InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Ziekten > Overgang: symptomen en overzicht

Overgang: symptomen en overzicht

Overgang: symptomen en overzicht De overgang is het afscheid van de vruchtbare levensjaren. Heftige hormoonschommelingen luiden een geleidelijke daling van oestrogeen in. De gevolgen zijn drastisch: overvloedige menstruaties, opvliegers, slaapproblemen, libidoverlies, vaginale droogte, prikkelbaarheid en incontinentie zijn maar een greep uit de symptomen. De overgang begint tussen het 40e en 50e jaar en houdt op als de menstruatie verleden tijd is. Tot die tijd is het doorbijten voor nu anderhalf miljoen Nederlandse vrouwen!

Wat vrouwen rapporteren

Fora op Internet spreken boekdelen. Vrouwen maken zich massaal zorgen om de overgang en de verschijnselen die 'erbij horen'. Nu is de overgang een gewoon proces, maar dat blijkt velen tegen te vallen.

Lichamelijke overgang
Dit blijkt in elk geval geen lolletje te zijn. Een greep uit de posts: Help, zijn het allemaal overgangskwalen?; Kun je van opvliegers beroerd worden?; Uitgeput door de overgang; Alles doet me zeer; Wat gebeurt er met mijn lijf?; Is dit hartbonzen?; Zo naar in mijn hoofd en opgejaagd; Vocht vasthouden; Rusteloze benen; Nachtzweten en koud hebben; Opvlieger na opvlieger, is dit wel normaal?; Spierkrampen in benen; Zwakkere blaas; Pijnlijke tepels; Hartklopping in de keel; Gruwelijke krampen; Het lijkt op een stroomstoot; Allesoverheersende vermoeidheid; Zweetlucht; Darmen op hol; Weeïg en misselijk gevoel; Extreem droge mond; Vreselijke zweetaanvallen in de nacht; enz.

Overgang en menstruatie
Een minstens zo grote zorg. Vrouwen rapporteren van alles: Steeds maar ongesteld; Zeer heftige bloeding bij menstruatie; Na dertien dagen alweer ongesteld; Rommelende menstruatie; In paniek door hevig vloeien; Gigantische stolsels; Menstruatiepijn zonder menstruatie; Grillige menstruaties; Twee dagen ongesteld?; Lange bloedingen; Nepmenstruaties; Veel slijm bij menstruatie; Ziek rond menstruatie; Zwart bloed; Menstrueren zonder pauze; Na zeven maanden weer ongesteld; Menstruatiepijn drie weken per maand; Toename menstruatie; Menstruatie van slag; Hevig vloeien; Buikpijn bij spotting?; Na een jaar weer ongesteld?; Dacht dat ik er af was; enz.

De geestelijke overgang
Misschien nog wel het moeilijkst. Een indruk van de posts: Hekel aan mezelf; Zo met de dood bezig; Ik maak alles kapot; Wakker liggen; Geweldig gespannen; Onbestendig gevoel; Er komt niks uit mijn handen; Ik ken mezelf niet meer; Doemdenken; Kan nergens van genieten; Geen grip op mezelf; Help, ik word langzaam gek!; Geestelijk aan mijn eind; Down en huilerig; Extreem veel slapen; Gevoel van dreiging; Ik lijk wel een vulkaan; Angst voor de dood, Boos en lichtgeraakt; Ik word zo moe van mezelf; Gevoel krankzinnig te worden!; Help, heel angstig en agressief; Ik functioneer niet; Ik voel me zo triest; Onbeschrijflijk rotgevoel; Ik zie het niet meer zitten; Ziek van de zenuwen; Emotionele chaos; Ik voel mezelf een grote NUL; Overal tegenop zien; Doelloosheid, Ik ben mezelf kwijt; Daar ga ik weer de put in, Ik heb het helemaal gehad met mezelf; enz.

De relatie in de overgang
Kan vanzelfsprekend te lijden hebben van alle veranderingen. Ook daar maakt men zich zorgen over: Voel niets meer voor mijn man; Superonzeker in relatie; Onbegrip van partner; Ben hem zo zat; Ik hou niemand meer over; Libido weg door overgang?; Moeilijk voor mijn man; Geen seks meer; Pas een nieuwe vriend maar voel niets meer; Ben het liefst alleen; Hoe vertel ik het mijn relatie?; Sexleven op nulpunt; Mijn man wil dit niet meer!; Hou ik nog wel van hem?; Mijn man vindt het onzin; Totaal GEEN begrip!; Geen zin in sex; Mijn man is het zat als broer en zus te leven; Denk veel aan mijn eerste man; Blijft mijn libido voor altijd weg?; Mijn man stelt zich op als slachtoffer van mijn overgang; enz.

Menopauze

De menopauze is de technische benaming voor de laatste menstruatie, maar wordt ook vaak gebruikt om de jaren voor en na deze gebeurtenis aan te duiden. De medische term voor de periode rondom de officiële menopauze heet ook wel climacterium of in gewone taal: De overgang. De gemiddelde leeftijd waarop de laatste menstruatie te verwachten is ligt op 51 jaar, maar de speling is groot en de menstruatiecyclus kan er al mee ophouden rond het 40e jaar of juist pas na het 55e levensjaar. In de jaren voor de menopauze wordt het regelmatige, maandelijkse patroon van hormoonproductie en het vrijkomen van eicellen verstoord waardoor er veranderingen in de cyclus plaatsvinden. Op het moment dat de eierstokken met de productie stoppen, houden de menstruaties op. De overgang is een natuurlijke fase en betekent het einde van de vruchtbare jaren.

Overgangsverschijnselen

De overgang gaat niet zonder slag of stoot. Bijna alle vrouwen bemerken lichamelijke en geestelijke veranderingen tijdens de overgangsjaren. Een deel daarvan lijdt aan vervelende en zelfs kwellende verschijnselen. Deze kunnen maanden of jaren duren, maar de hevigheid varieert sterk. Sommige symptomen kunnen blijvend zijn. Lichamelijke verschijnselen van de overgang zijn onder meer onregelmatige, zeer hevige en/of langdurige menstruaties, (nachtelijke) opvliegers met sterke transpiratie en rode verkleuring van de huid, hartkloppingen, hoofdpijn, droogte en jeuk van de vagina, verlies van libido, pijn in gewrichten en spieren, extreme moeheid en lusteloosheid, stress-incontinentie en aandrang-incontinentie, droog/dun haar of zelfs haarverlies, duizeligheid, broze nagels, elektrische schok-sensaties, vibraties in het lichaam, tintelingen, slaapproblemen, verandering van lichaamsgeur, pijnlijke gezwollen borsten afgewisseld met te slappe borsten, opgeblazen gevoel en gewichtstoename. Vooral de buik en in mindere mate de heupen moeten het ontgelden. Proberen af te vallen door beweging of dieet heeft een effect dat gelijkstaat aan nul.

Haperende hormonen zijn tot alles in staat. Geestelijke verschijnselen van de overgang kunnen zijn: Stemmingswisselingen, naar binnen gekeerd zijn, depressie, angsten, onrust, prikkelbaarheid, paniekaanvallen, gebrek aan concentratie, dufheid, onzekerheid, vergeetachtigheid en 'black-outs'. Het allesoverheersende gebrek aan energie ten slotte maakt dat je niets meer wilt of kunt ondernemen. Je gaat overal tegenop zien, zelfs de kleinste dingetjes. Wie de pil slikt zal minder merken van zowel lichamelijke als geestelijke symptomen omdat zij het het lichaam laat geloven dat het nog in de vruchtbare levensfase zit, behalve dan in de stopweek als overgangsverschijnselen kunnen toeslaan. De pil stelt de overgang in elk geval niet uit. Na de overgang is er ten slotte een evenwicht bereikt, maar er bestaat een verhoogde kans op osteoporose (botontkalking) en versterkte haargroei in het gezicht.

Hoe lang duurt de overgang?

De duur van de overgang verschilt. De gemiddelde tijd tussen de eerste onregelmatigheden en de laatste menstruatie is vier tot zes jaar, maar symptomen van de overgang kunnen al veel eerder worden opgemerkt. De overgang kan worden onderverdeeld in de vijf jaar voor de laatste menstruatie tot drie jaar erna. Deze fasen heten: Perimenopauze, menopauze en postmenopauze. In deze periode bestaan er niet altijd klachten. Vrouwen van wie de moeder vroeg in de overgang kwam komen zelf waarschijnlijk ook vroeg in de overgang. Een te vroege overgang vindt plaats bij verwijdering van de baarmoeder, en bij verwijdering van de eierstokken begint de postmenopauze (laatste fase van de overgang) ongeacht de leeftijd onmiddellijk, met alle gevolgen van dien. Dit is voor vrouwen jonger dan 40 jaar natuurlijk traumatisch. De overgang gaat normaal gesproken over in de postmenopauze zodra er een jaar lang geen menstruaties hebben plaatsgevonden. Ongeveer vijftien procent van de vrouwen heeft na tien jaar nog verschijnselen.

