InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Heeft jouw partner een probleem?

Heeft jouw partner een probleem?

Heeft jouw partner een probleem? Wat gebeurd er met een relatie als je partner een probleem heeft? Met bv alcohol of drugs? Wat gebeurd er met een relatie als je niet tijdig ingrijpt? Blijf je, omdat je hoopt dat je partner veranderd? Ga je uit elkaar omdat de relatie te slecht is om door te gaan? Wat moet je doen voordat het te laat is? Blijven, uit elkaar gaan of scheiden?

Getrouwd zijn met een alcoholist

Je partner heeft een probleem, met alcohol. In de beginjaren van de relatie heb je misschien niet opgemerkt dat er een probleem was, maar hoe langer de relatie duurde, kwam er een tijd dat je besefte dat je partner een groot alcohol probleem heeft. De partner zelf met het probleem ervaart het probleem niet: “Het is voor de gezelligheid.” Maar je zal maar getrouwd zijn met een partner die een kwade dronk heeft en waar geen land meer mee te zeilen is, dag in, dag uit. Elke dag opnieuw.

Je partner is een alcoholist, blijf je of ga je?

Als er mishandelingen plaatsvinden tijdens dronken buien van de partner met een alcoholprobleem: ga! Je partner zal na afloop misschien een hoop berouw tonen (“Zo was het echt niet bedoeld, want ik hou toch van je?”) maar besef een ding heel goed: liefde doet geen pijn. Een alcoholist houdt niet van zijn partner: hij/zij houdt van de alcohol.
Vinden er geen fysieke mishandelingen plaats en na jaren en jaren getrouwd te zijn met een alcoholist, blijf je dan omdat je hoopt dat je partner alsnog veranderd? Hoop je na al die jaren dat de liefde voor de alcohol plotseling verandert in liefde voor jou?

Alcoholprobleem: het maakt jou leven en je relatie kapot

Als je partner een probleem heeft met bv alcohol, kan dat ons vreselijk doen twijfelen over onze relatie: moeten we blijven? Of moeten we gaan?

Alcolisme binnen een relatie: eis een verandering

Wat gebeurd er binnen een relatie als je partner een probleem heeft met bv alcohol? Laat je het op z´n beloop, met alle nare gevolgen van dien, of ga je op je strepen staan en EIS je van je partner grote veranderingen?
Niemand kan iemand veranderen zonder dat diegene daadwerkelijk wil veranderen. Staat jouw levensgeluk echter op het spel en heb je echt geen leven meer binnen de relatie als je partner een kwade dronk heeft, dan mag (moet!) je van je partner eisen dat er heel snel veranderingen plaats moeten vinden.

Iemand veranderen binnen de relatie

Je kan je partner niet veranderen, je moet je partner accepteren zoals hij/zij is, net als jouw partner jouw moet nemen zoals jij bent. Toch? Vooral de ontkenning van partners met alcoholproblemen dat ze überhaupt een probleem hebben is berucht: “Ik drink voor de gezelligheid.” Elke dag opnieuw drinkt je partner uit gezelligheid, dat langzaam verandert in een kwade dronk, waar geen land meer mee te zeilen is en uiteindelijk knock-out gaat in de vroege uurtjes.
Bekijk het volgende rijtje, is het van toepassing?
  • Is je partner in staat toe te geven dat er een probleem is, dat je partner een probleem heeft?
  • Is je partner bereid te veranderen?
  • Kan jij in de relatie zover komen dat het probleem van je partner jou en je leven niet meer stoort?
  • Denk je dat je partner kan veranderen, echt reëel veranderen? Of hoop je het?

Eisen? Waarom moeten we een verandering eisen van een partner met een probleem?

Het is voor je eigen gemoedsrust, stel: je bent 32 jaar getrouwd geweest met een alcoholist (of met een partner met een ander probleem) en je hebt niets geeist; je hebt alles op z´n beloop gelaten. Als je vervolgens toch uit de relatie stapt, kan je jezelf wel voor de kop slaan dat je 32 jaar van je eigen leven hebt vergooid. Voor je eigen innerlijke rust is het belangrijk om alles gedaan te hebben om je relatie alsnog te redden.

Welke problemen van je partner doen jouw twijfelen over de relatie?

