verloren. Voor dit probleem met mijn evenwicht heb ik verscheidene onderzoeken ondergaan. Zo moest ik naar de Neuroloog, hebben ze een hersenscan en een cardiogram van mij gemaakt, mijn bloed, bloeddruk en hartslag gecontroleerd… Dit alles leverde echter niets op. De dokters denken nu dat het veroorzaakt wordt door stress, maar dat is nog niet volledig zeker. Ik heb de laatste drie weken al vier keer zo'n 'aanval' gehad. Weet u wat het is en wat ik tegen zo'n 'aanval' kan doen?

Kz, 24-02-2012 01:06 #8
Hallo! Ik ben een meisje van 21 jaar en ik heb het idee dat ik ook iets van angstaanvalllen heb. Ik kreeg het voor het eerst (oktober, 4 mnd. Geleden)toen ik onderweg was naar mijn cursus op het hoofdkantoor van het bedrijf waar ik werk. (Anderhalf uur rijden). Het regende hard en ik wilde een vrachtwagen inhalen op een provinciale weg. Toen ik naast de vrachtwagen reed om er vervvolgens voorbij te komen, ging het echt plensen en zag ik bijna niks meer door mijn ruit ondanks mijn ruitenwissers op maximaal stonden… Op dat momment durfde ik niet meer in te halen. Gaf gas terug en ging er weer achter rijden. Toen kreeg ik een waas voor mijn ogen, werd licht in mijjn hoofd met duizelingen, vevrvolgend begon mijn hart razendsnel te kloppen en hierop volgden tintelingen door mijn hele lichaam, alsof ik even weg was geweest(ong 20 seconden). K ben hier zo van geschrokken dat ik de autoo op de vluchtstrook heb gezet… Later ging het weer en heb ik toch mijn route vervolgd. Tegenwoordig ben ik bang op de weg dat er iets zal gebeuren, en krijg ik een heel beeld vvoor mem hoe het zou zijn als ik nu bij iemand achterop zozu klappen etc. Eerst had ik het alleen in de auto, maar heb het tegenwoordig steeds vaker, vooral thuis, in de autto of als ik in bed lig… Is hier iets aan te doen?. Ik krijg er hele nare gedachten bij, soms krijg ik zelfs het gevvoel dat mijn luchtpijp geblokkeerd word en ik stik.,

Kz, 24-02-2012 01:03 #7
Hallo! Ik ben een meisje van 21 jaar en ik heb het idee dat ik ook iets van angstaanvalllen heb. Ik kreeg het voor het eerst (oktober, 4 mnd. Geleden)toen ik onderweg was naar mijn cursus op het hoofdkantoor van het bedrijf waar ik werk. (Anderhalf uur rijden). Het regende hard en ik wilde een vrachtwagen inhalen op een provinciale weg. Toen ik naast de vrachtwagen reed om er vervvolgens voorbij te komen, ging het echt plensen en zag ik bijna niks meer door mijn ruit ondanks mijn ruitenwissers op maximaal stonden… Op dat momment durfde ik niet meer in te halen. Gaf gas terug en ging er weer achter rijden. Toen kreeg ik een waas voor mijn ogen, werd licht in mijjn hoofd met duizelingen, vevrvolgend begon mijn hart razendsnel te kloppen en hierop volgden tintelingen door mijn hele lichaam, alsof ik even weg was geweest(ong 20 seconden). K ben hier zo van geschrokken dat ik de autoo op de vluchtstrook heb gezet… Later ging het weer en heb ik toch mijn route vervolgd. Tegenwoordig ben ik bang op de weg dat er iets zal gebeuren, en krijg ik een heel beeld vvoor mem hoe het zou zijn als ik nu bij iemand achterop zozu klappen etc. Eerst had ik het alleen in de auto, maar heb het tegenwoordig steeds vaker, vooral thuis, in de autto of als ik in bed lig… Is hier iets aan te doen?. Ik krijg er hele nare gedachten bij, soms krijg ik zelfs het gevvoel dat mijn luchtpijp geblokkeerd word en ik stik.,

