InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Verliefd op een ander!

Verliefd op een ander!

Verliefd op een ander! Vaste realtie en verliefd worden op een ander, hoe kan dat? Waarom word je verliefd op een ander terwijl je een vaste partner hebt? Overkomt het je? Is het een gemis aan iets essentieels binnen je relatie? Of wil je slechts gelukkig zijn? Zijn er relatieproblemen? Heb je behoefte aan een nieuwe relatie? Waarom word je verliefd op een ander? Hoe weet je zeker dat je verliefd bent? Hoe weet je zeker dat je verliefd bent op een ander? Ben je verliefd?

Wanneer ben je verliefd?

Hoe weet je zeker dat je verliefd bent? Welke drie signalen bestaan er die wijzen op een echte verliefdheid? Hoe herken je een verliefdheid? Er zijn drie sterke aanwijzingen die wijzen op verliefdheid en er zijn drie kenmerken die duiden op een grootse verliefdheid:
  • Je voelt een sterk, alles overheersende en intense, aantrekkingskracht voor de ander,
  • Je voelt een sterk, alles overheersende emotioneel, gevoel voor de ander,
  • Je wilt alleen bij deze persoon zijn, het liefst zo dicht mogelijk.

Verliefdheid is chemisch bepaald

Is verliefd zijn chemisch bepaald? De gevoelens die je voelt zodra je verliefd bent worden chemisch bepaald. Je hersenen maken phenylerhylamine (PEA) aan. Dit stofje, in combinatie van chemie, biologie en psychologie zorgen voor het zaligmakende gevoel dat verliefdheid ons geeft.

Oogcontact

Worden gevoelens van verliefdheid opgewekt door oogcontact? Moet je oogcontact met elkaar hebben om verliefd te worden? Om gevoelens van verliefdheid tussen twee mensen te creëren, is oogcontact tussen deze twee noodzakelijk. Even iemand, diep in de ogen kijken, een paar seconden langer oogcontact houden dan normaal, is genoeg voor onze hersenen om al over te gaan tot de productie van het verliefdheidshormoon PEA. In eerste instantie zal dit eerste oogcontact onbewust gaan.

Elektrische schok

Chemie, biologie en psychologie, in combinatie van de aanmaak van het verliefdheidsstofje PEA in de hersenen, vallen allemaal op zijn plaats in een krachtige wederzijdse verliefdheid zodra tijdens het intense oogcontact een elektrische schok wordt gevoeld.

Verliefd op een ander

Er is niets mis met je relatie. Niets ogenschijnlijks tenminste. Er is ook niets mis met je leven. Niet dat je eigenlijk besefte of bewust van was. Op je werk gaat eigenlijk alles ook redelijk goed. Toch word je verliefd op een ander. Kan je verliefd worden op een ander terwijl je een vaste partner hebt? Is dat mogelijk?

Gemis aan een onvervulde behoefte

Kan een gemis aan een onbewuste, onvervulde behoefte binnen de relatie, er voor zorgen dat je verliefd wordt op een nader? Als aan al jouw wensen en behoefte wordt voldaan binnen je relatie, je werk en in je leven, word je niet verliefd op een ander! Je moet deze onvervulde behoefte kenbaar maken aan je partner, op je werk en in je leven! Echter: vaak beseffen we niet eens dat we een behoefte missen... Zonder deze kennis zijn we niet in staat onze partner te vertellen over onze onvervulde behoefte. Door een intens oogcontact met een ander, "herkennen" we onbewust deze onvervulde behoefte in de ander: en we zijn verliefd!

Onbewust van behoefte

Vaak heb je niet eens beseft dat er niet voldaan werd aan een belangrijke behoefte binnen de relatie, je werk of binnen je leven. Je besefte niet dat je überhaupt een onvervulde behoefte had! Totdat je verliefd werd op een ander!

Compleet voelen, behoefte wordt vervuld!

Als je plotseling verliefd wordt op een ander, voel je de eerste paar weken van deze verliefdheid eindelijk een compleet mens! Waarschijnlijk besef je niet waarom je nu compleet bent, waarom je nu jezelf een compleet mens voelt. De persoon op wie je verliefd bent geworden, beantwoord onbewust een onvervulde behoefte die je onbewust gemist hebt binnen je vaste relatie, je werk of binnen je leven!

Reden

Waarom wordt iemand verliefd op een ander? Welke behoefte, de onvervulde behoefte, zo gemist wordt binnen de vaste relatie is bij iedereen anders. Over het algemeen is de reden dat je verliefd wordt op een ander: sleur. De partner beschouwt je als (te) vanzelfsprekend. Het gemis van jouw onvervulde behoefte kan (bewust of onbewust) heel groot zijn, maar kan ook een klein gemis geweest zijn.

Relatieproblemen

Over het algemeen geldt dat: als er relatie problemen zijn, wordt er binnen de relatie onvoldoende rekening gehouden met de behoeften van beiden partners. Relatieproblemen zijn grote risicofactoren om verliefd te worden op een ander. Dat geldt ook voor grote problemen op het werk.

Het overkomt je

Verliefd worden op een ander overkomt je. Plotseling had je onbewust oogcontact. Door dat oogcontact ben je verliefd. Je doet het niet expres, niemand wordt expres verliefd! Afhankelijk van het onbewuste, onvervulde behoefte binnen je relatie, je werk of binnen je leven, is het geheel aan jou wat je doet met deze onverwachte verliefdheid! Wat je doet met deze nieuwe verliefdheid is een keuze: blijf je trouw aan je vaste partner of ga je in op de nieuwe verliefdheid? Het is jouw keuze.

Je nieuwe geliefde!

Wat deze onvervulde behoefte ook is geweest binnen je relatie, werk of je leven: je geniet met volle teugen de eerste paar weken van je verliefdheid, je nieuwe geliefde en van je nieuwe relatie! Je wilt zo vaak mogelijk contact hebben met de persoon waar je verliefd op bent geworden via de telefoon, mail of per sms. Het liefst ben je dicht in de buurt van de persoon waar je verliefd op bent geworden.

Gelukkig zijn

Wat is het allerbelangrijkste in jouw leven? Voor velen zal het antwoord zijn: gelukkig zijn met mijn leven! Het is heel erg moeilijk om gelukkig te zijn met je relatie, je werk en met je leven als er een belangrijke onbewuste behoefte mist. Of je gelukkig wordt door nu vreemd te gaan? Je nieuwe geliefde en je nieuwe relatie zal al snel een blok aan je been gaan worden.

Lees verder

© 2009 - 2017 Roberta, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Verliefd, wat verwacht jij van een nieuwe relatie?Verliefd, wat verwacht jij van een nieuwe relatie?Interessante vraag: je bent verliefd en je wilt je leven met de ander delen. Maar, wat verwacht jij eigenlijk van een re…
Test - Verliefd of Liefde?Test - Verliefd of Liefde?Verliefd en Liefde worden soms als synoniem gebruikt. Is er bij jou een wezenlijk onderscheid tussen verliefdheid en lie…
Verliefd! En je vrienden?Verliefd! En je vrienden?Hoe combineer je vriendschappen als je net verliefd bent? Hoe combineer je vriendschappen als je net een liefdesrelatie…
Liefde: de ware vindenLiefde: de ware vindenLiefde is het belangrijkste in ons leven. We willen de ware vinden én houden. Toch blijven velen zoeken naar de ware, oo…
Kenmerken en verschillen in de liefdeHet gevoel van liefde en verliefdheid heeft iedereen wel eens ervaren. Voor veel mensen is het echter een raadsel waar l…
Bronnen en referenties
  • Verliefd op een ander - Mira Kirschenbaum
  • http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/34260-vreemdgaan-is-je-partner-verliefd-op-een-ander.html
  • http://www.opeigenkoers.nl/een_ander.htm
  • http://forum.libelle.nl/forum/list_messages/45296
  • http://www.flaironline.nl/site/Partner_verliefd_op_een_ander/club/1198
  • http://www.bol.com/nl/p/boeken/verliefd-op-een-ander/1001004006194385/index.html

Reageer op het artikel "Verliefd op een ander!"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Ptrots, 22-01-2016 11:02 #51
Ben in december 2015 na 25 jaar tevreden relatie met mooi kind compleet gevallen op schoolplein voor een prachtige getrouwde vrouw met 3 kinderen die al 15 je ook tevreden getrouwd is. Liefde is wederzijds ontstaan met alle respect. Wij (de boefjes) komen tot de conclusie dat we als eind-en begin veertigers de echte liefde gevonden hebben; ik wist niet dat dit zo hevig kan zijn. We zien elkaar 1-2 keer per week en vrijen ons te pletter: wat kan liefde toch heftig zijn. Onze 4 kinderen (1 van mij en 3 van haar) willen we niet schaden met ons egoïstische gedrag: wij willen allebei onze goed functionerende families behouden. Onze beider relaties zijn meer dan een verstandshuwelijk en hebben ons beide veel geluk gebracht, alleen wat er tussen ons gebeurt is magie… We waren beide niet op zoek, ben nooit vreemd gegaan voorheen en niet snel verliefd: dit geldt ook voor haar.
Wil haar nooit meer kwijt, maar besef dat dit ook niet handig is: Wie heeft goed advies?

Mike, 11-12-2015 18:43 #50
Ik zit met een probleem en hoop dat jullie kunnen helpen.

Ik ben 15 jaar gelukkig getrouwd en heb 2 kids.
Sinds een jaar ben ik hopeloos verliefd op een gescheiden vrouw, ook met kids.Zij houd ook ontzettend veel van mij maar wil geen relatie omdat ze bang is dat ze mijn huwelijk kapotmaakt en de kids van mij achterlaat.Als het aan mij lag was ik allang bij haar geweest.
Ik zit hier erg mee… wat moet ik nu doen!

Ik hoop op eerlijke reactie, s van jullie

Bert, 31-05-2015 21:29 #49
Als man zijnde heb ik een zinnelijke uitstraling. Dat is mij al meerdere keren verteld door vrouwen. Het heeft ook te maken met de horoscoop vissen waar ik onder val. Mannelijke vissen staan erom bekend. Ik hoef tijdens een gesprek de eerste 15 seconden alleen maar in het linkeroog van de desbetreffende vrouw te kijken en ik merk aan haar lichaamstaal dat gevoelens bij haar beginnen op te spelen. Het linkeroog ontvangt namelijk de informatie voor gevoelens. Dat is iedere keer weer een bijzondere ervaring voor mij en er zijn vrouwen die lopen leeg met praten als een bandrecorder en na ongeveer 10 minuten raken ze je onverwachts even aan op je arm bijvoorbeeld. Als je als man zijnde daar rustig onder blijft duurt het niet lang of de tweede aanraking volgt. Vrouwen worden steeds onrustiger als jezelf rustig blijft. Ze beginnen ook vaak met het aanraken van een ring die om hun eigen een vinger zit en deze heen en weer te schuiven wat op verborgen gedachten duidt voor erotische gevoelens die ze niet kunnen uitspreken. Zijn er meerdere mannen die dit hebben ervaren?

Lotte, 29-03-2015 19:58 #48
Ik voel me hopeloos? Anders? Van streek? Vlinders? Wat moet ik doen?

Laat ik het even uitleggen. Ik (Lotte) heb Rob vorig jaar zomer leren kennen, we hadden veel gemeen en het klikte dan ook meteen tussen ons! Het is zo raar, dit had ik nog nooit meegemaakt; die aantrekkingskracht. We hadden heel veel contact, face-to-face maar ook via social media. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik niet makkelijk ben en heel afstandelijk/hard to get ben. Rob is het typetje die nooit moeite voor iemand heeft moeten doen. Dus toen hij lichamelijk contact zocht, sloeg ik hem van me af. 1 jaar later heeft hij een relatie met iemand anders, waardoor ik eerst even van mijn à propos was maar ook weer niet! Het rare is… hij bleef maar contact bij mij zoeken. De afgelopen maand hebben we weer veel contact, via social media maar ook face-to-face. Hij haalt me op, film kijken en nog steeds die aantrekkingskracht… zelfs andere mensen valt het op, zo raar! Ik weet niet wat ik moet doen, aangezien hij een relatie heeft, ik hard to get ben en op dit moment zo mijn grenzen heb. Ook ben ik niet de gene die de eerste stap zet etc. Wat moet ik doen? Liefs Lot.

Meike, 26-03-2015 15:09 #47
Beste Gwenneth,

Het lijkt mij duidelijk wat je moet doen en ik denk dat je dat eigenlijk al wel weet. Hij wil de ander niet verlaten, maar wil jou voor de dingen die hij mist in zijn huidige relatie, seks dus. Zo lang jij dat met hem doet heeft hij geen reden te kiezen, hij krijgt immers het beste van beide partijen. Trek je dus meteen terug hieruit meid. Dat is de enige manier om er achter te komen of hij voor jou gaat kiezen. Wat hij doet is ontzettend oneerlijk tegenover zijn huidige vriendin. Hij wil bij haar blijven maar ook zijn pleziertjes met jou beleven. Zelfs al gaat hij voor jou kiezen, kun je hem dan wel vertrouwen?

