mijn kijk op

Hart ablatie, mijn ervaring

Hart ablatie, mijn ervaring Tegenwoordig worden hart ablaties steeds vaker uitgevoerd. Wat eerst een laatste redmiddel was is nu eerste keuze van behandeling geworden. Een ablatie wordt uitgevoerd om ritmestoornissen in je hart te stoppen, zodat medicijnen niet meer nodig zijn. Maar wat kan je nou verwachten bij zo'n behandeling? Hoe gaat het er precies aan toe en hoeveel last heb je er daarna van?

Hart ablatie

Een ablatie dient om hartritmestoornissen te laten verdwijnen. Dit gebeurd door 4 katheters die in je lies aangebracht worden, en via een ader naar je hart gaan. Eenmaal in het hart wordt, indien de exacte locatie nog niet bekend is, het probleem gebied opgezocht en uitgeschakeld. Er worden kleine stukjes weefsel in je hart weggebrand of bevroren zodat het weefsel niet meer functioneert, en dus ook geen verkeerde prikkels meer door kan geven om je hart een ritmestoornis te geven.

Er is veel technische informatie te vinden op het internet, maar ze zijn allemaal erg verschillend. Vaak geven ze geen antwoord op vragen als hoeveel pijn heb ik na de behandeling? Hoeveel zal ik voelen tijdens de behandeling? Hoe moet ik me er op voorbereiden? Daarom leek het me handig om mijn persoonlijke ervaring op internet te zetten. De behandeling kan en zal natuurlijk door iedereen op zijn eigen manier ervaren worden, maar ik hoop dat ik zo wat licht kan schijnen op de vragen die sommige mensen wellicht hebben.

Voor de behandeling

Mocht je als eerste aan de beurt zijn dan wordt er vaak gevraagd of je de avond van te voren al wil komen, zodat alle testen en foto's al gemaakt zijn en dat 's ochtends niet meer hoeft. Mocht je behandeling 's middags plaats vinden zullen de vooronderzoeken 's ochtends plaats vinden, dus je moet er al bijtijds zijn. Voor de behandeling moet je nuchter zijn.

Voor de behandeling krijg je een röntgen foto, van hart en longen. Ook krijg je een hartkastje om, die bij de hartbewaking afdeling constant in de gaten gehouden word. Je krijgt een infuus in je arm, en er werd bloed afgenomen. De bloeddruk werd gemeten en ook je hartslag word gemeten door middel van een hartmeter die ze op je vinger zetten. Dames, let hier bij op dat je geen nagellak op hebt, dan wordt het een stuk minder makkelijk om een duidelijke hartslag te meten. Na ook nog een hartfilmpje is het klaar, en moet je alleen nog maar wachten tot de arts klaar is voor de ingreep.

De behandeling

Je wordt met bed, in je operatiehemdje, onderbroek (en sokken! lekker warm), naar de Katkamer (Katheterisatie kamer) gereden, waar je zelf over moet stappen op de behandeltafel. Eenmaal binnen moet je operatiehemdje uit, zodat de stickers die nodig zijn om je hart volledig te volgen opgeplakt kunnen worden. Dit zijn een stuk of 20 stickers, verschillend in grootte, van grote rechthoekige van +/- 20cm tot kleine ronde van +/- 4cm. Ze worden zowel op je buik, borst en rug geplakt. Aan de stickers worden snoertjes bevestigd en die worden weer vastgekoppeld aan de monitoren. Daarna krijg je een doek over je heen. Vervolgens moet je onderbroek naar beneden, zodat ze je liezen in kunnen smeren met jodium. Belangrijk is dat je liezen goed geschoren zijn, ivm hygiëne. Je krijgt wel een doekje over je kruis heen, zodat je niet compleet in je blootje ligt.

Wanneer alle voorbereidingen klaar zijn komt de cardioloog binnen en gaat het beginnen. Je krijgt 6 verdovingen in je lies, waarvan de eerste twee het pijnlijkst zijn omdat op dat moment nog niets verdoofd is.Deze twee zijn die bedoeld om de huid te verdoven. De laatste 4 verdovingen zijn bedoeld voor de diepere lagen onder je huid, maar die prikken voel je al veel minder doordat je huid al goed verdoofd is. Dan gaan de katheters je ader in en vervolgens naar je hart. Sommige mensen voelen hier niks van, anderen merken het wel degelijk. Het is geen pijnlijk gevoel, maar lekker voelt het ook niet. Het is zo'n uniek gevoel dat het niet goed uit te leggen is, maar je kan er lichte flauwval verschijnselen van krijgen (misselijk, licht in je hoofd), wat normaal is.

