Bloedblaar: een blaasje

Een bloedblaar kan soms erg pijnlijk zijn. Wanneer de bloedblaar op een plek zit die veel gebruikt wordt, zoals de voet of op de hand, kan deze aardig wat overlast veroorzaken. Ook in de mond kunnen bloedblaren voorkomen.

Bloedblaar

Een bloedblaar is een blaasje in de huid, die gevuld is met bloed. Een gewone blaar vult zich met vocht, een bloedblaar met bloed. Daar zit hem het verschil in. Een bloedblaar die doorgeprikt wordt geeft een veel grotere kans op infecties dan een gewone blaar die doorgeprikt wordt. Iets om zeker over na te denken.

Beknelling

Een bloedblaar ontstaat vaak na een beknelling van de huid. Dit kan zijn wanneer de huid ergens tussen komt te zitten, bijvoorbeeld een tang. Hierdoor raakt er een bloedvat beschadigd. Het bloed blijft vervolgens goed beperkt tussen een aantal cellen en loopt niet weg. Het bloed hoopt zich op in deze ruimte en er ontstaat een blaar, gevuld met het bloed.

Pijnlijk

Een bloedblaar kan soms erg pijnlijk zijn. Wanneer de bloedblaar op een plek zit die veel gebruikt wordt, zoals de voet of op de hand, kan deze aardig wat overlast veroorzaken. Op de voet kan men eventueel een blaarpleister gebruiken om de pijn bij het lopen te verlichten. Doorgaans geneest een bloedblaar na enkele dagen vanzelf.

Doorprikken

Wanneer de bloedblaar toch veel pijn en overlast bezorgd, dan kan deze ook doorgeprikt geworden. Dit moet altijd met een steriele naald gebeuren. Gebruik niet zomaar een naald, der kunnen hierdoor infecties ontstaan. Gebruik een speciale naald hiervoor die steriel is verpakt, of steriliseer zelf een naald. Desinfecteer de huid vooraf. Prik de blaar op twee plaatsen door, zodat het bloed goed weg kan lopen. Doe dit zo dicht mogelijk tegen de huid aan. Druk met een wattenstaafje op de blaar zodat het bloed kan weglopen, en vang het bloed op met een gaasje. Soms vult de blaar zich weer opnieuw met bloed, omdat het bloedvat nog beschadigd is.

Steriel

In de bloedblaar zelf is het steriel en zitten er geen bacteriën. Bij het doorprikken van een bloedblaar, ontstaat er een vrije weg voor bacteriën. Na het doorprikken van een bloedblaar, ontstaat er dus een kans dat er bacteriën via de doorgeprikte opening naar binnen kunnen komen. Het is daarom het beste de huid goed te ontsmetten en de doorgeprikte blaar af te dekken. Beter is nog om de bloedblaar helemaal niet door te prikken, hoe pijnlijk het ook is en hoe naar het ook uitziet. Dit voorkomt een hoop narigheid achteraf. Prik de blaar alleen door wanneer dit echt nodig is.

Genezing bloedblaar

Een bloedblaar die doorgeprikt is, zal sneller genezen omdat het bloed niet allemaal opgeruimd hoeft te worden door het lichaam. Het velletje zal na verloop van tijd loslaten en er ontstaat een nieuw stukje huid. Een bloedblaar die niet is doorgeprikt, geneest langzamer maar geeft wel minder kans op infecties. Het bloed stolt onder de huid, dit kan een bruine kleur geven. De kleur kan zelfs oplopen tot zwart, niks om je zorgen over te maken. Na verloop van tijd wordt het bloed afgevoerd. Het velletje laat los en er wordt een nieuw stukje huid aangemaakt. Na enkele weken is er helemaal niks meer te zien van de bloedblaar.

Bloedblaar in de mond

In de mond kunnen ook bloedblaren ontstaan als gevolg van hard eten en een overgevoeligheid, of een beknelling van het kunstgebit. Bloedblaren in de mond zijn erg pijnlijk en hinderlijk. Ze kunnen doorgeprikt worden met een steriele naald. Spoelen met een ontsmettend middel is daarna wel aan te raden. Een bloedblaar in de mond of keelholte kan flink groeien en veroorzaakt dan ook vaak neiging tot kokhalzen. Bovendien doet het pijn met slikken of kauwen. Doorgaans geneest een bloedblaar in de mond ook na enkele dagen.