Succes ermee.
Groeten Xandra

Gwenneth, 19-03-2015 02:14 #46
Ik weet het niet meer. Zoveel verdriet.
Waar moet ik beginnen
Gebruik even andere namen dan onze echte namen

Ik (gwenneth) hij( Chris)

Ik ken Chris al vanaf mn 14de hij was toen 20 jaar elkaar leren kennen op vakantie in Turkije.
Ik zag dat hij vaak na mij keek. Maar ik deed er niet veel mee ik was immers 14
Op bepaalde manier met hem en zijn vakantie vrienden contact behouden.
Op 16jarige leeftijd heb ik met hem gezoend met carnaval. Ik kom uit Brabant en hun uit noord Holland. Carnaval was voor Chris een hele ervaring.
We bleven contact houden. Na 2 jaar was contact verwaterd. Tot ik ik hem 3 jaar geleden op Facebook vond. We zijn met elkaar in gesprek gegaan over koeitjes en kalfjes over vakantie en hoe het met de rest van de jongens is. Hij is met mij samen nog na een concert geweest. Ik wist dat hij een relatie had/heeft maar op dat moment had ik nog niet de extreme gevoelens voor hem. Onze gesprekken via whatsapp bleven door gaan. Op een gegeven moment vertelde hij dat hij beetje in een dipje zit.
Chris heeft een relatie met een meisje van mij leeftijd is en ook nog zwaar gelovig is. We hebben al 3 jaar een relatie nooit sex gehad nooit elkaar verwend hij moet elke zondag mee na de kerk en als hij bij haar blíjft slapen ligt hij op de zolder ze mogen niet bij elkaar slapen.
Hier schrok ik van en we zijn zo in gesprek met elkaar gegaan dat hij dus vertelde dat hij nog steeds mij leuk vind en verliefd op me is. Probleem is dit is wederzijds. Alleen voel ik me aan het lijntje gehouden want hij wil bij zn vriendin blijven en daar oud mee worden. Maar ook mij hebben om tegen aan te liggen sex etc en ik raak in onzekerheid en paniek. Ik hou zoveel van hem doet me zeer om te horen dat hij bij zn vriendin wil blijven en ondertussen wel mij stapelgek maakt dat ik op wolken loop. Maar ik wil geen 2de keus zijn en wil contact niet verbeken.
Hij is nu bijna 31 en ik bijna 25 dus we kennen elkaar al 10 jaar. Hij zegt duidelijk dat hij van me houd Maar ook van zn vriendin.

Help me toch. Wat moet ik doen.
Zucht snik snik

Anoniem 1., 17-01-2015 21:32 #45
Beste Anoniem 2. Dank voor je reactie. Ik zit nu in de situatie dat ik gedwongen ben voor mijn gezin te kiezen. Ik ben er helemaal kapot van. Gelukkig kan ik nog contact onderhouden met mijn geliefde. Maar hoe lang ik de huidige situatie vol houd weet ik niet. Ik hoop zo dat er mensen reageren vanuit een zelfde situatie.

Anoniem 2., 14-12-2014 10:41 #44
Anoniem,

Ik wil graag reageren op wat jij beschrijft. Ik zit namelijk in dezelfde situatie, alleen ben ik de vrouw waarop de getrouwde man met 2 kinderen al een jaar heel verliefd is. Hij houdt enorm veel van mij, maar het heeft heel lang geduurd voor hij kon beslissen wat hij wou. Hij had alles zakelijk op orde, we zagen een toekomst samen helemaal zitten, het klikt fantastisch met de kindjes. maar hij heeft te veel schrik voor wat hij zijn kinderen zal aandoen als hij zijn vrouw verlaat. Hij heeft daarom onze relatie verbroken en wil nu proberen gaan voor zijn gezin, dingen samen doen als gezin om op die manier misschien opnieuw naar zijn vrouw toe te groeien, maar dit alles vooral om zijn kinderen gelukkig te houden. Zelf is hij helemaal niet gelukkig, maar wil dit voor zijn kinderen een kans geven. Ik zelf ben er kapot van, vooral omdat we beiden weten hoeveel we van elkaar houden en wat voor fantastische toekomst we samen zouden kunnen hebben. Ik weet echt niet hoe ik dit moet verwerken. Ik hoop zo dat hij inziet dat dit toch niet ok is om jezelf echt volledig weg te cijferen. Heeft iemand ervaring met hoe je moet omgaan met je schuldgevoel naar je kinderen toe? Hoe je zo'n situatie moet aanpakken als hetgeen je tegenhoudt je zeer grote liefde voor je kinderen is?

Anoniem, 20-11-2014 21:36 #43
Na weken van onzekerheid wil ik toch mijn verhaal kwijt. Mijn huwelijk loopt al jaren niet lekker. Ik vind dat ik veel te veel moet geven om alles maar in goede harmonie te laten verlopen. Vrijwel elke dag wordt er geschreeuwd tegen mij of de kinderen. De sex is al jaren niet passievol en ik moet alle initiatief nemen. Onze interesses liggen ver uit elkaar en lijken alleen maar verder uit elkaar te gaan. Mijn vrouw doet geen enkele moeite om er iets van te maken maar doet zicht voor de buitenwereld mooier voor. Praten lukt niet echt dat loopt uit op schreeuwen of ontkennen. Na het avond eten is ze niet meer aanspreekbaar en ligt op de bank soaps te kijken of te slapen. Nu is het probleem dat ik sinds een paar weken enorm verliefd ben op een andere vrouw. Wij delen dezelfde interesses en kunnen goed met elkaar praten. Ik ken haar al jaren maar ineens ben ik verliefd geworden. Nu heb ik 2 kinderen die voor mij alles zijn. Zij zijn de enige reden dat ik alle vernederingen toelaat. Maar nu ik zo verliefd ben geworden heb ik geen zin meer om alles maar te ondergaan. Ik fantaseer regelmatig over hoe het is om met mijn nieuwe liefde samen te leven. Als ik haar stem hoor krijg ik de kriebels die ik nooit eerder heb gehad. Wat moet ik doen voort leven met een slecht huwelijk om wille van de kinderen of mijn hart volgen en voor persoonlijk geluk gaan. Ik wordt gek van de twijfel vooral omdat ik nog nooit zo verliefd ben geweest.

Reactie Op Reactie 39, 11-09-2014 10:06 #42
Aan anoniem met lange verhaal van reactie 39… ergens herken ik het wel een beetje… ik heb een relatie van 8 jaar, en nu is er iemand die ik meer dan leuk vind, seksueel, intellectueel… behoefte om op een niveau de hele nacht te kunnen communiceren, in alle vrijheid, dus zonder waardeoordeel, maakte dat hij mij op een behoefte wees die ik dus mis binnen mijn eigen relatie.
Op het moment dat wij een niveau van communicatie bereiken komt alles los, seksueel verlangen, behoefte naar hem, bewondering voor hem en opgaan in het moment… maar als het niveau er niet is dan zijn er verder weinig raakvlakken met deze persoon.Omdat hij me dus op een bepaald vlak kan geven waar ik behoefte aan heb en wat ik mis in mijn relatie maar op andere vlakken dus weer niet en mijn huidige partner ook zijn positieve kanten heeft, ga je dan toch met elkaar vergelijken.
Het bekende het gras is groener verhaal waar jij en in de reactie van de lezer hieronder ook al aan gerefereerd werd.
Wat ik een beetje opmerk uit jouw verhaal is dat jij erg afhankelijk bent van een gevoel wat een ander jou geeft.
Je gaf al aan dat je niet gepassioneerd bezig was met wat jij wilde doen en dat je een andere uitdaging zocht.
Kunnen deze mannen jou überhaupt wel geven wat je wilt? Of moet jij jezelf geven wat jij nodig hebt?
Ik denk als jij een bepaalde voldoening in jezelf vindt, dat je dan minder afhankelijk bent van het gevoel wat een ander je geeft en je er veel helderder naar kunt kijken.
Je streeft nu een ideaal beeld na wat je creëert met een ander, wat nu als je daarin onafhankelijk zou zijn? Dat je kunt kijken naar wat iemand in jouw leven toevoegt, aan jouw capaciteiten toevoegt, jouw leven een stukje leuker maakt als zijnde een puzzelstukje in een toch al mooie puzzel…?
Ik heb het idee dat je eerst aan je eigen puzzel moet werken voordat er een ruimte ontstaat om te weten waar je het extra puzzelstukje in wilt plaatsen.
Het is niet voor niets dat ik de tijd neem om je dit advies te geven, het is bijna alsof ik naar mezelf schrijf.
Ik vind je niet idioot of iemand die ze niet op een rijtje heeft, ik denk dat je je leven niet helemaal op een rijtje hebt en dat je dat zoekt in de verkeerde persoon, namelijk extern, buiten jezelf, terwijl ik juist denk dat jouw zoektocht intern zou moeten beginnen, in jezelf.
Wordt gelukkig met jezelf, haal voldoening uit het leven en jezelf, pas dan is er ruimte om te kijken wat jij te bieden hebt aan een ander, en de ander aan jou…

Alan, 07-09-2014 11:52 #41
Aan anoniem met haar lange verhaal reactie 38. Je hebt het inderdaad niet goed op een rijtje. Je zegt zelf dat je niet spoort dus je zegt zelf al dat wat je doet idioot is. En je acties zijn ook idioot. Mijn advies: stop met allebei de mannen. Ga mediteren en maak eens een tripje op jezelf. Je hebt al beide relaties verkloot met je stomme gedroom naar beter. Het gras bij de buren lijkt inderdaad altijd groener. Begin een nieuwe relatie en accepteer dat relaties niet perfect zijn. Wees altijd trouw en eerlijk. En als je echt iets niet ziet zitten rond dan de relatie af voordat je aan een nieuwe begint. Je zit nu je kostbare tijd te verspillen met idioot gedrag.

Kyra, 31-07-2014 13:55 #40
Ik ben de andere persoon…
heb nog maar een paar echte serieuse relaties gehad…
maat voelde me bij me laarste echt alsof ik me soulmate had gevonden…

kon alles met hem, lachen, janken, praten maat ook gewoon heerlijk niks hoeven zeggen.
dit gevoel kende ik echt niet.
het rare was dat toen ik hem ontmoet had ik gelijk een vriendin had gebeld en gezegd : leuke gast maar absoluut niks voor mij!

Het enige nare was zijn bindingsangst.
Door zijn verleden vertrouwde hij niemand. Was achterdochtig en jaloers terwijl hij zelf heel makkelijk en open was met andere vrouwen. Tot aan de grens aan toe!

Elke keer was het echt super tussen ons maar als hij echt zijn hart liet spreken, dan hoorde ik de dagen erna minder van hem en reageerde hij koeltjes.
het spelletje begon dan weer opnieuw!

Het deed mij onwijs veel pijn en maakte mij onzeker over de persoon wie ik was.
2x heeft hij ineens uit het niks gezegd : ik ben hier niet klaar voor zullen we gewoon fun hebben samen en meer niet?…
Maar tot 2x toe was hij de gene die als hij voelde dat ik bij hem wegsloop en verder ging, zich bedacht en weer terug kwam over dat hii zoveel om me gaf maar het vertrouwen nog niet 100% had.

Na een aantal maanden ( 3 kwart jaar), trok ik het echt niet meer… ik wist dat er zoveel speciaals tussen ons zat, dat voel je, zie je en de chemie was echt ongelooflijk…
maar steeds dat getwijfel maakt je kapot.
en je word onzeker gemaakt.
ik besloot het hem te vertellen dat ik niet langer op deze basis door kon gaan en verder wilde met mijn eigen leven.

hij was zwaar geschokt en maakte zijn hoofd helemaal gek.
de hele dag was hij bezig met "ons"… en hij begon serieus zijn best te doen… het ging 2 weken de goede kant op en hij vertelde me zelfs dat wat wij hadden verder ging als dat hij ooit met iemand had gehad. (Hij had ooit maar 1 relaties gehad door zijn angst, daarna alleen maar gedate langere periodes).
Maar na een discussie omdat hij jaloers was op de aandacht die ik gaf aan een vriend was het einde weer zoek.
het contact werd minder en een week later wilde hij met me praten…
de druk was hem teveel geworden en hij werd gek van zijn denken.hij was bang dat ik op zou stappen dus kwam met het idee van een open relatie aan want hij wilde "ons" niet kwijt…
een paar dagen later zei ik dat ik dit niet kon… beter dan maargeen contact dan dat halve werk
Hij waa compleet van zijn kaart en we hebben 4 uur gejankt en geknuffeld zonder uitkomst. ik wilde geen vrienden blijven en hij geen relatie…
hij bleef ook maar herhalen dat ik het niet wilde snappen… dat hij altijd had gedacht dat we wat zouden krijgen maar dat
Het zo niet ging.we maakte alles kapot door de druk.
Een paar dagsn latet gaf hij toe dat hij vluchten in andere meiden omdat hij me niet te dichtbij kan laten komen… en ja hoor 2 week later had hij een relatie met een andere meid.
zijn excuus was dat hij verliefd was op haar en niet op mij… maar hij kende haar nog niet zolang en hij heeft heftige hechtingsangsten op alle gebieden dus denk dat hij gewoon gevlucht is.
Ikk heb gezegd dat ik alle contacten met hem verbreek en hem heel veel geluk en liefde toe wens en dat ik hem bedank voor de fijne tijden…
hij reageerde gelijk dat hij dat niet wilde en wel wat verzon, maar ik heb hem laten gaan… gewist uit me telefoon, zijn fotos gewist van ons samen en al zijn spullen met de post terug gestuurd…
ik ben echt gekwetst! Ookal weet ik dat het waarschijnlijk vluchten was wat hem verliefd maakte op die ander…

Ik hoop dat hij mij me rust gunt en me mijn eigen leven verder laat gaan… en nooit spijt krijgt.
maarja dat zal de tijd leren.

