InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Een relatiedip: is dit het einde?

Een relatiedip: is dit het einde?

Een relatiedip: is dit het einde? Het zit helemaal goed tussen jullie, denk je. Maar dan ontstaan er opeens ergernissen, een 'dood' gevoel vanbinnen, twijfels. Is dit het einde? Meestal niet. Zorg dat je weet met welke soort ‘relatiedip’ je te maken hebt, en wat eraan valt te doen. Geen enkele relatie is perfect, dat is geen nieuws. Toch komt een moeilijke periode in je relatie hard aan. Je tobt en ziet het einde opdoemen. Laten we eerlijk zijn, die kans is er. Maar bij al je gepieker is er één heel belangrijk punt dat je gauw over het hoofd ziet: een dip in je relatie is soms gewoon een teken des tijds. Soms is een periode van gehak, twijfels en ruzie écht het einde. Maar het kan ook een teken zijn dat je over een dood punt heen moet. Relatiedips overkomen iedereen vroeg of laat. Wat te doen? Je ideeën over hem, jezelf en jullie samen bijstellen. Plus twee ingredienten toevoegen: een snufje geduld en een flinke lepel vertrouwen.

Tijdelijk of blijvend?

Je kunt de tijdelijke dip met de volgende vuistregel onderscheiden van een structurele dip, die een veel ernstiger struikelblok oplevert. Bij een structurele dip kom je steeds terecht in dezelfde hopeloze kluwen ruzie en verdriet: ruzies en ergernissen komen elke keer op hetzelfde punt uit en er verandert niets, wat je ook probeert. Dan is het (zeer) de vraag of jullie nog toekomst hebben. Met de tijdelijke dip zit het anders. Die geeft een periode van ‘kleine’ ruzies, onduidelijkheden en vragen, maar die kun je uitpraten, je kunt er samen aan werken en dingen veranderen. Uiteindelijk leer je er allebei van en wordt je relatie er sterker en beter op. Er is nog een manier om de dip te kenmerken: het is namelijk het omslagpunt naar een nieuwe fase in je relatie. Die omslagpunten zijn – min of meer – tijdgebonden. Psychologen hanteren heel wat indelingen, maar een relatief overzichtelijke indeling is die in drieën. De eerste komt na een paar maanden tot een jaar, de tweede na een paar jaar, de derde na een jaar of zeven. Let wel: dit is heel globaal! Dip één komt voor jou misschien na drie maanden, voor een ander na een jaar.

Dip 1: roze bril aan diggelen

Eindelijk had je hem: meneer Perfect. Die aan een half woord nodig had, nooit witte sokken droeg onder een zwarte broek en jouw Poekie zonder morren zesmaal daags op schoot liet springen. Maar na een paar maanden is de stralende relatie-horizon opeens bewolkt. Jij krijgt een griepje. Je verwacht sapjes op bed en af en toe een aai over je bonkende hoofd. Maar nee, hij vindt het belachelijk dat je in bed blijft (dat doet hij zelf namelijk nooit), of erger: hij wil seks terwijl je knallende hoofdpijn hebt (dat deed zijn ex namelijk altijd). En wat zien je waterige ogen van onder je dekbed? Een paar witte sokken onder een zwarte broek… alleen omdat jij te zwak bent om je te verzetten! Ondertiteling van deze situatieschets: dit is een typisch voorbeeld van de eerste dip in je relatie. Die dikke plaat die je in het begin voor je hoofd had (rozengeur, superseks, alleen ogen voor elkaar hebben) breekt van twee kanten in stukken. En dan is het letterlijk buigen of barsten. Deze dip komt zodra je verliefdheid een beetje zakt, en dat kan al na een paar maanden zijn, maar ook na een jaar. Ter geruststelling: hoe korter je relatie nog duurt, hoe meer stupide en klein de dingen waaraan je je ergert. Dus val niet te hard over tekenen van kleinzieligheid: jij bent maar een mens. Hij ook.

Wat nu?

Besef dat de realiteit je altijd inhaalt, ook in een relatie. Dat is op zich niet erg, wel pijnlijk. Het is een teken dat je eerlijk moet kijken naar hem, en naar jullie relatie: zie je een vertekend beeld? Ben je onredelijk omdat je hem heimelijk verwijt dat hij niet die ideale man is die hij ‘had moeten’ zijn (en dan is de vraag: ben jij zelf echt die ideale vrouw?), of zie je reële struikelblokken? En in het laatste geval: kun je compromissen sluiten of onveranderlijke dingen accepteren? Of zijn het dingen die jij in een relatie onoverkomelijk vindt? Tijd om te kiezen dus: vasthouden aan je wensen (die hopelijk geen illusies zijn) en op zoek naar de volgende, óf samen moedig verder op weg naar honk 2 ofwel true love. Zoals Nicolette (34): ‘Mijn relaties duurden nooit langer dan drie maanden. Toen mijn vriend en ik elkaar bijna zolang kenden, zeiden vriendinnen: ga je koffers maar vast pakken. Inderdaad kwam de enige keer dat ik het echt uit wilde maken in die periode. Iets ergerde me al vanaf het begin aan hem: zijn praatjes, iets arrogants. Toen hij tijdens een telefoongesprek heel irritant deed, vertelde ik dat ik het uit wilde maken. Daarop volgde een goed gesprek. We zijn nu zeventien jaar bij elkaar, én getrouwd.’

Tekenen van een roze-bril-dip:

(dus maak je niet te veel zorgen..)

  • Opééns ruik je zijn ochtendadem.
  • Hij zegt dat je te veel make-up gebruikt en te hard lacht.
  • Jij besluit dat hij moet stoppen met roken, nagelbijten, zaalvoetbal…
  • Hij weigert je te zoenen als je je konijnensloffen aanhebt.

Dip 2: evaluatie!

