InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Het minnaressenbestaan, ontrouw in de vorm van een affaire

Het minnaressenbestaan, ontrouw in de vorm van een affaire

Als minnares bevind je je in een relatie die geen bestaansrecht heeft. Je bent samen met een man die al gebonden is en de liefde speelt zich in het geheim af. Je hebt je hart aan iemand gegeven, maar op familie- en feestdagen dien je de rol van vrijgezel aan te nemen. De psychische schade die dit teweeg brengt wordt vaak onderschat en komt pas aan de oppervlakte wanneer de relatie ophoudt te bestaan. Praktische overwegingen hebben ertoe geleid dat dit artikel geschreven is vanuit het oogpunt van de minnares. Het mag echter duidelijk zijn dat de situatie zich ook andersom kan voordoen.

De minnares

Een affaire kan vele maanden tot jaren voortbestaan. Geen enkele minnares bedenkt zich dit van te voren. Had je haar voor de affaire gevraagd of ze zichzelf ooit in een dergelijke situatie zou zien, dan had ze hier wellicht om kunnen lachen. Vaak zijn de vrouwen die in een affaire terecht komen uitermate intelligent. Het kan een ieder overkomen. Wanneer de affaire begint, houd je jezelf voor dat de situatie van tijdelijke aard zal zijn. Jij bent de vrouw die hem heeft doen twijfelen en dit maakt dat je je speciaal voelt. Als zijn gevoelens voor jou hem net zo hebben overvallen als jouw gevoelens voor hem, dan zal hij zijn vrouw wel verlaten. De praktijk wijst pijnlijk genoeg anders uit. De liefde tussen jou en je minnaar mag dan wel echt zijn. De relatie is ongezond. De vertrouwensbasis ontbreekt en er is sprake van ongelijkwaardigheid. Je houdt je voor dat van ontrouw binnen jullie relatie geen sprake zal zijn, maar de angst hiervoor blijft.

De affaire die je leven vormgeeft

Als minnares loop je het risico, dat de affaire je hele leven gaat vormgeven. Dit kan in veel gevallen leiden tot obsessief gedrag. Je raakt verslaafd aan de ander. Vaak is het de man die besluit om een punt achter de affaire te zetten, omdat de situatie onhoudbaar wordt en de druk vanuit de minnares om een keuze te maken toeneemt. Zeker wanneer er kinderen in het spel zijn is de kans nihil dat de affaire uitmondt in een gelijkwaardige relatie, waarin de man in staat blijkt te zijn al zijn zekerheden, het veilige en vertrouwde, op te geven, voor een toekomst met jou.

Vicieuze cirkel

De minnares ontzegt zich de kans op een relatie waarin zij op de eerste plaats staat. Om deze pijn te verzachten en de eenzame momenten de baas te kunnen zoekt ze bevestiging bij haar minnaar. Deze heeft echter een leven waarvan zij geen deel uitmaakt. De grenzen worden verlegd en schuldgevoelens raken steeds verder op de achtergrond. Hij raakt in staat om zijn verlangen naar jou uit te schakelen. De minnaar leidt een dubbelleven. Wanneer hij jou verlaat om terug te gaan naar zijn gezin wordt een knop omgezet. Jij bevindt je in volledige anonimiteit. De minnaar brengt een scheiding aan tussen zijn leven met en zonder jou. Wanneer je bevestiging vraagt, blijft deze uit. Dit zorgt voor een nog groter verlangen. Jouw vraag om bevestiging neemt toe, maar dit werkt averechts. Beide partijen komen in vicieuze cirkel terecht.

Relatiebreuk verwerken

Een breuk tussen minnaar en minnares is vaak van tijdelijke aard. Nu bevind je je echter in een situatie waarin de breuk definitief lijkt. Er zijn momenten waarop je je gesterkt voelt, maar op andere momenten slaat het verdriet in als een bom. Het gebied in de hersenen, dat geactiveerd wordt wanneer men afkickt van alcohol of drugs, wordt ook geactiveerd bij liefdesverdriet. Je bent dus letterlijk aan het afkicken. Bedenk je dat de snelste manier om van de pijn af te komen, totale onthouding is. Wanneer je jezelf voorhoudt om nog eenmaal het glas te heffen, blijft het zelden daadwerkelijk bij dit ene glas en kun je weer van voren af aan beginnen. Dit geldt hier ook. Wanneer de ander gevoelloos lijkt voor jouw verdriet, bedenk je dan dat dit zijn manier is om met de situatie om te gaan. Wat jullie gedeeld hebben blijft en ook hij leidt verlies. Natuurlijk wil je horen dat hij je mist en nog steeds van je houdt, maar je pijnigt jezelf enkel wanneer je dit door hem bevestigd wilt hebben. Ook wanneer je de bevestiging wel krijgt maakt het de situatie er niet makkelijker op. Zoek de bevestiging in plaats daarvan bij jezelf. Zoek bevestiging in iets dat volledig van jou is. Iets waar hij nu eens geen deel van uitmaakt.