Anoniem, 03-05-2014 14:22 #39
Hallo.

Het is een heel verhaal dit, maar ik hoop dat er iemand is, die de moeite neemt om dit te lezen. Ik vind het nu ook tijd dat ik mijn verhaal ga delen. Ik word knetter gek van mezelf. Al 2,5 jaar heb ik een dilemma, die maar niet weg gaat!
In 2012 zijn mijn vriend en ik naar het buitenland vertrokken. De relatie liep niet lekker, en we moesten gewoon weg van onze omgeving, omdat deze daar invloed op had. Hij had verkeerde vrienden, die onze relatie ontzettend bellemerde. We hadden geen tijd samen meer en zijn foute vrienden kwamen iedere dag over de vloer (drugs was ook in het spel). Dus ik moest echt weg! Ik voelde me al een hele tijd aan de kant gezet, omdat hij zijn vrienden niet weg wilde sturen als ik even tijd met ehm samen wilde. soms op doordeweekse dagen zat hij tot middenin de nacht met zijn vrienden op de bank en lag ik alleen in mijn bed. Ik trok dit niet meer. Ik had al eens eerder mijn koffers gepakt. Maar ik wilde hem niet kwijt en hij vertelde me dan ook dat hij meer rekening met mij zou houden. toch gebeurde dit niet. Nogmaals, ik moest weg, en ik vertelde het hem, en hij vond het een goed idee. In het begin hadden we het heel fijn daar samen. Maar ik miste gewoon de sprankel. het leek wel alsof die jaren van vele ruzies, discussies etc, iets kapot had gemaakt. Hij is echt een lieverd, maar het voelde meer als mn maatje. Ik hou ontzettend veel van hem. Alleen ik had niet echt meer behoefte aan seks met hem. Ik kreeg er zelfs ruzie over met hem. Ik vond dit een slechte zaak. Ik had wel zin in seks, maar voelde me niet meer tot hem aangetrokken. Uiteraard wel mijn best gedaan, en het ging ook wel iets beter. We konden wel onwijs met elkaar lachen en lol trappen en eindeloze gezellige avonden hebben. Dat stond er dan weer tegenover. En ik was blij dat we eindelijk samen tijd hadden voor elkaar. Toch door het vele werk wat we daar hadden, bleken we een soort van uit elkaar te groeien. Ik weet nog dat we buiten zaten op een zwoele avond, en we naar de sterren keken, en dat hij tegen me aan kwam zitten, en vertelde hoeveel hij van me hield… En ik dacht toen; ja ik hou ook van jou, maar ik weet niet of ik nog gek meer op je ben. Dit was voor mij echt de ergste gedachte ooit.

4 weken laten overkwam het me. Ik werd in en in verliefd op een ander. Ik kon me niet bedwingen! Vreselijk. Ik zat met zo'n enorm dubbel gevoel. Ik wilde mn huidige vriend niet kwijt, maar ik kon me er niet van weerhouden om verliefd te zijn op de ander. Hij was ook stapel op mij, en vertelde me dat hij me al sinds ik op het eiland was leuk vond. Mijn verlangen was zo heftig… Ik had het gevoel nog nooit zo verliefd te zijn geweest. De aandacht, de spanning. Zelfs niet op mijn huidige vriend. Ik gaf mijn vriend steeds minder de aandacht en dat wekte vele frustraties op bij hem, waardoor ik het uiteindelijk heb verteld. Hij was ontzettend boos, en verdrietig, en ik zat echt met een enorm schuldgevoel. Ik besloot de liefde aan de kant te zetten en toch voor hem te willen gaan. Ik merkte dat zijn aandacht voor mij ook weg ging. Op een dag vertelde hij me dat hij met een ander had gekust. Ik geloofde het niet, en hij vertelde ook dat het een geintje was, om mij uit te proberen. kijken of ik iets los zou laten over wat ik met die ander had gedaan. We zijn toen naar een ander eiland in de buurt gevlogen voor een week. Om weer tot elkaar te komen. Toch, ondanks dat ik weg was van die ander, en samen met mijn vriend was, bleven mijn gedachtes maar bij één ding. Die ander.

Toen we terug kwamen van dat weekje, heb ik de ander dus ook weer gezien. Ik kon mezelf niet weerhouden, en toen mijn vriend erachter kwam, wilde hij terug naar Nederland. Begrijpelijk. Hij was razend, want hoe kon ik hem dit aan doen?! Inderdaad; hoe kon ik hem dit aan doen. Ik wilde niet weg. Ik wilde in de buurt blijven van de ander, maar ik wilde mijn relatie niet opgeven, en ik wilde het een kans geven. Ik ben met hem terug naar Nederland gegaan. Ik had vreselijke liefdesverdriet. De hele vlucht naar huis gutste de tranen over mijn wangen. Ik was in 6 weken tijd verliefd op iemand anders geworden, en het leek ook alsof ik die ander al jaren kende en het nu klaar was…

terug in nederland, gingen we er voor. Ik wilde met hem verder. Maar ik kon de verliefdheid niet loslaten. Ik bleef gewoon verliefd. Ik werd er gek van! Ik wilde het niet! Ik dacht; Waarom nou, waarom overkomt mij dit! De relatie verslechterde alleen maar, en om de kleinste dingen kregen we ruzie. Het ging steeds verder kapot. Maar mijn ideaalbeeld bleef. Ik wilde met hem oud worden en kindertjes krijgen. Zo had ik het altijd gezien, en dit beeld kon en wilde ik niet loslaten. Mijn vriend liet me weer alleen zitten, trok alleen maar op met zijn vrienden en begon ook weer met drugs. Hij gebruikte mij daarvoor als excuus. Ik was degene die dit allemaal verpest had.

Uiteindelijk trok ik het niet meer. Mijn gevoelens bleven ondanks dat ik me probeerde te verzetten en me op mijn vriend te richten. Ik besloot om terug te gaan naar het buitenland. Daar waar mijn liefde zat. Natuurlijk kreeg ik hier problemen mee. Iederen liet me zakken als een baksteen. Ik heb me verschrikkelijk alleen gevoeld. Maarja. Wat moest ik dan? Bij mijn vriend blijven, waarbij ik niet gelukkig was. Ik heb er ontzettend over getwijfeld. Als ik weg zou gaan, dan zou dit ook betekenen dat ik alles kwijt was. Dat ik niet meer terug hoefde te komen. Ik deed het toch.

Op het eiland, kreeg ik verkering met de ander. Ik voelde me zo blij, aan de ene kant. aan de andere kant ging ik eraan onderdoor. Ik had veel verdriet. Ik had mijn vriend aan de kant gezet. ik voelde me vreselijk schuldig. en ik was er ongelukkig door. Hij die me maatje altijd was, haatte me nu. Hij maakte me tot op het bot zwart in Nederland.
Toch bleef ik bij de ander. Hij was ontzettend lief voor me, en ik kon bij hem over mijn verdriet praten. Hij snapte me. En hij snapte m'n (toen) exvriend. Na een paar maanden kon ik mijn ex nogsteeds niet loslaten. Ik bleef maar aan hem denken, en ik miste hem, ookal was ik gelukkig met de ander. Ik was bang voor spijt. Ik was bang dat ik spijt ging krijgen en dat ik geen weg meer terug had. Er gingen alleen maar ideaalbeelden door mijn hoofd van mijn vorige relatie. de relatie met mijn ex. Ik ging ze met elkaar vergelijken, ookal raadde de mensen waarmee ik erover praatte dat me af.
Het leef verdorie wel één grote knoop in mijn hoofd, die je er niet meer uitkreeg. Ik dacht: Je hebt nu toch wat je wilde! En ja dat had ik ook aan de ene kant. Hij was echt een topper! Maar dat ideaalbeeld van mijn ex bleef maar. Ik vond dat ik gewoon moest volhouden. ophouden met dat gecheck van mn ex zn FB. Want dat leek wel een obsessie te worden. Maar op een gegeven moment was ik zover in mn hoofd, dat ik mijn ex zn FB had gekraakt en zijn prive berichten dus kon lezen… Ik schrok enorm. Er stonden nog berichten in van onze tijd samen op het eiland. Berichten van een ander meisje: Hoe fijn dat ze het wel niet vond dat ze de nacht met hem had doorgebracht… Uit het hele gesprek van hem en dit meisje kwam voort dat hij met haar naar bed was geweest, en dat ze het zo fijn vonden samen. Ik was razend toen ik dit zag. Ik zat in die tijd verschrikkelijk te worstelen met mezelf, me schuldig te voelen, mezelf verwijten te maken, terwijl meneer gewoon zelf vreemd was gegaan! Hij had me overal, bij al mijn vrienden als vreemdgaander bekend gezet, maar wat had hij zelf gedaan! Ik voelde me (miscchien onterecht) bedrogen.
Nadat ik dit had gelezen kon ik hem helemaal loslaten. Hij die zoveel verdriet had om wat ik wel niet allemaal had gedaan, terwijl ik eerlijk was over mijn gevoel. hij was gewoon zelf net zo erg.

De ander nam ik mee naar Nederland, en stelde ik voor aan mijn familie. Hij was totaal anders dan mij ex, en mijn familie had niet zo'n klik met hem. Hij was veel serieuzer, en daarbij was er een taalbarriere. Hij was niet Nederlands namelijk. Ik had nog weinig vrienden in NL, doordat ik en me ex dezelfde vrienden hadden en de meeste achter zijn kant stonden (die weten natuurlijk niet dat hij is vreemgegaan), dus ik durfde hem eigenlijk niet echt voor te stellen aan deze mensen. We hebben een avond gehad bij wat vrienden, maar er was totaal geen klik. Daardoor ging ik toch een beetje twijfelen. Past hij wel bij mij? Ik was gewend aan gezelligheid en lachen en gieren en brullen. met elkaar. en opeens was dat niet meer zo.

En ja hoor. Ik miste mijn ex weer. Ik dacht: Dat had ik met hem wel… En ik ging aan het gezegde denken: Het gras is altijd groener bij de ander… ik miste mn oude vertrouwde maatje. ik had opeens zo'n spijtgevoel. Ik dacht verdomme. Nu weer twijfelen? In Nederland vond ik hem (de ander) opeens niet meer zo leuk. Kwam dit door de andere leefstijl? Doordat het leven daar in het buitenland zo anders is? Is het in Nederland nou zo bekrompen, of daar op dat zonovergoten vreugdige eiland nou te mooi om waar te zijn? Is het een sprookje waarin ik leefde? Of realiteit? Of is dit hier in Nederland wat ik voel de realiteit?

God, degene die dit leest zal wel denken: Die spoort niet. En ja, dat denk ik zelf ook.

Na de tijd in Nederland ben ik weer met de ander terug gegaan naar het buitenland. Ik hd er geen zeker gevoel bij. Omdat ik weer aan het twijfelen was. Ik werd ff wakker geschut ofzo. Of juist niet, weet ik veel.
Na weer een tijdje op het eiland, was ik de tijd in Nederland vergeten, en had ik het weer naar mijn zin met de ander. Ik was alleen erg ongelukkig met mn werk, en ik wilde me graag ontwikkelen. Ik werkte in de horeca, en dit wilde ik niet meer! Ik had van kleins af aan al een droom. Stewardess worden. Mijn vriend (de ander dus) vond dit helemaal iets voor mij. Maarja. Hoe wordt je stewardess? Ik moest een opleiding gaan volgen, want ze nemen je heus niet zomaar, zonder ervaring aan.Ik besloot dus in Nederland een opleidng te gaan volgen. Mijn ticket naar Nederland stond geboekt op 16 april 2013. Hij besloot om met mij mee te gaan. Ik was blij, maar door de vorige ervaring in NL was ik ook een beetje bang. Bang dat ik misschien weer hetzelfe gevoel kreeg. Eind maart kreeg kwam hij met zijn verhaal: Zijn maatje en hij konden een eigen bedrijfje beginnen op het eiland. En hij wilde dit heel graag. Natuurlijk vond ik dit geweldig voor hem. Maar dat betekende dat hij niet mee zou kunnen naar NL. En ik dacht; als ik stewardess ben, en hij zijn eigen zaak heeft op dat eiland. hoe ziet de toekomst er dan uit voor ons? Ik vond toch dat hij zijn kans moest grijpen, en we zouden er heus wel uit komen op de een of andere manier. Toen ik in Nederland was, hadden we onwijs veel Skype contact. Maar ik miste hem vreselijk. Hij mij ook. Maar we bleven volhouden: Het komt goed. Even geduld. Mijn opleiding zou een jaar duren en dan zagen we wel verder. Ik voelde me alleen. Ik had behoefte aan iemand om me heen. In Augustus kwam hij naar NL. We hebben het erg leuk gehad samen, heerlijk gewoon. Wat voelt het toch goed om iemand te zien die je een paar maanden heb moeten missen. We hebben de hele week doorgebracht in de slaapkamer. Niet van elkaar kunnen af blijven, alleen maar kroelen. en vooral hele goede sex. (dat hadden we écht altijd!) Die passie die wij hadden. geweldig. en dat is ook nooit anders geweest. Hij maakte me gek. Ieder dag weer. Ik kon hem nu 2 jaar, en ik voelde me nogsteeds ontzettend tot hem aangetrokken. Ongeloofelijk, want dit had ik nog nooit eerder gehad met mijn vorige vriend. Zo'n enorme aantrekkingskracht. Ook toen we samen woonden op het eiland. Ik kan het bijna niet verwoorden.