Wat maakt een probleem van je partner een probleem? Het is een probleem wanneer het jouw leven ondraaglijk maakt en de relatie kapot maakt. Dat kunnen verschillende soorten problemen zijn, enkele daarvan kunnen zijn:
  • Drugsproblemen,
  • Energieproblemen, je partner ligt dagelijks op de bank en voert niets uit,
  • Je partner heeft en toont geen enkele belangstelling voor jou,
  • Je partner sart je de hele dag,
  • Je partner wil altijd gelijk hebben,
  • Je partner maakt van het huis een grote smerige, onopgeruimd en niet schoongemaakt thuis,
  • Je partner is het toppunt van paranoia,
  • Je partner is een controlfreak: hij/zij wil alles onder controle hebben,
  • Je partner shopt en winkelt dagelijks buitensporig veel te veel,
  • Je partner heeft een gat in zijn/haar hand, geeft geld uit dat er niet is,
  • Je partner liegt dagelijks en verteld tijdens belangrijke zaken niet de waarheid,
  • Je partner steelt,
  • Je partner vernederd je, stelt dat je niets waard bent,
  • Je partner is ziekelijk jaloers.

Kenmerk probleem van je partner

Heeft jouw partner een probleem? Een probleem dat jouw leven praktisch onmogelijk maakt? Een probleem dat je relatie kapot maakt? En ontkent je partner in alle toonaarden dat hij/zij een probleem heeft? Juist! Dat is het kenmerk: de ontkenning van je partner dat hij/zij een probleem heeft.

Je partner heeft een probleem, wanneer moet je gaan?

Als jouw eigen partner binnen jullie relatie of huwelijk een probleem heeft en dingen doet die de relatie zo slecht maakt om er nog mee door te gaan, als jij vervolgens jouw partner hebt doen laten inzien dat het probleem van jouw partner de relatie kapot maakt, en je partner ziet dat niet als een probleem: zal het probleem van je partner binnen de relatie erger worden.
Met de wetenschap dat je partner geen enkele verandering wil ondergaan, wil jij dan werkelijk de rest van je leven bij deze partner blijven die zowel jou als je relatie of huwelijk kapot maakt?

Tijd om weg te gaan

Als je partner echt niet kan inzien wat jou zo sterk in hem of haar tegenstaat, en dat jij door het probleem van je partner weg wil gaan, dan is het echt tijd om te gaan.
© 2009 - 2017 Roberta, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Is jouw partner nog aantrekkelijk en aardig?Is jouw partner nog aantrekkelijk en aardig?Tijdens de zoektocht naar het antwoord op de vraag: "Blijven? Uit elkaar gaan of scheiden?" is het belangrijk om te acht…
De relatie of huwelijk in therapieDe relatie of huwelijk in therapieMensen met een relationele twijfel: “Blijven? Uit elkaar gaan? Of gaan scheiden?” kunnen bijzonder goed geholpen worden…
Seksuele problemen binnen de relatie of huwelijkSeksuele problemen binnen de relatie of huwelijkKunnen seksuele problemen de relatie of huwelijk zo dusdanig negatief beinvloeden dat de partners in een relationele twi…
Relatie is te slecht om er mee door te gaanRelatie is te slecht om er mee door te gaanWat doet het gevoelsmatig met je als je beseft dat je relatie of huwelijk te slecht is om er mee door te gaan? Welke emo…
Twijfel: Blijven? Uit elkaar gaan of gaan scheiden?Twijfel: Blijven? Uit elkaar gaan of gaan scheiden?Je relatie is te goed om uit elkaar te gaan, maar te slecht om te blijven. Scheiden of blijven? Een vraag die miljoenen…
Bronnen en referenties
  • Scheiden of blijven (Too good for leave, too bad to stay) - Mira Kirshenbaum - Archipel - Amsterdam, Antwerpen

Reageer op het artikel "Heeft jouw partner een probleem?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Martina, 02-04-2013 03:03 #9
Hoi, ik wou even een stuk van mijn verhaal kwijt, ik ken me vriend (ex) nu al jaren, hij was altijd een vriend van mijn broer, ik was vroeger en nu nog stapel gek op die jonge, sinds bijna 3 maand zijn we samen, ik weet dat hij een alcohol verslaving heeft, maar liet me er niet van afschrikken, nu langzaam lijkt het wel of hij dingen ziet die er niet zijn, hij zegt dat ik jaloers ben en bezitterig, maar juist niet, hij komt bij mij en gaat niet weg, blijft liggen en moppert met mij, wat ik allemaal in me hoofd haal, denk niet eens veel na, alleen aan me kids, hij liegt steeds meer en me vriendinnen zijn allemaal slecht, de ene keer doet hij heel lief en ook heel fatsoenlijk maar op de ene of andere moment draait hij om, of hij dan dronken is, geen idee, en kan dan ook niks meer zeggen, want hij heeft en zal gelijk hebben, ik ben zo verliefd op die jongen, en hij doet zo koud tegen mij, alleen 's morgens als die net wakker is, is hij lief. ik wil hem natuurlijk niet kwijt raken, maar dat heb ik al denk ik, maakt ook niks uit, ik wil hem zo graag helpen omdat ik voor hem het beste wil en ook dat hij gelukkig is zonder alcohol. Waar kan hij terecht wat kan ik doen of zijn familie?

