Angst symptomen, verschijnselen en kenmerken

Roland Danckaert, 11-05-2012 23:03 #11
Ik heb na een enorme zenuwinzinking (na een helse jeugd vol angsten en spanningen en drama's) al 23 jaar last van een paniekstoornis, pleinvrees, rijangst, uitputting (niet herstellen van en last hebben na geestelijke of lichamelijke inspanning), lage weerstand, constante grieperigheid, zeebenen, duizeligheid, noem maar op. Het lijkt een combinatie van overspannenheid, burn-out, Posttraumatisch Stress Syndroom, Weltschmerz, hooggevoeligheid en het Chronisch Vermoeidheids Syndroom, met aanleg tot hypochondrie.
Toch heb ik hele erge straatvrees (2 jaar niet buiten durven/kunnen komen) weten te overwinnen aan de hand van mijn toenmalige vriendin (al vanaf 1996 mijn vrouw) en door te ontspannen via massages, sauna, zonnebank en wandelingen in de natuur. Ook mijn woedeaanvallen, hele erge doodsangsten en enorme prikkelbaarheid en korte lontje zijn daardoor grotendeels verdwenen. Het is de bedoeling dat je zelf naar ontspanning zoekt. Zorgen komen vanzelf, ontspanning en geluk daar moet je zelf keihard naar op zoek en voor knokken.
Ik ben ook nog eens hoogsensitief, dus alle externe en interne prikkels ervaar ik allemaal en ook nog eens superintens. Zelfs het plotselinge lentegroen kan de eerste weken van het voorjaar teveel zijn…
Het is belangrijk voor me mijn grenzen te respecteren maar ook niet te weinig doen. Toch blijft het dagelijkse leven een hels gevecht van worstelingen en hangen en wurgen.
Ik weet dat het de spanningen en stress en de vicieuze cirkel zijn die me parten (blijven) spelen. Het is roeien met de riemen die je hebt, een dagelijks gevecht. Helaas zijn er weinig mensen die mij en het gezin echt begrijpen, die rekening houden met mijn situatie en die zich echt interesseren. (Huis)artsen laten het ook aansloffen. Ze geloven niet dat ik heftig reageer op bijwerkingen van medicijnen en dat psychologen en psychiaters me weinig kunnen leren.
!Ik heb me vorig jaar opgegeven voor een hersenonderzoek bij de Stichting Angst en Depressie maar op al mijn aanmeldingsmails kreeg ik nooit reactie. Ze laten je gewoon zwemmen en verdrinken. De arts van het UWV feliciteerde me dat mijn aandoeningen niet in het bloed zijn terug te vinden en suggereerde dat ik naar hartelust doe alsof.
Het is om gek van te worden, het harteloze, empathieloze en onmenselijke onbegrip waar je op stuit en de vooroordelen dat je een watje zou zijn en een aansteller. MIjn angsten hebben me geleerd dat ik anderzijds juist ook heel moedig ben. Ik ken mensen met vliegangst die nooit het vliegtuig in stappen en mensen met liftangst die altijd de trap nemen. Maar met pleinvrees en straatangst moet je wel naar buiten!
Wat ik trouwens heel herkenbaar vind, is de overprikkeling door bijvoorbeeld cafeine. Daar krijg ik zelfs hele nare agressieve gedachten en gevoelens van en dat vermijd ik dus altijd. Maar soms vraag je ergens een cafeinevrije koffie en dan zetten ze je gewoon koffie met cafeine voor (dat proef je meteen). Ik ben zo'n slome dat ik het toch opdrink (durf er niets van te zeggen en wil dan toch mijn geld niet verkwisten door de koffie te laten staan) en daar heb ik dan echt een hele dag last van. Ik sla er lichamelijk en mentaal van op tilt.
Ik ben zo blij dat ik op deze website eindelijk eens verhalen van lotgenoten lees en herkenbare teksten terugzie, vandaar dat ik nu even helemaal leegloop met tekst. Als je in de greep van de angst zit (en ik heb daar ook nog eens die chronische uitputting, inspanningsintoerantie en stressintolerantie bij) dan beheerst dat al je denken, gevoelens, emoties en doen en laten, al je dagen. Het is echt vreselijk. Maar je maakt er natuurlijk het beste van en op weblogs probeer ik uiting te geven aan hoe het is en voelt. Bovendien heb ik een superloyale en lieve levenspartner. Dat schrijven lucht altijd eventjes op (je hart luchten, zeggen wat je op je lever hebt) en maakt alles voor mezelf een beetje helderder. Ik hoop dat anderen ook iets aan mijn bijdrage hebben op deze pagina!