Maarja ik was alleen. Het contact werd minder. We hadden allebei ons eigen leven. Ookal miste we elkaar. Het leek soms wel het beste om geen contact te hebben, omdat dat het juist zo moeilijk maakte. Het gemis werd alleen maar groter dan.

Door het vliegen, werd mijn kring in NL groter, en begon ik in Nederland weer te genieten. Ik kon hem beter loslaten. Ik vond het eigenlijk wel prima.

Maar toen kwam het. In januari, op een verjaardag van mijn vriendin, was mijn ex ook. Ik wist me geen houding te geven. Moest ik blijven of moest ik gaan.? Ik wist dat hij een vriendin had. Maar dit bleek uit te zijn, als een tijdje. Hij vond dat ik moest blijven. We hebben gekletst. en ja hoor… Ik werd weer van mijn stuk gebracht. Hij zat weer in mn hoofd. We hielden na die verjaardag contact. My God. Serieus? Dacht ik. Uiteindelijk, omdat ik de ander op het eiland al steeds meer had losgelaten, heb ik er ook een punt achter gezet. Ik wilde mijn leven in Nederland. En ik wilde mn oude vertrouwde leventje terug… Ik ging me weer het ideaalbeeld met mn ex in mn hoofd halen. Zijn we dan toch voor elkaar bestemd? Was deze periode uit elkaar gewoon even nodig om weer bij elkaar te komen, en daardoor te weten wat we aan elkaar hebben? Het viel niet mee. Het leek wel de omgekeerde wereld, als hoe het met de ander ging. IPV dat ik er met de ander vandoor ging, ging ik er nu met mijn ex vandoor.

Hij was veranderd, mijn ex. Ik zag dat, veel volwassener geworden en dat sprak me aan. Dacht ik. Niet voor lang overigens, want al snel merkte ik dat er niets veranderd was, naarmate we een relatie kregen. Hij was erg manipulerend, en draaide vaak de rollen om. Als zijn ex vriendinnetje ergens was (die hij ook tussendoor had), wilde hij niet dat ik met haar praatte. Hij wilde me ook ui de buurt houden van haar. Terwijl ik er juist geen problemen mee had als zij in de buurt was. Ik begreep gewoon dat hij was verder gegaan. Maar het werd zo erg, dat hij verzon, tegenover zn vrienden, dat ik jaloers was op haar, en dat dat meisje daarom niet in de buurt mocht zijn. Dus ik werd weer in een kwaad daglicht gezet, terwijl hij juist degene was die mij en haar niet samen wilde zien. Hij begon zijn frustratie over het verleden te uitten, wat ik begrijpelijk vind, alleen dit ging niet op een normale manier. Het was zo erg, dat hij drie gaten in de deur sloeg, een stoel naar me gooide en tegen me praatte alsof ik een stuk stront was. Ik weet nog dat ik een avond dus niet tegen hem aan wilde liggen. omdat ik gewoon moe was en het warm had. Hij sprong op en dwong me om tegen hem aan te liggen. "Godverdomme, je komt nu tegne me aan liggen! Want anders… " Hij dreigde. Pfff, … Ik werd er gek van. uiteindelijk trok ik het niet meer. Hij moest veranderen. Ik kon niet meer tegen zijn gecommandeer. Hij deed zo, omdat, wat hij als rede gaf, hij vroeger achter me aanliep als een hondje, maar nu moest dat maar eens omgedraaid zijn. Jeetje, dacht ik, maar ik had het gevoel dat de drugs hem ook nog achterna zat. en dat dat ook een reden was. Ik ging hierdoor de ander ontzetten missen… echt verschrikkelijk gewoon. Ik dacht echt: Van een serieuze lieve man, die alles voor je over heeft, weer terug naar mijn exvriend, waar ik toch alleen maar problemen mee heb. We hebben uiteindelijk goed gepraat, en ik hem hem duidelijk verteld dat ik dit op deze manier echt niet wilde.

Ojeeej. wat moest ik nu weer.

Mijn gevoelens voor de ander werden weer sterker. Terwijl het eigenlijk wel weer goed ging. Nu hebben we vakantie plannen, maar zit ik nogsteeds met de ander in mn hoofd. Gewoon weer opnieuw verliefd op de ander. En ik weet dat hij ook nog altijd aan mij denkt, en mij het liefst in zijn leven wil. Ik wl graag mijn ex en mij nog een kans geven. Maar lukt dit nog wel eigenlijk?

Als ik mijn verhaal zo eens terug lees, dan denk ik echt: Wat heb jij er een rommeltje van gemaakt. Het voelt goed om dit even van mij f te schrijven. Ik ben bang voor jullie reacties. Maarja, ik heb ze liever wel, om me te kunnen helpen met wat ik nu moet. Wat jullie mening is en wat jullie denken. Mijn vriendinnen staan er te dicht op, die hebben hun mening omdat ze alles weten van het verleden. Jullie, vreemden, niet…

Anoniem, 11-12-2013 18:26 #38
Ik heb het omgekeerde probleem. Ik heb het idee dat mijn vriend na 8 jaar relatie verliefd is op een ander. Hij kent haar via internet. Hij heeft me verteld dat hij al een keer met haar heeft afgesproken en dat zij ook van plan waren samen af te spreken om bij haar thuis films te kijken en zelfs bij haar te slapen, terwijl ik een weekendje weg zou met een vriendin. Nu zegt hij voor mij te gaan, maar hij blijft wel constant met haar smsen en appen. Ik weet niet wat ik moet doen. Als ik hem zeg dat ik niet wil dat hij contact met haar heeft, dan wordt hij boos. Hij zegt dat ze een gewone vriendin is, maar ik weet dat zij hem erg leuk vindt en ik weet ook dat hij haar leuk vindt. Moet ik nu op mijn strepen gaan staan en zeggen dat hij het contact met haar moet verbreken? Of moet ik hem toch de ruimte geven? Ik vind het bijzonder lastig om hem nu te vertrouwen. Zeker omdat hij nog steeds (zeer) regelmatig contact met haar heeft. Hij heeft me wel beloofd dat hij niet met haar af zal spreken zonder dat hij dat tegen mij zegt, maar ik vind het erg moeilijk dat te geloven.

Anoniem, 01-11-2013 01:37 #37
Ik heb hetzelfde probleem. Ben 4,5 jaar samen met mijn vriend en we zijn nu bij zijn familie op bezoek voor 4 maanden in een ander land. We zijn nu 1 maand hier en daarvoor al een keer 2 weken. Vandaag heeft zijn broer die overigens ook een relatie heeft mij gezegd dat hij gevoelens voor mij heeft en hij vroeg of dat bij mij ook het geval was omdat hij dat denkt.
Ik heb ja geantwoord en gelijk gezegd dat we daar niks mee konden doen want ik wil mijn vriend niet kwijt maar dat de gevoelens wel heftig zijn. Toen ik dat tegen hem zei kuste hij mij en ik hem terug en dat voelde waanzinnig maar ook gelijk een schuldgevoel. ik kan er niet van slapen denk heel de tijd aan hem en hij is altijd als eerste bij ons in de kamer aangezien zijn broer invalide is en ik met een gebroken enkel zit. maar deze gevoelens kan ik niet negeren ik wil het graag maar hij zit in mijn gedachte wat moet ik nu doen?

Dana, 04-10-2013 18:30 #36
Ik heb hetzelfde probleem. Ben nu vijf jaar samen met mijn man, waarvan drie jaar getrouwd. Toen we een relatie kregen dacht ik echt dat dit t was. Achteraf is alles tussen ons veel te snel gegaan.
Ik had een aantal jaren van tevoren een relatie gehad met een jongen waar ik echt heel heftige gevoelens voor had. Het grote probleem wat tussen hem en mij in stond was mijn familie. Die zouden het namelijk nooit goedkeuren. Uiteindelijk ben ik voor hun wil gezwicht en heb het beëindigd. Dat ging gepaard met heel veel pijn, spijt en verdriet. Later leerde ik mijn man kennen. Hij was t type wat wel door de keuring heen zou komen. Mijn vader was dan ook voornamelijk de drijfveer achter onze beslissing om al heel snel samen te gaan wonen. In t begin was t super leuk. Hij wss gezellig, spontaan en sociaal.

Later kwamen de problemen. Op alles kritiek hebben. Zijn familie overal bij betrekken. Ik krijg sons het gevoel niet alleen met hem getrouwd te zijn, maar met zijn hele familie. Overal hebben ze kritiek op. Mijn huishouding, mijn kleding, mijn vroegere leven. Over wat ik wil voor mijn toekomst. Het ergste van alles is dat ik al drie jaar niet meer de vakantie heb gehad die ik wil. Daarin beslist zijn zus.
Ook ben ik in gebreke gebleven qua opvoeding volgens hen aangezien ik moederloos ben opgegroeid. Ze doen me zoveel pijn met hun voortdurende kritiek. Ook is mijn huwelijk seksloos en als het er een keer van komt is het voor mij totaal niet bevredigend. Eerder pijnlijk. Ik krijg niet het idee dat ik begerenswaardig ben maar eerder een soort van noodzakelijke behoefte.

Nu heb ik iemand leren kennen. Ik heb een ontzettend goede klik met diegene. Hij weet wst ik doormaak aangezien hij dit zelf ook heeft ervaren. Ik ga niet zeggen dat ik verliefd op hem ben, want daarvoor is het te kort. Maar ik vindt hem wel heel spannend en interessant. Natuurlijk weet ik niet wat hij naar mij toe voelt en ik ga dat ook niet bespreken zolang ik zelf nog geen definitieve beslissing gemaakt heb. In iedergeval weet ik wel dat hij het soort man is wat bij mijn familie nooit door de keuring heen zou komen. Maar moet ik dan vasthouden aan hun wil, omdat ik hen niet wil kwetsen en zelf ongelukkig blijven of kies ik in dit geval voor mezelf met het verlies van hen op de koop toe. Ik weet het niet meer… ik wil niemand pijn doen, maar hoe je het ook wendt er zal iemand een slachtoffer zijn. Xxx

Anoniem, 21-05-2013 23:00 #35
Ik ben ook verliefd op iemand anders. laatst hadden we 6 seconden oogcontact. het kostte me moeite om niet meer te kijken, op school pakte ze laatst mijn boek voor de grap af, en ik zei dat ze het boek wel eens mocht lenen. ze dacht dat ik het niet leuk vond dat zij dat deed en bood ook gelijk excuses aan.

wat ik ook merk is dat ze zichzelf niet meer belangrijk vind, ik zei bijv. dat ik 2 mensen het liefst niet meer wou zien, en haar reactie was gelijk: ''zit ik daar tussen?'' nou, nee. zij is wel een van de laatsten die ik niet zou willen zien. maar ik zou mijzelf waarschijnlijk (onbewust) ook niet meer belangrijk vinden als ik bij haar in de buurt ben.

het geeft echt een fijn gevoel, verliefd zijn :-)

Anne, 02-04-2013 10:20 #34
Ik ben ook verliefd op iemand anders, ik weet niet of die ander dat ook heeft maar ik wil het ook niet weten. aangezien het een vriend van ons is, zien we hem regelmatig en ik heb dus ook besloten het voor me te houden, ik wil geen problemen en gedoe veroorzaken, daarbij wil ik niet vreemdgaan.

wel denk ik dat dit niet voor niets is gekomen, ik voel me al erg lang ongelukkig in me relatie, en dat weet mijn vriend ook, hij doet zijn best maar het lukt hem niet mij het gevoel te geven me vriend me echt respecteert, hij doet zijn best maar valt vaak terug in oude gewoontes van mij opzettelijk kwetsen.

ik droom ook over die andere persoon, het zijn mooie dromen en me dromen is het wederzijds, als ik wakker wordt ben ik vaak wel in de war. en vind het jammer het een droom was, maar ik wil er gewoon niks mee doen. daar kwetst ik teveel mensen mee, en ik geloof erin dat als hij mijn ware zou zijn, het in de toekomst misschien vanzelf anders ligt. als we beide geen relatie hadden was het misschein anders geweest, ik kan mijn vriend niet verlaten voor een ander. en ik kan al helemaal geen man afpakken van een ander. en daarbij wie zegt dat hij mij net zoleuk vind als ik hem. en hoelang blijf je elkaar leuk vinden? ik durf het alleen niet tegen me vriend te vertellen, want ik weet zeker me vriend er niet mee om kan gaan, dus ik hou het voor mezelf, zoalng ik er niks mee doe schaad ik immers niemand na mijn idee.

Anoniem, 08-03-2013 15:25 #33
Hallo.
Ik heb een relatie van 9 jaar en sinds 3 jaar getrouwd. Maar nu is mij iets over komen waar ik niet meer voor weg kan lopen ben ik bang. Ik ben namelijk verliefd geworden op een jongen uit mijn klas, en het gevoel is wederzijds. We hebben al sinds 3 maanden een oogje op elkaar, ik heb geprobeerd mij er tegen te verzetten want ben onwijs gelukkig en hij ook maar het is ons niet gelukt. De verlangens naar elkaar wordt iedere keer groter wanneer we elkaar weer zien. Ik wordt gek van de verlangens. Ik heb zelf na gedacht van wat wil ik nu: met mijn man verder of die ander, maar mijn gevoel zegt je bent gelukkig met het leven wat je nu hebt maar mijn gedachten zitten meer bij hem dan bij mij man. Dit is toch niet normaal.