Ondanks de scheiding kiest hij niet voor jou

Wanneer je geliefde niet voor jou, maar ook niet voor zijn huidige partner kiest, bedenk je dan dat geen keuze maken ook een keuze is. In feite kiest hij ervoor de huidige situatie in stand te houden. Zelfs wanneer je geliefde wel besluit om bij zijn vrouw weg te gaan, houdt dit niet automatisch een keuze voor jou in. Deze mogelijkheid is reëler dan je denkt. Wanneer een relatie na lange tijd wordt beëindigd, brengt dit grote veranderingen met zich mee. Dit proces kan de relatie met jou dermate beïnvloeden dat deze een andere vorm krijgt en ontwricht raakt. Het beëindigen van een relatie brengt ook innerlijke veranderingen teweeg. Wanneer hij jou hiervan geen deelgenoot maakt, groei je uit elkaar.

Wraak

Een kat in het nauw maakt rare sprongen en het kan zijn dat je de behoefte voelt de partner van je minnaar in te lichten over zijn bedrog. Doe dit niet. Neem liever afstand. Je mengen in de relatie van de ander verzacht op geen enkele manier jouw verdriet. Wanneer je van iemand houdt moet je op een zeker moment ook kunnen loslaten.

Professionele hulp

Je hebt een tijd lang opzij gezet wat goed is voor jou om maar beschikbaar te blijven voor een ander, die jou op zijn beurt ook niet meer zag. Dit doet iets met je eigenwaarde. Je bent beschadigd geraakt en moet opnieuw vanuit jezelf leren leven in plaats van vanuit de ander. Je hebt jezelf naar de achtergrond verschoven, maar nu is de tijd aangebroken om weer naar de voorgrond te stappen. Het kan geen kwaad om hierbij de hulp van een professional in te schakelen.

Wanneer hij wel voor jou kiest

In uitzonderlijke gevallen kiest hij wel voor jou. Wanneer dit gebeurd is het uitermate belangrijk enige tijd afstand te nemen, zodat hij niet van de één op de andere dag uit de relatie met zijn huidige partner in een relatie met jou stapt. Hij zal tijd nodig hebben om de relatie op een juiste manier te beëindigen, maar vooral ook om hier emotioneel afstand van te doen. Het opbouwen van een nieuwe relatie is nog niet verstandig. Afstand neem je ook uit respect voor degene(n) die hij achterlaat. Vertel je partner waarom je het belangrijk vindt hem de tijd te geven. Bedenk dat jullie relatie een andere vorm zal krijgen en wees hierover realistisch. Jij hoeft niet meer altijd beschikbaar te zijn en jullie samenzijn mag in de openbaarheid worden gebracht. De spanning die voorheen bepalend was valt weg. Dit kan de passie ook doven. Communicatie is hier het sleutelwoord.
© 2010 - 2019 Gaab, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Verwerking vreemdgaanVerwerking vreemdgaanBlijft de ontrouwe partner zijn relatie met de minnaar of minnares voortzetten na de ontdekking van vreemdgaan binnen he…
Vreemdgaan ontdekt, wanneer blijf je bij elkaar?Vreemdgaan ontdekt, wanneer blijf je bij elkaar?Blijvende factoren kunnen doorslaggevend zijn voor de partners om bij elkaar te blijven na de ontdekking van het vreemdg…
Overleeft je relatie een affaire?Overleeft je relatie een affaire?Overspel binnen de relatie. Besluiten jullie samen om samen verder te gaan na een affaire van een van de partners? Blijf…
Vreemdgaan, waarom gaat iemand vreemd?Vreemdgaan, waarom gaat iemand vreemd?Gaan mensen vreemd omdat er iets mis is met de vaste relatie of omdat er iets mis is met de vaste partner? Zijn er reden…
Affaire: Als hij zijn vrouw verlaat voor de minnaresAffaire: Als hij zijn vrouw verlaat voor de minnaresJaren droomt de minnares dat hij zijn vrouw verlaat. Hopend dat de geheime affaire uitgroeit naar een legitieme relatie.…