Martijn W., 03-04-2012 15:02 #10
Och. Na het lezen van jullie berichten valt het op dat de symptomen allemaal ongeveer het zelfde zijn. Ook ik heb hier last van en al wel zeker 5 jaar en na 5 jaar zal ik wel moeten weten dat er echt niets is, maar hoe breng je dat jezelf aan je verstand? Hoe kan het dat ik een ander hier perfect mee kan helpen en dat ik niet eens tegen mezelf kan zeggen: "rustig maar er is niets". Van de Psycholoog moet ik medicijnen slikken voordat ik ook maar kan beginnen met cognitieve gedragsterapie, maar ik vind de bijwerkingen en afhankelijkheid te groot om er aan te beginnen. Wel kan ik stellen dat de kwaliteit van leven zo niet wat is. Gek eigenlijk.

M. W., 02-04-2012 21:25 #9
Hallo, ik ben een jongen van 15. Drie weken geleden moest ik naar de tweede ronde van de junior -wiskunde -olympiade. 's Avonds was ik heel erg vermoeid en had ik barstende hoofdpijn. De volgende dag leek dit over te zijn, maar over de middag begon ik moeite te krijgen met ademen en voelde ik mij misselijk. Daarna werd ik enorm draaierig en kon ik letterlijk niet meer op mijn benen staan. Ondertussen had ik ook constant pijnlijke steken in de hartstreek. Wanneer deze steken volledig over waren, kreeg ik last van koude rillingen en enorme hoofdpijn. De duizeligheid duurde ongeveer een halfuur. De volgende dagen kon ik weer op mijn benen staan maar had ik de controle over mijn benen volledig verloren. Voor dit probleem met mijn evenwicht heb ik verscheidene onderzoeken ondergaan. Zo moest ik naar de Neuroloog, hebben ze een hersenscan en een cardiogram van mij gemaakt, mijn bloed, bloeddruk en hartslag gecontroleerd… Dit alles leverde echter niets op. De dokters denken nu dat het veroorzaakt wordt door stress, maar dat is nog niet volledig zeker. Ik heb de laatste drie weken al vier keer zo'n 'aanval' gehad. Weet u wat het is en wat ik tegen zo'n 'aanval' kan doen?

Kz, 24-02-2012 01:06 #8
Hallo! Ik ben een meisje van 21 jaar en ik heb het idee dat ik ook iets van angstaanvalllen heb. Ik kreeg het voor het eerst (oktober, 4 mnd. Geleden)toen ik onderweg was naar mijn cursus op het hoofdkantoor van het bedrijf waar ik werk. (Anderhalf uur rijden). Het regende hard en ik wilde een vrachtwagen inhalen op een provinciale weg. Toen ik naast de vrachtwagen reed om er vervvolgens voorbij te komen, ging het echt plensen en zag ik bijna niks meer door mijn ruit ondanks mijn ruitenwissers op maximaal stonden… Op dat momment durfde ik niet meer in te halen. Gaf gas terug en ging er weer achter rijden. Toen kreeg ik een waas voor mijn ogen, werd licht in mijjn hoofd met duizelingen, vevrvolgend begon mijn hart razendsnel te kloppen en hierop volgden tintelingen door mijn hele lichaam, alsof ik even weg was geweest(ong 20 seconden). K ben hier zo van geschrokken dat ik de autoo op de vluchtstrook heb gezet… Later ging het weer en heb ik toch mijn route vervolgd. Tegenwoordig ben ik bang op de weg dat er iets zal gebeuren, en krijg ik een heel beeld vvoor mem hoe het zou zijn als ik nu bij iemand achterop zozu klappen etc. Eerst had ik het alleen in de auto, maar heb het tegenwoordig steeds vaker, vooral thuis, in de autto of als ik in bed lig… Is hier iets aan te doen?. Ik krijg er hele nare gedachten bij, soms krijg ik zelfs het gevvoel dat mijn luchtpijp geblokkeerd word en ik stik.,