Overgang en menstruatie

Overgeslagen menstruaties, onregelmatige menstruaties, te korte of veel te lange menstruaties, lichte of zeer zware menstruaties: In de overgang zijn vrijwel alle menstruatieproblemen normaal. Je zou een kortere cyclus kunnen ontwikkelen, bijvoorbeeld om de 24 dagen in plaats van 28. Een andere mogelijkheid zijn lichte menstruaties die worden afgewisseld met sterke, angstaanjagende menstruaties. De menstruatie kan slechts twee dagen duren, of juist twee weken duren, ook kunnen er grote veranderingen ontstaan in de afvloei van het bloed, dat niet meer regelmatig plaatsheeft maar meer met horten en stoten. Nadat er een aantal maanden duidelijke veranderingen hebben plaatsgevonden, kan het patroon weer even teruggaan naar normaal, om dan bijvoorbeeld weer eens twee menstruaties over te slaan, enzovoorts. Elk denkbaar merkwaardig patroon is mogelijk. De veranderingen beginnen gemiddeld omstreeks het 45e levensjaar, wanneer de beginfase van de overgang, de perimenopauze, intreedt. Gewoonlijk zijn hevige menstruaties een van de eerste tekenen van de overgang. De afvloei van deze menstruaties kan lijken op het openzetten van een kraan (veel vloeibaar bloed) of in de vorm van circa 7 tot 10 cm grote, verontrustende stolsels.

De rol van hormonen bij menstruatie

Oestrogeen en progesteron zijn de belangrijkste hormonen die verantwoordelijk zijn voor de veranderingen van het menstruatiepatroon in de overgang. Oestrogeen is verantwoordelijk voor de baarmoederbekleding voordat de eisprong optreedt. In de perimenopauze ziet men vaak een overschot aan oestrogeen: Een oestrogeen-dominantie. Vaak komt dit doordat het progesterongehalte juist te laag wordt. Het gaat dus altijd om de ratio oestrogeen-progesteron. Is er teveel oestrogeen in het bloed dan voltrekt de baarmoederbekleding zich onregelmatig en kunnen hevige bloedingen ontstaan. Progesteron houdt het baarmoederweefsel in bedwang na de ovulatie en regelt het tijdstip van de menstruatie. Het is ook verantwoordelijk voor de duur en de intensiteit van de menstruatie.

Bij afname van het progesterongehalte komt de menstruatie eerder dan normaal en/of is er een onduidelijk begin van de menstruatie. Wanneer tijdens de overgangsjaren anovulatie, dat wil zeggen menstruatiecycli zonder ovulaties steeds vaker gaan plaatsvinden, dan wordt er helemaal geen progesteron geproduceerd. Dit betekent een disbalans ten gunste van oestrogeen, zodat veel te sterke en onregelmatige bloedingen kunnen optreden. Dit zijn in feite ongestructureerde baarmoederloslatingen en geen echte menstruaties, omdat er geen ovulatie aan vooraf is gegaan. Gedurende de overgang zullen oestrogeen en progesteron sterk fluctueren om uiteindelijk tot een tamelijk vast laag niveau te dalen. Voordat het zover is, zullen allerhande wilde symptomen ten gevolge van het uit balans geraakte patroon optreden. Deze symptomen zijn gerelateerd aan een teveel aan oestrogeen, een teveel aan progesteron, een tekort aan oestrogeen of een tekort aan progesteron. En dit alles in wisselende mates.

Opvliegers

Afgenomen oestrogeen heeft een direct effect op de hypothalamus, het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor tal van zaken, waaronder de lichaamstemperatuur. Bij gebrek aan oestrogeen zal deze thermostaat van het lichaam in de war raken, met opvliegers als gevolg. De meerderheid van de vrouwen krijgt deze vasomotorische warmte- en koude-aanvallen in de overgang. Deze beruchte opvliegers voelen als een plotselinge, voorbijgaande sensatie van hitte dat zich verspreidt over het lichaam en een rode blos op gezicht, nek en borst geeft. Opvliegers (ook wel: opvliegingen) zijn de reactie van het lichaam op het afgenomen oestrogeengehalte in het lichaam. In welke mate de opvliegers optreden hangt af van de daling van dit hormoon. Wanneer de daling langzaam verloopt, zullen de opvliegers ook licht zijn of weinig optreden. Gebeurt de afname van oestrogeen vrij abrupt, dan kunnen de opvliegers lijken op een rit in een achtbaan.

Bijkomende symptomen van opvliegers (ook wel: flashes of vapeurs) zijn een snelle of onregelmatige hartslag inclusief hartkloppingen, lichte tot zware transpiratie, koude rillingen, duizeligheid, misselijkheid, angst en hoofdpijn. Treedt het verschijnsel vooral in de nacht op, dan uit het zich in hevige transpiratieaanvallen waarbij nachtgoed drijfnat wordt en de slaap ernstig wordt verstoord. De eerste symptomen van een verstoorde thermostaat van het lichaam treden op als het hormoonpeil erg laag is. In de pre-menopauze betekent dit in de menstruatieweek.

Geen zin in seks

Verlies van libido is een complex verschijnsel maar in de overgangsjaren een normaal gevolg van een onevenwichtige hormoonbalans door oestrogeentekort. Oestrogeen speelt een belangrijke rol in de vrouwelijke seksualiteit omdat het opwinding in gang zet. Bovendien verzorgt het de productie van vaginaal vocht alsmede de gezondheid van het weefsel. Door een tekort worden de weefsels atrofisch: Dunner, droger en minder elastisch. Ook is er een verlaging van de zuurgraad dat een beschermende functie heeft. Zonder deze natuurlijke bescherming wordt de vagina alkalisch, en dat werkt ontstekingen en irritatie in de hand. De gevolgen voor seks zijn groot: 'Geen zin in seks' wordt gekenmerkt door een gebrek aan interesse in seksuele activiteiten. Seksuele gevoelens komen door het geleidelijk verdwijnen van ovulaties minder frequent voor. Wat vroeger opwindend was, is in de overgang neutraal of zelfs vervelend.

Door de hormoonschommelingen vermindert ook de energie voor seks of verdwijnt volledig. Dit hoeft niet pas te ontstaan als het oestrogeenpeil daalt, maar kan ook optreden als er juist een oestrogeenoverschot is, zoals in de perimenopauze vaak het geval is. Er wordt bijvoorbeeld nooit meer aan gedacht en dit uit zich heel breed: Gevoelens van afkeer en afstand, niet aangeraakt willen worden en geen mannen meer kunnen verdragen. Soms loopt de geest echter achter op het lichaam: De geest wil wel, maar het lichaam niet. Worden er toch pogingen ondernomen dan is er een fysiek onvermogen om opgewonden te raken, vaginale droogte en irritatie. Natuurlijk houden al deze klachten verband met elkaar. Worden de verschijnselen voorts genegeerd, dan kan dit resulteren in pijnlijk vrijen, urineweginfecties, blaasontstekingen, drukgevoel, scherpe steken, brandend gevoel en langdurende irritatie (lees: verwondingen) van de weefsels. En dit haalt de zin in seks nog verder naar beneden. Omdat er nog steeds een taboe rust op het 'geen zin hebben in seks' legt dit grote druk op sommige relaties, en ontstaan er frustraties en verdriet.

Stemmingswisselingen in de overgang

Hormonen, zoals oestrogeen, beïnvloeden de productie van serotonine, dat een stemmingsregulerende neurotransmitter is. Een gebrek hieraan geeft al depressieve gevoelens, maar is er een 'overschot' aan progesteron door een tekort aan oestrogeen, dus een verstoring in de balans, dan versterkt dit het serotoninetekort nog eens. Resultaat: Onredelijkheid, prikkelbaarheid, boze buien of een tranendal. Wie in de overgang is, heeft vaak geen controle meer over haar gevoelens. De stemmingswisselingen kunnen intens zijn, plotseling en buitensporig. Plotselinge tranen (uit het niets) komen steeds vaker voor en abrupte wisselingen van emotionele staat volgen elkaar op. Kenmerkend is dat de emotionele reacties geen logisch gevolg zijn van eventuele oorzaken of triggers. Dit alles lijkt een beetje op die van PMS (premenstrueel syndroom) en de toestand kan zelfs lijken op die van een persoon met een psychologische stoornis. Allerlei verschijnselen kunnen voorkomen: Agressie, minder geduld, nervositeit, melancholie, toegenomen stress, onverklaarbare huilbuien, gemopper of gekrijs, depressieve gevoelens, gebrek aan motivatie, nergens meer zin in hebben en het ontwikkelen van allerlei angsten. Sommige vrouwen zijn vatbaarder voor depressies en stemmingswisselingen dan andere vrouwen.

Incontinentie en overgang

Er zijn drie typen incontinentie (urineverlies) die in de overgang of al eerder kunnen voorkomen. Ook zijn combinaties mogelijk. De eerste heet stress-incontinentie en treedt op bij drukverhogingen zoals lachen, hoesten, niezen, iets optillen, sporten, bukken e.d. De ingang van de blaas komt plotseling iets anders te liggen en de spieren komen onder druk te staan. Wanneer deze bekkenspieren door leeftijd, maar ook geboorte of operatie zijn verzwakt en niet goed meer functioneren kunnen er plotseling hoeveelheden urine ontsnappen. De tweede soort incontinentie heet aandrang-incontinentie ook wel urge-incontinentie genoemd. Bij deze vorm trekt de blaas zonder noemenswaardige waarschuwing abrupt samen om zich te ledigen, ongeacht de weerstand hiertegen. De blaas hoeft niet eens vol te zijn. Kenmerkend zijn de plotselinge drang om te urineren bij het openzetten van een kraan, het in de voordeur steken van de huissleutel, of het zien van een wc.