Reageer op het artikel "Het minnaressenbestaan, ontrouw in de vorm van een affaire"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Kimberly, 21-06-2018 08:33 #12
Zelf heb ik 1 jaar als minnares geleefd en dit kwam omdat mijn relatie na 16 jaar uit ging en hij beweerde net als ik in een scheiding te zitten. Dat was voor mij zo toevallig en we waren helemaal verliefd. Hele goede tijd gehad maar ik kwam er na een half jaar ongeveer achter dat zijn vrouw en kinderen helemaal niet wisten dat hij wilde scheiden. En financieel was het ook een probleem bij hem omdat hij vijf restaurants had en zijn vrouw kon deze niet draaien vw de opleidingen hiervoor. Dus als hij ging scheiden moest hij alles verkopen. Toen dacht ik nadat zijn vrouw op de hoogte was van mij en zijn dochter mij had opgebeld heel boos; waar ben ik in beland? Wat verschrikkelijk wat ik hun aan doe. En hem boeit het niet! Hij wilde gewoon zo verder gaan met mij. Toen heb ik een knop omgezet in mijzelf want ik wilde gewoon weer aan het roer van m’n leven staan en niet dat een ander wel/ niet iets beslist. Ik ben gaan daten om los te komen van hem. Dat wist hij niet. Maar het is de beste keus die ik heb gemaakt. Ik ben nu al drie jaar enorm verliefd op mijn vriend en na de eerste date met hem heb ik het uit gemaakt met de getrouwde man. En achteraf; anders was ik altijd de slechte vrouw geweest en had ik alle ellende bij hen veroorzaakt. Ik ben nu super gelukkig en zou het nooit meer willen!

A., 03-08-2014 08:15 #11
Het doet me zo veel pijn dit artikel te lezen. Inmiddels zitten we in een relatie van 1,5 jaar. Ik zit er midden in… In de zgn breuk. En herken alles wat er staat. Mijn situatie is wel enigszins anders. We hebben beide een relatie en houden vreselijk veel van elkaar… We zagen elkaar 2 soms 3 maal per week. Waarvan 2 volle dagen. We zijn samen op vakantie geweest enz. Zijn vrouw heeft een dwarslaesie maar werkte fulltime… Hij had geen baan dus er was alle ruimte voor een heuse relatie… Volop liefde dus… Maar in 1 klap veranderde alles… Door een heftige operatie komt zijn vrouw fulltime thuis te zitten… Veel verdriet bij hen en bij mij… We kunnen elkaar niet meer zien… Hij kan (wil) geen kant op… Hij besloot dat het voor ons beide beter was de relatie te stoppen… Zonder afscheid… Zonder goed gesprek… We zijn nog steeds niet los van elkaar… Niet kwa gevoel en "praten" nog enigszins via de chat. Ik kan hem niet loslaten… Hij is de liefde van mijn leven… En omdat ik weet dat hij wel verder zou willen maar hij kan haar niet laten gaan door de situatie. Hij wil dat ik voor mijn gezin kies… Maar mijn hoofd en mijn hart zijn alleen nog maar vol van hem… Het lukt me niet… Ik ga kapot van verdriet… En mijn verstand weet heus wel wat het beste is… Maar mijn gevoel roept dat ik geduld moet hebben en moet blijven vechten. Naar mijn hart luisteren heeft me tot nu toe niets als goeds gebracht… Maar ik ben het nu helemaal kwijt…

Gwenneth, 19-05-2014 18:31 #10
Ik hang al 2 jaar in een tweestrijd na de breuk met mijn ex minnaar.
Dan is het weer maanden stil, dan is er weer contact van mijn kant dan weer van zijn kant. Ik word er gek van, ik voel me verscheurd en verdrietig.
Nu heb ik zijn emailadressen geblokkeerd, het is beter zo.
Nu heb ik pijn, heel veel pijn maar ik ga er vanuit dat ik me straks bevrijd voel.
Bevrijd van deze man en alle miserabele gevoelens die hij met zich mee brengt. Affaires? Begin er nooit aan! Hij/zij zal nooit voor jou kiezen en leeft vrolijk verder terwijl jij met een gebroken hart achter blijft. Kies voor iemand die wel 100% voor jou gaat!
Kies voor jezelf, je eigenwaarde want je bent het waard!

Vrouw, 07-03-2014 13:21 #9
@ Marcel

Waarom zou je je als man dan aan die opgedrongen norm moeten houden? Nogal makkelijk om het af te schuiven op de mannelijke natuur. Terwijl je wel een huwelijk of verbintenis aan gaat en eeuwige trouw belooft. Dan moet je dat ook niet doen, als je weet dat trouw zijn niet in je pakket zit. Neem een open relatie, of doe geen beloftes van trouw.
Maar om het vreemdgaan af te schuiven op hoe jullie zijn ontworpen is laf. Want ook al zijn jullie zo ontworpen, dan kunnen jullie nog steeds de keus maken om een ander niet te laten geloven dat je monogaam bent, en lekker vrijgezel blijven en rondscharrelen.

