InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Relatie en huwelijk > Narcisme kenmerken

Narcisme kenmerken

Narcisme kenmerken Hoe herken je een narcist? Dat is niet zo gemakkelijk want narcisten zijn er in vele soorten en maten. Ze kunnen heel "normaal" overkomen en overtuigend liegen. Met hun charme en flamboyante verschijning pakken ze bijna iedereen in. Narcistische persoonlijkheden kunnen schadelijk zijn voor je gezondheid en welzijn, zowel fysiek als emotioneel door het toepassen van narcistisch misbruik. Egocentrisme is de kern van de narcistische persoonlijkheidsstoornis. Hier komt bij dat ze een onderontwikkeld inlevingsvermogen hebben, geen rekening met andere houden, zich boven de wet verheven voelen en ontsteken in blinde woede bij tegenspraak. Ze zijn snel gefrustreerd en zeggen en doen dingen die een normaal mens niet in zijn hoofd zal halen! Het is moeilijk om een compromis te sluiten met deze mensen. Ze zijn nooit verkeerd. Wie aan deze stoornis lijdt, gedraagt zichzelf als geniaal en superieur. Overdrijft de eigen goede eigenschappen en prestaties en haalt die van anderen naar beneden. Narcisten zijn altijd op zoek naar aandacht en bevestiging en manipuleren anderen om hun doel te bereiken.

Narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS)

Narcisme wordt storend als iemand een onstilbare behoefte heeft aan de blik van de ander. Het wordt problematisch als iemand heel snel beledigd is bij kritiek en eist dat je speciaal rekening met hem moet houden. Bij sommige narcisten ligt de behoefte aan bewondering en bewieroking er zo dik bovenop, dat ze zich niet eens meer bewust zijn van hun gebrekkige gevoel van eigenwaarde. Deze narcisten hebben een dijk van een pantser om hun lage zelfgevoel heen zitten. Dan praat je echt over mensen die behoren tot de groep die een narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) heeft.

Gezond / ongezond narcisme

Waar ligt eigenlijk de grens tussen gezond en ongezond narcisme? Allereerst is het goed om te benadrukken dat de meeste van ons narcistische trekjes hebben. Echter, soms is er bij iemand sprake van extreme persoonlijke eigenschappen en hinderlijk gedrag, zodat hij daar zelf last van heeft en iemands gedrag zo onberekenbaar of egocentrisch is dat de omgeving er last van heeft. En dat niet af en toe, maar vrijwel voortdurend. Het functioneren van iemand is dan zo gestoord dat het onoplosbare problemen kan veroorzaken op de werkvloer en in de relatie met de partner, familie en vrienden.

Narcisten wie zijn ze?

Dus wat is narcistisch gedrag? Waar moet je naar op zoek? In plaats van de negen criteria die in de DSM IV (lijst die in de psychiatrie wordt gebruikt) genoemd worden, ontwikkelde ik mijn eigen lijst van specifieke gemeenschappelijke gedragingen, die ik heb gevonden in een grote verscheidenheid van mensen met ongezond narcisme. Van die met slechts trekjes, tot die met een 'full-blown' narcistische persoonlijkheidsstoornis. Het maakt namelijk niet uit in welke categorie ze vallen, het maakt wel uit welk gedrag ze vertonen en wat voor invloed dat op jou heeft.

Verschillende type narcist

Er zijn verschillende theorieën over mogelijke subtypes in de narcistische persoonlijkheidsstoornis. Een van de theorieën suggereert dat er drie narcistische persoonlijkheidsstoornis sub types zijn. Deze drie zijn grandioze / kwaadaardig, kwetsbare en de 'high-functioning'/exhibitionist.

De grandioze of kwaadaardige wordt gekenmerkt door arrogantie, minachting voor anderen en een overtuiging dat ze alleen moeten associëren met andere speciale mensen zoals zijzelf. Een fragiele narcistische persoonlijkheid vertoont de typische kenmerken die verband houden met de stoornis, maar zijn meestal ook moedeloos en depressief. Het derde subtype, het goed functionerende, is sociaal goed, maar vertoont een vergroot opgeblazen gevoel van eigenwaarde.

'Check-list' narcisme

Hoewel er dus verschillende typen narcisten zijn, zul je je misschien afvragen; hoe herken ik het? Een van de dingen waaraan je kunt merken dat je met en narcist te maken hebt, is dat je het kunt voelen.

Narcisten herken je aan dat: 
  • ze een gebrekkig geweten hebben;
  • ze nooit tevreden zijn;
  • ze als een stoomwals over je heen denderen;
  • ze goed in het afdwingen van bewondering zijn;
  • ze je gebruiken, claimen en manipuleren;
  • ze geen geweten hebben en geen schuldgevoel kennen;
  • ze alle energie uit je zuigen;
  • ze alleen op zichzelf gericht zijn;
  • ze enorm achterdochtig zijn;
  • ze streven naar macht en (seksuele)controle;
  • ze niet alleen kunnen zijn;
  • ze een negatieve levensinstelling en nauwelijks plezier hebben;
  • ze het bewustzijn van een kind hebben;
  • ze altijd hun zin moeten hebben;
  • ze niet kunnen communiceren, altijd aan het woord willen zijn;
  • ze steeds van normen en waarden veranderen;
  • ze nooit genoeg aandacht van je kunnen krijgen;
  • ze amper geïnteresseerd zijn in jouw wel en wee;
  • ze uiterst gevoelig zijn voor jouw kritiek;
  • ze slechts in je zijn geïnteresseerd voor hun eigen doeleinden;
  • ze niet willen weten wat ze je aandoen,
  • ze niet zielsbewust zijn.

Overwegingen
Pathologisch narcisme is een spectrum van stoornissen en het is een complex fenomeen. Ik wil niet suggereren dat iedereen die overeenkomsten heeft met deze lijst een narcist is. Wat ik wel wil suggereren is dat mensen die lijden aan deze volledige, alles doordringende, geestelijke persoonlijkheidsstoornis veel overeenkomsten zullen vertonen met het gedrag omschreven in deze lijst. Deze kenmerken zijn ook te gebruiken als 'check-list' voor iedereen die nog twijfels heeft over of hij/zij nu wel of niet te maken heeft met een narcist.

Er is geen betere manier om de diagnose narcist vast te stellen, dan door te kijken naar zijn relaties en hoe hij zijn narcistisch misbruik toepast op zijn (ex)partners.

Lees verder

© 2010 - 2014 Mjon, gepubliceerd in Relatie en huwelijk (Mens en Gezondheid) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde links
Narcisme en Relaties en Loskomen van een Narcist.
Gerelateerde artikelen
Narcisme herkennenNarcisme herkennenNarcisme kent verschillende variaties, van een grote zelfvoldaanheid tot een zware narcistische persoonlijkheidsstoornis…
De spiegel en Narcissus of narcismeDe spiegel en Narcissus of narcismeSpiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste van het hele land? De spiegel staat gelijk aan ijdelheid, narcisme…
Hoe ontstaat narcisme?Hoe ontstaat narcisme?Is pathologisch narcisme de uitkomst van erfelijke eigenschappen - of het trieste resultaat van misbruik of een trauma?…
Gezondheid: Een narcistische persoonlijkheidsstoornisGezondheid: Een narcistische persoonlijkheidsstoornisNarcisme is van alle tijd, maar er ligt of meer de nadruk op narcisme of narcisme neemt inderdaad toe. De verschillende…
Een narcist zijn; wat betekent dat?Een narcist zijn; wat betekent dat?Een narcist zijn; wat betekent dat nu eigenlijk? Een narcist kent veel kenmerken, maar het is zeker niet zo dat iedere n…

Reageer op het artikel "Narcisme kenmerken"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Henk, 28-08-2014 17:58 #259
Narcisten, je kan er boeken over vol schrijven. Het leven met een narcist zou in een moderne thriller niet misstaan. Zelf heb ik een vrouw die narcistisch is: ik weet het dat komt volgens de statistieken niet vaak voor. Het heeft lang geduurd voordat ik er erg in had, en ook lang geduurd voordat ik het wilde accepteren. En met 2 kleine kinderen ook moeilijk om te doorbreken als man en vader zijnde.

Toen ik steeds vaker aan mezelf ging twijfelen, me steeds meer opgesloten begon te voelen in de relatie, een relatie die niet meer gelijkwaardig was, steeds vaker haar belangen en wensen voorrang kregen boven die van anderen, mij verwijten gemaakt werden over mijn gedrag die ik niet bij me zelf herkende en ook niet door derden werden onderschreven(ik twifelde dus ben ik om me heen gaan vragen of mensen dat gedrag herkenden) ben ik bij de huisarts en psycholoog terecht gekomen. En al vrij snel kwam we tot de conclusie dat ik in een nest zat: die van een narcist. Er waren 2 oplossingen volgens de psycholoog op dat moment: ik geef u handvatten om nu een einde aan de relatie te maken of ik geef u handvatten hoe om te gaan met een narcist. Maar hou er wel rekening mee: de relatie gaat eindigen want op enig moment heeft ze u klein gekregen en dan heeft ze u niet meer nodig. Met 2 kleine kinderen een lastige beslissing: wat te doen. Ik heb gekozen voor mijn kinderen om hen te kunnen beschermen. En dus te blijven waar ik was. Dat is nu 4 jaar terug. een foute beslissing achteraf. Mijn leven is inmiddels een hel die dagelijks wel dagelijks minimaal 4x een stille behandeling. Ondertussen heeft ze geprobeerd me op alle vlakken sociaal en financieel te isoleren.

Wat mij opvalt, en ik weet niet hoe dat met anderen is op deze site, is dat mijn vrouw mij continue verwijten maakt over mijn gedrag wat ik wel herken maar dan bij haar. Steeds vaker komt dat voor. maar er was nog iets anders en dat blijft voor mijn een vreemd verhaal: Diverse malen heb ik haar aangegeven dat ze wellicht verstandig eraan deed om naar een psycholoog te gaan. ze zat niet lekker in haar vel dus dat was een mooie aanleiding. Ze is uiteindelijk gegaan en heeft bij het intake gesprek aangegeven dat ze twijfels had of ze het allemaal wel goed deed en dat ze voor haar werk wel wat ondersteuning kon gebruiken om alles op een rijtje te krijgen. Wat verbaast me na dat intake gesprek: ze kwam terug met de melding dat zij alles op een rijtje had, dat haar vader haar vroeger te weinig aandacht had gegeven, haar moeder een naprater was van haar vader, haar broer een hork en ik haar te weinig aandacht gaf. En dat na 1 gesprek van 45 minuten.verbazing alom dus. toen ik dit besprak met mijn huisarts en psycholoog waren ze net zo verbaast: een psycholoog die dat na 1 gesprek kan vertellen is helderziend, maar nog erger een psycholoog zal nooit een oordeel vellen over iemand die hij of zij nog nooit gezien heeft. Toen ik daarna ook nooit een factuur of declaratie voorbij zag komen begon ik steeds meet te twijfelen. haar daarmee confronterend werd ze enorm boos: hoe ik aan haar durfde te twijfelen. Maar het was niet het eerste leugentje en er zouden er nog meer boven komen. het op eieren lopen is begonnen. en zal zeker nog aanhouden totdat ik mijn kinderen kan redden uit deze explosieve situatie.

Ik heb op deze site veel gelezen en geleerd over narcisten. maar een ding heb ik uit de praktijk geleerd is dat narcisten echt onberekenbaar zijn, ze alles uit de kast halen om hun zin te krijgen en een gevaar zijn voor hun omgeving en hunzelf. Maar bovenal voor hun kinderen. Toen mijn zoon van 9 laatst gecorrigeerd werd en het advies kreeg om minder eigenwijs te zijn was zijn antwoord: ik ben nou eenmaal zo en ik heb geen zin om te veranderen. Mensen nemen me maar zoals ik ben en als ze er last van hebben lopen ze maar weg. Op dat moment gingen mijn ogen open: dit kon niet langer. Ik heb inmiddels diverse hulpdiensten en troepen ingeschakeld om zo de kinderen te beschermen tegen invloeden die hun leven nadelig beinvloeden en te waken dat zij later net zo worden als hun moeder.

Ik weet uit ervaring dat het moeilijk is om een relatie los te laten of dat je narcistische partner jou niet los wil laten. Maar zodra er kleine kinderen in het spel zijn, heb ik nu geleerd: zoek hulp: huisarts, psycholoog, vetrowuenspersonen op school, maar bescherm deze kleine wezens tegen invloeden als die van narcisten.

Fa, 17-08-2014 13:56 #258
Hierboven staat beschreven de narcistische kenmerken. Wat ik al vaker tegenkwam en nog niet doorhad is dat er narcisten zijn, die zoveel weten van narcisme dat ze boeken zijn gaan schrijven om er geld mee te verdienen. Natuurlijk doen niet alle narcisten dat en zijn er ook mensen, die een artikel schrijven om er niet beter van te worden, maar met de intentie mensen te helpen zichzelf niet te verliezen, zonder enig eigen belang.

Bijvoorbeeld Sam Vaknin is er een. Sam Vaknin is er overigens wel 1 die toegeeft narcist te zijn en daarom zoveel weet te schrijven. Hij verdient er zijn geld nu mee. Het fijne ervan vind ik dat je weet dat hij zo in elkaar steekt. Je kunt zijn artikelen kopen of niet kopen en dat is de keus die je zelf maakt. Ikzelf bedankt ervoor.

Maar er zijn er meer heb ik geconstateerd, die pretenderen slachtoffer te zijn van een narcistische vader of moeder of broer of zus of whatever en zelf dezelfde kenmerken met bijbehorend gedrag bij zich dragen. Dat ze slachtoffer zijn (geweest) dat wil ik zeker voor waar aannemen, maar als ik hetzelfde gedrag van een narcist zie bij een slachtoffer gaan bij mij de alarmbellen rinkelen.

En sommigen, die zelf narcist zijn, schrijven boeken en doen dat heel goed, juist omdat ze er zelf een zijn en dus volledig op de hoogte zijn van alle kenmerken van een narcist,

Het is dus zaak goed te weten wie of wat je steunt door middel van je beurs om zelf de keuze te maken of je dat wel wil.

San Vaknin verdient er goed mee en dat is prima zolang mensen maar weten wie of wat ze ondersteunen door hun beurs leger te maken door zijn boeken te kopen.

gr Fa

Pioenroos, 18-07-2014 14:38 #257
Ik ben er net achter dat mijn schoonmoeder waarschijnlijk een narcist is, maar de vraag is, of dat ook werkelijk zo is? Volgens de meeste testen op internet wel, maar hoe betrouwbaar is een test? Ik zal een lang verhaal kort proberen te houden:

De eerste keer dat mijn vriend mij 7 jaar geleden voorstelde kreeg ik al een raar en vreemd gevoel bij deze vrouw, de moeder van mijn vriend. We waren met zijn zessen, haar man, op handen gedragen dochter en schoonzoon en mijn vriend en ik plus natuurlijk de moeder waar dit verhaal om gaat. Na meerdere bezoeken merkte ik al snel op dat mijn schoonmoeder steeds als enige aan het word was en dat iedereen maar knikte en luisterde. Haar man valt nauwelijks op, ze duwt hem openlijk en doet in zijn bijzijn voorkomen dat hij maar een beetje een dom persoon is dat onzin verhalen verteld. Ik kreeg in de gaten dat de hele groep die daar soms zit vrij nerveus en plichtsgetrouw bij haar zit. Mijn schoonmoeder die om het minste geringste uit woede tegen het plafond aanschiet en graag verteld over haar moeilijke jeugd en verteld over haar gekke moeder, gekke broer en haar 2 gekke zussen waar zij geen contact meer mee heeft omdat zij haar kwetsen en gek zijn en zij op haar beurt in haar gedachte altijd en alleen maar goed is. Mijn schoonouders hadden 2 jaar terug een eigen zaak daar ging ze vaak flink tekeer tegen haar werknemers, haar man, mijn vriend die voor hun werkte omdat zij altijd bij hem huilde dat ze het zo zwaar had. Het komt er op neer dat mijn schoonmoeder denkt dat ze kan zo lelijk en raar kan doen als ze wil maar dat een ander niets terug mag zeggen. Het eindigt zelfs altijd zo, dat zij huilend en als het slachtoffer naar buiten loopt. Zelf had ik al heel snel, (bij het 3e bezoek) genoeg van het luisteren naar hare majesteit. Ik wilde bij hun op bezoek als mijn vriend en ik daar zelf zin in hadden en ik wilde ook gewoon een gesprek waar er 2 spraken of meer tegen elkaar. Toen begon de ellende, rare opmerkingen op gehoorsafstand van anderen volgde en steeds als ze iets vreemds deed, kwam er ook iets aardigs, een lieve brief, een cadeau, of zelfs een omhelzing met tranen omdat ze zo blij met mij was. Mijn vriend die zelf net uit zijn dal van overspannenheid was geklommen durfde ik het niet te vertellen. Het was toch zijn moeder, als ze zou zien dat ik van hem hield zou het vanzelf wel ophouden. Het tegenovergestelde gebeurde en ik piekerde en piekerde over haar onvoorspelbare vreemde gedrag, ik wilde weten waarom ze zo deed, wat was de reden? Ik kreeg op een geven moment een minderwaardigheidsgevoel en werd moe, onzeker en belande bij de psycholoog. Wat ik ook deed of niet deed zij zocht overal iets achter en ze was er al vanaf begin af aan van overtuigd dat ik haar niet mocht. Uiteraard mocht ik haar ook steeds minder, ze deed steeds geniepiger. Uiteindelijk heb ik het aan mijn vriend verteld, het verbaasde hem niet en hij steunt me gelukkig. Het punt dat ik mijn koffers pakte was de dag dat de zoveelste stokerij tegen mijn vriend plaats had gevonden. Mijn vader heeft haar 4 jaar terug gezegd wat hij van haar vond, daar is ze woedend door geworden. Ze vond al die tijd dat ze tegenover mijn ouders het recht had om zich als gekwetst, beledigt, onbeschoft slachtoffer te gedragen. Na mijn overspannen depressie van 3 jaar heb ik eindelijk het contact met haar verbroken, de druppel was dat ze me steeds negeerde en kwaad aankeek op de verjaardag van mijn dochter en nog een tal van andere praktijken. Na het verbroken contact heeft ze gestookt, gehuild en vooral alles ontkent. Wat zij deed was volgens haar, allemaal alleen maar goed bedoeld, zij is eerlijk en hulpvaardig. Ze verteld graag dat zij altijd de gene is, die klaar staat voor iedereen. Vreemd genoeg komt dit vaak altijd alleen van haar kant. Wat ik vreemd vind is dat ze haar dochter die een man met veel succes heeft meer op handen draagt dan haar zoon. Die behandeld ze net zo als haar man, maar sinds ik er ben en mijn vriend zelf heel overspannen is geweest lukt haar dat niet meer. Mijn vriend doet het inmiddels zelf heel knap en is van een man die niet in zichzelf geloofde veranderd in een man die wel in zichzelf geloofd en achter zijn gezin staat. In plaats van blij te zijn dat het nu goed met haar zoon gaat is ze helemaal niet vrolijk en zelf heel jaloers op mij. Dit laatste vond ik belachelijk maar is meerdere malen door mijn therapeut gezegd. Mijn verhaal is toch nog erg lang, maar ik hoop echt op een reactie. Moeders accepteert mijn afwezigheid namelijk niet en stook huilend familie op, zij wil het zo graag goed hebben. Ik ben nu dus de gemene en ik krijg al belletjes en apps van haar man en dochter of ik niet met haar wil praten, ze heeft het er zo ontiegelijk moeilijk mee. Eerlijk gezegd denk ik dat ze gewoon van deze aandacht geniet, want ze is dol op aandacht. Ik voel me inmiddels schuldig ondanks dat ik weet dat het mijn schuld niet is maar nieuw contact met haar kan ik gewoon niet opbrengen alleen laat ze me niet met rust.

Angela, 03-07-2014 22:23 #256
Heel herkenbaar allemaal, het geeft me steun om dit weekend toch de knoop door te hakken en een tweejarige relatie met veel verdriet, vernedering, en controledrang stop te zetten. Het begon allemaal mooi, hij zag er ook goed uit, deed me wat denken aan een griekse god. We deelden dezelfde interesses. Al gauw had hij neigingen om me te domineren, zo moet ik niet spreken aan tafel met mijn mond open, wanneer er nog een klein beetje eten in zat. Ik moest maar rekening met hem. Wat ik voelde; deed er niet toe. Gamen, alcohol, weed, dit deed hij elke dag en ik voelde me daar, na een half jaar samenwonen, wat geisoleerd. Hij werd kwaad wanneer hij zijn zin niet kreeg, en hij was degene die jaloers en achterdochtig was, maar dit stak hij dan op mij. Mijn rode lippenstift, mijn figuur, hij had op het minste commentaar. Ik ben in die twee jaar 14 kilo afgevallen. Ik mocht ook niets bespreken of mening vragen aan vrienden, het moes binnen de muren gebeuren. Zo had hij de controle. Hij gaf steeds de indruk dat ik dom was en hij intelligent. Hij kon ook alles uitleggen en verdraaien. Was ook niet echt sociaal, dit antisociaal gedrag werd erger. Ik heb me verschrikkelijk alleen gevoeld in een donker oud huis. Steeds zocht ik mijn steun in de natuur en het feit dat ik maar meer mijn best moest doen. Maar mijn best was niet genoeg.
Toen hij me de opmerking gaf van" Je bent heel lief, maar juist niet goed genoeg" ben ik gecrasht. Ik heb ook op een psychiatrische afdeling gezeten, ergens ook door hem. Depressief, maar hij kwam me nooit bezoeken. Voel me ook leeg gezogen, tot op het bot vernederd over mijn buikje. Ik ben totaal niet dik, maar greep er steeds naar en dit deed me zo pijn.
Hij zei daarna altijd sorry, maar een paar dagen later begon hij gewoon vrolijk opnieuw. Het is moeilijk om zo'n iemand te begrijpen. Als gevoelig en behulpzaam persoon wil je deze persoon helpen, helen. Dit kun je dus niet. Gewoon jezelf helpen en maken dat je weg bent. Want bij mij was suicide ook niet ver af. Ofwel deed ik hem iets aan, ofwel hij mij. Het geloof en de liefde in mezelf is nu ook zoek. Toch ben ik blij dat ik deze avond deze site heb ontdekt. Het zijn zo'n charmeurs maar zijn zuigen je leeg omdat ze zelf geen persoonlijkheid hebben. Ik ben het beu om zijn "kop van jut" te zijn dus ik kap hiermee en ga voor mijn eigen geluk. Wish me luck! En moest er een zelfhulpgroep zijn over lotgenoten met expartners met NPS, zou ik het graag horen.
Ik hoop mezelf weer vlug te vinden en hoop nooit meer in deze val te trappen
groetjes Angela

Titi, 21-06-2014 19:47 #255
Ik kwam op deze pagina terecht om dat ik interesseert was in psychische stoornissen in het algemeen. Ik heb net alle verhalen hier gelezen over narcisme en vond het heel interessant en overweldigd. Ik hoop dat jullie beseffen hoe sterk jullie wel zijn en als je dit hebt overwonnen dan kun je meer aan dan je denkt! Weet wat je waard bent en hou van jezelf♡ laat het een les zijn waarin je groeit als overwinnaar* ik was ook sterker dan ik dacht en blij wie ik ben geworden, door zelf mijn leven bewust te kiezen! :) veel liefde en kracht x

Fa, 14-06-2014 18:58 #254
Ik hoop van ganser harte dat ik nog mee mag maken dat mijn kleinkinderen in staat blijken te zijn de cirkel te verbreken.

Arjen, 09-06-2014 13:10 #253
Narcisme was voor mij een woord dat ik associeerde met jezelf graag in de spiegel bewonderen, een bloem, en afgeleidt van een Griekse benaming. Totdat ik in een relatie was met een vrouw, en na ruim een jaar, na te hebben gegoogeld met een trefwoord, begreep dat zij voor mij extreem narcistisch gedrag vertoonde.
Opluchting; onbegrip maakte plaats voor duidelijkheid. Verbazing; het bestaat in een vorm waarvan ik me niet eerder een voorstelling had durven maken. Kortom, mijn realiteit veranderde in een ogenblik, en zou nooit meer hetzelfde zijn.
Blijkbaar bevond ik mij in een hel waarin ongelukkig zijn is voorbestemd door de afwezigheid van factoren die werkelijk geluk ervaren mogelijk maakt. Onvoorstelbaar, door gebrek aan aanvaarding.
Sindsdien maak ik een geestelijke levensreis. Ook een reis in de tijd, geconfronteerd met mijn eigen narcisme, en met het gegeven al jaren ( vanaf de vroege jeugd) te hebben gefungeerd als "narcistic supply". Achteraf was ik onbewust de relatie aangegaan met een vrouw die op mijn moeder lijkt, en misschien probeerde ik alsnog te ontvangen wat er eigenlijk niet was, n.l. onvervalste onvoorwaardelijke moederliefde.
Eigenlijk is het voorgaande een beetje een inleiding naar een vraag of visie of zoiets.
Narcistisch gedrag kenmerkt zich door bepaalde gedragingen. En volgens professionals kan er sprake zijn van, of is er sprake van een NPS, wanneer…
Frappant vond ik de herkenning in haar egocentrische gedrag, waaraan ik me in een ver verleden ook schuldig heb gemaakt. Niettemin, een bewuste keuze, als daar al sprake van is, om dit gewetenloos te uiten is mij vreemd, en vind ik moeilijk te beoordelen.
Ik ben opgegroeid in achterstandswijken, en dergelijk gedrag in deze typerende sociale omgeving was eerder de norm dan afwijkend. Verslavingsgedrag, crimineel gedrag was aan de orde van de dag. En erop terug kijkend vertoonde het veel overeenkomsten met narcistische gedragsproblematiek in mijn optiek en beleving nu.
Kinderen kopiëren hun ouders, en hun kinderen doen het vergelijkbare. De cirkel weer rond!
En toch, zo nu en dan, hier en daar wordt de cirkel doorbroken door enkele.
Sterk vraag ik mij af of iemand die extreem narcistisch gedrag vertoond, en daarmee voldoet aan de criteria voor een professional die eventueel vaststelt dat er sprake kan zijn van een NPS, eigenlijk kopieergedrag vertoond binnen de cirkel die niet is doorbroken.
Neem b.v. nazi-Duitsland. Bijna een heel volk schaarde zich achter een extreem narcistische leider, en maakte zich massaal schuldig aan extreem narcistisch gedrag. Maar maakt dat alle schuldigen tot narcisten?!
Vanuit mijn christen zijn vind ik het labelen van mensen en/of groepen van mensen stigmatiserend en/of demoniseren. Hulpeloos, kansloos, liefdeloos, enz. bestaat alleen door afwezigheid van iets wat het loos maakt.
Ja, narcisme kan ook een fysiek gebrek zijn. Er is iets loos! NPS is een ontwikkelingsstoornis.
Maar iemand met 1 been is toch ook niet kansloos b.v. Nee, die poot groeit er niet weer aan, maar hulpmiddelen als een rolstoel of een prothese blijken geweldige mogelijkheden tot verbetering. In mijn overtuiging geldt dat ook voor iemand met b.v. een NPS, of andere borderline-achtige stoornissen.
Tja, een levensreis met steeds meer aspecten. Behoudend, veranderlijk, spannend, saai, enz., en vooral liefdevol. Ook een laveren om met tegenwind de overkant te bereiken.
Pathologisch narcisme, kwaadaardig narcisme, hoe men het ook noemt, voor mij kenmerkt het zich vooral als het donker, dat eigenlijk niet bestaat, maar inhoudt dat er een hoeveelheid licht niet aanwezig is.

Fa, 24-05-2014 09:47 #252
@Rachid81,
Jammer dat je (nog) niet in staat blijkt te zijn niet zo snel te oordelen. Het lijkt alsof jij je persoonlijk aangesproken voelt en het lijkt erop dat bij jouw daar de kneep zit. Natuurlijk ben ik geen psychologe, maar wel ervaringsdeskundig.En na het ontvangen van de brieven van mijn ex, werd mij duidelijk dat mijn kinderen hem alles doorgaven over mij. Je hebt hele duidelijke stukken geschreven over narcisme en weet dus dat ook ik als moeder van mijn kinderen door mijn alcoholistische en narcistische ex in de houdgreep heb gezeten. Mijn kinderen hebben die jaren dat ik bij hem weg was en ik nog contact met ze had alles aan hem doorgegeven. Ik heb dat al eens eerder hier geschreven. Ook dat ik voor de eerste keer Nee zei tegen de steeds hoger wordende eisen van mijn dochter. Ik voelde al langer de dreiging en idd meteen zei ze als je niet doet wat ik zeg zie je je kleinkind niet meer.

Ik bleef bij mijn standpunt dit keer en een maand later kreeg ik al die brieven van mijn ex met een foto van mijn kleinkind en daarin kon ik lezen dat ze samenwerkten dat als ik kleinkind wilde blijven zien ik naar hem terug moest gaan.
In die brieven kan ik duidelijk lezen dat mijn kinderen alles aan hem doorgaven.

Ik snap dus niet waarom jij zo'n stukje schrijft over mij, terwijl dat niet terecht is. Ik vermoed nu dat jij het bent die op dat narcistisch forum zo tekeer ging tegen mij. Een ander lid van het forum had het gezien en zag ook dat het volkomen onterecht was, dat trappen naar mij toe. Op mijn vragen waarom kreeg ik zelfs geen antwoord en ook dat kennelijk een vriendinnetje van diegene die zo begon te trappen, zich er nog even mee ging mee bemoeien om mee te gaan trappen. Dat is de kinderachtigheid ten top. Narcisten hebben ook altijd iemand nodig om mee te trappen. Ik zag hetzelfde gebeuren op het narcistische forum.
Omdat jij een rare moeder hebt gehad is het nog niet nodig tegen moeders, die slecht behandeld worden door hun kind tegen aan te trappen. Word je daar nu beter van denk je? Er zit wel een verschil tussen jouw moeder en ik. Ik ben geen alcoholist en geen narcist, maar ben wel slachtoffer van een alcoholistische en narcistische ex. Daarom snap ik ook niet waarom jij het nodig hebt te oordelen en nog even na te trappen. En dat terwijl je hier al die stukken schrijft, die men lezen kan. Dan zou je toch denken dat je beter weet dan wat je nu doet. En wat je nu doet is duidelijk trappen. Je schrijven lijkt mij erg op diegene, op het narcistische forum, die zo begon na te trappen. Er zijn gedragcodes en kennelijk houd men zich daar op dat forum niet aan die gedragscodes. Diegene die ook had gezien dat ik onjuist bejegend werd zei al dat er ook op dat forum een paar de macht hebben en zich daar ook naar gedragen. Idd ik heb het gezien. Ik heb netjes gevraagd of ze me uit willen schrijven en of ik daar bericht van kan krijgen, maar zelfs dat fatsoen kon niet opgebracht worden.

Ik ben benieuwd of je dit schrijven van mij plaatst en zie eventueel je antwoord tegemoet.

Rachida81 (infoteur), 22-05-2014 14:50 #251
Beste Ellen,
Ook ik heb jarenlange therapie achter de rug vanwege een narcistische moeder, wat een ellende en verdriet kan dat aanrichten! Ben blij om te horen dat je je leven weer opgepakt hebt, dat is je van harte gegund na alles wat je hebt meegemaakt. Gelukkig heb ik een lieve en begripvolle man en kind die me in alles steunen en mede daardoor heb ik weer vertrouwen in het leven en alles na alle schade die zij heeft aangericht, weer een beetje vreugde. Het is een ziekte en eentje die heel erg moeilijk voor kinderen te begrijpen is, waarom doet mama zo raar en ziet ze overal complotten en kraakt ze iedereen af en voelt ze alsof de hele wereld tegen haar is. Mijn moeder is weggegaan bij haar alcoholische man, maar zelf heeft ze een groot aandeel in alles wat er gebeurd is en ik snap nog steeds niet waarom twee ouders niet aan zichzelf zijn gaan werken, je weet dat je alcoholist bent, ga daarvoor dan in therapie, je weet dat je een ziekte hebt die narcisme heet, waarom werk je daar niet aan. Ik ben inmiddels, na een ellendige jeugd met veel spanningen, ruzie, fysiek en geestelijk geweld, van mening dat zulke mensen geen kinderen mogen krijgen. Ik ben er weer redelijk bovenop met vallen en opstaan omdat ik een doorzetter ben maar er zijn zoveel kinderen die aan de drugs gaan of in een zware depressie raken en soms ook zelfmoord plegen, omdat ze zich niets meer waard voelen. Tegenwoordig zet ik me in om kinderen in dezelfde situatie te helpen, omdat ik graag had gewild dat iemand mij vroeger ook had geholpen. Triest, dat is het!

Rachida81 (infoteur), 22-05-2014 14:29 #250
Vol verbazing lees ik sommige reacties. Ik ben een kind van een alcoholische vader en een narcistische moeder en weet van haar nog steeds niet of ze het van zichzelf weet of niet. Ze manipuleert, heeft een vernietigingsdrang, maakt levens om haar heen kapot. Nu nog ben ik in therapie, omdat ze me meerdere malen wijs heeft gemaakt dat ik een narcist ben en niet deug en niet spoor. Zolang ze geen hulp zoekt wil ik ook absoluut geen contact meer met haar vanwege haar vernietigende uitwerking op de mensen om haar heen met mijn vader heb ik ook geen contact meer. Wat het vreemde aan een narcist is, is dat zij alles waar ze de ander van beschuldigen zelf doen.

@ Fa; wat schrijf jij op een vreemde manier over je kinderen en kleinkinderen? Je plakt ze een etiket op alsof jij hier de psychologe bent, je klinkt nogal vol van je zelf. Dat jij er voor gekozen hebt om bij je man weg te gaan snap ik, maar dat je je kinderen zo behandeld en zo tegen hen aan kijkt, wat intens verdrietig zeg! Je schrijft dat je man hen omkoopt, wat een vertrouwen en hoe weet je dit dan? Eng vind ik het gewoon! Ik schrijf dit omdat er veel te weinig wordt gedaan voor kinderen met psychisch gestoorde ouders, ze worden maar aan hun lot overgelaten en kampen als zij ouder worden met veel angst en problemen om te vertrouwen, hebben enorme emotionele schade. Ik ben persoonlijk van mening dat mensen niet zomaar kinderen mogen krijgen, Fa ; het lijkt net of jij voorwaarden aan je kinderen stelt, kinderen verdienden onvoorwaardelijke liefde en steun, jij wilt er iets voor terug maar zo werkt het niet. Als je zegt dat je man zo afschuwelijk was, waarom geef jij dan niet het juiste voorbeeld van hoe het wel kan? Ik kan er ongelofelijk boos om worden. Zeker over de mensen met kinderen op dit forum, grap yourself together, ga weg bij die looser en zorg dat je er voor je kinderen bent, je hebt ze ook gekregen en vecht er dan ook voor!

Ellen, 16-05-2014 18:31 #249
Dit artikel en het artikel "de narcistische moeder" zijn voor mij geschenken uit de hemel. Al had ik gewild dat ik ze 30 jaar geleden al gelezen had. Mijn moeder beantwoordt bijna volledig aan alle kenmerken. Na tientalle jaren van depressies en oververmoeidheid, talloze bezoeken aan diverse dokters en psychologen weet ik nu eindelijk de oorzaak van alle ellende en kan ik eindelijk een normale relatie hebben met o.a. mijn broer en schoonzus en aan mijn nieuwe leven gaan werken op alle vlakken.

Ik ben dankbaar voor het onder ogen komen van jullie artikelen over narcise. Een wereld van herkenning voor mij als gedupeerde en mijn broer als het "prins"-voorbeeld. In ieder geval wilde ik naar de redactie reageren en het niet persee gepubliceerd hebben.

Genoeg Gehad, 12-05-2014 18:03 #248
Dank, Fa! voor de herkenning en erkenning. Zolang ik niets van hem hoor en uit de buurt blijf, gaat het prima en voel ik me happy - hoewel met af en dan een dipje! Sorry, 'Verdrietig' mijn geval lijkt daar een peuleschilletje bij. Maar we hebben allemaal onze eigen limiet en pakje te dragen. De jouwe was en is lang niet mals! Veel sterkte, hoor! Het valt niet mee. Ik hoop en bid dat het beter met je zal gaan.

Verdrietig, 11-05-2014 06:57 #247
Onderbuikgevoel, dat heb ik gemerkt daar draait alles om. Ik lees steeds meer over narcisme en relatieverslaving en besef dat ik ten prooi hiervan ben gevallen al heel mijn leven lang.

Mijn verhaal

Mijn moeder heeft me altijd beschuldigt van fout en moeilijk te zijn en als ik ondeugend was stookte ze mijn pa altijd op om me te slaan als hij van het werk kwam. Ook ben ik seksueel misbruikt. Iets wat ik altijd ben blijven onderdrukken. Maar nu ik hier alles lees is het me wel duidelijk dat het geen fantasietje was. Ik had rond de bevalling altijd flashbacks over het seksueel misbruik dat plaatsvond toen ik nog wel heel jong was. Mijn ex waar ik met samenwas en de hulpverlening deed het af als fantasietjes. Ook beschuldigde mijn moeder me ervan dat ik wilde fantasietjes had. Helaas ik trapte er altijd in. Sinds gisteren weet ik dat het niet waar is. Tranen biggelen van mijn kaken nu, mijn zus heeft het haar leven gekost. Zij stond ooit met een mes voor de neus van mijn moeder. En mijn moeder zei dat ik het was. Mijn zus is overleden op bizarre manier in een auto-ongeval. Volgens de bestuurster is ze zelf onder de auto gesprongen, niemand wou getuigen. Ik ben er altijd van overtuigd geweest dat mijn ouders haar de dood in hebben gejaagd, iedereen zei me dat het ws niet zo was.

Na de dood van mijn zus kwam mijn broertje erbij, die werd als prinsje behandelt.

Echt hoe ik behandeld werd, het had geen naam, van bedreigingen met agressie, tot het doorvertellen aan de familie dat ik een vriendje had. Tot het moeten verbreken van relaties. Het inpalmen van mijn vriendjes. Nooit was iets goed genoeg. In het gezicht van de buitenwereld was ze charmant, maar eenmaal thuis brak de hel los. Op mijn 21ste ben ik dan het thuis afgestapt, recht in de armen van wat denk je… narcist.

Die speelde altijd slachtoffer en was heel gericht op status en was workaholic en zette me na 9 maanden relatie buiten. Bij hem heb ik een zelfmoordpoging gedaan om aandacht te trekken.

Dan heel veel korte relaties gehad tot ik de vader van mijn kind leerde kennen.

Charmant en lief in het begin, maar nog zo vast in zijn vorige relatie. En ik moest veranderen en vermageren. Toen ik zwanger was van mijn zoontje kreeg ik paniekaanvallen, bang dat mijn ouders mijn kind zouden vermoorden. Ik dierf niet alleen meer te zijn. Eenmaal het kind geboren was, kregen mensen door dat ik 'niet spoorde' ben toen gedwongen opgenomen geweest. Mijn ouders wisten waar ik opgenomen was, hoeo geen idee en kwamen dreigen en zeggen dat ik veel fantasietjes had. De houding van mijn ex tov draaide met de wind, hij trok zich enkel van zichzelf iets aan, ik kreeg het etiketje 'borderline' van de psychiater. Zat 4 jaar tussen ziektewet en werkloosheid. En mijn ouders spanden vlak na de geboorte nog een rechtzaak tegen me aan om bezoekrecht tov mijn zoontje te krijgen, dat hebben ze uiteindelijk nog gekregen ook, ben tot in hoger beroep moeten gaan. Ik werd door de rechter als compleet gestoord afgedaan. Jarenlang nam ik antipsychotica en als ik minderde kon ik weer gaan werken. Maar toen kreeg ik ook zicht op het gedrag van mijn ex en werd ik boos, dan zei hij dat ik maar een pilletje meer moest nemen, dat ik compleet gestoord was. Naar relatietherapie wou hij niet. Ik ben twee keer willen vertrekken bij mijn ex. De tweede keer heeft hij mij 'geholpen', huur nu een woning via hem. Dus nog altijd opgesloten in een kooi.

Na hem heb ik nog drie relaties gehad. Mannen die hadden geen interesse in me gaven me een stiltebehandeling and go on.

De laatste heeft me doordoen zetten om iets aan mijn leven te doen, heb hem nl zelf gedumpt.

Hij was in het begin megacharmant en lief en zei dat hij veel van me hield. Maar ik moest van de meet af aan veranderen. Heb hem toen bijna buitengezet, had het beter gedaan. Toen ik veranderde bleef hij maar zaken vinden en maakte het met een domme reden uit. En kwam de dag nadien terug om zijn spijt te betuigen en met smsjes om medelijden te wekken. Zoals dat hij aan het huilen was. Ik vroeg hem een paar dingen aan te passen maar dat deed hij niet. Zagen elkaar maar enkele uurtjes op een dag op een week. Het is me beginnen dagen en begon zaken op te zoeken van foute mannen. En heb een testje gedaan. Vroeg hem meer ruimte voor mezelf en hij nam nooit het initiatief van zijn kant om contact te nemen. Ben op de datingsite waar ik hem leerde kennen gaan zien en meneer zat er doodleuk nog op een uur nadat we elkaar het laatst spraken en dat als 'single' op zoek naar een vrouw. Heb toen de knoop doorgehakt en heb hem per sms laten weten dat ik hem niet meer wou horen, waarop ik prompt antwoord kreeg en meteen gebeld werd op een beschuldigende toon. Daarna volgende enkele beschuldigende sms'en. En eergisteren werd er nog gebeld aan de voordeur. Ik heb niet opengedaan. Gisteren niets meer gehoord, ben bang dat het stilte voor de storm is.

Weet iemand hoe ik hulp met mijn relatieverslaving kan krijgen, het besef wordt met de dag groter, ik slaap weer normaal, eet weer normaal.

Vlinder, 10-05-2014 10:35 #246
Ik heb er veertig jaar ingezeten. Waarvan 22 jaar huwelijk. Sinds twee jaar weet ik dat ik uit een narcistisch gezin kom. Ik heb er drie tegenover me staan. Mijn vader en broertje en zusje. Ik heb het contact met twee verbroken. En dat geeft me rust, het gestook blijft via mijn vader. die erg ziek is… er is voor hem niet veel tijd meer.

Ik weiger, me kapot te geven aan zorg voor mijn vader. Die je toch alleen maar blijft uitschelden. Ik kruip nu niet in een slachtofferrol. Zoals er wel eens gezegd word. Ik ben er helemaal klaar mee, en kijk vooruit naar mijn eigen leven.

Fa, 07-05-2014 15:57 #245
Ja dat herken ik en dat is een heel gevaarlijk gevoel. Het heeft gemaakt dat ik nadat ik een jaar bij hem weg was weer terug ben gegaan. Toen werd het nog vele malen erger en begon ie me zelfs midden in de nacht buiten te zetten met de deur op slot.

Daarna ben ik voorgoed weggegaan en ben ik verlost van dat gevoel en heb ik meer dan 6 jaar nodig gehad om te herstellen van het misbruik.
Misschien heb je toch nog niet diep genoeg gezeten en moet je net als ik nog een keer teruggaan. Hij zal zich nog hufteriger gedragen vanwege het idee: Ik kan doen en laten met haar wat ik wil. Ze komt toch op hangende pootjes terug.
Na die tweede keer ben ik voorgoed verlost van mijn afhankelijkheid aan hem. Dat heimweegevoel was mijn afhankelijkheid van hem. Het is een verslaving. Relatieverslaving.
Het is zelfs zo dat werkelijk niemand ooit nog macht over mij krijgt wat ze ook doen. Ik verbreek a la minuut het contact als iemand zich als een hufter gedraagt,

Genoeg Gehad, 06-05-2014 10:53 #244
Deze artikelen zijn de beste die ik tot nu toe tegengekomen ben. Heel objectief, vol van realiteit en advies. Het is bemoedigend dat deze conditie erkend wordt en verdrietig te lezen hoeveel de slachtoffers te verduren hebben gehad. Ikzelf ben meer dan 40 jaren met een narcist getrouwd geweest en dacht altijd dat ik degene was die tekort schoot en de schuldige was. Op het laatst was ik een persoon die mezelf haatte vanwege de leugens, verzwijgingen en onoprechtheid. Ik moest wel, want anders had ik elke dag ruzie. Kon nooit zijn die ik in werkelijkheid was. Ik had wel een 'huis' waar mijn spullen stonden, maar dat was niet mijn 'thuis'. Nu vraag ik me af of andere slachtoffers ook voelen dat het op een soort 'rouwverwerkings proces' lijkt waar je door moet, i.e. je zou soms zo weer terug willen, want ergens geef je toch nog om die persoon. Vooral na zo'n lange periode samen te zijn geweest, komt na het eerste gevoel van opluchting later dat 'heimwee'. Zijn er anderen die dit herkennen?

Fa, 05-05-2014 16:22 #243
Een tip voor de dames hieronder. Direct breken met een narcist. Keihard breken. Dat is de enige oplossing.

Tenzij je graag door wil gaan met jezelf te laten pijnigen. En de tip voor Mindy is haar man te zeggen: breek met je moeder. Ze is gestoord en ons gezin gaat kapot aan dat gestoorde gedrag. Laat hem dit maar lezen. Het zal moeilijk voor hem zijn, maar een andere oplossing is er niet. Mettertijd zal ie je dankbaar zijn. Hij zal zn moeder los moeten laten en dat vereist lef en durf.

Want natuurlijk het is en blijft zijn moeder. Maar dit kan echt niet wat deze moeder doet. Zij maakt haar eigen zoon kapot en dat mag hij niet toelaten.

Sterkte Fa

Mindy, 27-04-2014 20:17 #242
Ik denk dat mijn schoonmoeder heel veel narcistische trekjes heeft. Mijn man staat altijd voor haar klaar, ze hoeft maar te bellen en hij doet het. Maar ze behandelt hem als een stuk vuilnis. Haar andere zoon, die ze bijna niet ziet, die vind ze helemaal te gek. We moeten altijd maar aanhoren, hoe vaak ze op vakantie gaan, wie wat betaalt. Deze zoon ziet haar niet staan, wel als hij geld nodig heeft. Dan wordt gelijk mijn man gebeld en dan gaat mijn schoonmoeder te keer door de telefoon, oh ik heb geen geld, maar ik heb ze toch weer geld gegeven. En mijn man zegt dan, niet doen ma. En dan wordt hij weer uitgescholden, waar bemoei je mee het is mijn zoon. Hoe ga je hier het beste mee om, graag tips het is zo vermoeiend.

D., 25-04-2014 14:10 #241
Gisteren zei iemand tegen mij dat mijn ex vriend waar ik 3 jaar bij ben geweest een narcist is. Vannacht uren op het internet zoveel mogelijk informatie opgezocht en ik werd er eigenlijk ongemakkelijk van hoe al die verhalen kloppen met het mijne. Ik kan geen boek maar 10 boeken schrijven over onze relatie (steeds aan, af Voortdurend dat kat en muis spel). Ik kon nooit iets goed doen, voor de meest ondenkbare dingen ging er zo een luidruchtige zucht door hem en voelde je de kilte uit hem zo naar boven komen… Mijn vrienden waren nooit goed, integendeel iedereen die te dicht bij mij stond was slecht. Als hij zich dan weer eens aangevallen voelde als er iemand een beetje te vriendelijk was tegen mij, verwenste hij die echt en zei zelf dat die moest sterven! Nu heeft hij iedereen ingepalmd met zijn materialistische gedoe en gaat enorme leugens over mij vertellen die wrs velen wel zullen geloven aangezien ik nooit echt met zijn gedragingen te koop liep. Ik heb dus enkel nog 2 vriendinnen die mij steunen en ik ga hier gewoonweg kapot aan. Hij heeft mij 3 jaar belogen en achteraf hoorde ik ontelbare keren bedrogen… Sinds kort heeft hij een nieuwe vriendin, ik probeer het achter mij te laten maar de breuk doet zo ontzettend pijn! Met momenten is hij zo een lieve man, en dan denk ik ook dat het echt wel gemeend is… Maar na 2 a 3 dagen slaat hij weer volledig om! Hij is op vraag van mij enkele maanden terug naar een psychologe geweest maar daar mocht ik niks over weten dus wrs vertelde hij zijn verhaal ook compleet anders dan de realiteit!
Ik kom hem ook steeds op de meest onmogelijke momenten tegen dus wrs zal hij mij wel stalken. Ik zou niet liever doen dan hem vastpakken en hem erdoor helpen maar aan al die reacties te lezen, is verbetering precies niet mogelijk.
Hopelijk ben ik sterk genoeg om mij hierdoor te slaan; ik ben de laatste 3 jaar precies al mijn kracht verloren :-(
Kan iemand mij tips geven…
Groetjes

Fa, 12-04-2014 14:04 #240
Hallo Nicolien,

Het is erg van die abortus, maar wel beter dat het gebeurd is. Je had dan levenslang aan deze man vast gezeten en het kindje had niets dan pijn in zijn of haar leven gehad of het had dezelfde stoornis als je vriend gekregen.
Als je kinderen hebt met een man als deze heb je levenslang. Ik hoop dat je het op deze manier kunt gaan bekijken.

Vaak willen juist dit soort mannen juist kinderen zodat ze je nog beter in hun macht kunnen houden en de kinderen daar ook voor gebruiken (misbruiken dus)

sterkte
Fa

Rob, 12-04-2014 08:29 #239
Nicolien, ga weg bij je vriend. Hij is niet goed voor je, jij bent beter dan hem en je verdiend ook beter. Ik vind het erg voor je dat je een abortus hebt gehad Ik ben daar sowieso tegen maar jij wilde het niet en ik vind dat iedereen voor zich zelf moet weten wat hij of zij doet maar dit is niet leuk om te lezen. Ik hoop dat je een leuke gast gaat tegen komen die jou echt gelukkig maakt.

Nicolien, 16-03-2014 12:47 #238
Hallo allemaal, ongelofelijk, wat een herkenning allemaal! Twee dagen geleden ben ik door mijn vriend totaal uitgekafferd, de aanleiding was dat ik niet had geantwoord op een SMS van hem (en dat was omdat ik mijn telefoon uit had, omdat ik in een afspraak zat, dus ik kon ook helemaal niet antwoorden)… Hij heeft een café en terwijl ik daar was heeft hij me beledigd, gekleineerd, gekrenkt… De meest ongelofelijke een belachelijke dingen haalde hij naar boven en ik kon geen woord inbrengen. Probeerde ik ook maar iets te zeggen dan werd dat direct omgedraaid een regen mij gebruikt. Zo erg was het nog nooit geweest, het was werkelijk afschuwelijk. Die avond ben ik gaan lezen over narcisme een nu vallen alle puzzle stukjes in elkaar!… Nog nooit is hij echt lief voor me geweest, ik deed vooral altijd alles helemaal verkeerd, ik dacht dat hij gelijk had als hij zei dat ik me vergiste en ik het weer zoals altijd niet goed snapte, terwijl ik toch eigenlijk echt dacht dat ik hem gewoon hoorde liegen… alweer. nooit heeft hij echt interesse gehad voor mijn leven, mijn gevoelens, mijn verdriet… Toen ik voor hem een abortus heb laten doen (dat wilde hij, ik niet) heeft hij in plaats van me te steunen erna, gestopt met tegen me praten… Hij was boos dat ik hem door zoveel gedoe had laten gaan. Het was mijn schuld, die abortus was mijn plicht een nu moest ik niet zeuren… Ik ben letterlijk kapot gegaan.Na heel lang stilte werd ik ineens weer een beetje gewaardeerd, maar snel was ik vooral weer degene die altijd alles verkeerd doet… Tot nu een paar dagen terug, dat was echt zo extreem een niet normaal meer… En nu begin ik pas te beseffen wat er aan de hand is, na zeven lange jaren van je best doen en proberen te hopen dat hij je toch ziet en dat je toch bestaat voor hem en dat hij toch liefde voor je voelt… Nu ben ik eigenlijk heel bang. Ik weet nu gewoon niet wat ik moet doen en hoe ik dit niet aanpakken. Ik wil mijn leven terug, mijzelf terug! Maar ben als de dood voor wat hij gaat doen als ik de relatie verbreek. Ook heb ik een beetje een schuldgevoel, het voelt alsof ik iemand met problemen alleen laat, maar ik lees overal dat deze mensen niet te helpen zijn. Dan kan ik misschien maar beter wel mezelf helpen en afstand nemen. Maar ik vind het heel eng, ik weet niet wat er nog komen gaat!
Sorry voor mijn verhaal, maar ik niets het even kwijt. Jullie allemaal heel erg veel sterkte. Ik hoop dat jullie er allemaal uit kunnen komen en weer wat oprechte liefde van iemand krijgen. En dikke knuffel voor iedereen (een echte oprechte)

S., 14-03-2014 15:24 #237
Lichamelijke mishandeling niet maar voor de rest…
Geen geweten, geen excuses, extreem egocentrisch, bedrog, liegen, altijd aandacht willen, geobsedeerd door sex…
Na gebroken te hebben bijna stalken…
En nu… leeg, kapot. Kan iemand mij helpen? Hoe ga ik hiermee om?

Arjen, 07-03-2014 16:04 #236
Al die aandacht voor mij van zo'n spontane aantrekkelijke bijzondere vrouw, en ook nog speciaal mijn aandacht willen. Ken je dat? Geïnteresseerd in wie ik werkelijk ben. Geweldig! Ken je dat?
En achteraf blijkt het allemaal gespeeld. De aandacht was een middel met het doel bij haar uit te komen, en alleen bij haar. De interesse, om persoonlijke gevoelige informatie als munitie te gebruiken om je ten alle tijde te kunnen afschieten. Ken je dat?
Maar ik was toch een leuke aantrekkelijke intelligente vent! Vast een moeilijke fase waar je samen beter en sterker uitkomt. Ken je dat?
En nog véél meer! Ken je dat?
Ik ook!

T., 06-02-2014 18:59 #235
Beste Renate,
Ik ben zo'n zus die het narcisme van haar broer niet herkende. Ik raad je aan om het niet met de familie van je ex te bespreken. Ik moest eerst zelf keihard met het gedrag worden geconfronteerd voordat ik het wilde zien. Als je er niet meer elke dag mee omgaat, dan zie je het niet. Je ziet het gedrag wel, maar dat ken je al je hele leven. Het is nooit anders geweest. Bovendien was het niet extreem en ik dacht dat het normaal was. Laat terloops eens vallen dat hij wat narcistische trekjes vertoont. Dan worden mensen nieuwsgierig en gaan op zoek naar wat het is.
Voor mij is het een Eye-opener geweest. Opeens kan ik alles plaatsen. Maar ik moest er wel zelf achter komen. Als iemand dit direct tegen mij zou hebben gezegd, dan zou ik dat niet prettig hebben gevonden.

C., 04-02-2014 15:23 #234
El, als je de kans ziet zou ik vertrekken. Ik heb een narcistische opvoeding gehad en ik ben getekend voor het leven. Dat hij poeslief is dat is maar toneel. Dit heeft mijn vader ook gedaan om mij zo terug te krijgen bij hun en men ex. Bleek achteraf weer dat het puur was om de volledige macht terug over mij te krijgen. Hij heeft zelfs een rechtszaak opgestart tegen mij, maar uiteindelijk tot nu toe nog niets mee uitgehaald. Verlaat je hun, ga je wel werkelijk door een hel. Ik heb nu ook contact opgenomen met een psychiater, want zelf kan ik dit niet verwerken. Ook ik heb een dochtertje en ik denk nu aan haar. Als je het doet, bereid je dan voor. Ik heb dit toen niet gedaan en ik heb een hoop ellende gehad. Maak afspraken op voorhand bij een eventuele breuk. Mij hebben ze alles afgepakt buiten mijn persoonlijke spullen (kleding). Zeker met kinderen, ze hebben vorig jaar mijn dochtertje bijna 2maanden achter gehouden. Zet het zelfs op papier want hij zal er alles aan doen om je het leven zuur te maken en bedreigen. Laat u niet te zeer bang maken, want ik heb ondertussen ook door dat het eersteklas leugenaars zijn en ze kicken erop als ze merken dat je bang bent. Uiteindelijk hebben mijn ex en ik de strijdbijl begraven en sinds september hebben wij co-ouderschap. Het is nu mijn eigen familie (vooral mijn vader) die me blijft pesten. Alle contact is verbroken en ik wil ze nooit meer in mijn leven. Ik wens je heel veel sterkte toe wat je keuze ook is. Grts

El, 31-01-2014 11:43 #233
Ik denk dat mijn vriend ook een narcist is, hij kan niets van mij verdragen is ziekelijk jaloers en staat heel graag in de belangstelling bij andere mensen. Als er een man mij aanspreekt of zo dan is hij al boos op mij want dan heb ik het uitgelokt! Meestal heb ik alles verkeerd gedaan en praat zijn eigen altijd goed want hij is perfect, hij zegt het niet met deze woorden maar je kunt het uit zijn woorden wel uithalen! Zelf loop ik op de tippen van mijn tenen om te zien dat ik niets verkeerd zeg of doe, zeker niet teveel vertel over mijn werk of zo want dat word later weer gebruikt bij een zoveelste ruzie! We hebben samen een dochter en hij nog twee kinderen uit een eerder huwelijk, ik ben nu blij dat ik niet met hem getrouwd ben! Ik ben bang van hem en ga al een tijdje naar een psycholoog ik zou van hem weg willen maar financieel heeft hij mij uitgebuit met mij van alles te laten betalen aan zijn huis. Ik weet dat dat naïef is maar ik ben zo, het is altijd goed voor mij! Nu heb ik het hem pas gezegd dat ik van hem weg wil en nu is hij poeslief en wil dat natuurlijk niet want ik ben de vrouw van zijn leven, wat kan ik doen?
Grtj

Simon, 09-01-2014 09:39 #232
Mijn ex is ook een echte narcist. Na het verbreken van de relatie, begon ze haar familie stelselmatig voor te liegen over alle gebeurtenissen die hadden geleid tot het verbreken van de relatie. Ze heeft die mensen zo gemanipuleerd, dat ze geen contact meer met mij wensten. Ook mijn familie heeft ze geprobeerd op deze manier voor zich te winnen, maar dat is haar niet gelukt.

Narcisten zijn na het verbreken van de relatie op wraak belust. Heel waarschijnlijk heeft ook jouw ex zijn familie voorgelogen en zichzelf in een slachtofferrol geplaatst. De vraag is of het zin heeft dat jij tijd en energie gaat steken om hun problemen op te lossen. Heb je nog contact met ze? Dan kan het geen kwaad het eens voorzichtig aan te kaarten. Anders zou ik het laten zitten, of hooguit op een eenzijdige manier aankaarten - ik zou dan kiezen voor een printje maken van deze webpagina en een brief schrijven. Niet per email, dat gooi je te makkelijk weg, maar met de post.

Het is goed dat je er zo snel achter bent gekomen dat hij degene is die niet normaal is. Mogelijk heb je nog zaken te regelen met hem, dan kun je daar zeker rekening mee houden. Op wraak belust zal hij alles aangrijpen om jou het leven zuur te maken en door list en bedrog er zelf beter van te worden. Mijn advies: leg alles op papier vast, elke afspraak hoe klein dan ook. Mondelinge afspraken zal hij zeker niet nakomen of gewoon het bestaan ervan ontkennen.

Renate, 24-12-2013 12:05 #231
Hallo allemaal,
Een maand geleden heb ik de relatie met een narcist verbroken. Vorige week ben ik er door mijn psychologe er achter gekomen dat mijn ex een narcist is. Ben nu alles aan het lezen wat ik er maar over kan vinden voor mijn eigen verwerking. Ik deel dit met een klein aantal mensen uit mijn omgeving.
Zijn familie weet niet dat hij een narcist is. Zijn gedrag kennen ze wel, omdat hij dit als kind zijnde al had en dit nog steeds richting zijn moeder en zus vertoont, maar ook naar zijn kinderen.
Is het verstandig om zijn familie in te lichten? Kan hier iets goeds mee bereikt worden of juist helemaal niet.

Jolanda, 18-12-2013 14:43 #230
Beste Els, ga weg, en ban dat uit je leven.
genoeg is genoeg en wanneer dat is bepaal je natuurlijk zelf maar dan is de tijd gekomen ben je niet meer verdrietig ben je niet meer boos en zoek je niet meer naar de waarom, want die is er namelijk. heb respect voor je zelf, het is de hoogste tijd. ik heb de stap ook gezet stond er alleen voor maar moeilijk gaat ook en je zult dan merken wat je allemaal gemist heb wat een opluchting.
heel veel sterkte!

Els, 20-11-2013 02:17 #229
Hoe kan je het beste omgaan met een narcist. Negeren? Ik heb al 13 jaar een relatie met een narcist, maar na dat ik dodelijk ziek ben geweest en er allerlei nare dingen in de familie gebeurde Is de aandacht van hem naar anderen gegaan. Zijn reactie: vreemd gaan en snoeihard liegen. Nu heeft zijn liefje het uit gemaakt, maar blijft de boel in onzekerheid houden. Neemt zelf absoluut geen enkele beslissing en blijft zeggen dat hij van mij houdt. Maar vechten voor mij of onze relatie zit er niet in, ik moet wel heel goed weten hoe veel liefdesverdriet hij heeft. Ik moet vooral leuk en lief blijven doen, mag niet boos zijn. Elke dag wordt het liefdesverdriet van hem me weer ingewreven. Zuigen en wegduwen. Radeloos en gek maakt hij me. Wat kan ik het beste doen?

Angelique, 25-10-2013 09:46 #228
Wooow, ik herken mijn ex er echt in terug! Zo herkenbaar al die punten. En inderdaad, gewetenloos en de macht over je willen hebben en niet alleen aandacht van jou willen hebben! Meneer is vreemd gegaan en dan nog de macht over je willen hebben zo van: "waarom sms je niet terug?" hij zal altijd zo blijven!

Fa, 14-10-2013 17:07 #227
Ik heb die fijne ervaring nou net bij een NPS forum niet gemerkt. Gelukkig mail ik met een aantal mensen, die ook slachtoffer zijn en niet zulk raar gedrag als op dat forum vertonen.

Want op aanraden van iemand die op een NPS forum zit ben ik weer lid geworden. Jaren geleden ook lid geweest, maar ik kan me niet goed herinneren waarom ik er toen vanaf ben gegaan. Het had iets te maken met de manier waarom er soms gereageerd werd op mensen, maar hoe en wat wist ik niet meer Er waren nu andere moderaters hoorde ik.

Nou ik heb net gevraagd om uitschrijving. Ik had daar op het forum mn verhaal vertelt en de reactie van een van de moderaters is bedroefend. Degene die mij aanraadde weer lid te worden zag het ook. Ik kreeg een reactie die een narcist waardig is. Ik heb erop gereageerd dat als moderater niet goed leest en mij beschuldigd van dingen omdat ze zelf niet goed gelezen heeft en ik dat uitte en zij die kritiek zelf nog niet eens kan verdragen dan ben ik uitgepraat. Zeg maar monddood. Gaat een ander lid (kennelijk een volgeling) zich ook nog even achter de moderater scharen en haar een handje helpen mij even neer te sabelen.

Ik vind het zielige figuren daar en ik raad niemand aan daar nog lid van te worden, tenzij je graag meedoet mensen neer te sabelen of erachter aan holt en zelf geen mening ergens over hebt

Ik begin nu mijn bedenkingen te krijgen bij sommige mensen, die zeggen slachtoffer te zijn en dan zelf reageren zoals narcisten ook doen. En dan notabene ook nog moderater zijn van een NPS forum. Daar zakt mijn broek vanaf.

Inmiddels ben ik weer hersteld, maar ik ging er met trillende benen vanaf toen ik die idiote reactie las.

Ik raad niemand aan van dat forum lid te worden. Tenzij je houd van gesloten enge griezelige clubjes en graag achter iemand aanholt die het voor het zeggen heeft.

fa

Phoenix, 13-10-2013 16:22 #226
Aan Jou,
De "buitenwereld" kan niet begrijpen hoe het is als je ex een narcist is! Dat kunnen alleen mensen, die heel nabij of direct met een narcist te maken hebben begrijpen. Heel frustrerend, maar ook heel logisch… Op een gegeven moment heb je ook niet meer de energie om telkens je te moeten verdedigen of uitleg geven aan anderen. Ik heb zelfs een tijd lang met kopiëen van deze site rondgelopen in mijn handtas. Dan hoefde ik niet telkens te verklaren, waarom/hoe/wat etc.
Wat die mensen zeggen/denken… laat ze! Mensen, die jou goed kennen en/of van je houden weten wel beter. Het enige wat ik op een gegeven moment zei, was " mijn verhaal is anders' of 'ik heb een andere mening hierover'. Maar ik zei daarbij dat ik geen zin had om daar nader op in te gaan. Waarom zou ik?
Via de site van 1ouder.nl heb ik bij het topic narcisme enkele mensen leren kennen, die in een zelfde soort situatie hebben gezeten. Daar heb ik een intensief contact mee en zijn vrienden geworden. Dat is idd heel fijn, want aan een half woord hebben we nu genoeg. Je hoéft niet meer te verklaren of uit te leggen! Die (h)erkenning en steun…!
Ik ben nu bijna 5 jaar bij mijn ex weg en heb een kind van bijna 12 jaar. Ook die moet eigenlijk naar zijn vader. Hij wil aan de ene kant ook wel, maar is aan de andere kant gewoon bang. Hij heeft ook al woede-aanvallen en stilte-behandelingen ondergaan.
Op dit moment probeer ik zoveel "bewijsmateriaal" te verzamelen, dat mijn zoon niet meer naar zijn vder hoeft te gaan! Ik ga niet hier op deze site vermelden, hoe en wat, want dat wordt te herkenbaar.
Op mijn manier vecht ik voor mijn kind, want het is vreselijk om te zien dat je kind kapot gemaakt wordt! Natuurlijk wil je je kind geen vader ontzeggen, maar zulke mensen zijn géén vader in alle opzichten!
Heel veel sterkte!

Jou, 27-09-2013 23:26 #225
Ik zou heel graag contact willen met iemand die begrijpt hoe vreselijk de geestelijke mishandeling van narcistische partner of ex partner kan zijn. Ik had onterecht twee psychiatrische diagnoses, hij dreigde me kinderen af te nemen en hij dreigt en manipuleert nog steeds. Zelfs als ik voor kankeronderzoek naar ziekenhuis moet maakt hij leven van mij en kinderen tot een hel. Ik ben zolangzamerhand weer uitgeput. Wanneer houdt het op? De buitenwereld ziet het gewoon als vechtscheiding. Je krijgt raarste opmerkingen naar je hoofd. Zelfs nu blijkt dat ik jaren onterecht met diagnoses bipolaire stoornis en add door het leven ben gegaan en mijn kinderen en ik volkomen de vernieling in zijn geholpen weet hij nog iedereen in te palmen met zijn verhalen. Ik kan niemand uitleggen wat zijn continue gedreig, gechanteer en gemanipuleer met me doet. De kinderen zijn zeven en tien. Het is te gek voor woorden dat je in Nederland verplicht bent je kinderen maar man te sturen die je kinderen volkomen vernieling in heeft geholpen en waarvan kinderen iedere keer in vernieling terugkomen. Het breekt me. Hoe ga jij hiermee om?

