Zeekraal, een groente met geneeskracht
Vroeger werd as van zeekraal gebruikt op zeep mee te maken. Als je zeekraal verbrandt, houd je in feite soda over. In veel Afrikaanse landen doen ze nog steeds soda gemaakt van as door het eten. In Nederland werd soda van plantenas vroeger gebruikt om linnen mee te bleken. In de glasblazerij werd het ook gebruikt; as van zeekraal verhoogt het smeltpunt van glas. Tegenwoordig is zeekraal een lekkere, gezonde, wilde zeegroente.Let op! Dit artikel is geschreven vanuit de persoonlijke visie van de auteur en bevat mogelijk informatie die niet wetenschappelijk onderbouwd is en/of aansluit bij de algemene zienswijze.
Inhoud:
- Zilte groente
- Zeekraal eten
- Naamgeving zeekraal
- Inhoudsstoffen zeekraal
- Zeekraal tegen diabetes
- Zeekraal, goed voor immuunsysteem
- Zeekraal bestrijdt kanker
- Tonicum voor de lever
- Zeekraal eettips
Zilte groente
Zeekraal is een zilte groente. Hij kan zowel onder als boven zeewater groeien. Hij groeit op stranden, zogenaamde zoutmoerassen en in mangrovebossen. Van nature komt deze delicatesse voor in Europa en Noord-Amerika. Zeekraal kan je eten als hij geblancheerd is en je kunt hem rauw eten. Er zijn verschillende soorten zeekraal. In Nederland en België zijn er de volgende soorten te vinden:- Eenbloemige zeekraal
- Kortarige zeekraal
- Langarige zeekraal
Zeekraal eten
De kortarige zeekraal wordt het meest gegeten. Hij is prima te blancheren, stomen en roerbakken maar kan ook rauw door een salade gedaan worden. In Duitsland wordt kortarige zeekraal ingelegd in zout azijn. Dat gebeurde in Nederland vroeger meer dan nu. Warme zeekraal kun met een klontje roomboter opeten. In plaats van roomboter mag je olijfolie gebruiken. De dikke steel wordt eerst geschild voor het op te eten. Nicholas Culpeper zei in de 17e eeuw al dat zeekraal goed is om te drinken als sap; het stimuleert de lever en milt. Wetenschappelijk onderzoek bevestigt deze visie.Naamgeving zeekraal
De wetenschappelijke, Latijnse naam van kortarige zeekraal is Salicornia europaea. In het Nederlands heeft hij hanepoot, kraalkruid, krabbekruid, zeegrappe, geknoopte kali, lang zoutkruid en gelede zeekraal als bijnamen. In het Duits wordt het wel Meeresspargel genoemd, wat zeeasperge betekent en heet het Glasschmelz, naar zijn eigenschap om het smeltpunt van glas te verhogen. In het Engels is de gangbare naam van zeekraal nog steeds glasswort, wat glaskruid betekent. Overigens is glaskruid in het Nederlands een ander plantje.Inhoudsstoffen zeekraal
In zeekraal zit veel natrium, kalium, magnesium, zwavel, calcium, fosfor, ijzer, zink, mangaan, jodium en koper. Het is logisch dat in zeegroenten veel zeemineralen zitten. Vooral jodium zit erg veel in zeekraal. Door het hoge mineraalgehalte hoef je geen zout bij het kook- of blancheerwater te doen. Er zitten verder drie belangrijke flavonoïde glycosiden in zeekraal: isorhamnetine 3-capital O, cyrillide-beta-d-glucoside en quercetine 3-O-beta-d-glucoside. Deze drie stoffen hebben in een Koreaans onderzoek uit 2008 bewezen dat ze kanker voorkomen en bestrijden. Er zitten veel vitaminen uit het B-complex in zeekraal en het bevat mooie hoeveelheden vitamine A en C.Er zit zoveel jodium in zeekraal dat het als natuurlijk jodiumsupplement wordt verkocht.