Bij voorbaat dank voor tips :-) groetjes Tina

Wijntje, 15-04-2012 12:02 #8
Hallo ik ben 18 jaar en ik heb een afstandsrelatie met mijn vriend van 22, we hebben nu een relatie voor een half jaar ongeveer en daarvoor sprak ik hem een jaar lang via internet, ik heb hem leren kennen via een vriendin die hem ook via internet kende.
In die tijd dat we via internet spraken had hij wel eens van die uitvallen over zijn moeder dat hij echt heel erg boos op haar kon zijn… Ik wist ook dat hij geadopteerd was, vanuit een hele instabiele omgeving en dat zijn adoptie moeder 4 jaar terug op zijn 18de zelfmoord pleegde…
Hij dronk wel eens, maar ja dat doen we allemaal…
toen we een half jaar contact hadden via internet liet hij me wel merken dat hij me wel leuk vond en wel af wilde spreken en ik zag dat ook wel zitten ja…
uiteindelijk die avond voor dat hij zou komen begon hij me ineens uit te schelden via internet… en via me mobiel en alles… nou goed ik was daar dus best stuk van… de volgende dag had ik gelijk wat anders gepland en gaf hem dus niet de kans om langs te komen noch zijn verontschuldiging of verklaring af te leggen.
we hebben toen 2 maanden geen contact meer gehad en toen ik op vakantie was met een vriendin en net al die gekkeheid met hem begon te vergeten (want ik vond hem echt wel leuk) smsde hij me. we kwamen weer in contact en na 3 maanden deden we weer een afspraak poging… ik weet wel dat hij me al 2 weken van te voren begon te bellen en dat hij huilend aan de telefoon zat, vragend of ik wel echt om hem gaf, ook op msn deed hij dat soort dingen… en toch 9 van de 10 keer was hij aardig en vriendelijk en heeft hij de grootste plannen als het gaat om positieve dingen… want hij is echt wel slim en heeft een goed hart!
de eerste paar ontmoetingen waren geweldig! tot het moment dat hij me weer ineens toen we 2 weken niet hadden afgesproken me weer begon uit te schelden enzo… ik had hem dat vergeven met de naïeve gedachten dat hij gewoon dronken was…
later gebeurde dit nog een keer alleen minder erg… en hij had nooit echt een reden waarom hij het deed als ik er naar vroeg… nu hebben we nog steeds een relatie een half jaar later… ik zie hem bijna elke week… en hij kan niet te lang zonder me, en niet te lang met me… hij zoekt constant een uitweg om maar iets van alcohol te kunnen kopen…
vorige maand had hij een maand lang geprobeerd geen alcohol te drinken… en och wat was hij sacherijnig de eerste week… gelukkig de 3 weken daarna niet echt…
toen ik dus afgelopen weekend bij hem was… kocht hij ineens weer een fles wijn en hij zei, ja dat is een cadeautje voor je moeder… ik dacht van ehh ok dan leuk? maar ik had al mijn bedenkingen…
later die avond dronk hij die fles zelf leeg… met de smoes dat hij er niet langer tegen aan kon kijken… Ik was er best wel van slag af… Gelukkig had hij die avond, want als hij drinkt moet gelijk die hele fles wijn leeg, geen kwaaie dronk… en omdat ik niet wilde dat hij heel die fles in zijn eentje wegzoop zorgde ik dat ik in ieder geval 1 a 2 glazen mee dronk…
maar nu vervalt hij weer terug… volgende week zijn mijn opa en oma 50 jaar getrouwd en hij ziet er heel erg tegen op om naar dat feest te gaan, hij is niet zo'n familie mens…
Hij maakt ook vlogs (video blogs) voor Youtube… en in de laatste die ik zag zag ik alweer 3 flessen wijn achter hem op het aanrecht staan…
Ik lijd onder het idee dat hij er aan ten onder zal gaan, en plus daarbij is hij ook niet echt aardig tegen mij als hij een paar dagen geen alcohol heeft gedronken…
en soms dan wilt hij proberen het niet meer te doen, maar valt hij weer terug… en hij geloofd niet dat hij alcohol verslaafd is, hij zegt verslavingen zitten tussen je oren, dat bestaat alleen als je dat zelf geloofd…
Nou volgens mij heeft hij, op hoe jong hij ook is (22) echt wel een alcohol probleem…
En het nare is… ondanks dat mensen zeggen van ja je moet bij hem weg, kan ik dat niet… Ik voel zoveel compassie voor die jongen, ik geef zo veel om hem, dat het alleen maar zeer doet als ik denk aan het weg gaan bij hem… + daarbij denk ik dat hij alleen maar dieper zal zinken of ten onder gaan als ik hem zou verlaten en dat wil ik NIET laten gebeuren… Ik geloof dat hij en ik wel een goede toekomst kunnen hebben, daar ben ik echt heilig van overtuigd, maar dat alcohol probleem ik weer echt niet wat ik daar nu mee moet…
Ik hoop dat jullie me hier mee kunnen helpen? want mijn ouders kunnen hier niets mee…