Fa, 20-09-2013 16:03 #224
Helemaal mee eens wat hieronder staat. Echter de moeder of vader die omgang belet doet dat niet altijd op een hysterische manier. Mijn ex deed dat juist op een hele stiekeme manipulerende manier. En dat is voor buitenstaanders heel moeilijk te herkennen.
Fa

Di, 20-09-2013 10:48 #223
Omgang kinderen met ouder die psychisch en/of fysiek mishandeld

Omgang met de geweld plegende ouder zonder dat daar toezicht op is, is heel schadelijk voor het kind. Er zijn ook situaties waarbij het kind of zelfs de kinderen ten tijde van het huwelijk bij de ene (gezonde) ouder aangeeft dat de mogelijkheid tot scheiden bestaat en dus tot het beeindigen van de situatie van geweld. Het is dus niet altijd zo dat de kinderen niet willen dat de ouders gaan scheiden en het komt hoe triest, ook voor dat het kind dit zelf aangeeft omdat het aanvoelt ondaks de natuurlijk band van loyaliteit met de ouders dat het een ongezonde situatie is. Kinderen voelen heel goed aan wanneer een sitauatie niet pluis is, vanaf de leeftijd van pluminus 8/10 jaar, afhankelijk van de ontwikkeling van het kind. Het kind weet dat nog niet dat haar/zijn sitatie zelfs zou kunnen verslechteren na een separatie aangezien het mogelijk wordt verplicht on ongeregiseerde omgang moet hebben met de mishandelaar.

In situaties waarbij huiselijk geweld speelt, is co-ouderschap helemaal niet in het belang van het kind en zelfs traumatiserend. Hier word op moment door instanties nog volstrekt aan voorbij gegaan. Scheidingen over de rug van de kinderen staan te boek als vechtscheidingen en daarmee uit. De vader van 's-Neerlands zoveelste gezinsdrama met dodelijke afloop werd als "wanhopig" weggezet. In zijn afscheidsbrief die op internet stond bleek echter dat dit ook weer een rancuneuze daad was, en dat terwijl hij wel gewoon omgang had met zijn kinderen. De man kon zijn gezichtsverlies niet handelen. Het andere drama dit voorjaar was ook een rancuneuze daad, de vader had zelfs al meerdere malen gedreigd naar de moeder dit te zullen doen. Wanhopig zijn die mannen en wel om het feit dat hun huwelijk niet is gelukt, ze hun zaken en financien niet voor de wind gaan hebben en dus moeten zij wreken, diegene van wie zij het idee hebben dat deze de schuld is aan al hun ellende door haar dierbaarste bezit van haar af te nemen. Psychopatisch!

Natuurlijk, er zal vaak sprake zijn van vechtscheidingen ten koste van kinderen en/of de ouder die het kind niet mag zien en beide ouders tegen elkaar op boksen. En ook zijn er veel vrouwen/moeders die opzettelijk kinderen weg houden of omgang frustreren met vaders uit rancune naar een vader die zich vanuit belang van het kind bescheiden terughoudend maar liefdevol opstelt. Net zo erg!

MAAR DIT ALLES GAAT NIET OP ALS HET HUISELIJK GEWELD BETREFT!
Waar blijft de genuanceerde beeldvorming, we hebben toch voorbeelden in overvloede. Huiselijk geweld is traumatiserend voor kinderen en de mishandelende ouder moet daarom omgang worden ontzegd, of in ieder geval omgang onder toezich zodat verbaal geestelijk en of fysiek geweld dan niet kan plaatshebben. Meestal heeft zo'n ouder dan ook gelijk geen trek meer in de omgang. Het zijn ouders met een persoonlijkheidsstoornis en hieraan gelinkte problematiek. WAAROM worrdt hier nooit over gesproken?
Kritisch als onze media is, waarom gaan ze ALTIJD of HEEL VAAK mee in het beeld van de labiele, hysterische moeder die arme papa belet zijn kinderen te zien. Stereotypering!
NATUURLIJK GEEF JE JE KIND NIET MEE AAN EEN PSYCHOPAAT.
Ik lees, zie of hoor helemaal niks over dat wat ik maar de andere kant zal noemen. De rauwe realiteit.
Geen bescherming. Het kan ook zo zijn dat het de vrouw of moeder betreft die een geestelijke stoornis of persoonlijkheidsproblematiek heeft. In veruit de meeste gevallen blijkt dit wel mannen te betreffen (statistiek). Daarom is het zo belangrijk dat er bij twijfel aan de verhalen, of sterk uiteenlopende verhalen van het verloop na een scheiding door de ouders het gedrag of anderzins verplicht verder onderzoek is naar de sitautaie van de kinderen en onmiddellijk ingrijpen, BETTER SAFE THAN SORRY. Het gaat hierbij wel om weerloze kinderen, die beschadigd en wel in de maatschappij terecht komen en de daders van de toekomst worden. Rechterlijke macht, Jeugdzorg en Raad voor de kinderbescherming, pas uw beleid aan, we zijn zo goed geinformeerd met z'n allen en toch wordt er niets aan gedaan. Het systeem en het beleid zit nog te veel vast in starre en conservatieve denkpatronen.

Nogmaals het deugt niet als je je kind ten onrechte niet mag zien maar het beeld wat in de media wordt geschets is veel te eenzijdig.
Verder denk ik dat kinderen hun 8 tot 10e jaar in de huidige tijd, waarin ontzettend veel informatie beschikbaar is, heel mondig zijn en goed weten wat er gaande is in de thuissituatie heel goed kunnen aangeven wat zij willen en denken dat het beste voor hen is. DAT MOET ALTIJD heel serieus worden genomen. Een hoorgesprekje van 5 minuten met het kind zoals de rechters dit toepassen is schandaliga. Om een uitspraak die ingerijpende gevolgen kan en zal hebben voor het kind hierop te baseren. Het is een schending van de rechten van het kind!

Fa, 18-08-2013 21:04 #222
Kijk wat terug naar het licht schrijft dat is mijns inziens de beste manier om met de situatie om te gaan. Als heel Nederland dat zo doet, moet je eens kijken hoe snel het afgelopen is met narcisten. Het levert immer niks meer op.


Ik zou het liefst van de daken schreeuwen. Mensen lees u in. Lees wat is manipulatie lees wat is emotionele chantage, lees wat zijn de psychologische trucs, die narcisten gebruiken om hun zin te krijgen. Lees u in wat de infoteur hierover beschreven heeft.
,Maar er is nog veel meer te vinden over dit onderwerp. Maak jezelf sterk en laat nooit ook maar iets van dien aard toe in uw leven.

Fa

Terugnaarhetlicht, 14-08-2013 22:09 #221
Beste Watkanikdoen,
ik kamp met hetzelfde probleem en bovendien is mijn kind ook narcist, dus das lekker.
Ik probeer de handvatten van de websitebeheerder in praktijk te brengen, dus voor mijn mening op te komen, grenzen te stellen en verder niet op hun manipulaties in te gaan. Ik schuif het gewoon naar de andere partij als het mij teveel wordt. Ik wil tenslotte ook mijn rust en vrede, daar heb ik recht op.
Ja, en ik zeg ook wat onrecht is. Ik hou geen vrede als ik zie dat ik weer benadeeld word. Dan zeg ik: laat het je maar door je vader betalen, hij heeft veel meer geld als ik en betaalt toch niet. Als je het daar beter hebt, moet je bij hem wezen.
Kinderen maken namelijk chantage van deze situatie en ouders proberen hun liefde te kopen en te verdienen met prestaties. Hieraan doe ik niet meer mee. Hij heeft meer geld, dus bij hem wezen. Ik ben dan alleen - so what. Pech voor mij, dom gelopen in dit leven van mij, maar het is niet anders. Ik schuif het nu gewoon van mij af. En als het mij slecht gaat, laat ik het gewoon weten. Ik verstop mijn gevoelens niet maar loop ook niet meer mijn woede uit te spuiten overal. Kinderen moeten op de echte wereld voorbereid worden en dat is niet altijd vrede en liefde ezv. Ook conflicten horen erbij.
Sterkte!

Arjen, 13-07-2013 11:04 #220
Hè hè, gevonden! Wat een herkenning!
En dan een zoeken naar wat er nog meer niet echt is. En steeds meer een zoeken naar wat er wel echt is, door herkenning en bevestiging te maken te hebben met iemand met vermoedelijk een NPS.
En uiteindelijk blijkt er niets echt te zijn, behalve je eigen echtheid, wat dienst heeft gedaan om de onechte ego van de ander echt te laten lijken, en het bestaansrecht eraan heeft ontleend.
En dat bevestigd weer te zijn gebruikt, zoals de onechte ander is, n.l. een object, een ding zonder menselijke gevoelens en liefdevolle warmte, enz.

Arjen, 10-07-2013 10:26 #219
@ Alexandra,

Voor mij lijkt het of je je bevindt in een cirkel, wat betreft je relatie, wanhopig op zoek naar een opening. Maar een cirkel is overal even rond! Ergens ken je de antwoorden op je vragen, en zo nu en dan aanvaard je deze. En toch het niet helemaal waar willen hebben. Angst voor de sprong in het diepe. Okay, misschien mijn stellige mening, maar is wat ik proef in je reactie!

Alexandra, 08-07-2013 17:47 #218
Kan iemand mij vertellen of ik met een narcist te maken heb? Ik heb 11 jaar een relatie achter de rug van de een op de andere dag verbrak hij de relatie ik weet dat hij contact met een vrouw heeft aan de andere kant van het land. hij ontkent dit stellig. En zegt dat het een goede vriendin is. hij wil dat ik mijn eigen leven opbouw zodra ik dat doe en in contact kom met andere mensen vooral met mannen heeft hij er geen goed woord voor over, ook bestookt hij mij met sms mail en komt vaker langs dan hiervoor ( we hadden een LAT relatie ) dan vertelt hij mij dat hij spijt heeft en alleen maar van mij houd en dat hij alleen maar hoopt dat het goed komt tussen ons, ook wil hij mijn wachtwoorden heeft niets te beteken vind hij ik heb hem al op zoveel leugens betrapt dat ik hem niet meer vertrouw en of geloof kunnen eze mensen ooit nog veranderen of niet en moet ik de hoop maar opgeven? Ik heb het idee zodra hij doorheeft dat ik mijn eigengang ga hij beseft dat hij me echt kwijtraakt er alles aan wil doen om dit te voorkomen en op het moment het weer goed is na 2 a 3 weken de relatie weer verbreekt. ook wil ik graag weten of deze mensen kunnen doorslaan waardoor je je niet meer veilig bent zodra je met ze alleen bent.
kan iemand mij hierop een antwoord geven

Fa, 27-06-2013 18:05 #217
Wat kan ik doen.

Hoezo mag je niet negatief doen als je de waarheid zegt?

Dat betekent niet dat je van je kinderen verwacht dat ze kiezen moeten.

Ik erger me iedere keer weer aan het feit dat narcisten kennelijk alle onwaarheden kunnen zeggen en dat de andere partij denkt haar of zijn mond te moeten houden en de narcist gewoon zn gang laat gaan. Het word tijd dat dat eens de wereld uit geholpen word. Op deze manier worden er steeds meer narcisten gekweekt. Het kan immer allemaal als iedereen zn mondje stijf dicht houd. Stel je voor dat je iets negatiefs zegt over de narcist, terwijl het de waarheid is. Nee dat is kennelijk alleen de narcisten voorbehouden onwaarheden en negatieve dingen te zeggen over anderen.

Zeg gewoon aan je kinderen hoe het is. De waarheid dus ook al is dat negatief naar je narcist toe en zeg erbij dat je niet verwacht dat ze moeten kiezen, maar dat je hoopt dat ze vroeg of laat hun verstand laten werken. Punt.

Fa

Arjen, 20-06-2013 04:05 #216
@ Watkanikdoen,

Denk dat het voor kinderen goed en belangrijk is, niet het gevoel te hebben partij te hoeven kiezen uit zogenaamde loyaliteit b.v. Kom zelf uit een gezin van gescheiden ouders, en zelf ook al jaren gescheiden van de moeder van mijn 2 dochters. Met en bij mijn vader was het niet mogelijk normaal over mijn moeder te praten, en wat m'n moeder betreft eigenlijk ook, al vindt zij van niet. Heel vervelend, het gevoel te moeten kiezen voor ouders die je hebt ook zonder te kiezen. Maar waar het om gaat is echte onvervalste liefde, en dat kun je niet kopen met b.v. een Ikea-vloerkleedje, en uit zich o.a. in respect. En pubers! Wat je aan onbetaalbare liefde investeert betaald zich op de lange termijn wel terug, is mijn ervaring.
Mijn dochters zijn 24 en 19, en de relatie met hun leek destijds een puinhoop, en tegenwoordig groeit die met de dag.
Heb vertrouwen, en hou daaraan vast!

Watkanikdoen, 18-06-2013 03:08 #215
Ik schrijf een deel van mijn verhaal hier nog maar eens 'van me af', wie weet heeft iemand een goede tip? Al meer dan 6 jaar gescheiden. Kinderen hebben afgelopen jaar permanent bij mij gewoond, nadat vader ze letterlijk verteld had dat zijn geluk en dat van zijn vriendin boven dat van zijn kinderen ging. Nu heeft hij ze weer voor zich teruggewonnen en woont 1 kind zelfs weer permanent (voorlopig dan, tot hij het niet meer aankan) bij hem. Rijk, maar alimentatie wil hij niet betalen, nu in een rechtszaak. Wat ik het allermoeilijkst vind, is dat ik niet negatief over hem mag doen tegen de kinderen, maar daarmee dus ook niet uit mag leggen waarom het niet goed met me gaat, waarom we nergens geld voor hebben en waarom ik geen tijd voor ze heb (moet weer op een schrijven van hem reageren voor de rechtszaak). Heel kort door de bocht komt die eindeloze loyaliteit t.o.v. hun vader voor mij hierop neer: samen met mij hun vader uitlachen kan leuk zijn, maar ze kunnen me ook zo weer helemaal laten vallen en bij hem mooi weer gaan spelen. 'Men' zegt dan dat je in hun bijzijn niet kwaad over hem mag spreken, want daar kunnen ze niet tegen. Begrijp ik, maar lukt jullie dat? Vooral als je kinderen ook een ijsje willen of een leuk Ikea-vloerkleedje? Mijn (spaar)geld zit in hun sporten en andere hobby's. Als hij een normaal betalende en oprecht in zijn kinderen geïnteresseerde vader zou zijn, zou het met mij ook veel beter gaan, maar zo zien mijn pubers dat dus niet, lijkt het (ze weten het wel). Hoe gaan jullie hiermee om? Lukt het om je hart bij anderen te luchten en tegen de kinderen te doen alsof het leuk is zo'n ex te hebben? Ik hoor het graag!

Monteur, 15-05-2013 09:39 #214
Beste Fa, het klopt wat je schrijft. Om antwoord te geven op jou reactie is het woord erkenning het juiste woord. Als ik goed naar me zelf kijk, en dieper kijk naar waar komen mijn gevoelens vandaan, komt het misschien voort omdat ik zelf vroeger altijd verkeerd begrepen ben. Het gevoel van onbegrip plaatste ik verkeerd, en ging ik mijn hakken in het zand zetten. Ik dacht niet na over dat genen wat deze persoon tegen mij had gezegd. Om mijn gevoel of datgegen wat ik wilde bereiken duidelijk te maken aan een ander, ging ik liegen. Het vreemd was, dat ik na deze leugen vrijwel direct een onderbuik gevoel kreeg. Ik kreeg wel degelijk verdriet, en vond mijn eigen gedrag niet correct.

Ik heb geleerd duidelijk mijn gevoelens te vertellen. En verder te kijken naar waar deze gevoelens vandaan komen. Alsware heb ik een soort rem gevonden om niet direct mijn hakken in het zand te zetten, maar eerst even het feetback te laten binnenkomen.

Deze site heb ik pas sinds kort ontdekt. Voorheen wist ik niet wat narcisme in hield.
Na het uitlezen van al deze informatie, ben ik geschrokken over mijn eigen gedrag.
Toch viel er een hoop last van mijn schouders af, omdat ik het nu een plaats kan geven waar het gedrag vandaan komt.

Het is roeien met de (riemen) informatie, die ik nu heb ontdekt. Vreemd maar gelukkig zijn die spanningen verdwenen. Soms komen die nog wel naar boven, maar omdat ik nu weet waar ze vandaan komen, vraag ik direct aan de ander of ik vreemd reageer. Ik gun mezelf dan een moment van rust, omdat direct feetback geven voor mij niet correct zal zijn, omdat ik dan niet de juiste bewoordingen gebruik. Ik kijk dan eerst waar kwam dat irritatie gevoel vandaan, was het correct, en wat woord antwoord geef ik terug.

Ik vertel de ander dat ik hem/haar verkeerd begrepen heb, en geef dan pas antwoord.
Ik ben nog lang niet op het juiste pad, maar ik wil wel degelijk hulp aanvaarden, hier ben ik momenteel mee bezig.

Ik hoop dat mijn verhaal een bijdragen kan zijn aan dit onderwerp.

Fa, 14-05-2013 19:36 #213
Monteur schrijft dat ie erkenning las. Erkenning of herkennning zij twee totaal verschillende woorden.

Als monteur herkenning ziet in het gedrag van een narcist dan is het erg tegenstrijdig als ie schrijft dat zijn karakter hulpvaardig is en hij een warm gevoel krijgt als ie mensen aan het lachen maakt. Een narcist heeft dat alleen als er een groter voordeel voor hem/haar inzit. En niet omdat ie gevoelig is.

Fa

Een echte narcist krijgt geen warme gevoelens. En is alleen hulpvaardig als er voor de narcist een groter voordeel uit komt. Dus monteur je begrijpt dat slachtoffers hier niet 123 geloven wat een narcist zegt. Althans ik begrijp uit je schrijven dat jij jezelf onder die categorie schaart.

Monteur, 07-05-2013 08:30 #212
Beste allemaal,
Na het uitlezen van alle informatie over het ontstaat narcisme ben ik in tranen uitgebarsten. Ik las zo veel erkenning. Ik zelf loop al jaren met de zelfde problematiek rond, en wist maar niet waar deze vandaan kwam. Ik liep in mijn verleden tegen de zelfde problemen aan. Communicatie problemen met werkgevers, relaties enz.
Na een escapade, voel ik mij altijd behoorlijk verdrietig om dat ik zie dat mensen verdriet om mij hebben en om mij geven. Mijn karakter is hulpvaardig en ik krijg altijd een warm gevoel als ik mensen aan het lachen kan maken.

In 2010 ben ik na een Hernia operatie thuis komen te zitten. Het herstel liep niet voorspoedig omdat er een zenuw beschadigd is tijdens de operatie. Na twee jaar revalideren kon ik niet meer terug keren in mijn oude vak als service monteur. Lichamelijk was en ben ik nog steeds niet in staat om lang te kunnen lopen/staan/zitten. In 2012 overleed mijn enige kameraat op 34 jarige leeftijd. Hij en ik waren 22 jaar dik bevriend met elkaar. Hij was de enige aan wie ik openlijk zowel mijn relatie als werk problematiek vertelde. Na zijn overlijden stortte ik kompleet in. Al mijn traumatische jeugd ervaringen kwamen naar boven. Ik kreeg flashbacks uit mijn jeugd die ik tot op heden niet kan verklaren. In dat zelfde jaar ben ik via de huisarts uit eigen initiatief negen maanden in therapie gegaan. Het was behoorlijk slopend.
Er is mij geleerd mijn gevoel te vertellen, en uit te leggen waar deze vandaan komt.
De speerpunten van deze therapie ging om rouw verwerking, en omgaan met kritiek.

De diagnose was POS. Toen ik uit deze therapie kwam zat ik dus thuis en had geen werk. Omdat mijn vrouwtje gelukkig een goede baan heb, en ik thuis zat, ging ik na drie kwart jaar weer achteruit. De muren kwamen op mij af, ik wilde mij zelf nuttig maken. Het reintergratie buro wat mijn werkgever destijds had aangesteld om mij te helpen, kon mij maar niet helpen aan een baan. Ik ben op eigen initiatief opzoek gegaan naar vrijwilligerswerk. Dit heb ik enkele maanden vol kunnen houden. Het werk was lichamelijk te zwaar, en de druk van onverklaarbare prikkelingen waren te veel.

Tijdens het werken aldaar, was ik altijd opzoek naar hoe het beter kon. Deze houding had ik ook bij mijn voorgaande werkgevers. Ik wist het altijd beter, en het moest altijd op mijn manier.

Sinds gister ben ik per toeval op deze site terecht gekomen. Echter wil ik wel benadrukken dat ik inzicht heb in mijn houding en gedrag, dat wat ik verafschuw! Ik wil graag een ander mens worden, zonder boze prikkelingen, en zonder conflicten. Gelukkig heb ik een lieve vriendin die mij geaccepteerd heb in hoe ik ben.

Op de momenten waarin ik prikkelingen voel, geef ik het haar direct aan. Ik wil haar geen verdriet doen!

Ik hoop hiermee dat mijn verhaal, een bijdragen kan hebben aan deze ziekte of stoornis. Vandaag heb ik een gesprek met een maatschappelijkwerker. Ik zal haar open en eerlijk vertellen wat ik gister over me zelf heb ontdekt.

Als er mensen of therapeuten zijn die mij een passende therapie kunnen aanbieden graag!
Alvast bedankt.

Mia, 19-04-2013 12:24 #211
Na enkele maanden te hebben geleefd als in een sprookje zijn we nu weer helemaal naar af… begon een tijdje geleden zelfs te twijfelen of mijn partner wel echt een narcist was… zo goed ging het tussen ons, alle kenmerken waren verdwenen maar… ze zijn terug… in volle glorie :-(

Maartje, 10-04-2013 02:18 #210
Hallo allemaal,
Ik lees hier zoveel herkenbaars. Alhoewel niet gediagnosticeerd vermoed ik dat mijn ex een narcist is. In ieder geval een pathologisch leugenaar, duidelijk en zwart op wit aantoonbaar, je het gevoel geven dat jij gek bent terwijl je hele normale dingen wenst, het ligt altijd aan de ander, charmant, maar in staat om over lijken te gaan.
Hij bleek in staat te zijn om ons kind bij hemzelf uit huis te laten plaatsen (een kind onder de 6), met de mededeling dat hij niet voor het kind wilde zorgen, daarbij mij zwarter dan zwart maken, een paar weken daarvoor was een zitting waarbij de omgang bepaald werd. Ik ben werkelijk nog nooit in mijn leven zo'n onmens tegen gekomen. Voor zijn stiefkinderen zorgt hij overigens wel. De beste man doet het professioneel erg goed, vertelt uiteraard de mooiste praatjes en iedereen gelooft hem, want hij is zo gevoelig en empathisch. Ik denk dat hij zeer ernstig gestoord is. Het is echt beangstigend hoe iemand de meest walgelijke dingen kan doen zonder blikken en blozen en dan ook nog eens de verantwoordelijkheid daarvoor bij een ander legt. Ze gaan idd over lijken.

Moed, 04-03-2013 18:01 #209
@mama,
Een narcist weet altijd te winnen, ook al liegt hij alles bij elkaar ze kunnen lelijk doen in jou gezicht je kleineren je vernederen op allerlei manieren.
letterlijk twee tellen later zijn ze jou vergeten, en in gezichten van andere mensen zijn het weer doodnomale mensen. met normen met waarden met alles om er gewoon uit te zien.

het enige advies, wat ik kan geven is hem op geen een manier nog iets te vertellen wat je met de kinderen doet en laat. het is begrijpelijk dat kinderen het tolereren, want je kan niet veel tegen een narcist beginnen over al je grenzen wordt heen gewalst.
wat je ook doet of niet doet… maar je moet hem kontinue plezieren zelfs het gedrag wat niet leuk voor je is.

breng hem niet meer op de hoogte want dat wordt tegen je gebruikt
wat ze weten wordt tegen je gebruikt… ze doen je pijn en weten zich als slachtoffer te gedragen.

ik groeide op bij narcisten ouders, en ze zijn tot heel wat in staat. het enige wat narcisten doen, is kapot maken, zoals gevoelens je denkvermogen, spullen, alles waar je omgeeft. ze weten rollen om te draaien.
en naar andere toe zijn ze heel aardig en bekwaam. hebben ze een heel gewoon leven.

maar ze hebben ook mensen die ze kapot maken en zwart maken en mensen die hen helpen om de ander zwart te maken.
Andere mensen in hun kringen die worden gewaardeerd bij de narcisten maar daar hebben ze iets aan: zoiets als status.

wees gewoon een goede moeder, maar laat de narcist in het niet ze kunnen beter een goede moeder hebben / en geen kontakt met een narcistische vader, die hen denkvermogen in de war brengt waardoor ze niet meer weten wat wel en niet goed is.

Op latere leeftijd, en misschien nu ook kunnen ze wel begrijpen, waarom vader niet goed voor ze was. zelfs afstand nemen van een narcist kan hardnekkig zijn omdat ze al je grenzen negeren. ze vinden het namelijk leuk als jij hoog in de toren zit.en raar / gek gaat doen.

wees zo sterk dat je hem niets meer verteld in vertrouwen, want dat gaat hij tegen je gebruiken.

Een Mama, 22-02-2013 11:31 #208
Ik heb 24 jaar met een narcist geleefd en heb de moed bij elkaar geraapt om er een eind aan te maken. Voor mijn kinderen heb ik de relatie met hun vader vol willen houden. Uiteindelijk waren ze zo bang en liepen we continu op onze tenen uit angst voor zijn oncontroleerbare gedrag. Nu heb ik alles op de rit en heb alle banden met hem verbroken. Wat nu overblijft is de situatie met de kinderen… Hij liegt, bedriegt en manipuleert de kinderen. Hij heeft geen normen en waarden, regels zijn niet voor hem. Als de kinderen iets willen of een standpunt proberen duidelijk te maken dan flipt hij totaal. Ze mogen hem niks vragen. En gaan ze discussie aan dan hebben ze de poppen aan het dansen. Hij zegt ook tegen de kinderen ga met mij de strijd niet aan want ik win toch. De kinderen tolereren zijn asociale gedrag, ze zijn immers niks anders gewend. Met therapie probeer ik de kinderen te laten inzien dat het zo niet hoort en dat dit gedrag niet juist is. Na elke sessie krijgen ze een verhoor van hun vader, hij wil alles over onze therapie weten. Als ze hun verhaal gedaan hebben, wordt onze therapie door vader compleet de grond ingetrapt. Onzin die regels, afspraken van je moeder… je moet doen wat je zelf wilt. En elke veertien dagen dat ze en weekend bij hun vader zijn hetzelfde verhaal. Alles wat we met therapie opbouwen wordt door vader finaal afgebroken. Hij heeft waarschuwingen van de rechter, politie en raad van kinderbescherming, maar gaat gewoon door. Ik trek momenteel bij elke instantie aan de bel. Ik wil mijn kinderen beschermen tegen dit gedrag maar niemand onderneemt actie naar de vader. Je wordt er hopeloos van. Die kinderen worden compleet door hun vader gehersenspoeld en ik en mijn familie worden continu door hem in een kwaad daglicht gesteld. Hij doet er alles aan om onder de alimentatie uit te komen. Zijn leven bestaat uit leugens, naar zijn familie speelt hij mooi weer, het is allemaal mijn schuld, hij doet niks verkeerd. Wie heeft er goede tips hoe je de kinderen kunt beschermen tegen een narcistische vader en ze te laten inzien dat dit gedrag niet juist is…

Een Mama, 06-02-2013 15:55 #207
Hallo allemaal,

Wat ik hier leest, ik schrik er van het is als of het mijn leven is. Ik heb 4 jaar gleden een einde gemaakt aan onze relatie. Ik heb jaren gedacht dat ik de foute was in onze relatie. maar als ik op deze pagina`s kijk ben ik het niet de gene die alles fout deed en ik ben niet dom. Dat was mij altijd wat ik voelde in onze relatie, totdat ik iemand sprak die met zo`n man was getrouwd er kwamen zoveel overeenkomsten. Van alles kenmerken wat met narcisme te maken heeft herken ik in mijn ex. Alleen hij ziet niet dat hij het heeft hij zou het ook nooit toegeven dat hij er een is. Dat ligt bij mij, ik heb het, zou hij zeggen. Daarom zeg ik ook niks tegen hem dat ik denk dat hij een narcist is. Nu we uit elkaar zijn blijft hij mij achtervolgen, zet mij in het kwade daglicht bij andere mensen. Hij blijft mij straffen omdat ik met de kinderen naar het buitenland ben gegaan. We hebben 2 rechtszaken gehad om weg te kunnen allebei gewonnen. Hij wist al ruim van te voren dat ik wou verhuizen en deed niks daar mee tot hij wist dat ik mijn huis en de scholen van de kinderen had afgezegd. Toen is hij pas op gerecht gegaan in de hoop dat ik niks meer had en ook zonder mijn kinderen zat. Hij heeft tot nu toe nog een bezoekregeling met de kinderen. Ze willen sinds ik getrouwd ben met mijn toenmalige man niet meer naar hun vader. Het is niet at we ze opstoken maar nu weten ze wat ze al die tijd miste. Bij het bezoek kijkt hij bijna niet naar ze om en laat zijn vriendin alles doen, en de kinderen moeten volgens hun verhalen zijn huis schoonmaken en hij zit op de bank of achter de pc orders uit te delen. Hij heeft zijn vriendin ook in zijn macht die denkt dat ik de bitch ben en dat ik alles fout doet. En hij gebruikt ook andere mensen om mij te straffen om zielig te doen en dat ik hem alles ontneemt. Hij ziet zijn kinderen om de 2 weken, ook de vakanties en wij rijden om de 2 weken naar Nederland zodat hij ze kan zien. Ja jij bent verhuisd dus jij moet ze brengen en ophalen dat krijg ik altijd te horen. Als we een weekend niet kunnen dat willen wel ruilen maar dat gaat niet want dan kloppen mijn weken niet meer krijgen we dan te horen. We spreken elkaar ook alleen maar via de mail, want met mij valt niet te praten. Mijn kinderen willen niet meer gaan en we krijgen al dagen van te voren te horen dat ze niet willen gaan omdat ze zich niet welkom voelen bij hem en we mogen helemaal niks van papa. Mijn jongst wil sinds een paar maanden alleen maar bij mij slapen en wil de foto van haar vader weg stoppen zodat ze hem niet meer kan zien. Mijn oudste denkt dat haar vader in haar hoofd tegen haar praat en dat tegen haar zegt dat mama niet lief is en dat ze maar bij papa moet gaan wonen. Mijn zoon wordt boos en gaat huilen als we over hem spreken praat niet over papa ik haat hem. Ik weet verder niet wat daar gebeurd als ze bij hem zijn, maar wel weet ik dat ze veel straf krijgen en dat ze niks mogen van hem. Mijn oudste zeg altijd ik zet mijn masker op als ik bij papa ben en doe wat hij wil anders heb ik een rot weekend of vakantie. Ze doen allemaal als of ze bij hem willen zijn zodat hij ze met rust laat. Ik heb ook al die jaren zo geleefd met een masker op en alles gedaan om de goede vrede te laten, anders werd ik genegeerd en was ik niet goed genoeg.
Nu wil ik proberen dat de kinderen niet meer naar hem hoeven te gaan. Ik kan ze nu nog niet beschermen tegen hem en door vele mensen word ik ook niet geloofd die hem ook kennen, maar sommige weer wel en die haken af bij hem. Hij is zielig niet ik, hij is goed ik ben fout, hij is niet de gene die gek is maar ik, en hij heeft geen probleem maar ik. En zo weet hij vele mensen om zijn vinger te winden en mijn worden te gebruiken wat ik zeg dat zijn zijn worden niet de mijne. Ik wil het zo graag uit leggen aan de mensen dat hij veel dingen verdraait en doet liegen, maar dat heeft geen zin hij weet toch alles weer te verdraaien en dan ben ik weer de kwaaie. Ik woon nu redelijk ver van hem vandaan en ben gelukkig, maar zolang hij de kinderen blijft zien krijgen wij geen rust die mijn kinderen nodig hebben. Er zijn veel mensen die achter ons staan instanties en de scholen en een goeie advocaat die 100 procent achter de kinderen staat en daar wordt niet naar de ouders geluisterd alleen naar hun, dus ik hoop dat we dit jaar weer rustig adem kunnen halen.
De anderen mensen die tot nu toe in zij leugens geloven, die moeten zelf maar achter komen wat hij zelf veroorzaakt.

Piet, 28-01-2013 14:25 #206
Ik herken dit zeer bij een collega van me die me jaren heeft ingepalmd. Nu ben ik erachter dat het uiteindelijk alleen maar om haar gaat en totaal geen empathie heeft voor mij. Ik heb me losgewurmt uit haar klauwen en dat heeft me slapeloze nachten bezorgd, zo verliefd was ik op haar. Hoe kon ik zo blind wezen? Nu heeft ze een nieuw slachtoffer en die man tuint erin met dezelfde open ogen als mij. Hij is in ieder geval al gescheiden en dus enorm zwak.

Ikee, 21-01-2013 22:05 #205
Tranen, kan dit mijn lieve vriend zijn. Die lieve papa van mijn meisjes. Die zo trots op ze is en ze alle aandacht van de wereld geeft?
Deze lieve man. Maar die mij ook zo hard de grond in kan stampen? Waarbij ik soms niks goed kan doen? Die nooit uit zichzelf een kadootje voor me zal kopen? Die me bij vrienden onderuit kan halen? Ik weet het niet…

Bloem, 21-01-2013 20:42 #204
Pa bedankt,
Na een jarenlang gevecht tussen verstand en gevoel heb ik de knoop doorgehakt. Het is gelukt, ik heb je durven vertellen dat ik je niet meer in mijn leven wil. Je reactie was bijzonder wel precies zoals ik verwachtte. Ik was na 26jaar ineens je biologische dochter niet meer. Helaas is het nog niet voorbij. ik zorg nu op alle vlakken voor mama want jullie zijn uit elkaar. Het is moeilijk om een moeder voor mijn moeder te zijn, je hebt haar volledige identiteit weggenomen. Ik heb nooit kind en onbezorgd kunnen zijn. Eigenlijk zit ik nog in mijn rol zoals die thuis was het zorgen voor. Ik ben mij bewust van mijn gedrag het altijd willen zorgen voor iedereen, en me hier verantwoordelijk voor voelen, ieders pijn en verdriet altijd willen verzachten, aanpassen bij wie of waar ik maar ben. Kortom ik probeer nog steeds om het mensen tot het uiterste naar hun zin te maken en tegelijkertijd wordt ik hier knettergek van en wil ik al deze verantwoordelijkheden niet meer dragen. Bedankt pa, ik met mijn gedrag, ben het gevolg van jou de narcist.
Ik weet wie je bent en hoe je werkt. Ik leer langzaam mijzelf kennen en ben mij bewust van mijn beschadigingen, langzaam maar zeker werk ik hier doorheen tot ik een gezond en evenwichtig mens wordt. Ik heb in dit hele leven maar 4 wensen, de eerste is dat mama weer gezond wordt en geluk zal vinden. Mijn tweede en derde wens is dat mijn zusjes ook de weg omhoog zullen vinden. Mijn laatste wens is dat ik bereik WAT IK WIL. Voor jou pa heb ik geen wensen meer je hebt ze verspeeld.
Doeg,
Bloem

Doortje, 18-01-2013 10:30 #203
Narcisme is geen vrijwillige keuze, de manier waarop je er vorm aangeeft mogelijk wel, of juist niet, en zit daar nu net de crux.

Bloem, 17-01-2013 21:43 #202
Pa bedankt,
Na een jarenlang gevecht tussen verstand en gevoel heb ik de knoop doorgehakt. Het is gelukt, ik heb je durven vertellen dat ik je niet meer in mijn leven wil. Je reactie was bijzonder wel precies zoals ik verwachtte. Ik was na 26 jaar ineens je biologische dochter niet meer. Helaas is het nog niet voorbij. Ik zorg nu op alle vlakken voor mama want jullie zijn uit elkaar. Het is moeilijk om een moeder voor mijn moeder te zijn, je hebt haar volledige identiteit weggenomen. Ik heb nooit kind en onbezorgd kunnen zijn. Eigenlijk zit ik nog in mijn rol zoals die thuis was het zorgen voor. Ik ben mij bewust van mijn gedrag het altijd willen zorgen voor iedereen, en me hier verantwoordelijk voor voelen, ieders pijn en verdriet altijd willen verzachten, aanpassen bij wie of waar ik maar ben. Kortom ik probeer nog steeds om het mensen tot het uiterste naar hun zin te maken en tegelijkertijd word ik hier knettergek van en wil ik al deze verantwoordelijkheden niet meer dragen. Bedankt pa, ik met mijn gedrag, ben het gevolg van jou de narcist.
Ik weet wie je bent en hoe je werkt. Ik leer langzaam mijzelf kennen en ben mij bewust van mijn beschadigingen, langzaam maar zeker werk ik hier doorheen tot ik een gezond en evenwichtig mens wordt. Ik heb in dit hele leven maar 4 wensen, de eerste is dat mama weer gezond wordt en geluk zal vinden. Mijn tweede en derde wens is dat mijn zusjes ook de weg omhoog zullen vinden. Mijn laatste wens is dat ik bereik WAT IK WIL. Voor jou pa heb ik geen wensen meer je hebt ze verspeeld.
Doeg,
Bloem

Jannyzeeland, 14-01-2013 22:17 #201
Mijn sinds kort ex schoondochter is zo iemand, zij heeft het leven van haar man kinderen en vele minnaars tot een hel gemaakt en doet dat nog. Manipuleren liegen, bedriegen, uitgekookt. Kan jaren naar haar overwinningen toewerken en weet politie rechters, advocaten te overtuigen. Zij is vaak een diva, dan weer een zielig mishandeld vrouwtje, vertelt de wildste verhalen zode enige kern van waarheid. Slikte wel serotonine remmers, maar ontwijkt goede psychiatrische hulp. Voelt zich nu superieur, en doet graag anderen verdriet. Kan een boek schrijven, van alle schrijnende voorvallen. Is vertrokken, liet grote schulden achter, had geen aandacht voor autistische zoon. Presenteerde , onbewogen door bij de regionale omroep. Psychische stoornis is haar familie bekend mee.

Kootje, 30-12-2012 07:55 #200
Ja wat herkenbaar alles wat ik lees is zoals myn man ook was dat iemand je zo kapot kan maken Nooit iets goed kunne doen!11 Ik leefde voor hem Geloofde alles WANT je hoed toch van je man Nu dat ik jullie verhalen leest probeer ik het tebegrypen en dat is moeilyk ik heb medelyden met hem je kunt je zo niet voorstelde dat ze doelbewust dit doen Moet ik het proberen het tebegrypen?/
Help my met reacties

Mira, 25-12-2012 21:58 #199
Jeetje wat herkenbaar zijn de symptomen. Mijn 17 jarige zoon is in de handen gevallen van een 16 jarig meisje die aan alle kenmerken voldoet. Hij is zijn bijbaantje kwijtgeraakt, is gaan spijbelen, ziet zijn vrienden niet meer, bleef weg op Moederdag en mijn verjaardag. Zij gaat niet naar school en heeft geen werk en een moeder die haar in alles maar dan ook alles haar zin geeft om ellende te voorkomen. Ze schijnt haar moeder te schoppen en slaan als ze haar zin niet krijgt. Ondertussen woont er bij haar nog een broertje thuis die net een harttransplantatie heeft gehad en ze geeft er geen zier om dat hij last van haar gedrag heeft.
Ik weet niet echt niet wat ik kan doen om hem uit haar klauwen te redden. Kan zeggen dat hij het zelf uit moet vinden maar om met je 17e al in zo'n relatie terecht te komen. Valt niet mee om dit als moeder te moeten zien en niks te kunnen doen.

Kiki, 23-12-2012 16:28 #198
Ik heb hier heel wat geleerd over narcisme en vele reacties doorgelezen en kan vaststellen dat mijn moeder een zware vorm narcistische eigenschappen lijdt. Van kleinsafaan ben ik mishandeld geweest op een ziekelijke manier, vernederd, onderdrukt, verwaarloosd, gekleineerd. Keer op keer als klein kind beschuldigingen, verwijten uit de omgeving of beter gezegd familie die de les spelden, me aanspraken voor wie of wat ik helemaal niet was, verwijten aanhoren over zaken waar ik nog nooit van heb gehoord en situaties die totaal werden verdraaid. Zonder vragen te stellen over de situatie, uit te zoeken wat er precies aan de hand was zorgt de narcist ervoor dat je door anderen met de vinger word gewezen, word beschuldigd van zaken waar je niets vanaf weet of niets aan kan doen. Uitendelijk heeft elk verhaal heeft 2 kanten en niemand die zich idd. vragen stelt over de onlogische slachtofferrol die word gespeeld door een narcist, zielig doen voor wat aandacht. Ik heb zelden geweten waarover verwijten en opmerkingen gingen die ik te horen kreeg en ook niet geleerd mijn mond open te doen, integendeel; van kleinsafaan werd mij het zwijgen opgelegd en de mond gesnoerd. Wanneer ik nog maar wilde spreken/ vragen/ uitleggen werd er steeds een flinke schep bovenop de situatie gedaan en kreeg een deksel dubbel en dik op de neus. Dit maakt dat je dichtklapt, niet wetend hoe te reageren of te antwoorden, gewoon perplex staan. Het was mij ook nooit aangeleerd, te spreken, uitleggen, eerlijk vragen waar het over ging. Je weet ook niet beter. Ik heb de verhalen van teunis gelezen herken daar wel heel veel in. Weinigen kunnen begrijpen goe groot de schade kan zijn wanneer je word behandeld en aangespoken voor wie je niet bent. Als je zo opgroeit zit je idd. met een foute basis en het enige wat je kan doen om uit dat isolement te komen is het te trotseren, er niet aan toe te geven. Ik heb er zelf nog steeds een enorme onzekerheid over mezelf aan overgehouden en een sociale fobie, ik ben argwanend over de mening van anderen tegenover mezelf omdat mijn moeder mij zo heeft grootgebracht, de slechterik, de schuldige van alles en zij het slachtoffer, de sukkel. Sommige dagen bruis ik van de zekerheid en kan ik de wereld aan maar vaak ben ik moe door alles wat ik meedraag, dan ben ik onzeker en kom ik niet graag onder de mensen. Zelfs gesprekken met andere mensen hou ik zo kort mogelijk omdat ik vaak ee klik krijg en onbewust mijn geloofwaardigheid, mijn eigenbeeld in twijfel stel, bang dat mensen mij als een leugenaar aanzien. Het is gek en ik weet dat het niet zo is maar het blijft je bij. Moest iedereen de waarheid kennen en mijn moeder een oprechte sorry zeggen voor wat ze heeft aangedaan, jezelf gewoon kunnen erkennen zou wonderen doen. Het is niet makkelijk maar ik heb geleerd dat je moet achterlaten wat jou niet gelukkig maakt. Het ooit ook eens proberen te praten met mijn tante die me vroeger me de vinger wees maar dat was al even hopeloos, t is niet voor niets de zus van mijn moeder zeker? Ik heb lange periodes weinig of geen kontakt gehad met mijn moeder en houd haar op een grote afstand waar ze weinig of geen schade meer kan aanrichten maar zolang ze in mijn leven is, ligt er onrust op de loer. Soms denk ik om met heel mijn familie, moeder en verleden te breken. Maar dan kan ze ook weer zeggen en bevestigen hoe slecht ik wel ben om de rug toe te keren. Het is een eindeloze twijfel waar ik niet uit kom

Samantha, 18-12-2012 22:32 #197
Na 33 jr getrouwd te zijn met een narcist wat ik nooit heb geweten kom ik erachter dat ik al jaren leefde met deze man elk commentaar van mij kant was dat hij wegging en mij in paniek achterliet. Hij was getrouwd voordat ik hem leerde kennen na 3 maanden van ze huwelijk koos hij voor mij want hij beweerde onder dwang van ze ouders met haar getrouwd te zijn. Ik geloofde hem. Toendertijd werd ik snel zwanger dacht de liefde van me leven te hebben gevonden met ze mooie praatje, s kreeg nog een 2e kindje zijn liefde was ze werk. Ik stond er alleen voor na een rot jeugd klampte ik mezelf aan hem vast. Schelden en fysiek geweld en verbaal ach ik zocht me steun op internet dacht constant dat het probleem mij mezelf lag. Elk mens die bij ons binnenkwam keek hij de deur uit. Weet nog goed een weekendje samen weg en hop hij werd agressief gooide me telefoon tegen de muur aan en verdween daar zat ik dan? Dat was de eerste poging van me zelf om me van het leven te beroven. Mislukt werd wakker in een ziekenhuis. Werd er niet beter op door me jeugd wilde ik zo graag iemand die om me gaf alleen moest ik dat doen met slijmen dan kreeg ik dingen voor elkaar. Lang verhaal beetje kort te maken anders maak ik hier een boekwerk van 10 boeken. Bij elke tekortkoming van hem en ik erover wilde praten ging hij weg. Zoveel keren dat ik hem terug wilde. Me kinderen zijn de deur uit en NU pas begrijp ik dat erover gelezen heb. ik dit nooit kan veranderen. Ben moegestreden zal aan mezelf moeten werken om dit achter me te laten valt me zwaar. Moet om geld vragen de ene keer heeft hij tijd de andere keer weer zo druk met nieuwe dingen. Ik denk maar aan 1 ding hij is behoorlijk afgetakeld lelijk ook en have fun narcist van me ik red mezelf ik mag er nog steeds zijn al zullen de feestdagen me niet mee gaan vallen. Blij dat ik verlost ben van een Narcist maar valt niet mee maar ik sta weer op!
Dat is me voornemen voor 2013. Ondanks al me verdriet.

Fa, 16-12-2012 20:45 #196
O ja zeker dat doen ze. En dat kunnen ze jaren volhouden. Maar als ze oud worden dan gaan ze langzamerhand door de mand vallen.

Ik heb een kennis die ik nog maar kort ken en die vertelde (omdat ikzelf behoorlijk openlijk ben over wat mij is overkomen) dat ze beschuldigd is jaren geleden door haar ex dat ze de kinderen mishandelde. Ze is door een hel gegaan. Ze ziet alleen haar dochter, maar haar zoon heeft ze sinds zijn twaalfde jaar niet meer gezien. Haar ex heeft dat voor elkaar gekregen. Gelukkig heeft de dochter niet voor dat pad gekozen.

Ze heeft er nog steeds ongelofelijk verdriet van. Pijn in haar binnenste. Ze hoorde nu van mij dat ze met een narcist getrouwd is geweest.

Overigens is ze met die man getrouwd onder huwelijke voorwaarden. Ik vroeg haar waarom ze dat gedaan heeft. Hij wilde het zo en ik zag er geen kwaad in. Toen ze scheidde had ze niets. Alleen haar kleren en verder niets.

Dat was wat ze me vertelde. Ik begin me steeds meer af te vragen of het percentage van narcisten niet vele malen hoger is dan word verondersteld

Ik vind het de grootste griezels die er bestaan. En idd ze nemen nergens verantwoording voor. Alles is idd de schuld van een ander. Mijn ex heeft mij gesschreven dat ik hem kapot heb gemaakt en dat ik daarom hulp moet zoeken en terug moet komen bij hem. En als ik geld nodig had hij mij daar wel bij kon helpen als ik de advocaat aan de kant zou zetten. Zo doet ie het ook bij de kinderen door ze een worst (erfenis) voor te houden Tja ex denkt dat hij nog steeds de koning is en ik zn slaaf. Zn hersens zijn beneveld door de alcohol en daarom kan ie niet meer zo geraffineerd zijn anders had ie die brieven nooit zo geschreven. Mooi dat ik het eindelijk op papier heb en ik zal zn brieven goed bewaren, want wie weet of ze nog een keer van pas komen.

Mensen heb je met zo een te maken maak dat je direct de benen neemt als je nog een prettig leven wil.
Fa

Fa, 14-12-2012 11:31 #195
En het feit dat narcisten in de rechtbank liegen en veel voor elkaar krijgen komt ook omdat ze het slachtoffer labiel hebben gemaakt door gaslighting, waardoor de slachtoffers labiel overkomen en daardoor vaak niet worden geloofd, terwijl ze wel de waarheid spreken.
Het is dus zaak hoe labiel je je ook voelt te zorgen dat dat in de rechtszaal niet te merken is. Desnoods neem je iets in om rustig te zijn. Heel rustig en heel standvastig je verhaal doen en steeds herhalen waar de narcist mee bezig is met dezelfde overtuigingskracht als de narcist en je komt een heel eind.

Fa, 14-12-2012 11:25 #194
Het is waar wat M zegt, maar de mensen die meegaan met de narcist zijn net zo walgelijk in mijn ogen. Die heb ik sowieso liever niet in mijn buurt. Dus blijft een heel klein aantal mensen over en dat vind ik helemaal prima. Ik vind mensen die niet zelf kijken en zomaar voor waar aannemen van een narcist of whatever zeggen voor slechts over iemand toch slappelingen, die zelf kennelijk niet afgaan op een eigen waarneming. Dus wat maakt het uit als je die "verliest"

Marondine, 29-11-2012 00:55 #193
Hallo Jacqy, nu je dit weet kan je toch proberen weer contact te leggen met je kinderen, waarom ben jij de kinderen kwijt als hij "gek" is? Dat klopt toch niet? Het lijkt wel de omgekeerde wereld. Probeer het anders met een advocaat of laat uitzoeken wat je rechten zijn wat betreft je kinderen, of zijn ze intussen al volwassen? Toch zou ik iets ondernemen, het is nooit te laat om je kinderen uit te leggen wat er is gebeurd.
Laat je leven niet kapot maken, probeer een hernieuwd contact te leggen met je kinderen, hoe oud ze ook zijn. Ik hoop dat je iemand vindt die jou kan steunen en helpen. Vergeet die man, hij heeft een "tic". Veel kracht toegewenst en ik hoop dat je gauw sterk wordt,
Marondine

Jacqy, 06-11-2012 02:34 #192
Ik denk dat ik te maken heb gehad met een man met narcisme. Heb er bijna 7 jaar mee geleefd, meer dan 13 verhuizingen ondergaan. Daarna nog zoveel verhuizingen. ben alles kwijt geraakt, mijn kinderen huis inboedel. Ben vernederd. gekleineerd. speelde een spel, van heel kwaad/opfokken naar heel lief en spijt. joeg me weg. agressief gedrag. lachte me uit nadat hij boos werd. maakte me met de grond gelijk en in t begin maakte hij mij levensmoe, wilde niet meer leven. gaf me overal de schuld van, schold me verrot. hoorde me lachend uit en gebruikte alles tegen me. mocht nergens alleen heen als ik dit deed altijd ruzie. durfde niet meer ergens heen te gaan de hele dag beweerde hij van me te houden verslaafd te zijn aan me. joeg me weg en haalde me terug. kreeg lichamelijke klachten ontstekingen. we hebben regelmatig hulp gezocht door omstandigheden maar werd geconstanteerd dat hij leed aan een depressie door exvrouw. niet en nooit lag t aan hem het kwam altijd ergens door. ik dacht dat hij leed aan n borderline of depressie/manisch. maar zelfmoord was hij te arrogant voor. gaf mij dat gevoel liever dat ik niks waard was. be kapot gemaakt, kinderen weg alles weg. was uitgeput en snapte niet waarom, sliep dagen als ik eenmaal weg kon. kan nu niet meer tegen stress, visite, relatie breekt alles me op. kan niets meer verdragen. door een opdringerige collega kwam alles terug en werd ik erop gewezen dat hij misschien aan nps leed. ik kende t niet. nu ik dit lees kom ik erachter dat mijn exman hier aan leed. heb dit bijna betaald met mijn leven. ben nog nooit zo bang in me leven geweest. net als ik op was kreeg hij spijt en huilde. ik kreeg medelijden. t leek een spel. lachte me daarna net zo hard weer uit en vergat al zn fouten. duivels gedrag. noemde hem soms de duivel zelf. als ik zei ik vertrek was hij helemaal van slag. beweerde dat hij verlatingsangst had. had nagedacht over zichzelf en ik trapte er weer in. was altijd de weg kwijt wanneer ik weg wilde of weg ging. een kamer vond of naar me ouders vluchten. altijd een goed excuus. werd soms zo woedend en kwam dreigend op me af lopen, durfde geen stap meer te verzetten ookal was hij er niet, durfde niet meer te bellen uit angst dat hij iets hoorde en t tegen me gebruikte. de hele dag was hij met zijn lichaam bezig en praten alleen maar over sex. geobsedeerd. kreeg de achterlijkste uitspraken te horen als ik ooit vreemd zou gaan. mij verkrachten. hem t raam uit gooien dat werd gezegd in een goed moment. zo erg veel hield hij van me, deze uitdrukkingen en opmerkingen werden dagelijks gemaakt. alles samen doen en dan ruzie maken dat hij nooit iets alleen deed. altijd snel verveeld. ging ik mee was hij nooit alleen bleef ik thuis moest ik mee. sex ging richting verkrachting! dacht hij is een nymfomaan combineerde dat met uitspraken ik hou zoveel van je ben verslaafd aan je. had geen energie meer. raakte overspannen en een burnout. kon niets meer. ben nu 2 jaar verder heb me los gemaakt en contact met een man is voor mij ineens een groot probleem, enige wat door me heen gaat is angst, angst voor alles de gedachten dat ook deze man me voor de gek hield. heb altijd gedacht dat me ex niet zonder me kon, depressief was zelfmoord zou plegen zonder mij niets bleek waar. hij redde zich prima ik was degene die t niet meer zag zitten. alles kwijt was door hem. ik krijg nu allerlei flashbacks gelukkig ben ik door vreselijke omstandigheden veel vergeten. nu ik contact heb met een lieve man breekt angst me op! 2 gezichten denk ik dan. ben bang voor schreeuwen, uitvallen, kleineren en uitlachen. pesten en nog veel meer. ik snap nu niet nu ik dit lees waarom ik steeds terug ben gegaan steeds weer in zijn spijt trapte. nu ik dit lees word t me duidelijk hoe ziek hij is. heb medelijden gekend en doodsangsten en ben levensmoe geweest. helemaal uitgeput. nu 2 jaar verder ben ik terug bij af, snapte niet waar me angsten vandaan kwamen. nu dus wel. vraag me af heb ik hulp nodig? toen bij zoveel instanties gelopen door problemen met hem o.a en niemand zag hoe hij werkelijk was. was altijd spontaan ook bij het ggz werd er positief gesproken over hem. ik huilde bij artsen en instantie stiekem. en smeekte vaak om hulp. durfde geen contact meer op te nemen naar niemand was afgesloten van de buitenwereld leefde voor hem. alles draaide om hem, wilde geen ruzie het putten me uit. ik ben nog moe zo moe in me hoofd. ik kan niet meer terug denken frustrerende is dat ik het probeer uit te leggen aan me huidige vriend hoe erg t leven was met hem. kan mezelf niet zijn steeds raak ik nu van slag. om alles zoals hij toen tegen mij deed. van zijn opmerkingen denk ik nu na. alsof ik gehersenspoeld ben, wat hij ook deed. de hele dag over zichzelf. over ons. en hoe abnormaal en raar ik was. de volgende dag tilde hij me op en was ik een engel zo deed hij naar de buitenwereld. van engel werd ik een goedkope… en erger, ben voor alles uitgemaakt. lachten me uit, zal t nooit vergeten en hoop t een plek te kunnen geven. ik weet wel dat mijn huidige vriend niet veel aan me heeft heb een laag zelfbeeld gekregen hoe sterk ik me toen hield en er tegen vocht. hoor dan nog je bent een hoopje ellende. weet nu dat hij veel weg had alles wat ik lees over nps zit nu ziek thuis kom niet meer van de bank, zo voelde ik me toen al maar durfde niet te rusten. en nu wil ik alleen maar wegkruipen veilig en alleen geen boze ex die binnen komt wat doe jij daar?ik bleef rondlopen want wilde geen ruzie.was gesloopt leeggezogen.moest mee zn handje vasthouden. en deed dit ook andersom zodat hij wist dat ik niet zonder hem kon, dit had hij nodig hij was net een klein kind. verbeelding dan weer down en niets waard zonder mij. dan weer woest. kon niet tegen stress. duivelse blik. lachen.en dan weer huilen van spijt. dit leven breekt me nu op. heb hem 2 jaar uit me hoofd gezet en nog vaak gedacht dat ik van hem hield en hij van mij. maar het is een ijskonijn. dat liet hij me altijd denken. dit te lezen geeft antwoord op waarom> was hij zo. tegelijkertijd doet het heel pijn, al die energie. die ik niet had. hij leerde me kennen op een zwak moment in me leven met een zieke dochter. en maakte me met de grond gelijk. binnen een paar weken sloeg hij om. alles wat hij tegen me zei en van beschuldigde deed hij. niet te volgen en ze zouden opgesloten moeten worden voor dit gedrag of hulp krijgen. heb bijna me leven ervoor opgegeven! als je over de hel praat> dit is de hel! voordat je t weet beland je erin en kom je er niet meer uit. heb van alles gedacht over hem, steeds weer vergeven na een hoop tranen ik kan niet zonder je, zo overtuigend als dat t was. nu begrijp ik hoe ziek hij was!

Fa, 04-11-2012 21:23 #191
Hoi Heidi,

Hij dreigt jullie te verlaten schrijf je. Prima toch. Hoe eerder hoe beter. Hij maakt je moe en put je uit schrijf je. Wat is er beter dan maken dat je wegkomt bij iemand die je uitput. Weer rust in de tent lijkt je dat niet heerlijk? Geen dreigementen meer aan te hoeven horen. Je krijgt toch al niks van hem. Dus wat houd je nog aan hem vast? Ik vermoed zijn brainwash wat jou nog bij hem houd. Daar kun je vanaf komen door zo snel mogelijk de benen te nemen als je nog een leuke resttijd van je leven wil. Je was een mooie vrouw met ambitie? Ik ga ervan uit dat jouw ambitie niet was een ziellose kerel die schade bij je aanricht en alle energie uit je leegzuigt. Wegwezen zou ik zeggen met de informatie die er nu allemaal op internet te vinden is.

Heidi, 21-10-2012 11:29 #190
Heb alle artikelen gelezen met tranen in de ogen, omdat ik mezelf, mijn leven en hem herken. Zit nu 11 jaar in relatie en nu de laatste maanden geeft hij uitgeput en al 2 jaar zoals jullie vermelden ze je ziek kunnen maken. Ben zo verschrikkelijk op, dat zelf scheiden geef er mij een miljoen euro bij ik echt niet kan. Ben zo moe. Heb geen streling, seks, is stil, kan niks inleven, empathie, … gewoon alles wat je opsomde hier. Wel gelukkig tussen de tranen heen dat ik het niet ben. Heeft nu een soort geldzaak verloren en dreigt ons nu te verlaten en wij zitten zoal maanden met schrik mij en mijn dochter. Zijn niet duidelijk in hen praten ook je weet nooit echt niks. Geen interesse in mij, zielloos en het ergste is! Ze hebben geen besef wat ze aanrichten. Ben 36 hij is 50 moet een jonge vrouw vol leven zijn en ik ben dood, bang en wordt lelijk door verdriet en was zo'n mooie vrouw vol ambitie. Zielloos en mijn ziel is uitgezogen. Weet geen raad meer. Maar zo blij dat ik dit artikel(s) gevonden heb. Ga toch de NPS therapie uitdrukkelijk aanvragen. Want echt kan bij niet meer ademen. Ben zo moe, oprecht helemaal moe. Net alsof ik er niet ben en doen zo ons best! Gisteren zou ik nog onbekwame mama zijn, ik doe alles, alles zelf… alles x

Jolanda, 04-10-2012 02:21 #189
Zit al 32 jaar in een relatie waaruit ik nu pas begrijp dat ik met een narcist getrouwd ben; heb altijd gedacht dat alles aan mij lag. Voel een openbaring maar ben tegelijk ook heel erg kwaad op mezelf omdat ik het vertrouwen in mezelf had opgegeven.

Niels, 27-09-2012 16:44 #188
Mose, lees de onderstaande reactie die Teunisbloem gaf aan FA. Dat is verreweg van vriendelijk. Een schuldgevoel aanpraten heet dat. ;) Een tactiek die elk pathologisch narcist toepast en aangezien hij is opgevoed door zwaar narcistische ouders is het erg logisch dat Teunisbloem zelf ook dit soort gedragingen laat zien vanuit een diepgeworteld minderwaardigheidscomplex. Teunis grijpt op dit moment alles aan om aandacht te krijgen waarschijnlijk door een narcistische beschadiging.
Ik hoef dus niet lief en aardig te doen tegen Teunisbloem maar ik vind het wel knap dat Teunis er al 20 jaar therapie op heeft zitten. Dat was niet sarcastisch bedoeld. Dat is het teken dat Teunis ermee bezig is.
Het is een korte analyse geweest dat gesprek tussen mij en Teunisbloem. Verder besteed ik er geen aandacht meer aan.

Lees mijn onderstaande berichten en dan ziet u zelf dat ik mensen help te informeren over deze zware geestesstoornis. Niemand die mij kent dus voor aandacht doe ik het zeker niet. Ik weet alleen hoe erg het kan zijn om misbruikt te worden omdat ik in mijn vroege jeugd ook behoorlijk geziekt ben maar dit heeft mij hard gemaakt met behoud van empathie voor anderen.

Teunisbloem, 24-09-2012 10:45 #184
Verder vind ik het nogal wat om iemand uit te maken dat ie voor slachtoffer speelt terwijl die persoon er alles aan gedaan heeft om trauma, s te verwerken. en een leven wilde inrichten wat werd tegen gehouden omdat niemand je wilde helpen omdat zij hebben geleerd dat jij de slechte bent. of je nou volwassen bent of niet.

Niels, 26-09-2012 23:16 #187
Hoi Tamara,

Wat het beste helpt bij narcisten is door ze te negeren. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan want ze zullen na verloop van tijd weer contact op proberen te nemen en bewandelen soms de gekste wegen om toch weer een reactie te ontlokken. Mocht het gebeuren dat ze een conflict probeert uit te lokken kan je het beste nooit een confronterende houding aannemen. Probeer gewoon aardig te blijven ook al schelden ze jou helemaal verrot. Rustig blijven is het motto en zeg niks over haar gedrag wat haar nog kwader kan maken. Ga ook niet jezelf verdedigen als ze jou beschuldigd van bepaalde dingen die jij doet. Daar borduren ze namelijk weer op verder en zo halen narcisten weer nieuwe illusies naar boven door hun paranoïde denkwijze. Illusies die helemaal niet bestaan maar voor hunzelf realiteit zijn. Blijf dus gewoon zeggen, ok dat zijn jouw woorden of ok dat mag jij vinden. Probeer het op deze manier langzaam dood te laten bloeden. Geef ze niks geen informatie waarmee ze jullie kunnen pakken. Het beste zou zijn om je telefoonnummer te veranderen zodat ze op deze manier al geen contact meer kan opnemen. Daarnaast moet je je poot stijf houden en ook echt geen contact meer opnemen ook al krijg je bijvoorbeeld schade aan je auto noem maar op. Ze kunnen heel ver gaan om jou weer over te halen tot hetgeen wat hun willen. Als je vermoed dat ze schade wil toebrengen aan bijvoorbeeld jullie auto dan kan je jezelf bij voorbaat al indekken door hem voorlopig ergens anders te zetten. Als ze gaat stalken voor jullie huis en het gebeurt vaak genoeg dan kan je hier misschien foto's van nemen en hiermee naar de politie gaan. Probeer in ieder geval zoveel mogelijk bewijs te verzamelen van haar wangedrag. Bewijs wat later misschien van pas kan komen mocht het helemaal uit de hand lopen.

In de meeste gevallen wordt het niet erger dan het al is als je hun gewoon in alle opzichten links laat liggen. Gewoon negeren is vaak voldoende. Zie je haar op ergens gewoon wegkijken zonder emotie. Ze bestaat niet meer klaar. Het is moeilijk maar het werkt.

Hopelijk heb je hier wat aan. Succes!

Tamara, 26-09-2012 13:49 #186
Mijn man en ik vrezen dat zijn moeder een narcist is, waar we nooit zullen vanaf geraken.
Ze is niet op onze wettelijke trouw aanwezig geweest zogezegd omdat ze niet uitgenodigd was. Tegen mijn man heeft ze verteld dat ik hem zwart maak achter zijn rug. Nu ontkent ze alles, waar mijn man bijzit, blijft ze liegen. Nu in 2009 hebben we alle contact verbroken omdat ons huwelijk bijna kapot was door haar opdringerig gedrag, nieuwsgierigheid, gemoei. Ze heeft zelfs contact opgenomen met mijn vriendin om te vragen hoeveel we aan onze huislening moesten afbetalen. Dit is achteraf ook weer niet waar. Mijn vriendin liegt
Er is geen contact meer geweest vanaf 2009 tot 2011. We hebben een verzoekschrift ontvangen ingediend door haar, zij wil omgangsrecht met onze dochter die ze nooit gezien heeft. Ze heeft omgangsrecht toegekend gekregen (1* per maand bij haar thuis en 1* per maand bij ons). We hebben geprobeerd om met een propere lei te beginnen. Er zijn dikwijls wijzigingen gebeurt van het vonnis op mijn schoonmoeder haar vraag. Of het mogelijk zou zijn dat zij op een andere dag mijn dochter kon zien. ze had een afspraak bij de dokter, voetverzorgster. Nu vragen wij éénmaal een wijziging van datum, duwt ze het vonnis onder ons neus en dreigt om ons dochter onder politiebegeleiding te komen halen. Toen we geweigerd hebben om ons dochter mee te geven aan haar omdat ze naar de Efteling ging, is ze helemaal razend geworden. Ze wilt niet meer bij ons komen en eist dat we ons dochter altijd moeten meegeven. Desnoods stapt ze opnieuw naar de rechter. Ook manipuleert ze ons dochtertje, dat ze veel verdriet heeft en veel weent als mijn dochter niet bij haar is. Ons dochter is 3 jaar! Hoe moeten wij omgaan met deze vrouw, beter nog hoe krijgen we ze uit ons leven? Mijn man, haar zoon, wil niets liever.

Niels, 25-09-2012 15:39 #185
Teunisbloem, u was weer een wijze les voor alle slachtoffers van narcisten hier. Trap nooit in die zielige verhaaltjes als ze gaan generaliseren. Het is een eigenschap die elke narcist toepast. Ik geloof dus inderdaad dat u aan projectie doet wat ook verklaard waarom u al twintig jaren tevergeefs hulp hebt gezocht bij therapeuten. Ik wens u veel succes met het vinden van een oplossing voor uw problemen en dat u maar een gelukkig mens mag worden die zichzelf door en door kent.

Mvg, Niels.

