InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Ziekten > Posttraumatische stress stoornis (PTSS): onveilig voelen

Posttraumatische stress stoornis (PTSS): onveilig voelen

Posttraumatische stress stoornis (PTSS): onveilig voelen Een post traumatische stress stoornis / posttraumatisch stress syndroom kan ontstaan na het meemaken van een trauma. Traumatische ervaringen worden onderscheiden in twee typen: type 1 trauma en type 2 trauma. Bij een type 1 trauma gaat het om het meemaken van een eenmalige traumatische gebeurtenis, zoals een auto-ongeluk of getuige zijn van zinloos geweld. Bij een type 2 trauma is iemand herhaaldelijk blootgesteld aan traumatische ervaringen, denk hierbij aan een kind dat thuis fysiek wordt mishandeling of seksueel misbruik.

Reageren op gevaar

Wanneer je een traumatische gebeurtenis meemaakt schiet je lichaam in een stress status. Omdat er gevaar dreigt, zorgt je lichaam er voor dat je alert en gefocust bent om adequaat te reageren op de dreiging die is ontstaan. Een volstrekt normale reactie van het lichaam op een abnormale gebeurtenis. Voor mensen met een ptss geldt echter dat ze als het ware in deze stress status blijven hangen, ook als het gevaar allang voorbij is. Mensen met een ptss blijven constant alert op mogelijk gevaar. Hun lichaam bevindt zich constant in de overlevingsmodus, het voelt als of er op elk moment iets verschrikkelijks kan gebeuren. Ze kunnen zich hierdoor ook niet meer concentreren op andere dingen, ze zijn alleen maar gefocust op mogelijk gevaar. Dit constant alert zijn kost verschrikkelijk veel energie, mensen met een ptss zijn dan ook vaak letterlijk uitgeput. Ze hebben chronische stress.

Geen toekomst meer zien

Mensen met een ptss hebben vaak geen toekomstbeeld meer. Ze zijn zo bezig met overleven in het nu, dat ze feitelijk geen plaats meer hebben om na te denken over hoe de toekomst er uit moet zien, over hoe zij zichzelf zien over een paar jaar. Er is wel toekomst, maar mensen met een ptss zien die toekomst niet meer. En dit is ook logisch als je je bedenkt dat het lichaam nog steeds denkt dat het constant alert moet zijn op gevaar. Op zo een moment vervallen alle relatief onbelangrijke zaken en is er enkel nog plaats om te overleven.

Herbeleven van de traumatische ervaring(en)

Mensen met een ptss hebben vaak last van herbelevingen. Ze hebben bijvoorbeeld last van nachtmerries, wat er soms voor kan zorgen dat ze het slapen gaan vermijden uit angst voor een herbeleving. Dit zorgt er weer voor dat het lichaam nog uitgeputter raakt. Soms zijn er bepaalde gebeurtenissen, aanrakingen of gedragingen van personen die er voor zorgen dat een persoon de ervaringen herbeleeft. Zo kan een gynaecologisch onderzoek zeer belastend zijn voor mensen die te maken hebben gehad met seksueel misbruik.

Is genezing mogelijk?

Het is heel lastig om van een ptss af te komen, maar wel mogelijk. Vooral voor mensen met een type 2 trauma geldt dat het lichaam jarenlang terecht in de stress status heeft gestaan. Denk bijvoorbeeld aan een kind dat thuis regelmatig fysiek mishandeld is. Misschien wel zijn of haar hele jeugd. Het alert zijn is als het ware een tweede natuur geworden voor zo iemand. Opnieuw of zelfs voor het eerst veiligheid vinden zal voor deze mensen een lange, maar niet onmogelijke weg zijn. Een type 1 trauma is vaak beter te verwerken, omdat het om 1 gebeurtenis gaat. Vaak hebben deze mensen ook al een basisveiligheid ontwikkeld, terwijl bij sommige mensen met een type 2 trauma deze veiligheid volkomen ontbreekt. Ze weten niet beter dan constant alert te moeten zijn op gevaar, voor sommige mensen is er nooit veiligheid geweest. Het is makkelijker om iets terug te halen dan om iets nog helemaal te moeten leren.
Onthoud dat deze gedragingen een volstrekt menselijke reactie zijn op een abnormale gebeurtenis.
© 2014 - 2019 Lola90, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Stress en angst: invloed van een ramp op het mentale levenStress en angst: invloed van een ramp op het mentale levenSoms zijn natuurrampen zo buitengewoon dat ze voor de menselijke geest heel erg moeilijk te vatten zijn. Wie een gebeurt…
Posttraumatische Stressstoornis: symptomen, behandelingPosttraumatische Stressstoornis: symptomen, behandelingIedereen die een schokkende belevenis in zijn leven meemaakt, waarbij je het gevoel hebt dat je leven of je veiligheid i…
Geneeskundig methodiek PTSS (posttraumatische stress)Een posttraumatisch stress-stoornis kan veel verschillende oorzaken hebben. Het gaat er vooral om hoe mensen met een bep…
De posttraumatische stress-stoornisDe posttraumatische stress-stoornisVrijwel ieder mens maakt ooit in zijn leven een ingrijpende gebeurtenis mee. Hoewel deze gebeurtenissen ernstige impact…
Angst (hoe ga je er mee om)Angst (hoe ga je er mee om)Angst is een normaal verschijnsel in onze samenleving. Wij voeden onze kinderen met angst op. We zeggen dingen zoals: n…