Kz, 24-02-2012 01:03 #7
Hallo! Ik ben een meisje van 21 jaar en ik heb het idee dat ik ook iets van angstaanvalllen heb. Ik kreeg het voor het eerst (oktober, 4 mnd. Geleden)toen ik onderweg was naar mijn cursus op het hoofdkantoor van het bedrijf waar ik werk. (Anderhalf uur rijden). Het regende hard en ik wilde een vrachtwagen inhalen op een provinciale weg. Toen ik naast de vrachtwagen reed om er vervvolgens voorbij te komen, ging het echt plensen en zag ik bijna niks meer door mijn ruit ondanks mijn ruitenwissers op maximaal stonden… Op dat momment durfde ik niet meer in te halen. Gaf gas terug en ging er weer achter rijden. Toen kreeg ik een waas voor mijn ogen, werd licht in mijjn hoofd met duizelingen, vevrvolgend begon mijn hart razendsnel te kloppen en hierop volgden tintelingen door mijn hele lichaam, alsof ik even weg was geweest(ong 20 seconden). K ben hier zo van geschrokken dat ik de autoo op de vluchtstrook heb gezet… Later ging het weer en heb ik toch mijn route vervolgd. Tegenwoordig ben ik bang op de weg dat er iets zal gebeuren, en krijg ik een heel beeld vvoor mem hoe het zou zijn als ik nu bij iemand achterop zozu klappen etc. Eerst had ik het alleen in de auto, maar heb het tegenwoordig steeds vaker, vooral thuis, in de autto of als ik in bed lig… Is hier iets aan te doen?. Ik krijg er hele nare gedachten bij, soms krijg ik zelfs het gevvoel dat mijn luchtpijp geblokkeerd word en ik stik.,

Anoniempje, 27-11-2011 13:51 #6
Hallo! Ik ben nog maar 19 jaar en…
Ik heb al 4 maand last van blijvende duizelingen.
En rare tintelingen door mijn lichaam, raarre pijn op de borst.
En daarbij voel ik vaak hoe snel mijn hart gaat, dan begin te zweten en word ik nog duizeliger.
Hij gaat al een hele poos redelijk snel, maar dat gebonk merk ik ook in mijn hoofd.
Ik heb raarre nachtmerries en word wel 4 tot 6 x in de nacht wakker.
Licht is ook erg vel en ik kan me moeilijk op dingen consentreren.
Nu heb ik dus voordat ik dit allemaal kreeg één x xtc geprobeerd.
Daar ben ik goed ziek van geweest, maar kan mij niet herinberen of ik daarna erg duizelig was.
Alleen de 3 dagen daarna wel maar dat was normaal heb ik gehoord. Na de 3 dagen had ik een griep als nooit te voren.
Ik ben daarna nog wel naar een vriend van mij geweest met de trein dus kan mij ook niet herinneren of ik toen duizelig was.
Enige wat ik weet was.
Ik zat op de wc en kreeg ineens een raarre steek op mijn borst en vegon helemaal te trillen.
Daar ben ik mee naar de huisarts geweest en zei dat ik aan het hypervenyileren was
dagen daarna liep ik even naar buiten en moest me ergens aan vast houden want ik dacht dat ik elk moment flauw kon vallen.
Daarmee weer naar de huisarts zei dat ik nu een angstaanval had.
Daarna elke x als ik wakker word en ik kijk om me heen denk ik : oohja, dit had ik ook nog…
Ik heb erg veel pijn gehad in zenuwen wat nu minder is maar wel raarre tintelingen wanneer je spieren ontspannen dan trillen ze. Zoiets.
Raarre zweetaanvallen en er duizelig bij zijn.
Heel wazig kijken.
Ik vraag mij nu dus af of ik nou gewoon een blijvende angst stoornis heb die extra gevoelig is geworden na mate ik die xtc heb genomen.
Of dat het echt door de xtc ligt en mijb hersens beschadigt zijn?Hallo!
Ik heb al 4 maand last van blijvende duizelingen.
En rare tintelingen door mijn lichaam, raarre pijn op de borst.
En daarbij voel ik vaak hoe snel mijn hart gaat, dan begin te zweten en word ik nog duizeliger.
Hij gaat al een hele poos redelijk snel, maar dat gebonk merk ik ook in mijn hoofd.
Ik heb raarre nachtmerries en word wel 4 tot 6 x in de nacht wakker.
Licht is ook erg vel en ik kan me moeilijk op dingen consentreren.
Nu heb ik dus voordat ik dit allemaal kreeg één x xtc geprobeerd.
Daar ben ik goed ziek van geweest, maar kan mij niet herinberen of ik daarna erg duizelig was.
Alleen de 3 dagen daarna wel maar dat was normaal heb ik gehoord. Na de 3 dagen had ik een griep als nooit te voren.
Ik ben daarna nog wel naar een vriend van mij geweest met de trein dus kan mij ook niet herinneren of ik toen duizelig was.
Enige wat ik weet was.
Ik zat op de wc en kreeg ineens een raarre steek op mijn borst en vegon helemaal te trillen.
Daar ben ik mee naar de huisarts geweest en zei dat ik aan het hypervenyileren was
dagen daarna liep ik even naar buiten en moest me ergens aan vast houden want ik dacht dat ik elk moment flauw kon vallen.
Daarmee weer naar de huisarts zei dat ik nu een angstaanval had.
Daarna elke x als ik wakker word en ik kijk om me heen denk ik : oohja, dit had ik ook nog…
Ik heb erg veel pijn gehad in zenuwen wat nu minder is maar wel raarre tintelingen wanneer je spieren ontspannen dan trillen ze. Zoiets.
Raarre zweetaanvallen en er duizelig bij zijn.
Heel wazig kijken.
Ik vraag mij nu dus af of ik nou gewoon een blijvende angst stoornis heb die extra gevoelig is geworden na mate ik die xtc heb genomen.
Of dat het echt door de xtc ligt en mijn hersens beschadigt zijn?
Ik kan niet meer normaal functioneren in het dagelijks leven en dit staat op nummer 1 van de dagelijke dingen die ik doe. Denk er 24/7 over na.
Ik lig nu al bijna een maand plat in bed en ben bang dat ik gek word!
Iedereen doet maar leuke dingen en ik kan dat niet want als ik sta of loop word ik erg duizelig.