Minnaar, 02-04-2013 08:38 #8
@minnares2,

Volgens mij, zit u nog steeds in dezelfde impasse, als waar ik een hele tijd in gezeten hebt, en probeert u nog steeds het gedrag van uw minnaar goed te praten, de smoesjes, de leugens, de valse beloftes. Verantwoordelijk gedrag? Hoezo? Door als het thuis even wat minder gaat, het geluk maar buiten de deur te zoeken? Hysterische reacties op vreemdgaan? Ik kan u wel vertellen, dat de onwetende, trouwe partner idd hysterisch zal reageren, want de exclusiviteit is uit de relatie weg, die afspraak heeft de vreemdganger eenzijdig opgezegd. Wie niet monogaam kan zijn, heeft niets in een huwelijk te zoeken, of maakt duidelijke afspraken met zijn of haar partner over wat wel of niet kan. Ik was het beu om iedere keer aan het lijntje gehouden te worden, heb meerdere malen gevraagd om duidelijkheid, niet alleen maar naar mij toe, maar ook eerlijkheid en duidelijkheid naar haar eigen partner toe. Ze koos ervoor om beide mannen, alsmede haar kinderen, familie en vrienden om de tuin te leiden en in 2 werelden te gaan leven. Allerlei beloftes die telkens gebroken werden, allerlei verhalen dat t thuis niet goed ging, dat ze daar weg wilde, maar ondertussen (naar achteraf blijkt) een normaal huwelijksleven leidde, met alles wat erbij hoorde. Ik ben eruit gestapt, omdat ik van mening ben, dat ik beter verdiende, en dat is inmiddels ook gelukt, mijn ex-minnares probeert nog steeds contact te zoeken, komt nog steeds af met allerlei verhalen over haar thuissituatie verteld nog steeds dat haar hart bij mij ligt etc. etc. Blijven voor de kids? Is dat eerlijk tov de trouwe partner als tov de kinderen? ik zou niet graag met een partner willen leven, die voor het huis, de kids of de bezittingen bij mij blijft, want dan word je alsnog voorgelogen, en dat vind ik vrij respectloos.Geef dan duidelijk aan, wat er aan schort, tov je partner, ga eens rond de tafel zitten, of kijk naar wat je zelf kunt betekenen om de boel wat gezelliger te maken, maar ga niet 'verantwoordelijk' even in de armen van een ander vluchten, want dat wil er bij mij niet in. Dat ik er op ingegaan ben, is idd mijn grote fout geweest, ik heb daar ook enorme spijt van, maar ben altijd heel duidelijk geweest tegen haar, dat ik vond dat ze of voor thuis moest kiezen of voor mij, maar niet beide partijen aan het lijntje houden.btw, de 'leuke' tijden wogen niet meer op tegen alle ellende die erachter weg kwam, een paar gestolen momenten zijn op een gegeven moment ook niet meer leuk, want het volledige relatiepotentieel is op deze manier nooit te ontdekken, het vraagt een spring in het diepe, iets wat zij niet deed, maar verkoos om beide mannen bij zich te willen houden, en dat werkt niet, driehoeksrelaties werken sowieso niet.

Minnares2, 25-02-2013 10:16 #7
Beste minnaar,
Ik vind uw opstelling nogal scherp en bot, en oneerlijk ten opzichte van uw ex-minnares. Het is goed mogelijk dat zij met uw contact had gezocht, maar u bent er wel op ingegaan en leuke tijden beleefd met haar. Daardoor had u een soort relatie opgebouwd met de erbij horende gevoelens. Dit zomaar verbreken om uzelf te redden lijkt me even egoistisch als u een vreemdganger egoistisch beschouwt. Ik vind persoonlijk dat in veel gevallen de vreemdganger zich juist verantwoordelijk opstelt ten opzichte van zijn/haar gezin door een huwelijk niet op te blazen maar ergens buitenshuis zichzelf even een beetje geluk te gunnen. Op deze manier kan de thuis van de kinderen bewaard worden en allerlei andere verplichtingen kunnen ook vervuld blijven. Soms is er gewoon geen andere keuze, en het is van uw kant nogal respectloos om iedereen die buitenshuis geluk zoekt als een zwak figuur te bestempelen. Ik vind u reactie egoistisch en respectloos ten opzichte van uw ex-geliefde, en dat u het probeert goed te praten door zogezegd uzelf te beschermen, dat is ook maar slapjes. Iedereen heeft maar één enkel leven, en het is ook overdreven hysterisch hoe op buitenechtelijke relaties gereageerd wordt.

Marcel, 05-01-2013 22:43 #6
Niet zo zeuren vrouwen, mannen gaan gewoon vreemd, zijn niet monogaam ontworpen. dat is een door de maatschappij opgedrongen norm, waar zich maar weinige aan houden.

