Aandoeningen: urineweginfecties bij kinderen

Dit artikel geeft een kort overzicht van urineweginfecties bij kinderen. Het volgende komt aan bod in dit artikel; enkele mogelijke oorzaken, mogelijke verwekkers, symptomen passend bij de verschillende leefijdsgroepen, de diagnose en de behandeling.

Urineweginfecties

Bij kinderen worden regelmatig urineweginfecties gezien. Bij meisjes komen urineweginfecties bij ongeveer 1% voor, bij jongentjes is dit ongeveer 0,03%. De oorzaak van het ontstaan van een urinweginfectie is meestal een retrograde infectie met bacteriën uit de darm die de huid perianaal besmetten. Bij jongentjes komen urineweginfecties veel minder voor als bij meisjes. Dit komt omdat de plasbuis, de urethra, van jongentjes veel langer is dan bij meisjes. Hierdoor is het bij jongentjes veel 'moeilijker' om een opstsijgende infectie te hebben. Bij jongentjes die een urineweginfectie hebben, is de oorzaak daarom meestal gelegen in een anatomische afwijking van de urinewegen.

Verwekkers

De meeste urinweginefcties worden door de bacterie E. coli veroorzaakt, vooral infecties die voor de eerste keer optreden hebben deze bacterie als verwekker.

Symptomen

Wat voor symptomen een kind heeft met een urineweginfectie is erg verschillend. Sommige kinderen hebben helemaal geen klachten terwijl andere kinderen ernstige symptomen kunnen hebben. Hieronder volgt een overzicht van de verschijnselen bij de verschillende leeftijdsgroepen;

• Pasgeborenen; koorts, slecht drinken, een instabiele lichaamstemperatuur en geelzucht kunnen voorkomen
• Zuigelingen; slecht groeien, niet gedijen, eetproblemen, koorts en braken kan voorkomen
• Peuter en kleuter; bij deze groep wordt vooral buikpijn en koorts gezien
• Ouder kind; belangrijke verschijnselen bij deze groep zijn pijn bij het plassen, aandrang hebben en het weer in bed plassen na oorspronkelijk droog te zijn

Wanneer kinderen koorts hebben en de oorzaak/lokatie hiervan kan niet duidelijk gevonden worden, moet men altijd aan een urineweginfectie denken.

De diagnose

De diagnose van een urineweginfectie wordt gesteld aan de hand van urineonderzoek. De urine die onderzocht wordt dient vers geloosd te zijn en 'schoon'. Dat de urine 'schoon' moet zijn wil zeggen dat deze niet gecontamineerd mag zijn met bacteriën van de huid. Deze 'schone' urine kan men verkrijgen door 'mid-stream' urine op te vangen. Dit wil zeggen dat je niet gelijk de eerste urine opvangt die met het plassen naar buiten komt, maar het 'middelste' gedeelte van de urine.
Wanneer er in de urine eiwitten en granulocyten gevonden worden, kan dit op een urineweginfectie duiden. De diagnose urineweginfectie is bewezen wanneer de urinewkeek positief is voor meer dan 10^5 bacteriën per mililiter urine.
Daar het bij kleine kinderen niet altijd even makkelijk is om mid-stream urine op te vangen, kan er ook een urinemonster verkregen worden door een suprapubische punctie.

De behandeling

Wanneer er sprake is van een ongecompliceerde urineweginfectie is meestal een behandeling met anti-biotica van een week voldoende. Wanneer er echter een gecompliceerde urineweginfectie is, moet de behandeling uit enige weken bestaan.
Wanneer er bij kinderen urineweginfecties optreden en vooral bij kinderen onder de 5 jaar, bij jongentjes of wanneer er herhaalde urineweginfecties optreden, is het belangrijk na te gaan of er geen onderliggende oorzaak is van de urineweginfecties.

Lees verder

• Aandoeningen: urineweginfecties
• Blaasontsteking, oorzaken, symptomen en behandeling