Andere benamingen voor de urge-incontinentie zijn overactieve blaas, hyperactieve blaas of spastische blaas. Het gaat samen met veelvuldig urineren, d.w.z. meer dan acht keer per dag. Een druk op de blaas hoeft trouwens helemaal niet te betekenen dat er met de blaas iets mis is. In de pre-overgang kan de baarmoeder op de blaas drukken omdat deze door teveel oestrogeen de groei van vleesbomen heeft aangewakkerd en/of door een te dikke baarmoederbekleding vergroot kan is. Gevolg: Voortdurende aandrang om te plassen, maar onderzoeken van urine of blaas halen dan niets uit.

De derde vorm incontinentie tenslotte komt minder vaak voor en heet 'overflow incontinentie'. Hierbij is er geen gevoel meer dat je naar de wc moet en verliest de blaas onwillekeurig urine of druppelt steeds. Hoe ontstaat al deze ellende? Oestrogeen helpt spieren sterk te houden, ook de spieren die de controle van de blaas regelen. Oestrogeen helpt ook de urinewegen gezond te houden. Wanneer het oestrogeenpeil daalt, verslappen de spieren en de blaas gaat zijn eigen gang. Verzakkingen krijgen vrij spel!

Hoe weet je wanneer de overgang is begonnen?

Wanneer er minder oestrogeen wordt geproduceerd, stijgt het FSH (Follikel Stimulerend Hormoon)-gehalte in het bloed en in de urine. Eigenlijk is dit een vicieuze cirkel, want een verhoogd FSH zet de productie van oestrogeen aan, mits de eierstokken ondanks het 'opraken' van het aantal eicellen dit nog kunnen produceren! Kunnen ze dit nog, dan stijgt het oestrogeen en zakt het FSH. Dat is de normale situatie. In de overgang blijft het FSH doorstijgen om de eierstokken ertoe aan te zetten om oestrogeen te produceren. Dit gaat moeizaam of uiteindelijk helemaal niet. Gevolg: Een hoog tot torenhoog FSH. Zelftesten en testen bij de huisarts kunnen aantonen of het FSH in het lichaam is verhoogd en in welke mate. De thuistesten sporen de hoeveelheid FSH in de urine op. Eigenlijk is een enkele meting niet voldoende, want in de perimenopauze kunnen gehaltes nog sterk fluctueren. Een signaal dat de overgangsperiode is begonnen is er als er minimaal twee maal een verhoogd FSH is gemeten. Metingen worden in de menstruatieweek en de week erna uitgevoerd. Voor pilgebruiksters is de test ongeschikt omdat FSH hierbij wordt onderdrukt.

De psychologie van de overgang

De overgang valt vaak samen met een reeks andere levenssituaties die vooral geestelijke klachten van de overgang kunnen versterken. De vrouw ziet zich geconfronteerd met einde, afscheid en aftakeling. Kinderen worden onafhankelijker en gaan uit huis, waardoor zorgtaken verminderen en de vrouw in een 'zwart gat' valt. Er ontstaat leegte en een gevoel van overbodig zijn. Dit wordt nog eens versterkt bij een eventuele echtscheiding als deze in de overgang plaatsvindt. Daarnaast worden een of beide ouders wellicht hulpbehoevend wat een zware belasting kan vormen. Behalve veranderingen in de omgeving kampen veel vrouwen in de overgang met een negatief zelfbeeld. Het lichaam wordt zichtbaar ouder en de angst voor ziekte en veroudering wordt groter. Niet langer voldoet ze aan de normen in fashion tijdschriften en reclames. Het feit dat aan de vruchtbare leeftijd een einde is gekomen en kinderen krijgen van de baan is, is met name voor vrouwen zonder kinderen onbewust een bittere pil. Maar ook wie wel gebruik heeft gemaakt van de vruchtbare jaren, voelt zich in de overgang vaak minder aantrekkelijk en kan het bewijs van vruchtbaarheid, namelijk de menstruatiecyclus, gaan missen.

Vervroegd in de overgang

Niet alle vrouwen komen na hun 45e in de overgang. Sommigen zijn eerder de klos, een groot deel hiervan tussen het veertigste en vijfenveertigste jaar, maar velen zelfs voor hun veertigste en een enkeling al rond het dertigste jaar. Deze vrouwen bemerken de overgang doorgaans op een wat andere manier, namelijk als ze zwanger willen worden en/of stoppen met de anticonceptiepil en geen menstruatiecyclus terugkrijgen. Dit verschijnsel heet Premature Ovarian Failure (POF), wat inhoudt dat er geen eisprong meer plaatsvindt. De gevolgen van zo'n vervroegde overgang zijn fors. Op het psychische vlak is er woede, ongeloof, verdriet en schaamte en op lichamelijk gebied wachten de typische overgangsverschijnselen. Veel vrouwen voelen zich plotseling minder 'vrouw', en vooral als er een kinderwens is wordt het toekomstbeeld om zeep gebracht.

Oorzaken zijn talrijk. Voorbeelden zijn beschadiging aan de eierstokken of immune eierstokken in welk geval de eierstokken niet reageren. Er kunnen erfelijke afwijkingen zijn, een chromosoomafwijking of een auto-immuun ziekte. Een eenvoudiger reden is dat de eicellen vroegtijdig 'op' zijn waardoor er geen cyclus is. Pilgebruik verdoezelt een disfunctie van de eierstokken, dus speel bij cyclusstoornissen en kinderwens in de toekomst liever op safe en vermijd deze. Hormooninjecties ter nabootsing van de overgang (Zoladex), soms gegeven in geval van gynaecologische problemen, kan bij het stoppen eveneens problemen geven. Vooral bij vrouwen ouder dan 40 kan dit net het ongewenste zetje zijn om blijvend in de echte overgang te komen.

Behandeling van de overgang?

Wie de overgang om een of andere reden ondraaglijk vindt komt in aanmerking voor hormoonsuppletie (hormoonvervangende therapie). In het begin van de overgang zal de keus meestal vallen op een combinatie-preparaat van zowel oestrogeen als progestageen (kunstmatig progesteron), dat de hormooncyclus zoveel mogelijk nabootst. De pillen bevatten gedurende het eerste deel van de cyclus enkel oestrogeen, in het tweede deel bevatten ze ook progestageen. Onttrekkingsbloedingen volgen aan het eind van een strip. Wie al langer dan een jaar niet meer heeft gemenstrueerd komt in aanmerking voor een preparaat waarbij er de gehele maand zowel oestrogeen als progestageen in de pillen zit. Bloedverlies is beperkt tot zeer kleine hoeveelheden. Hormoonbehandelingen zijn er niet alleen in pilvorm. Er zijn ook hormoonpleisters, hormooncrèmes en gels. Bijwerkingen van veel hormoonvervangers zijn misselijkheid, gespannen borsten, gewichtstoename en een opgeblazen gevoel, om die reden plus risico's op de lange termijn is het gebruik toch vaak af te raden. Er bestaan ook plantaardige middelen waar zwak werkende oestrogenen in zitten (fyto-oestrogenen), of de nieuwe, alternatieve hormoonbehandelingen.

"Menopause really isn't that bad." ... said no woman ever.

Lees verder

© 2009 - 2017 Astrid-d-g, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Over de menopauzeElke vrouw krijgt er ooit mee te maken, de menopauze. De menopauze brengt vele veranderingen met zich mee in het leven v…
De overgang, hoe komt het en wat doe je eraan?Bij vrouwen van tussen de 45 en 50 onstaat een periode waarin de eierstokken stoppen met het aanmaken van oestrogenen, d…
Verschil tussen de overgang en de menopauzeVerschil tussen de overgang en de menopauzeWat is het verschil tussen de overgang en de menopauze? Er komt een moment in het leven van de vrouw dat de eierstokken…
Alles over de overgang en de menopauzeAlles over de overgang en de menopauzeAlle vrouwen krijgen er vroeg of later mee te maken: de overgang. Bij de ene vrouw gaat deze periode zowat ongemerkt voo…
Ymea – helpt tegen overgangsverschijnselenYmea – helpt tegen overgangsverschijnselenYmea is een product dat helpt tegen de verschijnselen die optreden tijdens te overgang. Vele vrouwen tussen de 40 en 55…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Overgang: symptomen en overzicht"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Henri, 14-09-2016 09:12 #139
Astrid, je geeft hier advies aan mensen die symptomen hebben "op jouw leeftijd is er geen sprake van premenopauze" aan bv. iemand van 40, terwijl dat uiteraard wel zo kan zijn. Vanwaar jouw advies? Ben jij arts? Oppassen met verkeerde raad. Reactie infoteur, 08-10-2016
"It's not the lie that bothers me. It's the insult to my intelligence that I find offensive." ~ Inspirational quote

Ann, 13-06-2016 16:43 #138
Ik ben 38 en zit al vanaf mijn 34ste in de vervroegde overgang. Nu menstrueer ik eigenlijk maar 1 keer per jaar. Maar heb wel periodes waarbij ik vage buikpijn heb onderin de buik en enorme rugpijn waardoor ik bijna niet kan staan. Heeft iemand hier ervaring mee?