groetjes :-)

Luna, 09-03-2012 16:12 #7
Ik ben 45 jaar en heb nog niet veel geluk gekend op relationeel vlak. Blijkbaar bots ik steeds op mannen waar wel iets mis mee is. Mijn vorige ex, waarmee ik 4 jaar geleden een LAT relatie mee had, vergat me te vertellen dat hij getrouwd was. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Begin januari ging ik stappen met een vriendin, en heb ik een vriendelijke man leren kennen, weliswaar door toedoen van die vriendin, want ik ga sowieso niet stappen in de hoop om iemand te leren kennen. Nu met die man klikt het ongelooflijk goed, niet op alle vlakken, ik ben nogal cultuurminnend ingesteld (muziek, theater, etc…) en dat zijn zaken die ik niet met hem kan delen, maar goed je kan niet alles hebben. Vorig weekend zijn we een paar daagjes met vakantie geweest en dat was echt heel erg fijn. Maar een paar dagen voor ons vertrek, vertelt hij me plots, dat hij zich vorig jaar vrijwillig heeft laten opnemen in een instelling om van zijn alcoholverslaving af te komen. Ik was erg verbaasd, boos en verward. Onze weekendtrip had als doel om elkaar beter te leren kennen. We zijn nu een 6-tal weken samen en we hebben samen bij het eten regelmatig wijn gedronken, nooit overdreven. Als we gaan stappen, drinkt hij wel een paar biertjes. Ik ging ervan uit dat ik het hele verhaal wel te horen zou krijgen tijdens onze trip, maar omdat we het zo fijn hadden samen, hebben we er niet over gepraat. We zijn terug thuis. Ik ben verliefder geworden op hem en ik dacht dat het allemaal wel een storm in een glas water zou zijn. Na onze trip wou hij me snel weer zien en dan is alles eruit gekomen. Sinds zijn pijnlijke scheiding in 2006 begon hij te drinken. Niet van 's ochtends tot 's avonds. Tot overmaat van ramp, verloor hij na meer dan 20 jaar zijn job, en op een tijdspanne van 2 jaar verloor hij een zus en een broer aan kanker. Niet erg bevorderlijk voor het emotioneel welzijn. Hij heeft zich een eerste keer laten opnemen 2 jaar geleden en dan nog eens vorige zomer, omdat hij hervallen was. Tot hij mij leerde kennen, stond hij "droog". Het heeft hem erg veel moeite gekost om me dat allemaal te vertellen en ik voel me erg slecht, want tenslotte hebben wij samen van etentjes vergezeld van een fles wijn, genoten. Hij gaat elke week nog naar bijeenkomsten van lotgenoten. Omdat ik al zoveel heb meegemaakt op relationeel vlak (gelukkig ben ik nooit getrouwd en heb ik geen kinderen), weet ik helemaal niet wat ik moet doen. Ik wil eindelijk eens een man zonder problemen, op onze leeftijd is dat moeilijk, want iedereen sleept wel "emotionele bagage" mee, dat geldt ook voor mij. Ik heb hem gezegd dat ik een weekje voor mezelf wil en dat ik even afstand wil nemen. Ik verwijt hem dat hij het niet eerder vertelde, want dan had ik nooit die trip geboekt. Maar ik begrijp dat het moeilijk was voor hem, vooral omdat hij weet dat mijn broer alcoholist is, maar deze laatste geeft het niet toe. Daarom denk ik dat hij het niet dierf vertellen. Hij drinkt niet zoveel als mijn broer. Maar eigenlijk heb ik geen zin in problemen, om steeds met de angst te zitten of hij weer gaat hervallen. Hij is nu ontzettend bang me te verliezen. Ik vind dat ook hij recht heeft om een relatie te hebben. Hij weet zelf dat hij de enige is die z'n probleem kan oplossen. Ik ben zelf een levensgenieter en ik drink graag een glaasje in gezelschap, maar ik weet wanneer ik genoeg heb. Ik vind het zo fijn dat ik met m'n vriend gezellig van een glaasje kon genieten en nu dit. Ik weet dat alleen ik kan beslissen of m'n vriend en ik bij elkaar blijven, we hebben ook nog nooit ruzie gehad. Mag mijn vriend ooit nog wel drinken? Of moet hij volledig stoppen? Ik ben gewoon bang. Volgende week moet ik een beslissing nemen en ik ben radeloos.