Reageer op het artikel "Posttraumatische stress stoornis (PTSS): onveilig voelen"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Cath, 03-02-2016 02:14 #2
Ik heb me staande gehouden in mijn jeugdjaren met voortdurend verbaal en lichamelijk geweld van mijn ouders. Ik ben op jonge leeftijd getrouwd. Echter bleek al in de huwelijksnacht dat mijn huwelijk een illusie was. In die hotelkamer kreeg ik mijn eerste mep zonder enige aanleiding. Wederom hield ik me staande en heb na 6 jaar huwelijk de echtscheiding aangevraagd. Iedere relatie die ik aanging eindigde in mishandeling. Toen werd ik verliefd op een man die enkele jaren ouder was en dacht in die relatie rust te vinden. De realiteit was dat ik nu dagelijks tegen iedere vorm van geweld mezelf moest weren. Het was een maffia ervaring waarin ik voortdurend onder druk stond. Na de geboorte van mijn zoon werden de maffia praktijken steeds erger. Ik was moeder van mijn kind, maar ons kind was zij eigendom. Na 2 jaar heb ik met behulp van politie en justitie kunnen losbreken uit deze hel. Ik ben dagelijks met de dood bedreigd. Ik ben zwaar mishandeld en heb diverse malen moeten vechten voor mijn leven. Alsof het niet genoeg was ben ik in mijn huis overvallen door 5 gewapende mannen. Waarschijnlijk in opdracht van de vader van mijn zoon. Dagelijks beleef ik het moment dat er 2 pistolen op mijn voorhoofd waren gericht. Op dat moment met mijn zoontje in mijn armen. Ook op zijn hoofd was een pistool gericht. Vanaf die dag "scan " ik iedere ruimte die ik binnenkom. Ik "scan" ieder persoon die me aanspreekt. In openbare ruimten sta ik met mijn rug tegen de muur om alles te overzien de de ruimte voortdurend te "scannen". Ik leef in mijn eigen gevangenis en tot op heden helpt geen enkele therapie. PTSS is een hel!

Andre, 22-12-2015 12:54 #1
Het zijn inmiddels flink wat jaren geleden dat ik te horen kreeg van een arts dat ik niets meer zou kunnen zien met mijn linker oog. Ik zie het nog zo voor me, ik zat in een rolstoel en werd vanaf de bedafdeling gebracht naar een oogarts. Normaal als je bij een oogarts bent rust het hoofd in een hoofdsteun, waarbij de kin in een soort bakje steunt en het voorhoofd tegen een band gedrukt wordt. In mijn geval kon dat niet want op verschillende plaatsen in mijn gezicht was het bot verbrijzeld.
Al mijn klachten en pijnen waren ontstaan op enkel één dag. De dag die mij bijna het leven had gekost. Zonder enkel motief was ik uitgekozen om die dag door ruim 15 jonge mannen in elkaar geslagen te worden.
De impact van deze gebeurtenis was heel groot dus heb ik vrij kort daarna gesproken met slachtofferhulp vervolgens een gesprekstherapeut daarna een trauma psycholoog etc. Verschillende trauma behandelingen doorstaan zonder resultaat
Na een climax van problemen en angsten werd er ptss geconstateerd. Ik kreeg drie jaar na het zinloos geweld zware angsten, herbelevingen en angsten voor alles waar je als mens door verrast kan worden.
Het onveilig voelen was geboren, het communiceren met hetgeen wat men niet waarneemt vergt zoveel energie van een mensenleven (vooral als je al minder kunt waarnemem/zien) dat ik er alles aan deed om eraan te ontsnappen. Het onveilig voelen herkende ik vanwege bepaalde angsten. Ik kom niet graag op plekken waar het druk en onoverzichtelijk is. De angst voor de mens is nog het grootst. Het vertrouwen in een ander mens of het opbouwen daarvan is voor mij nog steeds vrij onmogelijk.
Als ik nu terug kijk naar de reacties van mijn lichamelijke en geestelijke gesteldheid na het zinloos geweld denk ik dat onveilig voelen het beginpunt is. Dit punt is ingenesteld met alle raakvlakken die ik daarna meegemaakt heb in mijn leven.
En op deze wijze is het veilig voelen voor mij bijna alleen mogelijk met zo min mogelijk negatieve prikkels.
Ik heb mezelf hierdoor bepaalde doelen gegeven om meer de focus te leggen op het hier en nu in plaats van, als, dalijk, misschien, wat als en ga zo maar verder.
Persoonlijk denk ik dat er geen genezing mogelijk is tegen onveilig voelen. Het is mogelijk om andere gedachten te ontwikkelen, en andere houdingen aan te nemen.

Een instelling in de hersenen gebruikt altijd de meest extreme reverentie om herkenbare prikkels of situaties die daarop lijken te alarmeren.

Dit was mijn reactie over het onderwerp ptss-veiligvoelen.

Infoteur: Lola90
Laatste update: 19-07-2015
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Ziekten
Reacties: 2
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!