Anita, 21-08-2015 08:58 #137
Voor de mensen die graag kinderen willen en het lijkt dat je misschien in de overgang bent: laat je prolactine gehalte meten. Als die verhoogd is wordtje niet of heel weinig ongesteld. Het heeft bij mij vier jaar geduurd en toen ik van ziekenhuis wisselde werd direct duidelijk waar mijn probleem vandaan kwam. Geen eisprong door verhoogd prolactine gehalte. Ik kreeg een hormoon ( prolactine) remmer. En pats… Regelmatige cyclus en dan weet je ongeveer wanneer je vruchtbaar bent en was ik in drie maanden zwanger :-) hopelijk heeft iemand hier iets aan. Succes allen.

Tamara Nes, 15-11-2014 17:56 #136
Die normale vanzelfsprekende cocon overgang ervaar je niet als je pas 32 bent kan ik je zeggen. :'( Ik ben 10 kilo aangekomen, ruik mezelf iedere dag -_- misselijk zodat iedereen vraag: " Ben je zwanger?", mega hoofdpijn en mag s nachts eruit om mijn bed te verschonen :'( voel me rot.

Deidre, 07-10-2014 02:01 #135
De overgang is een volledig natuurlijk verschijnsel waarbij je lichaam langzaam een nieuw ritme zoekt. Daarna nemen je bijnieren de taak van oestrogeen aanmaken over en word je jezelf weer. Al die drama en emoties van vroeger mag je gedag zeggen. Andere zaken worden nu belangrijker, er vindt verdieping plaats in je leven. Beter gezegd: door de overgang krijg je jezelf weer terug. Zie het als een rups in een cocon. Hou vol en vertrouw erop dat de natuur weet wat ze doet.

Sandra, 21-09-2014 23:30 #134
@jassi
hebben ze al eens gekeken wat de oorzaak van het hoge prolactine is? Ik heb t ook gehad en bleek een hypofyseadenoom te zijn( goedaardig gezwel). Ik had dus geen cyclus. Heb er medicatie voor gehad waarna ik onregelmatig ongesteld werd en 3 zwangerschappen heb gehad. Wellicht een lichtpuntje voor je… groetjes Sandra

Gien, 09-09-2014 15:54 #133
Ik ben 46 jaar en zit in de pre menopauze. Mijn cyclus is regelmatig maar sinds een half jaar bloed ik bijna mijn hele cyclus. Gelukkig heb ik een gynaecoloog die hier veel begrip voor heeft. Volgende week krijg ik een novasure behandeling. Hopelijk ben ik dan van de bloedingen af. Vier jaar geleden heb mijn eerste novasure gehad omdat ik extreem veel bloedverlies had. Het is me toen heel erg meegevallen. Voor iedereen met veel of constante bloedingen raad ik van harte een novasure behandeling aan!

Gonnie, 15-06-2014 18:13 #132
@Jassi,
Ik ben zelf iets ouder als jou. (Begin 30) Als ik terug reken ben ik zo'n 4 jaar geleden in de overgang gekomen. Het geen kinderen hebben, en ze ook niet meer zelf kunnen krijgen vind ik met momenten erg lastig/moeilijk. Wat voor tips/suggesties ben je naar op zoek?
Hartelijke groet, sterkte met alles, Gonnie

Jassi, 23-05-2014 18:17 #131
Ik lees hier alleen reacties van dames die al ouders zijn dan 35 zijn er ook nog jongere vrouwen tussen? Ik ben sinds 2 maanden 25 geworden en heb een verhoogde fsh 61. Tevens een verhoogd prolactine, deze schommelt qua waarde. Ben sinds januari niet ongesteld geweest en heb altijd onregelmatige cyclus gehad. Toevallig dat ik vandaag weer ongesteld ben geworden. Ik heb nog geen diagnose gekregen omdat het nog onduidelijk is wat er nu echt aan de hand is; (. Ik heb klachten zoals zware vermoeidheid, slechte concentratie, hoofdpijn, druk in mijn ogen, prikkelbaar. Ik kreeg 2 weken geleden van de gyn te horen dat mijn eierstokken het niet meer doen. Ik heb op dit moment ook geen kinderen. Studeer nog maar de kinderwens is aanwezig. Maar met zo een verhoogd fsh zal het op een natuurlijke wijze lastig worden om een kind te krijgen; (. Ben erg benieuwd of er tips zijn of eventuele suggesties waar ik iets mee kan. Alvast bedankt.

Martin70 (infoteur), 16-03-2014 20:35 #130
Ik heb een vraag als man zijnde hoe kan ik me vriendin ondersteunen ik ben haar nu kwijt omdat ze het niet meer weet tussen haar en mij. ze heeft inderdaad geen zin in seks, mist geen intimiteit. ik wil er voor haar zijn en ik hou van haar ziel veel. ik mis haar en wil bij haar zijn ik heb zelfs pillen gekocht voor haar speciaal van een duur merk. 20 euro om haar door de overgang te helpen…
nu denkt ze dat ze opeens niet genoeg van me houd… we zijn niet getrouwd maar ik ken der al 3 jaar… wie kan mij advies geven ze wil een maand zien of ze me wel mist. wat moet ik nou. ze zit echt in de overgang ze is 43

Sandra, 20-02-2014 10:52 #129
Hallo,
Ik ben bijna 46 en loop nu bijna 2 jaar met onverklaarbare klachten, en niemand die dacht aan de overgang…
Totdat iemand het aan kaartte, ben 2 jan gestopt met de pil en na de normale ontrekkingsbloeding geen menstruatie meer, wel 2 weken lang vreselijke migraine, en rond de tijd dat ik mijn menstruatie had moeten krijgen, heel veel buikpijn( baarmoeder) deed ook pijn met zitten en hoesten, rug pijn enz… dacht het zal wel beginnen, maar niets…

Toch een thuistest gekocht omdat ik benieuwd was, maar omdat ik geen menstruatie heb kon ik niet op de goede dagen testen, ik heb getest op 6 en 13 feb, en hartstikke positief, de dag erna bloed laten prikken op fsh en de uitslag 44, volgens de huisarts dik in de overgang… maar mijn vraag is heb ik nu wel goed getest, of is het juist goed omdat het willekeurig is en dan je fsh ook niet altijd verhoogd is, ben benieuwd, heb elke dag hitte aanvallen, stemmingswisselingen en paniek…
Sandra.

Cindy, 13-12-2013 09:54 #128
Ik ben 44 jaar en ben vorig jaar naar de huisarts geweest omdat ik hevig last had van hartbonzen. Er werd duidelijk gezegd dat ik nog te jong was voor de overgang. (is ook niet op getest) Ik heb altijd een hele regelmatige menstruatie gehad, maar dit jaar is het ineens heel onregelmatig, om de 3 weken, dan weer om de 2 weken, en nu dus al 3 maanden niks meer. Ik heb in de periode 2003-2004 IFV behandelingen gehad. Ik vraag me af of ik nu al in de overgang ben? en of IVF daar op van invloed kan zijn geweest.

Sonja, 08-11-2013 14:42 #127
Hallo ik ben pas 50, sinds een week vloei ik behoorlijk, nog nooit zo erg geweest. Ik moet om het half uur verschonen. Maandverband help niet meer, en gebruik nu kraamverband. Als ik buk of ga lopen dan voel ik het gewoon stromen, ik wordt er erg moe van. Veel last van mijn spieren in mijn been gehad heb dit alles met de overgang te maken? En kan dit lang aan houden? Graag hoor ik er van.

Arianne van Helvoort, 23-09-2013 11:19 #126
Ik ben al maanden ziek, agressief, triest boos doodmoe, gewoon niet weten de dag door te komen. Ik ben al 5 jaar in de meno pauze en de laatste maanden worden steeds erger. Ik heb nu de pil sinds twee weken maar voel mij nog steeds beroerd, wat te doen? 12 jaar geleden was ik alcohol verslaafd, en ben bang daar in terug te vallen. Help!

Karin, 24-07-2013 14:03 #125
Hallo, ik ben Karin en ben 48 jaar. En ben al een paar jaar in de overgang. tenminste ik ging naar de gynaecoloog die heeft bloed afgenomen en zei dat ik flink al in de overgang zat. Ik ben bij hem terecht gekomen omdat ik heel veel bloed verloor met veel stolsels met het gevolg dat ik bloedarmoede kreeg. Toen hebben ze het met een spiraaltje geprobeerd maar na 7 weken was ik nog ongesteld en voelde me helemaal niet lekker door dat spiraaltje. Dus er weer uit laten halen. Toen ging het weer beter met me menstruatie tenminste redelijk wel veel pijn veel bloed verliest maar we konden het onder controle houden met een ijzer drankje. na een tijd ging me menstruatie weg blijven 2 maanden 4 maanden 9 maanden en nu vanaf sept. 2012 weer ongesteld geworden en ook erg rot geworden zo rot dat ik voor onderzoek bij de eerst hulp van het ziekenhuis belanden. Kon niet meer eten was misselijk had een heel gejaagd gevoel geen controle over me zelf. Na een maag onderzoek niks te vinden? verder bij me huisarts zei toen denk dat het overspannen is tegen me huisarts daar heeft ze een test gedaan daar bleek dat ik overspannen was nu een aantal maanden verder gaat het gelukkig wat beter met me maar van tijd tot tijd heb ik de onrustige gevoel weer maar ik denk nu ik zo'n stuk verder ben dat het meer te maken heeft met de overgang. weer zo misselijk en licht ontvlambaar erg moe zijn. Nu heb ik afgelopen weekend een misstap gedaan en zijn me bekken scheef komen staat en loop daar weer voor bij de fysio maar daar heb ik nu weer last van ik word er niet goed van dan heb ik dit dan heb ik dat. pffff niks voor mij. Maar wat kunnen de hormonen vervelde zijn in je lichaam zeg.