Eenmaal alles goed is aangebracht verdwijnt de arts naar een ander kamertje (achter glas) waar ze met de computer je hart en de reacties goed kunnen volgen. Hier wordt geprobeerd het probleem op te roepen, zodat ze weten waar je hart het heftigst reageert. Wanneer de juiste plek eenmaal gevonden is komt de arts terug om te beginnen met branden. Het kan zijn dat de arts met 2 keer branden klaar is, maar het kan ook vaker nodig zijn. Een keer of 3 à 4 is heel normaal. Het branden geeft een drukkend, toch wel duidelijke pijn in je borst. Tussendoor kijken ze of ze hetzelfde probleem nog een keer op kunnen roepen of dat het voldoende weggebrand is. Indien het niet meer terug komt ben je gelijk klaar, worden de katheters verwijderd en krijg je een drukverband. De stickers worden verwijderd en je mag overschuiven (je mag vanaf nu niet meer zitten!) naar je bed.

Na de behandeling

Hoe het na de behandeling vergaat is voor iedereen anders. Protocol is dat je 24u lang het drukverband omhoud en niet mag zitten. Je mag alleen op je rug liggen met je benen plat, om zo je lies voldoende rust te geven. Dit kan een ontzettend zere rug tot gevolg hebben, wat erg vervelend kan zijn. Ook betekend dit dat je niet zelfstandig naar de wc mag, en dat je liggend moet eten. Na een paar uur mag het drukverband er af, en krijg je een gewone pleister op de wond. De pijn valt ontzettend mee, je bent behoorlijk beurs maar met 1 paracetamol ben je er al vanaf. Mocht je van het lange stilliggen een stijve en pijnlijke rug krijgen waardoor je niet kan slapen kan je de verpleegster vragen om iets om je in slaap te helpen. Let wel op dat je dit op tijd vraagt, aangezien het met de arts overlegd moet worden en je dit niet te laat mag in nemen!

De volgende ochtend mag je na controle van de arts weer rustig gaan zitten, wel rustig opbouwen anders word je duizelig. Pas na nog een longfoto en de beoordeling daarvan mag je ook weer uit je bed, en naar huis. Thuis moet je je nog een dag of 2 heel rustig houden, niet teveel lopen of dingen tillen maar je mag wel weer zitten en met je benen opgetrokken slapen. Na die 2 dagen mag je eigenlijk alles weer, behalve fietsen en autorijden, wat een week lang niet mag. Het kan zijn dat je lies nog wat langer dik is, of dat er wat bloeduitstortingen rond je lies zitten. Zeker als je lies nog dik is, is het belangrijk dat je het toch nog even iets rustiger aan doet om het herstel te bevorderen.
© 2012 - 2020 Sokje, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Ablatie bij hartritmestoornissenAblatie bij hartritmestoornissenBij hartritmestoornissen kan een ablatie een oplossing zijn, wanneer medicijnen niet voldoende werken. wat is nou precie…
Herstel na hartritmestoornis en ablatieHerstel na hartritmestoornis en ablatieEen hartritmestoornis kan behandeld worden middels een ablatie: het aanbrengen van wondjes in het hartweefsel waardoor l…
Boezemfibrilleren: hartkloppingen die niet ongevaarlijk zijnBoezemfibrilleren: hartkloppingen die niet ongevaarlijk zijnBoezemfibrilleren is een veel voorkomende hartritmestoornis waar meer dan driehonderdduizend mensen in Nederland aan lij…
Boezemfibrilleren: de meest voorkomende hartritmestoornisBoezemfibrilleren: de meest voorkomende hartritmestoornisBoezemfibrilleren is de meest voorkomende hartritmestoornis. Vele mensen krijgen naar mate ze ouder worden te maken met…

Weerstand verhogen door juiste voedingEen goede weerstand is een essentieel onderdeel van een goede gezondheid. Zonder een goed afweersysteem staan wij als me…
Gezondheid: Fit!Gezondheid: Fit!Fit is voor veel mensen een verschillend woord en toch hebben we er allemaal een redelijk gelijk beeld bij. Fit zijn is…

Reageer op het artikel "Hart ablatie, mijn ervaring"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Avnrt, 21-01-2019 01:04 #7
In oktober 2018 een ablatie ondergaan op 27 jarige leeftijd voor vermoedelijk avnrt. Na alle verhalen op internet toch vrij gespannen heen. Was gelukkig als eerste aan de beurt. Het aanprikken vond ik vervelend en deed behoorlijk zeer. Daarna voel je wel dat ze bezig zijn maar dat was te doen. Na 4 keer branden en adrenaline was de stoornis niet meer op te wekken. Branden viel mij erg mee. Qua herstel ben ik de eerste dagen erg moe geweest. Ik ben na twee weken weer aan het werk gegaan (actief beroep) en dit ging allemaal prima. Het is mij achteraf erg meegevallen en laat je niet ontmoedigen door alle slechte verhalen. Nu 3 maanden later geen last meer gehad van hartritmestoornissen en ik ben erg blij dat ik het gedaan heb.