Peter, 31-05-2011 19:06 #5
Hallo, Ik heb ongeveer een half jaar iets mee gemaakt waardoor ik m.i. last heb van angst(aanvallen) Ik werd uit het niets enorm duizelig en dacht dat ik een beroerte ofzoiets kreeg. Ik begon enorm te trillen, duizelig, kreeg zweethanden, droge mond etc. Ik ben naar het ziekenhuis gegaan waar ze mij vertelde dat ik gewoon een griepje onder de leden had.

Ik heb heel lang gedacht dat ik niet gezond was en dat ik iets aan mijn hart of hersenen had. Ik ben er nu wel achter dat dat niet het geval is en ben ook gecontroleerd door de doktor. Ik denk inderdaad dat ik last heb van angstgevoelens en heb hier vooral last van als ik alleen thuis ben. Het heeft zijn ups en downs. De ene keer heb ik er meer last van dan de andere keer. Ik probeer het dus ook zo veel mogelijk te mijden en ben dus eigenlijk heel vaak weg van huis waar ik het juist vroeger zo fijn vond om lekker thuis te zitten.

Elke keer denk ik dat het weer over is, maar het blijft toch terug komen. Ik weet niet goed wat ik er nou mee moet doen. Hoe kan een doktor dit verhelpen?

Jan, 11-04-2011 01:37 #4
Ik schaam me te hard om naar de dokter te gaan. Veel van de symptonen klinken me bekend in de oren en ik wil wel veranderen maar ik heb constant het gevoel dat ik er niet uit geraak. Ik heb constant het gevoel dat ik gek aan het worden ben en dat ik mezelf niet meer ben. Is er iet dat ik kan doen om dit te verhelpen zonder naar de dokter te gaan? Reactie infoteur, 28-04-2011
Beste Jan,

Er is niets om voor te schamen, alhoewel het een zeer begrijpelijke reactie is. Mag ik je misschien wijzen op de voordelen van ecoaching?
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/communicatie/44404-e-coach-voordelen-van-online-coaching.html
Leven met angsten is verschrikkelijk. Leren omgaan met angst en angsten kan een eerste belangrijke stap zijn:
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/39333-omgaan-met-angst-en-paniek.html
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/sociaal/55362-overwin-angst-en-verminder-angsten.html
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/38983-angst-symptomen-verschijnselen-en-kenmerken.html

Beste Jan, ik wil je heel graag heel veel sterkte toewensen voor de toekomst!