Heb je dip één zonder kleerscheuren doorstaan, dan heb je vaak een tijdje adempauze. Dip nummer twee komt na pakweg een paar jaar. Dan gaat het om meer dan de verkeerde sokken. Logisch, je zit ook dieper in je relatie, kent elkaar beter. Dus zit je op zondag nummer zoveel samen heel vreedzaam de krant te lezen, jij altijd eerst de boekenbijlage, hij buitenland. Je kijkt opzij en denkt: ben jij de man van mijn leven? Of zou ik met die leuke collega/tennisleraar/postbode gelukkiger zijn? Het zweet breekt je uit. Verward mummel je iets over sigaretten. Je vertrekt, springt op de racefiets, maar twintig kilometer verder ben je er nog niet uit… Doorgaan of breken?

Wat nu?

Twijfel over de vraag of hij de ware is? Stel jezelf kritische vragen over jezelf, hem en je relatie. Een heel goede hulp (ook voor niet-getrouwden!) is Mira Kirschenbaums boek 'Scheiden of blijven.' Belangrijke vragen zijn vaak verrassend simpel. Bijvoorbeeld: als de dingen goed gaan tussen jullie samen, is het dan ook écht goed? Is er minstens één ding waar jullie je samen gepassioneerd mee bezig kunnen houden (en dan bedoel ik niet alleen seks natuurlijk)? Wat is je eerste reactie bij het idee dat je over vijf jaar nog met hem bent? Keer de zaak ook eens om en vraag je niet af ‘waarom zou ik gaan’, maar ‘wat zijn de argumenten om te blijven’. Hoe is jullie dagelijkse leven samen? Zie je dat al twee jaar zonder aanwijsbaar resultaat als een ‘weg naar beter’, of als een prettig bestaan met wat overkomelijke verbeterpunten? Maak al met al een eerlijke afweging: is dit een relatie om in te investeren of om los te laten? Je hebt na al die tijd samen echt genoeg feiten om een realistische keuze te maken. Liesbet (32) is ook aan het plussen en minnen: ‘Ik vind hem na vijf jaar nog steeds erg lief. Ik vergelijk hem met de vrienden van vriendinnen en vind dat ik beter af ben. Maar ik zit met vraagtekens. Zijn enorme carrièrezucht, zijn neiging tot oppervlakkigheid. Het idee dat misschien ergens, zonder dat ik het weet, de échte man van mijn leven rondloopt, daarvan krijg ik het klamme zweet in mijn handen.’

Tekens dat je in een relatiedip zit:

(dus er is werk aan de winkel)

  • Je wilt het liefst een maand op een onbewoond eiland zitten met niets dan je dagboek en je gedachten. Dagelijkse dingen hebben geen voorrang meer boven jouw liefdesvragen.
  • Je rekent al je vrienden en soms zelfs kennissen zijn voor- en nadelen voor en hoopt dat zij het antwoord of je moet blijven of gaan, als een konijn uit hun hoge hoed kunnen goochelen.
  • Je bekijkt je geliefde met kritische ogen, en probeert hem op te lossen als een wiskundige som: wie ben jij precies? Wat vind ik nou echt van jou? Hoe gedraag je je tegenover mij - als tegen iemand die je grote liefde is, of als tegen een vage vriend?
  • Je komt tegen wil en dank allerlei aantrekkelijke potentiele partners tegen, en blijft je afvragen: zou jij misschien beter bij mij passen? Gooi ik mijn leven niet weg?

Dip 3: grote levensvragen

Je staat op een ochtend voor de spiegel in de badkamer (tl-licht) en ziet je eerste kraaienpootje. Schok, horror, het leven duurt niet eeuwig! Er moeten keuzes gemaakt worden. Trouwen, kinderen? Wil hij dat wel? Is deze kroegtijger niet een tikje te infantiel om een goede vader zijn? Is dit je laatste kans om de overdonderende passie te vinden waar je als tiener al van droomde? Ben je nou helemaal gek, dat je al die jaren hebt lopen slaapwandelen terwijl er grootse keuzes over de toekomst te maken vielen? Als hij argeloos binnenkomt om zich te scheren, sta jij oververhit klaar met allerlei vragen: waar het volgens hem in het leven om gaat… wat zijn doelen zijn... hoe hij jullie toekomst ziet.. wat hij aan verschil x of probleem y denkt te doen.. enzovoort. En van zijn antwoord hangt af of hij vanavond zijn glaasje water nog op jouw nachtkastje mag zetten, besluit je in een licht panische toestand.

Wat nu?

Deze dip staat bekend als de beruchte seven year itch en markeert de evaluatie van je hele leven. Je levensvragen, de keuzes die jouw bestemming bepalen, zijn ermee verweven. Is jullie relatie voor de ‘eeuwigheid’, of ten minste voor een bevestigend antwoord op de vraag: ‘En nu nooit meer een ander?’ Connie (30): ‘Een halfjaartje voordat de relatie met mijn vriend definitief stukging, had ik een diepe dip. Ik vond hem na al die jaren gewoon niet leuk meer, had het idee dat hij alleen maar met zichzelf bezig was. Ik wilde ooit trouwen, hij niet. Kortom, ik zag alleen nog de slechte kanten en heb het uitgemaakt. Maar nu heb ik spijt. Ik kom niets leuks tegen, besef weer hoeveel ik van hem houd. Misschien was het toch een vergissing…’ Moraal: think twice. Maar: dénk. Want deze dip is lastig, maar feitelijk fantastisch goed voor een bewuste (verdere) invulling van je leven. Wil jij er op je negentigste achter komen dat jouw ‘levensladder’ tegen de verkeerde muur stond? Ofwel: het gaat om wat jij zelf vindt dat je leven je moet bieden, en de vraag of hij daarin een rol kan spelen. Vereiste één is dus denken, voelen, ervaren wat je hart je vertelt over de situatie. Vereiste nummer twee is praten. Waar liggen de knelpunten voor jou, hem en allebei? Waar liggen jullie kansen, jullie sterke punten, de stukken van de levensweg die jullie samen echt goed kunnen bewandelen? Een goede vriendin van mij bijvoorbeeld wilde kinderen, hij niet. Ze hebben gepraat tot ze er blauw van zagen, maar zijn nog steeds bij elkaar – op de enige goede manier: vanuit een moeilijke, maar bewuste keuze voor elkaar. Ze besloten dat de punten waarop hun levens bij elkaar pasten, belangrijker waren dan dat ene punt waarop dat niet het geval was.