Niels, 25-09-2012 14:44 #184
Teunisbloem, mag ik vragen wat je hier komt doen als iedereen toch al gemanipuleerd is door narcisten? Je komt hier een groot verhaal ophangen tegen mensen die allemaal al gemanipuleerd zijn door narcisten. Wat is je doel? Niemand kan jou hier helpen omdat jouw problemen zelfs voor therapeuten een moeilijke factor blijken zoals je zelf uitlegt.

Niels, 25-09-2012 11:38 #183
Teunisbloem je bent hier op een forum waar slachtoffers van misbruik er voor elkaar zijn. Ik begrijp dat je erg gefrustreerd door het leven gaat en dat je dit ook duidelijk wil maken. Ik begrijp je dus grotendeels wel maar ik weet ook dat je niet één kant hebt maar meerdere kanten. Heb ik dat goed gezien dat jij ook wel een wat slechtere kant hebt? Het komt er op neer om bescheiden te blijven. Als je het voor elkaar krijgt om niet voortdurend naar anderen te kijken en wat SOMMIGE mensen jou aandoen dan ben je al goed op weg ook al is het vertrouwen ver te zoeken. Je gaat er namelijk niet dood van als iemand jou niet moet. Ieder mens is verschillend.

Ik wil je wel een advies geven. Heb jij van jezelf ook door dat je veel het woord mensen in je teksten gebruikt? Dat is opzich niet zo erg maar SOMMIGE mensen kunnen zich hieraan ergeren. Wist jij dat er gigantisch veel verschillende type mensen op deze planeet wonen? Dit is geen kritiek maar zou het niet beter zijn dat je dat woord mensen niet meer gebruikt omdat dit generaliserend overkomt? Er zijn goede -en slechte mensen. Dat zou al een grote stap in de goede richting zijn. Plaats het woord SOMMIGE ervoor en dan is het probleem opgelost.

Veel mensen die op jonge leeftijd mishandeld zijn gedragen zich ook anders. Ze vallen niet altijd op zoals jouw moeder een goed voorbeeld is maar uiteindelijk vallen dit soort mensen altijd weer door de mand. Er zijn ook wel GENOEG mensen die echt wel weten dat ze met iemand te maken hebben die frustraties heeft die er op het eerste gezicht niet uitkomen. Deze mensen leven namelijk ook in angst en zijn vaak bang voor iedereen om gekwetst te worden. Ze gaan in IEDER mens een potentieel gevaar zien en zullen eigenlijk nooit gaan vertrouwen. Het wantrouwen is dus weer gekoppeld aan het paranoïde gedrag. Dus denken deze mensen vaak in een soort van automatische vorm.

Niemand kent jou hier Teunisbloem maar heb ik gelijk dat jij soms een wat geautomatiseerd denkpatroon hebt? Dat je moeite hebt om bepaalde delen van de bovenstaande tekst door te laten dringen omdat het pijn doet?

Niels, 25-09-2012 00:45 #182
Hoi Teunisbloem,

Voordat je dit leest moet je goed begrijpen dat ik geen kritiek uit op jou. Daar ken ik je niet goed genoeg voor. Ik kan hooguit een beetje gissen en inspelen op de woorden die je zelf hebt getypt. Dus wat hieronder staat is niet bedoelt om jou te beschadigen of voor gek te verklaren. Ieder mens heeft wel wat. Afijn…

Ten eerste. Ben jij nou wel of geen slachtoffer van jouw ouders. Dat is de realiteit anders zou je hier je verhaal niet komen doen, toch? Ik ga er namelijk vanuit dat je hier niet komt om een spelletje te spelen voor aandacht. En het is ook niet zwak als je over jouw jeugd verteld wat je zojuist hebt gedaan. Dat is juist goed.

Het lijkt mij ook erg verstandig om eens wat meer zelfkennis op te doen. Zo van wie ben ik nou eigenlijk. Als je hierachter wilt komen zal je je ouders en familie het beste links kunnen laten liggen. Daar heeft FA zeker gelijk in. Lukt dat jou niet dan denk ik toch dat het probleem groter is omdat je dan bevestiging nodig hebt en die krijg je niet van jouw omgeving als ik jouw woorden mag geloven. Dus krijg je deze van jouw ouders.

Weet jij trouwens wat paranoia inhoud? Dat maakt onderdeel uit van DSM V. Dat is een probleem waarbij iemand standaart al denkt dat iemand uit is om iets te flikken. Dat lijkt net op schaken. Je gaat er al vanuit dat er weer iets onverwachts gaat gebeuren wat je niet leuk zal vinden. En dus ga je in stappen vooruit denken om dat te voorkomen. Dat komt dus neer op paranoia. Een narcist heeft hier erg veel last van.

Trouwens, wat vind jij van mensen die anderen proberen te onderdrukken zoals jouw moeder bij jou doet? Kan je deze mensen niet beter links laten liggen? Het volgende hoeft niet zo te zijn maar ALS je bepaalde symptomen van je moeder hebt overgenomen zonder dat je dit zelf wilde is het dan misschien niet wijs om eens professionele hulp te gaan zoeken? Ik weet niet beter dat mensen die dit gedrag niet kennen hiervan balen. Niemand wil mishandeld worden en ook jij niet als ik het zo lees.

Fa, 23-09-2012 22:06 #181
Teunisbloem je kunt het nu goed vertellen. Er is meer informatie beschikbaar. Ga alsjeblieft toch naar hulp zoeken en leg uit wat er met je gebeurd is. Voor jou zou het goed zijn je volledig los te maken van je ouders. Het klinkt misschien zwaar voor je, maar ik vrees dat er geen andere mogelijkheid is. Je kunt zelf beslissen nu je volwassen bent of je slachtoffer wilt zijn (tuurlijk ben je dat ook, maar jij kunt beslissen of je dat wil blijven) Of dat je nu je eigen leven in gaat richten. Besef dat je niet het enige kind bent die zulke ouders heeft. Er zijn er heel wat meer dan je denkt.

Sterkte Teunisbloem en Flower.

Flower, 21-09-2012 15:11 #180
Drie jaar zit ik in een relatie. In het begin ging het prima. Hij was onzeker, een minderwaardigheidscomplex en voelde zich de koning te rijk dat ik hem aandacht gaf. Naar paar maanden kreeg hij financiële problemen. Ik gaf hem steun, geld en probeerde het leven van hem wat leuker te maken. Helaas was dat niet genoeg, deed ik het nooit goed. Al zijn frustraties kwamen op mijn nek en hoe ik er ook was voor hem… altijd het verwijt dat ik hem niet begreep. Hoe meer hij zei dat ik er niet genoeg was voor hem, hoe meer ik deed om hem dat gevoel te geven…

Ging ernstig twijfelen aan mezelf, want wat deed ik fout? Was ik echt zo egoïstisch, een bitch en een huichelaar zoals hij me bestempelde? En langzaam verdween ik in een depressie. En wilde alleen nog maar dood.

Vaak probeerde ik de relatie te stoppen, maar door de verwijten en de beschuldigingen kwam ik terug. Hoe haalde ik het in mijn hoofd deze man waar ik zo verliefd op was te laten vallen.

Meer en meer kreeg ik het gevoel dat er iets niet klopte. Hij zocht naar andere vrouwen op internet, en verdraaide het zo dat het eigenlijk mijn schuld was, ik was er niet goed genoeg voor hem. Mijn vrienden, collega's zijn een bedreiging. Uitstapjes waar hij niet aan meedoet, mag ik niet over praten want zijn te moeilijk voor hem. Beloftes doen en die niet nakomen.

Constant de vraag naar bevestiging, de vraag hou ik van hem? Is hij nummer 1? De kilte en de negeermodus als ik in zijn ogen iets niet goed heb gedaan. En het altijd zo draaien dat het mijn schuld is. Constant de ouwe koeien uit de sloot, om nog even een punt te maken. Toen ik zo slecht in mijn vel zat, geen empathie zelfs niet toen ik zei dat ik soms dood wilde. Hij had zijn eigen problemen en kon mijn er niet bij hebben.

Mijn lieve smsjes, worden vaak beantwoord met een seksueel idee. En of ik wel meega in zijn fantasieën. Want sex, macht en onderdanigheid beheerst een groot deel van zijn leven.

Ik woon (nog) niet met hem samen en het plan is/was om samen verder te gaan. Hij vertrouwt mij niet omdat ik een paar keer de relatie verbrak en wil de zekerheid dat ik bij hem blijf. Hij wil eerst het vertrouwen terug voordat hij de stap zet om met mij verder te gaan.

En nu denken jullie dat ik alles uit de kast haal om dat vertrouwen te geven. Nee hoor, want hoe meer hij nu vraagt, hoe minder ik geef. Ik ga absoluut niet met hem verder. Ben leeggezogen en al mijn energie in een bodemloze put.

Wil leven, en daar ben ik kort geleden mee begonnen.

Niels, 19-09-2012 16:09 #179
Ben even een tijdje weggeweest van dit forum om ook aan mezelf te werken.
Fa, zo te zien ben jij nog volop bezig. In ieder geval is het goed dat je geen echte haat meer hebt naar je narcist toe en je hebt gelijk. We hoeven niet zomaar alles te pikken van een narcist.

Edis, het is erg belangrijk dat je er veel over gaat lezen om te begrijpen waarom je denkt zoals je nu denkt. Het is namelijk volkomen normaal dat je nu finaal de weg kwijt bent. Het zijn sadisten die hun charmante gedrag gebruiken zodra jij het niet meer ziet zitten om door te gaan en zodra je het gelooft ditzelfde (na een paar weken) weer gebruiken om jou weer af te kraken. Deze methode blijven ze toepassen totdat je helemaal kapot bent. Je houd van een masker waaronder een zwaar gefrustreerd kind van een paar jaar oud verscholen zit die helemaal geen zin in het leven heeft. Door de hersenaandoening heeft dat kind nooit de mogelijkheid gehad zich te ontwikkelen tot een volwassen persoon. Daarom spiegelt hij volwassenheid met een masker. Hij weet niet eens wat volwassenheid is. Hun manier van denken mag je echt niet vergelijken met dat van een normaal denkend mens. Dat masker kan je ook wel zoals Lady Gaga het mooi verwoord Monster noemen. Je zou trouwens misschien in aanmerking kunnen komen voor een schuldsanering als jouw schuld zo hoog is. Geloof me, het zal wel een jaartje of misschien wel een paar jaar duren voordat je er weer bovenop bent maar erbovenop komen zal je. Het duurt gewoon even voordat je weer geloof krijgt in jezelf en zodra je maar een beetje geloof hebt gevonden dan geeft dit al kracht en ga je steeds meer inzien wat voor een rotzak het eigenlijk wel niet is. Dat houden van zal langzaam wel verdwijnen. Dat kan je vergelijken met normaal liefdesverdriet en daarom is het ook goed om je emoties de vrije loop te laten. Dit is namelijk juist de manier om jezelf terug te vinden. Je menselijke emoties lekker de vrije loop te laten gaan. Dat kan nu als hij er niet meer bij is. Geen ketting, maar vrijheid. En doe alles rustig aan. Als je even geen zin hebt om met mensen om jou heen te praten neem dan even die tijd. Doe het in stappen. Daarna moet je een keer door die barrière heenbreken en toch weer onder de mensen gaan komen en dan zal je zien dat er ook genoeg leuke mensen zijn in de wereld. Je neemt gewoon een stuk kennis mee en je begint als het ware opnieuw het leven te ontdekken hoe mooi het eigenlijk wel niet is. Ok, voordat ik te romantisch ga worden ga ik er maar weer mee stoppen. Lees over slachtoffers, het zal jou laten zien dat je niet de enigste bent. Sterkte Edis. Emotie is geen zwakte maar het maakt ons menselijk. Dat is waar de narcist alleen maar jaloers op kan zijn. Onthou dat goed.

Yani, 12-09-2012 23:51 #178
Na een slopende relatie met een extreem narcistische man bleek dat mijn zeer intelligente, goed opgeleide dochter (41) ook kwaadaardige narcistische trekken heeft. Het is volgens mij wel genetisch bepaald want er zijn meer familieleden én kinderen van hen die narcistisch zijn. Haar relatie, de derde, gaat slecht en er zijn grote financiële problemen (niet betaalde rekeningen). Een relatie met een partner is nog te beëindigen maar in een relatie als moeder met een narcistisch kind heb je wel levenslang. Met een kleinkind (3) is manipulatie weer troef. Moedeloos en uitgeput wordt ik ervan.
Yani

Edis, 12-09-2012 19:43 #177
Beste Fa,
Bedankt voor je verhelderende bericht, het blijft moeilijk maar het word voor mij steeds duidelijker dat ik er goed aan heb gedaan en dat ik het echt vol moet houden… Al mn energie is op en hoe gek ik ook op hem ben er zit geen toekomst in en ik en mn kinderen zullen alleen maar verder zinken als ik met hem ver gaat en dat is niet wat ik wil… ze adoreerde hem maar hij gebruikte ze gewoon om in een goed daglicht bij mij te komen want als ze ziek of verdrietig waren was hij geirriteerd omdat mijn aandacht naar hen ging… ik heb me lang genoeg gek laten maken en idd hij heeft me al ver kapot dus zal zeker nog lang duren voor ik er bovenop ben (een zaak die hij wilde op mn naam, een huis wat hij helemaal heeft verandert en aan gort geslagen op mijn naam, een auto die hij graag wilde op mijn naam enz. enz.) en daar pluk ik nog jaren de vruchten van… ik moet mn huis uit, heb echt een enorme schuld want het geld van de zaak wat binnenkwam maakte hij op, rekeningen werden verstopt en dus niet betaald en daarbij nog een enorm alcoholprobleem… alle spullen van de zaak heeft hij meegeomen en ik weet niet eens waar hij zit… ik mag er alleen nog jaren voor betalen en ben letterlijk alles kwijt… en hij gaat gewoon vrolijk verder… we zijn al vaker uit elkaar gegaan (tenminste hij verliet mij gewoon van het een op het ander moment als hij zn gelijk niet kreeg… en daar zat ik dan weer ontroostbaar met intens verdrietige kinderen… mn oudste mocht zelfs haar 18e verjaardag niet van hem vieren omdat ze een afspraak niet nakwam… en hij overtuigde mij dan dat dat beter voor haar was… ik kan nog wel uren doorgaan maar mn ogen beginnen terwijl ik sit schrijf en jou verhaal heb gelezen wel open te gaan… dus poot stijf houden en hem negeren want hij gaat zeker nog niet opgeven! maar in ieder geval al heel erg bedankt voor de zet in de goede richting! Groetjes, Edis

Fa, 12-09-2012 00:05 #176
Edis, je bent behoorlijk in de war zo te lezen. Ja ook over vreselijke ziektes kunnen ze liegen, om hun zin te krijgen. Je bent net als ik jaren geleden nu. Niet kunnen geloven dat iemand zo in elkaar steekt. Je kan het gewoon niet geloven, omdat je zelf niet zo in elkaar steekt. Nou ik kan je vertellen ze kunnen liegen over werkelijk alles. Als je weer op gaat krabbelen ga je beseffen dat ze echt werkelijk zo zijn. Reken er maar op dat dat een tijd in beslag neemt dat opkrabbelen. En dat gaat meestal niet in een paar maanden.

Je hebt er goed gaan gedaan te stoppen en als je leven je lief is dan blijf je er ook mee stoppen wil je niet ten onder gaan. Tuurlijk kunnen ze heel lief spelen (spelen, want het is niet echt) daarmee houden ze jouw in de macht. Want zeg nou zelf als ie constant ze aan het etteren is dan was je toch al weg nietwaar?

Ze zijn een ster in het spelen van de slachtofferol. Je haaruitval je diarree etc ik heb het allemaal ondervonden. Maar ik ben er weer en goed ook. Je komt er weer bovenop, maar alleen als je volledig stopt met contact met deze gestoorde man. De ervaring met deze man kan jou als je er weer bovenop bent heel veel wijsheid geven. Want in het proces van losmaken van deze man ga je jezelf ook heel goed kennen en ga je werken aan jezelf. Want hoe komt het toch dat we in handen zijn gevallen van zo een man? Mij zal het nooit meer overkomen en mannen kunnen best heel leuk zijn als je maar volledig op jezelf kunt vertrouwen en leert luisteren naar je gevoel. Je hebt alles uit de kast getrokken. Nu zou ik die energie voor jezelf gebruiken, want zon man als die van jou narcist of niet dat maakt dan niet meer uit is killing voor jezelf.Je zegt het al je ligt nog net niet aan de ketting, maar geestelijk lig je wel degelijk aan de ketting. Een onzichtbare ketting, maar een hele dikke.

Het leven is meer dan aantrekken en afstoten van een misselijk makend mens om je heen die af en toe een bot naar je toewerpt zodat je zijn hielen weer kan likken. Net als ik, maar nu al jaren een leven zonder op mn tenen te hoeven lopen constant en iedere dag weer. Sterkte Fa

Edis, 11-09-2012 09:03 #175
Hallo,
Ik ben geschrokken van wat ik allemaal heb gelezen op dit forum, ik herkende het allemaal en het had een naam… Alleen werd ik ook met mijn neus op de feiten gedrukt, ik heb 3 jaar samengewoond met een narcist en alles uit de kast getrokken om onze relatie te redden… Hij heeft een zeer traumatische jeugd gehad en ik had daar alle begrip voor maar dacht door hem heel veel liefde en geborgenheid te bieden hem te kunnen helpen… maar tevergeefs, ook de kinderen hebben er heel veel last van, de manipulatie, mishandeling enz enz… Ik ga niet in detail in over wat ik heb meegemaakt maar het ging idd om manipuleren, mishandeling, bedreiging, vernedering, liegen en bedriegen, enorme dominantie en alles moest gaan zoals hij het wilde en hij moest overal de controle over hebben, ook was hij heel achterdochtig en lag ik nog net niet aan de ketting… maar nu ben ik wakker geschut en heb ik gisteren een einde aan de relatie gemaakt, wat ik overigens heel moeilijk vind want ik ben nog stapelgek op hem en hij heeft ook een geweldige kant, ik heb nog nooit met iemand zoveel plezier gehad en ik werd door hem aanboden, gaf me altijd het gevoel dat ik de mooiste, liefste en bijzonderste mens op de wereld was en als het goed ging waren we ook verliefd als pubers, dat was zelfs nog 1.5 week geleden. maar na hem weer op een leugen te hebben betrapt dacht ik het moet nu klaar zijn, hij heeft ervoor gezorgd dat ik met 3 kinderen met een enorme schuld ben achtergelaten… ik heb geen werk meer, zit in de bijstand en in de wsnp en hij springt alleen maar bij als hij weet dat ik met hem verder gaat maar op het moment dat er niks te halen valt laat ie me vallen als een baksteen… Al mijn energie is helemaal op, ik heb nonstop diarree, paniekaanvallen en heel erge haaruitval… dus tijd om ermee te stoppen… ik heb dus gisteren de knoop doorgehakt en voet bij stuk gehouden… geen emoties getoond en hem vervolgens genegeerd zoals iedereen zegt dat ik moet doen… maar nu heeft hij me een bericht gestuurd dat hij kanker heeft… ik wist helemaal van niks en ben nu weer helemaal in de war… ben zo bang dat ik hem laat vallen terwijl hij deze ziekte heeft… mensen om me heen zeggen dat hij dit liegt en gebruikt om mij weer in zijn macht te krijgen, maar hier lieg je toch niet over? ben ten einde raad en weet niet meer wat ik moet doen… hopelijk zijn er mensen die dit herkennen…
Mvg, Edis

Fa, 29-08-2012 18:35 #174
O en idd je moet altijd uitkijken met een narcist. Dat vergat ik idd erbij te zetten Niels en dat is wel belangrijk idd. Maar die van mij kan niks meer. Ik zit 113 kilometer verderop en autorijden kan ie niet meer. Plus dat zn hersens zijn aangetast van de drank.

Negeren is meestal het best, maar in sommige situaties een keer een narcistische tegenactie zodat ze voelen dat ze niet de enige zijn die dat kunnen vind ik niks mis mee, mits je zeker weet dat het geen gevaar oplevert. We hoeven niet altijd moeder theresia te zijn.

Maar goed daar kun je verschillend over denken.

groet van Fa

Fa, 29-08-2012 16:57 #173
Niels nee ik haat hem niet meer. Kan zijn dat het zo op je overkomt, maar ik weet hoe haat voelt. Ik haatte hem geregeld toen ik nog met hem samenleefde dus ik weet hoe dat voelt. Sinds ik bij m weg ben heb ik dat gevoel niet meer. Ik ben al 9 jaar bij m weg en nu pas met de scheiding bezig. dat is gebeurd en nu de boedel nog. dat gaat lang duren merk ik al wel. In die 9 jaar heb ik geen eenmaal op zijn brieven en alles gereageerd. Ik heb hem in alles genegeerd.Maar het lijkt me heerlijk als alles achter de rug is om 1 keer nog zon kaartje te sturen. Voor mezelf maar niet voor hem. Dat ik me voor 1 keer uit door te zeggen wat ik wil. Maar volgens mij had ik erbij gezet dat ik het tegen die tijd misschien ook niet doe.Nu lijkt het mij prettig om 1 keer te zeggen wat ik denk. Wat ie ermee doet zal mij een zorg zijn. Haat is anders. Dan zou je m willen vermoorden zo erg voelt haat. Ik vind het erg dat hij ook de kinderen beschadigd voor zijn eigen gewin en dat neem ik hem heel kwalijk. Maar haat is toch een ander gevoel Niels. dat is een vulkaan binnen in je en dat is er nu niet.Maar negeren dat is het best en dat ben ik met je eens, maar 1 keer zo een kaartje? Tenminste als het voor mij tegen die tijd goed voelt dan doe ik het. Na al dat negeren kan het wel eens een keertje lekker zijn zo te doen.

groeten en bedankt voor het meedenken

Fa

Mia, 29-08-2012 13:51 #172
Hey Fa,

Ja ik denk dat ik in een vergelijkbare situatie zit dan jij destijds. Ik hoop echt dat ik mettertijd de kracht en de mogelijkheden zal hebben om er een punt achter te zetten. Het voelt idd niet goed en het treft niet alleen mij maar ook men kind dat nog bij ons woont, die begint er meer en meer problemen mee te krijgen, kan zijn gedrag niet goed meer aan en vroeg of laat gaat het ook botsen tussen hen twee. Ben bijna zeker dat dan het hek van de dam is want dan gaat hij tegen mij beginnen zagen en zeuren over men zoon, hetgeen nu al een beetje het geval is.
Soms wou ik dat ik gewoon men koffers kon pakken en verdwijnen zonder dat ik ooit nog met hem te maken moest hebben. Jammer genoeg zal dat nog niet voor direct zijn vermits ik financieel eerst iets beter op men pootjes moet komen, we wonen ook nog niet lang genoeg in ons huis om het te kunnen verkopen dus geduld zal de boodschap zijn.
En Ja Fa, ik haal idd heel veel info van het internet en krijg die ook van men therapeut, een paar weken geleden dacht ik dat ik er was, dat ik DE manier gevonden had om hem aan te pakken, niet dus… k zal nog veel moeten leren vermoed ik…

gr

Mia

Niels, 29-08-2012 12:42 #171
Fa, ik merk dat de haat voor jouw narcist nog steeds erg diep zit. Zo diep dat je eigenlijk nog een kaartje wil sturen met daarop de tekst dat hij zal sterven zonder dat hij zichzelf kent.
Ik ken dat gevoel wel een beetje. Ik wilde ergens ook heel graag haar terug pakken. Maar het meest gekke is dat je hem niet terug kan pakken. Hij is al helemaal koud van binnen dus niks raakt hem echt. Mocht het hem wel raken dan is het binnen vijf minuten al weer uit zijn systeem. Narcisten zijn heel goed in het opkroppen van hun eigen emoties. Ze hebben zeg maar een soort computer firewall. Die firewall kijkt wat er wel doorgelaten mag worden en wat niet. Het slechte wordt als het ware geblokkeerd. Punt is wel dat hij het zal onthouden en dat kan wel gevaarlijk zijn omdat narcisten leven van competitie en machtsspelletjes. Jij doet dan als het ware een zet op het schaakbord in zijn ogen. Jij speelt in zijn ogen ook een machtsspelletje. Iedereen doet dat in de ogen van de narcist. Dat betekent aandacht en tegelijkertijd bevestiging dat hij nog steeds een soort van controle over jou heeft omdat hij nog steeds in jouw systeem zit.
Je hebt hem dus harder door hem links te laten liggen en te negeren hoe hard dat ook is. Je moet gewoon begrijpen dat een narcist eigenlijk al in zijn/haar eigen straf leeft. Zijn/haar hele leven is een straf… een soort van vloek. Zo zien ze het ook vaak heb ik uit verschillende teksten van nummers opgedaan.

Fa, 27-08-2012 21:36 #170
Ja Mia wat je schrijft is voor mij geschiedenis. Jouw narcist zegt het in iets andere bewoordingen namelijk als die ruzies blijven hij zn conclusie gaat trekken. Mijn ex zei dan: als je zo doorgaat raak je me kwijt. Ik had toen al geen gezonde gedachtengang meer en hij maakt me daarmee bang, omdat ik in zn macht was. Ik had geen enkel zelfvertrouwen toen en dacht echt als ik hem kwijt raak dan is het gebeurd met me. Ik kan niks ik ben niks zonder hem. Zover had ie me al. Kennelijk ben jij al verder dan ik toen. Waarschijnlijk omdat je al meer kennis van internet kan halen dan ik halverwege de jaren 70.
Ik kan je melden Mia dat nu ik al bijna 9 jaar verlost ben van hem het met hem heel erg slecht gaat. Het punt is dat ik wel zonder hem kan, maar hij niet zonder mij. Niet dat ik daar trots op ben dat ik dit schrijf, maar om je te laten weten dat ze dat zeggen om je in hun macht te houden en onder controle. Ja ze lokken ruzie uit ook dat is geschiedenis voor mij. Idd negeren dat probeer je, maar ze halen soms zo het bloed onder je nagels vandaan dat het niet meer dan menselijk is dat je soms ondanks je voornemen toch tegeningaat. Zij lokken ruzie uit en dan zeggen ze vervolgens dat jij degene bent die ruzie zoekt. Ze draaien alles om. Alles wat ze zelf uithalen daar geven ze anderen de schuld van. Dat is zo raar voor een normaal mens, dat je daarom aan jezelf kunt gaan twijfelen. Dat weten ze mijns inziens wel dat ze je daar mee aan het twijfelen brengen en dat is ook de bedoeling. Als jij zegt dat je op je tenen moet lopen dan maakt het niet uit of je relatie narcist is of niet. Het voelt niet goed voor je dat is duidelijk. Jij bepaald of je hiermee door wil gaan. NIET HIJ

sterkte fa

Mia, 27-08-2012 09:40 #169
Dit weekend de zoveelste typische narcistische ruzie gehad… terwijl ik heel goed weet hoe men vriend te werk gaat en wat hij wil verkrijgen loop ik er zo af en toe nog altijd met open ogen in… het grootste gedeelte van de tijd doe ik wat ik het beste kan doen als hij weer eens een ruzie wil uitlokken. hem negeren. Alleen lukt dat jammer genoeg niet altijd… in men zwakke momenten, als ik me eens wat minder goed in men vel voel, me niet sterk genoeg voel tov hem kan hij me nog altijd zodanig irriteren en uitlokken dat er toch ruzie van komt. Het rare aan heel de situatie is dat hij dan altijd beweert dat hij absoluut niet tegen woordenwisselingen kan en dat als we ruzie blijven maken dat hij dan zijn conclusie gaat trekken. Met andere woorden, dat hij dan de relatie zal verbreken vermoed ik. Hetgeen hij mij verwijt tijdens en na zo'n ruzie is in feite zijn eigen gedrag dat hij projecteert op mij, is dit ook typisch voor een narcist? Of is dit eigen aan zijn karakter?
Weet je, ik fantaseer tegenwoordig dikwijls over een rustig leventje op men eentje, zonder stress, zonder kans op ruzie, zonder op men tenen te moeten lopen. Het probleem is dat ik financieel niet erg sterk sta en we hebben ook samen een huis gekocht. k Hoop in de toekomst dat ik op alle vlakken sterk genoeg zal staan om voor mezelf te kiezen…
Herkent iemand mijn situatie?

Liefs

Mia

Marietje, 26-08-2012 20:41 #168
Foute relaties raad ik aan te eindigen. Kies voor jezelf, hoe lastig het ook kan zijn. Doorsukkelen, valse hoop, beter om dat te stoppen. Ik heb het gedaan, was niet altijd even makkelijk, maar het resultaat is wel dat ik me sterker en beter voel, elke week een beetje beter. Gun jezelf de tijd voor herstel, verbetering.

Niels, 25-08-2012 16:30 #167
Hai Lisaa, goed om te horen dat je het roer in je leven om gaat gooien waardoor je weer gelukkig kan worden. Het zal even moeilijk zijn en het kan best even een jaartje of misschien 2 jaartjes duren voordat je er weer bovenop bent. Eerst even lekker rust nemen is belangrijk en de tranen laten rollen is ook een goede uitlaatklep als je eenmaal alleen bent. En geloof me, er zijn ook zat mannen op deze planeet die wel gewoon leuk met jou om willen gaan. Straks ga je wel weer positief denken. Je moet het eerst even allemaal uit je systeem krijgen. Tijd doet wonderen en daarna word jij weer die gezellige babbelkous die je eerst was.

Gr, Niels

Lisaa, 24-08-2012 04:09 #166
Hallo, Niels, bedankt voor de uitleg nu weet ik inderdaad meer en weet ik het zeker. Ik dacht altijd maar dat het allemaal aan mij lag ga dan twijfelen aan mezelf. Ben ik dan echt zo slecht voor hem? Ook mijn zelfvertrouwen is eigenlijk gewoon heel erg naar beneden gehaald. Deze relatie duurt nu 5 jaar, maar weet echt niet of ik het langer uit kan houden, mensen in mijn omgeving merken ook dat ik best veranderd ben van een leuke vrolijke spontane meid naar altijd maar op mijn hoede zijn met wat ik zeg en wat terughoudender ben geworden. Ik ga zeker even googelen en het voorzichtig aan pakken. Heel erg bedankt!

Gr Lisaa

Fa, 23-08-2012 23:40 #165
Dat gaslighting dat paste mijn ex ook toe. Dat wat jou is gebeurd Niels gaat naar driehoek gaslighting. In jouw geval 50 hoeksgaslighting. (meerdere mensen betrekken om gasligthing toe te passen)

Ik begrijp je reactie hoe je reageerde op haar. De woede als je begint te begrijpen wat er gaande is. Zelf ben ik er nog steeds niet uit wat beter is hoe te reageren op een narcist. Soms kan het gebruiken van hun methode een uitweg zijn. Maar ik denk zelf dat negeren vaak toch het best uitpakt. (maar niet altijd, het hangt van meerdere dingen af)

mijn ex pastte ook een hele wrede manier van gaslighting op mij toe. Dat deed hij door dingen weg te maken of op andere plekken te leggen. Als ik er dan wat van zei dan begon ie van zie je wel je bent gek. Of ik moest weg en ineende was de band lek van de auto, zodat ik niet wegkon. Het gebeurde te vaak en als ik er wat van zei doe jij dat soms? Dan ontkende hij glashard en dan begon ik toch weer aan mezelf te twijfelen. Zo kan ik hier nog wel bladzijden vol beschrijven over wat die gluiperd deed. Hij liet zelfs een keer de dokter komen. omdat ik over mn toeren raakte van zijn gedrag. En dan was ik zo murw en zat ie de dokter zijn bezorgdheid over mij ten toon te spreiden. Zn bezordheid over mijn psychische gesteldheid. Wat ie natuurlijk ook in de hele omgeving daar deed. (meerdere personen betrekken bij hun gaslighting) Gelukkig woon ik daar niet meer. Ik woon 113 kilometer verderop om precies te zijn. Wat een geluk.

Toen had ik dat allemaal niet goed door. Ik wist wel dat er dingen niet klopte, maar mn geest kon het niet bevatten allemaal.

Dat heeft zich geuit in een psychose waarbij ik me bijna van het leven heb beroofd. Wat overigens nu beslist niet meer zal gebeuren. Ja ja het zijn in feite moordenaars die kunnen moorden zonder hun handen vuil te maken en zonder straf te krijgen.

Ik heb mezelf geleerd hem niet te haten, want ik heb donders goed door dat ik alleen mezelf ermee heb. Haat is teveel gevoel voor zon minderwaardig persoon. Overigens gaat het niet goed met mijn ex. Hij kan zich niet redden zonder hulp van een instelling. En zonder mij, want ik kreeg brieven van hem met de woorden dat ik hulp moest zoeken en terugkomen naar hem. Ik moet hulp zoeken tja Korsakof heeft ie (zie ik aan de manier van schrijven in zn brieven) en ik zag een filmpje van hem op You tube. Ik liet het zien aan iemand die niet weet dat dat mn ex is. Die zei die man is niet helemaal goed in zn bovenkamer.

Ik dacht wie een kuil graaft voor een ander valt er uiteindelijk zelf in. Heel misschien stuur ik hem nog een keer een kaartje als het huis verkocht is en ik verder niets meer met hem te maken heb. Een kaartje met de tekst: Jij zal sterven zonder dat je jezelf heb gekend. Toedeloe (dat laatste zei hij vaak) Maar het kan ook zijn dat ik het tegen die tijd al teveel moeite vind een postzegel op te tillen en op te plakken voor hem. Wat ik wel rechtvaardig vind is dat ik nadat ik al 8 jaar bij m weg was scheiding heb aangevraagd en hij in december 65 wordt en ik de helft van zn pensioen krijg. Dat had ie nooit kunnen bedenken dat ik het overleven zou.

Fa

Ik heb een ex die narcist is en mijn beide twee kinderen hebben hetzelfde gedrag. Of het erfelijk is of indoctrinatie weet ik (nog ) niet. Ik weet wel dat mijn oudste een keer zei"hij ( haar vader)is knettergek. Ze weet dus dat het gedrag gek is en toch gedraagt ze zich ook gestoord. Dat kan ik nog steeds niet bevatten. Als zij narcist is of pseudo weet ik niet. Ik zag wel aan kopieeen van kaartjes die ze naar haar vader stuurde en die hij weer aan mij stuurde om te laten zien hoeveel mijn kinderen van hem houden (hoe kinderachtig kun je zijn) In een van die kaartjes stond: papa je hebt gelijk het zou iedere dag Vaderdag moeten zijn. Tja megalomane narcist van een ex.
Wat een horror is mijn leven geweest 28 jaar lang. Geweest zeg ik met nadruk. Ik ben er wel heel wijs van geworden en een beetje meer slim dan ik ooit was.

Het ergste wat ik nog vind is dat mijn kleinkind hetzelfde lot ondergaat en ik (nog) machteloos ben. Ik blijf nadenken hoe ik mijn dochter onder druk kan zetten, zodat ze niet durft te gaan doen wat haar vader heeft gedaan;.

Fa

Niels, 23-08-2012 14:17 #164
Dank je Fa, het is gewoon erg belangrijk dat jij wel gewoon open durft te zijn over alles. De narcist durft dit simpelweg niet. Zodra de narcist dit wel doet is het vaak met een hele omweg in bijvoorbeeld songlyrics (muziek teksten) waar normale mensen niks van begrijpen totdat ze ermee te maken hebben gehad en zelfs dan is het nog moeilijk te doorgronden omdat het vaak cryptisch is zodat ze er verschillende verklaringen voor kunnen verzinnen als uitweg mochten mensen ernaar vragen. Verdediging.

Wat mij is overkomen heb ik nog niet helemaal verteld hier. Het is namelijk één van de meest vervelende soorten misbruiken die de narcist op jou toe kan passen.
Google maar eens naar Gaslighting. In deze situatie gaat de narcist zijn vrienden (gebruiksvoorwerpen) tegen jou gebruiken om jou een gevoel van ongemak te geven waarbij je veel twijfels krijgt of jij niet verkeerd bezig bent geweest. Soms proberen narcisten op deze manier ook erachter te komen hoe je nou echt in elkaar steekt. Nu had ik het geluk dat ik voordat dit plaatsvond er al over gelezen had dus ik ben ermee weggekomen. Ze had in het totaal ongeveer 50 vrienden van haar mij mails laten sturen in de vorm van spam maar wel elk met een boodschap. Wat ik heb gedaan is opzich wel komisch. Ik heb bij al die spammails gewoon wat terug verzonnen en net gedaan of ik helemaal gek was geworden. Ze kan er dus nu nog geen touw aan vastknopen.
Het spammen stopte toen ik ging dreigen met het openbaar maken van het bewijsmateriaal wat ik tegen haar verzameld had. Ik zei, als ik nu nog één spambericht ontvang dan stuur ik alle spammers de waarheid.
Zij is overigens een verborgen narcist. Die zijn heel erg afhankelijk van wat mensen van hun vinden. Hun leven valt of staat ermee. Een verborgen narcist heeft dit nog velen malen erger dan de openlijke narcist die in het publiek gewoon laat weten hoe geweldig hij wel niet is.
Ik heb haar wat dat betreft wel een beetje beschadigd en dat vertelde ze mij ook… door jou hoef ik voorlopig ook geen vriend meer. Zij gebruikt namelijk haar lichaam om haar vrienden te verkrijgen. En juist op dat gebied had ik haar dus even op haar plaats gezet via die spamberichten zonder haar naam te noemen… dat ze een dooie pop was in bed en dat ik nog beter een opblaaspop had kunnen kopen. Ik had haar finaal afgekraakt zonder dat ik ooit haar naam noemde dus kan ze mij dat ook niet kwalijk nemen. Ze is op Hyves daarna ook van vele vrienden naar heel wat minder gegaan.
Van andere narcisten op het werk vertelde één narcist tegen mij… terwijl hij haar helemaal niet kende… althans dat dacht ik… dat zij alleen maar even vreemd wilde gaan. Erg grappig natuurlijk dat ze dit gebruikt als argument dat ik helemaal gek ben omdat ze alleen maar ff sex wou. Ik had namelijk hele chatlogs dat zij uit was op iets heel wat anders. Ze wilde namelijk wel een relatie en dit moest dan heel abrupt gebeuren want haar ex waar ze mee samenwoonde was namelijk nogal van de homo kant. Hier ben ik later achter gekomen. Afijn, ik noem maar geen namen maar het was een hele aparte ervaring en ik ben dus ook blij dat ik wel op mijn gevoel af ben gegaan en mij niet gek heb laten maken. Tegelijkertijd denk ik ook dat dit wel te danken is aan mijn voordurend bestuderen van mensen om mij heen. Vooral in het verleden deed ik dit erg veel omdat ik toen wat meer in mezelf gekeerd was en mij moeilijk kon uiten en ook wel een beetje bang was naar de buitenwereld toe over hoe ik overkwam. Dit zijn ook de naweeen geweest van pesterijen en mijn vader was ook meer een binnenvetter. Dus ik moest het eigenlijk allemaal zelf doen in een omgeving waarvan ik nu kan zeggen dat hier erg veel narcisten wonen nu ik een naampje kan geven aan dit vreemde gemaakte genieperige kinderachtige gestoorde roddelende gedrag.
Kortom ik ben zelf ook wel deels beschadigt maar ik zie nu in dat dit wel op een positieve manier is. Je wordt er namelijk wel sterker door en als je helemaal op de rails bent kan niemand jou dat ooit nog afpakken. Soms moet je wel eens door een diep dal om te leren van het leven.

Je kent de uitdrukking vast wel… leren met vallen en opstaan. Jammer alleen dat sommigen daar wel een dure prijs voor moeten betalen. Namelijk jaren van hun leven door zo'n gek.

Fa, 23-08-2012 13:33 #163
Kennen jullie de reclame van die jongen die een hotelletje organiseerd in Barcelona?
En dat de vriendin zegt :"dit is saaaaaaaaaaaaaai". Hij zegt daarop: o sorry.

Doet mij denken aan narcsitische mensen. In het bijzonder aan mijn dochter met haar vriend, die moeite doet haar te plezieren. Jij doet moeite iets te organiseren en daarop wordt gereageerd met negatieve klanken en vervolgens ga je je ook nog verontschuldigen.

Je ziet het veel op tv narcistich gedrag niet alleen in de reclame, maar ook in bepaalde afleveringen. De maatschappij word er steeds meer van doordrenkt.

Ik krijg soms het gevoel dat nog een paar decennia en liefhebbend gedrag word als vrij abnormaal gezien. Hopelijk zie en heb ik het helemaal fout.

Het lijkt steeds normaler te worden dat gedrag. Ikzelf ben ervan verlost me te verontschuldigen aan mensen die zich zo gedragen.

Fa

Fa, 23-08-2012 11:17 #162
Dat heb je goed omschreven Niels van dat stukje over prive. Ik heb ook geleerd daar na te leven. Het is idd waar dat als je bang bent wat de narcist over je zal zeggen of schrijven dat de narcist dan een heel groot wapen in handen heeft. Daar ben ik het volledig mee eens.

Tja als je gewoon als een normaal mens leeft wat heb je dan te verbergen? Niks toch zeker. Maar de narcist blijft bang over wat ze over hem of haar zeggen en probeerd daar altijd de controle over te houden. En dat probeerd de narcist ook op zijn of haar slachtoffer te projecteren.

Ik heb ondervonden dat je het best helemaal met niemand over de narcist probeerd te praten. Wat hij of zij je allemaal aangedaan heeft. Het is moeilijk, maar het werkt het best heb ik ondervonden. Het is eenzaam, maar uiteindelijk voelt het toch beter. Beter is erover te praten met mensen, die het van dichtbij hebben meegemaakt en dus precies weten waar je het over hebt.

Idd NIels narcisten hebben een gruwel aan aardige liefhebbende mensen. Hoe liever je bent hoe meer ze je gaan haten. Ook daar heb je helemaal gelijk in. En hoe aardiger je voor ze bent hoe meer ze je gaan haten en hoe meer je in verwarring raakt.

Het is toch ook niet te bevatten dat je gestraft word voor liefhebbend gedrag? Het is de wereld op zn kop en je weet niet meer in wat voor een wereld je leeft. En dat kan gevaarlijk voor jezelf worden. Het heeft mij bijna het leven gekost.
Die beschuldigingen van vreemd gaan herken ik ook. Ik kan me herinneren dat ie dat de eerste keer zei en ik vol ongeloof zat van heeeeeeeeeee? Hoe komt ie daarop? Overigens heb ik nooit in de gaten gehad of mijn ex zefl vreemd ging. Misschien wel en misschien ook niet. Maar zoiets al te zeggen zonder enige reden is al zwaar gestoord.

Dennis wij zijn hier geen psychiater. Het gaat er voornamelijk om wat jij voelt bij die vriend. Voelt het niet goed dat is het voor jou niet goed. Wat maakt het dan uit of iemand een narcist is of niet. Je vriend heeft in ieder geval rare narcistische trekken en of ie echt een narcist is doet er dan niet toe.Jij laat zien in je stukje dat je je niet prettig voelt met het gedrag van je vriend. Dat moet voldoende zjn toch?

Sterkte en kracht voor iedereen die in zo een situatie (nog) zit.

Fa

Niels, 23-08-2012 09:55 #161
Beste Lisaa,

Dat klinkt als een fullblown narcist. Ze pakken mensen na verloop van tijd altijd op hun goede gedrag. Het is dus verstandig om een einde aan deze relatie te maken omdat je er niet echt een type voor lijkt als ik het zo lees. Narcisten willen namelijk een partner die hun slechte gedrag accepteerd en erin geloofd dat dit slechte gedrag dan ophoud.
Dit gaat dus nooit gebeuren als je lief blijft doen want een narcist heeft een gruwelhekel aan mensen die lief tegen hem doen omdat hij het zelf niet kan zijn. Je confronteerd hem dan met zijn eigen onkunde en die onkunde, het gezicht wat hij werkelijk is, laat hij dan meteen zien waar jij natuurlijk van schrikt omdat hij ook normaal over kan komen. Je vraagt je dan dingen af. Ik weet niet hoe lang dit al plaats vindt Lisaa maar zorg ervoor dat je jezelf alvast voorbereid op hoe je het beste een relatie met jouw narcist kan verbreken. Ik zeg niet dat je de relatie MOET verbreken maar ik kan je nu al zeggen dat als je er niet van houd om geestelijk misbruikt te worden (wat trouwens niet normaal is) dat je dan keuzes voor jezelf moet maken. Dan moet je maar denken. Wil ik dit voor de rest van m'n leven?

Kijk in ieder geval heel goed uit hoe je de relatie beeinigd met een narcist. Je kan misschien het beste even gaan googlen hierover. Als jij zeker weer dat hij niet op jouw pc kan en jou niet in de gaten houd kan je dit gerust even opzoeken. Anders kan je beter in bijvoorbeeld de bibliotheek zoeken.

Vergeet niet dat een narcist zijn/haar partner er altijd van verdenkt dat ie vreemd gaat en geloof mij maar. Zodra de narcist dat gaat ventileren dan is de kans heel groot dat hij al vreemd gaat bij jou zonder dat jij dit weet. Hij zal dit namelijk doen om te laten zien dat hij jou al voor is met vreemd gaan. Ik zeg niet dat ie het doet maar het is een standaart patroon wat je bij heel veel narcisten terug ziet komen. Ze straffen jou dan ook met een soort van sexverbod. Jij mag dan geen sex meer hebben.

Lees ook de onderstaande berichten van slachtoffers goed en er gaat een wereld voor je open. Jij bent dus niet gek en het ligt dus niet aan jou. Het ligt aan jouw zwaar gestoorde partner waar je gek genoeg nog steeds van houd omdat hij jou heel langzaam heeft gehersenspoelt. Het doet heel veel pijn om zo'n relatie te stoppen maar als je het eenmaal doet voel je je na een tijdje toch steeds beter worden. Je krijgt weer wat meer levenslust. Ga voor de zekerheid ook even hulp zoeken bij een psychiater als je ondersteuning nodig hebt. Praat er ook alleen over met mensen waarvan je honderd procent zeker weet dat ze zelf geen narcist zijn. De narcist heeft namelijk vaak zelf ook narcistische vrienden of vrienden die makkelijk te hersenspoelen zijn in het laten doen wat de narcist wil.

Hoplijk heb je hier wat aan. Denk goed na wat je met jouw leven wil Lisaa.

Lisaa, 23-08-2012 04:13 #160
Hallo, ik heb ook zo mijn vermoedens dat mijn vriend aan narcisme leid, geen idee of het zo is dus vraag het me alleen af. Als ik heb met alle liefde help met bepaalde dingen, ervoor hem ben en klaar staat kan hij ineens uit het niets omslaan en krijg ik de volle laag over me heen. Krijg overal de schuld van ook al is het niet mijn schuld, maar het dan zover brengen dat ik uit eindelijk toch met een schuld gevoel zit, ben ik degene die sorry zegt, hij nooit. Ook is hij goed in kleineren lullige opmerkingen maken over mijn uiterlijk en dat soort dingen, en toch pik ik het steeds. Ook is hij heel achterdochtig en heeft me vaak van vreemdgaan beschuldigd terwijl er niks was, dit doet mijn pijn en zowel geestelijk als lichamelijk ga ik er aan onder door ik weet niet wat hij precies heeft maar goed is het niet, graag

Bella1, 22-08-2012 17:47 #159
Hoi Niels, Je hebt helemaal gelijk dat je voor jezelf moet kiezen en voor jezelf moet opkomen. Je kiest je eigen geluk. Het is alleen heel moeilijk om weer jezelf te zijn of te worden als je met een narcist hebt geleefd. Daar zit nou juist het grote probleem. Je komt onder al die lagen van leugens, agressie, commando's etc te zitten en zie die maar weer uit je systeem te krijgen. Je bent daardoor de zekerheid van wat je wel weet en wel wil, even kwijt.

Als je met een narcist te maken hebt, heb je te maken met een persoon die zelf heel achterdochtig en wantrouwend is en inderdaad al jouw gevoelens en verdriet meedogenloos gebruikt. Wat hij over zichzelf los laat zijn leugens en fantasieverhaaltjes waarmee hij bij jou je hele ziel en zaligheid weet uit te lokken.
Uiteindelijk ben jij dan labiel, jij bent moeilijk, jij bent degene die ruzie maakt en jij bent degene die het gedaan hebt. Hij niet… hij is alleen maar bezig om het goed te doen. Tuurlijk!

Op een geven moment heb je het allemaal door en weet je het. Dat is je verstand en dat gevoel wat je in het begin genegeerd hebt. Dan moet je gevoel het nog op een rijtje krijgen en dat is voor heel veel mensen het moeilijkst. Ook moet je voor jezelf toegeven dat je het had kunnen weten en voel je je soms dom en onnadenkend. Dat ben je in feite niet maar het voelt wel zo.

En dat maakt je inderdaad soms eenzaam. Vooral bij mensen die er niets van begrijpen en die het wel even anders hadden opgelost. Het is dan ook heel belangrijk bij wie je het wel of beter van niet kwijt kan. Je hebt gelijk dat je er voor schamen en het privé wil houden onzin is. Dat hoeft ook niet, als de omgeving er maar integer mee om gaat.

Groetjes, Bella1

Niels, 21-08-2012 22:47 #158
Beste CI,

Het is ook niet voor niks dat een slachtoffer van narcistisch misbruik zich eenzaam voelt. De narcist voelt namelijk precies hetzelfde en heeft deze handicap op zijn/haar slachtoffer geprojecteerd. Als je zover bent dat je het helemaal door hebt en je bent klaar om jezelf langzaam weer op de rails te krijgen dan moet je in je achterhoofd houden dat jij bepaald of je je gelukkig wilt voelen en niemand anders. Zodra iemand jou ongelukkig laat voelen dan moet deze persoon daarmee stoppen en anders is het gewoon klaar. Veel mensen hebben deze lessen meegekregen in hun opvoeding. Het is zoiets als een voorgevoel als ze op het begin met een narcist te maken krijgen. Ze komen wat gemaakt over. Dit komt omdat ze jou nog niet meteen hebben gekopieerd. Het is de manier van aftasten wat er in jou omgaat en in deze fase kan je ze wel herkennen. Helaas is die fase van hele korte duur want het zijn professionals in het ontlokken van prive informatie die ze later tegen jou kunnen gebruiken.
Hoe erg kan het zijn als mensen dingen over jou weten die prive zijn. Wat is nou echt zo prive over jou dat het zelfs speciaal is. Ik vind de uitdrukking… je mag alles van me weten behalve m'n pincode wel goed gevonden. Het boeit mij echt niks als mensen dingen van mij weten. So what. Er wordt een hele brainwash over gehouden in de media etc zodat mensen zich zorgen gaan maken over privacy. Mensen gaan het zich hierdoor onbewust aantrekken wat mensen over elkaar denken. Dat is namelijk een groot wapen voor de narcist. De narcist wil iemand hebben die bang is wat de narcist over hem/haar te melden heeft want dit kan kwetsend overkomen. Als je gewoon eens lak gaat hebben aan privacy en gewoon open bent tegen mensen ipv helemaal in je eigen wereldje te leven dan ben je een stuk verder. Heb gewoon schijt aan wat de mensen van jou denken. Iedereen fantaseert wel eens over sex, iedereen masturbeert wel eens, iedereen heeft wel eens financiële problemen… naja de normale middenmoot dan he. ;) Afijn, als jij gewoon jezelf durft te zijn kan niemand jou raken met niks wat hij/zij zegt. Je hoeft niet het perfecte rolmodel te zijn die als normale Nederlander door het leven gaat. Het wordt gewoon steeds gekker met die media maar dat is puur mijn visie. Wees gewoon gelukkig met wat je hebt. Als je empathie hebt en ECHTE liefde kan voelen dan is dat toch het mooiste wat er is. Mensen die daar jaloers op zijn vallen op deze manier heel snel door de mand. Waaronder de narcisten.

Je kan zeggen, what doesn't kill you makes you stronger. ;) Vanaf nu laat je niet meer met je sollen. Maar hou het beleefd en blijf aardig zonder confronterende houdingen tegen anderen. :)

Cl, 20-08-2012 16:40 #157
Een narcistische persoonlijkheid wordt te vaak gebruikt wanneer een huwelijk of een relatie niet goed loopt of mislukt, tuurlijk zoekt iemand dan antwoorden en leest graag wat hij of zij wilt horen of zien… een narcist! Maar helaas zo werkt het niet.
Het is heel moeilijk te beschrijven voor het slachtoffer wat er in hem of haar omgaat.
Ik zelf heb er meer dan 2 jaar over gestudeerd en verbaas me nu nog dat ik het zover heb laten komen.
Je bent als slachtoffer eenzaam "… heel eenzaam… " alleen degene die het echt van dichtbij hebben meegemaakt… begrijpt het.
Zoals FA hieronder al heeft gezegd…
Ik moet mijn eigen weg volgen en dat is een eenzame weg…

Dennis, 19-08-2012 14:54 #156
Ik ga al 20 jaar om met een vriend maar sinds kort heb ik besloten niet meer met hem om te gaan. Ik heb namelijk het idee dat hij narcistisch is. Maar ik wil hier vragen of mij mening klopt? Ik heb namelijk op internet gelezen over narcisme maar sommige punten kan ik niet herkennen. Bijvoorbeeld het charmante en liegen herken ik niet in hem. Maar ik zal een paar punten opnoemen over hem zodat jullie kunnen beoordelen of hij narcistisch is. Hij denkt dat bijna alle vrouwen verliefd op hem zijn (terwijl ik weet dat vrouwen hem eigelijk maar raar vinden). Hij kan niet inleven in andere mensen. Hij is altijd heel competatief (echt met de kleinste en stomste dingen is hij nog competatief) Hij wordt boos om de stomste dingen (bijvoorbeeld als je niet begrijpt wat hij zegt dan wordt hij boos). Hij vindt zichzelf heel intelligent (in de kroeg kan hij storen aan mensen die over ditjes en datjes praten maar een gesprek met hem gaat ook niet dieper dan dat). Als hij op een groepsvakantie gaat denkt hij dat hij de gangmaker is (terwijl ik weet van andere mensen dat dat niet zo is). Hij stuurt mailtjes naar mijn werk waarbij in het begin niet duidelijk is wat hij wil maar na wat heen en weer mailen, kom je erachter dat hij je dan een hak wilt zetten met iets. Of hij stuurt je een vage mail waarbij ik een mail terug stuur om duidelijkheid te krijgen, en dan krijg ik nooit een antwoord terug. Als we met een groepje vrienden zijn en hij krijgt geen aandacht dan gaat hij mokken totdat hij zijn aandacht krijgt. Hij maakt vaak kwetsende opmerkingen. En zo kan ik wel door gaan. Zijn dit nou kenmerken van een narcist?

Fa, 15-08-2012 23:10 #155
Beste Niels,

Mijn kinderen zijn al dik volwassen en ik verwacht dus naarmate ze ouders worden juist steeds meer problemen. Je zegt als ze in een crisis komen dan heb je kans dat ze therapie gaan volgen. En dan nog zodra de crisis voorbij is pakken ze (en die kans is levensgroot aanwezig) het leven weer op alsof er niks gebeurd is en beginnen ze weer van voor af aan. Ook dat is mij zeer bekend Dus wat dat betreft heb ik erg weinig vertrouwen in een goede afloop.

Ik heb echter nog een andere reden om een zeer betrouwbare therapeut te vinden die ook heel veel ervaring heeft met onderzoeken of iemand een narcistische persoonlijkheid heeft. De reden wil ik hier niet beschrijven, want ik weet praktisch zeker dat ik daar heel veel commentaar op krijg van mensen die niet precies weten wat hier speelt. en mij wel even van achter de computer gaan veroordelen. Dat heb ik afgeleerd. Ik moet mn eigen weg volgen en dat is een zeer eenzame weg (zoals er hier ongetwijfeld veel meer mensen diezelfde eenzame weg moeten alleggen. Want begrip is nog ver te zoeken van mensen die het niet van dichtbij hebben meegemaakt

Ik zou erg verbaasd zijn als jij er een weet te vinden, want 1 ding is zeker als ze er al zijn ze zijn zeer schaars. Bovendien ben ik geen naïef mens meer en heb binnen heel korte tijd door of iets goed voelt of niet. En daar luister ik tegenwoordig heel goed naar.

Maar goed jij hebt dus ook al eerder gezocht en niets gevonden. Het blijft moeilijk want ach als een therapeut goede reclame maakt op internet zegt dat nog niks over de persoon. Je zou van veel mensen de ervaringen moeten hebben om erachter te komen en die mensen die therapie hebben gevolg zullen dat ook niet snel aan de grote klok hangen (mochten ze er al zijn, want zoals we weten zijn er maar heel weinig narcisten die therapie volgen). Met weinig bedoel ik ook zeer weinig.'
Ik blijf dus zeer sceptisch.

vr gr Fa

Niels, 14-08-2012 17:13 #154
Besta Fa,

Wat ik veelal lees op Het Internet is dat narcistische kinderen beter te behandelen zijn dan volwassen narcisten. Des te jonger je begint aan die therapie des te beter.
Jouw vraag welke therapie dat moet zijn is idd erg moeilijk. Zelf heb ik ook wel rondgezocht naar een goede therapeut die hier bedreven in was met als doel haar daarheen te krijgen. Er zijn zoals jij zegt inderdaad bepaalde instanties die het over doen laten komen als een kermis attractie. Dat hun de narcist wel even van hun narcisme afhelpen. Hiervan weet je al dat het geldklopperij is.
En er zijn ook zeker heel wat narcistische therapeuten Fa.
Ik zal binnenkort eens goed gaan zoeken naar therapeuten die met hun langdurige therapie sessies goede resultaten hebben geboekt. Dan laat ik het wel weten hoe je deze kan vinden via zoekmachines.

Gr, Niels

Fa, 11-08-2012 21:07 #153
Beste Niels

Zoals je het nu uitlegt begrijp ik wat je bedoeld. Ik zoek nog steeds zo een therapeut, die ook kan onderzoeken of iemand NPS heeft. Daar heb ik nu nog niets aan, maar hopelijk over een aantal jaren wel. Want ik verwacht enorme problemen bij vooral de jongste dochter. Ik verwacht dat ze in een crisis komt, naarmate ze ouder word. Hoogstwaarschijnlijk mijn andere kind ook, maar daar ben ik niet zeker van

Want ik zit heel internet af te zoeken en had me bij iets aangesloten, waar ik bij nader inzien geen goed gevoel bij had. Waar zijn die slimme en bedreven therapeuten die narcisten tot op het bot door hebben?
Ik ben soms zelfs bang dat de therapeut misschien zoveel weet van narcisme dat ie het zelf is. Want dat gevoel heb ik onlangs bij iemand gekregen.

vr gr
Fa

Niels, 11-08-2012 11:12 #152
Fa,

Daar heb je gelijk in. Veel narcisten geven therapie ook op vanwege die reden maar diegenen die doorzetten boeken grote winst. Het is bekend dat narcisten slecht tegen kritiek kunnen. Toch zijn deze therapeuten er wel erg bedreven in om deze haat bij de narcist binnen de perken te houden. Je kan dit bijvoorbeeld doen door complimenten te geven afwisselend met kritiek. Die kritiek komt dan vaak ook in vragende vorm zodat de narcist langzaam zelf gaat inzien wat er wel en niet klopt in zijn gedragingen. De therapeut brokkelt eigenlijk het valse zelfvertrouwen van de narcist af zonder dat de narcist dit helemaal door heeft. Narcisten begrijpen mensen niet. Een goed therapeut zal de narcist ook niet gaan troosten als het even tegen zit want de narcist ziet dat als een belediging in de zin van zwakte. Dat HIJ de grote EGO getroost moet worden.

De meeste narcisten die ervoor kiezen zichzelf te laten behandelen verkeren ook vaak in een crisis Fa. Een zogenoemde narcistische beschadiging. Deze narcisten leven in een fase dat hun narcisme niet feilloos werkt. Dit kan door diverse redenen plaatsvinden. Het overlijden van hun narcistische voorbeeld is er 1 van. De ouder(s).

Het is dus niet zo dat de therapeut het ineens na 20 gesprekken doet. Een prof therapeut op dit vlak (narcisme) doet het juist in opbouwende mate. Zoals de narcist zijn prooi op een langzame manier verlamt, gebruikt de therapeut dit tegen hem zonder dat de narcist helemaal begrijpt wat er gebeurd. Op de site van Sam Vaknin kan je dit ook lezen. Soms weet een narcist niet eens dat hij/zij misbruikt is. Dit komt omdat het een heel simpel functionerend systeem is. Nu heb je natuurlijk wel verschillende gradaties in narcisme maar laten we uitgaan van de meest zware narcisten.

De therapeut schakelt als het ware langzaam maar zeker het verdedigingssysteem uit totdat het kind eindelijk uit z'n schuilplaats kruipt en mee mag dingen in de gesprekken.

Gr, Niels.

Fa, 11-08-2012 01:02 #151
Een goede therapeut zorgt ervoor dat de narcist hem gaat haten zegt Niels

Moet de therapeut dat na 1 gesprek of na 20 gesprekken voor elkaar krijgen?

Als tijdens het eerste geprek zorg dat de narcist hem gaat haten is de narcist pleiten. Als ie het na 20 gesprekken doet is de narcist ook pleiten. Als ze al uit zichzelf een therapeut om hulp vragen

Therapeuten die zorgen dat de narcist hem gaat haten kan alleen bij narcisten die TBS hebben. Die kunnen niet weg.
Plus dat ze vaak verplichte behandeling opgelegd hebben gekregen
Fa

Mia, 07-08-2012 14:16 #150
Bedankt Niels voor je reactie, het geeft me veel stof tot nadenken en met je taalkunde is niets mis, integendeel :-)

lieve groetjes

Mia

Niels, 07-08-2012 11:50 #149
Hoi Mia,

De reden waarom je nooit een normale reactie zal krijgen van een narcist is omdat je communiceert met een vals leeg ik opgebouwd door het kind in hem. Je zou jezelf ook eens af kunnen vragen of een mier kan genieten van bijvoorbeeld een terrasje met een ondergaande zon. Daar komt het eigenlijk op neer. De narcist is eigenlijk een soort geautomatiseerd verdedigingssysteem van het kind en het kind geeft het wat aanwijzingen. Het kind in het lichaam waar jij tegen spreekt is eigenlijk helemaal niet levenslustig. Het rebelleert nog steeds tegen al die goede dingen in het leven waar hij niet van kan genieten. Ik weet niet of je wel eens wat kinderen hebt bestudeerd die kwaad zijn. Nou, die kunnen heel koppig zijn hoor en totaal nergens zin in hebben totdat ze bijvoorbeeld hun zin krijgen.
Maar goed, narcisme gaat zo diep dat dat lege verschijnsel waar jij dan mee praat eigenlijk een gewoonte is geworden van het kind en het kind komt dus niet eens meer aan bod maar wordt weggedrukt in een hoekje zodat de narcist in hem de dingen bepaald die gezegd gaan worden. Onbewust heeft het kind nog wel wat invloed op bepaalde gedragingen van zijn eigen narcist. Daarom vinden er dus hele snelle emotie schommelingen plaats in het brein van zo iemand. Dit zie je niet aan de buitenkant maar teveel gedachtengangen en zo'n persoon krijgt weer gigantisch veel te verwerken omdat het voortdurende tegenstrijdigheid heeft in het denkpatroon tussen de narcist en zijn onbewuste innerlijke kind.

Het is dus een erg onstabiel mens waar je maar 1 ding van weet. Hij zal nooit veranderen tenzij hij een hele goede therapeut opzoekt.
En met een goede therapeut bedoel ik ook een therapeut die hier echt alles van af weet. Je hebt namelijk therapeuten die alleen maar praten met de narcist waardoor de narcist gewoon aardig gaat doen tegen de therapeut en zo een soort van vriendschap opbouwt. Soms kan een narcist zelfs een spel in gaan zien en trapt hij na het aardig doen op de ziel van de therapeut die daar soms geen raad mee weet.

Een goede therapeut zorgt ervoor dat de narcist hem gaat haten. De narcist moet geconfronteerd worden met de realiteit dat hij niet altijd maar de baas kan zijn. Als dit doorgezet wordt zal na langere tijd steeds meer en meer zijn narcisme afbrokkelen omdat narcisme niks anders is dan een verdedigingsmechanisme.
Daarna komt er ineens een klein kind tevoorschijn. Dat is een hele vreemde gewaarwording als je dat ziet. Zo'n volwassen persoon waaruit ineens een kind spreekt. Als je googled kan je dit soort gesprekken tussen narcist en het kind vinden. De therapeut gaat dan de narcist steeds meer laten communiceren met het kind waardoor het kind ook steeds meer vrijheid krijgt in het nemen van beslissingen. daarnaast zal de therapeut langzaam aan een eigen persoonlijkheid van het kind bouwen zodra de narcist niet meer aan bod komt en het vertrouwen van het kind gewonnen is.

Zie het dus zo, jij spreekt dus nu met een soort verdedigend systeem… een soort computer. Dus menselijke reacties krijg je toch niet. Het kind in hem is diep gefrustreerd en dan ga jij niet met een paar gesprekjes oplossen. Dat blijft totdat het kind onbewust door gaat krijgen dat de narcist niet meer werkt om jou nog langer in zijn macht te houden. Dan kunnen er twee dingen gebeuren. De narcist verlaat jou maar blijft jou voorlopig en misschien wel voor heel lang lastig vallen of hij kiest ervoor om te doen wat jij wil en zoekt hulp met de gedachten van. Ik zal wel eens laten zien dat het niet aan mij ligt. Want het is wel de onzekerheid die in de narcist ligt verborgen. Die komt namelijk van het kind wat moeilijk alleen kan zijn hoe erg hij het leven ook haat. Bang in het donker.

Zodra dit gebeurd moet jij eigenlijk al je huiswerk gedaan hebben om hem echt de meest professionele therapeut op dit gebied aan te wijzen en niet een of andere standaard psychiater want daar vegen ze letterlijk te vloer mee aan en dit doen ze met vol genot omdat het kind nu eenmaal een pestkoppie is.
Ook moet het waarschijnlijk zo zijn dat jij dan niet bij hem in de buurt bent. Een narcist mag eigenlijk nergens meer door afgeleid worden tijdens deze therapie.
Anders kan hij juist bij jou weer de bevestiging krijgen van zie je wel dat ik goed ben zodat de therapeut eigenlijk geen grip heeft om dat narcisme af te breken. Dat is de grote valkuil achter narcisme. Ze kunnen het beste opgenomen worden. Het is volgens mij de grootste fout die gemaakt wordt in de behandeling van narcisme. Een narcist moet van de buitenwereld afgezonderd worden wil het kind genezen worden.