Met vriendelijke groet, Roberta

Nathalie, 18-02-2011 17:33 #3
Hallo! Sinds een paar weken weten mijn man en ik dat ik zwanger ben. We zijn dolgelukkig, maar… hoe verder ik in mijn zwangerschap kom hoe prikkelbaarder ik werd. Daarbij kwam bij mij heel erg de angst naar boven of ik wel van mijn kindje kan houden, echt vreselijk, terwijl ik eerder zo dol op kinderen was. Soms lijkt het net of ik gewoon angstig word als ik kinderen zie. Ook ben ik heel bang dat ik mijzelf een keer wat aan zou doen, of zelfs een ander. Ik voel me hier heel erg bang door, want… ik zou dit echt nooit doen! Ik heb nu contact gehad met een magnetiseur, die vertelde dat dit puur door de hormonen komt. Ik reageer niet goed op de hormonen, waardoor zich dit ontwikkelt bij mij. Ik slik nu tarwekiemolie capsules die de hormonen weer op orde zou moeten brengen.
Wat is jullie advies en herkennen sommigen zich hierin? Word ik ooit weer de oude?
Ik merk echt dat ik angstig word doordat ik die angst aandacht geef! Reactie infoteur, 21-02-2011
Beste Nathalie,

Zo veel angst ervaren tijdens de zwangerschap moet een verschrikking voor je zijn! Besef asjeblieft dat er door de angstgevoelens heel veel stress vrijkomt, stress kan schadelijk zijn voor je ongeboren kindje!

Ademhalingsoefeningen om tot rust te komen lijkt me een heel goede zaak, misschien is yoga iets voor je, mits je daar tijd voor hebt?

Probeer je gedachten te verzetten door dingen te doen die je ontspannen en waar je van geniet. Wat vind je leuk om te doen? Een hobby uitvoeren? Wandelen in de vrije natuur? Een lachfilm bekijken?

Als het waar is wat deze magnetiseur je vertelde en je reageert inderdaad niet goed op de zwangerschapshormonen, maak dan een afspraak met je huisarts. Het lijkt me een goed idee om ook de verloskundige te zien: deze zal heel veel ervaring hebben met aanstaande moeders die overspoeld raken door angstgevoelens. Je hart luchten bij een deskundige lijkt me ook geen kwade zaak, bespreek dat samen met je huisarts! Onderschat deze gevoelens niet: de tijd van de zwangerschap zou een tijd moeten zijn om te genieten en zoveel mogelijk te rusten. Zodra je kindje is geboren zullen nachtvoedingen een aanslag gaan doen op je gestel. Als je met deze gevoelens blijft rondlopen en daar bovenop komen de slapeloze nachten bovenop, zal stress toenemen. Een jonge moeder zou moeten genieten van het wereldwonder dat je kindje is, in plaats van overspoeld raken door stress en angstgevoelens.

Ik heb een aantal artikelen voor je gevonden van waar ik hoop dat je er iets aan hebt beste Nathalie:

http://www.kenniscentrumpsychologie.nl/Artikelen/Angststoornissen-tijdens-en-na-de-zwangerschap.html

http://zwanger.blog.nl/algemeen/2008/05/06/angst-tijdens-zwangerschap-heeft-invloed-op-kind

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/zwangerschap/40986-angst-tijdens-de-zwangerschap.html

http://www.e-gezondheid.be/zwangerschap-en-psychische-stoornissen-buiten-de-post-partum-periode/actueel/524

Beste Nathalie, ik wil je heel veel sterkte toewensen tijdens de verdere verloop van de zwangerschap. Besef dat je niet de enige bent die met deze angstgevoelens rondloopt, maar ik wil je wel van harte adviseren naar je huisarts/verloskundige te gaan!