Minnaar, 18-10-2012 11:29 #5
@minnares: Natuurlijk zal jij nog wel in zijn hart zitten, en andersom ook, maar gezien het feit dat jullie al 2 maanden niet meer met elkaar gesproken hebben, geeft al aan dat hij mijns inziens toch ervoor gekozen heeft om aan zijn relatie te werken. En zeg nu zelf, een buitenechtelijke relatie omzetten in een normale relatie is in 9 vd 10 gevallen gedoemd om te mislukken. Het is namelijk zo, dat de buitenechtelijke relatie sprankelend was, vanwege het verboden karakter en omdat jullie elkaar niet dagelijks zagen. Iedere keer is het weer nieuw en spannend, maar het is de realiteit niet. Weinig mensen geven het veilige, vertrouwde op, en het geeft ontzettend veel gedoe, en dan is het nog maar de vraag of de nieuwe relatie lang stand zal houden, als alles weer 'normaal' is. Ik ben blij dat ik er inmiddels weer al een hele tijd geleden uitgestapt ben. Vergis je niet, de vreemdganger houdt niet alleen zijn trouwe echtgenoot of echtgenote aan t lijntje, maar ook de minnaar/minnares. Het is een utopie om te geloven dat er nooit iets gebeurd tussen de vreemdganger en de trouwe partner. Vreemdgangers hebben een hele goede reden om eea te verzwijgen, en dat is namelijk, dat men niet bereid is om het veilige en vertrouwde op te geven. Als je echt van iemand houdt, dan ga je er ook volledig voor, en dat is iets waar ik inmiddels wel achtergekomen ben. Het bleef maar uitstellen en uitstellen, en er kwam niets van. heb alle 1001 smoezen wel al gehoord en heb toendertijd mijn conclusies getrokken. Zeg nu zelf, wie wil al die tijd op de reservebank zitten en af en toe voor korte tijd even 'liefhebben' in een of ander motelletje, koude auto ergens in de polder en wat dies meer zij? Vervolgens gaat iedereen weer terug naar zijn eigen huis en wordt de knop omgezet richting het eigen gezin toe. Ik stond verbaasd hoe goed mijn gebonden vrouw dat kon. Daarom ben ik er ook uitgestapt, omdat ik van mening was, dat ik beter verdiende dan dit bestaan in de schaduw. Iemand die echt van je houdt, wil het van de daken schreeuwen dat jij zijn of haar partner bent, en niet ergens weggestopt in een of andere auto in de middle of nowhere voor enkele uurtjes als het HUN uitkomt. Het is een vlucht uit de eigen gezinssituatie van tijd tot tijd, en vervolgens heeft men weer de kracht en moed om verder te gaan thuis. Dit verdient niemand, niet de minnaar, maar zeker ook niet de trouwe partner, die van niets afwist en zich nu bedrogen voelt. Kinderen, overige familieleden etc, iedereen voelt zich belazerd, en de schade is enorm. Enige wat ik je mee kan geven is dit: kies voor jezelf, red jezelf, loop weg en kijk niet meer om. De mooie momenten neem je mee in je hart, maar blijf ook beseffen dat het ws op niks was uitgedraaid, en de brokstukken die je beiden achterlaat zouden ook enorm zijn. Ik heb inmiddels een ontzettend lieve vriendin, ze heeft een kindje uit een eerdere relatie en met ons gaat het prima! geen stress meer, gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen voor elkaar, en de kleine, genieten en elkaar respecteren en liefhebben. Nooit meer op de klok moeten kijken of bang moeten zijn om betrapt te worden. Geen leven in de schaduw meer, maar gewoon lekker samen om boodschappen kunnen gaan, kunnen wandelen, een dagje strand of de efteling zonder gedoe. Als ik terugkijk, weet ik t zeker, voor mij nooit meer, en ik ben blij dat ik eruitgestapt ben toendertijd. Natuurlijk deed t zeer, en ik hou van die vrouw van toendertijd, maar nu op een geheel andere manier. Ik heb ook geen contact meer met haar, en heb haar losgelaten. Ik hoop dat ze de draad met haar eigen gezin weer heeft kunnen oppakken, en verder hou ik afstand, al weet ik dat ze nog regelmatig probeert contact te zoeken. Maar ik ga er echt niet meer op in, ze zal het zelf moeten zien te rooien met haar eigen gezin, dat nog steeds niets afweet van onze tijd toen, maar dat is haar eigen verantwoordelijkheid en niet de mijne. Ik wens je vele succes en sterkte met het hervinden van jou geluk. Reactie infoteur, 11-11-2012
Beste minnaar,

Wat ontzettend goed om te lezen dat je inmiddels een fijne relatie hebt! Ik wens je veel geluk.