Marco, 25-11-2011 15:40 #6
Ik weet nog niet wat ik doe. Mijn vrouw is aan de drank EN ze is depressief. Ze onthoudt alleen de negatieve gebeurtenissen en ligt hele dagen op bed. Als ze wakker is klaagt ze vooral. Haar activeren lukt mij niet. Het is moeilijk om aardig tegen haar te blijven en soms lukt me dat gewoon niet meer. Ik kan haar niet in de steek laten nu, alhoewel dat misschien wel het beste is voor haar. Ze is sinds kort ook haar werk kwijt geraakt en ik heb voor haar een uitkering aangevraagd en doe de sollicitaties (brieven) voor haar. Ik weet niet wat ik verder kan doen voor haar…

Leena, 11-07-2011 23:14 #5
Ik ben een 27 jarige vrouw. Ik ben op dit moment 40 weken zwanger, kan dus elk moment bevallen.Mijn vriend ( 28 jr) heeft een zwaar drugs- en alcoholverleden. Hij heeft al tal van keren geprobeerd om te ontwennen, maar hervalt steeds weer. Ik ben na 4 maanden samen te zijn met hem, zwanger geraakt. Hij heeft zich toen 1 maand laten opnemen, ik heb hem daarin steeds gesteund, ik heb alles gedaan voor hem en steeds in hem geloofd.zelfs terwijl zijn ouders me zeiden dat ik niet te hard mocht hopen.zij kennen hem tenslotte al zijn hele leven. Mijn hele zwangerschap is een hel geweest, ik ben op 7 maanden moeten stoppen met werken omdat ik op mijn werk niet meer kon verbergen dat er thuis iets serieus mis was.Hij heeft me meermaals geslaan tijdens mijn zwangerschap, en ook steeds weer 't gevoel geven dat alles mijn schuld was. Nu heeft hij net 2 maanden in de gevangenis gezeten, hij is net op tijd vrij om toch nog de geboorte te kunnen meemaken.Ik had gedacht dat er nu echt iets zou veranderen, maar in de 4 dagen dat hij thuis is, heeft hij 2 dagen gedronken, en niet een beetje. Ook meteen weer schreeuwen als ik geen zin heb om dan nog iets te gaan doen 'savonds, maar ik sta op bevallen, ik heb gewoon geen energie meer. Ik wil gewoon rust. Ik heb zo ontzettend veel moeite moeten doen om hem uit de gevangenis te krijgen terwijl ik zelf eigenlijk compleet uitgeput was door heel de situatie en natuurlijk door mijn zwangerschap, en hij ziet het precies niet eens in, mijn hart is echt gebroken. Hij heeft me in het verleden al zo vaak vernederd, hij vindt alles van zelfsprekend wat ik voor hem doe. Ik wil mij echt losrukken van hem. Het is zoals er beschreven staat in het artikel: hij houdt niet van mij, hij houdt van de alcohol. Ik denk wel dat hij ergens wèl van mij houdt, maar gewoon zo hard blijft ontkennen dat hij zo'n groot probleem heeft. Ik heb daardoor vaak medelijden met hem, maar met mijn baby'tje op komst, wil ik nu echt een einde eraan maken, ik leef in constante stress en angst, ik moet me constant aanpassen aan hoe hij wilt leven, ik heb zelf geen sociaal leven meer, ik kan mijn ouders niet eens zien zo vaak als ik zou willen, omdat ze zouden merken aan mij dat er iets niet in orde is. Ik moet het nu nog een tijdje zien uit te houden omdat ik niet weet waar ik dan moet gaan wonen met onze dochter. Ik kan bij mijn ouders terecht, maar ik wil absoluut op eigen benen staan. Ik denk dat ik maar bij de ocmw een ga langsgaan, maar ik weet niet of zij me zullen helpen. Ik wil iets van mijn leven maken, met hem zal mijn leven aan mij voorbijgaan. Ik ben op een punt gekomen dat ik niet meer in hem geloof, ik denk ( en het doet mij pijn om het toe te geven, want ik wens hem niets dan het beste) dat hij, ook al is hij nog jong, nooit voor een ander leven zal kiezen. Zijn kindje wat eraan komt zal daar niets aan veranderen, al wil hij dat zo graag geloven. Ik kan niet meer meegaan in de leugens die hij zichzelf wijsmaakt. Ik zit hier al de hele avond met voorweeën en hij ligt zat te brabbelen in bed, dus.mijn hoop is op verbetering is weg. Het enige dat ik hoop, is dat ikzelf de komende tijd sterk zal kunnen zijn, om voor mijzelf en mijn baby'tje alles op orde te stellen voor de toekomst. Ik heb een goed diploma en de liefste ouders en broers die ik wensen kan, ik ga het zelf moeten waarmaken. Al de tijd, moeite, liefde, vriendschap die ik in hem gestoken heb.die ga ik nu in mijzelf en mijn dochter steken. Ik moet 't hier wel nog enkele maanden zien vol te houden, en ik zie hem graag, dus ik wil niet weer gaan vergeven en WEER opnieuw proberen, ik hoop dat ik nu echt de kracht ga hebben om me tegen die gevoelens te verzetten. Het moet, want ik zit in de hel, en ik wil eruit. Reactie infoteur, 28-07-2011
Lieve lieve Leena,

Wil jij asjeblieft asjeblieft aan je kleintje denken? Als jij als volwassenen eigenlijk al niet bestand bent om met een aan alcohol verslaafde man te leven, die jou zelfs slaat terwijl je zwanger bent, hoe moet zo´n kleine uk zich dan standhouden? Je beschrijft het zelf heel mooi: alle liefde, alle tijd, alle moeite en alle vriendschap die je in hem hebt gestoken: kan je nu beter steken in je dochtertje! En ik vermoed dat jouw schoonouders je heel graag willen helpen als zij daardoor weten dat hun kleindochtertje veilig is. En natuurlijk wens je hem het beste, maar je dochtertje verdiend ook het allerbeste! Jij trouwens ook!

Beste Leena, ik wil jullie alledrie het aller beste toewensen, maar denk asjeblieft aan de toekomst van je dochtertje. Ik wil je heel graag alle sterkte en wijsheid toewensen voor de toekomst!

Met vriendleijke groet, Roberta

Ankie, 19-02-2011 18:46 #4
Hallo, Mijn man is alcoholist. Na 14 jaar huwelijk gaan we scheiden. Het was voor mij een moeilijke beslissing, want ondanks alle ellende geef ik nog om hem. Toch zou ik iedereen aanraden die leeft met een alcoholist, zoek hulp bij Novadic Kentron en/of Maatschappelijk werk. Vooral aan het laatst genoemde heb ik veel steun. Momenteel woon ik weer op mezelf en geniet van de rust. Heerlijk. Een aanrader voor iedereen die een relatie heeft met een alcoholist: wint "het gif"? KIES VOOR JEZELF! Reactie infoteur, 21-02-2011
Beste Ankie,

Heel hartelijk dank voor je bericht en voor het goede advies. Ik hoop van ganser harte dat anderen die in dezelfde situatie zitten, hoop uit kunnen putten.

Ik wil je heel graag veel sterkte toewensen tijdens de scheiding en je heel veel geluk toewensen voor de toekomst! Geniet van je leven!