Wie kan mij het juiste advies geven want ben radeloos.

Manjaar, 27-11-2012 14:10 #32
Hallo,

ik ben een jongeman van 26 jaar en heb met mijn vriendin een prachtige zoon van iets meer als 14 maanden. Onze relatie heeft al veel ups en downs gehad en het wordt er tot heden niet beter op.
Ik ben vorige week met een collega mee geweest naar een kroegje en heb daar een werkelijk mooie lieve leuke jongedame ontmoet die zelf een een dochterje heeft van 2 jaar. De klik was enorm van beide kanten, maar nu…? Ik heb een koophuis met mijn vriendin en een kind… Mijn hart zegt ga voor de 'nieuwe' dame maar mijn hoofd zegt van niet.

Lastig, ik weet gewoon niet meer wat ik moet nu.

Ladyinlove, 13-07-2012 13:46 #31
13,5 jaar samen en 5 jaar getrouwd, moeder van 2 prachtige meisjes. En nu ben ik ineens verliefd op een andere man. Is het wel verliefdheid? Ik voel er heel veel voor, dat wel, maar waarschijnlijk ook omdat ik iets in mijn eigen huwelijk mis op het moment. Die andere man is een collega, nota bene 16 jaar ouder dan ik… nooit gedacht dat ik dat in me had! Wist wel dat ik op wat oudere mannen viel (eigen man is 6 jaar ouder), maar zo'n verschil had ik niet verwacht. Wil er graag bij in de buurt zijn, het liefst zo dicht mogelijk. Kan hem nauwelijks uit mijn gedachten krijgen en ben dolgelukkig als ik aan hem denk. Anderzijds denk ik ook meteen dat het iets is dat niet kan… heb toch eeuwige trouw beloofd aan mijn man? Of het wederzijds is is me zelfs nog niet eens duidelijk… heb ergens het idee van wel, maar dat er ook een hoop is dat hem tegenhoudt (huwelijk en kind). Ben moe van het piekeren en slaap er vaak ook slecht door.

Ga proberen tijdens mijn vakantie hem uit mijn hoofd te zetten en weer door te gaan op de "normale" wijze… Ben alleen heel bang dat me dat niet gaat lukken.

Jean-Paul, 02-07-2012 11:45 #30
Ik ben 16 jaar getrouwd en al in totaal 22 jaar samen met een vrouw die alles doet voor onze relatie. We hebben 1 dochter van 12 jaar. 1996 hebben onze eerste kindje verloren door fouten van gynecoloog. Op 2005 is mijn vrouw zwaar verliefd geworden en een relatie begonnen met een zekere Joris. Deze relatie duurde ongeveer 3 maanden. Dan heeft zij deze relatie beeindigd en zich met veel moeite en tijd los gemaakt van deze obsessieve verliefdheid. Rond juni 2011 heb contact gemaakt met een vriendin in fitness. Wij zijn langzaam verliefd geworden op elkaar en op 11 november 2011 zijn we iets gaan drinken en zijn wij relatie begonnen. Vanaf toen was de verliefdheid voor ons beide enorm. Maar reeds vanaf december 2011 zei mijn vriendin dat dit niet kon blijven duren en dat ik zou moeten kiezen. Dit gaf me enorm veel stress. De eerste 2 maanden heb ik geen 2 uur per dag geslapen. In november was eveneens mijn vader overleden. Thuis was ik zeer emotioneel (wat ik normaal niet ben) en moest veel wenen bij mijn vrouw. Dit alles vanwege verliefdheid en stress. Half januari 2012 vroeg mijn vrouw steeds waarom ik zoveel moest wenen en uiteindelijk heb ik het dan gezegd dat ik een relatie had en heb dan de relatie met vriendin verbroken. Maar we bleven contact houden per sms. Door liefdesverdriet ben ik er onderdoor gegaan en ben zelfs 1 maand ziekteverlof gekregen. Maar de drang was te groot voor mijn vriendin en mezelf en hebben de relatie terug opgestart. Maar de vraag bleef: ik moest kiezen. Dus ik was me stilaan aan het voorbereiden op een scheiding. Begin juni 2012 heb ik mijn vrouw gezegd dat ik wou scheiden, zijn heeft dan onze woning verlaten. Maar na 3 uur begon ik mijn vrouw en kind te missen en heb haar gevraagd om terug te komen en dit heeft ze ook gedaan. De eerste dagen dat mijn vrouw terug was, was ik blij. Intussen had ik het weer gedaan gemaakt met mijn vriendin. Deze was dan ook onderdoor.

Maar na een paar dagen begint de verliefdheid weer zwaar te knagen. Hoofdpijn, buikpijn, ik kan de muren wel op lopen. Eind juni heb ik gevraagd aan mijn alleenstaande vriendin om er nog eens over te praten. We zijn nog steeds stapelverliefd. Maar de vraag blijft: ik moet mijn vrouw en kind uit het huis zetten om alleen te wonen en dan elkaar beter te leren kennen en als alles goed loopt dan gaan samenwonen.

Voor de verliefdheid was ik een zelfzekere man die alles aankon, ik had rust in mijn hoofd en alles was duidelijk. Nu voel ik mij een wrak en weet niet meer wat de doen. Kiezen voor mijn vrouw die me nog steeds graag ziet of kiezen voor mijn verliefdheid en onzekere toekomst.

Ik zal proberen voor mijn vrouw te kiezen en hopen dat deze verliefdheid snel verdwijnt. Ik wil nooit meer verliefd worden, het is gewoon te vermoeiend en maakt je volledig onrustig.

Mark, 19-06-2012 22:19 #29
Ik ben getrouwd met een schat van een vrouw en we hebben 2 lieve kinderen. Het ideale plaatje en er is ook echt niet iets dat ik mis. Maar 4 jaar geleden ben ik verliefd geworden op een vrouw, zij is een aantal jaar mijn minnares geweest. Toen heb ik de relatie verbroken, want ik wou mijn gezin niet kwijt. Maar ik kan mijn vriendin ook niet vergeten. We houden contact en ik blijf verliefd op haar (en zij op mij). Ik wil mijn gezin niet kwijt, maar mijn vriendin ook niet. Zij is alleenstaand en dit is allemaal zo oneerlijk naar haar toe. Ik wil haar geen verdriet doen en mijn vrouw ook niet.
Ik heb er een puinhoop van gemaakt.

Zeg Ik Gwoon Nie Xo, 05-06-2012 17:12 #28
Heb nu 7 maandjes verkering, en ben bang dat ik hem niet meer leuk vind. Mijn beste vriend (ook de zijne) weet dit, en helpt me goed met mn gevoelens. Wat hij alleen niet weet is dat ik nu verliefd ben op hem. Tenminste, dat denk ik… En vannacht droomde ik dat ik kuste met wéér een andere jongen. Ik voel me echt een slet nu omdat ik gewoon niet weet wat ik wil, maar mijn beste vriend is altijd zó lief voor me, maar mijn vriendje ook! WAT MOET IK NU DOEN?

Anonymous, 05-06-2012 11:05 #27
Heel herkenbaar, pijnlijk herkenbaar. 14 jr getrouwd en sinds anderhalf jaar niet meer echt gelukkig in mn huwelijk, voel diepe genegenheid voor mn partner maar voel me anderszijds heel neutraal naar hem. Via ruim een half jaar geleden via internet contact gekregen met een man, en het was wederzijdse interesse, vlinders in de buik voor we elkaar ooit gezien hadden. Na een maand chatten, appen en bellen elkaar ontmoet en het was als thuis komen. We wonen 300 km bij elkaar vandaan, lastig maar toch kans gezien elkaar regelmatig te zien. Hij is ook getrouwd met kids. Beide op het moment gestaan onze huwelijken op te geven, zelfs uit huis geweest, maar konden het toch niet doorzetten. Hij zat verschrikkelijk in de knoop met het verdriet van zn partner en de gevolgen voor zn kids, zat er emotioneel maar ook lichamelijk door. Hebben toen gezamenlijk besloten dat we het niet moesten doorzetten, dat we bij onze partners blijven. En toch kunnen we elkaar niet loslaten, mailen en bellen nog regelmatig en spreken binnenkort weer af. We houden van elkaar maar voor onze liefde kiezen zou zoveel mensen verdriet doen, incl onszelf want we zouden zoveel van onze opgroeiende kinderen moeten missen. We hebben bewust voor onze gezinnen gekozen, maar kan wel vertellen dat het verdomde pijn doet. Hebben al op het punt gestaan te kappen, maar kunnen het toch niet. Heb me nog nooit zo infinitief met iemand verbonden gevoeld, een connectie op alle vlakken. Houd me vast aan de gedachte dat dit wel heel bijzonder is dit gevoel.

Ronald, 27-05-2012 20:12 #26
Anoniem ik ken mijn vrouw al 30 jaar, 20 jaar getrouwd en 2 kinderen en alles wat ik heb tot 3 jaar terug verliefd op een vrouw van mijn werk. We waren collega's. Ik viel 13 kg af van de stress en spanning, slecht eten en slapen. Ik wist niet meer wat ik doen. Ik was zo gek op haar, maar moest een keuze maken heb toch voor mijn vrouw gekozen en toch ben ik nog steeds van slag af praat met veel mensen over dit geval zeggen allemaal, je heb de goede keuze gemaakt alleen zeg mijn gevoel en gedachte wat anders ik blijf er in hangen dat verliefdheid gevoel voor die andere vrouw. Zit nu ook in de midlifecrisis, dus mijn hele geest is van slag, ene keer vrolijk en de andere keer diep triest. Doe wel mijn werk maar ben er eigenlijk niet bij. Ik wil bij haar zijn. Ik ben overgeplaatst naar ander deel van de stad zodat we elkaar zomin mogelijk zien. Ook dat help niet veel want ik moet dat gebied heen om thuis tekomen. Dan zie ik teveel dingen die met haar te maken heeft. Ik ben gewoon geobsedeerd door haar. Nu werkt ze al weer 3 jaar met een andere collega en deze heb wel een andere keuze gemaakt. Ik denk ook als ik contact met haar neem dat dit verkeerd afloopt, maar hoop nog steeds dat ze dat wel doet en dan kan ik misschien haar wel gaan vergeten en elkaar weer als collega gaan zien en geen vijanden.

Olivier, 22-03-2012 13:34 #25
Idem dito hier. Ik zie mijn vriendin doodgraag en we hebben samen een dochter. Ik ben verliefd geworden op een vrouw. Zij is getrouwd en heeft 3 kinderen. We maken allebei dit mee. Zij is verliefd en ik. We zien allebei onze partner graag. Tijd brengt raad zeker?

Monia, 01-02-2012 11:35 #24
Zelf zit ik behoorlijk in de knoei met mezelf. Ben vorig jaar vreemdgegaan, terwijl ik al bijna 20 jaar met mijn man samen ben en we prachtige kinderen hebben. Ik kom de verliefdheid niet kwijt, ook al heb ik geen contact meer met de ander. Op dit moment twijfel ik aan alles, maar wil niemand pijn doen.

Marjan, 25-01-2012 18:01 #23
Ik wil de mensen hier advies geven om vooral, mocht er enige vorm van verliefdheid optreden naar een ander toe. Zo ver mogelijk bij deze persoon vandaag te blijven. Al kost het je baan. Blijf trouw aan de persoon waar je echt van houdt. Waar je een relatie mee hebt, waar je voor gekozen hebt. En zet hierbij de ander uit uw hoofd. Meerdere malen ben ik keihard mijn hoofd gestoten en ik heb spijt ontzettend veel spijt. Verliefdheid gaat over mensen onthou wat ik hier zeg. U gaat spijt krijgen! Kies voor uzelf en uw man. Laat u niet leiden door gevoelens in u hoofd! Hou de keuze bij het verstand en gooi een nieuwe input in uw eigen relatie. Verzin wat spannends met uw eigen man. Voorkom ellende!

Lies, 11-01-2012 16:50 #22
Fijn om te lezen dat ik niet alleen met deze gevoelens rond loop. Ik ben ondertussen 2,5 jaar een relatie met mijn huidige partner. Onze relatie is erg fijn, maar mijn vriend is een prof sporter en moet hierom een zeer gedisciplineerd leven leiden. Op ieder feestje zijn we als eerste weg en de avond voor wedstrijden moet ik alles op hem aanpassen. We gaan nooti samen naar festivals iets waar ik dol op ben en op vrije dagen is voor hem rusten een prioriteit terwijl ik noujuist leuke dingen wel doen op dit soort dagen.
Nu ben enkele maanden geleden een andere man tegen gekomen waar ik helemaal hoteldebotel van ben. Ik voel me zo slecht. Slapend langs mijn vriend en dromen over een ander. Ik ben bang dat ik er niet gelukkig van wordt als ik mijn relatie opgeef, maar ben dat nu duidelijk ook niet. Ik ben erg in de war! Wat ik me vooral afvraag is of het normaal is dit na zo'n relatief korte relatie al te hebben… Na tien jaar huwelijk kan ik me voorstellen dat het niet altijd meer even spannend is. Ik ben begin twintig en heb deze gevoelens nu al. Wat moet ik hiermee? Nu ben ik nog jong genoeg om zonder veel slachtoffers mijn relatie te kunnen beeindingen, maar ik ben bang hier later toch spijt van te krijgen. Help!

R., 16-12-2011 12:56 #21
Wat voelt het als een verademing om te lezen dat er meer mensen zijn met deze gevoelens. Mijn vriend is na 3 jaar relatie, 2 jaar in het buitenland gaan werken en nu inmiddels terug, maar in de tussentijd ben ik verliefd geworden op een vriend. Ik voel me zo ontzettend schuldig naar allebei toe, ik kan ze niet geven wat ze nodig hebben nu en ik kan zelf niet verder met twee mannen. Het leven van mij en mijn vriend is zo in elkaar verweven dat ik het niet durf achter te laten en tegelijkertijd weet ik dat de relatie van mij en mijn nieuwe liefde waarschijnlijk geen lang leven zal hebben. Maar ik wil mezelf ook niet verliezen in een relatie van vijftig jaar en straks terugkijken op alles wat ik heb gemist. Daarom neem ik nu tijd voor mezelf. Even geen mannen in mijn leven. Just me.

E. van Dijk, 16-12-2011 00:17 #20
6 jaar terug wilde mijn man niet met mij en de kinderen verder. Een periode vol verdriet en onbegrip brak aan. Sinds enkele weken ben ik verliefd op een vroegere vriend van mijn man. Hij is net sinds dit voorjaar gescheiden. Zo raar om iets met elkaar te krijgen, terwijl je deels elkaars verleden kent, op elkaars bruiloft bent geweest, maar toch ook elkaar niet kent. Wat zal de omgeving er van zeggen…
Hij is dik geworden, grijs en kaal. En waarom doet mijn hoofd zo raar, waarom ben ik zo verliefd en wil ik graag bij hem zijn, dat hij in mij is. Dat laatste is nog niet gebeurd, maar ik droom erover, ik verlang er naar. Waarom voel ik mij zo puberaal. Terwijl we allebei bijna 50 zijn ;-)

Anoniem, 18-11-2011 09:10 #19
Wat een geweldige eye-opener, dit artikel! mijn beste vriendin zei je moet es googlen, en zie, ze heeft gelijk! ik heb een relatie van bijna 12 jaar, een gelukkige relatie, ben nogsteeds verliefd op hem, en toch is het gebeurd… verliefd op een ander… schijnbaar mis ik toch iets in onze relatie, of het ligt aan mij… verliefd op 2 mannen, da's toch raar?! sommige dagen kan ik wel janken en toch blij zijn, alles staat op zn kop… ik probeer te focussen op mijn eigen man, anders weet ik het niet… ik begrijp niet hoe zoiets kan… hopelijk verdwijnt het wel… dat ik op een dag wakker word en gewoon kan genieten van mijn eigen relatie… ofzoiets…

Anoniem, 14-11-2011 22:23 #18
Ik ben 7 jaar getrouwd en moeder van 2 kinderen. Ik heb geen liefdevol huwelijk en ben daarin teleurgesteld. Ik heb het gevoel dat ik veel gemist heb. 1,5 jaar geleden ben ik verliefd geworden op een andere man. Het was wederzijds. Ik vind het moeilijk om te beschrijven wat er tussen ons gebeurd is omdat ik daar emotioneel van word. Het was voor mij heel bijzonder en mooi. Aan de ene kant ben ik dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken. Maar ik mis hem zo verschrikkelijk! Een half jaar geleden heb ik afscheid van hem genomen. Hij kon dat niet accepteren en hij was erg boos. Ik vind het zo naar dat we zo uit elkaar zijn gegaan. Ik had geen keus. Hij had problemen en ik ben verantwoordelijk voor 2 kinderen. Er waren zoveel redenen waardoor het onmogelijk was. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk. Ik doe erg mijn best om nog wat van mijn huwelijk te maken maar ik vind het moeilijk. Ik ben er nog steeds kapot van. Ik hoop dat hij gelukkig is en dat hij zijn leven wat beter op orde heeft. Zal hij nog wel eens aan mij denken? Ik ben zo bang dat het door zijn boosheid alleen maar negatieve gedachtes zijn. Ik zal hem nooit vergeten! Hoe moet ik dit loslaten en het een plek geven?

Habits, 18-10-2011 11:50 #17
En dan kom je opeens na 21 jaar getrouwd te zijn met een hele lieve man, je hebt twee schatten van kinderen, iemand tegen waarbij je opeens het idee hebt je kijkt in de spiegel en je ziet je eigen verloren gegane persoon. Je deelt een zoen en merkt dat daar zoveel passie in zit dat je wegsmelt. je houdt vervolgens de boot af. maar je gedachten blijven afdwalen. Waarom wordt ik opeens met vraagstukken des levens geconfronteerd waar ik jaren niet mee bezig ben geweest? Waarom verlang ik opeens naar iets wat ik al jaren niet meer over gedroomd heb? Het toegeven aan deze gevoelens zou betekenen het kapot maken van twee huwelijken, vier kinderen die iets gaan verliezen en alleen omdat ik me niet meer gelukkig voel. En opeens, zonder dat ik met mijn man ooit ergens over gesproken heb, zou ik moeten komen met de vraagstukken des levens? Ik voel me zo giga schuldig.

Anoniem32, 19-08-2011 18:34 #16
Getrouwd zijn met de een en nog (heftige) gevoelens voor de ander, ik ken het "probleem". Ik ben een vrouw van 32 en ben enkele maanden geleden getrouwd. Ik ben getrouwd in mijn verliefdheidperiode en besef me nu dat ik niet goed heb nagedacht over de consequenties. Ik heb al jaren (meer dan 6 jaar) contact met een jongen S. met mijn leeftijd. Het contact met S.begon leuk en platonisch. Na ongeveer een jaar werd ik stapel verliefd op hem, echter dit was niet wederzijds. Hij vond het prettig om (minimaal) met mij om te gaan maar iets serieus wilde hij niet. Hij moest zogenaamd zijn wilde haren kwijt en wilde nog volop daten etc. Ik heb hier langere tijd veel last van gehad. Het is moeilijk wanneer je met iemand omgaat en de gevoelens niet wederzijds zijn. In die 6 jaar heb ik vaak het contact verbroken maar telkens was er wel weer een situatie waardoor we weer contact kregen. Deze relatie met S. weerhield mij echter nooit om te daten met andere jongens en dat wist hij. De laatste anderhalve jaar kregen we een meer een gelijkwaardige relatie. Mijn gevoelens van verliefdheid werden minder en hij zocht steeds meer toenadering. Terwijl ik eigenlijk steeds meer afstand nam van hem. Gevoelsmatig was er van mijn kant eigenlijk alleen nog maar een vriendschap. Van zijn kant ontstonden er weer meer gevoelens van verliefdheid. Doordat ik hem al langere tijd kende en we het vaak ook echt fijn hadden, was hij altijd speciaal voor mij en ik voor hem. Ongeveer een jaar geleden leerde ik mijn huidige man kennen waar ik een intense relatie mee kreeg en voor mij al snel duidelijk was dat ik met hem wilde trouwen. In deze periode heb ik nog contact gehouden met S. Hij wist van mijn trouwplannen en had hier veel moeite mee. Op dat moment vond ik dat hij zich aanstelde echter de drang om contact met hem te houden bleef groot. Als ik geen contact met hem heb, is het alsof ik iets mis in mijn leven. Nu gaat elk contact dat we hebben over “ons” en over zijn gevoelens voor mij en over zijn onbegrip voor mijn huwelijk. Het probleem is dat ik mijn gevoelens voor hem erg onderdruk maar ik mijn leven zonder hem niet kan voorstellen. Enkele dagen voor het huwelijk sprak ik met hem af en merkte ik dat de gevoelens eigenlijk nooit zijn verdwenen. Ik ben gelukkig met mijn man maar de aantrekking die S. op mij heeft is eigenlijk vanaf het begin sterk. Overigens geldt dat omgekeerd precies hetzelfde. Zijn probleem was dat hij nog lang niet volwassen was waardoor we niet op dezelfde golflengte zaten in die zes jaar. Op dit moment vlucht ik als het ware voor het probleem maar dit is geen “crush” die ik op iemand heb. Ik ervaar verschillende gevoelens t.o.v. S. enerzijds wordt ik gek van die enorme aantrekkingskracht en de grote behoefte aan contact. Anderzijds haat ik hem omdat hij me niet met rust wil laten en alles in de strijd gooit om mij terug te krijgen. Hij is ervan overtuigd dat ik getrouwd ben om hem dwars te liggen terwijl dit alles behalve waar is. Ik heb er moeite mee dat hij continu door mijn hoofd blijft spoken terwijl ik getrouwd ben en dat niet zou mogen. Ik zou het niet eens een verliefdheid noemen, het is een vertrouwd persoon bij wie ik me echt heel goed voel. Vriendinnen van mij weten van de situatie en zeggen dit te begrijpen van S. omdat we voor elkaar gemaakt zouden zijn. Daar heb ik dus niets aan. Het beste advies naar mezelf is: geen contact met S. op geen enkele wijze. Ik hoop dat daardoor de situatie zal veranderen want op dit moment heb ik het af en toe moeilijk met deze mixed up feelings.

Anoniem19, 17-08-2011 22:06 #15
Ik zit ook met een soortgelijk probleem. Ik ben 19 jaar en heb al langer dan 3 jaar een relatie met een hartstikke leuke jongen die er ook nog eens hartstikke knap uit ziet. Hij is lief voor me, kan er mee lachen en voel me altijd fijn bij hem. Maar nu heb ik vorig jaar voor het eerst meegmaakt dat ik verliefd werd op een andere jongen, die ik wat vaker zag. Hij had precies karaktereigenschappen die ik bij mijn huidige vriend mis. Ik heb met veel pijn en moeite hier afstand van gedaan en voor mijn vriend gekozen. Achteraf ben ik hier blij om geweest maar het heeft me een hele lastige periode bezorgd. Nu ging het al weer een jaar goed tussen ons en zijn we al weer meer dan 3 jaar samen. Afgelopen week ben ik met vriendinnen op vakantie geweest en hebben we een stel jongens leren kennen. Nu zag een van hen mij wel zitten maar ik heb me natuurlijk heel netjes gedragen vanwege mijn vriend. Deze jongen bevatte ook weer de karaktereigenschappen waar Eenmaal thuis gekomen kwam ik erachter dat ik hem eigenlijk wel heel erg leuk vind en voel me nu zelfs verliefd. Ik weet me geen raad want mijn huidige vriend doet niets fout en daar is ook verder niets mis mee. Nu vraag ik me af waarom ik toch elke keer zo gek ben van een andere jongen. Kan iemand mij hier advies in geven want het is voor mijzelf niet leuk maar al helemaal niet voor mijn vriend en diegene die ik op dat moment leuk vindt.

Anoniempje, 11-08-2011 19:50 #14
Het is mij ook overkomen, en ooh wat is het moeilijk. Ik ben onlangs getrouwd en nu stapelverliefd op een ander. mijn man en ik proberen om zwanger te worden en moesten de medische wereld in. en nu? de man waar ik verliefd op ben is 8 jaar ouder dan mij en ik zie hem heel erg vaak. het flirten gaat over en weer, zelfs als mijn man erbij is. onlangs ging het te ver in mijn man zijn ogen en werd hij ook geirriteerd. natuurlijk heel begrijpelijk! ik weet echt niet wat ik moet doen. ik wil 24/7 bij hem zijn en vertrouw mezelf totaal niet met hem! ik weet niet of de gevoelens wederzijds zijn maar ik gok van wel. momenteel is hij een beetje 'bezig' met een andere meid maar ik merk dat hij niet verliefd op haar is. hij is continue met me aan het flirten en als hij me aankijkt weet ik niet hoe ik het heb! ooh wat moet ik nu toch doen? ik hou zielsveel van mijn man en kan hem echt niet missen maar deze verliefdheid speelt al een jaar. ik probeer ermee om te gaan maar ik weet niet hoe. als ik naar mijn trouwring kijk voel ik schuld en heel veel twijfels. heb ik wel de goede keuze gemaakt? wil ik echt voor altijd bij mijn man blijven? als iemand me zou vragen waar ik ons zie over 10jaar dan weet ik niet of we dan nog samen zullen zijn. mijn man is echt een schat en draagt me op handen! maar als hij uit zijn werk komt weet ik niet hoe ik me moet voelen.ik ben blij maar ik wil dan ook weer alleen zijn. ben ik blij dat hij thuis is of dat er gewoon iemand thuis is? mijn hoofd draait rondjes en ik durf mijn man niet eens meer aan te kijken zo schuldig voel ik me! kan ik alles laten vallen voor die ander? ik kan nergens heen. heb geen geld omdat ik dit jaar mijn studie ga hervatten, ik heb dan geen woning, kortom, helemaal niks…
ik heb hier al met een goeie vriendin over gepraat en ze begrijpt me maar weet ook niet wat ik moet doen of hoe ik hiermee moet omgaan. ik doe er alles aan om bij die ander te kunnen zijn of om niet thuis te zijn, terwijl ik mijn man ook heel erg graag zie!