Met vriendelijke groet, Roberta

Daniel Visscher, 09-02-2010 22:32 #2
Ik heb heel veel van deze symptonen ik heb denk ik ook een bepaalde angst dat ik iets onder de leden heb, ik ben ook al naar de dokter geweest en uitgebreid onderzoek (bloed/urine) gehad ik moet af en toe ook vaak plassen, ik heb vaak een droge mond vooral als ik uit bed kom ik slaap slechter de laatste tijd voel me gewoon niet goed al een hele tijd en dan ga je ook bij elk dingetje denken dat je iets hebt heb ook veel last van pijnlijke gewrichten en lang last van spierpijn als ik wat aan sport doe heb nu soms ook een tinteling in mijn voet/grote teen en nog wel meer kleine dingetjes en word er zelf ook niet beter van, mn vriendin zegt al tegen me dat ik de laatste tijd anders dan anders ben en ja dat weet ik zelf ook, en ik vertel alles wel maar zij snapt dat niet goed…
Wat moet ik hier mee. Reactie infoteur, 10-02-2010
Beste Daniel Visscher,

Alle angst die we in het leven tegenkomen en meemaken, zijn terug te voeren op angst voor "pijn" en angst voor de "dood". Angst dat je geliefde iets ergs overkomt, veroordeeld of uitgelachen worden kan voor iemand een verlies van veiligheid betekenen. Kortom, wat de reden ook is waarom we angst voelen, angst kan een zeer vervelende kwellende ervaring worden waarin we, mits we niet tijdig ingrijpen, overspoeld door kunnen worden.

Door angst, langdurige angst, komen er stress hormonen vrij in het lichaam. Slecht slapen, een droge mond, pijnlijke spieren… het zijn allen kenmerken van stress!

Vermijd als eerste alle stoffen die stress en angst kunnen versterken, zoals koffie, cola, suiker, alcohol, roken, drugs en zout.
Vervolgens, vermijd overmatige prikkeling die angst, paniek en stress kunnen versterken, dus geen overmatig tv kijken, te veel achter de computer, te scherpe specerijen eten (enz.)

Probeer te achterhalen waar de angst vandaan komt. Is er iets gebeurd in je leven waardoor jouw gevoel voor angst is aangewakkerd? Probeer je angst onder ogen te zien, loop er niet van weg! Vermoedelijk sta je misschien te "open" voor je omgeving, waardoor angst een (te)grotere grip op je heeft.
Angst heeft vervolgens ook veel minder grip op je als je goed voor je zelf zorgt: door goed en gezond te eten (vers fruit, groente en vezels! Vermijd koffie, suiker en zout!), vaker buiten een wnadeling te maken, ga sporten, neem een hobby, vaker lachen en versterk je eigen zelfvertrouwen.
Zelfvertrouwen kan je goed opbouwen door jezelf te leren accepteren (niemand hoeft perfect te zijn!) door oa: lijstjes te maken van je goede kwaliteiten, goede karaktereigenschappen, wat heb je bereikt in je leven, wat heb je goed gedaan in het leven (enz) Door het dagelijks bekijken van deze lijstjes met goede eigenschappen ga je stap voor stap uiteindelijk geloven dat ook jij er wel degelijk mag zijn!
Enkele links die mij bijzonder nuttig voor je lijken om eens rustig te lezen:
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/39333-omgaan-met-angst-en-paniek.html
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/39326-herken-angst-herkent-de-huisarts-angst.html
http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/recensies/22341-succes-voor-het-oprapen-anthony-robbins-boekbespreking.html
http://www.kort.kredo.nl/
http://mediatheek.thinkquest.nl/~llb106/angst.php
Ik wil je heel graag veel sterkte toewensen voor een angst en stress vrije toekomst Daniel!
Met vriendelijke groet, Roberta

Elmarkie, 06-11-2009 21:47 #1
Ik heb angst dwang depressie en veel spaning in hooft en in me lichaam hoort dat bij angst groetjes elmarkie Reactie infoteur, 11-11-2009
Beste Elmarkie,
Heel goed mogelijk dat jij last hebt van angst! Bij twijfel: neem contact op met je huisarts! Zeker als je ook lichamelijke klachten hebt, lijkt het me een bijzonder goede zaak om even een afspraak te maken met je huisarts! Ik wil je heel veel sterkte en succes toewensen!
Met vriendelijke groet, Roberta

• Plaats zelf een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel…