Liever een dochter
Liever een dochter: iets wat je eigenlijk helemaal niet mag uitspreken. Toch zijn er veel vrouwen die tijdens een zwangerschap stiekem hopen op een dochter. Dit is een veel voorkomend verschijnsel. Maar wat als blijkt dat het een zoon is? Hoe ga je om met deze teleurstelling, en ga je voor een tweede in de hoop dat het dit keer wel een dochter is?Als het maar gezond is
De meeste vrouwen maakt het niks uit. 'Als het maar gezond is', wordt er steevast geroepen. Toch zijn er een hoop vrouwen die tijdens hun zwangerschap toch stiekem hopen op een meisje. Ze zien voor zich hoe ze samen met hun dochter gaan winkelen, make-up tips uitwisselen en roddelen over mannen. Of om jurkjes te kopen en strikjes in het haar te maken. Daarnaast zijn veel vrouwen ervan overtuigd dat ze met een dochter een veel betere band zouden hebben dan met een zoon.Toch is het nog steeds een taboe om erover te praten. Voor een man niet: hem wordt vaak bij voorbaat al een zoon gegund. Samen voetballen en naar snelle auto's kijken. Dat is toch leuk voor een man? En de vrouw? Die moet maar blij zijn met wat ze heeft.
Een tweede zoon
Wanneer tijdens de echo van de eerste zwangerschap blijkt dat het toch een jongetje is, moeten sommige vrouwen even slikken. De stiekeme hoop op een dochter wordt gelijk van tafel geveegd. Soms voelt de vrouw na de bevalling niet direct een klik met hun pasgeboren zoon. Dit gevoel kan pas veel later komen. Vooral wanneer besloten wordt voor een tweede kind te gaan. Want dit keer wordt het wel een meisje. Toch?De teleurstelling kan heel erg groot zijn wanneer blijkt dat het ook dit keer een jongetje is. Sommige vrouwen hebben al direct een hekel aan hun zoon. Het idee dat ze een zware bevalling moeten ondergaan voor iets dat ze niet willen, staat ze tegen. Het nare gevoel kan bij een tweede zwangerschap veel erger zijn dan bij de eerste. Na de bevalling van de tweede zoon kan het dan ook zijn dat de vrouw niks van haar zoon wil weten. Alles gebeurt op de automatische piloot. Verzorgen en voeden gebeurt zoals het hoort, maar een knuffel geven voelt geforceerd aan. Of het echt moedergevoel nog terug keert, hangt een beetje van het karakter van de moeder af. Kan ze zich er uiteindelijk bij neerleggen of blijft het een probleem?
Nog een kind erbij?
Wie echt op een dochter gokt, is al snel geneigd weer een kind erbij te nemen. Echter, in sommige gevallen blijft de vrouw pech hebben. Zo zijn er gevallen bekend van gezinnen die uit zeven of meer zonen bestaat. Een dochter komt er niet. Het is ook maar de vraag of je hier de kinderen gelukkig mee maakt: ook zij voelen aan dat ze niet zo gewenst zijn. Een kind dat geen liefde krijgt, zal later ook moeite hebben met liefde geven. Een kind erbij nemen puur omdat er op een dochter gehoopt wordt, is spelen met vuur.Depressie
Sommige vrouwen kunnen in een ware depressie terecht raken: vlak na de bevalling, maar ook enige tijd daarna. Het niet hebben van een dochter kan aardig doorslaan op de moeder zelf. Ze voelt een afschuw voor haar kinderen of snauwt ze veel af. Dit kan steeds dieper gaan, waardoor de kinderen er de dupe van worden. Op deze momenten wordt het tijd om hulp in te schakelen. Met psychotherapie en/of medicijnen kunnen deze gevoelens van afschuw of woede onderdrukt worden. Medicijnen vlakken de gevoelens veelal af. Een nadeel hiervan is dat ook de moederlijke gevoelens af kunnen vlakken: wanneer een kind zich bezeert zal de moeder soms niet direct reageren. Belangrijk is om een goede tussenweg hierin te vinden. En praten. Erover praten helpt. Ondanks dat het een taboe is en blijft.Vaak helpt het om een goede vriendin of een kennis in vertrouwen te nemen. 'Ik heb alleen maar zonen en ik baal hier gruwelijk van'. Durf dat te zeggen. Wanneer dit uitgesproken wordt, is het voor zichzelf en anderen vaak makkelijker om te herkennen waar de schoen wringt.
Omgaan met je zoon
Een band die slecht is begonnen, kan zich herstellen. Maar hier is tijd voor nodig. Voor sommige vrouwen lukt het nooit meer om die band te herstellen. Er zal dan een haat-liefde verhouding ontstaan tussen moeder en zoon. Dit hoeft op zich geen heel groot probleem te vormen, zolang de zoon er niks van merkt. Afsnauwen en uitschelden is uit den boze: dit haalt het zelfvertrouwen van de zoon erg omlaag. Het kind kan er tenslotte niks aan doen: hij heeft er niet voor gekozen om geboren te worden, laat staan dat hij iets te zeggen had over zijn geslacht. Belangrijk is om de zoon het gevoel te geven dat hij er mag zijn. Dat moeder zich af en toe niet lekker voelt, heeft niks met hem te maken. Wanneer de zoon aanvoelt dat hij, ondanks de slechtere dagen van moeder, toch gewenst is, zal hij er minder hinder van ondervinden dan wanneer moeder hem duidelijk laat merken dat hij ongewenst is.Zonen hebben heeft ook zijn voordeel: een zoon zal zijn moeder altijd op handen dragen. Daar waar meisjes tegen de puberteit hun eigen weg gaan en uiteindelijk hun eigen contacten hebben, zal een zoon stiekem altijd aan zijn moeder blijven hangen. Zelfs wanneer hij volwassen is. Jongetjes tot een jaar of zeven hebben daarbij ook nog eens een bijzonder band met hun moeder: ze trekken uit een soort verliefdheid veel meer naar moeder toe, terwijl meisjes juist veel meer naar vader toe trekken.
Niemand heeft ooit gezegd dat jongens niet van winkelen houden: het is echter zo dat jongens vaak maar thuis gelaten worden wanneer er gewinkeld wordt. Er zijn voldoende jongens die het leuk vinden om rond te struinen in winkels. Wel zullen ze over het algemeen minder enthousiast zijn over bijvoorbeeld kleding of schoenen, of hier hun gevoel minder in tonen. Wissel het winkelen in kledingwinkels af met het bezoeken van een hobbywinkel voor zoonlief. Zo blijft een dagje winkelen voor beiden spannend.
