Wat is een eiwitallergie?

Eén van de meest voorkomende allergieën in Nederland is eiwitallergie. De naam roept nog wel eens wat verwarring op, want zo'n allergie hoeft helemaal niets met eieren te maken te hebben. In dit artikel vind je alles over een eitwitallergie. Hoe ontstaat deze allergie en wat is eraan te doen?

Wat houd een eiwitallergie in?

Een allergie is een reactie van het afweersysteem, gericht tegen niet-schadelijke stoffen. Er zijn verschillende soorten eiwitallergie: de meest voorkomende is die voor caseïne (melkeiwit) en gluten (eiwitten uit graangewassen). Die laatste wordt ook gluten-intolerantie of coeliakie genoemd. Daarnaast bestaat kippenei-eiwitallergie en soja-eiwitallergie. Ook kunnen mensen allergische reacties krijgen van eiwitten in pinda’s, vis en schaaldieren.
Koemelkallergie word vaak verward met lactose-intolerantie. Bij lactose-intolerantie wordt de melksuiker in koemelk niet verteerd. Het dieet dat voor de twee aandoeningen wordt voorgeschreven lijkt wel op ekaar.
Je kunt niet allergisch zijn voor eiwitten, ofwel proteïnen, in het algemeen. Het gaat altijd om een specifiek soort.

Eiwitten zijn opgebouwd uit aminozuren en vormen de belangrijkste bouwstoffen van het lichaam. Ze zorgen onder meer voor vertering van voedingsstoffen, verdediging van het lichaam tegen bacteriën en het onderhoud van de spieren. Ook hormonen en boodschapperstoffen in de hersenen zijn eiwitten.

Hoe ontstaat een eiwitallergie?

Bij mensen met een eiwitallergie herkent het lichaam een onschuldig eiwit als een vijandige stof en maakt het afweerstoffen aan die voor klachten kunnen zorgen. Veel voedingsmiddelen bevatten honderden eiwitten, maar slechts enkele kunnen een allergie opwekken, deze worden allergenen genoemd. Waarom de een allergisch reageert en de ander niet, is onbekend. Vaak is er sprake van erfelijke aanleg.

Bij wie komt eiwitallergie voor?

5% van de kinderen en 1% van de volwassenen heeft een eiwitallergie. Dat verschil komt doordat 90% van de kinderen over eiwitallergie heen groeit. Koemelk-eiwitallergie komt vooral voor bij baby’s. hun maag-darmstelsel is nog niet helemaal volgroeid, waardoor eiwitten niet volledig kunnen worden afgebroken en er grotere, niet volledig verteerde eiwitten in het bloed terecht komen. Ook borstgevoede baby;s kunnen een eiwitallergie hebben, zij worden bijvoorbeeld via de moedermelk of zelfs al voor de geboorte via de navelstreng blootgesteld aan kleine hoeveelheden allergenen.

Hoe weet je of je allergisch bent?

De eerste symptomen zijn meestal jeuk en uitslag. Daarnaast kunnen astma of chronische verkoudheid optreden. Ook buikpijn, misselijkheid en diarree kunnen duiden op eiwitallergie. De reactie op een allergie voor eiwitten uit pinda’s kan ernstig zijn. Denk aan braken, een opgezette tong of zelfs een shocktoestand. Eiwitallergie is in de meeste gevallen aantoonbaar in het bloed of door middel van een huidtest die door een dermatoloog kan worden gedaan. Als de uitslag totaal niet overeenkomt met de diagnose, volgt er een eliminatie/provocatie-test, waarbij om beurten verschillende voedselproducten worden weggelaten. Wanneer sprake is van een eiwitallergie zullen klachten verdwijnen met het weglaten van de eiwitrijke producten. Vervolgens moet de patiënt de eiwitrijke producten weer gebruiken om te kijken of de klachten dan weer terugkomen.

Is een de allergie te genezen?

Een eiwitallergie kan wel overgaan, maar niet worden genezen. Wel kan er medicatie worden voorgeschreven om de klachten te verminderen. Een consequent dieet is vaak de beste oplossing. Eiwitrijke producten kunnen worden vervangen door andere producten, zodat het lichaam voldoende aminozuren binnenkrijgt. Iemand die allergisch is voor eiwitten in vlees kan bijvoorbeeld soja of granenburgers eten. Kinderen met koemelk-eiwitallergie kunnen een hypoallergeen dieet volgen, waarbij de eiwitten al in kleine stukjes zijn geknipt die de darmen wel aankunnen.