Anoniempje, 27-11-2011 13:51 #6
Hallo! Ik ben nog maar 19 jaar en…
Ik heb al 4 maand last van blijvende duizelingen.
En rare tintelingen door mijn lichaam, raarre pijn op de borst.
En daarbij voel ik vaak hoe snel mijn hart gaat, dan begin te zweten en word ik nog duizeliger.
Hij gaat al een hele poos redelijk snel, maar dat gebonk merk ik ook in mijn hoofd.
Ik heb raarre nachtmerries en word wel 4 tot 6 x in de nacht wakker.
Licht is ook erg vel en ik kan me moeilijk op dingen consentreren.
Nu heb ik dus voordat ik dit allemaal kreeg één x xtc geprobeerd.
Daar ben ik goed ziek van geweest, maar kan mij niet herinberen of ik daarna erg duizelig was.
Alleen de 3 dagen daarna wel maar dat was normaal heb ik gehoord. Na de 3 dagen had ik een griep als nooit te voren.
Ik ben daarna nog wel naar een vriend van mij geweest met de trein dus kan mij ook niet herinneren of ik toen duizelig was.
Enige wat ik weet was.
Ik zat op de wc en kreeg ineens een raarre steek op mijn borst en vegon helemaal te trillen.
Daar ben ik mee naar de huisarts geweest en zei dat ik aan het hypervenyileren was
dagen daarna liep ik even naar buiten en moest me ergens aan vast houden want ik dacht dat ik elk moment flauw kon vallen.
Daarmee weer naar de huisarts zei dat ik nu een angstaanval had.
Daarna elke x als ik wakker word en ik kijk om me heen denk ik : oohja, dit had ik ook nog…
Ik heb erg veel pijn gehad in zenuwen wat nu minder is maar wel raarre tintelingen wanneer je spieren ontspannen dan trillen ze. Zoiets.
Raarre zweetaanvallen en er duizelig bij zijn.
Heel wazig kijken.
Ik vraag mij nu dus af of ik nou gewoon een blijvende angst stoornis heb die extra gevoelig is geworden na mate ik die xtc heb genomen.
Of dat het echt door de xtc ligt en mijb hersens beschadigt zijn?Hallo!
Ik heb al 4 maand last van blijvende duizelingen.
En rare tintelingen door mijn lichaam, raarre pijn op de borst.
En daarbij voel ik vaak hoe snel mijn hart gaat, dan begin te zweten en word ik nog duizeliger.
Hij gaat al een hele poos redelijk snel, maar dat gebonk merk ik ook in mijn hoofd.
Ik heb raarre nachtmerries en word wel 4 tot 6 x in de nacht wakker.
Licht is ook erg vel en ik kan me moeilijk op dingen consentreren.
Nu heb ik dus voordat ik dit allemaal kreeg één x xtc geprobeerd.
Daar ben ik goed ziek van geweest, maar kan mij niet herinberen of ik daarna erg duizelig was.
Alleen de 3 dagen daarna wel maar dat was normaal heb ik gehoord. Na de 3 dagen had ik een griep als nooit te voren.
Ik ben daarna nog wel naar een vriend van mij geweest met de trein dus kan mij ook niet herinneren of ik toen duizelig was.
Enige wat ik weet was.
Ik zat op de wc en kreeg ineens een raarre steek op mijn borst en vegon helemaal te trillen.
Daar ben ik mee naar de huisarts geweest en zei dat ik aan het hypervenyileren was
dagen daarna liep ik even naar buiten en moest me ergens aan vast houden want ik dacht dat ik elk moment flauw kon vallen.
Daarmee weer naar de huisarts zei dat ik nu een angstaanval had.
Daarna elke x als ik wakker word en ik kijk om me heen denk ik : oohja, dit had ik ook nog…
Ik heb erg veel pijn gehad in zenuwen wat nu minder is maar wel raarre tintelingen wanneer je spieren ontspannen dan trillen ze. Zoiets.
Raarre zweetaanvallen en er duizelig bij zijn.
Heel wazig kijken.
Ik vraag mij nu dus af of ik nou gewoon een blijvende angst stoornis heb die extra gevoelig is geworden na mate ik die xtc heb genomen.
Of dat het echt door de xtc ligt en mijn hersens beschadigt zijn?
Ik kan niet meer normaal functioneren in het dagelijks leven en dit staat op nummer 1 van de dagelijke dingen die ik doe. Denk er 24/7 over na.
Ik lig nu al bijna een maand plat in bed en ben bang dat ik gek word!
Iedereen doet maar leuke dingen en ik kan dat niet want als ik sta of loop word ik erg duizelig.

Peter, 31-05-2011 19:06 #5
Hallo, Ik heb ongeveer een half jaar iets mee gemaakt waardoor ik m.i. last heb van angst(aanvallen) Ik werd uit het niets enorm duizelig en dacht dat ik een beroerte ofzoiets kreeg. Ik begon enorm te trillen, duizelig, kreeg zweethanden, droge mond etc. Ik ben naar het ziekenhuis gegaan waar ze mij vertelde dat ik gewoon een griepje onder de leden had.

Ik heb heel lang gedacht dat ik niet gezond was en dat ik iets aan mijn hart of hersenen had. Ik ben er nu wel achter dat dat niet het geval is en ben ook gecontroleerd door de doktor. Ik denk inderdaad dat ik last heb van angstgevoelens en heb hier vooral last van als ik alleen thuis ben. Het heeft zijn ups en downs. De ene keer heb ik er meer last van dan de andere keer. Ik probeer het dus ook zo veel mogelijk te mijden en ben dus eigenlijk heel vaak weg van huis waar ik het juist vroeger zo fijn vond om lekker thuis te zitten.

Elke keer denk ik dat het weer over is, maar het blijft toch terug komen. Ik weet niet goed wat ik er nou mee moet doen. Hoe kan een doktor dit verhelpen?

Jan, 11-04-2011 01:37 #4
Ik schaam me te hard om naar de dokter te gaan. Veel van de symptonen klinken me bekend in de oren en ik wil wel veranderen maar ik heb constant het gevoel dat ik er niet uit geraak. Ik heb constant het gevoel dat ik gek aan het worden ben en dat ik mezelf niet meer ben. Is er iet dat ik kan doen om dit te verhelpen zonder naar de dokter te gaan? Reactie infoteur, 28-04-2011
Beste Jan,

Er is niets om voor te schamen, alhoewel het een zeer begrijpelijke reactie is. Mag ik je misschien wijzen op de voordelen van ecoaching?
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/communicatie/44404-e-coach-voordelen-van-online-coaching.html
Leven met angsten is verschrikkelijk. Leren omgaan met angst en angsten kan een eerste belangrijke stap zijn:
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/39333-omgaan-met-angst-en-paniek.html
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/sociaal/55362-overwin-angst-en-verminder-angsten.html
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/38983-angst-symptomen-verschijnselen-en-kenmerken.html

Beste Jan, ik wil je heel graag heel veel sterkte toewensen voor de toekomst!

Met vriendelijke groet, Roberta

Nathalie, 18-02-2011 17:33 #3
Hallo! Sinds een paar weken weten mijn man en ik dat ik zwanger ben. We zijn dolgelukkig, maar… hoe verder ik in mijn zwangerschap kom hoe prikkelbaarder ik werd. Daarbij kwam bij mij heel erg de angst naar boven of ik wel van mijn kindje kan houden, echt vreselijk, terwijl ik eerder zo dol op kinderen was. Soms lijkt het net of ik gewoon angstig word als ik kinderen zie. Ook ben ik heel bang dat ik mijzelf een keer wat aan zou doen, of zelfs een ander. Ik voel me hier heel erg bang door, want… ik zou dit echt nooit doen! Ik heb nu contact gehad met een magnetiseur, die vertelde dat dit puur door de hormonen komt. Ik reageer niet goed op de hormonen, waardoor zich dit ontwikkelt bij mij. Ik slik nu tarwekiemolie capsules die de hormonen weer op orde zou moeten brengen.
Wat is jullie advies en herkennen sommigen zich hierin? Word ik ooit weer de oude?
Ik merk echt dat ik angstig word doordat ik die angst aandacht geef! Reactie infoteur, 21-02-2011
Beste Nathalie,

Zo veel angst ervaren tijdens de zwangerschap moet een verschrikking voor je zijn! Besef asjeblieft dat er door de angstgevoelens heel veel stress vrijkomt, stress kan schadelijk zijn voor je ongeboren kindje!

Ademhalingsoefeningen om tot rust te komen lijkt me een heel goede zaak, misschien is yoga iets voor je, mits je daar tijd voor hebt?

Probeer je gedachten te verzetten door dingen te doen die je ontspannen en waar je van geniet. Wat vind je leuk om te doen? Een hobby uitvoeren? Wandelen in de vrije natuur? Een lachfilm bekijken?

Als het waar is wat deze magnetiseur je vertelde en je reageert inderdaad niet goed op de zwangerschapshormonen, maak dan een afspraak met je huisarts. Het lijkt me een goed idee om ook de verloskundige te zien: deze zal heel veel ervaring hebben met aanstaande moeders die overspoeld raken door angstgevoelens. Je hart luchten bij een deskundige lijkt me ook geen kwade zaak, bespreek dat samen met je huisarts! Onderschat deze gevoelens niet: de tijd van de zwangerschap zou een tijd moeten zijn om te genieten en zoveel mogelijk te rusten. Zodra je kindje is geboren zullen nachtvoedingen een aanslag gaan doen op je gestel. Als je met deze gevoelens blijft rondlopen en daar bovenop komen de slapeloze nachten bovenop, zal stress toenemen. Een jonge moeder zou moeten genieten van het wereldwonder dat je kindje is, in plaats van overspoeld raken door stress en angstgevoelens.

Ik heb een aantal artikelen voor je gevonden van waar ik hoop dat je er iets aan hebt beste Nathalie:

http://www.kenniscentrumpsychologie.nl/Artikelen/Angststoornissen-tijdens-en-na-de-zwangerschap.html

http://zwanger.blog.nl/algemeen/2008/05/06/angst-tijdens-zwangerschap-heeft-invloed-op-kind

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/zwangerschap/40986-angst-tijdens-de-zwangerschap.html

http://www.e-gezondheid.be/zwangerschap-en-psychische-stoornissen-buiten-de-post-partum-periode/actueel/524

Beste Nathalie, ik wil je heel veel sterkte toewensen tijdens de verdere verloop van de zwangerschap. Besef dat je niet de enige bent die met deze angstgevoelens rondloopt, maar ik wil je wel van harte adviseren naar je huisarts/verloskundige te gaan!

Met vriendelijke groet, Roberta

Daniel Visscher, 09-02-2010 22:32 #2
Ik heb heel veel van deze symptonen ik heb denk ik ook een bepaalde angst dat ik iets onder de leden heb, ik ben ook al naar de dokter geweest en uitgebreid onderzoek (bloed/urine) gehad ik moet af en toe ook vaak plassen, ik heb vaak een droge mond vooral als ik uit bed kom ik slaap slechter de laatste tijd voel me gewoon niet goed al een hele tijd en dan ga je ook bij elk dingetje denken dat je iets hebt heb ook veel last van pijnlijke gewrichten en lang last van spierpijn als ik wat aan sport doe heb nu soms ook een tinteling in mijn voet/grote teen en nog wel meer kleine dingetjes en word er zelf ook niet beter van, mn vriendin zegt al tegen me dat ik de laatste tijd anders dan anders ben en ja dat weet ik zelf ook, en ik vertel alles wel maar zij snapt dat niet goed…
Wat moet ik hier mee. Reactie infoteur, 10-02-2010
Beste Daniel Visscher,

Alle angst die we in het leven tegenkomen en meemaken, zijn terug te voeren op angst voor "pijn" en angst voor de "dood". Angst dat je geliefde iets ergs overkomt, veroordeeld of uitgelachen worden kan voor iemand een verlies van veiligheid betekenen. Kortom, wat de reden ook is waarom we angst voelen, angst kan een zeer vervelende kwellende ervaring worden waarin we, mits we niet tijdig ingrijpen, overspoeld door kunnen worden.

Door angst, langdurige angst, komen er stress hormonen vrij in het lichaam. Slecht slapen, een droge mond, pijnlijke spieren… het zijn allen kenmerken van stress!

Vermijd als eerste alle stoffen die stress en angst kunnen versterken, zoals koffie, cola, suiker, alcohol, roken, drugs en zout.
Vervolgens, vermijd overmatige prikkeling die angst, paniek en stress kunnen versterken, dus geen overmatig tv kijken, te veel achter de computer, te scherpe specerijen eten (enz.)

Probeer te achterhalen waar de angst vandaan komt. Is er iets gebeurd in je leven waardoor jouw gevoel voor angst is aangewakkerd? Probeer je angst onder ogen te zien, loop er niet van weg! Vermoedelijk sta je misschien te "open" voor je omgeving, waardoor angst een (te)grotere grip op je heeft.
Angst heeft vervolgens ook veel minder grip op je als je goed voor je zelf zorgt: door goed en gezond te eten (vers fruit, groente en vezels! Vermijd koffie, suiker en zout!), vaker buiten een wnadeling te maken, ga sporten, neem een hobby, vaker lachen en versterk je eigen zelfvertrouwen.
Zelfvertrouwen kan je goed opbouwen door jezelf te leren accepteren (niemand hoeft perfect te zijn!) door oa: lijstjes te maken van je goede kwaliteiten, goede karaktereigenschappen, wat heb je bereikt in je leven, wat heb je goed gedaan in het leven (enz) Door het dagelijks bekijken van deze lijstjes met goede eigenschappen ga je stap voor stap uiteindelijk geloven dat ook jij er wel degelijk mag zijn!
Enkele links die mij bijzonder nuttig voor je lijken om eens rustig te lezen:
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/39333-omgaan-met-angst-en-paniek.html
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/39326-herken-angst-herkent-de-huisarts-angst.html
http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/recensies/22341-succes-voor-het-oprapen-anthony-robbins-boekbespreking.html
http://www.kort.kredo.nl/
http://mediatheek.thinkquest.nl/~llb106/angst.php
Ik wil je heel graag veel sterkte toewensen voor een angst en stress vrije toekomst Daniel!
Met vriendelijke groet, Roberta

Elmarkie, 06-11-2009 21:47 #1
Ik heb angst dwang depressie en veel spaning in hooft en in me lichaam hoort dat bij angst groetjes elmarkie Reactie infoteur, 11-11-2009
Beste Elmarkie,
Heel goed mogelijk dat jij last hebt van angst! Bij twijfel: neem contact op met je huisarts! Zeker als je ook lichamelijke klachten hebt, lijkt het me een bijzonder goede zaak om even een afspraak te maken met je huisarts! Ik wil je heel veel sterkte en succes toewensen!
Met vriendelijke groet, Roberta

Infoteur: Roberta
Laatste update: 21-07-2009
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Aandoeningen
Bronnen en referenties: 3
Reacties: 49
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!