Gea, 07-07-2013 19:21 #124
Ik ben GEA bijna 54 jaar. ik heb 15 jaar de prikpil gehad daarna 5 jaar een spiraaltje dit omdat ik vroeger hevige menstruatie had, toen het spiraal verwijderd werd was ik 7 maanden niet ongesteld. ik dacht nog daar ben ik mooi door heen gekomen! maar niks is minder waar, begin mei werd deze dame weer mooi ongesteld. de huisarts vond dit vrij normaal en gaf mijn de pil omdat ik op vakantie ging. ik mocht hen doorslikken of naar de vakantie stoppen en kijken wat er gebeurde. ik na 4 weken weer gestopt met de pil, ben beginnen te vloeien. weer begonnen met de pil en vloei nu nog. ik word er zo moe van vies en akelig ben het meer als zat. wat kan ik nog doen?

Gera, 07-07-2013 18:05 #123
Ik ben net 39 en heb sinds een aantal maanden een versnelde menstruatie, gemiddeld elke 23 dagen, terwijl ik nog tot een half jaar geleden de klok gelijk kon zetten op 28 dagen. Vandaag schrok ik omdat ik ongesteld werd en de vorige keer nog geen drie weken geleden was. Is dit het begin van de overgang? Ik vind mezelf nog zo jong.

A. van Valburg, 07-07-2013 14:15 #122
Welke plantaardige middelen worden het meest gebruikt?
Gr A van Valburg.

Aleexadra, 11-06-2013 00:48 #121
Ik ben 54 jaar en menstrueer al een jaar of 5 niet meer. Volgens de gynaecologe is er ook geen hormonale activiteit meer. Ik ervaar dit volkomen anders. Heb een cyclus van 3 weken en heb dezelfde "pms" symptomen als toen ik nog menstrueerde. Ik ben zeer suicidaal in die periode, een ongelooflijke kwelling. Nergens kan ik hierover informatie vinden en zou niets liever willen dan verwijdering van eierstokken.
Mijn gynaecoloog is hiertoe niet bereid, wat ik begrijp, maar ik ben wanhopig op zoek naar een gynaecoloog die hiertoe wel bereid is want dit is zo'n groot lijden dat het levensbedreiend is.

Dette, 30-05-2013 16:25 #120
Ik ben bijna 62 jaar en mijn overgang was ong 13 jaar terug. Daarna geen enkel probleem meer gehad tot 1,5 jaar terug. Opvliegers, misselijk, diarree weinig eetlust en erg moe. Weinig energie. Ik heb het gevoel alsof ik weer in de overgang zit :-( Ik heb wel gehoord dat vrouwen heel lang last kunnen houden, maar niet dat het na zolang periode weer opnieuw begint. Weet iemand wat ik kan doen?

Chantal, 18-05-2013 20:04 #119
Ik ben 47 jaar menstruatie af en toe onregelmatig heb veel klachten zweten in de nacht
dan warm dan koud hebben veel buikpijn onderbuik spierpijn overal huilbuien je zelf niet meer herkennen bang voor alles duizelig net of je valt soort schok zeg maar hartkloppingen nu wil ik graag een bloedtest maar arts zegt doordat ik pas met 15 menstrueerde ik laat in de overgang kom? kan ik in de pre overgang zijn wordt er zo moe van groetjes chantal

Twinkel, 13-05-2013 12:28 #118
Wat fijn om te kunnen delen waar mijn leven al zo lang door wordt verstoord! Deze maand word ik D.V. 55 jaar. Toen ik 22 was kreeg ik mijn eerste kind, met een kanjer van een postnatale depressie daar achteraan. Het werd niet erkend, noch herkend helaas. Mijn toenmalige man stuurde mij - tegen mijn wil - naar een neurosenkliniek waar ik een volkomen verkeerde therapie over mij heen kreeg. Notabene een methode waarbij ze mijn identiteit wilden afbreken om het daarna weer op te bouwen. Het kleine beetje eigenwaarde dat ik toen nog maar had werd toen helemaal met de botte bijl de grond in getrapt (allemaal in het kader van "de therapie"). Maar dat ik toen zo naar was, lichamelijk, leek niemand te boeien. Halverwege de therapie (dus de spartaanse afbraaktijd) stuurden de psychiater en psycholoog mij weer naar huis om vage redenen. Ik zou hypochondrisch zijn. Nazorg was er niet. Eenmaal thuis bleek ik nog verder afgezakt te zijn dan toen ik wegging. Ik had ook een keizersnee achter de kiezen waar niemand een woord over repte. Mijn toenmalige man maakte elke dag ruzie omdat ik sexueel zo ongeinteresseerd was. Jaren later, nu bijna 13 jaar geleden, beviel ik van een jongen, die ik op mijn 42-ste het leven schonk, met veel risico voor mijn eigen welzijn. De zwangerschap had mij vreselijk uitgeput, ik had ook zwangerschapssuiker gekregen, maar dat mijn zoon gezond was, overstemde alles, waardoor ik toch zielsgelukkig was. Sindsdien, echter, ben ik nooit meer dezelfde geworden. Mijn libido is volkomen verdwenen, en de keren dat ik pogingen deed, bleek ik zelfs niet eens meer in staat te zijn een orgasme te krijgen. Tot nu toe.
Op dit moment heb ik al maandenlang geen menstruatie meer gehad, maar heb al wel een half jaar heftige opvliegers. In gesprekken vooral en 's nachts en bij het ontwaken. Ik herken veel hier beschreven klachten, zoals het vreselijk neerslachtig zijn en de angst- en paniekklachten, de apathie en moeheid, het geobsedeerd lijken door de dood en de angst voor aftakeling en eenzaamheid. Maar tussendoor (gelukkig) ineens ook weer lekker blij zijn, zonder concrete aanleiding. Wat ik trouwens nog niet heb ontdekt - en dat is de eigenlijke reden van dit schrijven, is, de klacht van de huid. Ik heb namelijk sinds zo'n 3 maanden echt verschrikkelijke jeukklachten. Het ergste is het op mijn hoofdhuid. Mijn haar was altijd dik en krullend, maar het is zo droog en onhandelbaar geworden, dat het eerder stro-achtig dan krullend wordt. De hoofdhuid voelt enorm geirriteerd aan en jeukt abnormaal. Van alles aan shampoos heb ik reeds uitgeprobeerd, maar niks mocht baten. Mijn hele lichaam prikt en jeukt, alsof er voortdurend wel 50 wespen aan het prikken en steken zijn. Onder de huid brandt het, zo lijkt het duidelijk, en op sommige plaatsen heb ik stekende pijnen, vooral waar botten direct onder zitten. Er is niet zoveel waar te nemen trouwens, behalve dat de huid flink droog is en rode, geirriteerde gebieden vertoont. Ik heb er speciaal douchespul op olie-basis voor aangeschaft, maar dat veranderde niets. Met name in bed zijn de jeukaanvallen ondraaglijk. Jeuk, branden, pijn, steken, prikken. Zelfs in mijn vagina steekt het en brandt het. Ik ben proper op mijn lichaam en omgeving, heb geen huisdieren, dat kan het niet zijn. Soms ontdek ik wel bultjes, ook in mijn gezicht. Overdag beginnen de jeukklachten ook steeds meer toe te nemen. De huisarts gaf mij Aerius maar daar kwamen de klachten gewoon doorheen. De jeuk doet echt zeer en door de gebroken nachten loop ik op mijn tandvlees inmiddels. Hoort dit wellicht ook bij de overgang? Bedankt voor uw reactie alvast,
groeten,
Twinkel

Heleen, 28-04-2013 15:07 #117
Ik ben bijna 58 jaar en heb ong dezelfde verschijnselen. Ben begonnen met opvliegers die zijn wel binnen de perken. Maar naar2 jaar kreeg allemaal vreemde verschijnselen. Vreselijke rugpijn en pijn in benen, nu heb ik artrose. Enorme stemmingswisselingen, vreselijk depressief, misselijk, nergens meer van kunnen genieten. Ik loop ook bij een overgangsconsulente. Wat mij iets hielp is gezond eten, veel groente en fruit. Pasta's en scherpe gerechten vermijden en niet teveel suikers. En circa 200 gram sojaproducten per dag. Zwemmen in warm water is ook heerlijk en elke dag wandelen en fietsen en ik krijg nog cesartherapie en voetreflexiologie. Je zou ook een dagboeken kunnen maken per dag, hoe je je voelt. Ik ben er achter gekomen dat ik altijd aan het eind van de maand een erge week heb. Maar wat ik dan ook doe het helpt niets, ben dan een zombie en heb erge rugpijn. Als iemand anders nog wat weet! Wat ik nog mis is een praatgroep zelfs in deze tijd wordt er bijna niet over gesproken! Dat is toch raar? Gina ik wens je veel sterkte en alle andere vrouwen ook.

Cynthia, 15-04-2013 11:46 #116
Beste redactie,
Ik ben 40 jaar.
Aangezien ik van jongs af aan bekend ben met hypochondrie, heb ik altijd wel een beetje ups en downs gekend. ik ben gelukkig getrouwd en heb drie schatte van kinderen. een heel stabiel leven dus. Tot december 2012. Ik werd midden in de nacht wakker met waarschijnlijk een paniekaaanval.Daarna zijn de klachten qua onrust niet verdwenen. Alle bekende verschijnselen die op het forum genoemd worden, heb ik wel. ik heb twee zelftesten gedaan en allebei de overgangstesten waren positief. Inmiddels loop ik bij de psycholoog en heb ik ad. Ik heb me nog nooit zo naar en onbegrepen gevoeld.

Groetjes Cynthia

Gina, 12-04-2013 10:46 #115
Ik ben 51 jaar, heb al 2 jaar geen menstruatie gehad. Bloedonderzoek gehad, ik ben al beneden aan mijn ladder zei mijn dokter (overgang), maar nu beginnen bij mij pas de klachten, spierpijn gewrichtpijn, trillingen en druk gevoel in de keel en noem maar op. Het rare nog geen opvliegers… beetje warm af en toe. Wel veel huilen enz. Heel mijn lichaam is van slag. Ben ten einde raad. Wie heeft er tips, zodat ik weer lekker in mijn vel zit pff. En ik wens iedereen heel veel sterkte op deze site.

Bieb, 13-03-2013 19:23 #114
Hallo dames,
Ik ben 39 en helaas al in de premimenopauze. Wat een ellende. Ik ben nu 2 keer bij de overgangsconsulente geweest! Wat is dat fijn, alleen al dat je serieus wordt genomen, ze luistert echt naar je en geeft veel uitleg en tips! Het blijft een fase waar jezelf doorheen moet maar iemand die begrip toont en je helpt is gewoon erg fijn in zo'n zware periode.
Heel veel sterkte dames.

Els, 20-02-2013 08:42 #113
Hallo allemaal.
Ik ben 50, en heb al ruim 2 jaar geen zin meer in seks. Ik probeer het wel, maar kom dan bedrogen uit, temeer omdat mijn man gewoon voelt dat ik het voor hem doe. We praten er wel over, omdat we gelukkig weten dat we wel van elkaar houden. Ik heb het gevoel dat lichaam en geest niet meer communiceert, en dat maakt me machteloos. De laatste x dat we seks hebben gehad is inmiddels 4 maanden geleden, en ondanks het engelengeduld van mijn man, ben ik hier heel triest over. Eigenlijk begint het nachtzweten nu pas, . oen ik daar achter kwam raakte ik lichtelijk in paniek, "Dit is toch niet pas het begin van de overgang? Wanneer kan ik weer van seks genieten?" Mijn cyclus is vrij onregelmatig, dan weer 6 weken ertussen, en de afgelopen x maar 2 weken. Laatste paar weken heb ik vooral 's avond last van opvliegers, . Mijn vraag is dus, in welke fase zit ik in godsnaam, … heeft iemand toevallig ook baat gehad van een "overgangsconsulente"? Alvast bedankt voor jullie antwoord.
Groetjes Els

Karin, 10-02-2013 22:03 #112
52 jaar; begon met extreem koud en ziek voelen, daarna zeer warm, snel onzeker, enz. typische overgangsklachten, maar daar is veel ernstiger klacht bij gekomen: soort weeën, waarbij de onderbuik aanspant, om de 10 - 30 sec, 10 h achter elkaar, en nu vrijwel continue. Ademhaling snel ontregeld. Uitgebreid hart onderzoek leverde niets op. Morgen weer naar de dokter. Wie heeft een idee wat dit is?

De Ryck Christine, 31-01-2013 00:13 #111
Heb ook tal van klachten, ben 54 jaar en heb zweetbuien 's nachts, niet normaal, kletsnat!, hartkloppingen, stemmingswisselingen, geen zins in seks, pijnlijke vagina, noem maar op! wie weet raad? Huisarts is totaal niet geïnteresseerd!

Audrey, 22-01-2013 21:40 #110
Hallo Astrid,

Wat een herkenning van de klachten! Dacht inmiddels dat ik echt gek aan het worden was. Ik kan er niet bij dat een verstoorde hormoonbalans zoveel klachten te weeg kan brengen. Ik ben nu 37 jaar en heb eigenlijk sinds de bevalling van mijn eerste (29 jaar) continu geworsteld met mijn hormonen. Wel pil, geen pil, mirenaspiraal, zwaardere pil, lichtere pil… van alles geprobeerd. Elke keer merk ik weer dat ik het gewone leven vHaeen moeder met gezin niet kan volhouden: ik raak letterlijk uitgeput. Voor de tweede bevalling ben ik naar de gynaecoloog geweest. Zijn bevinding was vervroegde overgang, beide eierstokken waren heel klein. Gelukkig wel zwanger geraakt van het eerste eitje, prachtig cadeau! Vervolgens bloedonderzoeken een jaar later laten doen; diagnose was dat de hypofyse niet goed werkt, waardoor er geen oestrogeen wordt aangemaakt. Vervolgens nieuwe hormoonbehandelingen gestart voor een derde kindje. Hier zijn we wegens overbelasting en miskraam mee gestopt. Vervolgens ben ik aan de pil gegaan, een met veel oestrogeen. Dit leek in eerste instantie te werken, maar ik heb nu toch weer veel symptomen en die lijken sinds een jaar of twee weer erger te worden. Het kost me moeite om de rest vd wereld er nu toch echt van te overtuigen dat de misslag in mijn lijf zit en niet in mijn kop! Ik ben er echt zo zat van om me te voelen als iemand van 60, en dan ook nog een niet fitte zestiger, want daar kijk al met verbazing naar zijn energielevel. Ik heb me nu laten doorverwijzen naar de internist om er in ieder geval achter te komen waarom de hypofyse niet goed werkt. Ik kan mijn adrenaline ook niet goed reguleren, blijf in een soort verhoogde alert stand zitten, heb je daar nog tips voor? Bedankt in ieder geval voor de site! Groetjes, Audrey

Joke de Jong, 31-12-2012 11:21 #109
Beste Carla Nijdam

Ik lees dat je sinds de overgang geen zin meer hebt in sex en iemand reageert daarop dat je daar maar mee moet leren leven.
Ik ben 61 jaar en rond mijn 50ste ook de overgang gehad. Ook ik had vaak geen zin meer in sex en vond dat vreselijk. Maar langzamerhand is de zin in sex vanzelf terug gekomen en wij genieten er nu weer wekelijks van. Ik heb geen middeltjes gebruikt maar wel veel en open hierover met mijn man gepraat. Dus houd moed.

Mar, 27-12-2012 16:40 #108
Beste redactie,

Ik ben 45 jaar en ben op mijn 18e jaar gestopt met de pil omdat ik er depressief van werd, sinds een tijd heb ik weer last van stemmings wisselingen jante lacht en jante huilt (veel), mijn menstruatie is om de 22 dagen 1 dag erg weinig 1 dag normaal en 1 dag bijna niets i.p.v. 4 dagen normaal bloedverlies 2 jaar geleden de stemmings wisselingen kwamen normaal rond mijn menstruatie ik merk nu dat het vaker voorkomt wat ik erg naar vind ook voor mijn omgeving, ik heb soms het gevoel dat ik me totaal aan het verliezen ben, heb een naar gevoel in mijn hoofd, (doemdenken), koude rillingen, paniek aanvallen, erg onrustig in de nacht en heel soms braken, hartkloppingen, misselijk, keel word dicht geknepen, spierpijn en een druk op mijn ogen ik word hier erg onzeker en ban van, dit heb ik ook aan mijn huisarts verteld en deze stelde voor om voor 3 maanden aan de 3 fase pil tegaan, maar dit durf ik niet omdat ik daar juist mee gestopt ( op mijn 18e) was en je er misschien nog naarder van wordt met migraine e.d. De huisarts weet van dit alles af en toch heb ik het gevoel dat hun niks met pre overgang te maken willen hebben en word je gauw de deur gewezen met een burn-out klacht. Ik heb ook leuke en goede weken er tussen wat moet ik nu word langzaam gek van mezelf en ga me schamen. moet ik nu Valdispert stemming gaan slikken of tocht die 3 fase pil ik weet het niet meer.
Vriendelijke groet Mar Reactie infoteur, 28-12-2012
Hi Mar, niemand kan voor jou besluiten wat je er aan moet doen. Op deze leeftijd hebben hormonen van buitenaf (pil e.d.) een heel ander effect dan toen je 18 was, je kunt er nu zelfs erg ziek (misselijk) van worden omdat je eigen hormoonniveau al veel lager is dan destijds. Het lichaam is een hoog hormoonpeil gewoon niet meer gewend. De klachten die je beschrijft hoeven echter niet allemaal met de overgang te maken hebben dus kun je van je arts verwachten dat hij een en ander uitzoekt. Daarbij hoort ook een bloedonderzoek voor wat betreft de diverse hormoongehaltes. Omdat de symptomen in pre-overgang en overgang steeds weer wijzigen is het wellicht het verstandigst om helemaal niets te slikken. Sterkte, A.

R. Saalmink, 16-12-2012 20:54 #107
Ook ik zit al een aantal jaren in de overgang veel klachten. Vorig jaar een test laten doen bleek dat ik al 70% gehad heb. Ik ben 50 jaar, een vervroegde overgang noemen ze dat. Ook heb ik nog een b12 tekort wat ook veel klachten geeft. Dubbel op wat klachten betreft. Hoelang duurt dit nog ik ben nu echt gesloopt. Is er een goed middel voor de overgang. Voor de b12 heb ik injecties 2x per week. Reactie infoteur, 17-12-2012
Hi R., op de leeftijd van 50 jaar is er geen sprake van vervroegde overgang, ook niet als je er al bijna doorheen zou zijn. De overgang duurt vijf tot tien jaar waarvan enkele jaren een soort dieptepunt vormen. Er is niets bewezen effectief wat de natuur kan tegenhouden of milder kan maken, behalve inname van hormonen. Maar dan stel je het probleem alleen maar uit. Groetjes, A.

Dianne, 08-11-2012 14:00 #106
Eerst e.e.a. doorgelezen. Zie veel klachten die ik herken. Op mijn 37ste (moeder op 37 niet meer ongesteld) na stoppen met de pil werd ik heel weinig ongesteld. Een beetje bruin de 1ste dag dan 2 dagen wat donker bloed, dan weer over. Vroeger was dit een week met bakken eruit. zoals ze zeggen. Kreeg ook opgezette borsten soms 6 wkn lang dat ik amper kon lopen. Depressief ook in het begin. Vanaf die tijd, nachtzweten, mijn matras kapot gezweet, opvliegers, hartkloppingen, darmklachten, spier en gewrichtsklachten, noem maar op, de hele lijst van internet kan ik beamen, en vlgs de gynaecoloog het begin van de overgang. Op mijn 49ste de laatste menstruatie. Daarvoor vaak een jaar niet ongesteld en dan ineens weer enkele maanden wel. Maar heel weinig bloedverlies. Je wordt er moedeloos van. Ook slecht slapen, opgefokt zijn, dan weer down, dan weer hieperdepiep, je word er vervelend van. Heb nu al 15 jaar klachten(ben nu 53) en dacht als de menstruatie stopt, wordt het beter. Mijn moeder heeft 25 jaar opvliegers gehad en spier en gewrichtsklachten. In die tijd werd er eigenlijk niet over gesproken. Helaas komen er weer nieuwe klachten bij. Nu houd ik weer zoveel vocht vast in armen en benen, dat ik niet door de knieën kan en de trap moeilijk op en af. En dit heb ik al 6 maanden maar het wordt niet beter. Beweeg veel, gebruik alleen homeopathische middelen, af en toe een slaaptablet als het echt te gek word, ook voor de hartkloppingen een pilletje als ik er niet meer van kan slapen. Houd niet van medicijnen maar je moet wat, nu weer iets voor het vocht af te drijven. Ik voel me 83 i.p.v. 53.Vriendinnen krijgen nu last van de overgang en zeggen nu : wij dachten altijd dat je overdreef maar weten nu wat het is. Hopelijk komt er een eind aan. En dan te bedenken dat er mensen zijn (mijn tante) die plots niet ongesteld werd, en dat was het. Soms denk ik het is niet eerlijk. Als grapje zeg ik vaak: degene die de overgang heeft uitgevonden kan nooit en vrouw geweest zijn. Wil jullie niet ontmoedigen, hopelijk herken je het en denk je ik ben niet de enige. Maar dat wist ik al. Fijn om even je hart te luchten, want bij de meeste mensen hoef je niet aan te komen, of ze snappen het en dan lucht het op erover te praten met iemand die het herkent. Nou succes allemaal dames, we moeten erdoorheen. Gr. Dianne Reactie infoteur, 09-11-2012
Hi Dianne, langdurig te lage hormoonniveaus veroorzaken de typische overgangsklachten, maar de hormoonschommelingen die aan die fase vooraf gaan zijn minstens zo zwaar. Het is frappant dat je cyclus niet terugkeerde na dat pilgebruik. Sommige vrouwen belanden na langdurig hormoongebruik automatisch in een 'overgang'-achtige toestand, ook al zijn ze nog veel te jong daarvoor. Het lichaam is dan te lang onderdrukt geweest. Als de cyclus echt niet meer terugkomt kun je vervolgens spreken van de echte overgang. Zoiets moet met jou gebeurd zijn. Veel sterkte! A.

C. Nijdam, 01-11-2012 09:32 #105
Ik zal mijn vraag nog eens stellen, maar nu wat simpeler. Ik ben 48 jaar, sinds enige tijd in de overgang. Ik heb geen moeite met de opvliegers en zo. Het gene waar ik mee zit is dat mijn gevoel voor sex weg is. Daar heb ik al eerder een vraag over gesteld, maar geen antwoord op gehad. Mijn vraag was of er een medicijn is dat er voor zorgt dat je weer zin krijgt in sex, omdat ik dat zo erg mis dat ik er depressief van word. Dus graag een antwoord, dan weet ik waar ik aan toe ben.

M.V.G Carla Reactie infoteur, 02-11-2012
Hi C., zin in seks is gerelateerd aan ovulaties. In de fase voor de ovulatie moedigt de natuur seks aan. In andere fases doet het lichaam dat niet. Maar waar je in jongere jaren ook nog wel zin kunt 'maken' in die andere fases van de cyclus, zal dat in de (pre)overgang - dus als er nog een menstruatiecyclus is - moeilijk tot onmogelijk zijn. Daar komt bij dat de ovulaties op den duur geheel zullen verdwijnen, en daarmee de menstruaties ook (overgang en post-menopauze). Het resultaat is dan een langdurig extreem laag hormoonniveau, wat de zin in seks van nature volledig wegneemt. Daar zijn geen medicijnen voor. Het is de normale gang van zaken dat je gaandeweg zult moeten leren accepteren. Grt, A.

Cathy, 24-10-2012 11:02 #104
Ik ben 48 en heb sinds bijna 3 jaar een hormoonspiraaltje. Daarvoor een jaar of 3 de pil genomen, maar gynaecoloog zie dat het op mijn leeftijd beter was om te stoppen met de pil en het spiraaltje te gebruiken omdat dit beter zou zijn voor mijn borsten. Ben een hele tijd onregelmatig geweest soms maar 14 dagen tussen menstruaties maar de laatste maanden heb ik soms 35 dagen tussen men regels en mijn verlies is soms bijna zwart van kleur en taai slijmerig. Ik denk dat mijn voorbode van de menopauze begonnen is, want kom soms ook 's nachts wakker helemaal bezweet en dan weer rillen van de kou, mijn zin in sex is erg vermindert en heb ook meestal een droge vagina. Veel hoofdpijn, mijn nagels zijn zeer dun en breken of scheuren bij het minste. Heb ook een paar maanden na elkaar heel erg opgezwollen en pijnlijke borsten gehad, precies of ze wogen elk 50 kg. Mijn vraag is nu heb de laatste maanden veel last van een rode kop, voel dit opkomen alsof je opeens beschaamd wordt, ook mijn decolleté is dan rood, en kan zijn dat wanneer je ferm aan het babbelen bent, dat je een opvlieger (tenminste ik denk dat dit opvliegers zijn) uitlokt? Ook een glas wijn heeft mij dit resultaat. Ik kom niet graag meer onder de mensen omdat ik mij schaam hierover, is echt niet meer leuk ergens in conversatie zitten want krijg ik het weer. Is het de overgang dan leg ik mij daar bij neer, als ik maar een gint krijg dat het idd de natuur is die bezig is, en vooral komt mijn rooie hoofd ook van dat?
M.V.G. Cathy. Reactie infoteur, 25-10-2012
Hi Cathy, een hormoonspiraaltje verstoort je normale hormoonbalans zelfs nog meer dan je enkel op grond van je leeftijd zou verwachten. Van buitenaf toegediende hormonen, of het nu van de pil is of van een spiraaltje, geven geen menstruaties maar bloedingen als gevolg van hormonale storingen. In jouw geval is het hormoonpeil langdurig veel te laag (als gevolg van die Mirena), waardoor er bijna voortdurend rommelig bloed wordt afgescheiden. De andere verschijnselen zoals hoofdpijn, droogheid, pijnlijke borsten, warmte-opwellingen en slecht slapen zijn hier ook allemaal aan te wijten. Wat je moet doen is stoppen met de hormonale verstoringen en je eigen lichaam het werk laten doen. Dan kun je ook veel beter beoordelen of de verschijnselen nu te wijten waren aan de Mirena, of dat de overgang echt is ingetreden. Houd daarbij rekening met een lange periode waarin het lichaam nog ontregeld blijft. De kans is - gezien je leeftijd - groot dat je van de ene hormonale puinhoop in de andere belandt, maar met 48 jaar is de pre-overgang normaal te noemen. Opvliegers zoals je inderdaad beschrijft, komen op jouw leeftijd echter veel te vroeg. Ik vermoed dat de Mirena de boel dus nog erger maakt dan het al is. Stop er mee en geef je lichaam de kans om nog tot ovulaties te komen, zodat de klachten die je beschrijft voorlopig en naar alle waarschijnlijkheid zullen verdwijnen. Groetjes, A.