Dus Mia, je kan ervoor kiezen om door te gaan met je te ergeren aan deze relatie maar het kan letterlijk nooit veranderen. De narcist is een systeem. Je kan hooguit zorgen dat jij boven hem staat en laat zien dat jij hem helemaal niet nodig hebt zoals kathelijne dit mooi verwoordde. Alleen op deze manier valt er redelijk samen te leven met een narcist maar het zal jou nooit gelukkig maken. Elke keer als je weer even denkt dat de narcist de goede kant op gaat zal hij ditzelfde geloof bij jou weer doen afbrokkelen want zo houd hij de leiding over jouw ontwetendheid. Hij zorgt er dus ook voor dat hij onvoorspelbaar blijft omdat jij er dan geen peil op kan trekken en zo blijf jij steeds achter de feiten aanlopen. Dus moet je zelf zeggen wat je wil en eigenlijk letterlijk schijt hebben aan jouw narcist. Je houd als het ware van een robot. Misschien niet leuk om te horen maar het is de waarheid. Het is een systeem.
Ik ben het dan ook niet helemaal eens met alle symptomen die omschreven worden op vele websites. De meningen zijn er ook erg over verdeeld. Een narcist kan kwa gedrag wel degelijk grote vooruitgang boeken maar hier is echt professionele hulp voor nodig en hier gaan wel wat jaren overheen. Sam Vaknin heeft ergens op zijn site ook staan dat hij voorbeelden kent van bepaalde narcisten die volledig ophielden met narcist te zijn. Dit waren er maar enkelen volgens hem maar dit gebeurd volgens hem maar heel zelden. Maar goed dat is de mening van een doorgeslagen narcist die meer richting psychopatie neigt dan narcisme. Meneer weet het allemaal wel te vertellen. Feit is dat het dus mogelijk is dat narcisme verdwijnt. Ga geen hoop krijgen dat het gebeurd. Zo, nu heb ik weer even genoeg gebabbeld. Hopelijk heb je er wat aan Mia en vergeef me voor mijn taalkunde. Ik heb als licht autist meer een wiskunde knobbel.

Groet, Niels

Mia, 07-08-2012 08:43 #148
Hallo iedereen,

Graag had ik van jullie geweten of het volgende wat ik ga schrijven herkenbaar is voor jullie. Stel, je zegt of constateert iets, krijgen jullie dan ook altijd reacties in het genre van:
Ja maar… ik heb je toch nooit gezegd dat ik dat niet wil doen
Ja maar… dat had ik je toch al gezegd
Ja maar… dat wist ik wel hoor, k had je dat trouwens toch al gezegd
ik ik ik ik… altijd maar weer…

Waarom kan ik nooit eens gewoon iets tegen hem zeggen zonder een naar zichzelf gerichte reactie te krijgen. Het lijkt wel alsof hij alles negatief of als kritiek aanziet terwijl dat helemaal mijn bedoeling niet is. Als we ergens zijn waar het gezellig is en we zijn daarvan aan het genieten is het toch normaal dat ik dan iets zeg in de trant van hier moeten we nog eens terugkomen hé dan is dat voor mij een blijk van het feit dat ik het leuk vind om daar met hem te zijn, voor hem is dat dan een reden om negatief te kunnen zijn en dan kan die niet gewoon zeggen dat hij dat ook leuk zou vinden. Nee, dan moet hij het naar zichzelf trekken en zeggen dat hij toch al veel gezegd heeft om dat te doen, terwijl dit soms helemaal niet waar is.
Heeft iemand tips hoe ik hier mee moet omgaan. Het stoort me enorm dat hij altijd zo negatief is terwijl het zoveel leuker is om positief in het leven te staan.

Liefs Mia

Moniek, 02-08-2012 10:19 #147
Hallo Niels, Bella 1 en Bella 2
Deze site heeft verschillende "hoofdstukken".
Als je ergens reageert, blijf je vaak bij dat hangen om reactie en of verhalen van anderen te volgen.
Zo las ik vandaag jullie reacties en het over en weer steunen van elkaar. Jammer dat ik dat niet eerder heb gezien/gelezen.
Ik zelf heb geschreven:
19-2-'11, 26-7-'11, 10-12-'11, 18-12-' 11, 4-5-'12
onder het kopje Hoe gaat een narcist te werk.
Misschien zin en tijd om mijn verhaal te lezen en zal ik kort nu zeggen waar ik zit.
Dus nu een eigen huisje.
Mijn dochter (16) van slag omdat het haar zo heeft aangegrepen. Ze alle grenzen van een 16 jarige nu bewandeld (die ik met angst en beven zie, maar het echte contact tussen ons uit mijn vingers zie en voel glippen) Ze zo enorm boos is. Heb hulp ingeroepen van jeugdzorg, dus dat krijgt nog gevolg…
Hij een poging heeft gedaan zijn ex op te zoeken en haar mede te delen dat hij nog zoveel voor haar voelde. Zij heeft een nieuwe relatie dus die deur ging snel dicht. (zij kent hem ook als narcist, dat weet ik nu) Deze actie heeft hij met mij besproken en deelde mede dat hij altijd alles bij mij kwijt kan alles met me kan bespreken. Dat ik zo open ben en eigenlijk, ja ja let op, de ideale vrouw ben waar iedereen jaloers op moest zijn. Nu dat niet door gaat komt hij mij weer opzoeken, met krokodillen tranen en wil van alles wel voor mij doen.
Verdom… mag deze woorden niet gebruiken! sorry, ben van binnen nog steeds na al dat gedoe niet klaar met mijn genezing en ben zo bang dat de intrede van zijn gemanipuleer, machtsmisbruik ect zomaar weer deel van me gaat worden en ik 10.000 stappen terug zet. Zie mij dit toch wederom prima vertalen met woorden, en alles wat ik lees en heb meegemaakt wel beter moet weten, maar… het is zo'n lange weg om gevoel en verstand om een golf lengte te krijgen. Ben gehersenspoeld weet ik nu en moet die spoeling weer ongedaan krijgen.
Zal heel veel steun hebben aan jullie reactie en hoop het zelfde voor jullie te kunnen betekenen.
Zie jullie reactie als jullie willen graag tegemoet en als jullie op een andere manier contact krijgen en of jullie elkaar gaan ontmoeten, zou ik heel graag meedoen en de lol en de humor en het mooie van het leven weer willen delen en opzuigen.
Groet m

Erika, 02-08-2012 09:28 #146
Beste allemaal,

Met verbazing heb ik alles zitten lezen hier en wat is dit allemaal herkenbaar zeg. ben blij dat ik na 3 jaar eindelijk weet wat mijn aanstaande ex mankeert.

wij hebben 3 jaar geleden besloten te scheiden echter ons huis wordt maar niet verkocht waardoor we financieel afhankelijk zijn samen te blijven wonen :-( iets wat mij heel veel moeite kost. wat moet ik toch een hoop onzin over mijn rug laten glijden omdat er tegenin gaan niet helpt. hij blijft maar vinden dat hij gelijk heeft en alles ligt aan mij. gelukkig ben ik niet onzeker, maar zou het haast worden van zijn overtuigd heid dat alles aan mij ligt. hij haalt continue dingen bij een discussie die ooit gebeurd zijn wat voor mij een nietszeggend iets was, maar maanden soms jaren later wordt ik ermee om mijn oren geslagen.

naar andere mensen toe is hij de ideale persoon. lief aardig geestig. maar eenmaal thuis nee dan kunnen ik en de kids helemaal niets goed doen. hierdoor kan ik maar bij weinig mensen mijn verhaal doen omdat ze het gewoonweg niet snappen. ze snappen niet waarom ik zoveel maar laat gebeuren. nee als je het hun vraagt zouden ze het anders oplossen. yeah right ;-)

ik kijk zo uit naar het moment dat het huis verkocht is en ik aan de lange tocht van herstel kan beginnen. ik zit er sterk aan te denken zodra hij een diagnose heeft om zelf hulp via een psych aan te vragen. om toch mijn verhaal te kunnen doen en te kunnen blijven relativeren.

Mijn aanstaande ex heeft vandaag een psychologische test. hij gaat er vol zelfvertrouwen heen met de illusie dat er met hem niets mankeerd. maar aan mij des te meer. doordat wij eerst dachten dat hij borderline of autisme of zo had is hij gelukkig wel in de medische molen. ik hoop zo dat ze er vandaag achter komen hoe hij werkelijk is. niet dat hij daardoor veranderd, maar dan word hij wel in de gaten gehouden door instanties. wat ik wel fijn vind als hij dalijk in de weekenden alleen voor de kids moet zorgen. voor zover hij dat gaat doen dan.

Katelijne, 01-08-2012 22:09 #145
Ik ben momenteel nog samen met een man die ik sedert 3 maanden ontmaskerde als zijnde narcistisch. Hij vertoonde alle kenmerken van zulk gedrag, maar niet tot op het niveau van agressief zijn. Dus wel : nul empathie, altijd zijn zin willen doen, nooit tevreden, geen geweten, nooit schuld bekennen, niet willen weten wat hij me aandeed enz (ben even het lijstje aan het afgaan vermeld in de checklist.) enz. (ik vermoed dat hij het stille type zou kunnen genoemd worden, komt eerder verlegen over bij anderen) We geraakten 10 maanden geleden tot bij een relatie therapeut (zijn motivatie was: op aanraden van de huisdoktor waar hij zijn beklag over mij was gaan doen : "ik ben zo depressief omdat mijn vrouw mij geen liefde geeft, ze is zo gevoelloos en hard". We zouden dus in therapie gaan zodat die persoon eens duidelijk kon zeggen hoe ik mij moest gedragen in een relatie met hem.) Natuurlijk hebben de 6 sessies niet veel uitgehaald; hij stelde zich als het grote slachtoffer op, ( en ik verkondigde op mijn beurt dat ik ondervond dat ik bij hem niet terecht kon). ik was na 10 jaar relatie zo emotioneel en ook fysiek uitgeput ( ik zag mijzelf als een uitgeperste citroen) dat ik voor mijzelf had uitgesproken: als deze relatietherapie nu niks verbetering brengt, heb ik dan nog wel de energie om voort te doen? Toen, 4 maand later, besefte ik: er is werkelijk iets mis aan HEM, in zijn hoofd! Eerst meende ik dat het autisme moest zijn, maar door hierover te lezen op internet, leerde ik het bestaan van narcisme, en tevens het uitzichtloze van zulke relatie. Ondertussen heeft onze relatie wel een eerder verassende wending genomen, gesteld dat ik dus met een narcist samenleef. Ik was dus eerst overtuigd dat hij autisme had, en liet hem dit rustig en vriendelijk weten. Zijn reactie was zoals ik had verwacht: : diep beledigd. Tegen de avond daarop had hij zich op internet geinformeerd over dat autisme, en verkondigde: niet ik, maar jij hebt autisme! Ik liet hem rustig zijn mening hebben, en gedroeg mij de dagen die erop volgden, als een autist, nl ik vertoonde geen enkele aanstalten om hem tegemoet te komen, als hij bedrukt, zenuwachtig, koel of ander "slachtoffer"houding aannam, had ik "niks in de gaten". Na 5 dagen kon hij het niet meer uithouden, en vroeg "mak als een lammetje": denk je nog echt dat IK autisme heb? "Ja" zei ik, "maar we verdenken elkaar ervan, dus we staan kit. Laten we dus samen elk een test laten doen, om uit te maken wie er een probleem heeft. Als er autisme in het spel is, dan moeten we dat weten, willen we onze relatie kunnen verbeteren." Ik mocht een afspraak regelen in een gespecialiseerd centrum, en daar zijn we op gesprek geweest bij een psycholoog. Die zei : "ik zie geen autisme op dit moment, maar lees een paar boeken en zie of jullie je erin herkennen, en dan kan je nog een uitgebreide test laten doen ter diagnose". Kort na deze uitspraak, leerde ik over narcisme (al zoekend over autisme op internet). En dankzij zijn narcisme (hij voelde dat ik hem ontglipte want ik begon mij te verdiepen in psychologie en confronteerde hem met zijn gedrag) wilde hij niet achterblijven, begon zich op internet ook bij te scholen, verklaarde dat hij mij door had: ik was egoistisch! Wat ik niet ontkende, als ik zo zijn artikels las: ik kon mij inderdaad zeer tevreden met mijn eigen dingen bezig houden, ik had hem niet echt nodig om gelukkig te zijn, kon gerust alleen leven als het nodig zou zijn. Zijn "ontdekking" en mijn beaming maakten dat hij inzag dat ik echt anders was dan hem (die mij "absoluut nodig heeft om niet in bittere eenzaamheid te vervallen"). Gevolg daarvan was dat hij al iets minder beslag begon te leggen op mijn "vrije" ogenblikken. Hij begon dingen te zoeken om mij minder reden te geven om van hem weg te willen gaan (ik had hiermee gedreigd als hij zich niet zou willen laten testen op autisme). En hij hielp wat mee in het huishouden, vroeg om een briefje te leggen met duidelijke taken (als ik later zou thuiskomen van mijn werk), ging al eens sporten om zijn buikje weg te krijgen, vertoonde meer geduld en liefdevollere omgang met ons 6 jarig dochterje. Maar de grootste doorslag heeft nog een ander, cruciaal inzicht gegeven, iets wat hij ook zelf in zijn zoektocht (naar "mijn problemen") heeft gevonden. Hij kwam er zelf mee af op een avond: "ik las vandaag dat het verkeerd is om je partner verantwoordelijk te maken voor het bereiken van je geluk. Je moet ZELF zorgen dat je je gelukkig voelt. " En sindsdien is hij heel wat "gemakkelijker" geworden. Weg zijn de "onterechte verwijten", de mokkende houdingen, als ik wat later thuiskom van werk of boodschappen doen, geen opmerking meer met ondertoon van "waar ben jij zo lang gebleven, ik zit hier wel alleen, hé), ik kan op tijd mijn bed in (want ben nog gemakkelijk "uitgeteld" savonds) zonder dat hij mokt. Ik merk hoe hij mij enigszins kopieert in het zich gedragen naar anderen toe (onze dochter oa). IK heb enigszins de indruk (ik blijf nog voorzichtig in mijn uitspraken) dat hij zichzelf redelijk goed voelt in het zich "goed gedragen". Mijn dochter in ieder geval gaat ook wat hartelijker om met hem, en dat doet hem goed (ze stelde zich voordien geregeld defensief op). Wat heb ik er van mijn kant uit geleerd? Dat ik mijn grenzen moet stellen. Hij heeft nood aan een vrouw die hem een beetje domineert. Hij gedraagt zich (voorlopig) goed omdat hij het gevoel heeft dat hij mijn goedkeuring moet verdienen. Nog evengoed een soort slachtoffer-rol (zie toch eens wat ik voor jou doe, hoe kun je nu kwaad op mij zijn?) maar hopelijk, als hij zich zo blijft oefenen in minder egocentrisch gedrag, verliest het ook die bijklank. Ik heb nu heel wat vrijheid terug ontdekt, al veel energie en levenslust ervoor teruggekregen, en hij zal er verdorie niet weer in slagen om dat van mij af te pakken!

Hetty, 01-08-2012 16:31 #144
Na bijna 6 jaar samenwonen heb ik besloten dat ik weg ga bij mijn vriend.Ik heb een appartement gevonden voor mezelf en daarvwoon ik nu sinds afgelopen donderdag. Ik zie er enorm tegenop om alleen te gaan wonen. Je kunt natuurlijk wel elke dag visite ontvangen en/of weggaan, maar toch komt je altijd in een leeg huis terecht. Gelukkig heb ik wel een baan, zodat ik wel afleiding heb.

Ik ga weg bij hem omdat ik er achter ben gekomen dat hij waarschijnlijk een narcistische persoonlijkheids stoornis (NSP) heeft, en er niet te leven valt met hem. Er is absoluut geen ander in het spel, maar ik kan er niet meer tegen.
Ondanks dat ik er zelf er voor kies om weg te gaan, voel ik me ontzettend verdrietig. Tenslotte had ik met deze man samen oud willen worden.
Ik stik in het verdriet en weet me geen raad.

Mia, 30-07-2012 16:34 #143
@ Niels en Bella
Dank je voor jullie reactie, ik ben met vakantie geweest en kon dus niet eerder reageren.
Ik ga zeker jullie raad opvolgen en de site eens goed raadplegen.
Ik volg men therapie idd voor mezelf, wil terug mezelf worden, de vrouw die ik was want ben mezelf weer zo'n beetje kwijt, weer eens… in men jeugd door men stiefpa nu door men huidige vriend…
Hij zit weer in een ' kalmere' periode nu dus het is weer leefbaarder. Vraag is hoelang het weer zal duren eer de bom barst natuurlijk want barsten zal ze wel weer doen dat weet ik al uit ervaring. Ik snap niet hoe iemand maanden zich kan voordoen als de perfecte man om nadien te ontpoppen tot de moeilijkste man waar ik al een relatie mee heb gehad. En drank verergert duidelijk het probleem…

Liefs

Mia

Lucie, 22-07-2012 02:19 #142
Ja Niels, het voelt zeker goed om weer vrij te zijn maar het heeft mij wel heel wat bloed, zweet en bakken met tranen gekost om vooral gevoelsmatig/geestelijk van hem los te komen. Ik zat totaal in zijn greep, alsof ik uit een sekte kwam. Zeker de eerste paar jaar miste ik hem verschrikkelijk, bizar toch? Ik heb zelf een eind aan de relatie gemaakt, ik ben letterlijk gevlucht maar er waren veel momenten dat ik wel terug had willen kruipen. Ik heb er lang niets van begrepen maar het heeft allemaal met de hersenspoelerij te maken. Het ene moment mij op een voetstuk plaatsen, het andere moment mij totaal vertrappen en het compleet gek maken door het gelieg, gedraai, herschrijven van de geschiedenis en mij beschuldigen van dingen die hij zelf gezegd of gedaan had. Deze mensen drijven je letterlijk tot een gekkenhuis, hun taal is van een andere wereld. Aan deze relatie heb ik een posttraumastische stresstoornis overgehouden waar ik door middel van de EMDR voor behandeld ben. Gek werd ik van de nachtmerries en flashbacks (iedere seconde van de dag) maar dat is gelukkig voor een groot deel verleden tijd. Maar ik zal er verder mee moeten leren leven en accepteren dat deze lading in mijn rugzak zit want helemaal verdwijnen zullen de herinneringen en triggers waarschijnlijk nooit. Maar ik ben vrij en dat is een groot wonder en ik moet er inderdaad niet aan denken dat ik met deze man kinderen gehad zou hebben want dan is het wel heel moeilijk om er helemaal los van te komen. Het is puur vergif en als je hem zo zou zien… netjes in het pak, hoge functie, maatschappelijk succesvol maar daaronder zit een duivel die er alleen maar achter de voordeur uitkomt… doodeng! Mr. Jekyll en Mr. Hyde.


En ja Fa, de emoties van vrouwen (en ook mannen) die dit hebben meegemaakt zijn allemaal zo'n beetje hetzelfde en zij alleen kunnen begrijpen wat je hebt meegemaakt en hoe het komt dat je na de eerste overschrijdende niet meteen weg bent. Maar je zit geestelijk gevangen in het web van een diep gestoord persoon waar hij je met veel manipulatie en toneelspel heeft ingelokt en het vergt heel wat kracht om daar uit te komen. Maar het is goed om aan deze stoornis zo veel mogelijk aandacht te geven en vooral de rode vlaggen in een vroeg stadium te signaleren… als het te moois is om waar te zijn, dan is dat het ook!

Gr.Lucie

Bella 2., 21-07-2012 17:02 #141
@ Lucie
Als jij na 5 jaar de impact van een relatie van 1 jaar nog zo opschrijft, ben je echt op het nippertje ontsnapt. En de rode vlaggen heb je tijdig serieus genoeg genomen. En tel je zegeningen dat je geen kind samen hebt, zoals de meeste vrouwen op deze site. Want zelfs daarin schromen ze niet om het kind te gebruiken en te manipuleren in de noodzakelijke contacten.

Ik kan nooit meer naar een heerschap in de bloemenwinkel kijken die de grootste bos uitzoekt zonder meteen een naar gevoel bij te krijgen haha

@ Fa
Zelf een vriendin letterlijk zien instorten nog 3 jaar na de scheiding van een narcist. Trillend over haar hele lijf dat ze niet meer kon stoppen. Nog nooit zo diep geraakt door het leed van een ander en nog nooit zoveel haat gevoeld voor dit soort gevaarlijke machtswellustelingen die er alleen maar op uit zijn om je kleiner te maken dan ze zelf van binnen voelen.(Zelf dus nog in de ontkenning van mijn eigen rode vlaggenparade). Na 10 jaar nog aan de anti depressiva terwijl ze een prachtige sterke vrouw is geworden met een goede baan, de zekerheid voor haar kinderen (meneer vooral de leuke papa met etentjes en vakantie en de rekening voor mijn vriendin omdat hij zijn alimentatie niet kan betalen), haar bevochten onafhankelijkheid niet meer afgeeft voor het gemak van luxe bij een nieuwe partner. Ik heb diep respect nu ik zelf een fractie van haar verwerking heb doorgemaakt in betere huiselijke omstandigheden.

Emoties van de vele vrouwen op deze site verschillen niet zoveel, nu dus zelfs de duur van de relatie qua impact niet eens zoveel scheelt. Zelfs de fysieke gevolgen door het emotionele en/of misbruik niet uitblijven.

Ga iets beter jouw frustratie begrijpen NIels, in de blindheid van de maatschappij voor de grote groep narcisten die een hele hoop schade berokkenen en er ogenschijnlijk zonder problemen mee kunnen doorgaan.

Groetjes Bella2

Niels, 20-07-2012 22:56 #140
Hey Lucie,

Voelt best goed toch, nu je vrij bent? ;) Lekker je eigen ding doen en niet meer bang hoeven te zijn voor de volgende gestoorde woedeaanval. Ben blij voor je dat je er binnen een jaar tijd achter bent gekomen. Zo'n minderwaardig laf, hersenspoelend, zielloos, kinderlijk, sadistisch egotrippertje met z'n spiegeltje is eigenlijk alle aandacht niet waard. Maar het is wel beter dat je hier even lekker alles van je af kan pennen wat ook weer goed is voor de andere mensen hier.

Er zijn zat andere leuke mannen Lucie. ;) Waarom gaan we niet eens een biosje of een etentje doen. Grapje.

Fa, 20-07-2012 22:49 #139
O ja wat Lucie schrijft bloemen en tranen en ook ik heb nooit sorry gehoord. Maar ja als dat soort het toevallig wel zeggen (die zullen er ook zijn) dan menen ze er geen klap van.

Ik ben ook al 9 jaar gelukkig zonder hem. Ik heb echter wel een lichamelijke ziekte ontwikkeld door de stress van al die jaren.

Waarmee ik wil zeggen dat die gasten handen vol geld kosten. Er zijn er zoveel en ze kosten volgens mij miljoenen. Misschien zelfs wel meer dan een miljard als ik de verhalen hier lees. Jaren stress en je kan nog zo gezond leven, maar tegen zoveel stress blijkt het lichaam toch niet opgewassen ondervind ik nu.

sterkte iedereen
Fa

Lucie, 20-07-2012 15:36 #138
Niels, wat weet jij alles goed te verwoorden, je slaat de spijker op zijn kop. 1 jaar heb ik met zo iemand samengewoond… een hel! Eerst de ridder op het witte paard en wat voelde ik mij zielsgelukkig met zo'n intelligente, humoristische, zorgzame en liefdevolle man. Maar zodra wij samen in één huis woonde een monster! Een volwassen man die van het een op het andere moment veranderde in een stampvoetende, spugende, schuimbekkende, bedreigende, intimiderende en angstaanjagende gek! Ik dacht soms echt dat ik met een doldriftig kind te maken had van niet ouder dan vijf jaar! Probleem alleen is dat hij in een volwassen en oersterk mannenlichaam zat die mij de stuipen op het lijf joeg en mij ook fysiek heeft mishandeld. Na de ontploffingen en als hij inzag dat ik er echt helemaal klaar mee was, kwamen de liefdesbetuigingen, bloemen, tranen maar een sorry heb ik nog nooit gehoord. Toch trapte ik er altijd weer in want wat kon hij ook verschrikkelijk lief zijn (allemaal manipulatie) en wat voelde ik mij dan weer even ongelooflijk gelukkig. Het was een rollercoaster van hoge toppen naar diepe, diepe dalen. Nu 5 jaar en 20 EMDR behandelingen verder begin ik eindelijk weer een beetje de vrouw te worden die ik ooit was maar uit mijn hoofd is het nooit! Deze geestelijk zieke mensen beschadigen je tot op het bot en ik zou aan iedereen willen zeggen, "breek ermee en red jezelf"! want ze maken je helemaal kapot. En heb heus maar niet de hoop dat het prachtige begin ooit nog terugkomt, integendeel… de hel wordt alleen maar groter tot dat er niets meer van je over is dan een depressief en geestelijk/lichamelijk uitgeput wrak. Als ik er nu op terugkijk… de grootste en meest afgrijselijkste nachtmerrie van mijn leven en dat allemaal voor de liefde? Dat ik er ooit ingetrapt ben… ik kan het nog steeds niet begrijpen. Rode vlaggen waren er achteraf genoeg maar hij verdiend een oscar voor zijn niets ontziende, mainipulatieve toneelspel waar ik met open ogen ingelopen ben. Een hartenbreker, die alleen maar uit was op winst… financieel, emotioneel, verzorging, macht en controle. Maar ik ben er weer en daar zal hij nooit komen!

Bella2, 20-07-2012 12:50 #137
Zoals een vriendin eens mooi verwoorden over haar strubbelingen in haar relatie, "hij zit in mijn gevoel".

Je verstand gaat op oranje en daarna op rood, maar je hart blijft heel lang het groene licht geven.

Groetjes Bella2

Bella1, 19-07-2012 23:11 #136
Ik sluit mij aan bij Bella2. Als je al zo ver bent dat je op deze site terecht bent gekomen is dat niet voor niets. Er worden dan al dingen duidelijk. Door hier te lezen en zelf te schrijven worden de zaken nog helderder en geeft het de bevestiging dat je niet gek bent. Tegelijkertijd zet het een hoop in gang en komen er heleboel gevoelens los. Die zijn nodig om eruit te stappen. Als die gevoelens er niet zouden zijn kom je er nooit van los en blijft de narcist zijn 'macht' houden.

Groetjes, Bella1

Bella, 18-07-2012 16:17 #135
Ik weet inmiddels door deze site, dat hij in de hoogste mate een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft die giftig is voor iedereen in zijn nabijheid. Ik heb de desastreuze gevolgen gevoeld van het gif in mijn lijf en de ontwenningsverschijnselen doorgemaakt. Ik herken nu het gif waarin hij zijn pijlen doopt en ben er immuun voor geworden. Maar ik reageer nog steeds overgevoelig op het resterende beetje gif dat zich nog in mijn lijf bevindt, niet meer fataal maar nog zeker pijnlijk genoeg. Daar heeft hij niet eens invloed meer op, dat is het herkenbare pijnsignaal voor mijn hersens om dicht te klappen en mij de toegang te ontzeggen tot mijn relativeringsvermogen en humor om mijzelf te kunnen begrijpen.

Al 3 jaar lang aan het schrijven Geertje en het geeft je steeds meer inzichten over jezelf in alle ups and downs.

Groetjes Bella

Geertje, 17-07-2012 12:28 #134
Even weer steun gezocht en op deze site gelezen wat een ander en mij is overkomen en nogsteeds overkomt. Ik las over teksten van liederen. Ik heb twee voorbeelden.
1 het lied van de narcist ( werd op onze bruiloft gezongen) 't is moeiijk bescheiden te blijven.
2 het lied voor ons Glennis Grace, ik ben niet van jou, super, hoor het vaak en graag, geeft me steun.

'Mijn' narcist, bijna ex, controleert me compleet. Ik kan en wil er niets over zeggen nu, wil geen slapende honden wakker maken. Eerst de scheiding rond, dan komt het wel.
Iedereen veel sterkte, jullie kunnen het, stoppen met hem, ik doe het ook en voel me er goed en beter door. Het is een lange weg, ik ben nu al een jaar bezig, maar verwerk het op jou manier dat is de enige goede manier. Ik doe het door alles van me af te schrijven, in dichtvorm, in een schrift, al 50 blz lang.

Geertje

Bella, 17-07-2012 00:37 #133
Hi Niels,

Ik geloof niet dat we het met elkaar oneens zijn, alleen jij spreekt vanuit je kennis over narcisme. Als ik schrijf dat ze geen echte ik hebben spreek ik vanuit mijn perceptie van een volwassen en volgroeide ik-persoon. Het is namelijk die valse ik-persoon waar je als partner mee te maken krijgt, vandaar dan ook dat ik eigenlijk zeg dat ze geen eigen persoonlijkheid hebben, omdat deze niet echt is maar fictief en gespiegeld aan hun idee hoe een succesvol volwassen persoon functioneert en eruit ziet.

Ik ben het volkomen met je eens dat ze zijn blijven hangen in hun kinderlijke emoties, waarbij vooral hun kinderlijke enthousiasme aandoenlijk kan zijn. Ik geloof ook dat juist hun kinderlijke emoties in eerste instantie de van nature ingebouwde zorg en bescherming (van normaal hun kroost) van vrouwen aanspreekt. Niet voor niets zoeken ze een empathisch persoon, waar ze steun en bevestiging zoeken zoals een kind bij zijn ouders. En wantrouwen ze je omdat ze dit als kind van hun eigen ouders ook niet hebben gevoeld of gekregen. Elke kritische noot die je eigenlijk uit tegen de volwassene en zijn gedrag, straf je ze eigenlijk als een kind.

Maar al met al maakt het niet zo uit waar het vandaan komt of hoe het is ontstaan. Het gaat erom in hoeverre je er als partner door beschadigd bent of zal worden. Kinderen kunnen hard en meedogenloos zijn.

Groetjes Bella

Niels, 16-07-2012 00:46 #132
Hoi Bella,

Srry maar ik ben het niet helemaal met jou eens. Een narcist heeft wel een eigen ik namelijk het ECHTE IK. Deze wordt alleen verdrongen door het VALSE IK maar blijft onbewust wel aanwezig op de achtergrond. Het ECHTE IK in de narcist geeft hem/haar juist het onzekere gevoel en een groot minderwaardigheidscomplex.

Het probleem is dus dat de narcist wel bewust is van zijn/haar slechte gedragingen maar het niet kan voorkomen. Dit komt omdat het kind vroeger dat VALSE IK heeft gemaakt die ervoor zorgde dat het kind veilig was. Niet dat het ECHTE IK er gelukkiger van werd maar het werkt. Het ECHTE IK is dus blijven hangen in de kinderlijke emoties en het VALSE IK is dus in principe het monster dat moet bijten als er verkeerde dingen gezegd worden.

De partner die dit niet begrijpt zegt dus ook heel vaak hele verkeerde dingen tegen de narcist terwijl dit voor een normaal mens eigenlijk heel normaal is. Het VALSE IK van de narcist is namelijk wantrouwend over alles en zal nooit gaan vertrouwen. Moeder -en of PA heeft dit namelijk te vaak misbruikt. Het is een creatie van het ECHTE IK dat nog steeds is blijven hangen in de kinderlijke emoties.
Dus eigenlijk heeft een narcist wel een persoonlijkheid maar een gefragmenteerde persoonlijkheid waarvan het zelf onbewust wel weet van heeft maar dus verdringt.

De partner blijft de narcist in het begin verbeteren. De Narcist ziet dit als een aanval omdat de narcist niet kan vertrouwen. De Narcist is uit zichzelf al net als een kind erg fantasierijk in het kijken hoe ver het kan gaan in jou op de kast te krijgen. Ik weet niet of je verstand hebt van kinderen maar weet dat kinderen heel erg goed zijn in het bespelen van ouders. Een Narcist gebruikt ditzelfde principe maar dan uit wantrouwen. Dit is een vergevorderd wapen waar zelfs beginnende psychiaters van universitair niveau mee te doen krijgen. Vaak geeft dit een flinke dreun aan het adres van de psychiater.

Kortom, Mia, die relatie kan je beter zien als… niet hoe lang hoe ik het vol maar eerder hoe en wanneer verlies ik mezelf. Want het hoe is namelijk de vragen die in jouw hoofd blijven rondspoken. En dat is de gevaarlijke kant van deze lege hulsen. Ze stoppen vragen in jouw hoofd zonder dat je het zelf in de gaten hebt. Ze moeten wel want ze wantrouwen jou en dat gaat nooit weg. Ik heb met een oudere narcist gesproken die al jaren en jaren lang in therapie was geweest en hij heeft mij verteld dat alles geacteerd wordt. Het acteerwerk houden ze niet vol dus op den duur worden narcisten saai en dan krijg je keer op keer de bekende narcisten blik te zien. De levenloze blik. Die blik gaat nooit meer weg omdat als je songlyrics beluisterd dit vaak naar voren komt. Het komt erop neer dat ze zelf voelen dat de duivel hun overneemt. Ik zie dit dus meer als dat het onbewuste ECHTE IK op den duur niks meer te zeggen heeft en dat het VALSE IK die jou al helemaal onder controle heeft dan geen noodzaak meer ziet om nog leuk te gaan acteren. Je bent immers al onder zijn macht en controle. De verdediging is rond en zijn missie is geslaagd al blijft het onbewuste in hem nog steeds aanwezig. Dit brengt weer nieuwe frustraties en dit is dus ook het enigste wat overblijft aan het einde van de relatie.

Mia, de grootste fout die je kan maken is door de denken dat als je liefde geeft dat het dan allemaal goed komt. Dit haat een narcist en de narcist ziet dit ook meteen als een manipulatie middel die jij op hem toepast. Het is een reactie van een misbruikt kind dat schrikt als jij net als zijn moeder of vader ineens even lief doet… daarna verwacht het kind namelijk weer die onverwachtse woedeaanval die mams of paps ineens eruit gooit. Paps en mams zijn namelijk ook een kind maar verder ontwikkeld in de manipulatie (verdedigings) methodes en het gevoel van het bestaan hoog te houden. Het kind is zwak en moet dit gaan begrijpen.

Zie het als volgt. Een hond ziet ons ook als een hond. Honden in het wild vormen roedels. Ze leven in groepen net als wolven. Ook hier is er een leider die dit ook duidelijk laat merken. Ga je slijmen dan wordt dit afgestraft als de verhoudingen al bekend zijn.

Gr, Niels.

Bella, 14-07-2012 15:18 #131
Aan onbekend en Mia… jullie zullen de denkwijze van een narcist nooit kunnen begrijpen, alleen op een pijnlijke manier ondervinden en jezelf steeds meer kwijtraken in de relatie. Ik spreek uit 20 jaar ervaring, waarin mijn ex alle geborgenheid en vertrouwen had om zichzelf te mogen zijn en te groeien.

En daar zit ook het probleem, er is geen eigen ik, die wordt door anderen (opvoeding en de maatschappij) bepaald en gevoed. En in elke relatie met een narcist komt een punt waarop jouw liefde, bevestiging van zijn eigenwaarde niet meer voldoende voor hem is. Hij zal steeds meer van je gaan eisen totdat je merkt dat je volkomen leeg bent getrokken van binnen en niet meer weet wat je nog meer kan geven om zijn (onterechte) wantrouwen en ontevredenheid weg te nemen.

Bedenk goed Mia, dat jij in therapie bent om jouw relatie leefbaar te maken, niet hij. Ga je eens goed verdiepen in deze site en lees vooral de vele mails van vrouwen (en mannen), die dat stadium al voorbij zijn. Niet omdat ze wilde opgeven, maar moesten opgeven om zelf niet te verzuipen tijdens het "redden" van zijn ego.

Volg de therapie voor jezelf, focus om vooral je innerlijke zelf te (gaan) begrijpen en dan ga je vertrouwen op je eigen oordeel over zijn gedrag, dat nooit zal veranderen. Pas dan kan je voor jezelf besluiten of dit voor jou leefbaar is of niet.

Sterkte,
Groetjes Bella 2

Mia, 13-07-2012 13:21 #130
Aan Onbekend… ik snap dat ook niet. Een perfect leven kunnen hebben en alles naar de kl.helpen door hun gedrag. Ik woon samen met mijn vriend, hebben samen een huis gekocht. Begreep zijn gedrag niet, tot nu, tot ik dit artikel gelezen heb. Ga er me in verdiepen want wil onze relatie een kans geven. Benieuwd of het me gaat lukken. Ben in therapie, door dingen uit het verleden die terug naarvoor komen door zijn gedrag. Ik verdenk mijn stiefvader er ook van een narcist te zijn. Hopelijk is mijn therapeute op de hoogte van het narcisme en kan ze me tips geven om het leefbaar te maken.

Liefs Mia

Onbekend, 13-07-2012 13:09 #129
Tot 2 dagen geleden gedate met iemand die mij gekwetst heeft, had al vanaf het begin door dat hij eigenlijk erg onzeker was en op het laatst vond ik hem ook wat narcistische kenmerken vertonen, maar na het lezen van deze site ben ik er helemaal van overtuigd. Blijft voor mij onbegrijpelijk hoe hun denkwijze is en hun mensen kunnen kwetsen die oprecht om hun geven.

Mia, 13-07-2012 12:16 #128
Ik heb kippevel na het lezen van dit artikel… zo herkenbaar… mijn partner is een narcist, zeker weten… nu nog ermee leren leven.

Liefs Mia

Bella 2., 09-07-2012 17:30 #127
Hoi Bella 1 en Niels,

@Bella, ik heb geen enkele reactie mogen ontvangen op mijn verzoek voor jouw e-mailadres. Ik neem ook aan dat jij er een berichtje over zou ontvangen of je er akkoord mee zou zijn. Ik vrees dat als ik mijn mailadres op deze site openbaar zou maken deze niet door de keuring komt haha. Baal dus even, want ik denk dat we elkaar goed zouden kunnen steunen aangezien we een een soortgelijke emotionele achtbaan zitten, die voor een omgeving altijd moeilijk te begrijpen valt. Maar we vinden wel een manier. Misschien moet jij ook even verzoekje sturen.

Ik wil in ieder geval mijn inzicht even met je delen over je laatste berichtje. Ook die van mij heeft een paar keer geweigerd om met elkaar om de tafel te zitten, zogenaamd met de reden dat ik niet "normaal" kon communiceren door al mijn negatieve gevoelens haha. Zijn verzoek een paar weken geleden voor een gesprek heb ik vriendelijk voor bedankt met het besef dat het voornamelijk zijn agendapunten betrof en vooral om de zekerheid te krijgen dat zijn angsten na enkele opmerkingen van mijn kant ongegrond zijn.

Zoals Niels beschrijft manipuleer ik inmiddels meneer zelf met harde feiten en bewijzen over zijn verleden, dreig ik het convenant open te zullen breken omdat er niet aan afspraken wordt gehouden en de situatie volledig is veranderd ten tijde van de opstelling ervan. Hiermee heb ik hem de mond gesnoerd over hetzelfde convenant dat hij alleen gebruikt om mij op mijn plichten te wijzen, hij heeft natuurlijk alleen maar rechten. En met name die (fin) rechten beschreven in het convenant zijn vooral gunstig voor meneer, dus hij zweet peentjes dat deze hem ontnomen zullen worden gezien zijn huidige (fin) situatie en het niet nakomen van afspraken. Daarbij staat ons kind ook volkomen anders tegenover het beschreven co ouderschap, welke bezoekregeling ze al na 2 maanden niet meer wilde nakomen met haar vader.

En dat is nu precies het punt. wat ik je wil maken na al jaren geleden met stijgende verbazing te hebben geconcludeerd, dat mijn ex een ongelooflijke lafaard is en elke confrontatie uit de weg gaat als hij niet het gevoel heeft enige controle of macht over de gesprekspartner te kunnen uitoefenen, hij van tevoren weet dat er kritische kanttekeningen over zijn gedrag en uitspraken zullen worden geplaatst en daardoor de situatie niet meester kan zijn. Het is niet (alleen) het feit dat hij het prettig vindt om te kunnen kwetsen, het is zijn angst dat hij gekwetst en ontmaskerd wordt in de confrontatie.

Op het moment van onze scheiding is hij zijn ex schoonfamilie uit de weg gegaan, die hem ruim 20 jaar in hun midden hebben opgevangen en natuurlijk van vele zaken op de hoogte waren. Niemand van mijn familie heeft hem ooit aangegeven niet welkom te zijn, maar meneer riep alleen maar luid dat iedereen hem had laten vallen. Ik ben gewoon bij mijn ex schoonouders langs geweest.

Hetzelfde geval met onze bevriende buren en gezamenlijke vrienden en kennissen. Een jaar voor onze scheiding had hij het bijzonder druk om zijn zielige verhaal overal rond te vertellen over mijn starheid en volledige gebrek aan steun en waardering voor zijn persoontje. Dit terwijl ik druk aan het werk was en meneer me had verzocht onze huwelijksproblemen vooral niet buiten de deur neer te leggen gezien het prive gehalte. Op het moment dat hij vertrokken was en begreep dat ik contacten onderhield met dezelfde mensen, liet meneer niets meer van zich zien noch van zich horen. Met hetzelfde verhaal dat iedereen hem had laten vallen en geen enkele interesse meer voor hem toonde.

Het contact met onze tiener speelt meneer via het trekken van zijn portemonnee, zijn entourage met leeftijdgenoten, via vriendje en via oude kennissen die haar uitnodigen om toch gezellig te komen als hij aanwezig is of waarmee hij ons kind overhaalt om iets leuks met zijn allen te gaan doen. Ons kind is nuchter, heeft een hoop meegekregen en zijn grenzeloze egoisme persoonlijk ervaren en prikt feilloos door zijn toneelspel heen. Hij gaat dus het liefst de confrontatie met haar alleen uit de weg en verschuilt zich achter het gezelschap, dat als buffer dient. En ook hier roept meneer luid dat haar moeder de schuldige is voor de slechte relatie. Ons kind is mondig en wijs genoeg om beter te weten en ook duidelijk te maken. Mijn angst voor haar heb ik losgelaten, het is nu zijn angst in hoeverre zij zijn slachtofferrol zal ontzenuwen.

Hetzelfde verhaal gaat op in persoonlijke confrontaties. Onzeker en ongemakkelijk als hij zonder aanhangsel verschijnt, zo erg zelfs dat we bijna medelijden met hem krijgen en vol arrogantie met aanhangsel aan zijn arm. Opnieuw de buffer en bliksemafleider van zichzelf. Net zoals hij alle toeters en bellen als statussymbolen nodig heeft om zijn gebrek aan persoonlijkheid te maskeren en zijn eigenwaarde aan te ontlenen.

Dus Bella, besef dat alles wat hij toezegt en niet nakomt, ook die van mij doet altijd iedereen beloftes en komt ze niet na, niets anders is dan op dat moment de controle te pakken en vooral aardig gevonden te worden, daarna terug krabbelt omdat hij angst heeft om te falen of ernorme twijfels in hoeverre hij jou nog kan overheersen en manipuleren in een confrontatie. Het betekent in alle gevallen een winstpunt voor jou. Hij is de lafaard, niet jij.

En laten we eerlijk zijn, onze illusie om ooit een bevredigend gesprek te kunnen voeren met een ex is op zich al lachwekkend. We vertrouwen immers al niets meer wat er uit die monden vloeit.

Liefs Bella 2

Bella1, 08-07-2012 11:11 #126
Hoi Niels,

Wat jij schrijft over dat niet willen afsluiten is voor mij een hele bekende situatie. Ik ben daar lang mee bezig geweest en weet nu dat het nooit met hem gaat lukken. Ik heb het hem vaak gevraagd en hij negeert dat. Of je spreekt met hem af om een gesprek te hebben en op een normale manier afscheid van elkaar te nemen en hij komt dan niet opdagen. Dat niet komen opdagen of niet doen wat hij beloofd dat heb ik al duizend keren met hem meegemaakt. Hij weet dan dat jij daar mee zit en geniet daar dan waarschijnlijk van. Inderdaad zijn zieke spel van macht en controle.

Als ik terug kijk in het verleden heeft hij nooit anders gedaan. Hij vind het altijd prettig om mensen te laten zitten, of het nou om kennissen gaat, zijn eigen zoon of wie dan ook, hij zal dat altijd blijven doen omdat hij weet dat je mensen daarmee kwetst. En als hij kan kwetsen, choqueren of rebelleren zal hij dat zeker niet nalaten. Hij is in ieder geval in veel opzichten een rasechte psychopaat.

Het is moeilijk om mee om te gaan omdat je zelf zo ver bent verwijderd van zijn gedachtegang. Je moet om er wat van te begrijpen of om antwoorden te vinden, in zijn duistere wereld stappen en dat maakt mij angstig. Ik denk ook dat daar mijn grootste angst vandaan komt.

Het is wel zo dat als je eenmaal zijn gedrag door hebt dat het iets makkelijker is om de boel op een rijtje te krijgen. Daar gaat in mijn geval een lange tijd overheen en dat is wat de meeste mensen niet begrijpen en daarom zo vaak zeggen; het is al zo lang geleden! Ga verder met je leven!

In ieder geval Niels, bedankt voor je stukken die je hier schrijft. Ik haal er veel herkenbare dingen uit.

Bella2, het is misschien een goed idee om eens met elkaar te mailen. Ik weet niet hoe ze dat hier op de redactie doen maar als jij het al gevraagd heb dan hoor ik het wel.

Grtjs, Bella1

Niels, 08-07-2012 00:54 #125
Beste Bella's,

Graag wil ik nog even een stukje aan jullie laten lezen uit de gedachtengang van een psychopaat die nagenoeg dezelfde gedachtengang heeft als een narcist. Dit stukje wat je nu leest heb ik vertaald van de website van Sam Vaknin. Voor non commercial use mag de info gebruikt worden dus bij deze. Deze website heeft hij gemaakt om reacties uit te lokken en er tevens geld mee te verdienen. Psychiaters hebben er wel baat bij. Neem niet alles al te letterlijk want het is natuurlijk wel een pscyhopaat die heel zijn gedachtengoed heeft neergezet. Hier waarschuwd hij ook voor in de disclaimer op zijn site. Het is wel erg leerzaam wat je daar leest als je slachtoffer bent.

Dit is volgens mij wel de echte waarheid van een zwaar narcistisch persoon.
Sam Vaknin (een psychopaat/narcist) schrijft het volgende.

Ik vind het moeilijk te accepteren dat ik een slecht mens ben en dat ik er gigantisch van kan genieten om mensen te kwetsen en hier ook naar streef.
Het is in strijd met mijn teder gekoesterd zelfbeeld als een weldoener, een gevoelige intellectueel en een kluizenaar die niemand kwaad doet.
De waarheid is als volgt, mijn sadisme vloeit veilloos samen met de twee andere gedragspatronen, mijn nooit ophoudende streven naar narcistische levering (het energie zuigen waar ik het over had) en mijn zelf-destructieve (masochistische) kant.

Als je dit zo leest dan is het volgens mij vrij duidelijk Bella 2 waarom jouw narcist jou niet met rust laat. De ene kant van hem wil jouw dus lastig vallen voor energie en de andere kant wil jou eigenlijk geen kwaad doen. Die zelf-destructieve kant is eigenlijk zijn kinderlijke ECHTE IK of in ieder geval een vorm wat daar het meest op lijkt want het is deels gemixt met zijn andere kwaadaardige kant.

Zo, na twee lange posts is het nu wel bedtijd. Ik hoop dat jullie er wat van opsteken.

Gr, Niels.

Niels, 08-07-2012 00:03 #124
Hey Bella 2,

Begrijp je heel goed. Ieder mens is verschillend. Maar eigenlijk zijn mensen met empathie over het algemeen toch wel een soort van familie van elkaar. Ze begrijpen elkaar beter. Narcisten hebben zo'n complexe manier van verdedigend denken dat ze er zelf in combinatie met hun fantasiewereld vaak niet uitkomen. Ze verdrinken letterlijk in hun eigen gedachtengangen en worden er uiteindelijk zo gek van dat het ze opbreekt. En dit gebeurd niet alleen bij normale mensen maar narcisten onder elkaar zijn nog tien keer erger. Als je zo'n stel als buren hebt dan is het net of je naast een gekkenhuis woont.

Hetgeen wat narcisten in jouw hoofd proppen is bedoelt om jou afhankelijk en nieuwsgierig te maken. Het gaat hun alleen om jouw energie. Dat hun het gevoel hebben dat ze belangrijk zijn. Dat ze bestaan. Niet dat ze zich echt beter gaan voelen maar zo kunnen ze het leven iig volhouden. Het maakt voor hun niet uit hoeveel mensen ze hiervoor ronselen. Ze willen bestaan. Zonder mensen bestaan ze niet en kwijnen ze weg in een instelling voor gekken. Dit kan zowel in een echte instelling zijn of de instelling in hun eigen fantasiewereld waarin ze gevangen zitten. Ze dumpen mensen vaak op een meedogenloze manier puur om de macht en controle te hebben. De reacties die ze dan krijgen geeft hun een dopamine kick omdat ze weten dat je hun nodig hebt. Althans, dat is wat de narcist dan denkt te weten maar normale mensen weten wel beter.
Je gaat zitten piekeren omdat de narcist hele tegenstrijdige dingen zegt. Het ene moment doet hij net of ie gek op je is en geeft ie jou complimenten. Zodra jij hierin gelooft breekt ie datgeen weer af. Hierdoor komt er dus weer een vraag bij. Meent ie het nou of meent ie het niet. Heeft ie nou wel gevoelens voor mij of heeft ie het niet. Dat soort vragen blijven door jouw hoofd spoken. Die vragen komen door het mysterieuze in de narcist. Het onbegrijpbare. De laatste vraag blijft, is een narcist te genezen. Kan een blind geboren baby op latere leeftijd weer zien? Nee, het is hersenschade. Het gaat nooit meer over. Ze gaan vol onvrede hun graf in en dan denk ik bij mezelf. Waarom kwaad zijn als ze hun straf eigenlijk al hebben. Het is eigenlijk niks anders dan een straf. Zowel in de omgang als hun hele levenservaring.

Waarom wil de narcist niet afsluiten? Wat ik nu zeg is misschien vreemd maar als ik het goed heb kan jij hem niet helemaal afsluiten omdat ie nog steeds in jouw gedachtengang zit vanwege die vragen. Dit is normaal bij ieder slachtoffer. Die vragen komen voort uit het feit dat hij voor jou toch iets betekend of die vragen komen voort uit angst omdat je misschien leest over wat medeslachtoffers allemaal meemaken. Of je bent gewoon bang omdat ie zo onberekenbaar is.

Dan wil ik je bij deze eens iets uitleggen over hoe jij een narcist kan manipuleren voor jouw eigen bestwil en alleen als de narcist jou niet met rust wil laten. Een narcist begrijpt mensen eigenlijk niet. De narcist weet niet beter dan dat hetgeen wat hij doet werkt bij elk gevoelig mens. Mensen met empathie.
Het is een standaart riedeltje. Alles wat daarbuiten valt en wat afwijkt van de normale reactie die hij verwacht maakt hem angstig. Hij heeft dan geen controle. Dit heb ik zelf uitgetest op dat narcistische tuttenbelletje wat mij even dacht te onderdrukken. Ze werd finaal gek en heeft sinds eind vorig jaar eindelijk alle mensen die voor haar spam stuurde om mij te doorgronden laten stoppen. Waarom? Omdat ik mijn laatste spammer zei, als ik nog een spam bericht krijg zal ik eens alle bewijzen die ik over haar heb verzameld naar alle spammers sturen.
Dit laatste zijn narcisten als de dood voor. Als de dood om ontmaskerd te worden. Als je zoiets wilt doen dan moet je dus wel echte bewijzen hebben waar jouw narcist ook weet van heeft dat jij die hebt. Als jij dan heel duidelijk in jouw standpunt hebt aangegeven dat je geen contact meer wil en jouw narcist negeert dit dan kan je hem op een hele rustige beleefde manier eens zoiets voorschotelen. Grote kans dat jouw narcist er dan mee stopt. Laat merken dat je niet alleen bent en dat je mensen kent die ervan af weten.

Hopelijk heb je wat aan deze informatie. Onthou goed. De narcist heeft conrole en macht nodig over mensen niet alleen om te bestaan maar ook uit onmacht en ontwetendheid wat er echt in mensen omgaat. Dit laatste brengt hem in de manipuleer modus.

Zo, nu ga ik nog even genieten van m'n laatste biertje. Het is weekend. Hou je sterk Bella's!

Gr, Niels

Marietje, 07-07-2012 15:38 #123
Heel goed beschreven. Huilen wordt langzaamaan minder vaak en korter. Vooruit kijken, opgelucht en trots zijn dat je de beslissing kon nemen weg te gaan van de narcist. Marietje

Bella 2., 06-07-2012 14:57 #122
Hi Niels,

Nog een Bella met zoveel overeenkomsten zou echt een wondertje zijn en absoluut reden voor het oprichten van een clubje "hoe overleef ik… ". Want dat we het overleven staat als een paal boven water, het is inderdaad soms nog de vraag hoe.

De site waaraan je refereert ben ik wel eens tegengekomen, de verschillende stadia waar je doorheen gaat in de verwerking. Maar ik denk dat het voor iedereen persoonlijk is hoe ermee om te gaan en wat uiteindelijk voor jou werkt. Het is in ieder geval een houvast en bevestiging van de impact.

Wat mij betreft voelt het als een rouwproces van een persoon, waar er pas na het afscheid (met rouw dus normaal van het aardse natuurlijk) ineens heel veel vragen naar boven komen waar je nooit meer een (eerlijk) antwoord op zult krijgen. En je probeert zelf de antwoorden te vinden, wat natuurlijk onmogelijk is omdat het altijd jouw eigen antwoorden zullen zijn. Denk ook de reden waarom we ermee bezig blijven in ons hoofd, we willen graag afsluiting en moeten accepteren dat het nooit op een goede manier zal gebeuren.

Daarbij blijft het duidelijk ook belangrijk voor de narcist om niet af te willen sluiten maar een aandeel op te willen blijven eisen in je leven. Ook al zo'n vraag waarom? Meneer heeft allang weer onderdak bij een ander, roept luid hoe blij hij is dat hij onder mijn "machtspositie" vandaan is en zich zelfverzekerder dan ooit voelt. Ik begrijp dan niet waarom hij nog steeds bij mij de bevestiging en aandacht probeert te zoeken, positief of negatief. De kinderlijke (bewijs)drang? Bevestiging dat ik slechter af ben zonder hem?

Welke signalen je ook afgeeft; negeren, onverschilligheid, keihard feiten om zijn oren, welwillend met noodzakelijke afspraken, beleefde omgang ten behoeve van…, uit alles trekt hij een conclusie, die meestal lijnrecht staat op mijn werkelijke intenties in de omgang en mijn ongewijzigde besluit en wens over zijn niet-bestaande letterlijke en figuurlijke rol in mijn leven.

Altijd de bevestiging dat als ik één vinger geef, mijn arm meteen tot aan mijn schouders worden afgerukt. Er is geen tussenweg, er is geen enkele weg mogelijk voor een "normale" omgang. Ik heb vaak aan mezelf getwijfeld of ik de saboteur was. Vlak na onze scheiding had hij al een fantasievolle illusie dat we gezellig met zijn allen (hij dan met zijn nieuwe entourage) om de koffietafel zaten en naar ouderavonden of feesten konden gaan. Het zou zeker niet aan hem liggen om dit niet na te willen streven. Het was vooral aan mij om alles weg te slikken en vooral niet moeilijk te blijven doen.

Ik ben blij dat ik instinctief heb gehandeld. Mijn grenzen bepaal en naar handel, geen twijfels meer heb over mezelf in mijn besluiten en de kracht heb gevonden om steeds meer afstand te nemen. Weggaan doet hij niet in dit aardse bestaan, maar het is aan mij in hoeverre het me nog raakt. Ik heb er geen tijdsbestek aan gehangen noch forceer ik mezelf in de zwakke momenten. Het is wat je zegt Niels, af en toe even alle emoties eruit janken en dan weer opkrabbelen. De tijd heelt niet alle wonden, maar duurt steeds korter dat je er echt pijn van hebt.

Bella 2

Bella 2., 06-07-2012 01:05 #121
Lieve Bella,

Het is het 20 jaar lang "zorgen" voor een onvolwassen vent met kinderlijke emoties en geen enkel inzicht in de gevolgen van zijn daden. Hun afhankelijkheid van jou verwarren met liefde, waarbij ze niet zonder jou zouden kunnen leven. Die (be)zorg(dheid) schud je niet makkelijk van je af na 20 jaar, met name als je ziet dat hij niets anders doet dan alle fouten herhalen in zijn fantasiewereldje, waar je hem altijd tegen hebt beschermd en voor gewaarschuwd. Het rare daarbij is dat ze nog steeds denken jou te moeten of kunnen overtuigen dat hun nieuwe leven een en al succes is. Dat is met name de bewijsdrang die ze zullen blijven houden, aangezien jij en ik het langst en daardoor het dichtst hebben gestaan bij hun werkelijke ik.

Op het moment dat je dit helemaal kunt loslaten, hem in de goot kan laten liggen en voorbij loopt, zijn we totaal genezen. Zelfs al is hij de vader van onze kinderen. Op dat punt ben ik inderdaad al beland gelukkig. Ook die van mij heeft 3 jaar lang ontkend dat zijn zogenaamde zakelijke relatie meer inhield dan dat, maar dat ze als gescheiden vrouw problemen had. Niets anders dan zichzelf belangrijk kunnen voelen omdat ze thuis niet meer de waardering krijgen waar ze recht om menen te hebben. Ondertussen beschuldigde meneer mij ervan dat ik vreemd ging of tenminste de aandacht buitenshuis zocht en nodig had.

Ook met deze vrouw woont mijn ex niet samen, alleen de lusten en niet de lasten. Ik denk dat met name dat aspect voor ons moeilijk te verteren is, laten we niet vergeten dat we voornamelijk zijn lasten hebben gedragen. En net als jij hoop ik op de dag dat deze relatie eindigt. Het is niet de bevestiging die ik nodig heb over zijn narcisme in zijn nieuwe relatie, het is het gevoel van rechtvaardigheid in mijn gevoel besodemieterd te zijn, niet alleen door hem maar ook door de vrouw die het zielige gescheiden vrouwtje speelde en ineens niets meer zelfstandig kon met maar één doel voor ogen. Die gun je inderdaad een Fanta(st) en weinig geluk met haar gewonnen "hoofdprijs".

Ook die van mij staat nog steeds aan mijn achterdeur te tieren, beschuldigd me van alles en kan niet eenvoudig antwoorden op een simpele vraag over afspraken zonder het te larderen met zijn mening over mijn leven. Daarbij nog harder roept dat mijn leven hem niet meer interesseert. Ik begin er nu gewoon keihard om te lachen, reageer er niet meer op of met zo'n dosis realiteit en ironie dat hij stopt en de volgende keer ineens de joviale vent probeert uit te hangen. En ook daar reageer ik niet eens op. Het is nu alleen maar wat hij ziet en hoort van anderen waar hij zich aan vastklampt. En ik ben inmiddels een kei geworden om mijn leven vooral heel leuk en gezellig te laten klinken. Toch een beetje narcisme waar Niels het over had haha.

En verdomme Bella, jouw emoties lijken de mijne, jouw situatie lijkt de mijne en zelfs jouw inzichten lijken de mijne. Nu dus maar even de redactie gevraagd of het mogelijk is dat we elkaars e-mailadres kunnen krijgen. Deze site begint zo langzamerhand onze eigen persoonlijke site te worden haha.

Liefs Bella 2

Niels, 06-07-2012 00:05 #120
Toffe Bella's!

Als er nog een Bella 3 bijkomt zouden we zo de Bella anti-narcisten club kunnen oprichten. Nee, die was een beetje flauw.

Jullie hebben gelijk dat het verkeerd is dat mensen zeggen van, joh je bent van hem af en zeur er nou niet steeds over en kijk vooruit. Vergeet die vent. Je hebt het er steeds weer over. Dat soort zinnen. Dit terwijl je juist erover praat om begrepen te worden. En dat is de reden waarom je er weer over begint. Een uitlaatklep is juist belangrijk.

Ik heb een tijdje terug nog een paar goede links willen doorsturen over het herstel van narcistisch misbruik met daarin de uitleg van de fases waar je doorheen gaat.
Helaas kon ik deze links hier niet plaatsen. Wel jammer juist omdat deze website bedoelt is om mensen te informeren.

Je kan gewoon eens op Internet zoeken naar de woorden;

herstellen van een narcistische relatie

Ga deze websites eens af en kijk eens goed of er wat voor jullie bij zit. Het is goed om te weten wat je zou kunnen doen om er weer bovenop te komen. Je kan alles wel op je gevoel blijven doen en denken het komt wel goed maar het is geen kattepis wat je hebt meegemaakt. En dat fabeltje tijd geneest alles… is maar net hoe je die tijd besteed. Anders geneest er niks.

En Bella 1, onderdruk die emoties nooit alleen maar om te laten zien dat je ze de baas kan zijn. Dit doet jouw narcist al. Wees juist trots op het feit dat je emoties hebt. Het is fijn om eens ff lekker een potje te kunnen janken als je dat zo voelt! Het lucht op. Krop het nooit op en geloof me, jij komt er wel. Je bent op de goede weg want je praat al met medelotgenoten.

Gr, Niels 1

Bella1, 05-07-2012 17:39 #119
Lieve Bella2,

Super goed beschreven! Ik krijg er kippenvel van en tranen in mijn ogen. Het is precies zo als jij het beschrijft. Dat kan ook niet anders omdat jij in precies hetzelfde schuitje zit.
De herkenning is dan zo groot dat het eigenlijk ook oplucht! En natuurlijk weten wij dat de dag komt dat er een wending plaatsvind in ons leven. Ik ga er alleen niet meer druk op zetten over wanneer. Ik laat het gewoon over mij heen komen en zie het wel.

Te lang heb ik naar hem geluisterd, te lang heb ik getwijfeld en te lang ben ik nog met zijn leven bezig geweest. Ik liet het toe dat hij mij de helft van mijn leven, van alles kon aanpraten.
Nog steeds speelt dat een rol omdat ik waar hij gestopt is, zelf verder ga en mijzelf nog steeds van alles aanpraat wat uit ooit zijn grote sprookjesboek kwam. Zijn pijn, zijn ellende en zijn projecties draag ik met mij mee. Die horen niet eens bij mij! Dat hoort bij hem! En natuurlijk heb ik ook vernomen dat hij zichzelf herhaald in zijn nieuwe relatie, alleen maak ik er een mooi plaatje van omdat ik dat bij mijzelf ook altijd al deed. Ik moet niet vergeten dat zij hem niet "kent" ze niet bij elkaar wonen en dat hij het dan weer lang kan volhouden. Hij moet toch iets te doen hebben in zijn lege leven.

Inderdaad zijn spel van macht en controle en wat ik zeker weet, bij een kwetsbaar slachtoffer. In het begin wilde hij niet eens toegeven dat hij wat met haar had, maar dat hij haar ging helpen omdat ze problemen had. ( de 'redder' in nood). Nu 3 jaar later is hij er nog mee bezig, alleen op zo'n manier dat het echt niet spoort. Ik moet wel eerlijk toegeven dat als ooit de dag komt dat ik verneem dat hij een schop krijgt ik het wel prettig zou vinden. Die bevestiging heb ik nodig, (tenminste, dat denk ik.) Ergens onzin, want ik heb wat mijn leven met hem betreft genoeg bevestiging gekregen. Laat ik mij dus maar niet druk maken over andere relaties van hem, die maken zich ook niet druk om mij.

De grootste bevestiging die ik kan krijgen dat hij nooit veranderd is dat hij op de dag van vandaag nog steeds een kleine ingang vind om mij uit te schelden, mij er verantwoordelijk voor houd, dat zijn zoon niet meer met hem wil praten. Als hij dat werkelijk zo heel erg had gevonden had hij zich wel anders opgesteld, zeker als hij nu 'gelukkig' zou zijn en zou zijn veranderd.

Ik heb een mooi appartement samen met mijn zoon en met hem een rustig leven. Ik heb een leuke baan en genoeg lieve mensen om mij heen die heel goed door hebben hoe hij in elkaar zit, die mij duidelijk laten weten dat het niet aan mij lag. Hij had zijn thuis en dat is hij voor altijd kwijt.
Ik heb geen sociale of maatschappelijke problemen en ik hoef niet achterom te kijken.
Hij heeft niets en moet wel achterom kijken omdat hij zoveel verziekt heeft en mensen heeft opgelicht, dat hij op een dag ontzettend door de mand valt. Kan niet anders.

Ik accepteer mijn angsten, mijn nare dromen en het nare gevoel dat mij soms bekruipt, omdat dat heel normaal is als je dit hebt meegemaakt. Ik kon mij daar nog wel eens tegen verzetten maar dan word het alleen maar erger. Ik weet wie ik ben en ik weet dat mijn bevindingen over hem waar zijn. Hij zal dat nooit toegeven omdat hij geen angst, nare gevoelens en geweten kent. Hij commandeert, 'regelt' alles en heeft nergens last van omdat hij zichzelf heel stabiel vind. Waar ik vanaf nu hard mee aan de slag ga is dat ik mij niets meer laat aanpraten, ook niet door mijzelf. Ik blijf bij wat ik weet, wat mij is overkomen en dat krijgt ooit een plek.

Bella, wanneer ik van jou zo alles lees, weet ik zeker dat het jou ook gaat lukken. De wijsheid zit er en die gaat zeker een keer de emoties klein krijgen!

Lfs, Bella1

Bella2, 05-07-2012 12:45 #118
Lieve Bella,

ik hoor je, ik hoor je en begrijpen doe ik je al helemaal. Ik heb je al eerder aangegeven dat het gewoon griezelig is dat we bijna op elk vlak, zowel qua (huiselijke) situatie als emotionele verwerking na 20 jaar huwelijk zoveel overeenkomsten vertonen. Alsof ik in de spiegel kijk en mezelf hoor vertellen.

Bella, het is de constante innerlijke strijd tussen verstand en vlagen van opkomende emoties in alle vormen en hevigheid, die net zo verstikkend werken als de ex zelf. En waar je net zo weinig controle over lijkt te hebben als de ex zelf. De omgeving doet alleen maar een beroep op je gezonde verstand, met uitspraken inderdaad van dat je blij moet zijn van die k-zak af te zijn en je gauw iemand moet vinden om weer "gelukkig" te worden. Bullshit. De lengte van je "rouwperiode" is persoonlijk, met alle goede bedoelingen om je heen is de impact voor anderen onbegrijpelijk en ongemakkelijk. Een eenzame positie, die je innerlijke strijd er niet makkelijker op maakt.

De karaktermoord op ons die onze exen menen te moeten plegen om zichzelf een schoon geweten aan te kunnen praten en elke verantwoordelijkheid af te schuiven is niet te bevatten. Ook die van mij roept dan nog steeds hoe bijzonder ik ben en dat ik altijd een speciaal plekje zal houden. Inderdaad bijzonder eng uit zijn mond als je weet dat ze er niet voor schromen om je in de grond te trappen zodat ze er zelf beter bij afsteken.

Ook ik heb soms het gevoel dat hij in zijn huidige relatie alle concessies maakt waar hij met mij niet meer toe bereid was. Het voelt inderdaad dan alsof 20 jaar niet de moeite waard waren, 20 jaar waar je van weet dat je heel veel energie van jezelf in hebt gestoken om hem te steunen en te vertrouwen in de cyclus van puinhopen die ze altijd creëren in hun leven. Ook ik heb nog steeds last van nare dromen of onbegrijpelijke dromen, die me dan weer van mijn stuk brengen.