Anoniem123, 17-07-2011 22:42 #13
Het is mij gisteren overkomen, een vriendin van een vriendin van mij ging mee met het uitgaan en toen ik dr zag was ik getroffen door de bliksem! we hadden het super gezellig en ik merkte dat ze mij ook wel leuk vind. ik heb al 2,5 jaar een relatie en het gaat opzich gewoon goed, maar ik denk alleen nog maar aan haar…

San, 17-07-2011 10:21 #12
Ook ik zit met een probleem, ben 1,5 jaar getrouwd met mn man, en we zijn nu 4,5 jaar bij elkaar. we hebben een zoontje van 2,5 jaar. voor mijn gevoel loopt de relatie, en dus ons huwelijk niet zoals het hoort te gaan! (ruzie, weinig gevoel van liefde en ook al een tijd geen sex meer) er valt gewoon eigenlijk niet meer aan te werken, vaak genoeg samen geprobeerd.

nu is het zo, een vriendin van mij waar ik regelmatig kom, heeft een broer, die 3 jaar jonger dan mij is, waar ik verliefd op ben! volgens mij heeft ie geen vriendin, maar hoe kan ik erachter komen of hij misschien ook wat voor mij voelt?

heb vannacht een behoorlijk heftige droom gehad over hem, daarom dit bericht, wil wel eens weten of hij ook iets voor mj voelt of niet.

Leslie, 27-06-2011 10:47 #11
Zelf zit ik ook met een groot probleem. Ik woon nu sinds een half jaartje samen in een koophuis samen met mijn vriend waar ik nu 2,5 jaar een relatie mee heb. Ik hen nu via internet een lieve man van 33 jaar leren kennen. Hij heeft 2 kindjes, mooi huis, goede baan en hij is super lief. Hij komt zelf ook net uit een relatie van 10 jaar maar we voelen echt een sterkte aantrekkingskracht naar elkaar toe. We hebben een paar keer afgesproken en het voelt zo onwerkelijk vertouwd.! Bij mij huidige vriend is de sex eigenlijk helemaal niks en dacht in het begin altijd dat het aan mij lag maar met de oudere man heb ik zo'n lekkere sex dat ik nog niet eens wist dat dat bestond. Nu weet ik dus nietwat een slimme zet is. De oudere man heeft aangeboden om bij hem in te trekken als ik weg ga bij mijn huidige vriend. Maar ik heb een hele sterke band met mijn huidige vriend alleen lijtk dit nu op dit moment meer op vriendschappelijke basis dan in relationiele sfeer. Nu vraag ik mij echt af wat moet ik doen!? Ik wil mijn vriendje eigenlijk niet kwijt en zeker geen pijn doen want weet dat het bergafwaarts gaat bij hem zonder mij maar ik kan hier niet langer mee door leven en zie mij ook niet gelukkig zijn de aankomende 60 jaar ofzo. Wat moet ik doen~!? Ook ben ik bang voor de reacties van mijn familie dat ze denken dat ik wegloop van mijn roblemen en de makkelijkste weg kies.

Beertje1986, 11-03-2011 14:24 #10
Hoi ik heb een probleem
ik ben verliefd op mijn werkleider
hij maakt altijd geintjes met me maar als hij mij aankijkt moet ik altijd lachen en draai ik weg met mijn hoofd erg gewoon!
en heb het verteld aan hem
hij is zoveel ouder als mij dat het gewoon niet gezond is maarja ik heb het ook niet uitgekozen
hij is getrouwd en heeft 2 kinderen in de 20
ik ben 24 en heb een zoontje van 3 jaar en 6 jaar een relatie
ik had besloten om het aan hem te vertellen ik zat in een gesprek met hem wat 3 kwartier duurde en hij reageerde heel rustig
hij zei dat hij het begreep maar er niks aan kon doen en ik zei dat het wel zou verdwijnen
hij is me gelukkig niet anders gaan zien hierdoor dat zei hij ook
hij maakt nog steeds geintjes met me en als hij me weer aankijkt moet ik weer wegdraaien ik kan hem gewoon niet recht in de ogen aan blijven kijken want ik schiet in mijn lach

Men, 10-02-2011 20:26 #9
Hoi, ik heb echt een probleem. Ik ben vijf jaar getrouwd en heb 2 kinderen. Een van 4 en een van 1,5 jr. Nu ben ik sinds januari dit jaar 2 avonden in de week aan het sporten. Daar krijgen we les in een obesitasgroep. Nu is mijn begeleidster een hele leuke meid van ongeveer 27 jaar. Ik voel sinds een week of 3 dat ik eigenlijk heel erg verliefd op haar ben. Zo erg zelfs dat ik haar loop te zoeken op internet. Hyves etc. Vanavond ook weer gesport en toen zei ze dat ik een gezinnetje had. Ik denk via Hyves gezien. Ik ben echt ten einde raad want ik voel nu een gevoel van rottigheid omdat ik getrouwd ben en kinderen heb. Ik zou dolgraag een keertje willen stappen met mijn gymjuf. Ik heb ook het gevoel dat wij een echte klik hebben. Mijn vrouw heb ik leren kennen via internet chatbox. Maar eigenlijk voel ik mij niet gelukkig met haar, maar heb ik sinds 3 weken eindelijk een gevoel dat ik heel erg blijben door mijn gymjuf. Ikzelf ben 31 jaar, wat moet ik doen? Open kaart spelen en alles op het spel zetten of gewoon afwachten?

Stefii, 01-12-2010 15:04 #8
Hoi, k ben 18 jaar heb een realtie van 5 jaar en onder tussen ook een mooi dochtertje van 8 maanden.Na 5 jaar is ondertussen de vlam al lang gedooft en hebben we alleen maar ruzie met elkaar. als we weg gaan en bij andere mensen zijn spreken we amper tegen elkaar. k heb hem 3 keer bedrogen gehad in die 5 jaar tijd. 2 er van heb k hem verteld. omdat k er ook enorm spijt van heb dat k hem zo pijn heb gedaan, we hadden alles uit gepraat en alles ging terug goed tot ons dochtertje geboren werd.nu denk k dat k verliefd ben op zijn beste kameraad waar k toevallig ook heel goed mee kan omgaan. maar nu weet k ni of het weder zijts is hoe kan je dat zien?, hij kan me moeilijk signalen geven als mijn vriend er de hele tijd op let omdat k hem al bedrogen had.k weet het is niet mooi en ik schaam me er ook voor, maar k kan het gewoon niet helpen het gebeurd gewoon.Als k nu wist of zijn kameraad ook iets voelde voor mij zou het makkelijker zijn omdat k dan kan bedenken wat k ga doen. tips please groetjes xxx

Iniminie, 13-07-2010 13:23 #7
Ook mij is dit overkomen. Ik heb al 3 jaar een relatie maar sinds een half jaar gaat het allemaal niet zo best. Hij wil dat ik bepaalde dingen niet meer doe die altijd zo leuk vond en daardoor doe ik die dingen alleen maar veel meer doe. Ik heb een jongen leren kennen en mijn eerste indruk was niet zo best over hem vodn hem een rotkop hebben enz… Maar nu ik hem beter heb leren kennen is hij heel aardig eigenlijk meer als dat en als ik in zijn ogen kijk smelt ik gewoon. Het is nu ook uit met zijn vriendin wat het voor mij allemaal wat lastiger maakt. als ik Bij hem ben voel ik me helemaal gelukkig, maar als ik thuis ben of bij me vriend en ik denk erover dat ik verliefd ben op een ander voel ik me rot en wil mijn vriend helemaal geen pijn doen. :-( Reactie infoteur, 16-07-2010
Beste Iniminie,

Als je binnen je eigen relatie niet jezelf mag en kan zijn door je vaste partner, doordat je onder druk word gezet omdat je bepaalde dingen niet mag doen, gaat zich dat vroeg of laat wreken. Liefde, echte liefde, laat zich geen dingen verbieden in een relatie. Liefde is jezelf mogen zijn en dat de ander je helemaal accepteert zoals je bent.

Ergens, bewust of onbewust, weet je dat ook. Misschien en naar alle waarschijnlijkheid, heeft de ander waar je verliefd op bent geworden iets wat je vaste partner niet heeft: je mag jezelf zijn bij die ander?

Je moet voor jezelf op een rijtje gaan zetten wat belangrijk is voor je en voor de rest van je leven: wil je graag jezelf zijn en die dingen blijven doen die belangrijk voor je zijn, of kies je er voor om jezelf weg te cijferen? Wat je kiest is afhankelijk wat jij verstaat onder echte liefde, offer jezelf op en kan je dat de rest van je vaste relatie volhouden of besef je dat er een reden moet zijn dat je verliefd bent geworden op die ander?
Wat trouwens niet wil zeggen dat je nu je vaste relatie met je vriend moet gaan verbreken. Luister goed naar je intuitie, denk in alle rust na over de voordelen en nadelen van het hebben van een vaste relatie. Zie je jezelf oud worden met je huidige vriend? Waarom wel of waarom niet? Kortom, neem de tijd voordat je een beslissing neemt.

Beste Iniminie, ik wil je voor de toekomst veel geluk toewensen!

Met vriendelijke groet, Roberta

Donna, 24-06-2010 17:36 #6
Het is mij ook overkomen. Ik ging solliciteren en gelijk al bij binnenkomst had ik oogcontact met een van de nieuwe bazen. Ik vond hem echt direct al heel leuk. Sollicitatiegesprek gehad etc… Ik had ook nog een andere sollicitatie lopen. En even gewacht en wat beleek nu ze hadden mij op beide plaatsen uitgezocht… dus eigenlijk 2 nieuwe banen tegelijk. Was misschien wel te combineren, maar helaas dat wilden beide partijen niet. Dus ik moest kiezen. Bij beide partijen proef gedraaid en ik vond het lastig om te kiezen. Ik wilde n.l. tijd rekken om te kijken wat het leukste zou zijn. Achteraf gezien had ik natuurlijk moeten kiezen voor die 'leuke baas"'. Maar helaas het liep anders dan ik wilde.
Er werd door hen gekozen dat ik op de andere werkplek maar moest gaan. Maar ik ben tot over mijn oren verliefd op de ene baas (die mij heeft weggestuurd). Ben helemaal ten einde raad. Ik heb alles geprobeerd, bellen, mailen en sms maar niets helpt. Ik weet echt niet hoe ik hier overheen moet komen. Ben wel getrouwd en heb geen kinderen, maar voel me niet meer erg gelukkig. Wat nu te doen? Een zeer verdrietige Donna :-( Reactie infoteur, 25-06-2010
Beste Donna,

Ondanks dat de verliefdheid een heerlijk makend gevoel is, is het tegelijkertijd rampzalig! Vooral als je verliefd bent op een ander terwijl je een vaste relatie hebt. Je voelt je niet meer gelukkig met je huidige leven en relatie, niets kan je beroeren. Het enige wat je wil is dagdromen over de ander en het liefst bij de ander zijn, zo veel en zo vaak mogelijk. Alles over die ander te weten te komen en hopen dat de ander ook verliefd op jouw is.

Waarom worden we verliefd op een ander? Omdat we iets missen in ons leven, omdat we iets missen in onze relatie. Ogenschijnlijk kunnen we een fijne en redelijk goede vaste relatie hebben met onze vaste partner, maar bewust en vaak zelfs onbewust missen we iets binnen onze relatie. Er kunnen relatieproblemen zijn, maar het kan ook zijn dat jij (bijvoorbeeld) veel meer aandacht wenst en wilt ontvangen van je vaste partner die je niet (voldoende) krijgt, en nu hoopt het van de ander te krijgen. Of misschien zelfs al krijgt van de ander. Een veel gehoorde opmerking van mensen die verliefd zijn op een ander is: "Ik voel me nu compleet." Is dat ook op jou van toepassing beste Donna?
Het kan zijn dat je al een tijdje niet meer gelukkig bent met je huidige relatie, er is sleur en de leukigheid is er al een tijdje vanaf. Misschien heb je het terzijde geschoven, er geen voldoende aandacht aan geschonken en je vaste relatie gelaten zoals het was.
Kortom: er moet een reden zijn, een motief, waarom je verliefd bent geworden op een ander. Als er geen "problemen" zijn, zou je niet verliefd worden.
Probeer te achterhalen wat de reden is waarom jij verliefd bent geworden op een ander. Als je de reden eenmaal hebt gevonden, kan je, als je wilt, aan het probleem werken.

Probeer tijdens het gehele proces jezelf niet te verliezen beste Donna. Blijf goed voor je zelf zorgen, afleiding kan helpen om je gedachten een verzetje te geven. Afleiding kan je zoeken in een nieuwe hobby of door te gaan sporten.

Inuitief weten de meeste mensen wel wat ze moeten doen, maar willen of kunnen niet naar hun innerlijke stem luisteren. Probeer alles eens rustig op een rijtje te zetten en luister naar wat je innerlijke stem je te vertellen heeft, en wat nog belangrijker is: wat wil Donna echt? Wat wil Donna echt in het leven? Ik kan je daar geen antwoord op geven, het moet je eigen antwoord zijn en je eigen beslissing. Bedenk hoe je leven er uit zal zien over 5 en over 10 jaar. Met wie wil je zijn? Heb je kinderen? Ben je gelukkig? Heb je een fijne baan?