Minnares, 27-09-2012 15:27 #4
Mijn situatie is een beetje anders. Ik ben verliefd op een man die getrouwd is en kinderen heeft! Maar… ik ben ook getrouwd en heb ook kinderen. Mijn huwelijk is niet meer wat het geweest is en ben, mede daardoor, verliefd geworden op hem. Wij zijn dus elkaars minnaar/-res! Onze partners weten het sinds twee maanden en sinds die tijd hebben we elkaar niet meer gesproken. Hij heeft al het contact verbroken. We hielden echt van elkaar en hebben heeeeel veel samen gedaan. Zijn vrouw en mijn man hebben ons gezegd dat we geen contact meer met elkaar mogen hebben, wat logisch is. Mijn man en zijn vrouw hebben daar en tegen wel contact met elkaar en spreken elkaar regelmatig over "ons" en wat wij hen hebben aangedaan. Zij heeft mijn man verteld dat hij niet meer aan mij denkt en dat het voor hem niets heeft voorgesteld. Dit is zo moeilijk te geloven. Ik KAN dat gewoon weg niet geloven. Hij heeft zo gehuild, samen met mij, en heeft dingen gezegd die mij diep geraakt hebben. De dag dat we afscheid namen van elkaar heeft hij gezegd dat ik voor altijd in z'n hart zit en dat hij me nooit zal vergeten. Is dit dan allemaal onzin geweest? Denkt hij echt niet meer aan mij? Dit is het enige wat mij bezig houd. Ik wil dat gewoon niet geloven! Als hij dit wel meent zou ik mij, als ik z'n vrouw was, nog grotere zorgen maken. Ik ga nu proberen te achterhalen of ik nog iets voel voor mijn man maar mijn minnaar zit bij mij i.i.g. voor altijd in mijn hart.

Minnaar, 26-05-2012 11:48 #3
Dankjewel! het gaat met ups en downs, en ze probeert nog steeds eea, maar ik zal toch mijn eigen weg moeten kiezen. ik heb dat ook duidelijk aangegeven. ze vertelde mij dat ze eigenlijk koos vanuit angst voor het onbekende en de consequenties die het met zich mee zou dragen. het maakt eigenlijk ook niet uit, want ik heb de keus gemaakt voor mijzelf. soms moet je jezelf gewoon terugtrekken en verder gaan. heb veel gehoord van haar, zoals dat ze diep in haar hart eigenlijk bij mij wil zijn, soms probeert ze zelfs weer het contact met mij te herstellen, en daarmee bedoelt ze, elkaar weer te zien in levenden lijve, maar dat ga ik echt niet doen. ik heb haar losgelaten en ze zal dat met mij ook moeten doen. ze zei, ik zie wel, en dan praat ze over haar thuissituatie. ik reageer daar niet op, want ik wil niet meer teruggetrokken worden in die cirkel. ze is bang dat ze me nooit meer zal zien, het idee dat ik wellicht over een tijdje iemand anders tegenkom, houdt haar ook bezig, eigenlijk kan ze het idee alleen al niet verdragen, maar ik ga er echt niet meer op in.want als ik dat zou doen, dan krijg je weer van die emotionele discussies en daar heb ik geen zin in. ik reageer dus nergens op, ik hoop echt, dat het tzt op zal houden, ik reageer niet meer, al doe thet me soms wel pijn. ik moet en zal mijn poot stijfhouden, en dat ga ik doen ook. ze wilde zelfs met mij op een terrasje gaan zitten binenkort, met vele mensen eromheen, zodat ze andere geen keus had, dan gewoon tegen mij te doen. ik heb er niet op gereageerd. ik heb geen zin in zulk soort toestanden.ik heb geen hart van steen, ik heb echt met haar te doen, maar ze zal toch echt aan de slag moeten thuis, ik doe dat ook.ik hou echt van haar, maar ik heb mijzelf teruggetrokken, want deze situatie kon niet meer. ik doe het voor mijzelf, voor haar, en voor haar gezin.ze vraagt ook telkens of ik al iemand anders heb leren kennen… ik zal dat nooit zeggen tegen haar, dit gedeelte hou ik voor mijzelf, om onnodige pijn te vermijden voor haar en ik wil weer een fris en nieuw begin maken voor mijzelf.het is soms wel moeilijk om niet te reageren, zeker omdat ik nog steeds van haar hou, maar ik moet wel realistisch blijven.loslaten is ook houden van. klinkt als een cliche, maar het is wel zo.