Onze kracht zit hem in onze opgedane kennis van zijn narcistische stoornis waarop we met verstand kunnen anticiperen en een gezonde dosis wantrouwen hebben ontwikkeld die ons nu tegen hun beschermt. We herkennen hun manipulatie en stemmingswisselingen die alleen maar in het teken staan om controle en macht te houden. Daaronder valt ook hun zogenaamde uitspraak dat ze altijd van ons zullen blijven houden terwijl hun gedrag het tegendeel heeft bewezen. Ze weten niet eens wat (onvoorwaardelijke) liefde is, het concept van geven en nemen is ze volkomen vreemd en hun normen en waarden waren een echo van de jouwe.

Onze zwakte zit hem in de gelukkige herinneringen toen zijn stoornis nog geen negatieve impact leek te hebben en je ervan overtuigd was oud te worden met je beste vriend en minnaar. Het is met name die projectie van zijn nieuwe relatie waar de twijfel en verdriet zit. En die het vertrouwen in anderen dusdanig hebben beschadigd, omdat je ook twijfelt aan je eigen beoordelingsvermogen en mensenkennis. Onze drempel is ineens een berg en voor de exen is er ogenschijnlijk geen enkel obstakel om een nieuw "slachtoffer" te vinden en gewoon weer op oude voet verder te gaan, zonder enige verantwoordelijkheid over een verleden die bij ons ligt.

Ik weet net als jij, dat hij met leugens en verzwijgen over de lijken in zijn kast, in een nieuwe relatie is gestapt. En alle echtheid en vertrouwen die hij had is verloren, zichzelf staande houdt met een toneelstuk en nooit meer zijn masker kan afzetten. Ik zie inmiddels al de gevolgen van zijn narcisme in de nieuwe relatie, waarbij zijn eisen de boventoon voeren op elk gebied. Ze leren niets, maar herhalen zichzelf door vast te blijven houden aan de tools die ze zichzelf hebben aangeleerd om zich in de volwassen maatschappij staande te kunnen houden. Hun narcistische behoeftes verdwijnen niet, maar worden uiteindelijk steeds erger om de leegte te vullen. Elke nieuwigheid gaat eraf, beheren is het einde van begeren.

Onze uitdaging zit hem in onze innerlijke heling, hun uitdaging zit hem in het uiterlijk vertoon waarvoor ze weer afhankelijk zijn van anderen. De kracht die je nu (soms) voelt betekent dat je vooruitgang boekt, het komt wel goed met ons. Wij zitten straks op de bank en voelen ons gelukkig en tevreden met onszelf. Dan zijn we klaar voor een nieuwe aanvulling in ons leven en komt het weer op onze pad omdat we er open voor staan.

Jouw ex en de mijne zullen altijd op zoek zijn naar de invulling van hun persoonlijkheid door anderen. We weten het donders goed, maar er komt een tijd dat we het ook zien en niet meer twijfelen over de illusie die ze creëren.

Groetjes Bella 2

Bella, 04-07-2012 21:56 #117
Hoi Bella2,

Mooi verwoord! Vooral het stukje over dat je nooit zo zal denken of handelen als iemand met een Nps. Daar zit volgens mij de grote valkuil en als je probeert uit die kuil te klimmen is dat een behoorlijk zwaar proces.

Ze zijn in staat om je hele beeld van alles wat te hebt te beschadigen en daar (ook al ben je al een aantal jaar uit de relatie) nog lang last van blijft houden. Mijn ex draait alles om en zegt de meest belachelijke dingen. Als voorbeeld beschuldigt hij mij er van dat ik, al zo lang als hij mij kent ik alleen maar aan mijzelf denk, ik denk te weten hoe alles zit en ik niet weet wat hij werkelijk denkt. Dat hij nooit eerlijk is, van alles verzint zegt hij er natuurlijk niet bij.
Waar haalt hij het vandaan? Ik ben tijdens en na onze relatie alleen maar bezig geweest om letterlijk en figuurlijk alle scherven op te ruimen. Ik ben alleen maar bezig geweest om voor ons kind het zo goed mogelijk allemaal op te lossen. Ik heb jarenlang in angst gezeten over hoe dit zou aflopen. Ik heb jarenlang geprobeerd om het goed te laten komen. Ik… Hij niet. Hij heeft er alleen maar een afschuwelijke puinhoop van gemaakt. Het is iedereen zijn schuld, vooral die van mij en zeker niet zijn schuld. Nee, natuurlijk niet…

Ik kan nu al met zekerheid zeggen dat dit nooit te vergeten is en dat het soms een dagelijkse strijd is om mijn koppie erbij te houden. Voor veel zaken is er een oplossing maar met iemand die zo gestoord is niet en dat maakt het moeilijk.

Ik heb nog steeds angsten, angst dat hij alleen mijn leven heeft vergald en verder gaat alsof meer dan 20 jaar niets waard was. Bang dat hij het in zijn huidige relatie wel goed gaat doen. Het gevoel dat soms mijn keel wordt dicht geknepen, nare dromen heb en het gevoel dat ik machteloos sta als ik mij realiseer dat iemand waar ik veel van hield en dacht dat hij van mij hield je zo akelig kan behandelen. Hij zegt dat hij altijd van mij zal blijven houden. Eng, als hij dat zegt. En hoe zit het dan voor de rest van mijn leven? Hoe kan ik ooit nog iemand vertrouwen, ook al is diegene te vertrouwen?

Wij weten en zeker de mensen die hier lezen en schrijven dat het heel makkelijk is voor anderen om te zeggen: wees blij, je bent toch van hem af? Klopt, je moet alleen niet vragen hoe. En wat voor een impact het heeft op je leven. Het gevoel hebben dat hij overal mee weg komt, nieuwe toneelstukjes speelt en zo maar door kan gaan. Het maakt mij razend en tegelijkertijd verdrietig.

Maar gelukkig zijn er ook dagen bij dat ik veel kracht heb en die dagen benut ik extra goed om er wat van te maken. Dan groei ik boven hem uit en wordt hij steeds kleiner en nietiger. Dat is hij uiteindelijk ook. Een klein, zielig, nietig figuur die alles wat hij had, wat echt was, heeft verloren. En ik denk dan, hij is degene die iedere dag met zichzelf moet leven, of liever gezegd moet overleven… Dat is niet mijn leven… met mij komt het goed!

Groetjes, Bella1

Bella2, 03-07-2012 18:28 #116
Hi Niels,

Van alle (harde) lessen in je leven wordt je wijzer, het proces is alleen niet altijd aangenaam. Dus geen spijt of wens dat het niet zou zijn gebeurd, maar meer de wens dat je er sneller emotioneel beter mee om kan gaan. En dat is te wijten omdat je nooit zult kunnen denken of handelen vanuit een narcistisch perspectief. Ik kan geen enkel respect opbrengen voor mensen die anderen gebruiken of misbruiken voor hun eigen doeleinde, stoornis of niet.

Beroemdheden zijn een ver van je bed show, ik geloof niet dat er menig vrouw is die zich daar enige illusies over maakt in haar persoonlijke relaties. Dat veel vrouwen een zwak hebben voor "foute" mannen zie ik wel in mijn omgeving. Het zegt dan vooral wat over de vrouwen zelf natuurlijk.

Dat we in een wereld van status en succes leven is natuurlijk een broeiplaats voor narcisten, die de wezenlijke drang en tools hebben om deze illusie te scheppen.

Iedereen heeft wel iets narcistisch Niels, maar het wordt pas een probleem als je er anderen mee beschadigd en het je leven beheerst. Dus je hebt gelijk dat ik ook wel enige trekjes van narcisme heb (ontwikkeld). Ik ben me er in ieder geval wel bewust van in tegenstelling tot de narcist zelf.

Mijn zwakke momenten zitten hem niet in de persoon van een ex zelf, ik weet inmiddels wat van hem te verwachten en van waaruit hij handelt, thanks to this site haha. Hij heeft geen clou meer wat van mij te verwachten aangezien hij geen enkele controle meer heeft op mijn mening of mijn leven. Ik ben inmiddels ook een kei geworden in het toneelspel dat "de verwachtingen van de maatschappij" heet en deel mijn gevoelens of meningen alleen met intimici, die me goed kennen. Daar maakt hij geen deel meer van uit en voor hem is het nu alleen maar gissen naar mijn bedoelingen en emoties. Hij heeft geen enkele voedingsbodem meer waar het mij persoonlijk betreft.

Het zijn de momenten dat je even zwelgt in medelijden of woede met jezelf, mede gevoed doordat het grootste deel van de omgeving en de maatschappij een narcist niet herkent of ontmaskerd. Als je ogen eenmaal open zijn gegaan kun je ze niet meer sluiten en sta je zo'n beetje alleen te kijken naar een totaal ander schouwspel als de rest van het publiek.

En Niels, jouw kennis en perceptie werkt natuurlijk ook tegen je om open te staan voor de vrouwen die je ontmoet. Vergis je niet dat de impact van een narcistische relatie een enorme deuk geeft in het vertrouwen van een nieuwe partner. En zoals ik al zei, we hebben allemaal narcistische trekjes. Probleem nu is dat als we maar iets ontwaren we direct op de vlucht slaan.

Groetjes Bella2

Niels, 03-07-2012 00:03 #115
Hoi Bella2.

Hier proef ik een tikkeltje narcisme. Je wilt het normale leven weer oppakken en het liefst zou je wensen dat het allemaal niet gebeurd was. Dit is precies wat een narcist in zijn eerste levensjaren heeft meegemaakt. Het verschil is, onze hersenen zijn al gevormd nu wij dit meemaken. Uiteindelijk komen wij weer op onze pootjes terecht omdat onze basis opvoeding goed was. De narcist zal nooit op zijn/haar pootjes terecht komen. Moet je hem/haar daarvoor haten? De narcist blijft proberen om normaal te worden. Madonna is hier een geweldig voorbeeld in als je haar biografie doorneemt. Op latere leeftijd wilde ze toch leren om een echte vrouw te zijn ipv een kinderlijk type. Het feit dat het zo gebracht wordt… LEREN om een echte dame te zijn. Ze gebruikte hiervoor een echte man die haar stoornis niet heeft. Is dat dat een sukkel een loser dat ie zich liet gebruiken? Want zeg nou zelf, zag jij het aankomen? Is het dan zijn schuld? Als je heel eerlijk bent niet. Eigenlijk ben je zelf blind geweest en heb je je tegen je natuurlijke wil in mee laten slepen in zijn geweldig mooie wereld die hij voorspiegelde. Het ideale beeld van een man die zijn vrouw kan laten lachen en zichzelf ook heel goed kan presenteren tegenover anderen. Helaas liep dit laatste een beetje uit de hand toen hij jou… afijn de rest begrijp je wel.
Ik zal je eerlijk zeggen. Ik heb dankzij de media best moeite om een leuke vrouw te vinden. Veel vrouwen laten zichzelf voorschotelen dat perfecte mannen wel bestaan terwijl ze gewoon naar narcisten aan het kijken zijn. Waarom denk je dat veel vrouwen helemaal gek zijn van Johnny Depp terwijl ze niet eens weten dat dit een pure full blown narcist is. Sean Penn? Een pure narcist maar ook vele vrouwen die voor hem vallen. Echt zo'n Elvis type… Elvis… ook een pure narcist. Michael Jackson? Sorry, moet ik nog even doorgaan waar vrouwen zo van houden? Soms denk ik als normale man met al deze kennis wel eens of ik zelf niet een klootzak moet worden om aan een vrouw te komen en mezelf anders moet voor gaan doen dan ik normaal gesproken ben. We leven in een zieke wereld waar de media teveel macht heeft gekregen over kinderen. Kinderen worden door de hoge werkdruk van hun ouders vaak niet meer opgevoed door hun ouders maar door de media. En laat de media nu net de verkeerde inslag hebben. Dat is de waarheid.


Je schrijft het volgende.

En ook al worden we hier allemaal bevestigd in hun zielige leegte en manipulatie om die leegte op te vullen, het blijft toch moeilijk om dat altijd te beseffen als je ze voor je neus krijgt en ze weer helemaal het meneertje zijn. Met name als je jezelf op dat moment niet zo sterk en gelukkig voelt.

Je kan twee dingen doen. Je kan je partner geven wat hij wil. Controle en macht. Of je kan hem gewoon respecteren voor wat hij is. Een manipulator voor macht en controle.
Je bent nu misschien nog zwak maar geef nu eerlijk toe. Wat kan hij nu nog doen tegen jou. Hij kan jou niet meer manipuleren omdat je nu gescheiden van hem leeft. En ten tweede schrijf je dat hij weer het meneertje is? Dan denk ik dat je mijn teksten niet helemaal goed hebt begrepen. Het is allemaal gespeeld. Hij is het meneertje niet en zal het ook nooit zijn. Hij is een wannabe meneertje. Print dit nou eens goed in je hoofd. Hij wilde jou zijn maar kon het niet volhouden en is daarom dankzij die frustratie geworden tot wat hij echt is… een bewuste manipulator die vanuit de leegte het onbewuste weggecijferde kind beschermt. Helaas voor hem blijft dit kind altijd bestaan totdat ze in therapie gaan en een heeeele goede vakbekwame therapeut voorgeschoteld krijgen die hierin gespecialiseerd is. Pscyhiaters die op dit gebied niet zo bekend zijn komen zichzelf tegen. Zover gaat de manipulatie. Heb gewoon respect voor narcisten. Het zijn zwaar geestelijk gehandicapten die niet anders weten dat deze levenswijze normaal is. Als je respect voor ze hebt kunnen ze jou ook niks maken. Dan sta je namelijk boven ze. Dan ben jij diegene die laat zien hoe het echt moet. Dan verliezen ze. Respect tonen en laten zien dat je hun niet nodig hebt. Dat is de enigste manier waarmee je hun respect verdient.

Hopelijk begrijp je mijn verhaal. Hij is dus nooit het meneertje wat jij denkt dat hij is. Knoop dit dus goed in je oren. Het is een illusie waar jij graag van wilt houden. En dit is tevens het probleem waarom vele mannen niet snel aan de vrouw komen. De perfecte man… yeah right. Beetje narcistisch nietwaar?

Daniëlle, 02-07-2012 23:25 #114
Heb zitten huilen. Maakt zoveel duidelijk voor mij. Altijd maar op tenen lopen om alles maar goed te moeten doen. Weet nu dat het niet aan mij lag. Ben blij van man af te zjjn maar zit nog steeds met de gevolgen.

groetjes Daniëlle

Enza_9o- (infoteur), 01-07-2012 18:05 #113
Beste Mjon,

Met veel aandacht en verwondering heb ik uw leerrijk en zeker doeltreffend artikel doorgenomen. En ik ben er zeker van dat er nog vele onschuldige bedrogen mensen hier baat bij zullen vinden. Het is al alleszins een grote troost voor hen te mogen ontdekken dat zij zeker niet zot zijn, maar dat de narcist zelf de grote schuldige, hartvretende, sadistische zot is! Bedankt voor deze perfecte uiteenzetting!

Groetjes,
Enza_90-.

Bella2, 18-06-2012 18:08 #112
Hi Niels,
Sorry dat ik niet meer heb gereageerd op jouw berichtjes, Lag zeker niet aan je wijze woorden, maar moest weer even de afstand nemen om niet indirect toch weer met een ex bezig te zijn. Want uiteindelijk schrijven we toch allemaal met een narcist in ons achterhoofd wiens gedrag ons leven behoorlijk negatief heeft beïnvloed en nog doet.
En ook al worden we hier allemaal bevestigd in hun zielige leegte en manipulatie om die leegte op te vullen, het blijft toch moeilijk om dat altijd te beseffen als je ze voor je neus krijgt en ze weer helemaal het meneertje zijn. Met name als je jezelf op dat moment niet zo sterk en gelukkig voelt.

Groetjes Bella2

Niels, 16-06-2012 23:49 #111
Hoi Nina,

Narcisten hebben niks anders dan frustraties in het leven. Ze zijn namelijk in conflict met zichzelf. Ik zeg ze omdat ik nu praat over de ECHTE IK en de ONECHTE IK. Beide willen regelmatig iets anders. Ga jij bijvoorbeeld iets zeggen waarmee de ECHTE IK zich aangesproken voelt dan komt de ONECHTE IK (de manipulator die de ECHTE IK geen kans geeft) meteen roet in het eten gooien en deze reageerd dan met woede naar jou toe om jou weer even op je plek te zetten. Net zoals een dier zou doen die zijn terratorium verdedigd. Ze doen dit niet omdat ze jou haten maar omdat ze respect willen. Het is een rare reactie die ze uitoefenen maar het wordt puur gebruikt omdat het werkt. Ze gaan zover door totdat ze aan jouw gezicht kunnen zien dat ze jou stil hebben. Ze willen zien dat jij je rot voelt… ze willen jou op zo'n moment laag bij de grond hebben. Daar zien ze jou het liefste. Het gaat hun om controle en jij probeerde dat met een bepaalde opmerking van de ONECHTE IK weg te nemen. Ga jij daarna afstandelijk doen dan komen ze ineens slijmen want ze weten echt wel wat ze doen. Ze doen alles gecontroleerd. Ze komen dan weer terug omdat hun ECHTE IK onbewust het niet eens is met wat het ONECHTE IK gedaan heeft. Het ECHTE Ik (het kleine beschadigde kind) heeft namelijk aandacht nodig. IK ken een narcist die zegt last te hebben van psychoses. Dit is deels een leugen want ik weet wanneer hij zijn woedeaanvallen plaatst. Dit doet hij namelijk als zijn grote ego in gevaar komt. Zijn ego is zoals ik boven beschreef eigenlijk niks anders dan zijn gave om mensen te kunnen controleren en hun in zijn macht te houden. Ik speel dan gewoon even de neutrale persoon. Ik kruip niet helemaal in m'n schulp maar ik laat hem gewoon even uitrasen omdat ik de achterliggende gedachtegang ken. Ik ging daarna naar huis en even later kwam hij dus achter mij aan en klopte op mijn raam. Waarom? Omdat ie als de dood is dat ie één van zijn weinig overgebleven kontakten ook zou verliezen. Toen heb ik hem dus naar huis gestuurd. En dit dit hij ook meteen. Z'n licht ging uit en hij is als een klein kind meteen naar bed gegaan. En dat laatste is het ook. Ze hebben dus eigenlijk een klein beschadigd kind in hun dat veel aandacht nodig heeft maar tegelijkertijd hebben ze een tiraan in hun die dat kleine kind in hun wel even verteld wat het moet doen. En die tiraan komt met vlagen terug en neemt dat de complete controle over. Ze weten dus soms niet wie ze zijn en waarom ze doen wat ze doen. Ze wisselen van een persoonlijkheid die ze zelf hebben gecreeerd. En die creatie is vaak afkomstig van mensen om hun heen maar nog het meest van hun partner. Het is een zelfverdediging om niet meer gekwetst te worden. Naarmate ze ouder worden gaan ze steeds vaker inzien dat het allemaal niet werkt omdat ze steeds weer op hun mondje vallen. Hun grote ego werkt niet en dat leid vaak tot nog ergere frustraties. Sommige narcisten worden wat milder maar dit gebeurd vaak op hele late leeftijd. Ze zijn dan al over de zestig ofzo.

Ik schrijf dit alles na vele artikelen gelezen te hebben van Sam Vaknin en deze te vergelijken met wat Jung (ontdekker van NPS) schreef en daarnaast ook de slachtoffers te bestuderen wat hun ervaring was. Dit in combinatie met vele films over narcisme en het onbewuste bestuderen van narcisten vanaf jonge leeftijd tot nu aan toe heeft mij bepaalde inzichten gegeven in deze stoornis. Ik heb in totaal ook vijf narcisten als vriend gehad waarvan twee ook bezig waren met een creatieve hobby die ik ook uitoefen. Hun gebruikten mij om hun eigen hobby beter te laten worden. Dat is hetgeen wat mij opviel.
Het is dus ook echt waar dat ze mensen gebruiken als voorwerpen. Ik ben door hun allen ook op een meedogenloze manier gedumpt. Alsof je niks bent en nooit geweest was. Niet dat dit erg is. Het waren mannelijke narcisten. Ik val op vrouwen. Maar het is goed om te begrijpen dat narcisten jou gewoon gebruiken. Je bent niks anders dan een voorwerp. Ga nou niet afstandelijk lopen doen en zeggen dat je alle wijsheid in pacht hebt want dat straffen ze af. Je moet begrijpen dat een voorwerp niet zo hoog van de toren moet blazen. Ze zetten jou meteen op jouw plaats.

Hieronder een paar films over narcisme en psychopatie. Het laat de persoonlijkheidsstoornis goed zien.

Tyrannosaur laat goed zien dat jij niet de enigste bent die denkt helemaal gek te zijn. Maar het laat tegelijkertijd ook zien dat er narcisten zijn die het echt bij hun eigen soort houden omdat ze het van zichzelf weten. Helaas doen lang niet alle naricsten dit.

Mr. Brooks gaat over een psychopaat die letterlijk gelooft de gave te hebben om te bepalen wie dood moet en wie in leven moet blijven. Dit zijn dus de zwaardere type psychopaten. Het laat wel de op elkaar lijkende conflicten zien in zo'n persoonlijkheidsstoornis. De innerlijke strijd.

Fight Club gaat over een doorgeslagen narcist die dus eigenlijk te diep in zijn eigen onechte ik gaat geloven en de hele boel manipuleert. Later wordt hij wakker als dingen uit de hand gaan lopen. De rest verklap ik niet en moet je zelf zien. Het laat de diepgang van deze stoornis goed zien en dat het echt geen kattepis is. In een fragment zie je ook hoe het goede even helemaal kapot gemaakt moet worden.

Fish Tank laat de opgroeiende factor van een doorgeslagen narcist zien. Hoe ervaart een opgroeiend meisje dit alles. Je ziet hierin ook dingen die je meteen doet denken aan Michael Jackson en Elvis Presley met zijn priscilla. Maar dit komt omdat het eigenlijk gewoon kinderen zijn in een volwassen lichaam. Is geen excuus maar het is te verklaren.

Afijn, ik heb nog wel meerdere films maar ik vond deze al behoorlijk goed om eens een stukje inzicht te geven in hoe zwaar deze stoornis is. Niet elke fragment klopt helemaal honderd procent maar deze films komen wel dicht in de buurt van hoe ik het zelf ook zie. De strijd.

Nina, ik heb voor jou nog een film over autisme. Wil je weten wat het is om als autist door het leven te gaan? Ben X heet de film. Autisten zijn vaak slachtoffers van narcisten.

Nina, 16-06-2012 09:56 #110
Ik zie verschillende mensen om me heen die problemen hebben met frustraties een gebeurtenis die ze niet goed kunnen interpreteren slaat om in haat en een leeg gevoel not in touch out of love gevoel (nps?) maar de frustratie ligt aan de basis?

Niels, 14-06-2012 22:47 #109
Nina, autisme en narcisme zijn twee hele verschillende dingen. Men zegt dat het kan voorkomen dat iemand zowel aan autisme als doorgeslagen narcisme lijdt al trek ik hier zelf grote twijfels bij omdat een autist namelijk wel voelt wat er in iemand omgaat en een narcist totaal geen inlevingsvermogen heeft. Zodra een doorgeslagen narcist inlevingsgevoel zou hebben zou het meteen geen doorgeslagen narcist meer zijn.

Iemand die alleen aan autisme lijd zal nooit gaan manipuleren om mensen in contact te komen. Er wordt gedacht van autisten dat ze totaal niet empathisch zijn en afgestompt maar het tegenovergestelde is waar. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat autisten juist een teveel aan empathie bezitten. Het enige grote probleem bij autisten is de informatieverwerking in de hersenen en de diepgaande soms oncontroleerbare gevoelens die hierbij komen kijken. Autisten vormen echt geen gevaar voor de samenleving en zijn vaak superaardige vreedzame empathisch mensen. Wel zijn er vele verschillende soorten vormen van autisme. Einstein was bijvoorbeeld een Autist in de vorm van Asperger. Deze autisten zijn vaak erg intelligent en ook zwakt deze vorm van autisme op latere vorm wat af.

Vanwaar deze vraag Nina?

Groetjes, Niels

Nina, 14-06-2012 13:54 #108
Zou er onder dit narcisme een autisme verwante stoornis zitten?
Problemen om zich met anderen te verbinden, situaties doorzien en dan reageren met haat/negatieve gedachten.

Niels, 13-06-2012 23:55 #107
Bella 2,

Het is jammer dat je niet op mijn reactie ingaat. Misschien kwam mijn laatste bericht een beetje verkeerd over. Wat ik bedoel te zeggen is dat het goed is dat je afleiding zoekt. Woede is iets wat elk slachtoffer eraan over houd. Het doel is die woede zo snel mogelijk achter je te laten. Hoe doe je dit? Door te boksen?
Ik wil jou graag uitleggen wat hardlopen met je doet. Hardlopen heeft als je ermee begint nog niet echt een uitwerking die positieve kanten brengt voor jouw zelfvertrouwen. Het is de woede die dat blokkeerd. Ik kan je wel zeggen dat als je doorgaat in hardlopen en een betere conditie opbouwt dat hardlopen wel degelijk een hele gunstige uitwerking heeft op jouw geestelijke gesteldheid. Als je op den duur fit genoeg bent dan ga je door die grens heen die ook wel de runners high wordt genoemd. Als je die grens bereikt merk je ineens dat hardlopen iets brengt wat je in dagen niet gevoeld hebt. Een grote dosis aan dopamine komt vrij en je voelt je ineens vrij van alles ellende en het kan zelf zo ver gaan dat je gewoon spontaan gaat lachen.
Dit klinkt gek maar het is echt zo. Ik denk dat boksen jou meer bij woede zal houden dan bij vrijheid. Als je aan hardlopen doet dan voel je meer vrijheid. Boksen heeft altijd nog de stemepl 'het afgereageren van agressie' gehad. En hier ben ik het wel mee eens. Veel mensen die veel agressie in zich hebben doen aan deze sport en het maakt ze goed want ze gebruiken het als uitlaatklep. Het komt er tijdens deze gevechten allemaal uit. Slachtoffer van narcisme.

Niels, 05-06-2012 23:49 #106
Dag boksertje Bella 2,

Is het niet geweldig om te leren van mensen die elkaar begrijpen? ;) Dat vind ik dus ook.
En de songteksten zullen jouw ogen nog verder open doen gaan. Het gekke is dat je eerst slachtoffer moet zijn van een narcist voordat je de songteksten beter gaat begrijpen. Op het begin ga je zelfs bepaalde muziekstukken haten omdat ze door zo'n koud persoon zijn geschreven. Maar op een bepaald punt in tijd besef je ineens dat ze toch wel ergens heel goed in zijn. Alles wat met fantasie te maken heeft. Niet de omgang met mensen maar fantasie en creativiteit is hun terrein. Niet dat dit voor elke narcist opgaat. Misschien is het goed om ook eens zo te gaan denken. Ze misbruiken om een reden. Ze doen dit niet uit genot want er is geen genot in het constant afhankelijk te moeten zijn van mensen. Hoeveel macht ze ook krijgen… het geluk ontbreekt. Leg je nou eens neer bij deze interne strijd. Hersenschade zorgt ervoor dat een narcist nooit gelukkig kan zijn ook al laten ze het zo overkomen.
Om even antwoord te geven op jouw vraag bella nummero 2. Ik heb alles van Pink Floyd en het is er bij mij met de paplepel ingegoten. Geweldige tijdloze band. Vind het leuk dat jij hier ook van houd. Laat wel zien dat je muzikaal bent.

Kan je nagaan hoe onze generatie is gehersenspoeld door de media van kleins af aan. Meisjes krijgen op jonge leeftijd al ingeprent dat een jongen gewoon een soort van held moet zijn en niet al te gevoelig. De media heeft dit erin gebracht. En wat doen de narcistische slecht opgevoede meisjes? Die gaan hun omgeving ook nog eens beinvloeden met deze informatie. Wat ik al zei over die vrouwelijke narcist die ik kende. Haar Hyves. Ken je een Hyves narcist? Hun vriendschappenlijst rijst negen van de tien keer boven de 100 uit. Zijn dit allemaal narcisten in hun vriendenlijst? Nee. Veel wel maar zat ook niet. Maar die overigen worden allemaal beinvloed door deze personen met informatie die ervoor zorgt dat ze op een manier gaan denken die voor de narcist erg gunstig is. De narcist gebruikt dus eigenlijk de onwetenden.
De vrouwelijke narcist Bella is vaak nog erger dan de mannelijke narcist. Nog veel manipulatiever. Toen ik die narcist van mij heb gevolgt toen ze nog samenwoonde met die ex van haar is dat die ex van haar gewoon dood leuk om zijn twitter vertelde dat ze met afstandsbedieningen ging gooien. Dit is een teken aan de wand dat deze vrouwelijke narcist niet echt slim is. De minder slimme narcisten gebruiken vaak simpelere methodes om bepaalde dingen gedaan te krijgen. Dit zijn dan ook vaak de somatische narcisten.

In de huidige maatschappij zijn er echt niet zoveel vrouwen werkzaam als je denkt. Wel gaat natuurlijk het verhaal op… des te knapper de vrouw des te meer kans dat ze een baan krijgt. Dat is immers goed voor het bedrijf. Veel mannen zijn wat meegaander met een mooie vrouw omdat dit er nu eenmaal ingebakken zit. Nu wil ik niet over bepaalde sites gaan praten maar dit is het levende bewijs als je begrijpt wat ik bedoel. ;)

Een vrouw die bokst. :O Nog even en ik durf niet meer met je te converseren. Waarom boksen? Een kussengevecht kan ook erg leuk zijn. ;) Even elkaar voor de harsus meppen met een kussen.
Maar goed, met een kind is het moeilijk ja. Niet dat boksen verkeerd is hoor. Je kan ook eens denken aan een boksbal of zak. Hang er een foto van die mafkees op en sla erop los. Maar doe dit tijdelijk he… laat het geen gewoonte worden. Anders gaat het je bergen aan printpapier kosten.

Bella, 04-06-2012 23:01 #105
Hi Niels en Bella1,

Wist niet dat ik nog steeds kan leren, maar het blijkt dus nog steeds uit jullie verhalen. Sinds mijn ogen zijn open gegaan moet ik ook zeggen dat vele songteksten ineens een totaal andere lading hebben. Ik ben al tig jaar groot fan van Pink Floyd, ken je die muziek en teksten NIels? Met name The Wall is een prachtig voorbeeld wat opvoeding kan veroorzaken.

Ik geloof wel dat er een verschil zit in een vrouwelijke of mannelijke narcist. Het haantjes gedrag met name, wat ook deel is van hun status naar de buitenwereld. Geen macho, want dat ligt over het algemeen niet zo goed bij hun gevoelige slachtoffers en de omgeving. Maar het is nog steeds zo in de maatschappij dat de heren automatisch met meer wegkomen dan de vrouwen. Als voorbeeld begint het al op het schoolplein waar de jongens worden geprezen om het aantal vriendinnen dat ze veroveren en de dames worden verguisd bij hetzelfde aantal.

Ik heb ook altijd gemerkt, dat de omgeving vond dat ik mijn handen in elkaar mocht knijpen met mijn "luxe" leven omdat er automatisch van werd uitgegaan dat hij ervoor zorgde als de man. Zelfs in de huidige maatschappij waar de meeste vrouwen toch een opleiding hebben genoten en werken.

Ik denk er allang aan om te gaan boksen, niet hardlopen. Niet alleen goed voor mijn conditie en energielevel, maar vooral om mijn woede af en toe te kunnen koelen. Maar daar zit ook tevens het probleem, met een fulltime baan en de volledige zorg voor een kind ontbreekt vaak de tijd en de energie alsmede vind je als gevoelsmens algauw dat je je spaarzame vrije tijd buiten werk om niet

Niels, 02-06-2012 23:49 #104
Hoi Bella 1,

Ze zijn er eigenlijk niet jaren mee bezig. Sommige spreken van drie ipv van twee type narcisten maar dit is volkomen verkeerd in mijn visie. Elke narcist die ik ben tegengekomen in mijn leven speelt ook wel de kwetsbare narcist. De kwetsbare narcist zou dan het derde type narcist moeten zijn. Dit klopt niet. Het is namelijk een fase die elke narcist in zijn leven meemaakt. Als ze de controle over hun acteerwerk (hun beschermende duivelse 'volwassen' engel) compleet kwijtraken dan zie je hoe bijvoorbeeld Charly Sheen reageert en hoe vervolgens paps (Martin Sheen) probeert zijn zoon weer op de rails te krijgen doormiddel van peppraat. Dit doen narcisten dus voordurend onder elkaar. Elkaar dollen en tegelijkertijd slijmen van… jij bent hier vet goed in man… welnee jij bent daar veel beter in. Zo liegen ze elkaar voordurend voor. Ik heb heel dat riedeltje gevolgd. De media laat de mensen dan weer geloven dat het gewoon iemand is met een drugsprobleemje. De media gooit nu eenmaal niet graag met het woord narcist want heel leidinggevend media heeft het niet voor niks zo ver geschopt om het allemaal weg te gooien. Wat veel mensen niet begrijpen is dat narcisten zich op zo'n moment zeer kwetsbaar voordoen als ze niet succesvol in het leven staan. Je kan het ook wel een narcistische beschadiging noemen.

Dus om even terug te komen op jouw zin Bella 1. Waarom ze daar soms jaren mee bezig zijn. Dat komt puur omdat ze aandacht te kort hebben omdat ze bij een narcistische beschadiging vaak de neiging hebben om iedereen zo snel mogelijk te dumpen om alleen te zijn. En alleen zijn is erg moeilijk voor hun maar alleen op deze manier kunnen ze weer met een schone lei beginnen. Niet dat ze echt met een schone lei beginnen maar in hun fantasie zou dit moeten lukken. Ze dumpen vele mensen om zich heen waarvan ze denken dat deze hun niet op de juiste manier bevestigen zoals een narcist dat wel zou doen. Ik heb dit process bestudeerd op hyves met die narcistische vrouw die ik had ontmoet en het klopt. Ik was dus echt niet de enigste die ze zo behandelde. Ze is van 208 vrienden naar 160 vrienden gegaan in een half jaar tijd. Alsof ze nooit bestonden. Het zegt wel iets. Ze zijn idd voordurend bezig in een cyclus. Ze leven in een levensloep die elke keer dezelfde handeling toepast. Zoals ik al zei… een robot in bed. Nee niet alleen in bed, maar eigenlijk in hun hele hebben en houden. Als je het door hebt zijn ze eigenlijk heel makkelijk zelf te misbruiken. En dit weten ze tegelijkertijd ook van zichzelf. Omdat ze geen basis hebben waar ze op terug kunnen vallen… zoals in ons geval een goede opvoeding en dus een eigen persoonlijkheid zijn deze narcisten dus voordurend bezig zichzelf te verdedigen doormiddel van aan te vallen voordat hun eigen verdediging in duigen valt. Dus welke mensen vallen ze niet aan? De mensen die tegen hun slijmen en hun ego hoog houden. Het is een kind in een nooit eindigende oorlog. Maar ze geloven er ook echt heilig in dat niemand te vertrouwen is want ze slijmen zelf ook dus nemen ze dit nooit al te serieus. Maar ze gaan er dus bij voorbaat uit dat deze persoon liegt om iets gedaan te krijgen. Dit wantrouwen krijg je er nooit uit. Ze doen alsof ze jou vertrouwen maar het wantrouwen blijft altijd aanwezig. Hun ouders hebben dit er namelijk voor hun vijfde levensjaar erin geprent.
Zie het als een hond die je op latere leeftijd moeten afleren om niet meer vals te zijn. Ik wens je veel succes. Dat gaat je niet lukken. Het zit hem in de hersenstructuur. De hond werd op jonge leeftijd teveel geslagen door… juist een narcist die natuurlijk makkelijk de baas kan zijn over een hond. Het is hersenschade wat het mietje genaamd narcist ook heeft. Geloof mij dat al het positieve wat je voorgeschoteld krijgt puur en alleen betrekking heeft op hun aandachtstekort. Elke lach is nep… je herkent die gemaakte lach als je die lach blijft volgen want het gaat er niet om hoe deze lach begint maar meer om hoe deze lach eindigt. Let dan ook op die ogen. Het is vaak het hele plaatje van de lach. Dit is bij elke narcist te zien. En als je getraint hierin bent dan zie je het zelfs bij de beste acteurs van bollywood. Niet teveel op letten dus als je film kijkt anders denkt je voordurend aan narcisten. Voor muziek geld hetzelfde. Vele muzikanten die de media voorschoteld hebben het. Geniet gewoon van de muziek. Op het begin is het even moeilijk omdat je de teksten leert te begrijpen. Maar aan de andere kant moet je ook inzien dat narcisten misschien heel slecht in relaties en vriendschappen zijn… maar dat ze ook wel een hele sterke kant hebben en dat is hun fantasiewereld die zich kan uiten in muziek en kunst. Je kan ervoor kiezen om ze te haten maar haat is eigenlijk maar een methode om jouw eigen pijn te verwerken. Het minderwaardigheidsgevoel. Het is niet nodig geloof me. Je kan jouw haat beter omzetten in beweging. Door die haat om te zetten in beweging zal jouw lichaam zich beter gaan voelen omdat het lichaam eigenlijk lange tijd teveel stress heeft gehad. Als je bijvoorbeeld gaat joggen ga je zien dat jouw lichaam zich meer gaat ontspannen. Je krijgt meer energie en je hebt iets om op terug te vallen als je weer eens haatgevoelens krijgt. Die gevoelens blijven toch wel aanhouden de komende tijd. Dit duurt meestal wel een jaartje ofzo. Het tegenstrijdige gevoel wat jouw narcist erin heeft gebracht gaat niet zomaar weg. Dit zit diep. Eigenlijk is het heel gek wat ik nu ga zeggen maar de meeste slachtoffers gedragen zich bijna hetzelfde als een narcist. Het enigste verschil is dat slachtoffers nooit mensen zullen manipuleren maar wel soms een kort lontje hebben naar anderen toe.
Sporten dames. De voordelen zijn eindeloos. Je krijgt een gezonder lichaam, je voelt je zelfverzekerder, je krijgt als je langer doorgaat de volgende stoffen in jouw systeem… dopamine en serotine.

Als je niet wilt sporten geeft dat niet. Misschien moet je dan net als de narcist jezelf even afzonderen en even lekker doen wat jezelf wilt. Er komt een tijd dat je denkt… moet ik nou nog kontakt opnemen met die narcist of moet ik voor mezelf kiezen en niet meer denken aan die gek met zijn/haar gigantische fantasiewereld.
Tijd is een genezer zegt men wel eens en dit is wel waar. Ik had het geluk dat psychologie mijn hobby is omdat ik gigantisch empatisch ben ten opzichte van veel mensen. Heb vaak heel snel door hoe iemand in elkaar steekt. Narcisten herken ik vaak binnen 5 minuten spreektijd met hun. Hun manier van praten is standaard en heel erg makkelijk herkenbaar. Ze hemelen jou eerst op. Dat is altijd het eerste wat ze doen. Ze willen voorkomen als een hele aardige man of vrouw maar ze overdrijven dit vaak te snel omdat ze niet echt weten hoe dit in onze wereld werkt. Hier zijn ze dus ook voordurend naar op zoek.
Ik ga er nu maar eens een eind aan breien want ik heb alweer genoeg gezegd denk ik. Ik hoop dat slachtoffers er wat aan hebben. Ik probeer het zo kort mogelijk te houden maar als ik de bella's advies zou willen geven… ga sporten. Even stoppen met het nadenken over die narcist… want geloof me… je zal het nooit begrijpen. Als je in de buurt komt wil je nog meer weten en zo wordt het dus een soort van verslaving. Het narcisme. Het wordt een deel van je en dat is dus precies wat de narcist wil. Niet meer vergeten worden. Trentemoller heeft een nummer van zichzelf… take me into your skin genoemd. Ze willen graag herinnerd worden. Dat is voor hun een bevestiging dat ze bestaan en het geeft ze energie.

Succes pico Bella's! Ik zou jullie graag eens uit willen nodigen om elkaar eens in het echt te zien. Zou best leuk zijn.

Groetjes Niels.

Bella, 02-06-2012 18:02 #103
Hoi Niels,

Het is wat met die Bella's :) Wat jij hebt geschreven is weer heel herkenbaar. Zowel van het stuk onder mijn tekst als dit laatste. Ik weet zeker dat wat jij schrijft hoe ze hun batterij weer opladen klopt. Alleen wat ik altijd zo apart vind is dat ze daar soms jaren mee bezig zijn. Ik ben van mening dat narcisten zo sowieso een hele rare manier van doen hebben als het gaat om tijd. En dat van de sex, dat wist ik al. Alleen hun behoefte en voor de rest ben jij niet zo belangrijk.

Groetjes, Bella 1

Niels, 02-06-2012 00:24 #102
Hi bella 2,

Graag wil ik je nog even wijzen op het onderwerp sex dat je aanhaalde. Het is niet dat ik geen sex wilde. Een gezond man wil natuurlijk altijd wel sex hebben met een knappe vrouw als hij alleenstaande is. Ik heb dus niet geweigerd en had zeker behoefte. Punt is wel dat zij totaal niet menselijk was in bed. Ze was als een soort robot. Ik kon er gewoonweg geen genot van krijgen. Iets wat ik wel met een ex had. Daar heb ik geweldige sex mee gehad. Wat ze wel zei de laatste keer dat ze hier was is… het ligt aan mij en toen omhelsde ze mij. Hiermee bedoelde ze dus dat ze het niet meer zag zitten omdat ze niet bevredigd werd. Zij was echt uit op een man die kon presteren in bed. Alleen ze begrijpen zelf totaal niet dat sex van twee kanten moet komen. De connectie en het gevoel die je op dat moment met elkaar deelt. Dat mist bij hun compleet. Slechte sex dus tenzij je een vrouw bent. Een narcistische man hoeft maar één ding te doen en dat is op en neer. Daarom zien vrouwelijke slachtoffers van naricsten dit soms anders, namelijk dat het geweldige sex was. Maar ik weet zeker dat deze vrouwen nooit echt een empatische partner hebben gehad die begrijpt wat voorspel inhoud. Iets wat veel belangrijker is.
In het begin toen wij elkaar ontmoette zei ze ook… ik ben best wel slecht. Ze heeft ook gevraagd of ik een Elvis was. Nou weet ik na mijn intresse in dit onderwerp dat Elvis dus een fullblown narcist was. Hij had de ene vrouw na de ander. Een echte player dus.
Dit betekend dat zij het van zichzelf weet. Narcisten die het van zichzelf weten proberen het dus ook alleen bij hun eigen soort te houden. Heb niet voor niks de naam Lana Del Ray genoemd. Als je haar teksten bestudeerd dan merk je duidelijk dat ze zichzelf bezighoud met haar eigen soort.

Bella 2, Lees de onderstaande reactie even mocht je deze over het hoofd zien.

Bella, 02-06-2012 00:18 #101
Hoi Bella 2,

Ik begrijp wat je zegt. Ik bedoel niet zwak, maar kwetsbaar. Kwetsbaar in mijn geval dat hij wist dat ik een gevoelig mens ben, het nodige in mijn leven heb meegemaakt en dat hij daar waardeloos mee is omgegaan. Deed alsof hij mij begreep maar ondertussen mij daar op pakte.

Jij hebt gelijk dat ze iemand willen die zelfstandig en intelligent is. Ze moeten wel iets te doen hebben en de strijd met je kunnen aangaan.

Ze geven altijd een ander de schuld en doen dat naar mijn idee om hun eigen falen te verbloemen. Wat ik uiteindelijk zo erg vind is dat ze heel veel woede in zich hebben, het bij jouw ook naar boven halen en als je ze dan met iets confronteert dat ze gaan schelden of je compleet negeren. Vreselijk gedrag.

Ik ben blij dat ik van hem af ben dat is zeker. De twijfel wordt steeds minder en daarmee de interesse in zijn doen en laten ook steeds minder. Toch kan ik mij soms van binnen nog heel kwaad maken dat hij alles zo kan laten vallen en kan laten stikken, inclusief zijn eigen zoon. Dat er niets van gezegd mag worden omdat meneer dan kwaad wordt, hij de meest belachelijke dingen zegt en dat ik als moeder het allemaal alleen mag uitzoeken.

En dat ze op hun manier macht en controle willen houden vind ik eigenlijk maar zielig gedrag. Als je op zo'n manier door het leven moet gaan is heel triest.

Groetjes, Bella 1

Niels, 01-06-2012 23:30 #100
Hi Bella2,

Hier wil ik graag op in spelen. Misschien schept dit wat meer duidelijkheid. Een narcist heeft verschillende manieren van leven en gaat in zijn/haar leven door vele fases. De vrouwelijke narcist die ik leerdere kennen greep echt letterlijk alles aan wat ze kon gebruiken om haar hoofd boven water te houden. Het probleem waar zij mee zat was dat ze samenwoonde met een andere narcist waarmee ze al gebroken had. Punt is, ze hebben er twee jaar over gedaan om dat samenwoningsverband te verbreken en nu zijn ze ook echt uit elkaar en heeft haar ex dus al meteen een ander en zij niet.
Een Narcist kan erg moeilijk alleen zijn en staan dan ook bekend om hun overdreven behoefte naar aandacht. Als ze in een depressieve paranoide fase terecht komen dan voldoet letterlijk elk mens om hun overeind te houden. En de mensen die ze dan vaak uitpikken zijn de zwakkere mensen omdat deze niet zo'n groot gevaar opleveren. Het is een zeer laffe daad maar zie het als een batterij die ze weer op moeten laden. Hun energie raakt leeg en moet weer aangevuld worden. Zodra ze sterk zijn en hun ego weer helemaal op orde hebben dan verdwijnt die kinderelijke manier van spelen met mensen. Want dat doen ze als hun zelfbeschermer wankelt, dan vallen ze terug op hun kinderlijke instinct. Letterlijk instinct want het echte kind in hun is zo zwaar beschadigd dat het eigenlijk niet aanwezig is maar de emoties zijn wel daar. Voor de rest is er een leegte want het enigste wat overblijft ben jij en ik en alle slachtoffers die het lichaam zonder ziel een persoonlijkheid moeten bieden. Ze moeten iets nadoen om overeind te blijven. En het moet zo menselijk mogelijk zijn. Dus zijn de meest empatische mensen die op dat moment even rot in hun vel zitten het slachtoffer.

Zodra ze dus weer voldoende van deze ervaringen hebben opgedaan en de slachtoffers afhankelijk van hun hebben gemaakt voelen ze zich weer machtig en denken ze weer de wereld aan te kunnen.
En dan komen bij het punt wat jij aanhaalde. Dan gaan ze inderdaad op zoek naar de ideale perfekte persoon. Deze hoeft wat jij zegt niet altijd intelligent te zijn want vergeet niet dat niet alle naricsten intelligent zijn. Je hebt namelijk twee verschillende type narcisten. De Somatische en de ceberale. De somatische is veel meer gericht op schoonheid en de prestaties in bed dan dat deze zichzelf intelligent vindt. Deze narcist richt zich meer op het uiterlijk. De ceberale narcist vindt zichzelf vaak lelijk ook al hoeft dit niet zo te zijn en vindt zichzelf juist erg intelligent terwijl dit helemaal niet het geval hoeft te zijn, Maar hij/zij geloofd er wel in.

Het is helemaal correct dat slachtoffers in de meeste gevallen wel weer op hun pootjes terecht komen en dit komt namelijk door één gezegde. Jong geleerd oud gedaan.
DE OPVOEDING! Dit is de basis die ons heeft gemaakt en wat tevens ook de narcist heeft gemaakt. Ons voordeel is dat we leerde om vrije keuzes te maken in het leven en dus een eigen persoonlijkheid konden ontwikkelen waarmee we onderscheid kunnen maken tussen wat slecht en wat goed is.

Groet, Niels

Bella, 01-06-2012 16:27 #99
Hi Niels,

Ik kom al jaren regelmatig naar Goes voor vakantie of weekendje, waar mijn ouders destijds een huis hebben gekocht als vakantie adres. Prachtige provincie en prachtige brede stranden. Maar begrijp jouw gevoel over de inwoners. Hoe mooi ik het daar ook vind, ik ben blij dat ik er niet tussen hoef te leven.

Ik heb wat moeite met Bella's en jouw opvatting dat ze op zwakke mannen en vrouwen vallen, want daar doe je jezelf en elke ander slachtoffer van een narcist tekort. Het gegeven dat je dus uiteindelijk breekt met een narcist getuigt juist van kracht, aangezien elke relatie met een narcist uiteindelljk uitdraait op de onvoorwaardelijke verstikkende keuze voor hem/haar of de keuze voor jezelf. Gezien alle verhalen op deze site zul je begrijpen dat die keuze voor jezelf als empathische mens bijzonder moeilijk te maken is. Juist door het inlevingsgevoel dat je hebt ontwikkeld voor hem of haar kromme kinderlijke gedachten en emoties. Alsof je een klein kind in de steek laat die mentaal niet sterk genoeg is voor de boze volwassen wereld buiten.

Naar mijn mening zoeken ze juist een partner, die zelfstandig en intelligent is, zodat ze hun kinderlijkheid kunnen handhaven en de verantwoordelijkheden kunnen neerleggen bij de partner. Een beetje als een ouder-kind relatie, alleen naar de buitenwereld lijken ze volwassen. Die schijn volwassenheid houden ze dan ook voornamelijk in stand door zich als haantjes naar buiten toe te gedragen, alsof hun hele gezin afhankelijk is van hun prestaties en verantwoordelijkheidsgevoel, terwijl de realiteit andersom is.

Sex is voor hun daarbij natuurlijk de belangrijkste bevestiging van hun volwassenheid in de verdere kinderlijke wijze waarop ze in het leven en de relatie staan,
En tevens hun allesomvattende behoefte om zich geliefd en gewaardeerd te voelen door de partner. voor hun de ultieme bevestiging dat zij bij hun empathische partner daarin die unieke positie innemen. Een weigering of gebrek aan behoefte om sex te willen hebben is dan ook reden voor enorme woede en wraakzucht. Zoals jij dus hebt ondervonden Niels. Het feit dat je geen sex met hun wil automatisch betekent dat er een ander is die het wel krijgt.

Empathie, een groot inlevingsgevoel en mededogen voor anderen is een teken van zwakte voor narcisten, waar ze hun prooi op uitkiezen. Daarover kunnen ze controle en macht hebben over de partner, manipulatie werkt alleen bij empathische mensen bij wie schuldgevoelens over hun gedrag en verantwoordelijkheid kunnen worden aangepraat. Waarbij de narcist vooral de nadruk legt op de nadelige gevolgen van het gedrag van hun partner op vooral hunzelf, maar ook alle dierbaren
eromheen als familie en vrienden. Pas als hun kinderlijke logica in hun totaal onredelijke en onlogische beredenering bij je begint binnen te sijpelen is de manipulatie geen tool meer die hij of zij kan gebruiken om de controle te behouden en komen de woede aanvallen, waarbij de partner de grond in wordt getrapt en zwart gemaakt.

Mensen met inlevingsvermogen zijn dus geen zwakkelingen, maar hebben het hart op de juiste plaats. Dat het hart wordt vertrapt door een narcist is heel pijnlijk en moeilijk te bevatten. Maar we hebben als slachtoffer allemaal de kracht om erweer bovenop te komen zonder dat we inboeten aan empathie voor anderen. Narcisten doen niets anders dan een nieuw slachtoffer zoeken en een pubiek die hun leegte weer opvult. De wijze lessen des levens gaan volledig aan hun voorbij. We moeten maar denken dat ze straks aan de hemelpoort heel wat uit te leggen hebben hoe ze hun leven op deze aardkloot hebben geleid en niets waardevols hebben geleerd.

Groetjes Bella 2

Bella, 31-05-2012 01:49 #98
Hoi Bella 1,

Opnieuw griezelig, ook ik kom uit een relatie van ruim 20 jaar en dan is het moeilijk loslaten.

Het is ook de emotionele kant en de goede herinneringen die je projecteert op zijn nieuwe relatie. Mijn verstand en nuchterheid ziet al dat in 2 jaar tijd de mevrouw aan zijn arm is verworden tot het type society vrouwtje met blazerjasjes in zijn favoriete kleuren, wiens eigen kinderen mijn dochter vertellen dat hun moeder een kakmadam is geworden. En inderdaad een gekwetste gescheiden ziel na een huwelijk van 30 jaar, die naarstig op mannenjacht was en beet kreeg.

Met mijn verstand zie ik een opgeblazen arrogante vent staan waar ik niet eens meer naast zou willen staan. Maar het gevoel soms van onrechtvaardigheid dat ze met hun oneerlijkheid gewoon verder kunnen zonder een schijnbaar wolkje aan de lucht is niet altijd verstandelijk te beredeneren.

Het rare is dat als ik hem zie er geen enkel ander gevoel dan medelijden en minachting overheerst, maar het is vooral in het "noodzakelijke" sms of mailverkeer over afspraken waarbij hij niet in beeld is waarbij ik een scala van emoties doormaak. Meestal woede over zijn manipulatieve gedrag om me nog voor zijn karretje te willen spannen in de gedeelde zorg als zijn agenda het niet toelaat.

Verstandelijk en qua intelligentie ben ik hem de baas, financieel ben ik onafhankelijk van meneer, hoelang deze relatie stand houdt is inderdaad aan haar. Ik weet in ieder geval zeker dat hij een hoop verzwijgt over de lijken in zijn kast en de rol van de prins op het witte paard speelt, waar ze haar handjes voor in elkaar mag knijpen. En eerlijk gezegd denk ik dat ze dat ook(nog) vindt.

Ik denk eerder dat hij zich nogal aan mij heeft aangepast, aangezien ik in onze relatie de financiële middelen had maar niet de behoefte om me als eenheidsworst tussen de eendimensionale society dames te begeven. Met een flinterdun laagje beschaving in mijn ogen en weinig inhoud.

Inmiddels loopt hij dus met zo'n dame aan zijn arm en netwerkt zich een ongeluk in dit soort kringen om er toch vooral bij te kunnen horen en mee te tellen. De ene keer lach ik me een ongeluk, de anderen keer doet het me verdriet dat er niets meer over is van de man die ik dacht te hebben gekend. Ik denk dat daar bij velen slachtoffers die twijfel uit voortkomt, heb ik me zo verkeken op iemand en ruim 20 jaar lang in een zelf gecreëerde illusie geleefd. Dat geeft weinig vertrouwen in mijn eigen beoordelingsvermogen waar het de mannen betreft, terwijl hij een verleden alweer aan het overschrijven is met de volgende. Hoezo betalen anderen altijd de rekening voor een narcist? Ze kunnen niet veranderen omdat ze niet hoeven te veranderen want op het moment dat ze worden "gecorrigeerd" zoeken ze een nieuw publiek en een nieuwe fantasiewereld. Hoe zielig hun leegte ook eigenlijk is, hun honger om die leegte te vullen zo'n beetje het enige belangrijke is in hun leven, ze ervaren het zelf niet als zodanig.

Het is alsof je een verslaafde hebt willen helpen die niet geholpen wil en kan worden, omdat hij niet beseft dat hij verslaafd is en zijn hele blik op de wereld is vertroebeld door het in stand willen houden van de verslaving.

Niels, 31-05-2012 00:10 #97
En Bella 1, ik ben het met je eens, ze vallen op zwakke vrouwen en mannen. Toen ik haar leerde kennen zat ik met de kanker van mijn vader. Ik had nog niet eens een relatie met haar gehad maar ik keurde haar gedrag af en dat heb ik bij deze narcist die meer neigt naar psychopatie mogen weten. Ze heeft mij toen door 40 a 50 mensen lastig laten vallen. Dit terwijl ik nog niet eens een relatie met haar had gehad. Ik had er hooguit twee keer sex mee gehad. En die sex was ook nog eens nul komma nul. Ze lag daar maar en het kwam eerder over als… ik doe mijn benen wel open en dan mag je even. Net alsof ik blij moest zijn ofzo. Nu heb ik hier veel over gelezen en wat blijkt. Narcisten houden eigenlijk helemaal niet van sex. Het is meer een machtsmiddel. Ik bedoel, als je er zelf over nadenkt dat klopt dit ook wel. Een narcist is eigenlijk nog een kleuter… ken jij één kleuter die van sex houd? Hij/zij is blijven hangen in de misbruik schade die ze opgelopen hebben door toedoen van hun narcistische ouder(s)

Ik zou zeggen, doe mee en post zoveel mogelijk op nieuws sites etc. Deze mensen moeten echt gestopt worden omdat ze zelfs hun eigenlijk kinderen geestelijk verkrachten.

Bella, 30-05-2012 19:16 #96
Hoi Bella 2

Hier dan maar Bella 1, haha. Het is wat hé? Dat verschillende levens zoveel overeenkomsten kunnen hebben. Ik ben het met je eens dat het goed is om op elkaar te reageren. 2, 3 of 4 weten meer dan 1.

Als ik lees dat jij diep van binnen ook soms denkt dat ze het bij een ander anders zullen doen dan weet je waarschijnlijk net als ik dat die gedachte nergens op slaat maar meer voortkomt uit het feit dat toen we zelf nog in de relatie zaten ook altijd dachten dat het ooit zou veranderen. Eigenlijk weten we wel beter, het is naar mijn idee meer een onrealistische angst.

Ik heb mij door vele mensen en door een psychotherapeute laten vertellen dat het onmogelijk is dat ze ooit een relatie zullen krijgen die gezond is. Het zullen altijd weer in zekere zin kwetsbare personen zijn. Het zullen in ieder geval geen vrouwen zijn die vol zelfvertrouwen zijn en die zich niet al te lang wat laten wijsmaken. Trouwens daar vallen ze niet op. Mij ex had altijd overduidelijk problemen met vrouwen die wat bijdehand waren. Als ik mij liet horen, en dat beviel hem niet dan werd mij op een nare manier wel even duidelijk gemaakt dat meneer daar niet van gediend was.

Mijn ex maakt trouwens nog steeds een zooitje van zijn leven en sleept een ander daar nu in mee. Hoelang dit stand houd ligt ook aan haar. Ik ben er tenslotte ook meer dan 20 jaar in getrapt. Je kent hun spel.
Hij heeft nu een vriendin (prooi) waarbij hij duidelijk een heel ander masker voor op heeft moeten zetten. Hij past zich werkelijk aan de gekste dingen aan. Als ik jaren geleden had bedacht waarmee hij zich nu mee bezighoud had ik het nooit van mijn leven geloofd. Nu begin ik langzaam te beseffen dat bij hem door zijn stoornis alles mogelijk is.

Misschien heeft Niels of Fa daarover nog wat te vertellen of eventueel voorbeelden van relaties vanuit hun omgeving.

Groetjes Bella 1

Bella, 30-05-2012 12:22 #95
By the way, je kunt pas echt begrijpen wat de vernietigende invloed van een narcist kan hebben als je het zelf aan den lijve en geestelijk hebt ondervonden, Mijn ervaring is dat je naaste omgeving de strijd tussen emoties en verstand niet kan bevatten. Daarbij toch altijd nog verblind blijven door hun acteerprestaties, waar je als slachtoffer emotioneel op blijft reageren.

Waarom is er geen chat mogelijkheid op deze site waarbij alle slachtoffers elkaar direct persoonlijk kunnen steunen als de nood hoog zit?

Bella, 30-05-2012 10:48 #94
Bella, Niels en Fa,

Hier Bella twee maar even voor de duidelijkheid. Ik heb zitten genieten van jullie verhalen met elkaar. EIndelijk eens wordt er gecorrespondeerd en niet alleen maar verteld.

En Bella, het is griezelig als ik jouw mails lees. Het voelt alsof ik ze zelf schrijf. Ik ben ruim 20 jaar samen geweest met een rasechte, heb ook een kind en sinds 3 jaar gescheiden. Meneer woont en werkt in mijn woonplaats en niets geeft hem meer voldoening dan met zijn nieuwe vriendin en opgeblazen uiterlijk vertoon voor mijn neus te flaneren. Ik wilde zo nodig scheiden, dus moest ik het voelen ook.

Niels, jouw inzichten zijn to the point. Maar zelfs met alle inzichten over hun narcistische persoonlijkheid blijft het ongelooflijk moeilijk om als empathisch en verstandig persoon te begrijpen waaraan je hun woede verdiend hebt. Ze zijn een kei in het manipuleren van mensen, de machteloosheid die je voelt door hun verhalen over jouw persoon hakt er behoorlijk in. Ze spelen op je (schuld)gevoel en misbruiken juist je empathie om hun zin door te drijven. Als eenmaal je ogen opengaan kun je ze er niet meer voor sluiten. En zoals Bella ook aangeeft, heel diep van binnen blijf je de twijfel houden of ze het bij een ander wel anders kunnen doen.

Ze kunnen ongelooflijk diep in je gevoel kruipen, doordat ze zich in hun jacht heel snel eigen maken wat jouw behoeftes zijn voor een partner, jouw normen en waarden zijn die van hun, jouw wensen wordt zijn doel om te vervullen, je bent bijzonder omdat hij je heeft uitverkoren en het enige wat hij ervoor terug vraagt is onvoorwaardelijke allesomvattende waardering en bewondering. Het verbaast me dan ook niets dat veel zangers en artiesten een narcistische persoonlijkheid hebben. Het zijn artiesten, die een rol spelen en verslaafd aan het gejuich van een publiek. Elke kritiek op een valse noot wordt met harde hand afgestraft.

Wat ik helemaal geweldig vind is jouw bevestiging dat ze alleen maar willen horen wat hun fantasie in stand houdt. Zelf heb ik mij er meerdere malen over verbaasd hoe selectief hij luistert en alleen maar onthoud wat hem bevestigd en al het ander simpelweg langs hem heen gaat. Dat gebruikt hij namelijk om te manipuleren en te dreigen. In hun wereld ben je voor of tegen ze, er is geen middenweg.

Niels, 27-05-2012 00:44 #93
Bella en Fa, ik ben het volledig met jullie eens. Het is gewoon niet te doen als je zo erg misbruikt bent.
Ze verdienen het niet. Het is eigenlijk een principekwestie. Ik heb veel gelezen over hoe je het beste een narcist vaarwel kan zeggen zonder er al te lang problemen van te ondervinden. Maar als je even doordenkt dat is het niet te doen na zo'n lange periode van misbruik.

Ik wens jullie veel sterkte toe. Ik ben trouwens nog single… dus als. ;) Ok, dat was de alcohol. Ik ga weer verder met foto's bewerken.

Groetjes, Niels.

Fa, 26-05-2012 20:59 #92
Ik kan het niet acteren naar een narcist toe. Het is niet vol te houden. Om ze de hemel in te slijmen. Ik kan het niet en wil het ook niet. Ik kan niet net doen alsof. Onmogelijk. Dan doe ik mezelf tekort. Het word hieronder aangeraden. Misschien dat je dat voor eventjes voor elkaar krijgt, maar op den duur niet vol te houden.

Je ben dan verplicht je anders voor te doen dan je bent en dat gaat je de kop kosten op de lange duur. Ik zou het niet aanraden. De beste optie is nog altijd in mijn ogen maken dat je wekomt (als je de mogelijkheid hebt tenminste) Vaak zijn er kinderen in het spel en dan zit je vast aan zo een.


Wat Bella zegt dat ze empatische mensen zoeken dat is waar. Voor dat soort mensen hebben ze een grote minachting. Maar ze kunnen wel met elkaar kan ik uit ervaring zeggen. En ik weet hoe dat tussen hun werkt. Als drie narcisten geregeld bij elkaar komen dan is het omdat de een iets heeft wat de ander wil hebben. Net als drie kleuters in een zandbak: ik heb een schepje en jij kunt dat schepje krijgen, maar dan moet jij me helpen dat emmertje te verkrijgen.

Dat is wat ik uit ervaring gezien heb en weet. mijn ex wilde mij terug en heeft beide kinderen een materieele belofte gedaan om te verkrijgen wat hij wil. Na jaren ben ik erachter gekomen dat ze alles aan hem doorgaven en hebben ze kleinkind als onderpand gebruikt om te verlangen van mij dat ik terugging naar die gek. Dat las ik allemaal in die brieven die hij me vorig jaar stuurde. toen ze merkten dat er niets is wat mij nog zou kunnen doen besluiten terug te gaan naar die psychopaat.

Ik mag hopen dat ze dit lezen, want ik heb alle bewijzen in de vorm van brieven van ex toen ze zagen dat ze het niet voor elkaar kregen mij weer die kant naar die gek op te sturen. Toen ze zagen dat ze geen macht meer hadden kreeg ik die brieven van ex en dat was de voor mij beste fout die hij ooit gemaakt heeft. Tja hij word 65 en kan niemand meer krijgen vanwege zn korsakof en zn slechte gezondheid.

Hij zal sterven zonder zichzelf gekend te hebben.


Fa

O en Bella je vroeg je af hoe ze worden als ze ouder zijn. Die van mij heeft nu begeleiding van Reigersdaal. Hij durft de stad niet meer in alleen. Tja dat komt ervan als je hele leven een grote leugen is. Deze heeft naast zijn NPS een zwaar alcoholprobleem en heeft nu Korsakof. Hoe het anderen oudere narcisten vergaat weet ik niet.
Fa

Bella, 26-05-2012 19:00 #91
Mooi beschreven, Niels. Jij weet er een hoop over te vertellen en voor het grote deel ben ik het met je eens en is wat je schrijft heel herkenbaar. Alleen als een narcist/psychopaat jarenlang je partner is geweest, is het niet eenvoudig om aardig te blijven en overal in mee te gaan. Dat is niet te doen. Als zo iemand je manipuleert, uitscheld, verhaaltjes loopt te vertellen en geen enkele belofte waarmaakt, geen afspraken nakomt en ook nog hun eigen kind laten stikken, zie dan maar overeind te blijven. Ze negeren hoef je ook niet te proberen dat doen ze wel bij jou. Daar zijn ze een ster in!

Ze verhuizen van het een naar het ander, lenen overal geld, zelfs bij hun eigen familie, en betalen nooit iets terug. Als je er iets over zegt, krijg je een grote mond en is alles wat je zegt niet waar. De schuld ligt altijd bij de ander en als je er te veel over doorgaat lopen ze weg op naar de volgende die dan weer (voor even) de dupe is. Ze weten altijd weer mensen te vinden die erin trappen.

Nadat mijn relatie over was en hij een andere relatie kreeg heb ik lang geworsteld met het idee dat hij het bij een ander beter zou doen. Dat hij zou veranderen. Dat het alleen bij mij zo is gegaan en door die gedachte raakte ik mijzelf volledig kwijt. Wat als ik dit, of wat als ik dat had gedaan misschien was het dan wel gelukt.
Ik ben daar nu aardig overheen omdat ik door heel veel mensen bevestiging kreeg dat ook een andere partner met hetzelfde te maken krijgt.