Tekenen dat je in een levensfase-dip zit:

(tijd om eens goed in je eigen ziel te kijken)

  • De afgelopen maand heb je hem minstens twee vragen gesteld over onderwerpen als: samen oud worden, trouwen, huis kopen.
  • Je hart krimpt als hij zegt dat hij doodmoe is na een avond op de kinderen van je zuster passen. Betekent dit dat hij stiekem een kinderhater is?
  • Hij vraagt of je op je vijfenzeventigste in Huize Avondrood wilt wonen of liever in een opgeknapt villaatje in Portugal (allebei met hem, uiteraard).

Verder lezen over relaties

Wat kan de relatietherapeut voor je doen?
Geld en relatie: de vijf grootste struikelblokken
Je relatie na je zwangerschap
Ben je al toe aan een nieuwe relatie? Zo weet je het!
Je relatie: er zit meer in dan je denkt!

Dit is een geautoriseerde bewerking van een hoofdstuk uit het boek 'Mijn geluk maak ik zelf wel' van Astrid Maria Boshuisen, uitgeverij Het Spectrum. Meer op www.mijngelukmaakikzelfwel.nl. Of bezoek de Mariawrites Infoteurpagina!
© 2009 - 2017 Mariawrites, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Je relatie leuk houden: geven en ontvangenJe relatie leuk houden: geven en ontvangenJe relatie leuk houden, is geven en ontvangen. Maar meer dan dat. Mensen die een gelukkige en leuke relatie hebben, hebb…
Als de relatie te goed is om te gaan scheidenAls de relatie te goed is om te gaan scheidenNa jaren van relationele twijfel - blijven of scheiden - kan je met gemengde gevoelens achterblijven als je je realiseer…
Kenmerken van een sterke en goede relatieKenmerken van een sterke en goede relatieWat zijn de kenmerken van een goede relatie? Hoe herken je een goede relatie? Wanneer is een relatie sterk en niet kapot…
Help, een relatiedip!Help, een relatiedip!Nagenoeg iedereen krijgt er vroeg of laat mee te maken. Je relatie sukkelt een beetje door en plots heb je het in de gat…
Bruiloftsjaren, hoe heten ze?Bruiloftsjaren, hoe heten ze?Een huwelijk sluit je voor je leven, als alles natuurlijk tenminste goed gaat. De meeste mensen kennen de zilveren bruil…
Bronnen en referenties
  • www.mijngelukmaakikzelfwel.nl

Reageer op het artikel "Een relatiedip: is dit het einde?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Maxime, 12-10-2017 20:14 #11
Hoi,
Ik heb een tijdje geleden een paniekaanval gehad en ik dacht dat die kwam door mijn relatie, en dacht dat ik het uit moest maken. Dit is heel gek want het ging eigenlijk heel goed. Nu voelde ik me overdag vaak iets beter met een dip tussendoor, maar in de avond wordt het weer heel naar. Ik kan nu niet meer normaal aan hem denken, met hem chatten, of hem zien zonder me naar te voelen. Zegt dit alles of komt dit door de angst en heb ik mezelf gek gemaakt. Ik weet het niet. Ik wil het niet uitmaken, maar ik krijg van die nare ideeën die ik niet weg kan stoppen. Nou wil ik gewoon proberen normaal met hem om te gaan om erachter te komen wat ik wil. Alleen dat kan ik dus niet als ik me de hele tijd zo raar voel of snel bij hem in paniek raak. Dit heb ik overigens nog nooit eerder gehad. Maar ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen. Hij weet dat ik er zo mee zit en we zijn nu 1,5 jaar samen. Ik denk dat als ik het uitmaak ik de beste jongen ooit uit mijn leven laat lopen. Overdag denk ik dat het goed komt en in de avond weer niet. HELP!

Dennis, 15-08-2016 00:40 #10
Jammer dat zulke inhoudelijke vragen en artikelen vanuit de vrouw geschreven worden. Best discriminerend! Alsof een man nooit zulke vragen heeft over een vrouw. Nou geloof me dat is wel zo! Ieder man heeft dezelfde problemen als een vrouw! Reactie infoteur, 15-08-2016
Dag Dennis,
dank voor je reactie. De reden is niet inhoudelijk, maar praktisch. Dit is een bewerking van een artikel dat ik ooit voor Cosmopolitan schreef en dat is een blad voor vrouwen. Mocht je bedoelen dat er voor mannen eerder over oppervlakkige kanten van relaties wordt geschreven (scoren, veroveren, presteren) dan ben ik het hartgrondig met je eens.
Vriendelijke groeten,
Astrid Maria
(freelance journalist)