Minnaar, 16-05-2012 00:34 #2
Ik heb idd de macht in eigen handen genomen, want ik heb tegen mijn gv gezegd, dat ik voor mijzelf gekozen heb. Gevolg, dikke tranen en een hoop gestamel, maar ik kan daar helaas niet in mee gaan. Ze moet zelf orde op zaken stellen en niet blijven proberen mij in die cirkel terug te trekken, wat ze overigens wel probeert. heb ook tegen haar gezegd, dat, als ze iedere keer weer stiekem contact met mij zoekt, via sms, fb of msn, dat ze weer niet eerlijk is tov zowel haar man, de kids, en overige familie. Ik laat haar overigens helemaal vrij in de invulling van hoe ze met eea om zal gaan, en dan bedoel ik, vertellen of niet, ik laat haar daar helemaal vrij in. Persoonlijk ben ik van mening, dat zulk een zware last, door te doen alsof er niets gebeurd is, zeer zwaar zal zijn, tenminste, ik zou het niet kunnen. Heb er altijd voor gepleit, dat ze eerlijk zou moeten zijn. Ik vind het namelijk niet fair, dat ze nu haar man de kans ontneemt, om er zelf iets van te vinden, maar goed, dat is haar keus, niet de mijne. Ik kan haar problemen niet oplossen, heb ook altijd gezegd, ik ben niet de oorzaak, noch de oplossing, en als je in je eigen leven tegen zaken aanloopt, maak ze dan bespreekbaar. Ik ben iemand die erg open en direct is en ik communiceer altijd eerlijk en oprecht, van wat ik vind of waar ik tegenaan loop. Daarom heb ik ook tegen haar gezegd, dat ik mijn eigen leven verder leef, zonder alsnog die sms-jes of gechat, want ook daarin wordt er weer veel teveel gezegd van haar kant en ik kan er gewoon helemaal niets mee. Ze zal toch echt zelf aan de bak moeten, niet alleen voor haarzelf, maar ook voor haar gezin, want naast elkaar leven als man en vrouw zoals dat daar nu gaat, met heil ergens anders zoeken erbij is ook niet goed voor de kids. Ik heb dat al zovaak gezegd, maar iemand die struisvogelpolitiek bedrijft is enorm moeilijk te overtuigen dat ze verkeerd bezig zijn. Mensen die onzeker in het leven staan, zich afhankelijk van anderen maken, en een zeer lage eigenwaarde hebben en ook nog eens niet kunnen communiceren en telkens bevestiging zoeken elders, dat kan gewoon nooit goed gaan. ik heb haar wel alle geluk en wijsheid toegewenst, maar ze zal het toch echt zelf moeten doen vind ik. Dat betekent dus, een totale radiostilte en geen contact meer, niet persoonlijk, niet via allerlei andere middelen. Wat ik erg jammer vindt, is, dat ze aan de ene kant mij wel iemand anders gunt, maar het aan de andere kant niet kan verdragen, maar goed, ik kan daar geen rekening mee houden. Hvan is ook los durven laten, en niet alles binnenboord willen houden heb ik tegen haar gezegd. Ik denk wel eens, dat vreemdgangers enorme moeite hebben met zowel zichzelf te binden alsook los te laten. Het is daarom ook, dat ik mijzelf losgemaakt heb, want die cirkel moest en zou doorbroken worden. Vreemdgangers schijnen soms niet meer in de realiteit te leven heb ik wel es het idee, zeker als ik naar haar kijk. ze willen iets, wat eigenlijk helemaal niet kan. en beslissingen nemen kunnen ze al helemaal niet. Het is een ontzettend lieve meid, lieve kids en haar man is mijns inziens niets verkeerd mee, dus ze zal toch echt in haar eigen ziel moeten gaan graven en aan de slag moeten, want anders doet ze zowel haarzelf, de kids als haa rman tekort. (ik laat mijzelf even buiten beschouwing, daar ik al de keus voor mezelf gemaakt heb.) Dankuwel voor uw reactie! Reactie infoteur, 16-05-2012
Beste Minnaar,

Wat goed dat je de relatie hebt verbroken. Je zag zelf al in dat dit voor alle partijen een ongezonde situatie is. Het is inderdaad het beste om alle contact volledig te verbreken, zodat je echt los van elkaar kunt komen. Geef dit één keer duidelijk aan en ga daarna niet meer in op pogingen van de vreemdganger om weer in contact te komen.
Verder zou ik me niet meer bezig houden met de gevoelens die de vreemdganger al dan niet heeft met betrekking tot een andere vrouw voor jou. Immers hoef je hierover absoluut geen uitleg te geven of verantwoording af te leggen. Zeg hier dan ook liever helemaal niets over en probeer de ander ook niet "jaloers" te maken.
Pleiten voor eerlijkheid is altijd goed, maar dit heeft weinig nut wanneer jij zelf hoofdonderdeel uitmaakt van het onrecht dat ze haar gezin aandoet. Daarom is het goed dat je je terug trekt. Verder is het dan inderdaad niet meer aan jou en zal zij zelf haar leven weer moeten gaan leiden. Sterkte de komende tijd!