In ieder geval blijft het een lastig proces als je heel lang met zo'n persoon te maken heb gehad…

groeten, Bella

Niels, 26-05-2012 01:20 #90
Bella, eigenlijk is het heel simpel. Het zijn geen wolven in schaapskleding maar kinderen in schaapskleding. Ze zijn bang ontdekt te worden door mensen die hun door en door kennen. Zoiemand die het weet houden ze ook heel goed in de gaten.

Slachtoffers van narcisten zouden eens wat vaker naar muziek teksten moeten luisteren.
Waar zingt Bob Marley nou eigenlijk over? Waar zong Elvis nou eigenlijk over. Wist jij dat Elvis een narcist was? Vast niet want de man is zo populair. Wist jij dat John Mayer een narcist is? Vast niet, want zijn muziek komt zo liefdevol over.
IK denk ook dat muziek de enigste taal is die zowel hun als de slachtoffers beide raakt. Het is het enigste echte medium. Alleen de meeste mensen denken niet echt door bij het horen van de teksten. Narcisten weten heel goed dat ze fout zijn maar zullen dit nooit toegeven omdat dit een zwakte is. Sorry zeggen doen ze bijvoorbeeld alleen als ze jou nog kunnen gebruiken.
Maar luister eens met wat meer aandacht naar hun muziek teksten. Eric Clapton bijvoorbeeld. Geweldige gitarist en hij komt zo aardig over. Maar ken jij de man echt? Nee, het gaat om de muziek. Maar de man brengt wel een boodschap. Het is een taal die ze spreken. Vele artiesten hebben het laat staan vele acteurs in de filmindustrie. Feit is wel dat ze ons vermaken maar er wordt ook wel degelijk veel hersenspoeling verricht om de grote massa op de rails te houden en niet teveel argwaan laten krijgen.
Soms laten ze wel eens een steek vallen. Dan lees je ineens over Rihanna dat ze weer eens naakt op de set rondliep of dat ze in elkaar geslagen werd door haar vriendje Chris. Maar later bekend Rihanna dan weer dat ze SM wel aantrekkelijk vindt. Het is allemaal gigantisch kinderachtig. Welk normaal mens zit nou op dit nieuws te wachten. Ik lees het omdat ik ervan wil leren. Niet omdat ik een fan ben van deze tja… mensen?
The Doors, ooit wel eens van gehoord? Deze man was zo in de wolken door drugs dat ie zowat alles in zijn nummers heeft opgebiegt.
Jim Morrison Stierf later ook aan de gevolgen. En hij is echt niet de enigste. Zodra narcisten aan de drugs gaan verergert dit hun waanideeen. Ze gaan hallicuneren en komen steeds meer in aanraking met de echte realiteit. En die realiteit is dodelijk voor hun. Het maakt ze depressief en hierdoor hebben ze steeds meer drugs nodig. Elton John schreef erover, ik heb ook aan de coke gezeten schreef hij en als ik door was gegaan was ik net zo geeindigd als Whitney Houston. Ik bedoel maar. Wie zegt nou zoiets. Het is erg kinderlijk. Zou jij het de wereld laten weten? Zoiets is gewoon prive. Maar wat is nou het feit, ze verdedigen elkaar omdat ze weten in wat voor hell ze leven. Ze zijn in de minderheid maar ze hebben tegelijkertijd veel macht.

Ik zal wat nummers van artiesten plaatsen die het goed weergeven.
Ik zou zeggen zoek deze nummers eens op (bijv. youtube) en luister eens goed naar de teksten.
Een ding moet je wel begrijpen. Narcisten zijn vaak bezig met hersenspoelen dus zie al hun teksten als een fantasiewereld. Tegelijkertijd leer je wel hoe hun het zien. Maar soms spreken ze ook in onze taal. Dan moet je dus een beetje kijken wat waar is en wat niet. Want zelfs in hun nummers liegen ze. Liefde kennen ze namelijk niet. Ze houden niet eens van zichzelf.

Een narcist zei wel eens tegen mij. Kon telepathie maar waarheid worden. Dan konden mensen elkaar beter begrijpen. Dat vond ik zelf wel een wijze uitspraak.

Lana Del Rey - Born To Die (bekend van het nummer Video Games wat de media maar al te graag plugged)
Faithless - Reverence
Ane Brun - Do You Remember (De clip op youtube laat genoeg zien)
Fleet Foxes - Your Protector (dit geeft een goed voorbeeld over hun denkwereld die je niet zomaar begrijpt)
Adele (wat een schat is het toch, alleen wat probleempjes met relaties… hmmm narcisten die ik kende waren gek op haar)
John Mayer - Heartbreak Warfare (I wouldn't ask for more love if I was a woman ;) )
Alan Parsons Project - Eye In The Sky (het roofdier in de lucht)
Coldplay - bijvoorbeeld Hurts Like Heaven (luister goed naar hun lyrics… erg leerzaam)

Ik kan nog wel even doorgaan. Het hele systeem is gebouwd om deze mensen onder controle te houden. Alle regels en wetten. Iets waar de normale mens weinig problemen van ondervindt. Te hard rijden kan gewoon niet in een wijk waar kinderen spelen. Maar wat zegt de narcist? De narcist zal zeggen… ik weet zelf wel waar ik hard KAN rijden en waar niet. En hoppa, weer een kind doodgereden. En zelfs dan durven ze nog een grote mond op te zetten. Het zijn die luitjes die op nieuws forums altijd een grote mond opzetten als de politie geweldadig tuig (één van hun) neerschiet.
Anarchisten, players, loverboys, racisten, patalogische criminelen die mensen beroven, pedofielen (waaronder ook priesters), vele TBS'ers… het lijkt een vooroordeel maar vele hebben het. Ik ga Godsdienst erbuiten laten maar verdiep je eens in waar het nu eigenlijk om gaat). Vele Narcisten voelen zich namelijk God. Sommige narcisten schuilen ook achter een andere stoornis. Ze zeggen dan bijvoorbeeld dat ze een autist zijn of een nosser of asperger om afleiding te scheppen. De Media gebruikt dit ook wel eens is mij opgevallen. Eigenlijk is het schandalig want autisten zijn gewoon hele vreedzame mensen die alleen erg gevoelig zijn in de omgang met mensen. Lees hier maar eens wat over. Autisten zullen mensen niet benadelen en maniuleren. Als het dan toch een autist is dan is het overduidelijk dat deze autist ook een narcistische ouder moet hebben gehad. Een standaard Autist is eigenlijk meer empatisch dan de medemens. Juist TE. Nieuwe onderzoeken hebben dit ook uitgewezen.

Nog één ding, de film Tyrannosaur. Ga deze film zien en dan begrijp je dat je niet alleen bent en dat jij zeker niet gek bent. Laat het alleen nooit zover komen als wat zij in de film doet toen ze zijn tere hartje had beledigd.
De film Eternal Sunshine of the Spotless Mind is een comedy. Jim Carrey speelt wel in meerdere comedies die eigenlijk zijn eigen stoornis komisch neerzetten. Voorbeeldje, een narcist liegt toch? De Film Liar Lair.
De Truman Show. spreekt voor zich als je hem ziet. Het zijn stuk voor stuk films die mensen kijken maar ze zoeken er niks achter. En de media gaat vrolijk verder met het hersenspoelen van mensen.

Laat Narcisten merken dat je respect voor ze hebt ook al heb je een hekel aan ze als je erachter komt. Acteer even zoals hun. Het klinkt gek maar het is de enigste manier om een hoop ellende te voorkomen. Blijf ten alle tijden aardig en ga overal in mee maar hou je wel aan jouw standpunt dat je het beter vindt om op jouw eigen houtje verder te gaan. Misschien zal jouw narcist jou even blijven stalken omdat deze er misschien vanuit gaat (standaard wantrouwen) dat je een ander hebt. De narcist zal bijv. voor je deur blijven wachten etc. Soms zijn slachtoffers zelf paranoia geworden en gaan overal wat achter zoeken. Iets wat de narcist al vanaf geboorte deed. Feit is dat narcisten jou lichamelijk meestal niks aandoen. Lees veel over hun stoornis en zo zal jouw paranoia langzaam verdwijnen. Misschien gaat hier een jaartje overheen maar zodra je het begrijpt dan ben je al een heel eind jezelf weer terug te vinden.
Probeer hun ook al ben je nog zo kwaad te respecteren… begrijp dat het diep van binnen kleine kinderen zijn. Ze willen erbij horen. Laat alleen nooit merken dat je medelijden hebt want daarom zijn ze in de eerste plaats bij jou. Ze zoeken mensen die hun willen helpen. Dan ben je dus ook het beste slachtoffer. Eentje waaruit ze macht kunnen putten totdat jij de macht over jezelf verliest.

Er zijn nog veel meer dingen die ik wil zeggen maar deze stoornis is gigantisch complex. Ze hebben zware hersenschade en geloof me, het gaat nooit over. Ze kunnen hooguit deels hun gedrag veranderen maar dit gebeurd niet in één jaar tijd. Hier gaan wel 5 of meer jaren overheen. Feit is dat ze vaak pas in therapie gaan als ze geen uitweg meer weten. Vaak zie je dan ineens dat kleine kind in hunzelf.

Het is jammer dat mensen er zo weinig vanaf weten en dat deze forums niet wat populairder zijn. Het zou een hoop ellende schelen als de vrije mensen het zouden inzien. Dan zou de wereld zoals michael jackson het mooi zong een betere plaats zijn. Want laten we nou eerlijk zijn… er is zat stress en onvrede tussen de schapen en de wolven… waarom… omdat ze elkaar niet begrijpen. 1 op de 20 mensen heeft narcisme of bijna hetzelfde… psychopatie. Grote kans dat er eentje in jouw bedrijf werkzaam is.

Bella, 25-05-2012 10:12 #89
Niels, bedankt voor jou reactie. Heel helder beschreven en helemaal waar. Vooral dat over dezelfde taal spreken.
Ik vraag mij alleen dan weer af waarom ze het niet houden bij mensen die dezelfde taal spreken en altijd weer empathische, kwetsbare mensen nodig hebben. Uiteindelijk hebben ze daar toch niets aan en escaleert het alleen maar. Het zal denk ik te maken hebben met het feit dat ze zich dan toch machtig voelen omdat ze anders niets zijn. Want het is overduidelijk dat ze macht willen houden en de controle absoluut niet willen verliezen.

Wat ik vind is, dat je als het even kan weg moet blijven bij zulke mensen omdat ze je helemaal kapot maken. Er alles aan zullen doen om je zelfbeeld te vernietigen en je keihard laten vallen als je ze confronteert met hun gedrag. Jij mag niets, zij mogen alles. Dat maakt het dat ze voor mij gevoel met alles wegkomen. Alles moet volgens hun regels wil je een klein beetje wat kunnen bereiken, dat is niet vol te houden.

Als je het verloop van een relatie met een narcist ziet dan zijn ze in het begin vol beloftes en mooie woorden maar gaan dan op den duur steeds meer over je grenzen heen als je ze aanspreekt op hun gedrag. Als je dat eenmaal ziet zijn ze heel voorspelbaar en vallen ze uiteindelijk door de mand. Soms kan het jaren duren voordat je dat door hebt en ben je jezelf volledig kwijt. Zij willen je dan niet meer aanhoren en gaan naar de volgende prooi en begint het hele liedje weer opnieuw. Ze richten in ieder geval een hoop schade aan.

grtjs, Bella

Niels, 25-05-2012 00:47 #88
Hoi Bella,
Narcisten vertellen graag over zichzelf maar niet tegen mensen die hun taal niet spreken. De mensen die hun taal niet spreken zien ze als een bedreiging. Die bedreiging houd in dat als iemand met empathie denkt dat hun denkwereld hetzelfde is als een volwassen empathisch persoon, zo'n persoon dus dingen gaat zeggen waarop een narcist moeite heeft om geen woedeaanval te krijgen. Je moet niet vergeten dat het bewustzijn van een narcist een kind heeft. Je weet zelf best dat kinderen heel gevoelig reageren op de kleinste dingetjes. Dit kind in hun wordt beschermt door de tweede narcistische persoonlijkheid (de zogenaamde volwassen bewaker). Deze gebruikt alle manipulatiemiddelen die er maar voor handen zijn als het nodig mocht zijn. Zie het als een overlevingsdrang maar ga er zeker geen medelijden mee hebben als je hun manier van doen niet begrijpt want daar pakken ze jou op. Ze willen zichzelf namelijk groot houden en niet dat iemand medelijden met hun gaat hebben. En dat groothouden is voor hun echt niet moeilijk omdat ze namelijk in één grote leegte leven. Ze kunnen zelf bepalen wat ze interessant vinden om te horen en wat niet. Dat heb ik ook gemerkt tijdens gesprekken. Sommige dingen gaat letterlijk het ene oor in en het andere uit. Dit komt omdat realiteit hun pijn doet.

Narcisten kan je best ondervragen als je jezelf maar aan bepaalde regels houd. Spreek bijvoorbeeld nooit in de jij vorm. Voorbeeldje, het is bijvoorbeeld stom om te gaan vragen… weet je ook van jezelf dat mensen jou niet accepteren? Dat is echt een hele domme vraag en dan zit je ook meteen op de grens. Het is namelijk een aanval op zijn/haar manier van doen en laten. Een kind wil zich ook niet altijd aanpassen. Veranderingen vinden ze niet altijd leuk. Het is dus zeg maar hun tweede gecreëerde volwassen persoonlijkheid (de slechte manipulatieve kant) die deze dingen aanhoort en zelf bepaald wat ie gaat onthouden en wat niet. Wat kwetsend is vergeet hij/zij… als het erg kwetsend is dan vergeet hij/zij het door middel van rage of anders genaamd woedeaanval. De doorgekomen pijn moet dan op iemand afgereageerd worden. En als jij dan toevallig die vraag hebt gesteld. Dan moet je weten hoe je op zo'n situatie moet reageren. Het meest belangrijke is dat je weet dat de narcist op dat moment niet echt kwaad op jou is maar eerder de pijn kwijt moet. Hij is vooral kwaad op zichzelf.

Afijn, dit was één voorbeeldje. Ik kan er nog vele noemen. Als je eens songlyrics gaat bestuderen dan leer je ook hoe complex hun wereld eruit ziet. Songlyrics zijn vaak erg cryptisch geschreven zodat je echt moet gaan nadenken waar het nu eigenlijk over gaat. Vaak kan je er meerdere betekenissen in vinden. Dit komt omdat ze altijd een slag om de arm willen hebben. Ze willen iets duidelijk maken aan de buitenwereld en hun pijn tonen… zowel aan hun partner als aan de mensen om hun heen. Ze willen begrepen worden.

Waar het op neerkomt is dat ze niet willen dat jij van hun gaat houden. Want ze (het kind en de manipulatieve kant) weten zelf donders goed dat ze jou alleen maar gebruiken. En als jij van zo'n walgelijk iets kan houden… dan ben jij voor hun een zwak persoon die niks anders kan krijgen. En dan behandelen ze jou ook zo. Het is alsof je een valse hond wilt aaien… je komt dichterbij maar je voelt dat die hond niet op z'n gemak is. En dan komt het moment dat de hond het niet meer pikt en dan bijt ie. En dan ga jij lopen huilen en de hond heeft zoiets van. Waar huilt ze nou om. Het is toch jouw fout dat je mij pijn wilde doen? Zo werkt narcisme dus ook. Lul dus ook nooit achter hun rug om want als je dit tegen de verkeerde doet waar de narcist ook achter kan komen dan zal jouw narcist wraak kunnen nemen. Dit is de grootste fout die mensen maken. Roddelen over hun narcist. Laat jouw narcist doen en als hij/zij vervelend is dan kan je hem/haar op het begin nog een klein beetje aandacht geven zodat hij/zij het kan verwerken. Het is namelijk fout om het contact direct helemaal af te kappen. Negeren ziet een narcist immers als een soort van aanval op zijn/haar doen en laten. Zeg dat je zijn/haar pijn begrijpt maar dat je ook weer verder wil met je leven. Eigenlijk moet je een narcist een beetje troosten maar niet op een manier dat de narcist gaat denken dat je medelijden met hem/haar hebt. Als hij/zij daarna nog door gaat met bijvoorbeeld stalken dan sta jij in je recht om hem/haar daarna te negeren.

Pfff, het is dat ik een lekker biertje aan het drinken ben en hier en daar ben ik misschien nog wel iets vergeten. Het is ongelooflijk complex want ze leven letterlijk in een soort van onstabiele zelfgecreëerde fantasiewereld en ze onthouden letterlijk alleen het slechte van mensen want het enigste waar het om draait bij de narcist is… ZELFVERDEDIGING. En dit gaat nooit over.

Bella, 24-05-2012 18:10 #87
Hoi Niels,

Ik vraag mij meteen af bij het lezen van jouw verhaal, hoe het mogelijk is dat narcisten dit over hun zelf vertellen. Naar mijn idee geven ze nooit iets toe en hebben zij het idee dat ze zelf niets mankeren. Degene die ik ken gaat alleen maar schreeuwen en vooral schelden als ik hem met zijn doen en laten (vooral laten) confronteer. Er valt totaal niet mee te praten.

Wat ik mijzelf al jaren afvraag is waarom ze toch weer een relatie aangaan met een vrouw. Ik weet uit ervaring dat liefde geven er niet bij is. Het lijkt misschien soms zo, maar uiteindelijk blijkt dit totaal niet zo te zijn. Worden ze nooit eens moe van zichzelf? De mensen die jij hebt gesproken hoe oud waren die? Hoe vergaat het zulke mensen al ze ouder worden?

Ik ben het in iedere geval helemaal eens met de stelling dat deze mensen geen plezier in het leven hebben. Naar mijn idee zijn ze alleen maar aan het overleven ten koste van wie of wat dan ook.

Groetjes, Bella

Niels, 22-05-2012 00:28 #86
Beste Mjon, ik ben het meer dan eens met jouw eigen inzicht in Narcisme. Zelf heb ik deze wolven mijn hele leven lang bestudeerd. Alleen er is één foutje in het rijtje wat je neer hebt gezet. En dat is eigenlijk een dure fout waar de narcist juist gebruik van maakt.

ze een negatieve levensinstelling en nauwelijks plezier hebben;

Hierdoor denken mensen dat een narcist dus wel plezier kan beleven. De waarheid is het tegenovergestelde. De enige liefde die een narcist heeft is de dood. Niet dat hij/zij zichzelf om zeep gaat helpen. Nee, dat zal een narcist niet snel doen.
Ik heb met narcisten gepraat die het wisten van zichzelf en ze veel vragen gesteld. Waar het eigenlijk op neerkomt is dat narcisten helemaal geen positieve ervaringen kunnen beleven. Ze kunnen alleen plezier beleven aan sadistische humor en zelfs DAT plezier is niet eens het plezier wat normale mensen kennen. Eigenlijk kent een narcist geen plezier. Die emoties mocht hij/zij nooit hebben toen hij/zij opgevoed werd door zijn/haar narcistische ouder(s). Deze hersenbanen die voor positieve emoties moeten zorgen zijn nooit ontwikkeld bij de narcist. Het is een zware hersenschade. Vandaar dat behandeling eigenlijk alleen op het gedragsmatige vlak nog enige uitkomst kan bieden. Maar aangezien een narcist vaak in een fantasiewereld van woede en machtsillusies leeft, in combinatie met moeilijk te onderdrukken stemmingswisselingen, is het vaak moeilijk om dit aangeleerde gedrag (een soort van eigen persoonlijkheid) overeind te houden. De kans dat ze weer afdwalen is groter dan dat ze stabiel blijven.

Een narcist die al meerdere psychiaters had gezien zei tegen mij. Hij had hun beter door dan zij hem. Hij was ze eigenlijk al voor. Daarnaast vertelde hij ook dat hij geen mensen KAN vertrouwen. Want zodra hij mensen gaat vertrouwen wordt hij kwetsbaar. Zelfs als hij het zou willen zit dit wantrouwen er zo diep ingebakken dat het gewoon niet weg te denken is. Het is de kronkel waardoor narcisten dus altijd negatief over hun eigen partner denken. Ze gaan er al vanuit dat de partner een spelletje met hun speelt. Dus de narcist zorgt ervoor dat ie in dat waanidee het slachtoffer (de partner) onder controle houd. Misschien kan je dat ook nog in je rijtje zetten.

ze moeite hebben om realiteit van fantasie te onderscheiden.

Dit komt vooral voor als ze een narcistische beschadiging hebben. Veel mensen hebben gezien hoe acteur Charlie Sheen helemaal van de planeet was. Drugs had hier niet veel mee van doen. Hij was namelijk in een narcistische beschadiging beland. Er was publiekelijk verteld dat de man niet kon acteren. En dat is een gigantische klap in het gezicht van de narcist die valt of staat met acteerwerk. Elke neplach die de narcist opzet. Elk duimpje wat hij omhoog steekt. Iets wat narcisten ook veel doen. Werken met lichaamstaal. Niet alleen slijmen maar ook veelvuldig het duimpje gebruiken onder elkaar om de schijn hoog te houden dat ze het zo goed met elkaar voorhebben. Afijn, het is jammer dat het erfelijk is en dat je schrikt als je weet hoeveel mensen het hebben. De media, politiek, leidinggevenden onder bedrijven, politie (Sander V bijv.), Breivik… de media zou de naam mogen noemen maar feit is dat de media nooit de naam van de stoornis verteld. Hetzelfde geld voor andere delicten. Breivik heeft overduidelijk een narcistische persoonlijkheidsstroonis met een verkeerde opgebouwde fantasiewereld waar hij heilig in is gaan geloven. Psychopatie is eigenlijk nagenoeg hetzelfde als NPS. Verschil is dat psychopaten geen mensen nodig hebben om hun ego groot te houden. Op hersenscans waren ze beide verder even hersendood. Een documentaire die iedereen moet zien. Ipsychopath. Hierin wordt goed zichtbaar hoe Sam Vaknin te werk gaat als de camera draait en wanneer de camera niet draait. Of met andere woorden in vergelijking met een relatie… hoe zoiemand doet buiten z'n huis en hoe hij/zij zich gedraagd binnenshuis.

Fonnie, 17-05-2012 22:12 #85
Dat zinnetje hieronder heb ik nog niet eerder gelezen, maar het klopt helemaal.
Het enige wat een narcist voor je doet (daarbij zou IK graag aanvullen dat ie niet graag iets voor je doet) is dat je jezelf heel goed leert kennen.

Dat heb ik ook ondervonden. Een narcist houd ook niet van zichzelf. Iemand die van zichzelf houd en zichzelf accepteert heeft dat onmenselijk gedrag naar anderen toe niet nodig.

Goed verwoord van JJ vind ik hieronder. En ja dat ze alle informatie opslaan weet ik. Dat doen ze om je op een later tijdstip neer te kunnen maaien of te kunnen pakken ergens mee.

Ik kan op dit moment een klein voorbeeld geven. Vragen wat je wil van de chinees een vegetarische loempia of een met vlees. Hij neemt dan net mee wat je niet wenst.

In het begin had ik er geen erg in. maar op een gegeven moment merk je dat dat soort dingen te vaak gebeuren en dan voel je dat er iets niet klopt (zacht uitegedrukt) Dingen waar je gehecht aan bent verdwijnen of dingen zijn
(te vaak ) kapot. B.v. kleren etc.

Je begint steeds meer aan jezelf te twijfelen. Maar achteraf als je geneest en weg bent bij je monster dan weet je het. Enge mensen zijn het. O en die stemmingswisselingen nou en of ik dat weet. Ze weten woordeloos een soort dreiging om zich heen te kweken. Je voelt het je weet het.
Geen enkele vorm van kritiek kunnen ze verdragen. Het kleinst wat bijna geeneens kritiek is kan ze al in een razernij krijgen. Maar zelf roddelen ze over alles en iedereen. Overal hebben ze kritiek op behalve op zichzelf. Ik kots echt van zulke mensen en wil ze absoluut nooit meer om me heen. Nooit van zn leven wil ik dat soort nog in mn buurt. Nooit en te nimmer


Fonnie

J. J., 10-05-2012 15:16 #84
Mijn vriend waarmee ik een latrelatie heb is waarschijnlijk ook een narcist. Ik heb wat tips in de hoop dat je er wat aan heb.
Het enige goede wat een narcist voor je doet, is dat je jezelf goed leert kennen. Of hij van je houdt? NEE, wat hij houdt alleen van zichzelf.
En mocht hij/zij de woorden… ik hou van je… tegen je zeggen, dan zijn dat slechts woorden. Als je partner van je houdt dan merk je dat, dan voel je dat. Dan doet hij of zij moeite voor je. En mocht deze een keer moeite voor je doen, dan doet hij dat in eigen voordeel of om je te paaien, zo van zie je wel dat ik alles voor je over heb?
Maar hij kan af en zo lief zijn? Ja natuurlijk, wanneer het hem uitkomt maar het is allemaal fake. De volgende keer haalt ie je weer neer.
Vertel je partner niet teveel, betrek hem niet overal bij want het interesseert hem niet. Hij gebruikt dat tegen je, bv in een woordenwisseling. Mij is het opgevallen dat het net is of hij alles wat ik zeg opslaat om dat later tegen me te gebruiken.
Hij heeft een eigen visie en wijkt daar bijna of nooit vanaf. Ziet nergens de logica van in als jij eens iets wilt.
Tegen kritiek kunnen ze ook niet, herken je dat?
Heeft (althans mijn partner wel) behoorlijk last van stemmingswisselingen. Zo kan hij de clown uithangen en zo staat z'n gezicht op onweer. Je ziet het en je voelt het als hij zo'n bui heeft.
Hij kan je ook uit het niets dingen voor je voeten gooien of uit het niets zwijgen, want hij weet dat JIJ daar niet tegen kan.
Hij eist van jou dat je dingen opgeeft, zelf doet ie dat niet. Mijn partner zegt dan doodleuk, ik heb ook alles voor je opgegeven. Als jij je partner al goed kent dan weet je dat dat laatste niet waar is.
Houden van ziet hij als: ik ga toch ook mee naar je familie? Ik kom toch ook naar je toe als het mijn beurt is?
Jouw gevoelens interesseren hem niet, wat jou bezig houdt ook niet, je steunen? Ook niet! Voel je je wel eens eenzaam? Voel je je wel eens ongelukkig? Dat je denkt, ik hou of geef om hem, maar was hij maar anders? Ondanks we 3 jaar een latrelatie hebben voel ik me wel eens eenzaam en soms ook ongelukkig omdat ik dan het idee heb dat ik er alleen voor sta. Mijn gevoelens niet kan uiten omdat hij geen inlevingsvermogen heb.
Hij ziet de splinter in jou ogen maar de balk in de zijne niet. Laat goed merken als hij last van iets heeft en is dan heel erg gezellig… not!
Hij beperkt je zelfs in dingen… herkenning?
Ik ben 1 van de velen, en hoop dat ik met deze tips iets heb kunnen bijdragen.
Sterkte!

Anne, 06-05-2012 17:28 #83
Is mijn vriend een narsist? hij liegt over alles en betrekt mij er bij/ dat is er gezecht en zij weet ervan bevoorbeeld, en dan weet ik beslist niet waar hij het over heeft.Hij krengt mensen, niemand is goed, iedereen is stom, alleen hij is perfekt, hij kan alles beter en weet alles beter, zet personen ook mij vaak voor schut, maakt fouten en geeft een ander de schuld. ik noem hem ook vaak.mister pefekt! is, zijn er boeken over wil er wel wat meer over weten, wat ik doen kan, zonder dat hij kwaat wordt. anne

Adam, 26-04-2012 18:33 #82
Geachte lezer'
ik heb met grote belangstelling deze pagina`s gelezen, ik ben zeer recent erachter gekomen, ook door een attendering van een GGZ medewerkster, dat mijn chef een narcist is. Na vele pesterijtjes van hem naar ons toe, ben ik een aantal weken gelden uit mijn plaat gegaan, ik kon hem wat. Ik zit nu voorlopig thuis. De kenmerken waaraan men een narscist zou herkennen klopt precies. Ik probeer dit ook aan te kaarten bij mijn psygoloog en bedrijfsarts. Mijn psygo zegt dat ik mijn chef door heb.
Echt al deze artikelen zouden over hem geschreven zijn, ik ga binnenkort voor halve dagen weer werken, maar ik heb al aangegeven dat er een conflict weer op de loer ligt, ik weet niet wat ik eraan moet doen, hij maakt alles op de afdeling kapot. Het klopt precies wat er omschreen staat, ik kan er maar niet over uit, hoe moet ik dit aanpakken

Phoenix, 20-04-2012 17:09 #81
Gerard, het is triest dat je beide dochters ingepalmd zijn. Alleen als jij en je vrouw deze man op zijn plaat gaan zetten in het bijzijn van je beide dochters, heeft dat naar alle waarschijnlijkheid het tegengestelde effect! Zo kan de vriend jullie dochters nog meer inpalmen door te laten zien wat een "verschrikkelijke" ouders ze hebben! Ze luisteren nu al naar hem, ondanks alle acties die jullie ondernomen hebben. Ik ben bang dat jullie nog meer afstand creeëren door rechtstreeks de strijd aan te gaan. Ze zullen niet willen luisteren.

Wat kunt u wel doen?! Verzamel zoveel mogelijk bewijs van hoe hij is. Mails, foto's, telefoonberichten etc. Concreet dus. Het kan zijn dat ze zelfs dan niet willen luisteren en u nog niet geloven. Dan zit er niets anders op dan bewijs te blijven verzamelen en af te wachten. Er komt een moment dat uw dochters u allebei wel heel hard nodig zullen hebben. Voor nu zijn ze compleet onder zijn invloed. De vriend kan zaken compleet verdraaien en dingen heel anders uitleggen dan ze zijn. Maar dat zult u wel ondervonden hebben.

Gerard, 18-04-2012 16:14 #80
Beste heer/mevrouw, Mijn dochter heeft met een narcistische vriend die vrijwel voldoet aan alle kenmerken welke genoemd zijn op uw site. Deze vriend doet zich qua uiterlijke vertoning voor dat niemand hem iets kan maken en dat hij onaantastbaar is, een waan wat hij helaas op mijn dochter heeft geprojecteerd en waarin zij heilig is gaan geloven. Nu heeft hij ook mijn andere dochter voor zich weten in te palmen en is zij onlangs, tot onze grote schrik, eveneens bij hem ingetrokken. Politie-acties, diverse gesprekken alsmede acties van diverse soorten instanties waaronder de jeugdhulpverlening, hebben niets mogen baten. Mijn vraag is hoe wij als ouders de waan waarin onze kinderen leven mbt deze narcistische man kunnen doorbreken. Wij lopen met de gedachte om deze man op zijn plaat te zetten in aanwezigheid van onze kinderen om te laten zien dat hij in werkelijkheid niet zo groot is als wat zij denken. Zou dit effect hebben en een keerpunt kunnen betekenen in de gedachtegang van onze kinderen. In de hoop op een antwoord. Met dank!

Madeliefje, 13-04-2012 14:45 #79
Dag iedereen, ik volg al een tijdje de artikels en de reacties. Ook al zijn er veel pijnlijke verhalen, toch doet het me goed, want het geeft me voor een deel de erkenning waar ik al zo lang hopeloos naar op zoek was. Ik heb het geluk dat ik een vrij sterke persoonlijkheid heb en niet zo gemakkelijk klein te krijgen ben… Maar toch heb ik nooit iedere situatie kunnen doorgronden. Wij hebben een relatie van 5 jaar waarvan we 1 jaar samenwonen. Er is al altijd iets fout geweest, al van in het begin. Ik was mij daar ook bewust van. Ik heb hem soms kunnen doen plooien, maar moest daar echt dramatische acties voor ondernemen. Toen er eens een ruzie was die alweer eens mijn fout was, heb ik hem doodleuk een smsje gestuurd: sorry, ik heb iemand anders, ik blijf daar slapen vanaf nu. Bye bye… Natuurlijk had ik niemand anders, maar anders luistert hij nooit naar mij. Deze actie heeft een week vruchten afgeworpen. Hij huilde als een klein kind, luisterde naar mij, etc. Daarna was het weer zoals gewoonlijk.

Ik heb altijd geklaagd dat hij niet moet denken voor mij, dat ik ook mijn mening wil zeggen, dat hij niet agressief moet reageren, etc. Tot we samen woonden heeft hij mij voorgelogen dat hij er iets aan zou doen. Eenmaal samen een huis gekocht, weet hij niet meer dat er ooit een probleem geweest was.

Ik kreeg altijd het verwijt te horen 'dom' te zijn. Hij werd bijvoorbeeld eens kwaad omdat ik hem aan het opwachten was op een bankje. Dit was volgens hem een vuil bankje want daar zaten normaal allochtonen op. Als ik niet handel hoe hij het wil, wordt hij kwaad. Als ik zijn gedachtegang niet volg, dan wordt hij kwaad. Als ik hem daarmee confronteer, dan beeld ik mij dat maar in. Ik vroeg bij zijn grootmoeder onlangs een tweede glas alcohol. Hij verbood me dat. Ik heb geen woord meer gezegd en de rest van de avond heel afstandelijk gedaan in het bijzijn van zijn familie. Dit was mijn wraak dan. Zijn redenering was dat het niet past voor een vrouw om alcohol te drinken. Lachwekkend gewoon… Zijn reacties zijn ook steeds buiten proportie. In het begin als we samenwoonden maakte ik eten klaar en deed ik boodschappen. Ik vind dit niet direct een probleem, want ik kook graag. Op een bepaalde dag had hij verlof genomen en ging ik gaan werken. Ik was pas om 20u thuis nadat ik de boodschappen had gedaan. Toen ik begon te koken bleef hij in de zetel zitten. Hij belde zijn moeder op en zei op een bepaald moment dat we aan het koken waren. Ik heb hem gezegd: ik ben aan het koken ja, niet gij! Echt waar, hij heeft mij daar een jaar over aangepakt! Ik heb elke week moeten aanhoren wat voor een radicale feministe ik wel niet ben… Ook het projecteren van zijn gedrag kan hij ook zo goed. We hadden een gesprek over onze verbouwingswerken. Ik had een ander idee over de renovatie van onze keuken dan hem. Op een bepaald moment vraagt hij mij op geïrriteerde toon waarom ik opeens zo slecht gehumeurd ben. Ik dacht na, en kwam tot de conclusie dat ik mij helemaal niet slecht voel en dat ik hoogstens een beetje moe was omdat het zo laat is. Door erover na te denken, besef ik dat hij gewoon zelf slecht gezind was, omdat ik zijn idee niet volgde, En dat schuift hij dan gewoon af op mij! Heel smerig. Als ik had gezegd, ja, ik ben inderdaad slecht gezind, dan had ik waarschijnlijk de avond bekomen met de minste brokken, want dan zou ik hem zijn gelijk geven. Ik kan zo uren doorgaan…

Ik ben echt verward… Soms denk ik dat ik de narcist ben. Op sommige momenten kan ik het echt niet vatten.

We gaan sinds een week naar een relatietherapeut. Ik ben benieuwd… We hebben ooit een therapie gestart, maar zijn daar toen mee gestopt omdat hij vond dat zij een professionele fout had gemaakt. Zij was zodanig goed en had hem door en kon hem daarmee beter confronteren dan ik kan… Maar hij voelde zich zodanig in een hoek geduwd. Hij is namelijk zelf psycholoog van opleiding en gaat daar waarschijnlijk naartoe met het gevoel dat hij zelf de psycholoog is en zoveel beter is. Hij doet nu wel iets anders van beroep.

Deze keer zal het niet lukken om te stoppen met de therapie. Ik heb wel een beetje schrik dat onze nieuwe therapeute te jong is om hem de baas te kunnen. In ieder geval heeft hij ook zelf een voorstel gedaan om individueel naar een psycholoog te gaan, want hij wil deze keer werken aan het probleem. Deze week heeft hij mij dus alweer een stuk erkenning gegeven. Hij verklaart niet te weten hoe hij het moet aanpakken. Volgende week eerste afspraak bij de psycholoog. Hopelijk levert dat iets op.

Hennie, 28-03-2012 21:09 #78
Wow nooit geweten dat ik het ooit zou zeggen maar het is net of dat ik over mijn leven lees. Maar ik heb ook een vraag, mijn ex (waarvan ik denk dat hij een narcist is) zit nu
in een fase van ik luister naar jou en ben er voor jou terwijl bij mij toch de bellen gaan rinkelen zo van pas op. Hoort die fase van lief er nu ook bij en moet ik oppassen voor een uitbarsting?

Rrl Koene, 05-03-2012 20:28 #77
Mooi artikel. Ben er blij mee. Bedankt!

Maria, 01-03-2012 17:14 #76
Vorige week kwam ik op deze site en herkende veel van mezelf in de reacties. In eerste instantie vond ik mezelf zo slecht dat ik van mijn man dacht dat ie NPS heeft. Maar toen ik het eenmaal gelezen had ging ik er eens op letten. En dan valt ie door de mand. Toen wij net met elkaar omgingen is er een moment, een situatie geweest waarvan ik dacht: Dit klopt niet. Dit voelt niet goed. Iemand hoort je zo niet te behandelen. Ik maakte het uit en hij kwam smekend en huilend achter mij aan. Vertelde over zijn pijn en waarom hij zo had gereageerd. En ik… zwichtte. Maar dat onderbuik gevoel is nooit echt verdwenen. In situaties waar ik hem nodig had, zijn steun, zijn arm om mijn schouder, was hij bezig met hoe vervelend, hoe lastig het wel niet was voor hem. En dan slikte ik het maar weer in. Zoveel voorbeelden… Zoveel pijn… Zoveel eenzaamheid in dit huwelijk. Ik dacht dat het aan mij lag. Als ik maar zus, als ik maar zo… maar het is nooit genoeg.

Deze week veel soul searching gedaan. En het is me wel duidelijk dat mijn vader ook narcist is. En dan vallen ineens heel veel stukjes in elkaar. En voel ik ook de vergeving naar mezelf toe. Ik zou nooit kunnen voldoen aan die verwachtingen. Hoe meer ik geef, des te meer een narcist wil. Tot ze je helemaal uitgehold hebben. En voor iedereen die zich afvraagt waarom je dit zou laten gebeuren? Het is heel subtiel. Een narcist zoekt je grenzen op en manipuleert zich erover heen. En weet het zo te draaien dat je denkt dat het aan jou ligt. Je kunt een narcist nooit tot orde roepen, want als je hem aanspreekt op het gedrag, dan heb je het verkeerd begrepen en ben je dom, of was het een grapje en ben je humorloos, of je hebt weer eens niet goed geluisterd: Zie je wel, je hebt geen respect voor me want het interesseert je niet. En dan met zoveel overtuiging. Waarschijnlijk gelooft een narcist zichzelf. Ik kan het anders ook niet verklaren. En dan ga je twijfelen. Het begin van het einde.

Maar deze keer laat ik me niet beetnemen. Ik ben expres gesprekken aangegaan. Emotionele gesprekken. Dat is iets wat ik al heel lang niet gedaan had. En ik heb al die gesprekken opgenomen. En doorgevraagd, naar zijn emoties, zijn gedachten, wat ie met zijn lichaamstaal bedoelde. En echt… ik ben niet gek. Hij zegt echt dingen die kloppen met de beschrijving van narcist. En vooral. en dat was pijnlijk maar echt een eye-opener: niet 1 keer heeft hij een andere emotie dan boosheid getoond. Niet één keer heeft hij ook maar blijk gegeven van zelfreflectie. Ik zal niet zeggen wat ie wel heeft gezegd. Een hele waslijst van beledigingen en dreigementen.

Maar ik kan nu opgelucht ademhalen want ik weet dat het nu klaar is. Wat er niet in zit, zit er gewoon niet in. Ik plan mijn toekomstige leven zonder hem in het geniep, want ik moet meteen wegkunnen als ik tegen hem zeg dat het over is. Ik weet niet in hoeverre hij in staat is de dreigementen die hij in het verleden heeft geuit waar gaat maken. Maar ik neem geen risico met mijn kinderen en mijzelf.

Een ieder die twijfelt of haar/zijn partner narcist is kan ik adviseren om een gesprek, een echt gesprek over gevoelens, te voeren en deze op te nemen. Echt waar… een narcist spoort niet.

Janneke, 06-02-2012 12:36 #75
Ja, dat is waar, zij zijn inderdaad erg hulpbehoevend! Heel veel sterkte gewenst iedereen. Ik wist niet dat het ZO moeilijk kon zijn allemaal. Mijn man heeft nu gelukkig weer werk en wat zei hij? Dan kan jij weer de hele dag op internet gaan zoeken! Hij denkt dat ik een relatie heb met iemand, dat is niet waar, maar ik wordt er iedere dag om getreiterd door hem. Ik denk ook dat hij deze reacties leest, maar dat weet ik niet zeker, we hebben alleen nog maar oppervlakkige gesprekken met elkaar. Dat bind ik ook heel erg, je kunt geen goede, normale discussies voeren. Het loopt uit op geschreeuw en de wereld is toch fout, in alle opzichten. sterkte allemaal.

F., 03-02-2012 20:45 #74
Ja Janneke ze kunnen prima met elkaar op een eiland. Het is alleen lastig voor hun dat daar geen slaafjes zijn die ze kunnen misbruiken.

Mijn ex en beide kinderen zijn narcist. Maar ze kunnen wel met elkaar. Hoe?. Ik weet wel dat ze met zn drieeen roddelen en mij als de schuldige willen zien. Hoe krom ze denken is onvoorstelbaar. Mijn oudste kwam naar mij toe voor hulp na haar relatiebreuk. Ik heb haar anderhalf jaar in huis gehad en toen de klus geklaard was verbrak ze het contact. Het was alsof ik mn ex weer in huis had, ik moest licht uitdoen tv geluid uit als zij ging slapen etc etc. Ik mocht geen koffie meer zetten als ze ging slapen want dat maakt teveel lawaai. Mijn huis en ik dacht laat ik maar geen ruzie maken straks is ze weg. Nu dat is ze en het contact is ook door haar verbroken. Vraag me af wat ze die nieuwe vriend vertelt. Zeker dat ik het verbroken heb zodat zij het zielige slachtoffer is. Later kwam ik erachter dat ze al die tijd gewoon contact met haar vader had. Niet dat ik dat verbied, maar ik wist het niet, want we spraken nooit over hem Ik weet nu wel dat ze alles aan hem doorgaf wat ik allemaal deed. Ook de financieen Zelfs een foto had ze gemaakt met haar mobiel en aan hem doorgegeven. Hoe ik dat weet? Pas veel later toen hij me brieven schreef dat ik terug moest komen en daarin stond alles, waardoor ik nu weet wat ze deed Normaal zou ie slimmer schrijven, maar hij heeft een korsakof probleem zag ik aan de manier van schrijven. Data door elkaar halen etc. Verbijsterend en ik ben drie weken opgenomen geweest. Nu gaat het weer. Ik probeer alles van me af te laten glijden. Er zijn dus mensen waar je hulp aan vraagt en die je misbruikt en er zijn mensen waar je mee roddeld en smerige plannetjes bedenkt. Zo zie ik narcisten nu. Ze kunnen dus wel met elkaar. Ook wel met mij hoor zolang ik me als hun slaaf gedraag. Maar dat gaat nooit meer gebeuren kan ik melden.Echt nooit. En nu word de volgende generatie beschadigd. Ik vind wel erg veel van die mensen als ik hier lees. Griezelig gewoon. Die vermenidvuldigen zich en van elke narcist komen er twee voor in de plaats. Tenminste in mijn geval wel.

Sara, 31-01-2012 19:40 #73
Beste allen,

In mijn ogen heb ik nog geluk gehad met mijn ervaringen met een man, die veel narcistische gedragingen vertoont. Toch zit ik er soms nog mee. Mogelijk helpt mijn verhaal hier doen.

Via fijne vrienden van mij (echtpaar) leerde ik X kennen. Hij deed heel aardig, iets te aardig als je het mij vraagt, en leek in eerste instantie in anderen geïnteresseerd. Toch ook zei mijn intuïtie: Er klopt hier iets niet (had ik hier maar meteen naar geluisterd ;)).
Na een verjaardag van een vriend van ons beide, mailde X mij. Meer e-mailcontact volgde. Vervolgens sms-en en na een aantal maanden bellen.
Daarna zijn we gaan uiteten op een zaterdag. Hij sprak honderd uit over zichzelf. Op een luide toon, veel mensen in het restaurant konden hem verstaan. Ook de meer privédingen. Soms stelde hij mij heel persoonlijke vragen. En ik liet mij te veel verleiden tot antwoorden. Soms herhaalde hij wat ik zei weer luids. Ik zei hier toen wat van en volgens hem moest ik niet zo moeilijk doen. Hij deed altijd zo in een restaurant, zei hij. (Ik dacht nog: Wat heeft dat met mijn grens te maken?).
De maandag daarop hadden we bij hem thuis afgesproken. We kregen, min of meer, een relatie. Min of meer, omdat ik dwang van zijn kant voelde naar mij toe om een relatie aan te gaan. Toch, ik wilde het zelf wel proberen en stemde toe. Vreemd vond ik vervolgens zijn reactie: Nou, dat heb ik mooi voor elkaar. Nou heb ik wat ik wilde. Dit met een brede glimlach. Ik toen: Het lijkt wel of jij de jager was en ik de prooi, zoals jij het brengt, Ja, zei hij, dat is wel een goed beeld, dat klopt toch ook? Ja, dat klopt, zei hij er zelf nog achteraan. Ik stond even met mijn mond vol tanden. Had ik het nou goed gehoord? Op dat moment, we hadden net iets, liet ik het voor wat het was. Wat op mijn hoede was ik wel.

Nou een lang verhaal kort; Binnen drie dagen had ik iets van: Hier klopt iets goed niet.
Ik ben eerst naar mijzelf gaan kijken. Ook omdat ik geen gemakkelijk verleden heb. Dus wie weet had het daar mee te maken en misschien vatte ik sommige dingen hierdoor verkeerd op.
Ik ben ook gaan zoeken op internet. Zo kwam ik ook hier terecht. Zonder nog gedacht te hebben aan narcisme. Ik zocht een verklaring bij de gang van zaken, de symptonen zeg maar. En gelukkig kwam ik toen tot inzicht; Het lag vooral bij zijn gedrag en niet aan de mijne. Ook was ik niet gek aan het worden (dit gevoel kreeg ik een beetje).
De punten die worden benoemd bij een narcistische persoonlijkheidsstoornis zijn allen op X van toepassing is mijn mening. Sommige heftig, enkelen iets minder.

Latig vond ik wel een gesprek met bovengenoemd echtpaar, die vrienden. Ik had het inmiddels uitgemaakt met X. In contact met kennissen en vrienden gedraagt X zich heel vrolijk, als een clown zelfs en in die zin kan hij heel sociaal overkomen. Binnen een liefdesrelatie liegt hij veel (trouwens ook op sociale media; bijv. qua behaalde opleidingen en huidig beroep), claimt hij, wantrouwt hij, controleert hij, speelt hij veelt psychisch spelletjes, moet enkel zijn zin gedaan worden, gebruikt en misbruikt hij de ander voor zijn doeleinden, en ga zo maar door.
Die vrienden leken in eerste instantie wat te twijfelen en dingen, die ik over de relatie met X vertelde. Later een heel stuk minder en/of niet meer. Ik kan dit van hun kant ook begrijpen. Zij worden veel minder met deze kanten van X geconfronteerd. Frustrerend vond ik het wel.

Inmiddels wil ik nooit meer contact met X. Hij heeft mij nog een tijd lastig gevallen nadat ik het had uitgemaakt (Hij verdraaide het later naar dat hij het al wilde uitmaken, maar gelukkig doe jij dat nou, zei hij ook). Hoe dan ook; Ik wil niks meer met hem van doen hebben. En ik ben ontzettend blij dat onze relatie maar ongeveer 3 weken geduurd heeft. Voor al die mensen die veel langer in een relatie met iemand met een narcistische persoonlijkheid hebben gezeten: Ik wens jullie veel kracht, dat jullie eruit weten te komen, mogen herstellen en weer vanuit jullie eigen kracht in het leven zullen staan.

Als laatste wil ik zeggen dat een paar redenen die worden gegeven over het ontstaan van narcisme: Traumata heb ikzelf van kleins af aan mee moeten maken. Tot mijn achttiende. En ik gedraag me niet zo ontzettend immoreel naar anderen. En vele getraumatiseerden met mij niet.
In geval van X lijkt het te gaan om: Boosheid naar de hele wereld toe en God over dat hij geboren is met een aangeboren hartafwijking. En hij is in ieder geval erg verwent door zijn moeder. Ook deels door zijn vader. Volgens X hun eigen schuld. En het zou rechtvaardigen hoezo hij nog steeds (midden 40 is hij nu) van alles van hen mag verlangen. Dat over die boosheid kwam ook van hemzelf.
Te veel verwennerij lijkt bij X volgens mij dus wel een oorzaak.

Vriendelijke groeten, Sara

Janneke, 30-01-2012 14:25 #72
Sorry Fon, dat het ff duurde voor ik reageer!
dat bedoelde ik inderdaad. Dat er geen inkomen kwam, komt omdat mijn man ZZPer is en er gewoon geen recht op had. Nu gaat hij gelukkig vanaf 1 februari in loondienst, daar is iedereen blij mee. Zelf heb ik ook een sollicitatiegesprek, daar is hij niet blij mee, omdat hij vind dat ik thuis moet zijn. Zelf zal ik blij zijn om onafhankelijk te worden, eindelijk.
Alle verhalen zijn zo herkenbaar, kunnen alle narcisten niet bij elkaar op een eiland gaan wonen?

Chris, 27-01-2012 23:55 #71
Ook mijn bijna exman is een narcist. Ik heb eindelijk de stap genomen weg te gaan en woon nu met mijn meiden in een heerlijk huis, zonder geschreeuw, ruzies, intimidaties, vernederingen enz. enz. het zal NOOIT maar dan ook nooit beter worden met een narcist. Wat ben ik moe, wat voel ik mij leeg, maar langzaamaan begint nu ook (na 5 mnd) de rust te komen. Ik slik geen medicijnen meer, heb geen lichamelijke klachten meer, slaap weer goed, voel mij rustiger. Kan weer genieten van kleine dingen. Ik durf weer te leven, hoewel hij mijn leven nog steeds probeert te bemoeilijken. (achter mijn rug om rare dingen over me vertellen e.d.) Ik zal daar mee moeten leren leven. Ik heb me volledig ingelezen en natuurlijk heb je nooit een 100% bevestiging van narcisme. Maar… ik denk dat we diep in ons hart wel weten met wie we te maken hebben. Ik vraag me alleen af of ik ooit nog een nieuwe relatie zal aandurven. Het idee dat ik mijn energie weer moet delen met iemand. Maar ja, in een goede relatie KRIJG je energie, toch? Ach, we zullen wel zien. De toekomst zal het leren. Sterkte allemaal meiden! We laten ons niet klein krijgen!

Janine, 13-01-2012 08:31 #70
Gewoon niet te bevredigen in de behoeften om maar in de picture te staan:
Mijn dochter heeft een vriendin die werkelijk alles heeft, getrouwd, met een intens lieve knul, prachtig eigen huis, mooie auto, alles is gloedje nieuw, en ook nog eens een baan bij jeugdzorg. Meteen na 1 jaar een kind, en wilde weer meteen zwanger raken, en nu dus de hoofdprijs een tweeling.

Altijd maar de aandacht op haar vestigen, klagen over haar uiterlijk, het eerste kindje interresseert haar niet zoveel, diep geschokt dat ze zelfs staat te lachen dat een hapje, regelrecht uit de magnetron in zijn mondje wordt gestopt, en alleen de opmerking maakt als de baby begint te krijsen "kijk nou dat bekkie". Niet één keer maar meerdere keren is dit al voorgekomen, het kind begint nu al te huilen als die een lepel ziet. Altijd maar liegen, mensen diep kwetsen, om over zaken te praten die toch al niet zo leuk zijn, waarom, om zichzelf daarvan beter te voelen! En dan nu straks een tweeling erbij, en zelf werkend in de hulpverlening, en andere kinderen kan ze zelfs uit huis plaatsen, ze kan zichzelf goed verkopen, omdat deze personen, de juiste en de kwetsbaarste uitzoekt. Ik heb inttens medelijden met het kind en de kinderen die nu geboren gaan worden.

Su, 10-01-2012 16:07 #69
Oh ja en dan ben ik nog vergeten te vertellen, hoe hij vaak kan liegen en vaak dingen, waarvan ik me echt afvraag, waarom hierover liegen?ikheb al vaak gezegd, dat is precies voor jou als eten en slapen, zo vlot gaat dat bij jou!ik begrijp hem echt niet, de kinderen ook niet, wij kunnen er kop noch staart aan krijgen!Bij het minste voelt hij zich aangevallen;ook al bedoelen we dat toaal niet.We halen het echt niet in ons hoofd om dat te doen, want we weten dat het zo al erg genoeg is.Gisteren reed in naar de stad om een curcus te volgen, het was druk, in de file gestaan, er nog nooit geweest, donker en het regende… ik vond nergens een parkeerplaats, meer dan een uur rondgereden, want ik wilde mijn eerste les niet missen.
Uiteindelijk ben ik gewoon terug gekomen, gefrustreerd natuurlijk… voor ik vertrok had ik met men dochter nnog snel naar de dermatoloog geweest… rap rap rap en dan dit… het was na 8 en dat ik aankwam, men kinderen al direct van oh mama toch!maar dan kwam de chef eraan… razend omdat ik hem niet had gebeld!ik weet goed dat, Als ik had gebeld, tegen mijn voeten had gekregen, en 2 het zeker niet had gevonden!heel de avond en vandaag, geen teken van leven, enkel kwaaie brute handelingen, gewoon voor dit!
Laatst kwam men een haard plaatsen, en hij kwam helpen kuisen en opruimen, geloof me alle 3 waren gewoon bekaf, want niemand deed weer iets goed, commentaar op ons allen, en uiteindelijk razend omdat ik niet wist waar een kastje moest staan(ha dgestaan waar de haard nu is!)Hier heeft hij 3 dagen kwaad voor geweest, 3 nachten beneden geslapen, en zo is het echt met alles.
En wij staan alleen, want naar de buitenwereld komt hij heel anders over, charmant, hulpvaardig, lief, echt waar, de buren ze zouden me niet geloven!en dat maakt het soms zo ondraaglijk, want hij verteld over mij, niets dan goeds, en de buren zeggen vaak amai zeg, die ziet u graag hoor!ze moesten eens weten!

Su, 10-01-2012 14:35 #68
Ik ben een vrouw van 47 j, heb 2 kids een zoon van 18 en een meisje van 15… vroeger dacht ik steeds dat ik het was die steeds wel wat fout deed, vaak getwijfeld of hij mij wel graag zag… ik was heel onzeker, op vele vlakken… vaak dacht ik ook dat het met de stress op het werk te maken had, hij zei dit ook… waarschijnlijk was dit ook een medefactor.Jaren ruzie gemaakt over de zotste dingen, vaak keek hij naar ander vrouwen, niet gewoon kijken maar diep en als ik er iets van zei, werd hij razend want ik zag spoken etc;;;druk met de kinderen en het verdriet dat ik had werd gecompenseerd door hen… nu hebben de kinderen me eigenlij echt wakker geschud;Doordat hij af en toe wel 'normaal' doet en lief is, dus compensatie k-heb ik het zo lang kunnen volhouden.Tot ik een half jaar geleden, mede door de kinderen zag, van 'hey hier is iets meer aan de hand'hij neemt onderussen al een jaar of2-3 antidepressiva, maar al die stemmingswisselingen enzo ben ik beginnen zoeken en kwam eigenlijk uit bij Borderliner.
Omdat ik een zacht karakter heb, veel inlevingsvermogen en een eindeloos geduld, heb ik altijd rekening gehouden met zijn kinder jeugdjaren, waar veel ruzie tussen de ouders was(zijn vader is alcoholist) en hem eigenlijk je eigenlijk enorm veel krediet gegeven.
Maar door al dat zoeken, van wat is er echt mis, ben ik uiteindelijk gekomen tot deze stoornis.Maar wie ben ik, om hem dat etiket te geven?al de symptonen zijn er -lichtgeraakt, voor het minste woest aanvallen, mij of zeker een ander altijd de schuld geven, hij is de perfectie zelf!mij altijd een slecht gevoel geven, en jaloers op elke man dat tegen me praat;
Elke dag maar echt elke dag is er wel iets!ons kinderen worden er zot van!Als ik van werk wil veranderen, want ik werk bij hem, word hij razend!want wat denkt Madam wel?hijjdraait alles zo om dat wij er altijd de schuld van zijn, van alles!
Hij is ongelofelijk achterdochtig, als ik met mijn dochter s morgens aan tafel zit, en we zeggen bijna niets, omdat we juist wakker zijn, en hij komt er bij zitten, denkt hij dat we zwijgen voor hem.
Als we lachen, word hij ambetant.
Hij draait ook met de wind!Soms of vaak zegt hij, aan mij wordt niks gevraagd… als je zijn menin, g vraagt, zegt hij 'ik zeg niks, want aan mij wordt toch nooit iets gevraagd'!of antwoord hij gewoon niet.
Maar ik denk ook, omdat hij zijn greep van 18 jaar op mij aan het verliezen is, ik hem door heb, hij bozer en bozer word.Dit is zijn 2 de huwelijk, en de 2 kinderen uit zijn vorig huwelijk ziet hij ook niet meer, en met de onze gaat het de zelfde kant uit.
Maar ik twijfel natuurlijk he, is hij echt een narcist?wanneer weet je dat met zekerheid? Voor mij is dit belangrijk omdat ik heb gelezen dat hier niets aan te doen is, en ik misschien de knoop kan doorhakkej, want zolang ik niet zeker ben ik zal blijven proberen.
Maar zo is het ook een ellendig leven, maar erbij weggaan, gaat ook een nachtmerrie worden hij kan zo agressief zijn, dat we soms een beetje bang zijn.
Hij kan soms zo lief zijn, maar hij kan mij maar ook de kinderen zo kwetsen zonder daar maar 1 nacht van wakker te liggen.Spijt kent hij nooit.
Hij is altijd over zichzelf en zijn psoriasis bezig, en ik ik ik ik… en altijd staat hij met de hamer klaar om ons een kopje kleiner te maken.
Het was eens, ik was met de buurvrouwen ergens gaan helpen, wat tof was, goed gelaachen, maar als ik er dan over vertelde, deed hij zo sarcastich;ik zei toen'jij kunt het zonnetje nooit eens in mijn ogen laten schijnen!'en zo is het ook!ben ik gelukkig is hij ongelukkig!De kinderen verdedigen mij vaak, ik praat veel met hen heb er een goeie band mee, zij kunnen bij mij altijd terecht, en daar ken hij helemaal niet tgen, Dan wordt hij echt giftig!Ik vind het allemaal zo erg voor hen, maar de laatste tijd ook voor mezelf.
Soms denk ik echt, 'hij verdient me niet'

F., 09-01-2012 13:18 #67
Beste Janneke,

Bedoel je dat de negatieve reacties komen van mensen die deze stoornis hebben? Want je schrijft: zeker de negatieve reacties, die waarschijnlijk gelezen worden door mensen met deze stoornis. Gelezen schrijf je en n iet geschreven?

Ik neem aan dat je bedoeld dat zij het zijnj die die negatieve reacties schrijven.

Ik heb zelf soms ook bij sommige stukjes het gevoel dat er totaal geen empathie in zit en dan denk ik ook zou het een narcist zijn die deze reactie geeft? Gelukkig zijn het er niet veel.

Dat je een gelukkkig gezin wil herken ik maar al te goed. Dat weet jouw narcist daarom heb je ook zo ongelofelijk je best gedaan om dat te bereiken.

Maar met een narcist als partner is het vechten tegen de bierkaai. Bij mij was het ook nog letterlijk die bierkaai. Hij is ook nog alcoholist. Gelukkig is hij niet meer mijn partner sinds 8 jaar. Maar hij is nog steeds aanwezig met zijn gestook en geroddel Mijn kinderen zie ik daarom niet meer. Ik wens je heel veel sterkte toe en een ding is heel belangrijk als jijzelf vrede hebt met jezelf Wat je narcist ook over je zegt als jij maar weet dat je wel een goed mens bent dan kun je meer aan dan je ooit zou denken Vrede met jezelf. Je schrijft dat hij geen werk en inkomen heeft. Waarom kan je dan niet van hem afkomen? Ik bedoel iedereen kan een bijstandsuitkering krijgen als je gaat scheiden en geen inkomen hebt? Of zie ik dat verkeerd? Alles beter dan leven met zon persoon. Je gaat er op de lange duur volledig kapot aan. Zelfs je gezondheid staat ermee op het spel, want het vreet je helemaal uit.

Ook al krijg je geen gelukkig gezin je kunt wel je energie steken in zelf gelukkig zijn.Met hem gaat het toch niet lukken.

sterkte F

groeten en sterkte
Fon

Janneke, 04-01-2012 15:03 #66
Ik vind het erg moeilijk om al die verhalen te lezen, zeker de negatieve reacties, die waarschijnlijk gelezen worden door mensen met deze persoonlijkheidsstoornis. Waarom zou je op deze site kijken als je er niets mee hebt? Ik voel me gevangen, na 30 jaar huwelijk met een narcist, hij heeft geen werk en inkomen, we zijn financieel afhankelijk, dat maakt het zo moeilijk. Ik wil zo graag een gelukkig gezin, maar besef nu wel dat dat niet gaat lukken, zeker niet omdat er pubers in huis zijn, die ook niet alles pikken.
heel veel sterkte allemaal… enne… ik ben heel erg blij met deze site!

F., 03-01-2012 21:36 #65
Mijn dochter heeft een baby en als ik je verhaal lees word ik nog beroerder. Mijn dochter heeft dezelfde kenmerken als mn ex. Alles moet voor haar gedaan worden. Zelf heeft ze niets voor een ander over. Zij moet een voorkeursbehandeling etc alles wat je lees over narcisme. Er is geen diagnose gesteld, omdat ze niet bij een psychiater komt. Ze mankeert niets, maar anders in haar buurt zijn geestelijk gestoord volgens haar. Het zijn er heel veel die in haar omgeving gestoord zijn. Teveel. Maar omdat jij het hebt meegemaakt zou jij mij misschien een idee kunnen geven voor mijn kleinkind wat ik sinds ze 8 maanden is niet meer heb gezien. omdat ik nadat ik de benen omder mnlijf rende voor mndochter 1 keer nee zei. Als je niet doet wat ik zeg krijg je je kleindochter niet meer te zien zei ze. Toen wist ik dat ik moest stoppen, omdat ik na mn ex 26 jaar waarbij ik er bijna aan onderdoor ben gegaan moest stoppen. Kleindochter heeft niets meer aan een oma die er niet meer is. Dus leef ik door met verdriet om mn kleinkind.

Ik maak me zorgen om haar dat is wat ik zo moeilijk vind. Ze zit niet in een normaal gezin. Wat kan ik doen voor haar? Ik heb de wijkverpleging gebeld met de vraag let u alstublieft op. Maar tegelijkertijd gezegd dat mijn dochter buiten het huis toneelspeelt en zich perfekt voordoet. Jeugdzorg kan ook niets weet ik, want geesteliijke mishandeling is niet te bewijzen en zeker niet bij nog een kindje van 13 maanden. Ik weet niet wat ik voor mijn kleinkind moet doen. Soms denk ik misschien is het erfelijk en heeft zij het ook. Dat betekent dat ze geen gevoelens heeft dus ook niet zoveel pijn. Maar misschien is dit geen terechte gedachte. Ik weet het gewoon niet. Wat kan ik doen?

Ik ben bang dat mijn dochter haar kindje heeft om haar te behagen en als het huilt dan is ze ook lastig voor haar. Ze kan niet troosten en dat zegt ze ijskoud van anderen, terwijl ze het zelf niet kan. Ik weet me af en toe geen raad. Ze is keihard.

Gerda, 08-12-2011 03:44 #64
Ben 51 jr en heb ondekt dat mijn moeder hier aan lijdt, altijd van baby afaan me afkammen, was verwend en lastig.heb nooit een troostend arm van haar gevoeld ook nooit een moeder dochter gesprek.heb altijd van haar gehoord dat ik niet normaal was.ik was 37 en zwanger, jij laat dat ff wegmaken en direct je laten steriliseren was haar comando.altijd zit ze te zeiken over de buren, haar ziektes en als ik ziek ben is het niks.een negatieve vrouw die vroeger naar eigen zeggen een knappe vrouw was, ja financieel heeft ze me misbruikt en huilen zowat op comando kan ze.advocaten en dergelijke heeft ze met gemak om de tuin geleid tot politie aan toe.toch heb ik nu medelijden met haar want haar leven moet een kwelling zijn met deze stoornis.ach, als ik mijn haar niet van haar mag kleuren dan doe ik het niet.nu loopt ze naar de 80 en hou in mijn hart van haar want ze beseft niet dat ze aan deze stoornis lijd en dat ze geen vrienden heeft, tja.ik heb het 12 jaar geleden ontdekt dat ze dit had.god zij dank dacht ik, ik ben niet gek maar mijn familie is niet normaal.

Vic Tim, 25-11-2011 10:55 #63
@Nora, ik begrijp je helemaal. Je verwacht 15 jaar dat het ooit goed zal komen en uiteindelijk komt de slag dat het een verwachting is die nooit zal uitkomen, integendeel het wordt erger en erger tot je niet meer kunt en de draad doorsnijdt. Het ergste is dan dat de omgeving (John, Anne, je kinderen) het niet begrijpen, omdat ze het niet "zien" of omdat ze er geen last van hebben, meestal hebben ze zelf een gebrek aan inlevings- of voorstellingsvermogen. Denk dat je in een verwerkingsproces zit, dat heeft tijd nodig, maar het zal goed komen, zelfs beter dan ervoor!

John, 08-11-2011 00:02 #62
Ook ik vind dit verhaal erg zwart-wit en na het lezen van de eerste alinea begon het me zelfs te irriteren. Met alle respect voor hetgeen je mee hebt gemaakt, maar iemand met een narcistische persoonlijkheid hoeft niet zo neergezet te worden. De partner van de narcist wordt hier neergezet als 'slachtoffer', hetgeen ik in sommige situaties goed kan begrijpen. Echter, ik lees niks over 'waarom' mensen met een narcistische persoonlijkheid zulk gedrag vertonen, waarom kan er zelden een relatie volgehouden worden en waarom ontbreekt dat inlevingsvermogen? Nee, de narcist wordt hier neergezet als een slecht mens, onbegrijpelijk. Reactie infoteur, 12-11-2011
@ John

Dank voor je reactie. Deze informatie is onderdeel van de special 'kwaadaardig narcisme'. Het is niet de bedoeling om alle narcisten hier te verketteren of te veroordelen, het is slechts geschreven om te informeren.

De bedoeling van deze site is om zaken duidelijk te maken, de nuance is daarom vaak weggelaten en daarom lijkt het zwart/wit.

Over 'het waarom' kun je wel degelijk ook in deze special lezen o.a. het artikel : Hoe ontstaat narcisme?

Iedereen kan na het lezen van de vele reacties van 'ervaringsdeskundigen' echter zelf een oordeel geven of je narcisme 'slecht' kunt noemen of niet. Lees deze verhalen eens en verdiep je in het onderwerp psychopathie. Misschien is het dan iets begrijpelijker voor je.