Klara, 29-09-2013 14:32 #9
Beste Maria, ook wij hebben te maken met een dip/sleur. We zijn nu bijna 2 jaar samen en hebben het altijd leuk gehad soms natuurlijk wel eens een meningsverschil en om de paar maanden een ruzie waarbij we alles zeggen wat er anders moet. Ik had in het begin vaak vertrouwproblemen door het verleden en dat moest bijvoorbeeld anders. Is trouwens verholpen! Voordat ik op vakantie ging was er een akkefietje waarbij ik dingen las op zijn telefoon per ongeluk. Dit ging om een gesprek met een vriend waarbij die dingen zei die ik niet gepast vond. Gelijk geconfronteerd en ik zag hem voor het eerst huilen, echt huilen en dat die me niet kwijt wou enzovoorts. Dagen erna was die poeslief en toen moest ik op vakantie 2 weken lang. Misten elkaar wel maar niet overdreven, spraken elkaar elke dag. Keken uit als we weer samen konden zijn en kon niet wachten totdat wij samen kunnen gaan volgend jaar. Ben nu net een week terug en ik kreeg gister te horen dat die twijfelt. Hij houd van me, is verliefd op me, geeft ontzettend veel om me maar het is te gewoontjes geworden. Ik vind het logisch, iemand word een deel van je leven, je houd niet altijd vlinders. Maar ik ben zijn eerste vriendin en hij weet niet wat hij ermee moet. Hij mist de spontaniteit. Kan ik me in vinden want we zien elkaar niet als we vrij zijn maar alleen de vaste dagen. Ipv dat we elkaar op gaan zoeken als we vrij zijn zitten we thuis beetje te vervelen bijvoorbeeld. Elkaar verwaarloosd. Hii mij meer dan ik hem. Ik ben altid van de lieve dingetjes sturen enz. We doen/deden ook nog weinig samen. Gingen alleen op pad. En als we samen waren word er tv gekeken. We willen er samen absoluut voor werken! Want we willen niet bij elkaar weg want we zijn gek op elkaar maar er moet wat veranderen. Vooral voor hem. Hij zegt ook dat die van me houd en zowiezo niet snel bij me weggaat en me niet kwijt wil. maar terwijl ik in paniek ben is hij heel rustig. Gister zag ik hem voor het eerst na het gesprek maar je merkt er niks van, gewoon knuffelen en zoenen terwijl ik hem bombardeer met vragen. Ik denk dat we een sleur hebben of een dip. En ik weet echt niet wat ik ermee aanmoet. Laatste wat ik wil is hem kwijtraken. HELP! Tips? Reactie infoteur, 30-09-2013
Beste Klara,
Helaas is het mij door de grote hoeveelheid advies- en coachingaanvragen niet meer mogelijk via Infonu te reageren. Wil je je vraag ajb kopieren naar coach2day.nl?
Via deze gratis website krijg je advies van een der coaches.
Vriendelijke groet,
Maria

Liz, 28-02-2013 22:20 #8
Beste Maria,
Sinds mijn 15 jaar ben ik samen met mijn vriend, die trouwens ook mijn eerste lief was/is. Ik ben nu 22, wat betekent dat we al een tijd, nu 7 jaar, samen zijn. Nu weet ik het even niet meer met 'ons'. De laatste maanden komen er steeds meer vragen bij onze relatie op: hou ik nog van hem? Misschien loopt er iemand op deze wereldbol rond die beter bij mij past? Hoe weet ik nu dat hij de ware is? Ben ik nu wel gelukkig met hem? Mijn gedachten maken mij onzeker. Ik ben ook niet meteen een emotioneel stabiel persoon. Ik heb vaak ook problemen met mezelf. Vroeger had ik een zeer laag zelfbeeld, maar met ouder te worden heb ik dit weten op te krikken en ben ik zelfzekerder geworden. Toch heb ik nog vaak stemmingswisselingen. De ene dag wil ik van alles ondernemen en de volgende geraak ik mijn bed niet uit. Ik pieker. Ik pieker over mijn relatie. We hebben zo weinig gemeenschappelijk… ik zoek naar een gemeenschappelijke hobby, maar ik vind er niet direct een. Soms denk ik dat we te verschillend zijn. Ik erger me aan zijn gedrag waardoor ik zelf in een negatieve stemming geraak. Ik probeer activiteiten te verzinnen die we samen kunnen aanvangen, maar meestal komt het er niet van… Het moet immers niet allemaal van mijn kant komen… met als gevolg dat we gewoon thuiszitten, terwijl ik graag eens uit mijn kot kom. Ik geraak niet van dat 'leeg' gevoel af. een vervelend gevoel over wat ik nu moet doen. Ik weet mij geen raad meer.
Omdat ik nog altijd samen ben met mijn eerste jeugdliefde, heb ik ook idee van hoe liefde zou kunnen zijn. Is dit het dan? Ben ik al die jaren bij de verkeerde man gebleven?
Heb ik misschien te hoge verwachtingen? Misschien vraag ik te veel aandacht… In het begin van onze relatie kreeg ik veel aandacht van mijn vriend. Ik voelde me goed bij mijn vriend. Als ik nu mijn problemen vertel, lijkt hij wel te luisteren, maar volgt er geen duidelijke reactie. Een wederwoord. Vraag ik te veel moeite?
Zit een beetje in de knoei met m'n gedachten en m'n gevoelens zijn gemengd. Reactie infoteur, 05-03-2013
Beste Liz,
mijn beantwoording van vragen via mail e.d. van lezers is inmiddels zo een omvangrijk deel van mijn bezigheden geworden dat ik het via een professionele website heb gecentraliseerd. wil je je vraag even knippen en plakken naar coach2day.nl? je krijgt dan gratis en vrijblijvend een uitgebreid antwoord van mij of een collega-coach. dank en groet, Maria

Nick, 18-12-2012 02:19 #7
Ik heb nu bijna 11 jaar een relatie en we zitten in een dip. Er zijn tijd geleden wat dingen gebeurd rondom vertrouwen die er toch echt uit moeten willen we verder gaan. In deze 11 jaar heeft onze relatie hoogtepunten gehad en dieptepunten. We hebben een zeer hechte relatie mede door dat. Echter is een vertrouwens kwestie lijkt toch lastiger. We hebben samen besloten een pauze te nemen van 2 maanden. We zijn wel nog gek op elkaar en weten wat we aan elkaar hebben. Lijken zowat een getrouwd stel… we zijn nu dus even uit elkaar… wat zeer lastig is. We willen er allebei voor vechten dat wel. Soms vind ik het dan wel lastig verhalen te lezen van anderen dat dit het begin van het einde zou zijn. Dit vind ik mede lastig omdat dit mij aan het twijfelen maakt… in de zin van… doen we wel het juiste? De basis van onze relatie is goed en die rotte appels moeten eruit… dat weten we allebei. Als we hier doorheen komen… dan is het in orde…