Met vriendelijke groet, Roberta

Wanhopig, 22-08-2010 18:53 #3
Ik ben van oorsprong Nederlandse en mijn man heeft de Poolse nationaliteit. We wonen ook in Polen. Op dit moment heeft mijn man grote problemen door zijn alcoholisme. Hij vergeet dingen, raakt dagen kwijt, is erg onredelijk wanneer hij dronken is, heeft problemen met dingen die er niet zijn en probeert mij overal de schuld van te geven. Hij heeft lichamelijke problemen, slaapt maximaal 2 uur achter elkaar omdat hij dan aan alle kanten aan het trillen is en geen controle over zijn lichaam heeft. Hij begint 's-morgens om 6 uur al met de eerste 100 ml wodka, om 7 uur de volgende 100 ml, om 10 uur de volgende 100 ml en dat gaat zo de hele dag door. Hij drinkt gemiddeld 700 a 800 ml wodka per dag. Is minimaal 2 keer per dag dronken en slaapt over de hele dag en avond om de haverklap korte tijd omdat hij moe is. Hij krijgt nu ook problemen met ademhalen omdat (zijn woorden) hij zijn longen ook voelt trillen en shaken. Het is af en toe net een vis op het droge. Hij zweet heel erg, ligt constant hardop te praten in zijn slaap en is onrustig, zelfs wanneer hij zweet dan ruikt dat naar alcohol, hij heeft last van zijn ogen omdat hij minder scherp ziet, schrikt heel erg en is angstig enz. Hij is erg nerveus en grijpt dan naar de wodka om rustiger te worden. We hebben vaak woorden omdat hij dan zo onredelijk is en ik er gewoon van baal dat hij constant dronken is. Iedere keer belooft hij weer dat hij stopt met drinken maar iedere keer heeft hij weer een ander excuus. Ik word er gewoon moedeloos van en ik wil hem helpen maar ik weet op dit moment gewoon niet meer hoe. Ik probeer rustig te blijven als hij weer onredelijk tegen me is en als ik al merk dat de ruzie eraan zit te komen omdat ik dat al zie aan de verandering in zijn ogen. Hij is gewoon heel erg veranderd. Als hij niet gedronken heeft of weinig, en dat is dan 's-morgens vroeg dan hebben we het gewoon gezellig maar naar mate de dag vorderd dan zie je hem veranderen. Als we met vrienden zijn is alles goed en hebben we een goeie tijd maar zodra die de deur uit zijn dan kan hij veranderen als een blad aan de boom en krijgen we ruzie om de gekste dingen. Ik ben 13 jaar ouder dan hij en het is een hele goeie vent wanneer hij niet dronken is maar ik weet gewoon niet meer wat te doen. De alcohol verandert hem te veel, je ziet hem gewoon aftakelen en hij is pas 36. Hij is vaak emotioneel omdat hij weet dat hij mij hierdoor kwijt aan t raken is. Hij wil vechten tegen de alcohol maar hij weet niet hoe omdat hij ook bang is voor alcohol epilepsie. Hij weet dat hij alcoholist is en erkent het ook en hij wilt er ook van af maar hij is erg zwak en is bang voor wat er kan gebeuren. Kunnen jullie mij alsjeblieft raad geven wat ik kan doen of hoe ik moet reageren want ik weet het echt niet meer. Reactie infoteur, 21-02-2011
Beste Wanhopig,

De alcohol heeft jou en je man totaal in zijn greep. De alcohol bepaald jullie leven. In de morgen al zo vroeg beginnen met deze hoeveelheden alcohol… geen wonder dat je wanhopig bent! Het lichaam van je man begint uitgeput te vraken, als het al niet uitgeput is.

Wat verwacht je van een relatie beste Wanhopig? Heb je nog puf om er voor te vechten? Echt te vechten? Geen ruzie maken, maar hem richting een afkickcentrum brengen? Kan je het vervolgens aan dat je man na het afkicken, als hij al afkickt, misschien weer verslaafd kan raken? Kan je het aan dat jullie dan weer opnieuw moeten beginnen? Kan je dit nog jaren en jaren volhouden? Kan je het aan dat jij jezelf compleet wegcijfert?

Beste Wanhopig, ik kan je helaas niet vertellen wat je moet doen, het is jou leven en je moet je eigen keuzes maken. Maar als hij jou echt niet kwijt wil en hij beseft dat hij een alcohol probleem heeft, waarom vecht hij dan niet? Dat is een vraag die je voor je zelf moet beantwoorden. Geef je genoeg om hem om de rest van jullie leven samen te laten domineren door de alcohol? En misschien een zeer pijnlijke en persoonlijke vraag: slaat hij je als hij gedronken heeft?

Beste Wanhopig, ik wil je heel graag heel veel succes en sterkte toewensen en luister naar je hart!

Met vriendelijke groet, Roberta

Claudia, 20-06-2010 13:09 #2
Hallo
ik heb sins 8weken een lieve vriend waar ik zeker heel veel om geef
der is alleen een probleem hij is verslaaft aan de drank alleen bier
nu de laaste week heeft hij in een insteling gezeten hij was 12 dagen clean
nu sins een week drinkt hij weer ik moet zeggen ik heb der geen probleem mee om ik hem niet anders ken
nu na een week zie ik hem weer en hij is dood ziek ook drugs gebruikt en ja dan ga je wel even onder uit
ik wil hem helpen maar wat moet ik doen hij is zo lief voor me
wat moet ik doen
hoop op hulp Reactie infoteur, 22-06-2010
Beste Claudia,

Het is ontzettend lief van je dat je zo graag je vriend wil helpen, de vraag is echter of hij geholpen wil worden. Alcolisten of alcoholverslaafden ontkennen dat ze een drankprobleem hebben, dat ze uberhaupt een probleem hebben, en dus zien ze niet in waarom ze geholpen dienen te worden.