Anne, 07-11-2011 00:44 #61
Ik weet niet wie dit artikel met zoveel moeite geschreven heeft? Maar het ``ik moet ook mijn ei kwijt`` spat er vanaf! Dat is oke natuurlijk, maar schrijf het dan niet zo neer alsof je het over een waarheid hebt. Hetgeen jij hebt meegemaakt met die `narsist` is jouw waarheid. Het feit dat jij het nodig hebt om je te profileren op deze manier (nl van die ander een ziektebeeld, in schema maken, a publiek) zegt ook een hoop over jou… Waarom heb jij dit nodig om te doen?

Nora, 05-11-2011 08:49 #60
Na te lezen op deze site vrees ik dat ik 15 jaar geleefd heb met een narcist met een alcoholprobleem. Ik ben een weduwe met vijf kinderen. De eerste 4 van mijn eerste man, de laatste (14) van mijn laatste relatie. Vanaf het begin is hij mij gaan manipuleren. Wou hij een BMW, het geld lag er, wou hij een boot, het geld lag er. Voornamelijk mijn geld. Hij was de sympathieke gast die het kon opbrengen om met een weduwe met 4 kids een relatie te beginnen. Kijk hoe tof hij wel was. Hij zorgde ervoor dat er altijd 1 van mijn kids het slachtoffer was, de slechte. Na iedere zatte ruzie, soms met geweld, liet hij me voelen wat een geweldige toekomst we hadden, die ik niet mocht opblazen door een "kleine" ruzie. Iedere keer voelde ik me de slechte.
Hij had ook enkel sex als hij er zin in had. Dan kreeg ik 's avonds de boodschap: "kom je ij morgen wakker maken?" Dan wist ik, ik moet weer even de hoer spelen. Vlug, vlug resultaat voor hem, ik was niet belangrijk. Het heeft me een heel naar gevoel gegeven ivm sex.
Ik was voor hem de hoer, de kuisvrouw en de vertrouwenspersoon. Gesprekken gingen enkel over hem. Wat hij die dag had gedaan, hoe geweldig hij wxel was. Toekomstdromen, dat waren zijn dromen.
In 2009 wou hij een nieuwe boot. Ik verkocht 2 huizen voor die boot. Ik betaal hiervoor 1300 euro schulden af. Hij is schuldenvrij. Op 3 april, na de zoveelste zatte ruzie zei mijn jongste zoon, zijn zoon, "sevens klop ik op papa". Papa vertrok toen, stomdronken met de auto. Toen heb ik beslist dat het moest stoppen. Hij woont nu sinds 3 arpil gratis aan boord. Hij laat aan iedereen zien wat voor een geweldige vader hij is, geef een feest, all-inn, voor de verjaardag van de zoon voor 14 man. Hij kan echter niet de 700 € terugbetalen die ik hem heb geleend. Ik zit in zware geldproblemen, hij niet. Nu zit het dossier bij de advokaten. Ga ik nog iets van mijn geld recuperen? Onze zoon moet twee weekenden achteréén naar zijn vader. Nu gaat het nog, papa koopt hem met restaurants, een nieuwe gitaar, een Xbox, …
Maar ik vrees dat papa altijd een slachtoffer moet hebben. Ik vrees voor mijn zoon.
Het ergste is, voor het lezen de reacties, dacht ik dat hij het niet bewust deed, het manipuleren, nu weet ik wel beter. Ik moet nu leren leven met het gevoel dat ik 15 jaar van mijn leven en het leven van mijn kinderen heb opgeofferd voor…?
De mensen uit mijn omgeving, incl 2 van mijn eerste kids, zien niet in wat voor een man hij is. Het is toch een toffe! Je hebt er toch prachtige jaren mee beleefd! Het is om zot te worden. Ik heb me voorgenomen om te blijven vechten voor mijn rechten. Contact wil ik enkel nog via mail, dan heb ik bewijzen. Ik zal zijn leugens zeker niet meer geloven!

Marcel, 31-10-2011 14:59 #59
Als sympathieke vrijgezel ben ik aantrekkelijk voor vrouwen echter is er ook een nadelige kant! ben een borderliner en daarna een narcistische vrouw tegen het lijf gelopen. De gedragskenmerken overlappen elkaar en het is ernstig te noemen als je er zelf mee te maken krijgt. Je begrijpt andere mensen daardoor beter. Het waren korte heftige verhoudingen van 3 tot 5 maanden. Leugens, ontkenningen, manipulaties diverse verslavingen en heftige ruzie's over de onderwerpen. Een goede vriend van mij heeft de narcist nu in haar ban. Hij wordt zelfs tegen mij opgezet. Kan je vertellen het heeft enorme impact op het feit dat je op diverse manieren wordt gekwetst en ze gaan ver, verder dan jij zelf ooit hebt kunnen denken in negatieve zin. Bizar gewoon. Je gaat zelf op den duur alleen maar negatief meepraten stoken en roddelen. Vrienden en familie kregen het door en hebben mij het normale relatieve denkwereldje weer naar voren laten komen. Tot op de dag van vandaag vallen ze me lastig indirekt. Mijn directe oprechte houding heeft mij zo zelfverzekerd gemaakt dat je imuum voor ze wordt. Laat je niet van de wijs brengen dat is heel belangrijk en laat van je horen dan worden ze bang en kan je jezelf van ze bevrijden. Denk aan jezelf dat doet een narcist ook!

Rita, 30-10-2011 14:44 #58
Ik heb vandaag ontdekt dat ik al jaren met een persoon samengeleefd heb die al die trekken heeft. Hij is woensdag vertrokken, na 40 j huwelijk. Ik heb alles steeds door de vingers gezien. Hij heeft mij al die jaren proberen te manipuleren. Hij heeft mij vernederd en gekrenkt. Hij heeft vanalles geprobeerd om mij te doen inzien dat ik slecht was, terwijl ik altijd voor hem klaar stond. Ik heb hem geholpen om hem van zijn drankverslaving af te helpen. Nooit was hij eens dankbaar. Ik heb dat gedurende al die jaren geslikt en verdragen. Hij heeft mij bedrogen en belogen. Maar ik begrijp eigenlijk niet goed dat ik dat nooit heb ingezien. Als er iets fout liep was het mijn schuld. Hij heeft ook alles achter mijn rug om geregeld, ik wist helemaal van niks. Hij heeft mij zelfs eens bijna in de phsyhiatrie laten opnemen terwijl er met mij niks aan de hand was volgens de dokters. Ik heb onze kinderen eigenlijk alleen opgevoed, hij was nooit aanwezig( terwijl hij eigenlijk wel in huis was) Iedereen was in zijn ogen altijd slecht. Hoe dat ik dat al die jaren heb kunnen volhouden weet ik nu nog altijd niet. Nu momenteel zit ik hier alleen in ons huis en hij zit bij een andere vrouw die hij al jaren kent. Ik voel mij echt vernederd. Nu wil hij ook ons huis verkopen, waar ik al mijn energie ingestoken heb, hij heeft er niks in gedaan, al het werk kwam op mijn nek terecht. Gelukkig heb ik de steun van mijn kinderen en familie en een paar goede buren. Ik hoop nu dat er goed uitkom want nu heb ik enkel mijn invaliditeit Als ik die brief hieronder lees komt bijna alles overeen met mijn situatie. Ik heb nu voor mezelf uitgemaakt dat ik er een streep wil onder trekken en dat ik verder wil met mijn leven en mijn kinderen en kleinkinderen. EEN NIEUWE HORIZON TEGEMOET! Voor iedereen die dit moet meemaken heeeeeeeel veeeeeeeel sterkte.

Geertje, 25-10-2011 23:58 #57
Al jaren gaat mijn huwelijk niet goed en ik ben overal de oorzaak van. Mijn dochter had het ook door en zei: hoelang denk je dit nog vol te houden? Heel langzaam aan ben ik in gaan zien dat niet ik maar hij de oorzaak van alle ellende is. Nooit is het goed wat ik doe. Alles wat ik of mijn dochter leuk vind, mogen we niet doen van hem. Daarbij komt dat hij veel drinkt. Hij kent periodes van 1 fles wijn per avond. In het weekend daarbij nog al het bier. Lang heb ik gedacht dat dat de oorzaak was van alle ellende, al het neerbuigende, afkrakende, beledigende, demotiverende…
Gelukkig denker er nog een paar met mijn mee, waarmee hij het contact zoveel mogelijk probeert te vermijden. Tijdens het alcohol gebruik in het weekend, herken ik Korsakov in zijn gedrag. Via via hoorde ik van narcisme en kwam op deze site.
Soms met tranen in de ogen las ik 'mijn' verhaal. Gelukkig, het ligt niet aan mij.
Ik heb een aantal weken geleden al actie ondernomen, omdat ik wist dat ik dit niet langer kan volhouden. Sta ingeschreven bij de woningstichting, heb een advocaat ingeschakeld en vertrek over ongeveer 4 weken naar een tijdelijke woning.
In de omgeving herkennen ze niets van wat ik zeg. Ik hoop dat de toekomst duidelijkheid gaat geven over zijn gedragingen. Stiekem hoop ik dat hij nog erger wordt en de rest van de familie de ogen opengaan, dat ze eens zien hoe mijn leven is geweest met hem.
Alles wat hij nu nog doet, zegt, of juist niet zegt, glijdt van mijn rug. Ik probeer me er niets meer van aan te trekken.
Bedankt voor deze site en alle reacties, die voor mij een grote steun zijn en mij bevestigen dat ik op de goede weg ben, door hem te verlaten. Gelukkig beseft mijn dochter ook dat ze met mij mee moet gaan.

Anneke, 08-10-2011 01:33 #56
Ik blijf het moeilijk vinden om het stempel van narcist toe te passen. De mannen in mijn leven hebben heel veel geld en daar lees ik nooit iets over. Ik denk nl dat het hebben van veel geld mensen een bepaalde vorm van macht geeft. Ik ben daar allergisch voor maar toch zit ik er maar mee. Dus mijn vraag, heeft narcisme een link naar rijkdom?

Conny, 06-10-2011 10:27 #55
Helemaal eens met schaapje, je wil niet weten waar ik overal voor uit gemaakt word. Behandeld wordt en vernederd wordt hoe ik het tolereer? 37 jaar lang, liefde. Mooi woordt maar wat een pijn kan dat doen, ik wil niet langer slachtoffer zijn en vlucht, nu het nog kan, groetjes duif

Iemand, 01-10-2011 13:34 #54
Jullie beachrijven narcisten als vreselijke mensen. Maar volgens me pysiater heb ik narcisme en ik ben lang niet zoals jullie hier beschrijven. Het is heel makelijk om elke narcist vreselijk te noemen enzo. Reactie infoteur, 01-10-2011
Deze informatie is onderdeel van de special 'kwaadaardig narcisme'. Het is niet de bedoeling om alle narcisten hier te verketteren of te veroordelen, het is slechts geschreven om te informeren.

De bedoeling van deze site is om zaken duidelijk te maken, de nuance is daarom vaak weggelaten. Elke stoornis bestaat in vele verschillende vormen, combinaties en gradaties, ook narcisme is bij de ene persoon meer destructief als bij de andere.

Iedereen kan na het lezen van de vele reacties van 'ervaringsdeskundigen' echter zelf een oordeel geven of je narcisme 'vreselijk' kunt noemen of niet.

Schaapje, 26-09-2011 13:23 #53
Een narcist is iemand die je hart verovert met de bedoeling om je ziel te verbrijzelen. De naam slachtoffer kan beter vervangen worden door prooi.

Deceuninck Stephanie, 24-09-2011 21:54 #52
Ik wou dat ik hem nooit had leren kennen, hij is de nagel aan mijn doodskist, ik ben opnieuw zwanger van ons 2de kindje, tis verschrikkelijk, al 3 jaar heeft hij mij in zijn macht, ik ga er kapot van, liefst van al zou ik er gewoon niet meer willen zijn, want ik graak nooit van deze jongen af, al 4 keer heb ik willen klacht neerleggen bij de politie voor deze jongen, 2 x voor slagen en verwondingen en 2 maal voor mentale mishandelingen en iedere keer, iedere godsnaamse keer draaid hij de politie rond zijn vinger, hij lacht mij uit, geeft me het gevoel alsof ik niets waard ben in deze wereld en geeft iedereen die ik ken een beeld van mij alsof ik een pschyiatrisch geval ben die gestoord is… echt, ik kan het met momenten niet meer aan. ik ben er ziek en kapot van en ga naar een pscholoog. zo'n mensen moeten ze opsluiten! :''''''((((

Hilde, 16-09-2011 18:41 #51
Beste Indewar en anderen natuurlijk,
Indewar je vroeg of dit soort mensen zich bewust is van het leed dat ze veroorzaken.
Ik denk wel dat ze heel goed weten wat ze doen, ze kunnen tenslotte ook heel slim en handig verbergen wat ze eigenlijk doen. Dit soort mensen vindt het gewoon fijn om een ander pijn te doen. Ze hebben waarschijnlijk zelf wel pijn (gehad), dat kunnen ze niet verwerken en dan gaan ze een ander maar óók lekker pijn doen. Dat lijkt misschien ook wel zielig, maar trap daar niet in, want je kan zo iemand niet helpen, dat kan alleen een professionele helper misschien, maar het probleem is dat deze mensen meestal niet erkennen dat ze ziek zijn, daar zijn ze te trots voor.
Ze houden doodsimpel geen enkele rekening met de gevoelens van een ander.
Ze kunnen wel heel aardig en/of zielig doen, maar dat is alleen een masker om jou weer als prooi terug te winnen. Als zo iemand echt een stoornis heeft, raak je heel erg in de war van zo iemand, want alles gaat altijd heel anders dan je zou verwachten, er valt geen pijl op te trekken. Ook met kinderen houden ze geen enkele rekening, ze houden alleen maar van zichzelf. Ik kan maar één ding aanraden blijf heel ver weg bij zo iemand. Zoek hulp als dat niet lukt. Er wordt gelukkig steeds meer bekendheid gegeven aan dit soort stoornissen.
Hulpverleners herkennen het probleem denk ik steeds beter.
Als je bij zo iemand blijft is de kans groot, dat je toch uiteindelijk de goede relatie met je kinderen kwijtraakt en er zelf onderdoor gaat, want ze kunnen zo goed manipuleren en beinvloeden, en kinderen zijn heel ontvankelijk, dat het risico heel groot is dat je eigen kinderen tegen je worden opgezet.
Het klopt Indewar, ze worden er niet gelukkig van, maar ze weten gewoon geen andere manier. Hun leven is gewoon een gemeen spel geworden en dat kan jij ze beslist niet leren om los te laten.
Zorg maar dat je zelf weer een beetje gelukkig gaat worden en dat doe je door weg te blijven bij haar en haar zo spoedig mogelijk op nieuw te beginnen.
Alle mensen die naar haar wilden luisteren en mogelijk een verkeerd idee over jou hebben, zijn niet wijzer, daar moet je maar mee leven helaas, misschien komen ze nog eens tot inzicht, vooral als ze wel contact met haar houden.
Ik ben op deze manier mijn eigen kinderen voorlopig kwijtgeraakt.
Ze zijn nu volwassen en ik hoop dat ze nog een keer gaan begrijpen, wat er eigenlijk met ze is gebeurd. Ik houd heel van ze, maar ik heb ze losgelaten.
Het doet heel veel pijn en het is het gevolg van het feit dat ik veel te lang bij zo iemand ben gebleven. Ik probeer nu anderen te helpen, dat dat hun niet ook overkomt, dan heeft het in ieder geval nog ergens zin voor gehad.
Ik zag het niet, mijn moeder was net zo, dus ik dacht dat, in het begin toen er problemen ontstonden, het allemaal aan mij lag. Ik heb er heel lang over gedaan om te begrijpen wat er nu werkelijk allemaal was gebeurd.
Ik heb nu al een lange tijd een fijne relatie met een hele lieve man, wat dat betreft kan mijn geluk niet op, dat wens ik iedereen, want niemand verdient een relatie met een zieke pestkop (narcist).
Groet en sterkte, Hilde

Indewar, 15-09-2011 16:20 #50
Beste Hilde,
Dank, dank, dank. Heel fijn om hierover te praten zowel ik dat ook met mensen doe die hier niet zoveel kennis over hebben, maar ik ga beetje bij beetje inzien hoe zulke mensen te werk gaan.
Vanmorgen weer een berichtje dat ik alle elende bij haar heb veroorzaakt en dat ze er alles aan gaat doen om mijn leven een hel te maken, heel beangstigend ook.
Ze heeft ook gedreigt dat ze aan iedereen gaat vertellen hoe slecht ik wel niet ben, terwijl ik een heel goed mens ben met normen en waarden. Alleen het idee dat zij mensen kan manipuleren om slecht over mij te denken.
Door het gedraai van haar waarheid ben ik ook anders tegen bekenden van mij aan gaan kijken omdat zij slecht over hun praatte en ik door haar gemanipuleerd ben (ongelooflijk eigenlijk dat ik zo stom kon zijn!)
Zo bizar dat mensen daartoe in staat zijn.
Dit is een hele leerzame weg en behoorlijk zwaar om hier afstand van te nemen om dat ik nog steeds het perfecte plaatje in mijn hoofd had met haar.
Zelfs haar eigen kind was/is gek van mij. Uiteindelijk wordt hij ook gedupeerd en dat doet pijn.
Maar wat mij toch bezig houdt is of ze er van bewust zijn dat ze dit doen?
Hier worden hun toch ook niet gelukkig van?

Martha, 15-09-2011 14:47 #49
Beste allemaal,

Mijn dochter is getrouwd en ligt in (V)echtscheiding met haar (V)echtgenoot.
Eerder heb ik me verdiept in het Narcisme en kom tot de verdrietige conclusie dat de man van mijn dochter aan alle kenmerken voldoet.

Mijn dochter woont momenteel bij mij al een paar maanden. Er is een tijdelijke regeling getroffen voor haar zoon die de ene week bij zijn vader is en de andere week bij mij in huis waar ook zijn moeder tijdelijk woont. Mijn dochter heeft deze beslissing genomen omdat er niet met haar man te leven was, hij maakte vreselijke ruzies in het bijzijn van zijn zoon. Als mijn dochter vraagt dat niet te doen walst hij daar over heen. Het gaat alleen om hem. Het is niet in woorden uit te drukken wat de man van mijn dochter allemaal uitvreet.
Het gedrag resulteert in: telefonisch stalken, fysiek stalken, beschuldigen, bedreigingen, grove leugens, mijn dochter op haar werk lastigvallen en haar collega's lastigvallen. Mijn dochter krijgt brieven van zijn advocaat toegestuurd met leugens over haar. Hij heeft gedreigd mijn kleinzoon naar Italie te ontvoeren. Hij zet zijn zoon in als pion in zijn strijd tegen zijn moeder. Het is werkelijk niet te bevatten wat er gebeurt. Mijn dochter is strijdbaar en samen met haar hebben we afgesproken dat we geen slachtoffer willen worden van haar man. Mijn dochter maakt zich ernstig zorgen om haar zoon van 11 jaar. Inmiddels is er een lang politierapport, is er melding gemaakt bij jeugdzorg, en niemand die ons kan helpen. Wat ze zeggen is dat er eerst iets moet gebeuren voordat ze in kunnen grijpen. Iedere dag gebeurt er wel iets en het wordt steeds ernstiger. Het gevoel van onmacht en met de rug tegen de muur staan is dan ook ontzettend groot en zwaar.
Wat mij machteloos maakt is: dat ik toezie hoe één persoon mijn dochter en mijn kleinzoon die me beide heel dierbaar zijn zo kapot maakt. Ik doe er alles aan sterk te blijnven maar merk ook dat het steeds moeilijker wordt. Maar ik blijf samen met mijn dochter vechten voor haar zoon en mijn kleinzoon en voor onszelf. Want we moeten er niet aan denken als wij de moed opgeven mijn kleinzoon overgeleverd is aan een vader die niet in staat is zijn zoon in liefde en respect op te voeden en mogelijk dan aan jeugdzorg wordt overgeleverd…?

Het is dan ook niet te bevatten dat deze mensen ongestoord zoveel mensen geestelijk en lichamelijk kapotmaken.

Ik wens iedereen die met een narcist (NPS) heeft te maken alle kracht toe en bundel jullie krachten.

Hartelijke groeten,
Martha

ps: mijn dochter overweegt weer terug te gaan naar haar huis in het belang van haar zoon.
Ze maakt zich ernstig zorgen om haar zoon. Haar man is op het moment agressief en verward. Ondanks dat mijn dochter uit het verhaal blijft is haar zoon daarvan de dupe.

Hilde, 15-09-2011 08:58 #48
Wat verschrikkelijk. Het grootste wapen van dit soort mensen is dat ze je inderdaad het gevoel geven dat je zelf helemaal fout zit. Ze draaien alles om in hun eigen voordeel.
Ik zal je een recent voorbeeld geven, dat doe ik omdat ik hoop dat je er iets aan hebt, ik wil je heel graag helpen, omdat ik na heel veel jaar ellende goed kan aangeven hoe het in z'n werk gaat. Mijn huidige echtgenoot is, net als ik trouwens, ook getrouwd geweest met zo iemand, daarom begrepen wij elkaar zo goed en leren wij (ik) nu heel snel.
Ik belde dus mijn moeder recent, het ging weer eens een uur lang alleen over haar.
Ze heeft mij een paar heel ernstige dingen aangedaan en daar wilde ik het heel graag eens met haar over hebben, zonder wrok of haat, maar gewoon om haar te laten weten dat zij mij heel veel pijn heeft gedaan. Het leek even dat zij luisterde, ik had beter moeten weten, maar ook ik trapte er weer in: Ze heeft inmiddels namelijk een brief aan een zus van mij geschreven. In die brief schrijft ze, heel liefjes zogenaamd, dat ik een hekel heb aan haar stem (volstrekt belachelijk), dat had mijn vader ook schrijft ze en dan sloeg ze altijd dicht, dan werd ze onzeker en dat doe ik ook met haar.
Ze probeert nu dus, via leugens de goede relatie met mijn zus stuk te maken.
Gelukkig gaat het hier niet om een relatie met een partner en heb ik verder geen scheiding aan te gaan, want dat trek je niet alleen met dit soort mensen.
Blijf in jezelf vertrouwen, zoek professionele hulp. Probeer de hulpverlener, ook door het geven van kleine voorbeeldjes te overtuigen van de volstrekte onredelijkheid.
Deze mensen draaien jou en iedereen een rad voor ogen.
Blijf in jezelf vertrouwen. Probeer ook heel oprecht jezelf te onderzoeken. Het belangrijkste vind ik dat je ieder geval van jezelf moet weten dat jij nooit opzettelijk en onnodig kwaad wil doen. Je mag en moet jezelf wel op een gezonde manier verdedigen. Dan KAN en MOET je in jezelf geloven. Je bent ook in de war omdat je van haar houd en eigenlijk niet van haar af wil, dat is normaal omdat dit soort mensen ook heel charmant kan zijn. Helaas houd je, als deze mensen echt ziek zijn, slecht van een lege huls.
Nogmaals zoek professionele hulp om hier mee om te gaan, dit is het begin, dat is heel goed, trap er niet meer in! Hoe sterker jij wordt hoe minder vat zij op jou heeft.
Heel veel sterkte, Hilde

Indewar, 14-09-2011 13:33 #47
Hoi Hilde,
Maar wat mij zo verward is dat ik dacht dat ik de ware had gevonden, uiteindelijk! Ik was zo verliefd dat ik werkelijk alles gedaan heb voor haar. Altijd klaar gestaan, weinig dank je wel gekregen.
Ik kreeg het gevoel dat ze echt van mij hield! Maar na een jaar kregen we wat problemen. Tijdelijk bij mij ingetrokken, na woorden dreigen om te vertrekken bij me. Ik haar weer teruggehaald omdat ik zoveel van haar hield.
Ik kreeg altijd het idee dat het aan mij lag, ik was degene die het fout deed!
Heel veel ruzies gehad, ging ze me tijdje negeren, ik contact gezocht, eindelijk weer bij haar naar binnen met een grote sorry van mij. Met haar hand over mijn gezicht en zeggen dat ze veel van me houdt, maar dat ik haar verschrikkelijk veel pijn had gedaan terwijl ik degene was die met pijn in zijn lijf rondliep.
Na 2,5 jaar besloten om te stoppen met de relatie, want ik trek dit niet meer!
Krijg ik bedreigingen van haar dat ze me aan de grond wil zien met helemaal niks? Dat dat de consequenties zijn na alles wat ik haar had aangedaan? (ik heb haar alleen maar geholpen met alles en dat was maar gewoon)
Eigenlijk na deze beslissing ben ik zeer verdrietig en aardig in de war dat ik zelf niet eens meer kan geloven wat waar is en wat niet?

Hilde, 13-09-2011 14:37 #46
Beste Indewar,
Helaas zijn narcisten niet in staat om echt van iemand te houden. Vandaag kreeg ik daar helaas nog eens de bevestiging van. Het gaat hier helaas om mijn eigen moeder. Als je maar een vraag aan haar stelt waarin een zweem van kritiek doorbreekt, is de wereld te klein en zal ze alles doen om je figuurlijk (letterlijk is te moeilijk) om zeep te brengen. Helaas ben ik de enige van acht kinderen die door haar facade heen durft te prikken. Je moet dan wel heel sterk in je schoenen staan en liefst iemand hebben met wie je hier over kan praten. Ik heb uiteindelijk zo'n partner gevonden. Mijn geluk is groot met hem en juist dat is haar een enorme doorn in het oog, dat zal ze me betaald zetten, dus vergeet het maar.

Indewar, 12-09-2011 12:19 #45
Zijn narcisten in staat om van iemand te houden? Of gebruiken ze je om hun eigen doelen te verwezenlijken?

Motormuis, 29-08-2011 11:53 #44
Ik ben ook getrouwd met iemand met NPS en zit nu middenin een 'vechtscheiding (Helaas ook met een klein kindje erbij) Het is inderdaad vreselijk… alles wat ik zeg wordt opgepakt, omgedraaid en neergesmeten… Mijn advocaat en mijn vrienden raaden me ook aan om nergens meer op te reageren. Inmiddels snap ik ook dat dat alleen maar averachts werkt.
Ook ik heb maatschappelijk werk, jeugdhulp en een advocaat ingeschakeld. Er valt eenvoudig niet te praten met die man…
Ik ben doodbang voor hem en waar hij toe in staat is… hij draait regelmatig 180 graden en is dan ineens iemand anders. Scheldpartijen en doodsbedreigingen, die hij zich zelf niet meer kan herinneren (beweert hij). En vervolgens alle redelijkheid en hoe goed hij wel niet is om toch nog energie te willen steken in een goede oplossing, bla bla…
En vervolgens weer om zich heen slaan als ook die aanpak niet blijkt te werken… Gek word ik ervan!
Mijn enige zorg is het welzijn van mijn kind (en dus dat van mezelf)… Maar hoe bescherm ik haar in vredesnaam? Hoe voorkom ik een omgangsregeling of een ouderschapsplan?!?! Ik ben ten einde raad…

Marijke Janssen, 13-08-2011 10:11 #43
Ik ben 37 jaar met een narcist getrouwd geweest, en heb 2 kinderen, ben nu aan het scheiden na heel veel gedoe, ik adviseer iedereen die met een narcist leeft, of het gevoel heeft met een narcist te maken te hebben gelijk te vertrekken en alle contact te verbreken. Een narcist maakt je geestelijk kapot het was voor mij de hel op aarde. Met behulp van maatschappelijk werk en een paar andere mensen heb ik mij staande weten te houden en gaat het mij nu redelijk goed.

Henk, 09-08-2011 11:04 #42
Ik lees dat een narcist geen lange (kan hebben) relatie heeft met een echtgenoot, maar wij de (familie) maken me dat er twee narcisten met elkaar getrouwd zijn en elkaar pushen. De dochter en haar echtgenoot zijn zo ver gegaan dat onze moeder voor de dood heeft gekozen ze is toen gestopt met eten en drinken en is overleden. Het lukt me nog niet om het hele verhaal hier te schrijven na het familie drama, maar lees hier veel en kom veel herkenbare punten tegen. Komt het wel vaker voor dat er twee narcisten een relatie hebben?

Tronic (infoteur), 06-08-2011 19:46 #41
Beste Mjon, Mooi opsomming.
1. is er een theorie die al deze verschijnselen verklaart?
2. hoe ga je dit allemaal meten?

Don, 01-08-2011 01:01 #40
Hoe ontstaat een narcistische persoonlijkheid? Ik ben bang dat ik het ook ben eigenlijk. Ik hab er kenmerken van maar die kunnen ook worden uitgelegd met hoe ik nou eenmaal ben. ik heb het syndroom van asperger en ben bijna zestien. Ik zit dus in de pubertijd wt voor de meesten de meest egocentrische tijd van hun leven is. Ik zit dan ook compleet anders in elkaar als velen. Naast asperger bevat mijn diagnose dat ik hoogbegaafd ben. ik ga ook regelmatig om met andere hoogbegaafden/aspergers, gewoon omdat ik er goed mee opschiet. Alleen hebben velen een groot ego. Ze lijken het zelf niet door te hebben en zijn niet zo dat anderen hun niets uitmaken. Vanwege asperger hebben ze het niet door. Ik weet nou wel dat ik niet zo ben, maar ik verdenk mezelf er wel van dat ik narcistisch kan zijn overkomen.

Omdat ik zo sociaal onderontwikkeld ben werd ik ook wel erg gepest. Ik geef niets meer om het soort mensen die zoiets doet. Als het ter sprake komt heb ik er dan ook geen problemen mee om het te zeggen. Ik wens ze niets toe, maar als ze dood zouden neervallen zou het mij niets doen. Ik geef daarin tegen wel erg veel om de mensen die dicht bij me staan. Ik kan erg geïrriteerd raken als ik met mensen praat die niet erg logisch denken. Dit vindt ik vreselijk want zelfs als ze gewoon aardig zijn gedraag ik me als een regelrechte eikel. Ik kan er zelfs aggressief van worden, wat ik koste wat het kost vermijdt. Ook kan ik erg kritisch zijn als iemand me probeert te overtreffen (in alles) en boor hem/haar de dan grond in.

Ik probeer het te vermijden maar ik kom steeds in conflict met mezelf. Iedereen merkt het een beetje op met wat voor een eikel ik ben, ookal bedoel ik het niet kwaad. Iemand maakte wel eens een grap over me als een narcist in ontkenning wat mij wel erg liet schrikken.

Bella, 18-07-2011 16:35 #39
Gisteren een heel goed en open gesprek gehad met dochter, waarin ik eindelijk uit kon leggen hoe mijn gevoelens zijn (geweest) in de relatie met haar vader. De term narcist niet in mijn mond genomen, merk dat veel mensen dat als een zeer negatieve benaming oppakken die ze in hun relatie met hem niet herkennen. Maar alle kenmerken en ervaringen zijn haar duidelijk met haar vader, ze is bijzonder nuchter in het doorzien van zijn uiterlijk vertoon en krokodillentranen. En beseft dat ik (letterlijk) altijd de rekeningen ervoor heb betaald, aangezien haar leven na de scheiding weinig is veranderd.

Ze begrijpt ook dat ik mijn voorwaarden stel (een nieuwe bezoekregeling die ik niet als "straf" aan haar opleg) om de leuke dagjes uit met hem en zijn nieuwe gezin niet in mijn gezicht te willen hebben ter zelfbescherming. Haar elk leuk contact met hem gun, maar niet bij mij thuis ophalen en terugbrengen.

Waarom ik het contact af wil houden, omdat ik nu volkomen eerlijk tegen haar ben geweest door zijn " mooie woorden over mij" op de juiste waarde in te vullen en ze inderdaad oud genoeg is om de minder fraaie kanten zelf al te (h)erkennen. Hij blijft haar vader, maar ze ziet hem als een groot verwend kind dat graag zijn zin wil doordrijven en is er gelukkig tegen opgewassen. Haar "sterke" en onafhankelijke moeder geeft haar de zekerheid waarop ze kan bouwen en terug kan vallen, die haar de vrijheid gunt om zich te ontwikkelen tot wie ze is en niet wie ze moet zijn, het maakt dat ze zich beschermd en vrij voelt. Eigenlijk na de scheiding meteen al duidelijk toen ze na weken al de omgangsregeling met haar vader stopte, omdat ze de mogelijkheid had om altijd naar huis te komen. En nog steeds haar vader duidelijk maakt, dat als hij haar tegen haar zin in een situatie wil dwingen ze haar moeder belt om haar op te komen halen.

Ik ben dus nu redelijk gerustgesteld dat ik haar de bescherming biedt en zij haar eigen keuzes niet uit loyaliteit maakt, maar afgaat op haar eigen ervaringen en gevoelens. En ik haar de zekerheid geef, dat ik er altijd zal zijn om haar een uitweg te geven in een (machteloze) situatie waarin ze niet wil zitten. Ook een goede les voor hem om zijn eisen en wensen in de relatie niet meer boven de hare te plaatsen. Hopelijk komt het uiteindelijk de vader-dochter relatie ten goede.

William, 11-07-2011 15:27 #38
Ik ken een 18-jarig meisje (dochter van een goede vriend van mij) dat momenteel in handen is van een 43-jarige narcist. Hij heeft haar leren kennen toen ze 14 jaar oud was en haar met charme en grootheidswaanzin (dure geleende auto's wat hij claimde als zijn eigendom, uitsmijter en groot postuur door overmatig vet) proberen te veroveren wat hem ook is gelukt. Op dit moment wonen ze samen en is zij, na anderhalf jaar te zijn opgevangen door de jeugdhulpverlening, veranderd in een troosteloos iemand, hevig bibberend, maar immer nog in de ban van haar narcist en wandelt letterlijk als hondje achter hem aan. Zelf ken ik het meisje nu drie jaar en heb aan vele mensen dit verhaal verteld totdat iemand mij een losse opmerking deed over narcisme. Sindsdien ben ik in feite geobserdeerd geraakt door het onderwerp en vraag ik mezelf af hoe ik dit meisje kan aantonen dat zij in de val is gelokt. Ik begrijp dat het voor een jong iemand te moeilijk moet zijn om een volwassen onderwerp als narcisme te begrijpen. Reeds heb ik haar in drie geanomiseerde brieven informatie toegestuurd over het onderwerp narcisme maar zij verwerpt het. Sterker de brieven worden eerst ter beoordeling gebracht bij haar narcistische vriend. Mijn vraag dan ook is of het zin heeft haar mondjesmaat bekend te maken met narcisme of dat ik dit als een verloren zaak moet beschouwen wat gezien mijn gevoelsmatige betrokkenheid moeilijk is. Toen zij van de opvang vandaan kwam en schijnbaar los was van haar narcist, kwam haar ware persoonlijkheid tot uiting als een lief, braaf en ambitieuze meid. Sinds zij terug is bij haar narcistische vriend (lang verhaal), is het alleen bergafwaarts gegaan, heeft ze van hem moeten stoppen met school en vrijwilligerswerk voor een kinderziekenhuis en lijkt het erop dat ze zijn gedrag kopieert. Gelukkig zijn er soms momenten dat ze haar twijfels uit maar worden door slim gemanipuleer weggenomen.
Ik hoop dat u mij van advies kan voorzien. Met Dank! Reactie infoteur, 13-07-2011
Mensen in deze situatie zijn vaak niet zichzelf meer en kunnen de waarheid over hun partner en hun situatie vaak niet zien. Het is moeilijk om anderen te helpen wanneer ze het probleem zelf niet kunnen / willen zien. In dit geval, denk ik dat het zelfs bijna onmogelijk is om anderen te helpen als ze niet klaar zijn om de echte waarheid te zien.

Als je mensen confronteert die in deze destructieve relaties zitten, kan het ook zijn dat ze verder van je weg glijden… Hoe moeilijk het ook is om te zien, het is dan belangrijker om naar hen te luisteren dan om veel over hun partner te praten.

Het ontbreekt ze door de destructieve relatie compleet aan zelfwaarde en beoordelingsvermogen, dus dit zijn ingrediënten waar je positief aan zou kunnen bijdragen, dmv complimentjes enz Zo bouw je vertrouwen op. Wanneer de tijd is gekomen en ze je steun nodig hebben, dan zullen ze naar je toe komen, en ze zullen dat alleen doen, als je hen niet eerst een moeilijk tijd hebt gegeven of veroordeeld hebt omdat ze in de relatie zijn gebleven.

De beste strategie is denk ik, om te laten weten dat je er altijd voor diegenen bent en dat je in de toekomst zowel praktische als emotionele steun te bieden hebt. Voor nu zijn geduld en een luisterend oor het belangrijkste, met af en toe wat subtiele hints over wat normaal gedrag is en wat niet binnen een relatie…

Daarnaast denk ik dat iedere volwassenen zijn eigen verantwoordelijkheid heeft om zijn lessen te leren, het eigen pad te volgen en het leven te leven zoals zij dat kiezen. Zelfs als we kunnen zien dat het ze beschadigd!

Bella, 05-07-2011 23:27 #37
Als "slachtoffer" is het belangrijk jezelf te helen en grenzen aan te geven. Deze site is een bevestiging en tevens een handvat om de constante twijfels aan jezelf, veroorzaakt door de aangeprate schuldgevoelens van de narcist, te zien voor wat ze zijn. En daarin sta je alleen, want de omgeving herkent de narcist niet. Ze zijn een kei in het ophouden van hun aardige en charmante imago, ik bent degene die moeilijk doet en dwars ligt. Ik verschuil me achter een diagnose, die ik zo nodig heb in mijn verwerking na 20 jaar. Een narcist openbaart zich in de relatie, maar houdt voor de buitenwereld de schone schijn op. Mijn ogen zijn geopend, wanneer gaan ogen open van de omgeving en mogelijke potentiele nieuwe slachtoffers. En hoe bescherm ik mijn puberdochter tegen de narcist, zodat de verhalen van kinderen van een narcist niet de hare worden. Waar houdt de loyaliteit op? Ze is al gekwetst door zijn egotripperij, heeft gelukkig haar afstand al genomen en woont bij mij, maar het charme offensief is begonnen. Nogal makkelijk als je de weinige tijd nu met haar kan spenderen aan etentjes, cadeautjes en andere vormen van vermaak. Ook met zijn nieuwe relatie zijn het vooral de lusten en niet de lasten die worden gedeeld, waar hij steeds met zachte drang probeert om haar bij zijn nieuwe "weekendgezinnetje" te betrekken. Mag ik mijn dochter aangeven, dat als ze deel van zijn nieuwe leven wil uitmaken het niet alleen voor een paar uur of een dagje is, maar dan terug naar een bezoekregeling van een weekend met haar vader. Het voelt nu alsof ik de "lasten" en de lusten draag van een puber, en mijn gevoelens geweld aandoe door me opnieuw schuldig te gaan voelen om haar deze voorwaarden te stellen. Waar mag ik mijn grenzen trekken? Ik wil hem niet op mijn oprit om haar een dagje mee uit te nemen en 's avonds weer terug te brengen. Reactie infoteur, 06-07-2011
Kinderen zijn van nature loyaal aan hun ouders. Ik denk dat je dochter oud genoeg is om zelf haar beslissing te nemen. Laat haar wel weten dat haar vader niet is, zoals een geestelijk gezonde verantwoorde ouder zou moeten zijn. Misschien kun je haar zelfs meer laten lezen en kennis laten opdoen over narcisme. Op die manier kan ze zichzelf beschermen.

Omdat jij de enige gezonde ouder bent, heeft je dochter het nodig om te weten dat jij er onvoorwaardelijk voor haar bent. Zo kun je haar het beste beschermen, als het weer eens mis gaat met haar vader.

Realiseer je ook goed dat de eventuele contact momenten met haar vader ook waardevol voor haar kunnen zijn! Narcistische ouders zijn niet alleen maar schadelijk. Soms doen ze in de weekends dan ook de leukste, gekste en mooiste dingen. Laat je dochter van deze ervaringen genieten!

Natuurlijk kun je als grens stellen dat je zo min mogelijk contact wilt en hem niet wilt zien. Dit is niet gemakkelijk voor je dochter maar dit is wel jouw recht op zelfbescherming. Probeer hier praktische oplossingen voor te bedenken.

J., 04-07-2011 18:04 #36
Mijn vader is een narcist. Ik ben er inmiddels wel achter hoe onverbetelijk zo iemand is. Ik weet wat krokodilletranen zijn. Vergis je niet, een narcist is een emotioneel zwart gat en zuigt al het goede uit je als je niet uitkijkt. Zelfs als mijn vader niet in de buurt is dan heeft hij nog invloed op me. Ik ben inmiddels 29 en voel me net een klein kind bij hem in de buurt. Je familie kies je niet. Ik zie mijn vader ook niet echt meer zo, het is de persoon die een paar chromosomen heeft bijgedragen.
Soms kost het me nogal veel moeite om niet aan mijn eigen normaal zijn te twijfelen. Dan moet ik wel erg diep van binnen zoeken soms. Oppervlakkig gaat het prima als we bij elkaar in de buurt zijn. Maar zodra het hem niet bevalt of frustreerd dan zie ik de lelijke bikkelharde kant. Hoe naar en hard het ook aankomt, ik blijf het heel treurig vinden want het is een afwijking van zijn kant. Eentje waarvan ik inmiddels wel weet dat het niet overgaat. Voor mijn eigen geluk (en gezondheid zelfs denk ik soms) denk ik er wel eens over om het contact totaal te verbreken. De angst dat hij zichzelf en misschien mijn moeder iets aandoet zorgt ervoor dat ik het niet doe. Eerlijk gezegd ken ik maar een persoon die zo is als hij. Af en toe herken ik trekjes bij anderen, en zelfs dan is het moeilijk in te schatten. De "kracht en macht" van een narcist zit in het subtiele, passief aggressieve, om je kapot te krijgen. Jij bent het touwtje en hij de kat die ermee speelt.
Het beste dat je kan doen is zorgen dat je geen speelbal van een narcist wordt. Stel je grenzen en laat niet over je heenlopen. Dat kan ook betekenen dat je voor jezelf kiest en zo iemand achter je laat.

Peter, 22-06-2011 11:05 #35
Een narcist lijdt aan grondige zelfhaat en is er rotsvast van overtuigd dat niemand van haar of hem houdt. Daarom isoleren ze zichzelf vaak binnen een vaste relatie. Silent treatment en weinig seks geven binnen een vaste relatie zijn kenmerkend. Ze zijn extreem bang om afgewezen worden en daarom anticiperen zij daarop. Liever anonieme seks voor hun als de ware oplossing en veel narcisten worden daarom anonieme seksverslaafden, terwijl ze binnen hun huwelijk niets of zeer weinig om seks lijken te geven. Ze willen daarmee hun partner frustreren, zodat deze zich ongeliefd en ongewaardeerd voelt.
Hun eigen minderwaardigheidsgevoel willen ze totaal aan de partner geven, zodat deze zich net zo ongeliefd en ondergewaardeerd voelt, als de narcist zichzelf voelt. Dan hebben ze de partner pas in de greep. Let wel op! Er bestaan waarschijnlijk veel meer vrouwelijke dan mannelijke narcisten. Reactie infoteur, 22-06-2011
Peter,

Het klopt wat je schrijft dat de narcist een minderwaardigheidsgevoel heeft, dit probeert hij met zijn arrogante, grootse voorkomen te verdoezelen.

Seksueel is de narcist ernstig verstoord. Dit kan zich in allerlei vormen uiten, van juist veel seks eisen binnen de relatie, met seksueel geweld tot aan geheelonthouding. Het kan zich ook uiten in pedofilie, vreemdgaan en seksverslaving.

Vooralsnog geeft de meeste literatuur juist aan dat er meer mannelijke narcisten bestaan! Waarschijnlijk komt dit omdat vrouwen eerder stoornissen zoals Borderline ontwikkelen.

Op, 11-06-2011 23:23 #34
Wat als je eigen papa een narcist is?
Ik ben vorige maand 18 geworden. Toch blijft elke seconde van men leven gecontroleerd door hem. Mijn grootste geluk is dat mijn ouders uit elkaar zijn. De week bij mijn mama kan ik eventjes ademen, alhoewel het de laatste tijd ook daar alleen maar over die klootzak gaat. Ja, een klootzak. Het is soms gemakkelijker om hem in een kotje te plaatsen en zelfs medelijden te krijgen omdat hij eigenlijk een ziekte heeft: narcisme. Ik weet nog hoe ik vroeger naar 'm opkeek, op een gezonde manier. Zoals elk kind naar z'n ouders opkijkt. Tot ik ouder werd en besefte wie hij werkelijk was… Niets dan zelfbeklag omdat hij al zo lang alleen was. "Er rust een vloek op mij". "Iedereen is tegen mij." Sinds de scheiding ging hij daten via internet en die vrouwen kwamen dan altijd naar ons thuis, moesten wij als kinderen braafjes ja knikken en supervriendelijk doen tegen die vrouw, hem ophemelen als vader. Op een avond kreeg ik de volle laag. Volgens hem had ik hem in een slecht daglicht gesteld bij een vrouw. Het was MIJN schuld dat hij niet aan een vriendin geraakte. Bovendien zou ik mijn broer en zus tegen hem op hebben gezegd. Hij zei dat ik kon vertrekken, ik was "zijn dochter niet meer". Ik ben vertrokken en dat was misschien nog wel de meest afschuwelijke tijd van mijn leven want ik wist dat men jongere zus en broer nu bij hem waren. Al snel had hij mijn grootouders tegen mij opgezet. Hij gaf er een totaal andere draai aan: ik wou naar een feestje en mocht niet van hem en daarom was ik maar naar mama gegaan. Ongelofelijk. Ik ben uiteindelijk naar hem teruggekeerd. Sinds die tijd is er niets verbeterd. Hij vind zichzelf God. Hij praat over zijn verwezenlijkingen op het werk alsof hij een groot wiskundige is. Hij vraagt voortdurend: wat vind je van mijn tuin? wat vind je van dat nieuwe lampje dat ik gekocht hebt? vind je het eten lekker? tot zien jullie mij nog graag? Komen jullie liever naar mij dan naar mama? Wanneer we twijfelen of nee zeggen blijft hij deze stomme kleine dingen vragen tot we niet anders kunnen dan ja zeggen. Mijn zus kwam ook in haar puberteit, ze is een beetje bijgekomen, uiteraard! --> een meisje in de opgroei. Mijn papa vond haar te dik. Al lachend: "Je bent precies zwanger", of 'nee je mag dit niet drinken daar zitten te veel calorieën in. Hij zei dat hij het alleen maar deed om haar te beschermen en dat ze het niet zou maken in het leven als ze dikker werd (mijn zus zit op een kunstschool). Bovendien vind hij dat je geen respect kan opbrengen voor dikke mensen. ik was dit zo beu en ben tegen hem uitgevlogen. sindsdien zegt hij het gewoon niet meer in mijn bijzijn, hij doet het heel stiekem en subtiel. Hij heeft zelfs aan mijn vriendje gevraagd of hij haar niet te dik vond, hoe ziek is dit? Mijn zus gaat er aan kapot. Ze is een heel fragiel en verlegen meisje en durft geen woord tegen mijn papa in te brengen. Mijn broer was vroeger zijn lievelingetje, maar onlangs moest hij naar papa voor uitleg te vragen over wiskunde, hij kwam al wenend en schreeuwend terug bij mama thuis terwijl hij met deuren sloeg: ik wil papa dood. Ik koop later een geweer en ik schiet die dood. Ik haat papa"…
Ik heb hem nog NOOIT zo gezien. Papa had hem zo hard vernederd en verstikt. Dingen die hij trouwens al tegen mijn broer van 12 heeft gezegd is dat vriendschap niet bestaat, en op zijn verjaardag zei hij: ik zou er beter een einde aan maken.
Mijn zus praat met iemand op school over de problemen thuis en deze mensen hebben vorige week mijn mama opgebeld. Ze hebben gezegd dat ze dit als een zware vorm van kindermishandeling zien en dat ze moet zorgen dat wij daar weg kunnen. Mijn mama wil dit wel, maar weet ook niet wat de gevolgen zullen zijn. Ik persoonlijk denk dat hij ons eeuwig zal blijven terroriseren en dat het nog erger zou worden wanneer we voorgoed bij ons mama gaan wonen. Hij heeft iedereen in zijn macht, ik weet niet meer wat ik moet doen… Ik ben nu bij hem en het voelt alsof ik 1m² heb om adem te halen. Hij is zopas ontslagen en is ALTIJD thuis: dit betekent nog meer controle over ons allemaal. Hij geeft praktisch commentaar op wat we op onze boterham doen. Hij is zeer perfectionistisch, flipt als er 1 verschillend bord van de anderen op tafel staat, kan kwaad worden om niets en kan zeer agressief worden… Nu heeft hij ook een vriendin. Ik dacht dat het hiermee ging verbeteren maar integendeel: hij wil zich voordoen alsof we een perfect gezinnetje hebben… Ik kan mijn mond niet houden, dit gaat escaleren, ik voel het… Ik wil hier weg maar ik zie geen uitweg.
Ik heb lang getwijfeld om dit te versturen en ik zou nog zo veel over hem kunnen zeggen, maar eigenlijk verdient hij het niet dat er zo veel 'aandacht' naar hem gaat…
Wanneer er mensen zijn die raad weten of die hetzelfde hebben meegemaakt, ik kan alle hulp gebruiken… Reactie infoteur, 12-06-2011
Windey,

Bedankt voor je verhaal.

Het is een lastige situatie waar je in zit. Als eerste, besef dat je het recht hebt om voor jezelf te kiezen! Je hebt ook het recht om je broer en zus te beschermen.

Uit je verhaal kan ik opmaken dat je vader geen verantwoordelijke ouder voor jullie is. Hij zou dan ook die verantwoordelijkheid niet langer mogen krijgen. Niet van jou, niet van je moeder en niet van de hulp instanties.

Jullie beseffen gelukkig al, dat zijn invloed destructief is voor jullie allemaal. De volgende stap is om zijn destructiviteit in te perken. Geef hem geen controle meer. Dit zal waarschijnlijk niet van de een op de andere dag lukken, ga omzichtig te werk, het is een proces, maar je kunt het doen!

Het is nooit verstandig om dingen te laten escaleren bij een narcist, hiermee maak je het vaak alleen maar lastiger voor jezelf. Dit is meestal gewoon een machtsspelletje van je vader, maar het kan je gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen erg verzwakken. Laat het dus niet gebeuren! Laat je vader weten dat het niet OK is om je lastig te vallen en dat je niet ingaat op de trucs waarmee hij je probeert te bespelen. Antwoord zonder emotie, verlies je geduld niet, wordt niet kwaad, want daar is hij op uit.

Handhaaf gezonde grenzen ten opzichte van je vader. Betrek hem niet bij je persoonlijke leven en blijf uit zijn leven. Het maken van deze mentale verschuiving is soms moeilijk, maar als je eenmaal deze beslissing genomen hebt om niet langer hem de controle te geven, dan is het een stuk eenvoudiger.

Uiteraard blijft er altijd een verbinding. Het is een kwestie van vasthouden aan een bijna zakelijke relatie en niets anders dan dat. Je hebt het recht om je persoonlijke privacy en vrijheid te beschermen.

Je zult het nodig hebben om je hart te luchten. De steun van anderen of professionele ondersteuning kan je helpen bij dit proces, plus het geeft je alternatieve manieren en mogelijkheden om de onvermijdelijke stress van het omgaan met je vader te verwerken.

Veel kinderen die dit meemaken hebben hulp nodig om de problemen op te lossen. Dit vereist allereerst ook een goede relatie met jezelf, waarin je de ware kern van jezelf ziet; je bent een mooi mens die gezien mag worden!

Help!, 30-05-2011 12:06 #33
Ik ben zo vreselijk in de war. Ik denk dat mijn partner een narcist is, maar misschien zit ik mis en ik wil hem zeker geen onrecht aandoen. Misschien ben ik wel de narcist. Ik dacht een empathisch, goed en liefdevol persoon te zijn (dat zal een narcist ook van zichzelf zeggen), maar ik ben tegenwoordig zo hard aan mezelf aan het twijfelen, ik weet niet meer wie ik ben, misschien heeft mijn partner wel gelijk in wat hij over me zegt, maar zie ik het niet in door mijn narcisme. Als ik zo aan't nadenken ben, hoor ik telkens weer een stemmetje dat zegt dat ik mezelf geen onrecht moet aandoen door zo te denken, dat ik de waarheid wel weet. Maar wat is dat stemmetje? Kan ook een narcistisch stemmetje zijn. We zitten binnen onze relatie is meerdere vicieuze cirkels die aan elkaar hangen, en het wordt alsmaar erger. Ik dring niet tot hem door. Maar misschien denkt hij net hetzelfde? Ik ben hier totaal aan het doordraaien en wartaal uit aan het slaan. Ik weet het allemaal niet meer. Help… Reactie infoteur, 02-06-2011
Zeer waarschijnlijk is er niets mis met je, behalve dat je het ongeluk hebt betrokken te zijn bij een gestoorde man die je mishandeld en misleid. Het is niet normaal dat een andere persoon die je heeft toegezegd om lief te hebben je het leven zo moeilijk maakt.

Besef dat er veel mensen zijn die in de war raken van een narcist, zelfs slechts na korte tijd in zijn aanwezigheid. Wat je beschrijft is iets wat we 'spiegelen ' noemen. De narcist projecteerd zijn eigen gedrag op de ander om zo zijn eigen tekortkomingen te verberegen. Om aan te tonen dat er niets mis is met je, maar dat hij het is, kun je hulp inschakelen via je huisarts en eventueel in therapie gaan.

Lonneke Crompvoets, 31-03-2011 14:59 #32
Ik moest van mijn hulpverlener me verdiepen in hoe om te gaan met een narcist. Ik ben gaan googelen en kwam hier terecht. Mijn mond viel open toen ik het artikel las. De professionele hulpverlening heeft mij 6 jaar geleden toen de relatie met de vader van mijn kinderen ten einde liep verteld dat mijn ex een narcistische persoonlijkheidsstornis had. Ik heb me er nooit in verdiept om dat ik zelf te kampen had met een lichte vorm van borderline met alcoholmisbruik en zelf opgenomen was. Hij heeft mijn leven sinds de scheiding continue proberen te ruineren. Hij bedreigt en manipuleert me al jaren en deed mij geloven dat ik overal schuld aan had. Het ergste is dat hij zo overtuigend liegt en mensen inpalmt dat iedereen hem gelooft en mij niet. Toen ik opgenomen wer na de scheiding zijn de kinderen voor 3 maanden naar hem gegaan na de opname zouden ze door de jeugdzorg weer bij mij komen. Dit accepteerde hij niet en hij zei mij steeds ïk ga jouw leven kapot maken jij zult de kinderen nooit krijgen" nou zo gezegd zo gedaan, hij was zo machtig dat ik bang voor hem was hij maakte mij tot een bang klein musje.Hij probeerde mij continue aan het drinken te krijgen door valkuilen voor mij te creeren, wat ook lukte.
Sinds een jaar ben ik gaan knokken om onder zijn macht uit te komen. Toen hij vorig jaar toestemming van mij nodig had voor nieuwe identiteitskaarten vooor de kinderen aan te vragen om naar het buitenland te gaan heb ik niet mee gewerkt en dat heb ik geweten. Ik heb gezegd dat hij in de zomervakantie moest gaan omdat mijn kinderen leerplichtig zijn.Dit acccepteerde hij niet hij wou de week erop vertrekken en als ik niet mee naar de gemeente ging om toestemming te geven kreeg ik een kogel door mijn kop. Ik heb niet getekend en vervolgens kreeg ik van hem de kinderen de rest van mijn leven niet meer te zien zij hij. Ik was bezig met de advocaat voor een omgangsregeling via de rechter, maar daar moest ik lang op wachten. Vervolgens heb ik 6 maanden mijn kinderen van 5 en 8 niet meer gezien. Alles wat hij in zijn kop heeft moet gebeuren en hij houdt met helemaal niemand rekening. Hij heeft zo'n sterke tunnelvisie hij ziet alleen zij eigen wil en niet wat hij daarmee aanricht.Hij heeft ook de kinderen ernstig emotioneel mishandeld om ze in het spel te zetten voor een handtekening van mij te krijgen. Hij heeft op de gemeente een valse handtekening van mij gezet en toch nieuwe identiteitskaarten gekregen en is stiekem zonder mijn toestemming onder schooltijd naar het buitenland vertrokken, daar kwam ik weken later pas achter. Ook heeft hij een vals document op de school van mijn kinderen afgegeven. Hij bedreigt en manipuleert me al sinds we uit elkaar zijn. Vorig jaar vond ik dat het tijd wordt om de controle en macht over mijn leven niet meer uit handen te geven. dat hebben ik en de kinderen moeten bekopen met het feit dat hij de kinderen 6 maanden de moeder heeft onthouden en ik mijn kindjes niet gezien heb, dat was een hel.
Nu lees ik op het internet dat je een narcist nooit moet tegen werken en hem de hemel in moet prijzen, maar hoe moet ik dat doen als hij de toekomst van mijn kindjes naar de klote helpt. Dit is zo moeilijk hij wil niet mee werken aan een omgangsregeling( ik heb wel via de rechtbank een omgangsregeling en volgende week heb ik het hoger beroep voor hoofdverblijfplaats) of coouderschap. Hij heeft maar een ding in zijn hoofd dat hij moet winnen en het welzijn van de kinderen interesseert hem niet en daar ga je als moeder aan kapot. Hij denkt niet na over de gevolgen.Alles moet gaan zoals hij het wil, hij kan niet communiceren alleen maar schreeuwen. Ik ben bang dat hij gevaarlijk wordt als ik hem zijn zin niet geef en tegen hem in ga Heeft iemand ervaring met het feit hoe je tegen iemand met een narcistische ps moet praten om hem rustig te houden. Hij zuigt me al 10 jaar lang helemaal leeg en heeft de laatste 5 jaar van mijn leven verwoest. Hij heeft altijd gezegd : je zult de kinderen nooit krijgen, ik eis volgende week op de rechtbank een onderzoek van de kinderbescherming. Ik ben er bang voor hoe hij reageert als dadelijk ales boven de tafel komt, want ik heb overal bewijzen van en alle telefoongesprekken van vorg jaar met hem en de kinderen opgenomen waarin hij me steeds bedreigd chanteert en manipuleert. Mijn kindjes zitten daar nog en hij zal het nooit accepterern als de kindjes weer bij mij zouden komen wonen. Ik ben bang voor wat hij dan gaat doen.Ik heb op google de checklist gedaan voor nps en hij scoort er van de 21 18 positief. Hoe kan ik met zo iemand omgaan zodat de veiligheid van mij en de kinderen beter gewaarborgd is? Want ik zal de rest van mijn leven met hem te maken hebben want hij is de vader van mijn kinderen.
Waar ik ook heel erg tegen aan loop dat elke instantie, kinderbescherming, jeugdzorg, politie AMK veiligheidshuis allemaal in zijn leugens trappen hij komt overal mee weg en alles is mijn schuld. Niemand gelooft me behalve de proffessionele hulpverlening die hem 6 jaar geleden in behandeling hebben gehad voor zijn cocaine verslaving en die me toen verteld hebben dat hij een NPS had. Na 2 weken is hij de behandeling gestaakt en hij zegt dat hij geen problemen heeft want hij is gelukkig. Dat hij gelukkig is, is omdat hij alleen maar aan zichzelf denkt en alleen maar voor zichzelf zorgt. Hij heeft een levensgrote spiegel in de woonkamer tegenover de bank staan waarin hij zich de hele dag kan bekijken en waarvoor hij traint met zijn gewichten. Ik ben zo gefrusteerd door al het gelieg van hem en dat iedereen er ook nog in trapt. Hij liegt met zoveel gemak en overtuiging dat iedereen het gelooft. Heeft iemand uit ervaring tips voor mij? voor de toekomst van mij en mijn kindjes?

Katrien, 24-03-2011 13:31 #31
Ik ben blij met deze uitleg. Jaren een vriendin gehad die me werkelijk, zoveel energie kostte dat ik er afgelopen jaar een eind aan onze vriendschap, heb gemaakt. Deze vrienschap, alles moest op haar manier, en anders niet, ook erg achterdochtig. Maar ik vind hier alleen maar reacties van mannen, die narcistische persoonlijkheid hebben,
komt het dan zo weing voor bij vrouwen? Reactie infoteur, 26-03-2011
In de toelichting bij de special staat:
In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen.
De literatuur beweert ook dat NPS relatief zeldzaam is, het treft naar schatting 1% van de bevolking. Het probleem, zoals de psychologische literatuur zelf toegeeft, is dat het niet in de aard van de narcisten ligt om toe te geven dat ze een probleem hebben of om professionele hulp zoeken. Gezien dit feit, heb ik alle reden om te concluderen dat de statistieken in de literatuur verdacht zijn. De eenvoudige waarheid is, dat we niet echt weten hoeveel personen met NPS er onder de bevolking leven, noch dat we weten hoeveel ellende NPS aanricht.

Nobody, 14-03-2011 19:53 #30
Bedankt voor deze uitleg. Het heeft me inzicht gegeven in de relatie waar ik 3 jaar geleden ben uitgestapt na een lijdensweg van verschillende jaren. Sommige dingen in de artikelen zijn zo herkenbaar dat het lijkt of ze uit mijn leven zijn geplukt. Het zal me ook helpen om mijn dochter van 17 te wapenen tegen haar vader. Want zij is nu het volgende slachtoffer. Daar voelde ik mij gigantisch schuldig over. Schuldgevoel was sowieso een van de vaste gegevens van de relatie. Maar door wat ik nu leerde besef ik maar al te goed dat ik me niet schuldig moet voelen. Mijn taak is nu mijn dochter te behoeden voor dezelfde valkuilen als die waar ik zo naief ben ingetuimeld.
We hebben ook een zoon van 19 en blijkbaar is die beter gewapend tegen zijn narcistische vader. Ik bedenk net dat hij misschien zelf ook wel meer dan gemiddeld narcistische trekjes heeft. Alleszins heeft het lezen van de artikelen mij een pak verder geholpen in mijn helingsproces. En het heeft me toch weer een klein stukje van mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen terug gegeven.

Anke, 26-02-2011 15:18 #29
Ik ben getrouwd geweest met een narcist. Deze man beseft echt niet wat hij mij, mijn familie en zijn familie aan doet. Hij kent totaal geen schuldgevoel, in zijn ogen zijn wij allemaal fout en egoistisch.

Toen ik hem leerde kennen leek hij zo zelfverzekerd, bertouwbaar en bgripvol, helaas veranderde mijn droom een maand na ons huwelijk. Het huwelijk bestond alleen nog maar uit chanteren, manipuleren, begreigen, fysiek en geestelijk geweld. Wat ik ook probeerde, zelf relatie therapie, alles zonder resultaat, mijn ex man was van duidelijke mening, dat ik dgene was die ziek was en geen respect had voor de medemens.
Na veel verdriet, twijfels en onzekerheden heb ik na tien maanden huwelijk de knoop doorgehakt en gekozen voor mijn veiligheid en dat van ons kindje (wat bij vele ruzies en vechtpartijen aanwezig is geweest).

Ik heb hier een zware klap van gehad, het is moeilijk om daarna nog alle leugens die over je verteld worden langs je heen te laten gaan en gewoon verder te gaan met je kindje (waar hij ook geen aandacht voor heeft). Wat ik nu wel ervaar is rust en velossing uit een web waar ik dacht nooit meer uit te komen.

Geloof een echte narcist, gaat ook niet op internet toegeven dat hij een narcist is, deze mensen willen of kunnen niet naar zichzelf kijken, ze zullen er nog niet oever lezen of ze porjecteren het hele narcisme op hun partner of andere mensen die dichbij staan.

Serieus, 20-02-2011 00:03 #28
Mijn vrouw denkt dat ik narcistisch ben. Ik ben blij dat ik hier wat in verdiept heb. Het zou goed kunnen dat ik narcisitisch ben en ik schaam me diep voor wat ik haar onbewust heb aangedaan. Dat ik me in narcisme verdiep en me realiseer dat ik narcisitisch ben en me ook nog schaam voor wat mijn narcisme teweeg brengt, zou volgens de blog inhouden dat ik niet narcisitisch ben. Maakt me niet uit, ik wil namelijk wel veranderen! Ik lees ook dat narcisten niet zullen veranderen. Is dit echt zo of is er wel een oplossing? Ik heb geen zin mijn omgeving nog meer verdriet te doen. Reactie infoteur, 20-02-2011
@ Serieus,

voor een echte diagnose kun je het beste naar een specialist gaan. Besef daarnaast dat iedereen narcistische trekjes heeft.

Wat je schrijft klink niet erg narcistisch, gezien je zelf zegt te wilen veranderen en onderzoek doet.

In mijn blog narcisme voor dummies staan een aantal testen die jij, je vrouw, of jullie samen zouden kunnen doen om meer inzicht te krijgen.

Ga voor de test naar:
http://narcismevoordummies.blogspot.com/2011/01/test-is-mijn-partner-een-narcist.html

Succes!

Johan, 18-02-2011 22:28 #27
Opvallend is het dat narcisme zo negatief word neergezet. Persoonlijk heb ik bepaalde symptomen die hierboven genoemd worden. Het verbaasd me dan ook niet dat vele (niet alle) reacties die ik lees, vaak voortkomen van personen die op wat voor manier dan ook gekwetst zijn en "toevlucht" zoeken in het feit dat de ander een narcist is.

Ik ben zelf bestempeld als narcist, dat komt hard aan. Diepere research leert dat narsicme iets heel breeds is, maar goed ieder zijn eigen mening en eigen heling. Wel denk ik dat de verwijzing naar een bepaalde blog over narcisme niet juist is.

Verder wens ik iedereen al het goede en wil als laatste toevoegen aan een ieder die dit leest, laat je niet door je eigen emotie oordelen over de emotie van een ander, dit heb ik zelf ondanks geleerd en dat werkt echt. Reactie infoteur, 18-07-2011
@ Johan,

deze special heet niet voor niets; 'kwaadaardig narcisme' en dat valt niet positief te beschrijven.

Niemand zoekt hier zijn "toevlucht", maar men is opzoek naar informatie en bevestiging van wat hen is overkomen. Narcisme mag dan breed zijn, maar binnen een relatie komt het uiteindelijk altijd op hetzelfde neer, het is destructief voor de ander!

Bagatelliseren van kwaadaardg narcisme is iets wat al veel te veel in de maatschappij gebeurt, terwijl het echt levensgevaarlijk kan zijn!

Tom, 17-02-2011 06:57 #26
Je teksten bevatten veel informatie waar getuige de reacties mensen wat aan hebben.
Ik heb zelf lange tijd een relatie gehad met iemand die BPS kenmerken heeft.
Zelf herken ik me in een aantal kenmerken van de NPS.
Wel valt me op in je teksten dat je veel oordeelt en gedrag voorziet van labels als 'sneaky' etc.
Ook ontbreekt het niet aan stelligheid. En is het wel erg zwart wit.
Maar veel van het disfunctionele en problematische gedrag komt ook voort uit onvermogen.
Ik wens iedereen die in destructieve patronen gevangen zit, veel sterkte en wijsheid. Reactie infoteur, 17-02-2011
@Tom,
dank voor je reactie.