Besluit je de ander te vergeten? Het is een pijnlijk besluit, heel je hart huilt en je gaat alle symptomen vertonen van ware liefdesverdriet. Door geen contact meer te hebben met de ander, door hem niet meer te zien, gaat na verloop van tijd de pijn verminderen. Je gaat minder aan de ander denken en na verloop van tijd slijten de warme gevoelens voor de ander. Dat is een hele opgave.

Beste Donna, ik wil je heel erg graag het allerbeste toewensen voor de toekomst en je heel veel sterkte toewensen met alle verwarrende gevoelens die je nu hebt.

Met vriendelijke groet, Roberta

Remco, 05-06-2010 20:52 #5
Verliefd zijn is eigenlijk gewoon erg lastig, vooral zoals bij nu het geval is ben getrouwd twee kinderen en verliefd op een collega alstublieft en zoek het maar uit. ik kan je vertellen dat is knap lastig lopen als een kip zonder kop komt geen werk meer uit je handen vrouw boos ( misschien terrecht ik weet het niet) en ze wil dat ik nu van baan ga veranderen en wat doe je dan. je vindt ook niet zomaar weer een andere baan. ook de twijfel is een grote gemene deler geworden. wat doe je, je denk te vaker aan haar dan aan je vrouw waar je aan zou moeten denken.
en wanneer ebt een verliefd gevoel weg duurt het een maand of een jaar ik weet het niet maar mijn energie begint wel op te raken heb hierover namelijk veel ruzie over met mijn vrouw. en daardoor begin je nog meer te twijfelen of je nog wel van haar houd of niet en ga zomaar door. Reactie infoteur, 07-06-2010
Beste Remco,

Verliefd zijn op een ander, terwijl je een vaste relatie hebt, is een regelrechte ramp! Zoals je al aangeeft het vreet je energie op, lange slaaploze nachten en een hoop gepieker. Niets zinnigs komt meer uit je handen.

Is de verliefdheid wederzijds?

Wat aangeraden wordt om alle contact te vermijden met de persoon waar je verliefd op bent. Onder het motto van: "uit het oog, uit het hart." Hier zit namelijk een kern van waarheid in: door oogcontact te hebben, door (langdurig) contact te hebben met de ander, door de ander dagelijks te zien, door te werken met de ander (enz enz.) blijf je de gevoelens van verliefdheid aanwakkeren. Door je geliefde dagelijks of met grote regelmaat te zien is het voedsel voor de gevoelens van verliefdheid.
Niet leuk om te horen, maar je vrouw heeft hier wel een punt. Je verliefdheid slijt als je de ander niet meer ziet, als er geen contact meer is. Gemiddelde gevoelens van verliefdheid duren bij paren die elkaar dagelijks zien zo´n 3 a 4 jaar. Dan is het stofje in de hersenen die de verliefdheidshormonen produceren, uitgewerkt.

Echter, je bent verliefd en wat wil je nu liever? Juist! Bij de ander zijn, al is het maar op afstand en al is het maar op het werk!

Door de vermoeiheid raak je geirriteerd en dat reageer je af op je vrouw. Je beste kant laat je zien aan de ander. Dat je hierdoor begint te wtijfelen aan je vaste relatie is heel begrijpelijk.

Bedenk het volgende : hoe zou jij je voelen als je vrouw je vertelde dat ze verliefd was op een nader? Dat ze bot reageert op jouw en haar beste kant laat zien aan een ander?
En bedenk: hoe was het in het begin van de relatie met je vrouw? Was het begin gewoon echt fantastisch of was het (in alle eerlijkhied!) vanaf het begin eigenlijk al niet helemaal goed? Een kapotte fiets kan je repareren, maar iets wat nooit goed heeft gewerkt kan je niet repareren.
In jouw geval zijn er kinderen in het spel. Voor de liefde van je kinderen kan je bij je vrouw blijven.

Beste Remco, verliefd zijn op een ander is rampzalig. Hoe is het gekomen dat je verliefd bent geworden op de ander? Een gemis binnen het huwelijk? Kan de ander jouw iets geven wat je vrouw niet kan? Zou je dat kunnen bepraten met je vrouw?
Ik wil je heel veel succes en sterkte toewensen voor de toekomst!

Met vriendelijke groet, Roberta

Francis, 02-06-2010 14:27 #4
Ik ben al een paar maanden verliefd op een wederzijdse vriend van mij en mijn man. Nadat ik heb ermee geconfronteerd heb gaf hij toe ook gevoelens voor mij te hebben. Maar aangezien we beiden getrouwd zijn is het niet mogelijk en willen we er ook niets mee doen. We mailen af en toe en zien elkaar soms omdat we in hetzelfde dorp wonen. Ik heb het er heel erg moeilijk mee gehad, maar ik denk dat ik het nu een plekje kan geven. Heb er ook met mijn man over gesproken en nu proberen we samen aan de relatie te werken. Want er is toch iets mis als je plots verliefd wordt op een ander. Ik hoop nu dat het gevoel wat eerst zo heerlijk was en nu heel naar wordt omdat je er niets mee kunt/wilt, gauw wegebt… Reactie infoteur, 03-06-2010
Beste Francis,

Het kan iedereen gebeuren: ondanks dat je een partner hebt, voel je je aangetrokken tot iemand anders. Het kan een heerlijk gevoel zijn als je verliefd bent op een ander, het kan je echter ook een rot gevoel geven, zeker als je een partner hebt waar je toch van dacht samen gelukkig te zijn.

Er zijn verschillende redenen waarom je iemand anders leuker vind dan je eigen partner:
- De relatie "loopt" niet meer zo lekker als voorheen,
- De gevoelens van verliefdheid tussen jou en je partner zijn langzaam weggeebt,
- Binnen de relatie met je partner heerst veel routine, misschien zelfs wel sleur en zowel jij als je partner nemen elkaar als te vanzelfsprekend, kortom: de spanning is weg.

Ten tijde van veel stress in je leven, of van een periode waar flinke stressvolle gebeurtenissen elkaar opvolgen (nieuwe baan, sterfgeval, promotie, verhuizing en enz) kunnen gevoelens van onzekerheid zich openbaren. Je zit misschien niet helemaal lekker in je vel, en je hebt misschien het gevoel dat je partner je niet helemaal bijstaat of begrijpt. Iemand anders die in een zelfde situatie of vergelijkbare situatie zit als jij, of het ooit zelf heeft meegemaakt, kan zoveel begrip tonen dat je je begrepen voelt. In een periode waar iemand zich niet helemaal lekker in zijn of haar vel zit, kan je naar iemand anders toetrekken met de mogelijkheid dat je verliefd wordt op die ander.

Die gevoelens van verliefdheid kunnen zeer verwarrend zijn, vooral als je een partner hebt en al langer een relatie hebt. Schuldgevoelens en gevoelens dat je misschien overspel pleegt kunnen boven water drijven. Je gaat misschien zelfs wel piekeren over de toekomst, je dacht immers toch echt gelukkig te zijn met je vaste partner?

Het is heel belangrijk dat je goed nadenkt over je partner en je vaste relatie. Uit jouw bericht maak ik op beste Francis dat je heel veel van je partner houdt en dat er geen mogelijkheid bestaat om hem te verlaten. Heel goed dat je dat al zo duidelijk hebt! Als je heel zeker weet dat je vaste partner echt zo veel voor je betekend, en dat je geen leven kan voorstellen zonder hem, wees er dan van overtuigd dat je gevoelens voor de ander langzaam zullen wegebben. Het is echter wel belangrijk om zo min mogelijk contact te hebben en te onderhouden met deze persoon, tot je zeker weet dat je gevoelens van verliefdheid zijn verdwenen.

Blijf je namelijk contact met hem houden, zou je hem wel eens leuker kan gaan vinden dan dat je nu al doet. Als je echt voor je relatie en voor je vaste partner gaat, willen we dat nou juist vermijden!

Vervolgens is het misschien goed om na te gaan hoe het nou kan gebeuren dat je verliefd werd op de ander. Is er sleur binnen je relatie? Moet je vaste partner veel werken de laatste tijd en krijg jij hierdoor minder aandacht dan dat je verdiend hebt? Nemen jullie elkaar als te vanzelfsprekend? Mis je iets binnen je relatie dat voor jou essentieel is?

Een relatie hebben is altijd hard werken, verras je partner eens door een weekendje weg te gaan, alleen jullie tweetjes. Ga eens wat vaker uit. Verras je partner eens vaker met kleinere dingetjes.

Beste Francis, ik wil je heel graag heel veel geluk toewensen voor de toekomst en ik denk dat je er heel goed aan hebt gedaan om alles heel eerlijk met je partner te bespreken! Blijf samen goed communiceren!

Met vriendelijke groet, Roberta

Ik, 20-05-2010 00:21 #3
Ik heb een vriendin. Het gaat goed, maar niet super. Ben 21 jaar en ben nu een jaar met haar samen, maar een jaar ervoor vond ik een ander meisje heeel erg leuk. Maar heb dat meisje eigelijk nooit níet leuk gevonden. Ben bang dat ik voor dat meisje meer voel, zonder dat ik weet wat zij denkt, maar aan de andere kant wil ik mijn relatie niet verpesten…

Iemand met een tip? Reactie infoteur, 03-06-2010
Beste Ik,

Waarom gaat je relatie met je vriendin niet "super?" Zitten je gevoelens voor het andere meisje je in de weg, zodat je jezelf niet voor de volle 100% kan geven aan je vriendin?

Als je twijfelt of het andere meisje ook gevoelens heeft voor jou, zou je het vongende artikel eens kunnen lezen: (is de ander verliefd op jou?) http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/55235-is-de-ander-verliefd-op-jou.html

Houdt er echter rekening mee dat het andere meisje je misschien heel erg leuk vind, maar zich afzijdig houdt omdat jij een relatie hebt met een ander!

Je kan je verder een aantal zaken afvragen: wat is voor jou belangrijk in een relatie? Wat trekt je nou zo aan aan dat andere meisje? Met wie zou je echt oud willen worden? Lees eens het volgende artikel: ( kiezen tussen twee liefdes:) http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/32951-kiezen-tussen-twee-liefdes.html

Beste Ik, het is een heel moeilijke situatie waar je in verkeerd, maar ben je echt verliefd op het andere meisje en loopt je relatie met je vriendin niet "super, " dan vermoed ik dat je wel weet wat je moet doen, maar durf je niet de juiste stappen te zetten. Maar kan je echt een relatie hebben met je vriendin terwijl je iemand anders veel leuker vindt?

Beste Ik, ik wil je heel graag heel veel succes en sterkte toewensen voor de toekomst en wees gelukkig!

Met vriendelijke groet, Roberta

Charmayne, 17-04-2010 00:29 #2
Ik ken mijn beste vriend nu al 5 jaar, en ik heb al 10 maanden sterke gevoelens voor hem, maar ik heb het nooit laten merken, uit angst de vriendschap te verpesten. nu heb ik 2 maanden een relatie met een hele lieve jongen, jay. plotseling kwam mijn beste vriend, jerrold, met de bekentenis veel meer voor me te voelen dan vriendschap. nou heeft jerrold 5 jaar altijd voor me klaar gestaan, in goede maar ook in verschrikkelijke tijden. help!

xx charmayne Reactie infoteur, 19-04-2010
Beste Charmayne,

Heel goed mogelijk dat je beste vriend zich begon te realiseren dat hij eigenlijk veel meer voor je voelt dan alleen maar vriendschap, nadat jij twee maanden geleden een relatie kreeg met een ander. Is hij bang je kwijt te raken aan een ander?
Heel goed mogelijk dat je beste vriend met exact hetzelfde probleem worstelde als jij: niet zijn gevoelens aan jou durfde te tonen, uit vrees voor het verbreken van jullie vriendschap!

En een andere vraag: kan jij een relatie hebben met iemand terwijl je al tien maanden verliefd bent op je beste vriend die je door dik en dun kent?

Hoe reageerde je toen je beste vriend je vertelde veel meer voor je te voelen dan vriendschap? Voelde je je opgetogen, blij en had je vlinders in je buik van opwinding? Heb je deze gevoelens ook voor je vriendje?
Ik denk dat het antwoord op wat je nu wel of niet moet doen ligt in jouw eigen gevoelens die je hebt voor deze twee heren. Voel je meer voor je beste vriend, of voel je meer voor je vriendje? Wees eerlijk over je gevoelens en volg je hart!

Beste Charmayne, ik wil je graag heel veel geluk in de liefde toewensen en luister naar je hart!

Met vriendelijke groet, Roberta

Jonathan Johnson, 16-04-2010 20:38 #1
Goed artikel, Ik denk voornamelijk dat je verliefd word als je begint te fantaseren over iemand en als je moeite moet doen om die ander te krijgen. Zelf help ik mannen met het begrijpen van vrouwen en contact maken. Hiermee kunnen ze een gezonde relatie beginnen. Groetjes Jonathan Johnson van de website "Vandaag Vrouwen Versieren" Reactie infoteur, 19-04-2010
Beste Jonathan,

Dank je wel en ik denk dat je inderdaad helemaal gelijk hebt!

Heel veel succes met het helpen van mannen om in contact te treden met vrouwen en met de website!

Met vriendelijke groet, Roberta

Infoteur: Roberta
Laatste update: 05-06-2013
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Bronnen en referenties: 6
Reacties: 51
Schrijf mee!