Gr.
Nick

Sam, 12-11-2012 10:33 #6
Ik heb nu ruim 1, 5 jaar een relatie, en ik weet het even niet meer. Op dit moment speelt er een hoop in mijn leven en weet niet of het daar aan ligt. Ik heb nu al enige tijd twijfels over de relatie, is hij het wel voor mij, kan hij mij gelukkig maken. Wij willen graag samen kinderen, en zijn hier nu bijna een jaar mee bezig. Ik vraag me nu ook af, wil ik eigenlijk wel een kind van hem. Een aantal weken geleden heb ik al mij frustraties eruit gegooid en zei hij je hebt gelijk ik ben gewoon een sukkel dat ik het niet zag. Maar tot heden is er nog niks veranderd. We doen nooit wat samen, en als ik zeg zullen we gaan wandelen in het bos of even een koppie doen bij vrienden of familie, krijg ik altijd alles te horen wat er nog moet gebeuren aan het huis. Kortom een hoop gezeik vooraf waardoor ik al geen zin meer heb ergens heen te gaan. Als ik wat vertel krijg ik daar nooit een reactie op, en begint hij gewoon over iets heel anders te praten, als ik dat bij hem doe vertelt hij zijn verhaal vervolgens drie keer. Als ik hem zeg dat ik het niet leuk vind dat niet reageerde op wat ik vertel, zegt hij wat moet ik dan zeggen. Nu ben ik laatst zonder hem wezen stappen wat erg leuk was, even zonder zorgen zeg maar, en ben ik iemand tegen gekomen waartoe ik mij erg voelde aangetrokken, dit resulteerde in zoenen, en ik vond het heerlijk. Ik vond het heerlijk omdat mijn vriend en ik niet zoenen, hij wil dat niet, als ik vraag waarom niet zegt hij je hebt een vies tongetje. Snap niet waarom hij dat zegt. Ik heb nu al zo vaak frustraties aangegeven maar er veranderd niks. Ik weet nu echt niet meer wat ik moet doen, en of hij wel de juiste voor mij is, en dan hebben wij ook nog eens een huis gekocht. Zit echt vreselijk in de knoop.

Didi, 03-10-2012 16:46 #5
Beste Maria,

Mijn vriend en ik zijn een jaar samen, en zijn na een half jaar al gaan samenwonen. Er hebben zich (door mijn verleden) behoorlijk wat problemen voor gedaan en in sommige situaties verstoren deze problemen nog steeds de relatie. Toch zijn we er tot nu toe allebei van overtuigd geweest alles eraan te willen doen om bij elkaar te blijven en voor de relatie te vechten. Zo ben ik in therapie en is hij heel geduldig en probeert hij waar mogelijk mij te helpen.

Echter heeft hij sinds een week aangegeven niet gelukkig te zijn. Hij zegt dat ie van me houdt, maar toch is hij niet gelukkig. En dat terwijl we juist de afgelopen maand veel vooruitgang hebben geboekt bij problemen die zich in onze relatie voor deden. Problemen waar we voorheen recht tegenover elkaar stonden, weten nu allebei in te binden en hebben we daar ook vrede mee.
Hij zegt dat we elkaar niet meer begrijpen en als dan ook elk moment als hij iets zegt en ik vraag wat hij bedoelt, roept ie meteen "Zie je wel, dit bedoel ik!"
En als ik vertel over ergernissen of problemen die ik heb met bijvoorbeeld mijn ouders, vraagt hij eerst of ik het tegen hun heb gezegd, als dat niet het geval is, krijg ik te horen "Dan hoef ik het niet meer te horen!"

Ik heb geprobeerd met hem te praten, ik laat hem al meer los, probeer alle mogelijke problemen te voorkomen door zo min mogelijk discussies aan te gaan, te zorgen dat het huishouden (wat we normaal samen deden) allemaal aan kant is, de aandacht zo min mogelijk op alle problemen te richten en leuke activiteiten te bedenken die we samen kunnen doen.

Is dit iets waar we simpelgezegd over heen moeten komen, en zo ja hoe kunnen we dat het beste doen. Of is dit het begin van het einde van zijn kant?

Alvast bedankt.

Groetjes, Didi Reactie infoteur, 05-10-2012
Beste Didi,

Een relatiedip is alleen het einde wanneer een of beide partijen zich niet meer willen inspannen om de relatie weer op het spoor te krijgen. Dat is dus de enige vraag die nu te beantwoorden valt. Kun je over de dingen die je schetst heenkomen? Ja zeker, er zijn stellen over ontrouw en ernstige kwetsingen heen gekomen, dus er kan heel veel.

Echter, ik lees aan je verhaal al af dat je een beetje twijfelt of de wil er nog wel is. Is dit het begin van het einde van zijn kant, is wat je je afvraagt. En met wat je hier vertelt, is dat een terechte vraag. Het lastige is dat mensen die niet zeker zijn van hun eigen wens zich (verder) in te spannen, niet altijd recht door zee durven te zeggen 'Ik heb niet meer de motivatie om verder te gaan.' Ze kunnen allerlei slakken met zout gaan bestrooien, zeggen dat het bij jou ligt, bij anderen. niet per se onwil, wel moeite met een van de moeilijkste dingen die een mensenleven behelst: het loslaten van een liefde of een kans om samen te zijn tot het eind van de tijden.