Ik ben het met je eens dat het disfunctionele / schadelijke gedrag voortkomt uit onvermogen en onbewustheid. Het is een gebrek in de hersenen.

Deze teksten zij bedoeld om de dingen duidelijk te maken. Labels zijn daarom in dit geval erg van toepasssing omdat het gedrag steeds hetzelfde is. Het is dan ook met opzet zo zwart/ wit neergezet om ogen te openen.

I., 08-02-2011 14:48 #25
Lieve D. dit zwarte gat maken we allemaal door en is inderdaad heftig, maar ga er doorheen want aan het einde van dat zwarte gat schijnt de zon. Je bent jezelf kwijtgeraakt door inderdaad alles op te geven, net als ik en alle andere vrouwen. Verwar het niet met liefde van die persoon, ze hebben alleen zichzelf lief en zullen nooit veranderen. Ook ik heb die tijd gehad, dat ik dacht dat hij bij zijn nieuwe vriendin wel weer de leuke verliefde vent zou uithangen. Waarom niet meer met mij? Maar ze moeten zichzelf superieur voelen in een relatie, er is geen ruimte voor andermans behoeften. Ga weer van jezelf houden, lees en praat met medeslachtoffers en ga beseffen dat het niet aan jou of jouw gedrag ligt waarom hij vreemdgaat. Mijn ervaring is, dat het de constante behoefte van een narcist is om de leegte in zichzelf te vullen met bewondering en aandacht van anderen, anders voellt hij geen bestaansrecht. Zolang hij weet dat jij die rol voor hem blijft vervullen, zal hij je persoonlijkheid, je eigenwaarde en je leven blijven bepalen. Er lopen echt mannen rond die onvoorwaardelijk van je zullen houden, je de ruimte bieden in een relatie om jezelf te kunnen en mogen zijn. Mijn ervaring is ook, dat als je jezelf openstelt voor nieuwe contacten en oude contacten herstelt, het een kwestie van tijd zal zijn voordat je ook je eigenwaarde weer terugvindt. Dat je versteld zult staan hoeveel mensen om je heen begrip voor je verdriet zullen hebben, maar ook je zullen helpen weer overeind te krabbelen. Ik zit ook nog in de krabbelfase, maar ben door alle informatie over NPS opgehouden om mezelf af te vragen waaraan ik het heb verdiend om zo gekwetst en vernederd te zijn door hem. En hij blijft het proberen door met zijn vriendin aan zijn arm te verschijnen waar ik ook ben, want o zo belangrijk om mijn reactie erop te peilen. Recht je rug, maak jezelf mooi en glimlach, ook al sterf je een beetje van binnen. Praat erover met lotgenoten om je daarmee te steunen, maar geef hem geen stok meer om je te slaan en houdt elk contact met hem buiten de deur, hoe moeilijk nu ook. Gebruik de energie die daarmee vrijkomt voor jezelf en voor je het weet zijn de rollen omgedraaid, ben jij de mooie sterke vrouw die hij voor altijd is verloren. Zijn verlies.

Ikke, 04-02-2011 02:05 #24
Bedankt voor alle uitleg hier over dit thema. Er is nu heel veel duidelijk geworden
We hebben er een storm opzitten met een persoon met deze stoornis. Niets raakt hen dus. Over de jaren heen zijn nu vele puzzelstukjes samengevallen.
Liegen, eisen, altijd moeten klaarstaan, schuldgevoel opwekken als je op hun, eis niet kunt ingaan, en charmeren.
Na een vlammende ruzie ging de persoon door met eisen zonder schuldgevoel ( er zijn dingen gebeurd en gezegd waar ik mij voor heel mijn leven ga schamen dat ze gebeurd zijn)tegenover ons. dan eindelijk andere mensen beginnen inzien dat er iets 'niet klopt'.
We moeten met die persoon verder. Het enige wat ons helpt, want het gebeurde in 2010, is tegen diens verwijten en hoogmoed, is negeren.Wat je ook naar je kop krijgt. want wat zij doenis JOUW beschuldigen wat ZIJ doen, namelijk manipuleren.
Bij mij gaat het maar om iemand van de schoonfamilie, gaat het om een partner, vanuit mijn perspectief zou ik zeggen, respecteer jezelf, laat je niet kleineren, pak je koffers. Als het voor mij al zo traumatisch was, is dit voor een partner onleefbaar. Sterkte en begrip voor de slachtoffers ervan. Om dit te begrijpen moet je het mee gemaakt hebben

D., 20-01-2011 21:10 #23
Danku u wel voor het berichtje terug. Eerste keer dat ik erover praat. Wat mij dus gek maakt is dat ik dus zoveel heb opgegeven, zoveel voor hem gedaan.en dan toch zo slecht behandeld. En elke keer denk ik dat hy voor ander wel goed zal zijn dat zei hij ook altijd. Dat maakt me gek. Waarom een ander wel en ik niet? Met wie kan ik praten ik voel me echt alleen. Reactie infoteur, 20-01-2011
Je bent niet alleen! Bedenk dat er hulp beschikbaar is. Lotgenoten, fora en groepen, zitten vol met sterke, intelligente, begripvolle vrouwen die proberen los te breken van een relatie met een narcist. Zij weten wat het is om 'In de Ban' te zijn en / of eruit te komen en te blijven, zij weten wat je doormaakt!

Het is belangrijk dat je mensen vindt, die begrijpen wat het is om slachtoffer te zijn. Die snappen waarom je voor hem op hetzelfde moment zowel intense gehechtheid en afkeer hebt. Die zien dat je symptomen anders zijn en waarom je binding met deze man intenser was dan met enig ander mens.

Er zijn veel ondersteunende en sterke vrouwen te vinden op de volgende links:

http://nps.bbforum.nl/

http://www.partnermishandeling.nl/

http://narcismevanfamilielid.web-log.nl/narcisme/2008/03/forum-over-narc.html

Dit zijn allemaal sites voor lotgenotencontact, er zit geen professionele hulpverlening.

Ga voor professionele hulp naar je huisarts en overleg met hem welke hulp het beste bij je past.

Besef dat een narcistische persoonlijkheid in de hersenen zit, onbehandelbaar is en dat hij dus ook bij een ander nooit zal veranderen!

Zoek lotgenoten die het begrijpen!

D., 18-01-2011 12:04 #22
Zo als ik dit zo lees schrik ik heel erg… Ik kom uit een relatie die bijna 5 jaar duurde, en deze jongen voldoet eigenlijk echt aan elk punt die er beschreven staat. Wat ik het ergste vind, is dat er van mijn gevoel van eigen waarde gewoon niks meer over is. Ik heb helemaal geen zelfrespect meer, ik slaap slecht, acteer dat het goed met me gaat terwijl ik tegen mijn tranen vecht.

Hij was zo extreem jaloers, ik moest altijd naar de grond kijken van hem als ik naast hem liep ik mocht nooit mijn blik afwenden. Ik keek zo diep naar de grond maar alsnog kon hij brullen dat hij zag dat ik stiekem naar andere keek. Nou, geloof me als ik zeg dat ik echt alleen hem zag staan en verder niemand. Mijn vriendinnen waren volgens hem allemaal sletten, dus gaf ik ze maar op want hij wist wat het beste voor mij was, mijn telefoon werd meerdere malen gecheckt op smsjes of telefoontjes van andere jongens (wat ik nooit had) ook had hij mijn wachtwoord van msn etc. maar ik mocht noooit in zijn telefoon kijken, of op zijn msn dat wat uit den boze.

Ik moest hem maar op zijn woord vertrouwen, nou dat heb ik geweten. Nu gaan vast veel mensen mij heel dom vinden maar.hij ging echt heel erg vaak vreemd, ik overdrijf denk ik niet als ik zeg dat hij sowieso per maand keer vreemdging. Ik kwam er bijna altijd achter, ging kapot en huilde. Ach zei hij dan, ik hou alleen van jou! Een man mag vreemdgaan dat is de natuur maar hij houdt maar van 1 vrouw en dat ben jij voor mij. Hij had me zo gehersenspoeld dat ik dit echt ging geloven, maar ik moest het niet wagen met een jongen te praten dan volgde er echt klappen dan bezorgde hij me wel een bloedneus of blauw oog. En dit was natuurlijk mijn schuld ik had het op mezelf afgeroepen.

Als ik gewoon een fatsoenlijke meid was dan hoefde hij me niet zo te behandelen. Wij konden elkaar gratis mobiel bellen, en als ik bijvoorbeeld in de bus zat dan moest hij altijd meeluisteren dan belde hij en moest ik aan de lijn blijven hangen net zolang tot ik thuis was. Ik moest krampachtig naar de grond kijken want ik was doodsbang dat bijvoorbeeld een oude (mannelijke) klasgenoot me zou groeten en dan had ik weer een probleem. Ook al praatte ik met niemand, dan smste hij alsnog praatte je nou met iemand? wie is die jongen? Ik moest alles voor hem opgeven, ik moest er altijd voor hem klaarstaan. Ik maakte toen hij nog op school zat maakte ik zijn verslagen, ten koste van mijn eigen studie en stage. Als hij geldproblemen had ik was de eerste die hem te hulp schoot, ik was er altijd voor hem. In september 2010 escaleerde t, hij was voor echt de zoveelste keer vreemdgegaan, hij had mij gebeld terwijl hij met t meisje nog in bed lag en ik ontplofte.

Hij smeekte me, zou echt veranderen ik was alles voor hem! maar ik kon niet meer.na een tijdje gaf hij het op en begon ik weer contact te zoeken omdat ik me zo eenzaam voelde, ik had niemand meer leefde in mijn eigen geisoleerde wereld. wat bleek? Hij had al weer een ander. En dit meisje was zoveel beter, dit meisje zou hij heel goed behandelen dat wist hij gewoon! Ik ging toen keer met een andere jongen naar de film, ik vond deze jongen niet leuk en mijn ex kwam hier achter. Ik was een hoer, ik had alles verpest ik was een slet die dood mocht hoe durfde ik met een jongen naar de film te gaan?

Nu speelt hij weer al maanden een spelletje en ik laat het toe.ene keer belt hij dat hij me zo erg mist dat ik zijn ware liefde ben en andere keer hoor ik weer niks. Gisteren belde hij om te zeggen dat het uit is met het meisje, omdat ze saai was, amper emotie toonde en toen hij zei dat ze kon opflikkeren ging ze gewoon weg en daarbij zei hij: 'terwijl ik van jou ben gewend dat je achter me aanloopt dus dat had ik nu ook verwacht van haar'.

Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik zit in een zwart gat soms wil ik het liefst met de auto naar het spoor rijden en er een einde aan maken. Van het vrolijke meisje wat ik ooit was is niks meer over, ik ben niets meer waard voor mezelf niet, ik haat mijzelf meer dan hem.

Ik hoop toch dat ik hier ooit uitkom maar ik zie de toekomst maar erg somber in.

Succes allemaal, liefs D. Reactie infoteur, 19-01-2011
Ik maak me zorgen over de emotionele pijn en onrust die je nu meemaakt. Je moet je realiseren dat deze pijn moet 'stoppen', vind je niet?

Je hebt het recht om te negeren wat ik zeg. Ongeacht wat jouw keuze is, maar laat me je waarschuwen dat wat ik te zeggen heb je waarschijnlijk niet leuk zult vinden…

Eenzaamheid is niet fataal, maar deze relaties vaak wel. Hij heeft je zelfvertrouwen afgebroken, steeds opnieuw gekwetst, genegeerd, dagelijks gemanipuleerd, gehersenspoeld enzovoorts en dit alles zonder een greintje gevoel voor jou.

Het zal allemaal weer opnieuw gebeuren. Zijn charmeoffensief is nu weer even begonnen, maar hij heeft niet de structuur om dit erg lang vol te houden. Vergeet niet dat NPS een aandoening is, waardoor dit is hoe hij is. Hij vertoont gedrag dat gewoonweg niet deugt, nu niet, morgen niet, nooit niet!

Het is eigenlijk heel simpel, je bent wat ze noemen “Narcistisch Voedsel” in de vorm van aandacht. Jij bent zijn drug en hij is een junkie. Hij is verslaafd aan aandacht, aandacht en nog 's aandacht. Door 'de Ban' waarin je verkeerd, zie je niet dat het weer een en al misbruik is. Dat is wat hij doet, wat hij altijd gedaan heeft en altijd zal blijven doen.

Wanneer je mentaal en verbaal wordt mishandeld en als je maar vaak genoeg wordt gezegd dat je slecht bent, niet functioneert zoals het moet, of zelfs dat je gek bent, dan zijn dat dingen die ingebed worden in je geheugen.

Als het misbruik lang genoeg aanhoudt, overschrijven deze onrechtmatige beweringen je waarheidsgetrouwe, realistische impressies van jezelf en blijft er in je geheugen iets hangen, waardoor je ook jezelf gaat zien op een vernederende, negatieve en kwetsende manieren. Dit is in strijd met de positieve energie van de ziel, met als gevolg dat je ziel signalen geeft dat er iets mis is door depressie, angst en lichamelijke ziekte.

Wat me zorgen baart, is hoeveel je bereid bent te veranderen. Je doet zo je best en je accepteert zoveel van hem, dat je bereid bent om al je eigen normen en waarden op te geven. Ergens in de loop van de afgelopen jaren ben je jezelf compleet verloren in de narcist.

Het is dus zaak zo snel mogelijk de weg terug naar jezelf te vinden. Dit kan alleen door de narcist definitief uit je leven te verbannen. In de praktijk komt dit neer op maar één ding en dat is: geen contact!

Zoek steun, blijf lezen en blijf jezelf beschermen, dan zul je jezelf elke dag een beetje sterker gaan voelen!

I., 17-12-2010 15:34 #21
Een artikel in de Linda over de ervaring van een vrouw met een man, waarin ze de term narcistische persoonlijkheidsstoornis liet vallen wekte mijn interesse om nadere informatie te gaan googelen. Mijn mond viel open en is niet meer dichtgeklapt bij het lezen van de symptomen en al jullie ervaringen. Eén en al herkenning en eindelijk heeft het beestje een naam.

20 jaar lang ben ik getrouwd geweest met een narcist, waarvan ik de eerste 15 jaar me gelukkig voelde in de illusie van aanbidding en liefde doordat ik me tevreden voelde in het enge wereldje dat ik voor mezelf had gecreeerd. Ik had mijn beste vriend en geliefde thuis, een prachtig kind en was volmaakt gelukkig. De excessen in zijn gedrag bedekte ik met de mantel der liefde. Hij was gewoon een groot kind, die alle ruimte nodig had om zich te ontplooien. Elke 3 jaar met ruzie weg bij zijn werkgever, die waardeerde en beloonde hem ook niet genoeg voor al zijn werk. Afschuw over mijn zwangere lijf, ach hij was er tenminste eerlijk over tegen mij en de rest van de wereld. Hij verbrak alle contacten met zijn ouders en broer, die begrepen en waardeerden hem zijn hele leven al niet zoals hij verdiende. De enorme gereserveerdheid en jaloezie naar al mijn contacten buiten hem om, hij had natuurlijk met zijn ouders gebroken en alleen mij en ons gezin nog over. Onze hele relatie heb ik constant voor mezelf een excuus voor zijn abnormale claimende gedrag gemaakt. Mede door de omgeving, die jaloers op me waren door de echtgenoot die zijn aanbidding niet onder stoelen of banken stak. Die me op mijn 40e verjaardag persé een diamanten ring wilde geven, zodat het voor de buitenwereld duidelijk was hoeveel hij wel niet van me hield. Vol trots werd mijn hand bij elke gelegenheid omhoog gehouden. Ik hoefde geen dure ring, geen grote bos bloemen of andere materieele statussymbolen waar het prijskaartje tussen neus en lippen altijd even genoemd moest worden. Ik begon me inmiddels af te vragen of mijn wensen en behoeftes er eigenlijk überhaupt toe deden, hoorde hij me alleen en luisterde hij niet, was hij wel geïnteresseerd in de innerlijke kant van de persoon waarmee hij was getrouwd of was het alleen het mooie plaatje voor de buitenwereld.

De laatste 4 jaar na zijn midlifecrisis ben ik door de hel gegaan. Alle symptomen van een narcist hebben zich explosief aan me geopenbaard. De lus om mijn nek strakker getrokken. De constante onafgebroken beschuldiging en kritiek op mijn uiterlijk, mijn huishoudelijke vaardigheden, mijn werk en collega's, de jaloezie over andere mannen die alleen in zijn hoofd bestonden, geen aandacht meer voor hem hebben, zich gekleineerd voelen, de slachtofferrol, zijn hatelijke en jaloerse gedrag was altijd mijn schuld, niet trots op hem zijn terwijl hij toch een lotje uit de loterij was, waarom moest ik ineens zo nodig af en toe mijn (onschuldig) vertier buitenshuis zoeken met dochter of vriendinnen terwijl hij dan alleen zat. Hij ging weg wanneer en met wie hij wilde, maar bij mij waren er andere redenen voor. Was ik soms op zoek naar een ander of had ik al een ander, hij wist toch niet wat ik overdag uitvrat? Moest ik zo nodig de aandacht en bewondering hebben van andere mannen? De machteloosheid bij zoveel onredelijkheid vreet inderdaad al je energie. Geen enkel berouw over de gemene opmerkingen en beschuldigingen aan mijn adres in de keiharde confrontaties, sorry is ook vooral voor de buitenwereld en zonder inhoud of gevolg. Het was alleen nog maar aan mij om te bewijzen hoeveel ik wel niet van hem hield en hoe trots ik op hem was. De relatietherapie was een lachertje als het eigenlijk niet zo dieptriest was voor mij. Ook deze therapeut kon me vertellen hoeveel hij wel niet van mij hield, en dat het dus aan mij was om hem gerust te stellen over onze relatie. Ik heb daarin stappen gezet voorbij mijn grenzen en werd er keihard door meneer op afgerekend, want het was nog niet voldoende. De therapeut heeft hem daarna nog één keer vermanend toegesproken over zijn gedrag als bij een klein kind, maar vond dat er verder niks mis met hem was.

De uiteindelijke onafwendbare scheiding opnieuw een beproeving. Via mediation waarin hij bij het eerste gesprek meteen als een huilend groot kind op de stoel ging zitten en de beschuldigende vinger over de scheiding naar mij wees en opnieuw duidelijk makend hoeveel hij wel van me hield. De vrouwelijke advocate meteen voor de bijl bij de betraande grote bruine ogen en daarmee had hij de toon gezet. Daarna ontpopte hij zich als keiharde onderhandelaar over de financien, want zakelijk was zakelijk. En ik ei en naIef over zoveel manipulatie wilde het hem nog gemakkelijk maken om hem schuldeloos een nieuwe start te geven door hem geld toe te zeggen, waar hij absoluut geen recht op had. Ik eiste geen alimentatie, voor ons kind betalen we allebei.

Ik ben nu bijna een jaar verder en de klap is nu binnengekomen. De relatie met zijn kind is zeer slecht door zijn egoistische gedrag, maar natuurlijjk mijn schuld want ik indoctrineer haar met mijn verhalen, net als bij mijn familie en vrienden. Na 6 maanden tijd is hij een nieuwe relatie begonnen met een vrouw, waarmee hij in ons huwelijk al een ongepaste vriendschap had. Allemaal in zijn context dat ze een schouder nodig had na haar scheiding en de bewondering hoe ze het toch allemaal deed. Maar eigenlijk zijn gevoel voedend hoe nodig en geweldig hij toch was voor haar. Ik had hem stom genoeg vlak na onze breuk gezegd, dat zij degene zou zijn waarmee hij binnen het jaar op de bank zou zitten en dat dit voor mij heel pijnlijk zou zijn. Het perfecte wapen gegeven.

Hij heeft de eerste 6 maanden na onze scheiding bij elk kort bezoekje opmerkingen over andere vrouwen en over de bewuste vrouw laten vallen om mijn reactie erop te peilen en of ik geen spijt had en alles terug wilde draaien. Zijn opmerkingen over mijn uiterlijk, dat ik ineens wel er leuk uitzag en strakke kleding droeg en voor hem niet. Over mijn haar dat te lang was voor mijn leeftijd. Dat ik nu wel ineens hulp in de huishouding had en mijn huis er opgeruimd en schoon uitzag. Hij gedroeg zich met publiek erbij als de ex, die zeer hulpvaardig was en alles voor me zou regelen om daarna met mij alleen de afspraken terug te draaien wegens tijdgebrek of andere redenen. Mijn woede erover werd en wordt afgedaan alsof ik nog steeds de controle wil hebben over zijn leven. Zijn rol als slachtoffer na onze scheiding speelt hij met ferve maar tot mijn grote verbazing en genoegen blijken bij de vele vrienden en familie hun ogen wel degelijk open te zijn gegaan door zijn gedrag en niet door mijn verhalen zoals hij graag beweert.

Jullie verhalen hebben mij ook de ogen geopend. Hoeveel verdriet ik ook heb en hoeveel moeite met loslaten en afkicken van de drug, zoals één van jullie zo mooi verwoorde, ik voel me nu gesterkt in mijn (schuld)gevoelens. Ik weet nu dat zijn gedrag niet te wijten is aan mij, ik hem nooit had kunnen veranderen en een andere vrouw ook niet. Het wordt hoog tijd dat alle complimenten, steun en interesse van de mensen in mijn omgeving werkelijk bij me binnen gaan komen en het niet meer belangrijk is wat hij ervan denkt of vindt. Ik hem geen wapen meer in handen zal geven om me te kwetsen. Even doorbijten, maar nooit meer terug. En dat geldt voor ons allemaal, dames.

Liefs I.

G., 06-12-2010 14:56 #20
Beste Mjon,

Allereerst (ik weet even zo snel niet of ik dat al had gedaan) ontzettend bedankt voor je wijze artikelen die me nu al ontzettend hebben geholpen. Mijn 'angst' is ondertussen uitgekomen. Hij heeft een ander. Drie weken geleden (en daarvoor) zei hij nog tegen mij dat hij me zo miste, me zo mooi vond, van me hield. Ik alles voor hem was. En dat hij het niet zou kunnen verdragen als ik een ander zou hebben (dit allemaal wel in dronken toestand). De dag erna wees hij me doodleuk weer af door te zeggen: ik weetniet wat ik gisteren allemaal heb gezegd, maar ik wil niet dat het goed komt. Sorry maar ik wil je geen pijn doen, jij verdient beter bla-bla. Het zijn allemaal showtjes, denk ik nu. Allemaal manipulerende spelletjes, om mij aan een lijn te houden.

Nu hoor ik dus dat hij al ongeveer een dikke maand een ander heeft. Hij is iig vanaf eind oktober met haar 'bezig' via smsjes enzo, dates. Hoelang het precies aan is, weet ik niet. Maar dat maakt ook niet uit. Feit is dat hij me zelf drie weken geleden nog probeerde te kussen (ik wees dat af) en al die dingen zei om een reactie van mij te krijgen, terwijl hij dus al die ander had (in ieder geval half!). Hij zei zelfs nog letterlijk: ik heb nog geen andere vrouw gehad hoor, dat is echt niet aan de orde… Wel dus. Hij heeft haar al voorgesteld aan zn ouders en al!

Deze jongen (nu 23) was altijd anders dan anderen, had bewonderaars die tegen hem opkeken, en mensen die hem 'eng vonden'. Hij moest zichzelf altijd laten gelden, overal het grootste woord. De bulderende lach, grapjes die iedereen leuk moet vinden. De hardste klap uitdelen in vechtpartijen, ruzies, reacties uitlokken. Dingen die hij deed tijdens de relatie waren opmerkingen maken als: jou vriendinnen zijn echt lelijk/dom/nietgoed voor jou, jij gaat vreemd, je vader heeft jou volgens mij echt misbruikt, volgens mij sla jij je hond. Hij liet me vaak schrikken terwijl hij wist dat ik daar altijd echt van verschoot. En hield bijvoorbeeld altijd zijn sleutel tege mijn nek aan om 'zogenaamd' een psychopaatje te spelen. Hij lachte dan altijd wel als grapje, en deed alsnof het allemaal nep was. Ik lachte dan altijd maar mee, maar ik vond dat nooit leuk en ik reageerde dan ook altijd zo in de trant van: ga nou weg, doe nou niet. Hij bleef toch altijd dan nog ff doorgaan. Ook was hij altijd negatief over anderen, behalve over één vriend van hem en zijn moeder. Die konden niks fout doen. Maar verder had ie altijd wel iets te klagen over bevolkingsgroepen, vrienden, mij, mijn ouders. mijn omgeving. Hij vond mensen nooit goed genoeg. Niemand was zo superieur in zijn werk dan hij. Hij deed altijd waar hij zelf zin in had, en had er lak aan hoe dat voor mij voelde. Hij was zelfs vaak vernederend en ik deed nooit iets goed (de was deed hij opnieuw vouwen, de aardappels bakte ik niet goed). Dit wisselde af met ontzettend lieve woordjes, aanrakingen, kadootjes. Knuffels en kussen. Deze jongen is nu 23! Dit kan toch alleen maar erger worden? Dit is toch echt een narcist!?

Het mooiste komt nog. Hij heeft nu dus een ander, een nieuw meisje. Dat doet me zo'n zeer omdat ik bang ben dat het nu wel goed gaat, maar ergens weet ik wel beter. Ik probeer me sterk aan dat geloof vast te houden en ik vertrouw op deze artikelen en jou mening. Dat meisje wat ie nu heeft, heeft al ooit iets met een vriend van hem gehad (zie mijn vorige verhaal). Dit kan ie dus weer mooi tegen haar gaan gebruiken! Hij neemt haar nu overal mee uiteten en betaalt alles. Maar zegt dan ondertussen tegen zijn vrienden: rib uit mijn lijf, al dat bellen en uiteten. Hij neemt haar bovendien mee uiteten naar de tent waar hij een keer met mij heen ging en toen vond ie dat eten ZO slecht…

Waar is ie dan in godsnaam mee bezig :S Beste Mjon, bedankt voor je artikelen. Ik hoop dat je mijn laatste twijfel nu goed zal verdwijnen. Hij is pas 23. Wat moet dit toch met hem en zijn relaties worden! Hij is zo jong en gaat nu al zo met mensen om.

Ik wil graag één ding van je weten: een paar vriendinnen zeiden tegen mij dat hij niet zo zeer een narcist was, maar gwn erg mannelijk nu. Dat de meeste mannen zo zijn en dat dit niet wil betekenen dat hij met een ander hetzelfde gaat doen. Dit steekt me toch nog een beetje, ik wil graag je mening hierover horen, hopelijk heb je hiervoor eventjes tijd. Is dit wat ik hierboven en in mijn eerdere verhalen heb geschreven 'normaal' 'mans' gedrag? Of is dit gewoon een narcist die zich gedraagt als een klein kind en die zichsteeds verder ontwikkeld?

Erg bedankt, jij 'redt' levens!:-)
Liefs, G. Reactie infoteur, 10-12-2010
Beste G,

Je wilt graag mijn mening horen over het feit dat je vriendinnen zeggen dat je ex- zijn gedrag gewoon mannelijk is.

Mijn ervaring is dat je helaas niet de enige bent die met deze vraag zit. Veel vrouwen in dezelfde situatie horen zoiets. Niet alleen de omgeving bagatelliseert het onmogelijke gedrag van de narcist vaak, maar zelfs ook therapeuten kunnen je vertellen dat het slechts wat dominant, mannelijk of moeilijk gedrag is. Dit heeft te maken met een gebrek aan kennis over narcisme. Dit kan zeer schadelijk voor je zijn, puur omdat het je weer aan jezelf doet twijfelen.

Laten we even kijken naar wat je beschrijft:

- Zijn onberekenbare gedrag, verwarring zaaien en manipulatie
- Zijn vreemdgaan en de ontkenning
- Zijn discutabele reputatie; bewonderaars en mensen die hem ‘eng’ vinden.
- ruzies en reacties uitlokken
- negatief zijn over je vriendinnen
- je familie in diskrediet brengen
- er lol in hebben om je te laten schrikken en vooral het doorgaan terwijl je aangeeft er niet van gediend te zijn.
- sommige mensen vereren, anderen denigreren
- zijn superioriteit
- racistisch
- vernederend
- zeer inconsequent

Dit gedrag kan bij iedereen een enkele keer voorkomen. Maar als het een steeds terugkerend en onveranderbaar patroon is, dan kun je zeggen: Ja! Hij is een echte narcist.

Je vraagt je af waar hij mee bezig is. Zeer begrijpelijk, maar je zult hem nooit snappen. Doe geen moeite meer om hem te begrijpen! Normale mensen functioneren anders, je hebt een andere hersenstructuur, dus zul je hem nooit begrijpen!

Je omgeving kan de narcist ook niet begrijpen en zien vaak alleen zijn zeer charmerende buitenkant. Vermijd daarom gesprekken met mensen die je nog meer aan het twijfelen brengen over jezelf. Zoek steun bij iemand, een lotgenoot, therapeut of vriend(in), met inzicht in gestoorde persoonlijkheden.

Je bent op de goede weg!

Gaby, 23-11-2010 11:53 #19
Beste Mjon,
Bedankt voor je reactie. Ik heb er wel veel aan gehad. Ik zie nu steeds meer in dat het beter voor mij is om uit deze relatie te zijn. En dat ik daardoor wrs veel gelukkiger zal worden! Ik wil echter nog graag een situatie een beetje ophelderen voor mezelf, en ik hoop dat je me daarbij kunt helpen?

Het zit zo: toen wij net een relatie hadden deed hij alles voor me, echt alles! Hij was zo verliefd dat ie tegen de deuren omhoog liep omdat ie naar mij keek, letterlijk! We waren écht gelukkig samen. Ik heb hem toen na 5mnd verteld dat ik toen ik hem leerde kennen een soort van relatie met een van zijn vrienden had gehad. Ik had dat niet eerder verteld, omdat ik bang was dat hij dan op mij zou afknappen. Nou, dat was natuurlijk niet zo slim van me (maar ik deed het nooit met slechte intenties). Ik wilde hem echt nooit kwetsen en dat heb ik ook echt zo vaak gezegd! Ik had geen affaire gehad of niks, ik had gewoon iets niet verteld wat ik niet zo belangrijk vond, maar ik nog wel even de lucht uit wilde helpen (net name omdat die vriend mij telkens benaderde en ik dat niet wilde).

We hebben er ongeveer een jaar lang vaak ruzies over gehad, soms openlijk over dat onderwerp, vaak merkte ik dat het hem dwarszat (dat dacht ikdan tenminste). Ik ging me daarop heel erg aanpassen en laten zien dat ik juist heel trouw aan hem was (wat ook altijd is geweest) en hij het allerbelangrijkste voor mij was. Hij bleef het echter 'tegen' me me gebruiken en ik raakte daar zo overstuur van. Ik heb me letterlijk zo onmachtig gevoeld als hij weereens iets verweet wat niet waar was, zoals dat ik nogsteeds met die jongen ging (hij was echt extreem jaloers). Het kwam op een punt dat ik zowat niet meer langs een jongen in de trein durfde te zitten, omdat ik bang was dat hij dat niet leuk zou vinden. Hij belde dan ook wel eens op en dan was het: zit je lekker langs allemaal andere kerels in de trein? Dan zei ik dat ik dat zelfs voortaan rot vond en dan zei hij dingen als: dat is echt niet goed hoor, wij horen miss wel gewoon niet bij elkaar. Waardoor ik nog meer overstuur raakte natuurlijk. En hij ging en er daarna ook gewoon rustig mee door (met die opmerkingen en dat jaloerze).

Ik paste me zo aan, ik werd best een stilmuisje teriwjl ik atlijd heel spontaan was geweest. Maar het mooie is dat ik het mezelf allemaal verweet. Ik wilde hem niet kwijt, en ik had hem gekwest dus ik moest een beetje boeten van mezelf.

Nu denk ik soms nogsteeds dat als ik dat allemaal beter had aangepakt (dus meteen had verteld), het tussen ons goed was blijven gaan. Want ik heb me zo aangepast, maar dat veroorzaakte hij oo kweleen beetje door zijn jaloerze en kritische houding (als ik op stap een wijntje dronk, was het al: nou nou, dat lust ze wel hé, doe je zeker ook als ik er niet bij ben met andere kerels'). En het erge is dat IK me nu dus ergens verantwoordelijk voel voor de breuk. Had ik dat eerdre verteld, dan was het miss goed blijven gaan? Dat denk ik soms.

Maar wat mijn vrienden zeggen is dat hij die situatie altijd een beetje heeft gebruikt om mij 'klein' te houden. Dat dit zijn gestoorde manier was van controle houden over mij. Dat hij, als hij het écht zo erg had gevonden, er wel een punt achter had gezet. Bovendien zegt mijn omgeving dingen als: hij is altijd vreemd geweest met meisjes, ik krijg altijd een eng gevoel bij hem, hij is echt egoistisch, hij denkt nooit aan jou, hij verwaarloosde jou echt en zelfs: ik ben gewoon een beetje bang voor hem, hij gaat echt doordraaien hoor die jongen.

Ik ben ergens zo bang dat dit allemaal door mij komt? Maar ik ben juist zo lief voor hem geweest, altijd trouw en altijd gesteund. Maar hij verwaarloosde mij echt op het laatst. Gaf geen aandacht, om vervolgens weer heel lief en aardig te doen. Ik ben zo bang dat hij straks bij een ander wel 'normaal' in een relatie kan functioneren, omdat zij wrs niks te vertellen heeft qua 'ontrouw' (in zijn ogen) wat hem kwetst. Maar moet ik vertrouwen op de mening van anderen? Die is er toch niet voor niks? Want hij heeft eigenlijk best veel eigenschappen laten zien van narcisme, vooral in 't laatste jaar. Ik ben een beetje radeloos. Het is trouwns ook wle en apart puntje: tegen die vriend van het bovenstaande verhaal doet hij SUPER normaal en vriendelijk. Ik kreeg het altijd te horen als we thuis waren dat ik naar hem keek, of iets dergerlijks. Maar nee, die jonge nverweet hij niks. Mij wel. Heeft hij dit een beetje gebruikt om controle te houden? Of heb ik gewoon schuld aan zijn gedrag en zal hij bij een ander heel lief blijven?

Bedankt voor je mening. Reactie infoteur, 27-11-2010
Gaby,

het ligt niet aan jou!

als eindelijk je ogen open gaan besef je pas dat alles wat hij ooit deed om je pijn te doen, expres was…

En ja, ook bij een ander zal hij dat exact zo doen. NPS is namelijk niet een ziekte die je krijgt maar de persoonlijkheid die je bént.

Gaby, 15-11-2010 14:08 #18
Ik vraag me af of een persoon ook alleen narcistische trekken kan hebben, dus niet alles in extreme mate bezit. Maar wel de trekken heeft en soms deze erg naar voren laat komen? Ik ben namelijk net uit van een relatie van 2,5 jaar en ik zie gewoon zoveel terug in dit artikel. Hij was zo jaloers, altijd bezitterig. Moest altijd om hem draaien. En nu nog. Hij heeft het uitgemaakt want hij was niet meer verliefd genoeg, maar ik word nogsteeds ondervraagd of ik al een ander heb etc, bovendien manipuleert hij enorm door telkens naar me toe tekomen en te zeggen dat hij me mist en van me houdt, om vervolgens weer de dag erna te bellen en te zeggen dat dat niet waar was en dat hij me niet zo wil kwetsen, maar dat het niks meer wordt. Om een week later weer te komen en te zeggen dat ik alles voor hem ben!

Ik twijfel heel erg of dit iets met narcisme te maken heeft, want in het begin van de relatie was hij helemaal niet zo, toen deed hij juist alles voor me en was hij heel lief en bezorgd. Maar op de een of andere manier is dat omgeslagen.

Hij is erg achterdochtig altijd geweest daarna in onze relatie (ik ging vreemd etc.), en hij was juist heel onzeker (keek ook altijd alleen naar zichzelf in spiegels en zelfs in de ramen van winkels etc.), dan maakte hij opmerkinge als: ik zie er echt goed uit. Ik ben echt knap. Teriwjl ik gewoon wist dat hij dat helemaal niet van zichzelf vond maar juist heel onzeker is eigenlijk. En hij wil ook altijd het hoogste woord hebben en moet aandacht hebben (positief of negatief). Bovendien zegt hij letterlijk dat mensen zouden moeten klappen als ze hem zouden zien, omdat hij zo goed in zijn werk is en zijn werk is zo belangrijk. Hij was ook nooit blij of tevreden, maar dan soms ineens weer exreem lief en bezorgd.

Is dit nu beetje narcistisch wat ik hierboven beschrijf? Ik geloof niet dat hij volledig NPS heeft, want niet alles is zo (hij is bijvoorbeeld wel heel trouw geweest aan mij altijd dat weet ik 100% zeker) en hij is nooit vreemdgegaan oid. Maar kan je ook dus bepaalde trekken hebben en zullen deze trekken dan altijd blijven terugkomen? Zal hij nooit veranderen in die eigenschappen als dat echt narcistische trekken zijn?

Bedankt voor het antwoord.

Liefs Gaby Reactie infoteur, 21-11-2010
Beste Gaby,

'Enkele narcistische trekjes' betekent misschien dat hij maar een beetje beantwoord aan een paar van de criteria voor de diagnose, maar niet volledig aan alles. Maar laten we hier eens dieper op ingaan.

Is het van belang, om te weten of hij weinig of geen empathie heeft?' Nee - het eindresultaat is hetzelfde - weinig empathie en de pijn die hij daardoor veroorzaakt bij anderen is voor een oppervlakkige bekende misschien niet zo belangrijk, maar van je geliefde is een gebrekkige empathie en een koud hart, wreed en onverdraagzaam.

Misschien gedraagt hij zich maar een beetje superieur. Toch kan ook, een beetje een minachtende houding van je geliefde binnen een relatie, al snel onuitstaanbaar zijn.

Maakt het uit of hij een beetje of een zeer slechte controle heeft over zijn impulsen? Ik betwijfel of slechts een beetje een slechte controle hem weerhoud van zijn seksuele escapades, zijn verslavingen, of zijn andere wilde gewoonten.

Maakt het uit, als hij in jouw ogen misschien maar een beetje narcistisch is en dus maar een beetje liegt, of maar een beetje steun kan bieden? Maakt het uit of hij je maar een beetje respectloos behandeld?… Ja, het maakt wel degelijk wat uit want ook 'een beetje' een gebrekkig vertrouwen, steun en respect is geen goed fundament om een relatie op te bouwen!

Het doet er dus ook toe, als hij maar een 'tikkeltje' van deze kenmerken heeft, juist omdat deze kenmerken zo negatief en schadelijk kunnen zijn.
De narcist heeft vaak maar een 'klein beetje' van het abnormaal narcisme nodig om echt een puinhoop van de relatie en van anderen om hem heen te maken.

De ervaring leert dat het narcisme verergert naarmate hij er meer mee wegkomt of hoe meer zijn grootheidswaanzin bevestigd wordt. Dit is waarom zelfs 'een beetje van de eigenschappen' al belangrijk zijn om vast te stellen. In hoeverre hij narcistisch is doet er eigenlijk niet toe, veel belangrijker is hoe jij je in de relatie voelt.

Sonja, 04-11-2010 11:07 #17
Ik las net dat lijsje 'Check-list' narcisme eigelijk om iets te zoeken over hem maar hij heeft dit totaal niet maar ik lees het en bijna alles klopt wel op mij dat ik dat doe, heb ik nu een probleem?

Maren B., 26-10-2010 16:44 #16
Beste infoteur,
is het antwoord op het commentaar van Rafael niet een beetje in een circel gedacht? "Een narcist is zo als ík hem defineer, jij bent niet zo, dus jij bent ook geen narcist en dus ook geen tegenbewijs." Ik zit ook met bepaalde trekken van een narcistische karakter te klooien. Wat moet ik doen, het meeste ontstaat in de jeugd door je ouders zonder dat je er zelf invloed op hebt. Er zijn ook andere, minder aggressive vormen van narcisme die veel met zelfvernietiging te maken hebben. Er zijn wel mensen die ondanks de stoornis hulp zoeken. Heb daar begrip voor alsjeblieft. Reactie infoteur, 26-10-2010
Beste Maren,

Nee, het antwoord op Rafael is niet in een circel gedacht. De kans is groot dat Rafael niet narcistisch is, want narcisten zullen deze artikelen niet zo snel lezen. Alleen al het feit dat hij zichzelf durft af te vragen of hij op een problematische manier narcistisch is, zegt al dat hij de stoornis waarschijnlijk niet heeft.

Narcisme is een breed spectrum van gedrag. Op een schaal van 1 - 10, Gezond Narcisme is een één, en Pathologisch Narcisme, of de narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) is een 10.

Narcisme een lastige term geworden. Als je er nu over leest, wordt er jammer genoeg telkens weer een anderen betekenis aan gegeven. Narcisme is, zoals de geschiedenis ons laat zien van oorsprong een psychologisch begrip. Tegenwoordig wordt hetzelfde woord echter gebruikt om een eigenschap te benoemen die globaal in drie gradaties te beschrijven is:
1. een eigenschap die in de juiste hoeveelheid een normaal onderdeel is van een gezond ego;
2. als lastige eigenschap wanneer er te veel van is;
3. als een zeer destructieve toestand wanneer het een allesoverheersende persoonlijkheidsstoornis betreft.

Enne nee, ik heb geen enkel begrip voor kwaadaardige narcisten die in deze special beschreven worden!Ik ben moe van de toon van mensen zoals jij die het probleem van gestoorde narcisten niet (willen?) erkennen. Ik ben het zat om uitleg te geven over hoe gevaarlijk narcisme voor de omgeving kan zijn en daarmee bedoel ik dus niet eventuele zelfvernietiging.

Iedereen die echt aan zichzelf werkt verdient begrip, maar lees de artikelen in deze special en je weet dat kwaadaardige gestoorde narcisten geen enkel begrip verdienen!

Rafael, 14-09-2010 00:08 #15
Helaas is bij mij geconstateerd dat ik een NPS heb, na een zeer gewelddadige jeugd (en waarschijnlijk erfelijkheid)heb ik dit afweermechanisme waarschijnlijk ontwikkeld. Ik herken veel punten die genoemd worden, veel is onbewust. Na een jaar therapie gehad te hebben na een PTSS ben ik alweer een tijd aan het werk en loop ik tegen bepaalde zaken aan die ten grondslag liggen aan het feit van de NPS. Ik wil dolgraag aan mijn persoon werken om mijn leven op een andere manier invulling te geven, niet zoals het nu gaat. Helaas lees ik bijna alleen maar informatie over de mensen en voor de mensen die met de NPS persoonlijkheid moeten omgaan, niet iets wat voor mij soelaas biedt behalve de kwetsende woorden gedaan door de infoteur aan Helen"Het meest ideale scenario is wanneer twee narcisten elkaar vinden. Dan laten ze tenminste ook meteen de rest van de mensheid met rust :-)". Ik ben een mens en helaas heb ik een bepaalde persoonlijkheid opgebouwd, waarvan mijn omgeving last heeft en ikzelf (of is dat narcistisch). Ik wil hieraan werken het is mijns insziens echt niet zo dat alle NPS over één kam gescheerd moeten worden(of ik neem mezelf erg in de maling). Als ik nu hier lees ;

Je vraagt je af of een narcist z'n nieuwe relatie wel gezond kan zijn en of zulke mensen toch veranderen en een degelijke, eerlijke, gezonde relatie kunnen aangaan. Deze vraag komt steeds weer terug bij veel ex-en van narcisten. Ik kan je vertellen: NEE. Het is hard maar eens een narcist altijd een narcist, dus ook in een andere relatie."

Moet ik dan mijn zoektocht naar verandering staken en maar verder gaan hoe ik het nu doe… Ik geloof dat niet, als iemand inzicht heeft en de wil heeft om te veranderen dan moet er toch een manier zijn om dit onbewuste afweermechanisme uit te zetten. Reactie infoteur, 16-09-2010
Beste Raphael,

Dank voor je reactie. Zoals je zelf aangeeft heb jij inzicht en de wil om te veranderen. Echter, iemand met een échte NPS, heeft geen zelfreflectie en kan niet inzien dat er zoiets bestaat als een permanente, pathologische persoonlijkheidsstoornis. De echte narcist zal zelf zal niet veranderen. Immers, als je denkt dat je God bent, dan moet je al perfect zijn. Waarom zou je je gedrag voor iemand anders veranderen? Helaas, is het dus een grote zeldzaamheid dat iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis inziet, wat hij anderen aandoet, of bereid is om te werken aan zichzelf. De vraag die dan ook bij mij opkomt is, of je werkelijk een volledige NPS hebt, vooral omdat je schrijft een PTSS gehad te hebben.

Indien je zelf echt een NPS hebt, is het al heel mooi dat je deze artikelen leest! Misschien krijg je iets meer inzichten. De artikelen zijn niet bedoeld om narcisten te verketteren of te kwetsen. Ze zijn wel bedoeld voor anderen om kwaadaardig narcisme te leren herkennen. Het is ook niet de bedoeling van deze artikelen om alle narcisten over een kam te scheren. De narcist is er, zoals alle persoonlijkheidsstoornissen, in alle soorten en maten. Vaak zijn er zelfs meerdere stoornissen verweven in dezelfde persoon en soms lopen de kenmerken van de ene stoornis over in de ander. Er zijn veel verschillen tussen de verschillende narcisten maar er zijn ook veel overeenkomsten en specifieke sympthomen zoals je hier kunt lezen.


Of iemand met een NPS ooit succes in relaties zal hebben is afhankelijk van het aanpassingsvermogen van de ander. Een echte narcist is niet in staat om een gezonde relatie op te bouwen. Het ontbreekt hem aan de benodigde vaardigheden. Een gezonde relatie is o.a. gebasseerd op; respect, vertrouwen, zuivere wederkerigheid en gelijkwaardigheid zodat men de partner tijd en ruimte geeft om zijn eigen dingen te doen en om zichzelf te kunnen zijn. Dit zijn allemaal zaken die in een relatie met een narcist worden ondermijnd.

Het is echter een vergissing te denken dat je zelf helemaal niets aan kunt doen! De stoornis, brengt bepaalde gevoelens naar boven en daar kun je i.d.d weinig aan doen. Hoe je echter op die gevoelens reageerd en hoe je gedrag is, daar kun je zelf wel degelijk wel wat aan doen! Hierin heb je dus wel degelijk een keuze om te veranderen!

Creanette (infoteur), 05-09-2010 12:25 #14
Tja, en dan kom je er achter dat je 25 jaar met een narcist getrouwd bent geweest. In feite is het zo, dat dit soort mensen een soor "omgekeerde wereld" kreëren. Alles wat ze je aandoen is altijd jouw schuld. Heb je het lef een op- of aanmerking te maken, is hij beledigd en moet je "slachtoffer"je excuses aanbieden. Je kunt er niet van winnen, en zelfs als je gescheiden bent, zullen ze er alles aan doen om er voor te zorgen dat ze er op alle manieren zelf heel goed van af komen. Dit soort mensen vinden zal alles wat ze iemand "aandoen" heel gewoon en normaal vinden. Zij zijn immers perfect, de ander moet niet zeuren! Jammer, heel jammer dat ik er steeds ingestonken ben, en me steeds weer schuldig voelde omdat ik bepaalde dingen afkeurde, en er ongelukkig door was. Hij (mijn ex) liet me altijd voelen dat ik niks waard was, niets deed ik ooit goed. Bij hem was het ook op sexueel gebied heel erg, hij "nam"mij terwijl ik sliep, toen ik ooit durfde te protesteren… anale verkrachting… toen ik daar later iets over zei… een flink pak slaag. Ik moest eens meer begrip voor hem hebben!?! Het is me duidelijk, ik had nooit zo lang bij hem moeten blijven, maar ik had 4 kinderen en ik vond het zielig voor hem. Dus hij heeft zijn spel heel goed gespeeld. Ik heb hem aangegeven bij de politie. VErvolgens vertelde hij het op zijn "speciale"manier aan de kinderen, die daarna zeiden dat ik gek was. Er was weleens "iets"gebeurd maar dit was sterk overdreven. De kinderen hebben mij laten vallen. Letterlijk werd mij gezegd: "het doet er niet toe was papa gedaan heeft". Het doet er blijkbaar alleen maar toe wat ik gedaan heb?!? Dat is dus het resultaat als je kinderen onder invloed staan van een narcistiche vader. Dus Als je nog kleine kinderen hebt, ga weg, ga alstjeblieft bij hem weg!

Hélène, 03-09-2010 09:05 #13
Alhoewel de diagnose niet officieel gevallen is, meen ik te mogen concluderen dat m'n ex-partner NPS heeft. Nu heeft hij een relatie met iemand anders (nr 4 op enkele maanden tijd, waarvan ik zeker weet dat er 2 zoniet 3 gelijktijdig liepen). Deze partner heeft haar echtgenoot verlaten (want hij zocht het meestal bij getrouwde vrouwen… die vallen me niet lastig aan m'n deur zei ie). Omdat hij me steeds bleef beliegen i.v.m. andere vrouwen, heb ik hem gecontroleerd, heb een gesprek met z'n laatste (?) partner gevraagd en zij bevestigde alles. Dom van me om hem zolang het voordeel van de twijfel te geven, als het niet goed zat en het vertrouwen is weg… dat zou me genoeg moeten hebben gezegd. Met z'n narcistisch gedrag zou ik eigenlijk nog kunnen leven denk ik, maar ondanks dat ik alles voor hem deed me ook nog beliegen en bedriegen: dat blijft me zo'n verschrikkelijke pijn doen. Ik kan het niet loslaten in m'n hoofd, contact heb ik al maanden niet meer.
De vraag die nu steeds door m'n hoofd spookt is of z'n huidige relatie wel gezond is. Niet dat ik dat z'n nieuwe partner misgun, maar kunnen zulke mensen toch veranderen en een degelijke, eerlijke, gezonde relatie aangaan? Reactie infoteur, 07-09-2010
Beste Hélène,

Je vraagt je af of een narcist z'n nieuwe relatie wel gezond kan zijn en of zulke mensen toch veranderen en een degelijke, eerlijke, gezonde relatie kunnen aangaan. Deze vraag komt steeds weer terug bij veel ex-en van narcisten. Ik kan je vertellen: NEE. Het is hard maar eens een narcist altijd een narcist, dus ook in een andere relatie.

De dynamiek in elke relatie is uniek en natuurlijk zal deze nieuwe relatie weer heel anders zijn. Toch is er bij een narcist in relaties steeds een herkenbaar, terugkerend patroon. Dit is te wijten aan zijn stoornis. En ja, dus ook haar zal hij slecht behandelen… Geen twijfel over mogelijk!

Het meest ideale scenario is wanneer twee narcisten elkaar vinden. Dan laten ze tenminste ook meteen de rest van de mensheid met rust :-)

Corine, 01-09-2010 17:54 #12
Ik lees uw artikel en nu heeft het dus ook een naam, waar ik al jaren tegen aan gelopen ben. Gelukkig al gescheiden, mn kids zijn al wat ouder en deze artikelen laat ik ze lezen, de jongste van 16 reageerde, o ik kan hem dus niet veranderen. Het is triest maar waar. de andere meiden heb ik de artikelen aan geboden maar zijn nog niet zo ver. Het blijft toch hun vader!

Jasmijn, 29-08-2010 04:54 #11
Hallo, Ik be een vrouw met bordeline en ik heb een paar jaar een relatie gehad met een narcist. Op den duur kreeg ik psychoses door de vele stress en verdedigingen. Achteraf ben ik bang dat ik hem heb kapotgemaakt met mijn woedeaanvallen, kritiek en afwijzingen. Ik wil hem absoluut niet terug maar wel graag een brief schrijven dat het me spijt. Ik hoop daarmee het hele gebeuren af te sluiten en me te verlossen van mijn schuldgevoel. Is het wijs om contact op te nemen met een narcist of kan ik het beter laten rusten? Alvast bedankt! Reactie infoteur, 02-09-2010
@ Jasmijn,
Dank voor je reactie. Ga ten eerste eens goed na of je schuldgevoel wel terecht is…

Een narcist zal altijd zijn best doen om je je schuldig te laten voelen. Helaas, ziet de narcist zichzelf altijd als slachtoffer. Hij heeft niet het vermogen te zien, wat zijn negatieve acties bij anderen veroorzaken nog ziet hij de schadelijke rol die hij speelt in relaties. Hij denkt volledig onschuldig te zijn voor de moeilijkheden in de relatie, of in zijn vorige relaties. Verwacht dan ook nooit verontschuldiging van de N, of zelfs een gedeeltelijk verantwoordelijkheid. Het is allemaal aan jou te wijten, jij krijgt de schuld - voor alles.

Je moet jezelf toestaan je gevoelens te uiten. Je kunt je uiten, door die allerlaatste brief te schrijven. Het is belangrijk dat je uit, hoe razend je bent over de manier waarop hij jou behandeld heeft. Het is belangrijk dat je alle gevoelens oprakelt die je verborgen hebt moeten houden en dat je ze allemaal naar de oppervlakte laat komen. Er zit voordeel in het opschrijven van alles wat hij bij jou heeft gedumpt. Op deze manier schrijf je het van je af en in de brief dump je zijn ellendig gedoe, terug bij wie het hoort.Daarna verscheur of verbrand je gewoon de brief. En dit is belangrijk! Je laatste brief is voor jou en niet voor hem! Want wat je ook naar hem schrijft, het is zinloos, dus bespaar jezelf de energie. Schrijft puur voor jezelf!

Marjan, 16-08-2010 00:05 #10
Hallo, Ik vind het allemaal erg interessant om te lezen en kan wel dagen blijven lezen en herkennen. Maar ik zit met 1 hele grote vraag voor mezelf. Hoe weet je nou zeker dat je niet zelf degene bent die narcistisch is? Mijn partner weet het zo prachtig te brengen en praat over zijn gevoel van tekort komen door mij dat ik hem in sommige dingen echt wel geloof. Alleen ik heb nooit zo duidelijk in de gaten dat ik hem zo tekort doe en dan komt zijn kritiek op mij als een koude douche en ik kan me er dan later ook nog wel iets bij voorstellen. Ik ben zo bang dat niet hij maar ik degene ben die egoistisch en zonder geweten is. Is er een specifieke test of onderzoek wat je kunt doen voor jezelf om daar achter te komen? Hij heeft namelijk altijd wel een puntje van waarheid in zijn kritiek zitten ookal denk ik niet hetzelfde als hem. Misschien ben ik wel degene die krom en egocentrisch denkt. Graag jullie reactie hierop. ik loop met grote vragen en onzekerheid. Wat moet ik doen. Ik wil eigenlijk ook niet graag alleen verder en ben daar een beetje bang voor. Reactie infoteur, 16-08-2010
@ Marjan,

De kans is groot dat je niet narcistisch bent. Narcisten zullen deze artikelen niet zo snel lezen.

Als je jezelf toch afgevraagd of je een narcist bent, hier een paar vragen die je kunt stellen:

Vraag 1
Heb je een obsessie met je uiterlijk? Als narcist ben je meestal zeer bewuste met je imago bezig. 'Spiegeltje spiegeltje aan de wand… ben jij de mooiste in het land?'

Vraag 2
Maakt succes van anderen je afgunstig en boos? Als je werkelijk boos van binnen bent wanneer je ziet dat iemand anders ergens in slaagt, dan heb je een klassiek symptoom van narcisme.

Vraag 3
Denkt je dat je het meeste van alles weet en dat er niet veel mensen die meer weten? Als je dat doet, is dit een zeer narcistisch gedragspatroon.

Vraag 4
Ben je overgevoelig voor kritiek en sterk defensief, zelfs als je weet dat je fout bent? Wanneer een narcist een conflict heeft, zal hij de feiten verdraaien om ervoor te zorgen dat hij wint, doe jij dit?

Vraag 5
Wijs je gemakkelijk op zwakheden en beperkingen van anderen, alleen al om jezelf ervan te verzekeren dat jij beter bent? Zo ja, dan is dit een zeer obsessief onnatuurlijk narcistisch patroon en zeker niet gezond.

Vraag 6
Denk je dat je anders, speciaal en bijzonder bent en daarom meer rechten hebt dan andere? Narcisme is een zeer moeilijke toestand voor de omgeving. Het egocentrisme en gebrek aan emathie is niet te behandelen of te genezen. Vooral omdat de narcist moeite heeft om anderen als gelijke te zien.

Indien je jezelf niet herkend in bovenstaande vragen is het onwaarschijnlijk dat je zelf narcistisch bent. Er is dan warschijnlijk wel iets anders aan de hand met je relatie…

Jouw vraag is niet uniek. Heel veel vrouwen in destructieve relaties vragen zich uiteindelijk af of ze zelf 'gek zijn'…

Ik kan je vertellen: JIJ BENT NIET GEK!

De N is een meester in het je te laten geloven dat alles altijd jouw schuld is. Ben jij woedend geworden, nadat hij het bloed onder je nagels vandaan heeft gehaald? Dan was deze woede uitbarsting waarschijnlijk meer dan terecht. Ondertussen zal hij er alles aan doen om je af te leiden van waar het nou echt om ging; namelijk zijn onverdraagzame gedrag. Hij zal proberen jouw woede te gebruiken, om je de schuld te geven van alles wat er mis is in jullie relatie

Als je aan jezelf twijfelt, kun je hulp zoeken bij een professionele therapeut. Waarschijnlijk kom je er dan al snel achter dat er niets mis is met jou, maar wel met je relatie.

Sterkte en blijf vooral lezen!

Bult, 22-07-2010 00:57 #9
Heb 5 jaar samen geleefd met mn zoontje uit eerste huwelijk met een narcist en zag zn ziektebeeld niet en wist het bestaan er niet van.Hij reageerde veel agressie op mn zoonlief af als ik aan het werk was en heeft in totaal 20 keer mn zoon afgeronseld voor zn overdreven zelfbeeld.Tijdens ontbinden samenlevingskontrakt bedreigde hij mij met moord, hij drong mn woning binnen en maakte spullen kapot, ging mn zoon zn skelter stelen en verkopen.Hij heeft vele keren mn zoontje op zn hart getrapt dmv zn speelgoed kapot maken, hij heeft mn zoontje van zn fietsje geschopt.Mijn zoon heeft 10 jaren problemen gehad met slapen en zn zelfbeeld.Hij was nl 5 tot 10 jaar.Ik vind het heel erg dat onze gezamelijke huisarts zn mond hield en mij niet inlichtte, want ik ben te laat er achter gekomen dat nm zoontje een zeer ongelukkig en angstig leven had en ik heb hem niet op de wereld gezet voor een gestoorde die zn agressie op hem moest botvieren.Ik heb in mn leven nog nooit zo n laag bij de grond persoon ontmoet en ik hoop dat niemand enig respect voor hem opbrengt.Mn zoon wist niet dat bovenstaande verkeerd gedrag was en vertelde mij niets maar laatst zei hij, het was op het nippertje mams, mn leven.Ik hoop hiermee een signiaal af te geven dat deze mensen levensgevaarlijk zijn.Ze ontvlammen in woede en draaien zo weer om in rust.Verder gaf hij de schuld van 2overleden mensen aan anderen.Wij hebben onze leven weer op de rail en wij laten onze positieve zelfbeeld niet te gronde richten door anderen en dat maakt je sterk maar ook de sportschool draagt hierbij een steentje bij, alleen mn woede, haat gaat nooit over voor hem.

Ilse, 21-07-2010 17:51 #8
Het sluipt erin als met asps getouwd bent geweest achteraf denk je hoe je zo lang hebt uitgehouden.Want het is alsmaar verdedigen, was nu blijkt verspilde energie en dan scheiding en dan kom krijg je de bevestigingen waar je mee geleefd hebt. Zijn leven is list en bedrog altijd liegen tegen iedereen en stelen was voor hem ook heel mormaal. Terwijl ik de kinderen opvoeden dat de leugen erger is dan de daad. Hij zei altijd laat ze toch hun gang gang ja dan had ik misscien twee criminelen boys gehad. Achteraf zeg ik het was heel zwaar. Ja en nu verwerken dat is niet makkelijk. Sterkte allemaal en wees sneller weg als dat ik dat heb gedaan.

Barbara, 05-07-2010 12:48 #7
Langzamerhand kom ik er achter (na 40 jaar) wat er aan de hand is met mijn partner. Ook nps. Wat ben ik bedrogen, belogen en op het vekeerde been gezet. Hij heeft precies het goede slachtoffer uitgekozen, wat zjn ze doortrapt. Ze zijn eigenlijk heel zielig en het is ook het medelijden dat mij bij deze man heeft doen blijven Er zullen zeker ernstigere vormen zijn, dat heb ik wel gelezen. Gelukkig heb ik voor mij zelf toch altijd een eigen leven geleid, hetgeen ook achteraf de aangewezen methode is om met zulke mensen te kunnen samenleven. Hij heeft altijd toch goed voor me gezorgd en mij het gevoel gegeven van mij te houden, maar ik weet het niet en ik zal het ook wel nooit te weten komen. Ze laten zich niet kennen, je leert ze nooit kennen en je komt steeds voor meer verassingen te staan.

Jannes, 25-06-2010 00:01 #6
Dit is een openbaring voor mij! Lang heb ik gedacht dat alles "aan mij lag" Maar nu ik dit lees: denk ik… zo zit het dus…

Ik heb dus een partner die aan het "narcisme-syndroom"lijdt!

Nooit is het goed! Altijd ligt de fout bij "de ander" : Kritiek is aan haar niet besteed: dan wordt mevrouw agressief: "maar jij, maar jij, maar jij!"Nooit eens een moment van "zelfreflectie": never!

En: als ik dat zo lees: dan is het inderdaad genetisch bepaald: haar moeder is net zo! T'is in feite "het evenbeeld"!

Schaam me eigenlijk om dit allemaal toe te geven: ik, als "man van de wereld, moet beter weten!"
Maar: wat nu te doen? Reactie infoteur, 25-06-2010
Hallo Jannes,

Ik ben blij dat deze info een openbaring voor je is. Ik denk dat iedereen in de wereld de gevolgen moet weten, van het aangaan van een relatie met een narcist.

Het eerste wat je moet gaan doen is praten met anderen die begrijpen wat je doormaakt. Lotgenoten op fora en groepen, zitten vol met sterke, intelligente, begripvolle mensen die weten wat het is om 'In de Ban van een Narcist' te zijn en zij weten wat je doormaakt. Soms is het ook nodig om voor jezelf hulp van een professional in te schakelen in de vorm van therapie.

Belangrijk, is dat je begrijpt dat jij niets verkeerds hebt gedaan en niet zwak, dom of gek bent. Het heeft niets met jou te maken en het is op geen enkele wijze jouw schuld. Het heeft alleen maar te maken met de persoon met de narcistische persoonlijkheidsstoornis.

Welke soort van misbruik ook, of het nu fysiek, seksueel, verraderlijk psychologisch of emotionele mishandeling is, jij bent niet de schuldige!

Narcisten zijn briljante acteurs, verleiders en - ja, zelf hypnotiseurs en kunnen iedereen voor zich winnen. Ze kunnen overkomen als sympathiek, spannend en oprecht. Dit is allemaal een masker. De narcist is iemand die beweert je lief te hebben, hij/zij lijkt op een engel, maar ondertussen is hij/zij bezig met het op sneaky manieren ondermijnden van jou en je leven.

Jouw 'fouten' of 'zwakke punten' hebben er niets mee te maken. Zij is degene met een persoonlijkheidsstoornis, niet jij!

Sterkte!

Herrie, 15-04-2010 13:06 #5
@ infoteur,
Ja bedankt voor de nadere toelichting, duidelijk. Ik heb twee mensen gekend, een met BPS, de andere met NPS (ze waren een tijdlang nog partner ook) en heb beide "ziektebeelden" van dichtbij meegemaakt. Aan de BPS van haar (ja frapant haar/hem) ben ik zelf ongeveer aan onderdoor gegaan daar ik als "opvang-grote-broer" fungeerde. De vaak gehoorde term dat een borderliner een verwoestende werking heeft op haar/zijn omgeving kan ik ten volle onderschrijven. En ook jouw uitleg m.b.t. het verschil zie ik nu duidelijk ook. Nogmaals dank.

Herrie, 08-04-2010 15:03 #4
Ik zie in het artikel en de klachtenlijst toch wel heeeel veel overeenkomsten met die van een Borderline persoonlijkheidsstoornis. Ik denk dat voor een ieder die denkt een NPS te hebben nuttig is om hier rekening mee te houden. Een DSM IV test kan dan meer duidelijkheid geven. Reactie infoteur, 12-04-2010
Herrie,

er zijn inderdaad veel overeenkomsten. De Borderliner en narcist gaan beide op in hun eigen universum. Ook het effect dat ze hebben op anderen in hun nabijheid is vergelijkbaar. Manipuleren, leugens, bedrog, egocentrisch en een compleet gebrek aan zorg voor iedereen, behalve voor zichzelf. Ze zitten beide in dezelfde "B" cluster van persoonlijkheidsstoornissen. In feite kunnen de stoornissen zelfs tegelijkertijd bij dezelfde persoon voorkomen.

Het verschil tussen narcistische en borderline stoornis zit hem vooral in de emoties. De narcist zit verpakt in zijn eigen zelfbeeld en begraaft zijn emoties, terwijl Borderliners geen controle hebben over hun eigen emoties. Bij NPS verwacht iemand dat alles draait rond zijn universum, terwijl iemand met borderline haar universum zich om je heen ontwikkeld, jij bent haar universum. (Ik gebruik bij NPS het mannelijke zijn en het vrouwelijke 'haar' voor Bordeline, want dat is hoe meestal wordt gediagnosticeerd - hoewel beide last kunnen hebben van een stoornis)

Moniek, 28-03-2010 21:13 #3
Ik wil de schrijfster van dit artikel en alle artikelen op deze site over narcisme bedanken. Het heeft me heel veel gedaan om dit allemaal te lezen en ik hoop dat het me sterker maakt. De herkenneing was overweldigend en zeer confronterend, maar ook zeer heilzaam. Dank je wel!

Watnu, 20-03-2010 12:54 #2
Hallo Rob,
ik ben man en ik heb relatie(een hel) met nps vrouw.maar met wat/hoe kan ik u helpen?
bedankt.

Rob, 10-03-2010 08:16 #1
Lieve mensen,

Ik zoek informatie over de ervaring(en) van een man die een vrouw heeft (gehad) met een NPS. Verder zoek ik (vak)literatuur over vrouwen met NPS.

Ik zie uit naar de antwoorden. Reactie infoteur, 12-03-2010
Beste Rob,

op het forum zijn er een aantal mannen, je kunt hun ervaringen lezen op: http://nps.bbforum.nl/

De meeste (Vak)literatuur maakt vaak alleen melding van meer mannelijke dan vrouwelijke narcisten, verder is er weinig onderscheid. Dus, gewoon een kwestie van overal waar hij staat, voor jezelf zij voorzetten.

Infoteur: Mjon
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Relatie en huwelijk
Reacties: 259
Schrijf mee!