Minnaar, 13-05-2012 13:24 #1
Mooi stukje over het minnaressenbestaan of het minnaarsbestaan. wat mij wel altijd opvalt, is dat de minnaar/minnares altijd beschreven wordt als de zwakste partij, terwijl in mijn opinie juist de vreemdganger de zwakste partij in het geheel is. ze willen/durven niet kiezen, leven iedere dag weer opnieuw in de leugen, en al wordt hier gezegd, dat het omschakelen steeds makkkelijker wordt, het tegendeel is echter waar.vreemdgangers worden zowat gek van alle gedachten, het sporen uitwissen en alle twijfels.tip voor vreemdgangers. je liegt niet alleen tegen je partner, maar ook tegne je kinderen, familie, vrienden, collega's etc.maar bovenal lieg je tegen jezelf. ik ben minnaar van een gebonden vrouw, het is een ex van 14 jaar terug, die inmiddels getrouwd is en 2 kids heeft. redelijk saai en voorspelbaar huwelijk, maar haar keus om mij op te zoeken is en blijft de hare.ik heb nooit contact gezocht, zij wilde dit, tja, leven in 2 werelden, leven met de leugen, dingen verbergen voor thuis en weet ik veel. dit zijn mensen met lage eigenwaarde, weinig zelfvertrouwen en ze hebben niet het lef om voor zichzelf te kiezen.ze putten energie uit hun minnaar om hun eigen voortstrompelende relatie vol te houden.manlief wordt inmiddels al 1 jaar voor de gek gehouden, mss ziet ie het niet, mss wil ie het niet zien. geen communicatie meer daar. is niet mijn probleem. en mijn gv moet haar huwelijksproblemen niet bij mij dumpen. als ze echt daar wil blijven, dan moet ze eea bespreekbaar maken, maar vaak zijn vreemdgangers niet in staat om dingen bespreekbaar te maken in hun eigen relatie. ik doe verder gewoon mijn ding, en ik sta open voor andere relaties, iets wat mijn gv moeilijk kan verkroppen, want jaloezie is ook een eigenschap vd vreemdganger. en ze willen controle en macht behouden. ik geef daar niet aan toe. zodra je als minnaar of minnares je jezelf zwak opstelt, ben je het haasje.soms laat ik mijn gv ff in haar eigen sop gaarsudderen.zeker als ze weer denkt dat ze macht over mij heeft.lamaar doen, maak het ff 'uit'en binnen 1 week staan ze weer met hangende pootjes op je stoep.dus, minnaars en minnaressen zijn niet zielig, de enige die ik zielig vind, zijn de vreemdganger, maar bovenal ook hun trouwe partner, de kindertjes en de familie die niets vermoedt, maar dat is de verantwoordelijkheid van de vreemdganger, vind ik. voor de rest, enjoy, je gebonden vrouw of man geeft heel veel om jou, maar blijf wel helder denken en laat je niet vangen! btw, ik ben niet van steen, ik heb meerdere keren tegen mijn gv gezegd, dat ze eerlijk moet zijn tegen haar man, maar ja, als ze dat niet doen, dan houdt het op.(en, dat als ik iemand tegenkom, die wel voor de volle 100% voor mij gaat, dat ik niet zal aarzelen!) weer een teken dat er iets niet goed zit, en waar ik zeer zeker niet voor verantwoordelijk ben. ik heb het niet opgezocht, ik was en ben vrij en ik heb zelf mijn ex-partners nooit bedrogen, en dat zal ik in de toekomst nooit doen ook.ik heb namelijk wel het lef om te zeggen dat ik weg wil.samenwonen met mijn gebonden vrouw zal ik nooit doen, dit is de 2e keer op rij dat ze haar vaste partner bedrogen heeft met mij, dus waarom zou ze dat met mij niet doen als ze bij mij zou samenwonen? vreemdgangers… leuk voor erbij, maar ga niet denken dat het je van het is, want je komt bedrogen uit. Lees maar eens het boek: de duivelsdriehoek. je zult enorm veel herkennen en je bent voorbereid op datgene wat komen gaat! Reactie infoteur, 14-05-2012
Beste minnaar. Je beschrijft een moeilijke situatie, waar helaas al te veel mensen inzitten. Ik ben redelijk voorzichtig als het gaat om de uitspraak dat de vreemdganger en of de minnaar/minnares zwak is. Het is dan ook niet mijn bedoeling geweest één van de partijen op een dergelijke manier neer te zetten. Het lijkt erop dat je goed weet hoe de andere partij in elkaar zit. Je geeft ook aan nooit met diegene verder te willen. Wellicht is het dan beter om zelf de macht in handen te nemen en je eigen leven vorm te gaan geven zonder die ander. Ik geloof namelijk dat 100% openstaan voor een andere partner op deze manier niet mogelijk is. Overigens vind ik ook niet dat slechts één partij in deze situatie de "schuld" of verantwoordelijkheid draagt. Hoeveel de vreemdganger trouw heeft beloofd, kiest de minnaar/minnares er ook voor de mogelijkheid te (blijven) bieden deze trouw te breken en in te gaan op avances. Dit zorgt er zeker niet voor dat de vreemdganger thuis orde op zaken gaat stellen. ik wens je veel sterkte met deze situatie en veroordeel deze niet. Een ieder kan hierin terechtkomen. Ik hoop dat jullie er beiden goed uit zullen komen. Tevens hoop ik dat man en vooral kinderen niet te veel schade wordt berokkend, al is het hiervoor eigenlijk al te laat.

Infoteur: Gaab
Laatste update: 11-09-2013
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Reacties: 12
Schrijf mee!