Het is echter ook mogelijk dat je vriend de balans niet meer voelt. Als ik je goed begrijp, is veel aandacht de laatste tijd naar jouw herstel gegaan. Terecht, dat was nodig. Maar dit kan wel de rollen doen verschuiven: ben jij minnares, zogezegd, of hulpontvanger? Je bent al begonnen de zaak weer meer op de rol te krijgen, door leuke dingen te bedenken. Maar krijg je hem nog mee?

Om de zaken op een rijtje te krijgen, zou je eigenlijk het beste een relatiecoach in de arm kunnen nemen, of een relatietherapeut. De laatste bevindt zich achter een hogere drempel natuurlijk, maar kan wel snel veel helderheid verschaffen. Een relatiecoach is dan weer laagdrempeliger.

Wat je ook doet, creeer wat ruimte voor je vriend om even te zijn zoals hij is, maar niet door je te richten op het vrijmaken van ruimte. Doe dit door je wat meer te richten op je leven zoals jij dat voor je ziet. maak wat ruimte voor andere dingen om jou te vervullen. Juist als je vriend ziet dat je een dame bent die ook zelf het goede in haar leven kan brengen, kan de aantrekkingskracht terugkomen. Vergeet ook nooit de stelregel: de beste manier om iets niet te krijgen, is er heel hevig naar te verlangen. Ontspan weer wat. Laat wat ruimte voor het leven - jullie leven - om zich te ontwikkelen zoals het dat doet. Geniet weer eens wat meer van vriendinnen, hobbies, films, etentjes. Maar: zonder je vriend. Het lijkt erop dat je je eigen vermogen om het goede voor jezelf te doen een beetje bent kwijtgeraakt, de focus ligt wat te veel op je relatie. Zo zie je ook vager, zie je moeilijker waar je staat.

Doe een voorzichtig, maar voor alles vreugdevol stapje terug naar je eigen kern. Ga er weer staan, Didi. Voor jezelf, voor je relatie én voor je leven.

Veel succes gewenst,
Maria

Ramon, 12-09-2012 12:39 #4
Mijn vriendin en ik zijn nu bijna 3 jaar samen en wonen 2 jaar samen. Nu heeft zij aangegeven dat ze ermee wilt stoppen omdat de verliefdheid bij haar weg is en dat ze alleen nog als een normale vriend van me houd. Wel willen we samen nog een kind waar we dan ook al 2 jaar mee bezig zijn, nu met hulp van het ziekenhuis. Uit testen bij haar en mij is alles goed alleen op de een of andere manier lukt het niet op de 'normale' manier. Ze geeft ook aan dat als ik naast haar lig in bed dat ze het benauwd krijgt of als ik haar aanraak of een zoen geeft dat ze dit liever niet wilt. Ik zelf ben nog stapelgek op haar en hou zielsveel van haar en begrijp het dan ook niet dat ze zich zo voelt over mij. We hebben nog wel sex samen omdat we beide gewoon soms zin hebben maar na de daad is ze weer afstandelijk. Ik wil zo graag dat het gevoel bij haar weer terug komt alleen weet ik niet hoe en wat ik hiervoor kan of moet doen of juist niet. Kwijt wil ik haar niet en wil alles, alles doen om onze relatie te behouden en het weer zoals vroeger te laten worden echter is de vechtlust bij haar weg. Zijn er dingen die ik alleen kan doen om het gevoel bij haar weer los te maken naar mijn toe? Reactie infoteur, 12-09-2012
Beste Ramon,

Een van de beste manieren om niet te krijgen wat (of wie) je hebben wilt, is het wanhopig graag te willen. Het lijkt erop dat je je eigen basis kwijt bent geraakt. Even afgezien van haar 'ik wil je kussen niet maar wel je kind' en jouw 'ik wil haar wel' (kort samengevat) is de vraag: Wie is Ramon? Wat zijn zijn idealen? Wie is de vrouw met wie hij zijn leven wil delen? Hoe correspondeert dit met deze vrouw?

En hoe zitten jouw ethische waarden in elkaar? Kun je het verantwoorden, een kind op deze wereld zetten in deze omstandigheden? Weet je zeker dat dit kind geen pion wordt, heen en weer geschoven tussen twee mensen die hun verschillen in mening, gedrag en gevoel nu al niet goed op een lijn krijgen?

Als er tussen stellen ruzie is, kan er hoop zijn. Als er onverschilligheid is, gaan relatietherapeuten hun wenkbrauwen fronsen. Als haar vechtlust voor de relatie echt weg is, wat zegt dit jou dan?

Ik zou liefst iedereen naar een psycholoog sturen, met een strippenkaart voor regelmatig onderhoud. Daaronder val ook jij, met de beste wensen voor jouw eigen welzijn. Als een partner in een relatie zich los wil maken, kan geen touw ter wereld die partner tegenhouden. Dat doet pijn. Maar het creeren van grotere knopen door jezelf, je behoeftes en je eigen verhaal in te willen wisselen voor de kans met je partner samen te blijven, leidt tot pijn waarmee je - zeker in geval van een kind - nog twintig jaar voortkunt. Zoek een professional, bijvoorbeeld een NIP psycholoog of een goede gecertificeerde coach, om jou centraal te stellen in alle vragen die je bestormen, en je te helpen jezelf terug te vinden. Voor een uitgebreider maar gratis antwoord kun je ook eens kijken op coach2day.nl of een andere gratis coaching-site.

Vanuit een solide 'zelf-basis' kunnen alle stukjes in je leven weer op hun plek gaan vallen. Vanuit een heen en weer zwalken tussen moed en wanhoop krijg je alleen maar meer brokken.

Ik wens je oprecht het beste en mooiste, en de kracht plus het inzicht om die dingen zelf in je leven uit te nodigen.