Rob Snijders, 31-10-2017 17:08 #6
Beste mensen,

Op 10 oktober jl. ook de operatie ondergaan. Niet om mensen bang te maken maar de pijn tijdens het branden was bij mij niet uit te houden, voor mij 9,5 op de schaal van 10. (niets over gezegd van te voren, bereid je dus voor of ga voor de narcose). Duur was ruim 3 uur en ik heb 3 keer pijnstilling gekregen (lekker spul).

Ook de periode na de operatie was lastig, pijn in mijn lies voor een week maar vooral de pijn in het hart en de longen is pittig en heb ik nog steeds (hoort er allemaal bij is gezegd). Aan de andere kant, het was/is voor het goede doel en ik hoop oprecht dat er vanaf ben!

Ik lees vooral veel tegenstrijdigheden in de diverse situaties, dus wellicht ben ik de volgende met de verwarring, sorry! Mijn tip is goed te overleggen met de electrofysicus/behandelaar en vraag door wanneer iets niet duidelijk is!

Sterkte, en ook succes voor een ieder!

Rob

Shirley van de Kooij, 24-10-2015 07:55 #5
Ik heb 10 september een ablatie ondergaan.
Het duurde in totaal 6 uren. De arts kon het hart niet uit de ritmestoring krijgen waardoor het moeilijk te ontdekken was waar hij begon en eindigden. Ze hebben veel moeten branden. Enorm veel pijn gehad na de ablatie.
Totaal nu toe voel ik mij erg moe, snel buiten adem en heb erg veel pijn in de buurt van mijn longen. Lijkt of ik een zware longontsteking heb die ik de hele dag door voel.
Het maakt me soms angstig. Cardioloog heeft me gezien en 18 november krijg ik verschillende onderzoeken om het een en ander uit te sluiten.

Bas Beekers, 22-08-2015 21:43 #4
Heb 2 weken geleden een ablatie gehad. Cardioloog was tevreden over het resultaat. Heb alleen heel erg veel pijn aan mijn nek, schouder en arm. Schijnt ligpijn te zijn. Heb er echt veel last van. Heeft iemand daar ervaring mee. Grt Bas

Dani, 15-02-2015 16:45 #3
Heb 5 weken geleden een ablatie ondergaan. Volgens de behandelende arts succesvol want de hartritmestoornis werd onmiddellijk 'getriggerd' en na 45 minuten was de ingreep voorbij. Ik voelde me schitterend. En toen kreeg ik medicatie, beta-blokkers… meer (voelbare) ritmestoornissen, af en toe dubbel zicht, maagpijn, rugpijn een drukkend gevoel op de borst. Na vijf weken voel ik me dus slechter dan de dag nadien. Ik ben intussentijd al 3 keer op visite geweest bij de cardioloog, die na een holteronderzoek en een nieuwe EKG besloot dat hij mij pas binnen 6 maand wil zien. Ik vraag me af : ga ik me nu zes maand zo voelen?

Geert, 13-11-2014 10:59 #2
Op 10/11/2014 een ablatie ondergaan. niet de minste pijn gehad (buiten de benen van het lange stilliggen). voel mij nu als herboren. vermoeidheid, duizeligheid, zweterigheid en zo is allemaal verdwenen. echt een aanrader voor mensen die twijfelen deze ingreep te ondergaan.

Marc, 25-10-2014 22:26 #1
Ik ben april 2013 behandel voor mijn hartritmestoornissen. Ik heb de maanden ervoor 9 cardio versies gehad waarvan 4 in de 3 weken voor mijn ablatie. Ik ben in de ochtend geholpen om 9 uur en was na een paar uur klaar. De gehele behandeling viel me reuzen mee, de cardioloog is altijd heel duidelijk geweest en altijd gerust gesteld, ik heb zelf moppen getapt in de behandelkamer (doe ik als ik zenuwachtig ben). Na de behandeling vond ik het moeilijkst, 9 uur stil liggen en TV kijken… dat was zwaar! Ik ben 1 van de gelukkigen die geen 2de behandeling nodig heeft gehad en nu helemaal klachten vrij is. Als u de behandeling nog moet ondergaan, het valt allemaal reuzen mee!

Infoteur: Sokje
Gepubliceerd: 07-03-2012
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Diversen
Reacties: 7
Artikelen met het label 'Mijn kijk op…' bevatten naast objectieve informatie ook een persoonlijke mening en/of ervaring.
Schrijf mee!