Als je vriend ontkent dat hij een probleem hebt, kan jij niets doen. Je zal altijd machteloos aan de zijkant staan.

Partners van alcolisten en verslaafden raken maar al te vaak depressief van de gehele situatie. Er is geen echte relatie mogelijk aangezien de verslaafde alleen van zijn verslaving houdt. Dat moet je echt heel goed gaan beseffen beste Claudia: de verslaafde houdt alleen van zijn verslaving! Kan je daar tegen en kan je het aan om in zo´n relatie verzeild te raken?

Verslaafden zijn over het algemeen bijzonder "sociale" mensen, ik lees het terug in je berichtje als je schrijft: "hij is zo lief voor me." Een masker om de verslaving te maskeren, is hij nog steeds lief voor je als hij gedronken heeft beste Claudia?

Ik heb een aantal links voor je gevonden waarvan ik hoop dat ze nuttig voor je kunnen zijn. Partners van verslaafden die met elkaar hun ervaringen kunnne uitwisselen, adviezen hoe partners van verslaafden nu wel of juist niet met hun verslaafde partner om moeten gaan, tips en adviezen hoe de partner van een verslaafde hun verslaafde partner het beste kunnen helpen zonder zichzelf te verliezen:

http://onlinespreekuur.gezondheidsplein.nl/onlinespreekuur/bekijk_vraag/6763

http://www.tactus.nl/?pid=29

http://www.crisiscare.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=48&Itemid=98

Beste Claudia, heel hartelijk dank voor je berichtje en ik wil je heel erg graag voor de toekomst het allerbeste toewensen! Pas goed op jezelf meisje!

Met vriendelijke groet, Roberta

Schut, 08-05-2010 18:22 #1
Ik ben 41 jaar getrouwd, heb veel te lang alles glad gestreken in onze relatie, maar ben nu op een punt gekomen, wil ik (kan ik ) nog verder met mijn aan alcohol verslaafde man, ik ben aan het eind, het gaat bijna niet meer, de jaren die ik nog te goed heb, wil ik graag rust hebben, zonder spanning enz. Reactie infoteur, 10-05-2010
Beste Schut,

Als je 41 jaar lang jezelf hebt weggecijfert - en je cijfert jezelf weg als je samen leeft met iemand die een probleem (verslaving) heeft - in een relatie dat je eigenlijk niet als een waardige relatie mag beschouwen, kan ik me levendig voorstellen dat je op een punt bent gekomen dat je echt niet meer verder kan.

Ik ga er zonder meer van uit dat je 41 jaar lang hebt geprobeert om er het allerbeste van te maken, dat je hebt geprobeert je man te steunen en te ondersteunen, dat je geprobeert hebt om hem met zijn alcoholverslaving te helpen… wie heeft jou de afgelopen 41 geholpen en bijgestaan? Of heb je alles in je eentje door moeten maken?

Vrouwen zijn sterk, heel erg sterk, maar er komt een moment dat de grens echt is bereikt. De energie is op en je voelt je uitgeput, moe, ellendig en waarschijnlijk zelfs schuldig. Dat je voor je zelf gaat kiezen is een bijzonder moedige stap en ik hoop zo van ganser harte dat je de rust vindt die je nu zo nodig hebt beste Schut!

Ik heb een paar links voor je gevonden, naar waar ik hoop, je kracht uit kan putten: je bent namelijk echt niet de enige! Waarschijnlijk als je de stap hebt ondernomen en je start met je eigen (rustige!) leven, dat je bedenkt dat je veel eerder weg had moeten gaan!

http://www.gezondheidsplein.nl/oordeelmee/57/Alcoholverslaving.html

http://mens-en-samenleving.infonu.nl/sociaal/12541-leven-met-een-alcoholist.html

http://www.cokevanjou.nl/component/option, com_fireboard/Itemid, 75/func, view/id, 837/catid, 7/

Beste Schut, ik wil je heel graag het allerbeste toewensen voor de toekomst, een alcohollvrije toekomst! Geniet van je eigen leven!

Met vriendelijke groet, Roberta

Infoteur: Roberta
Gepubliceerd: 03-09-2009
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 9
Schrijf mee!