Maria

Liselore, 27-05-2012 16:12 #3
Mijn partner en ik zijn 2, 5 jr. samen en ik ben 37 weken zwanger momenteel.
De laatste tijd merk ik dat ik steeds meer problemen met heb het accepteren van bepaalde gewoontes van hem. Hij is toen we net met elkaar hadden begonnen met roken en heeft nu een hele vervelende hoest de gehele dag. Verder slaapt hokje graag regelmatig op de bank maar nu ik heb aangeven dat het me erg onzeker maakt wat vaker bij me in bed. Verder drinkt hij behoorlijk veel (5-9 eenheden per dag per week) en daar maak ik me soms best zorgen over.
Ik hou heel veel van hem en we kunnen er ook over praten.Hiij zegt dat hij zo is en dat ik hem zo moet accepteren en dat probeer ik ook maar het blijft inwendig bij me knagen.
Ik weet niet hoe ik het los moet laten, en of ik dit misschien niet moet accepteren.
Ik wil graag met hem verder, hoe kunnen we hieraan werken?
Groetjes Liselore Reactie infoteur, 27-05-2012
Beste Liselore,

Over die hoest zou ik me zorgen maken, ook namens mijn partner - maar nog veel meer over je ongeboren kind. Meeroken doet een kind ook in je buik, en rook heeft aantoonbaar slechte gevolgen voor de vrucht. Het is prettig dat je partner wel de bereidheid heeft getoond om vaker bij jou te slapen, dat betekent dat er wel een zekere flexibiliteit in zit. 'Accepteren zoals ik ben' is een prachtige kreet als je single bent (dan kun je daar fijn zelf aan werken en heet het zelfacceptatie), maar als het gaat om een relatie, en er is een partner die ergens gefundeerde problemen mee heeft, is de stelregel: niet jij, maar wij hebben een probleem. Er zit een tikfout in je regel over het drankgebruik, dus kan ik niet zien of je nu zegt dat hij 5 tot 9 eenheden per dag drinkt, of per week. Het eerste duidt op verslaving, het tweede brengt hem niet in de gevarenzone. Duidelijk natuurlijk dat een partner met eventuele verslavingsproblemen iets aan dit probleem moet gaan doen. Een verslaafde partner is niet per definitie de beste vader voor je kind, om het zacht uit te drukken. En jij draagt nu verantwoordelijkheid voor twee mensen: jezelf, en je baby.

Je hebt je probleem aangegeven bij je partner. Je communiceert. Dat schept een zekere duidelijkheid. Je hebt aangegeven in je mail dat je op zich met hem verder wilt. Dat schept ook duidelijkheid. Echter, het gaat er nu om de condities te creeren waarin een jong gezin kan groeien en bloeien. Zwaar roken en drinken hoort hier niet bij. Je zou kunnen besluiten nog een keer met hem aan tafel te gaan zitten, deze keer met gegevens van het Jellinek (als het klopt dat hij 5-9 eenheden per dag drinkt en niet per week) over dit aanwijsbaar problematisch drinkgedrag, en met wat gegoogelde cijfers over roken door je partner, en de risico's voor je zwangerschap. Nog maar te zwijgen van het kind dat straks eventueel meerookt zonder hiervoor gekozen te hebben… Leg hem de cijfers voor. Een verantwoordelijk aanstaand vader zal niet doorgaan met de claim 'geaccepteerd te worden zoals ik ben', maar zal aan het werk gaan om straks ook een verantwoordelijke vader te kunnen zijn. En die eis mag jij als aanstaand moeder bij je partner neerleggen. Uit naam van jezelf en uit naam van je baby.

Ik wens je veel wijsheid en succes.
Maria
(schrijver, coach, journalist)

Twijfelaar, 26-05-2012 14:15 #2
Wij zijn nu 7.5 jaar samen. Voor hem is het duidelijk, ik ben de vrouw voor de rest van zijn leven. Hij wil kinderen & trouwen, het huis hebben we al. Bij mij zijn de twijfels gaan groeien nadat een man die ik al sinds kindertijd ken, aanbod om de lust gevoelens die we voor elkaar hadden te beantwoorden. Het was altijd onschuldig geweest, maar met dit gesprek niet meer. We zijn er niet op ingegaan en ik houdt hem op afstand, maar hierdoor zijn mijn vragen begonnen:
- Wordt dit mijn enige man in mijn leven (op seksueel gebied)?
- Nooit meer de spanning & passie zoals 'vroeger'?
- Houd hij bewust van mij, of komt dit door zijn conservatieve manier van opvoeden?

Het feit dat we een turbulent jaar achter de rug hebben helpt niet mee met de kleine irritaties. Ik heb gesproken met hem over mijn gedachten, want ik wil er graag samen uitkomen. Alleen nu bij elke ruzie wordt dit onderwerp door hem 'verwijtend' aangehaald. wat de situatie enkel verslechterd. Kan ik hier zelf uitkomen, of moet ik toch hulp zoeken voor deze situatie? Ik krijg dat 'dode' gevoel als ik aan onze relatie denk, daar word ik heel verdrietig van en ik wil het gevoel niet accepteren, maar ik ben een gevoelspersoon. Reactie infoteur, 26-05-2012
Beste Twijfelaar,

Laat mij een vrouw zien die nog nooit soortgelije twijfels heeft gehad als jij, en ik kijk naar een vrouw die nog nooit een langdurige relatie heeft gehad.

Een van de beste manieren om die twijfels te voeden, is de spanning en lust die zijn gaan wegsijpelen, ontvangen van een andere man. Je amoureuze gevoelens zien wegsijpelen naar een andere man is niet iets dat je alleen maar overkomt, het is een kwestie waarin je een keuze moet maken. De enige dienstige afstand voor een stoorzender in je relatie, is een afstand die interactie onmogelijk maakt. Lees: geen mail, geen telefoon, niets. Heb je die kans en wil je je relatie niet opgeven, grijp die dan. Je twijfelt. Dat betekent meestal dat je nog iets samen uit te zoeken hebt. Veel waarschijnlijk, zelfs.

De keuze die hier te maken valt is: wil ik alles uit het vat halen dat in mijn huidige relatie zit? Of wil ik spelen met spannend vuur? Die laatste keuze is ook gerechtvaardigd, die mag je maken. Maar vergeet niet dat je aan passie nooit lang 's nachts je voetjes kunt warmen. Uiteindelijk zoeken we allemaal vooral de duurzame liefde, hoe aanlokkelijk spanning ook kan zijn.

Ooit schreef ik voor een maandblad een artikel over langdurige succesvolle relaties. Weet je wat die gemeen hadden? Het feit dat beide partners een gezonde dosis realiteitszin hadden: ja, we zouden het met een ander ook leuk kunnen hebben. Maar nee, we kiezen voor elkaar. Huizenhoge passie heb ik in deze mensen niet bespeurd. Wel liefde, saamhorigheid, verbondenheid - en de keuze om door dik en dun samen verder te gaan. En zelfs een zekere nuchterheid, die haaks staat op het 'onderste uit de kan' gevoel dat bladen, films enzovoorts bij je oproepen. Blijven kan de moeilijkst mogelijke keuze zijn, zeker nu de media ons blijven voorspiegelen dat de echte liefde altijd elders is: in een toekomstdroom, in een ideale man, in de situatie die we nog net niet hebben bereikt maar gaan bereiken als we aan dit of dat sleutelen.

Er zou een strippenkaart aan elk stel moeten worden uitgereikt voor relatietherapie. De drempel daarheen is nog veel te hoog, terwijl zelfs een paar sessies enorm veel resultaat kunnen brengen. De kans dat een koppel na een turbulent jaar zelfstandig uit de sores komt, is aanwezig. Als je echter in mechanismes belandt zoals jij ze beschrijft, is het tijd om gewoon een website als van het NIP op te zoeken (erkende psychologen), of voor mijn part al dan niet online de Gele Gids erop na te slaan, en een gespecialiseerde relatietherapeut in de arm te nemen. Dan heb je vaak verbazend snel zicht op de kwestie 'wel of niet een toekomst samen.' Vaak is een houding die jou diep kwetst, uit te lepelen tot een volkomen begrijpelijke misvatting, en dan ben je alweer een stap dichterbij elkaar. Mannen en vrouwen functioneren nu eenmaal verschillend. Maar het zou je kunnen verbazen hoe veel liefde er onder dat rare Mannen-komen-van-Mars-gedrag schuil kan gaan! Ook voor jou.

Als je nou samen die toekomst nog blijkt te hebben, dan is het tijd om in je relatie te investeren. Durf ook de sensuele spanning op te zoeken en wat grenzen op te zoeken - mits je jezelf niet verliest uiteraard. Veel mensen zien hun relatie opbloeien door bijvoorbeeld alleen of samen een cursus tantra of seksuele tao te gaan doen, en daarmee nieuwe seksuele horizons te verkennen. Zeker vrouwen hebben vaak nog geen enkel idee van de mogelijkheden die wij zelf hebben om ons erotische leven interessanter te maken… Er zijn ook tal van stellen die een paar leuke kleine speeltjes in de kast hebben gestopt, zoals erotische stukjes genotsverhogende techniek of ander spannends. Spelletjes zijn niet voor afwijkende types, ze zijn gemaakt voor mensen zoals jij en ik!

Tot slot: de beste manier om het benauwd te krijgen over de rest van je leven, is je voor te proberen te stellen hoe die rest eruit gaat zien. Op de vraag 'wordt dit de enige man in mijn leven' hoef je dus niet eens in te gaan. Kwel jezelf niet met zulke dingen! Het leven is met pakweg een jaar al niet meer wat je had gedacht, het presenteert ons constant verrassingen. Dat brengt risico, maar ook volop kansen. Wees open voor wat er op je afkomt, en serveer je huidige relatie niet af voor je binnen die relatie hebt gedaan wat je kunt om via het ontdekken van alle mogelijke facetten ervan een boost te geven voor de toekomst.

Allerlei goeds gewenst,
Maria
(schrijver, coach en journalist)

Elise, 24-04-2012 21:10 #1
Ik kom er voor mezelf gewoon niet uit! Ben nu ongeveer acht jaar met mijn man samen, 3 jaar getrouwd. De laatste tijd weet ik me geen raad, ik stel me vaak de vraag of hij het wel is met wie ik oud wil worden en wordt hierdoor heel verdrietig. Van al dat twijfelen word ik niet echt gelukkig. En ik weet ook niet precies waar de schoen nu wringt, hij is wel lief voor me. Reactie infoteur, 29-04-2012
Beste Elise,

Je zit rond de beruchte periode van de 'seven year itch', die een relatiedip kan opleveren die sterk past bij de grote vragen die je omschrijft. Dan is er niet per se iets mis met je relatie, maar is het tijd voor jouzelf om je dromen, idealen en wensen voor de toekomst op een rijtje te zetten. Ik zeg niet dat dit bij jou per definitie aan de hand is, maar laat je in elk geval door media en films niet gek maken als het gaat om het ideaalbeeld van de liefde. Zet echter wel even wat zaken voor jezelf op dat genoemde rijtje. Mag ik je het boek 'Scheiden of blijven' aanraden van Mira Kirschenbaum? Zij geeft ijzersterke checklists en praktische aanwijzingen die ik zelf verbluffend goed vind helpen bij vragen zoals de jouwe. Ik hoop dat het nog in de handel is, anders is de bibliotheek, een website met aanbod in tweedehands boeken of de Engelse versie van het boek, bijv. via Amazon een optie. Veel wijsheid en alle goeds gewenst.

Maria

Infoteur: Mariawrites
Laatste update: 26-09-2014
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 11
Schrijf mee!