Jolanda, 02-09-2012 02:31 #103
Allereerst de complimenten voor deze geweldige site.
Ik heb ook een vraag. Toen ik 48 was ben ik geopereerd aan een wondergezwel en zijn mijn beide eierstokken, baarmoeder en baarmoedermond verwijderd. Daarna kwam ik dus in een "vervroegde"overgang terecht. Na 6 weken sloeg mijn hart op hol en kreeg ik enorme opvliegers en een hoge bloeddruk. De bloeddruk daalde gelukkig met medicijnen. Inmiddels ben ik 52 en heb ik in de tussenliggende jaren allerlei kwalen op lichamelijk gebied gehad. Dit was op zich goed vol te houden.
vorige week dinsdag kreeg ik zomaar echter een heel erg leeg gevoel in mijn maag en ik begon heel erg te zweten. Ik had het gevoel dat ik van mijn graatje ging. Ik moest gewoon iets eten. Daarna zakte het wel. Maar de dag erna kreeg ik een gevoel of er iets met een klap in mezelf gebeurde. Ik voelde me heel erg down en gestresst, bijna paniekerig. Het leek wel of mijn hele lichaam kolkte, net een soort vulkaan die tot uitbarsting kwam. Er volgden hele erge huilbuien, die afgewisseld worden met down gevoelens. Het is zo'n naar gevoel, het lijkt net of je overspannen bent op zo'n moment.
Maar dan is je hoofd weer helder en dan komt het weer en dat terwijl ik me anderhalve week terug nog gewoon goed in mijn vel voelde zitten. Er is sindsdien alleen maar onrust in mijn lijf. Het lijkt wel of de adrenaline bij tijd en wijle hoogtij viert. Mijn eigenwaarde is van een blije sterke vrouw veranderd in vrouw die zich nu een hoopje ellende voelt en waar het zelfvertrouwen zoek is. Alles kolkt letterlijk in mijn hoofd en maag. Het maakt me zo verdrietig. Zo kan ik ook mijn werk niet doen.
Ik gebruik verder geen supplementen voor de overgang. Zag hier wel tips die positief klinken. Heb mezelf ook aangemeld bij de menopauzekliniek.
Ik gebruik geen supplementen. Ben wel door de angst naar de huisarts gegaan en die heeft me nu 3 x dgs 0, 5 mg oxazepam gegeven. Ik vind het zo'n eng gevoel…
Een paar weken terug heb ik wel een rot bericht gekregen van mijn vriendin. Haar zoon is heel erg ziek.
Daar ben ik natuurlijk ook van geschrokken en verdrietig over. Dat begrijp ik wel van mezelf.
Is dit normaal in de overgang?
lieve groetjes voor iedereen die het net zo zwaar heeft als ik op dit moment. Reactie infoteur, 07-09-2012
Hi Jolanda, wat je beschrijft zijn overgangsklachten. De niveaus van adrenaline en cortisol kunnen door schommelingen in de geslachtshormonen in de war raken, met als gevolg langdurige klachten (door verhoogd cortisol) en/of kortdurende klachten (door verhoogd adrenaline) van het zenuwstelsel. Het serotonine-peil wordt hierdoor ook beinvloed en gaat naar beneden. Zie ook: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/diversen/51646-hormonen-en-hun-onschatbare-invloed.html
Zoek online bijvoorbeeld ook op: 'menopause adrenaline rushes', 'menopause cortisol levels', 'low serotonin menopause' en varianten. Ik vermoed dat de plotselinge aanvallen die je hebt gemerkt een uiting zijn van scherpe hormoonschommelingen, waardoor je je van het ene op andere moment heel slecht kan voelen, met symptomen als warmte-opwellingen, hartkloppingen, naderende flauwtes, depressieve gevoelens, paniekaanvallen, huilbuien, hoogspanning tot aan een enge onrust in het lichaam. Geen 'stress' of 'depressies' dus, maar wel een flink hormonale disbalans. Zijn de klachten erg belastend en langdurig, dan kun je overwegen om hormoontoevoegingen te gebruiken. Raadpleeg hiervoor de arts. Sterkte, A.

Suusje, 22-08-2012 22:17 #102
Hallo,
Allemaal overgangsperikelen, ik ben dus niet alleen, gelukkig. Ik ben 50 en volgens mij middenin. Wegens hevig bloedverlies tijdens menstruaties heb ik een Mirena laten plaatsen. Na 3 jaar begon ik weer hevig te vloeien. Vervolgens heb ik een hormoonkuur gehad, waarbij ik een maand lichte bloedingen had. Toen is de Mirena verwijderd en heb ik hevige ontrekkingsbloedingen gehad. Na die tijd heb ik om de week of 2 weken bloedingen, steeds langer nu al weer 12 de dag hevige bloeding. Dit is dus nu sinds juni ik heb eerst een pil met vrouwelijke hormonen gehad en nu net met een pil begonnen met zowel vrouwelijke als mannelijke. Ik hoop dat het aanslaat. De huisartsen hadden het al over dichtbranden of iets dergelijks van de baarmoeder - eerlijk, ik moet er niet aan denken. Is er niet iets dat me echt kan helpen. Want soms functioneer ik bijna niet meer. help! Reactie infoteur, 26-08-2012
Hi Suusje, misschien is 'Novasure' (zie internet) een oplossing. Hierbij wordt alleen het baarmoederslijmvlies verwijderd, waardoor je van de klachten af zou moeten komen. Vraag de arts om meer informatie. Met vriendelijke groet, A.

Marga, 20-08-2012 14:56 #101
Terwijl mijn baarmoeder al verwijderd is, heb ik nu veel menstruatie pijnen. Verder vermoed ik gezien de klachten dat ik in de overgang ben ondanks dat ik 44 jaar ben, huilbuien, opvliegers, depri, moe. Verder heb ik CVA gehad dus mag ik geen hormonen. Wat kan ik het beste doen?
MvG, Marga Reactie infoteur, 26-08-2012
Hi Marga, naar je arts gaan. Als de eierstokken zijn blijven zitten, zouden er theoretisch geen overgangsklachten moeten zijn, maar de praktijk laat vaak anders zien. Het is dus niet zo verbazingwekkend dat je met moeheid en opvliegers zit. Menstruatie-achtige pijnen zijn echter niet de bedoeling. Je kunt dit melden aan je behandelend arts zodat deze eventueel een behandeling kan starten. Sterkte, A.

Karin, 09-08-2012 09:15 #100
Wat een hoop info: super!
Mijn vraag: kunnen jullie wat voorbeelden noemen van plantaardige middelen?
Ik slik zelf Ymea, dit gaf een half jaar best verbetering qua opvliegers maar nu nemen de klachten weer toe.
Bij voorbaat dank. Reactie infoteur, 10-08-2012
Hi Karin, je kunt een online search doen naar 'fyto oestrogenen', waarbij je talloze voorbeelden krijgt van beschikbare middelen. Een ander idee is om voedingsmiddelen te gebruiken die rijk zijn aan natuurlijke fyto-oestrogenen. De beroemde Amerikaanse arts Dr. Oz heeft hier allerlei tips voor die op internet te vinden zijn. Groetjes, A.

Danielle, 06-07-2012 22:37 #99
Beste redactie,
Ik heb nu sinds enige tijd zwaardere menstruaties en nu opeens een week na het einde van de laatste menstruatie verloor ik een klein beetje bloed. Vervolgens had ik 3 dagen niets en toen ik de derde dag in de ochtend een uitstrijkje liet maken, kreeg ik in de avond wat oud bloed. De volgende dag ben ik weer gaan bloeden en het lijkt erop dat ik gewoon weer ongesteld ben geworden. Ook nu aan het eind van de 2e dag met stolsels, zoals ik ook heb tijdens mijn menstruaties. Ik ben pas 38 jaar. Kan dit al met de overgang te maken hebben? Ik maak me er toch zorgen om. Mijn moeder vertelde dat ze het vroeger ook wel een aantal keren heeft meegemaakt dat ze 2 keer per maand ongesteld was. Reactie infoteur, 07-07-2012
Hi Danielle, van hieruit is niet te bepalen waar het onverwachte bloedverlies vandaan komt. Oorzaken kunnen varieren van hormoonstoornissen tot problemen in de baarmoeder zelf. Gezien je leeftijd is er geen sprake van de overgang. Herstelt de cyclus zich niet vanzelf, dan kun je je wenden tot je huisarts. Groetjes, A.

Lotje, 21-06-2012 20:20 #98
Hallo, een jaar geleden heb ik voor de 3e keer een nieuwe Mirena (hormoonspiraaltje) laten plaatsen. Dit omwille van hevige bloedingen (aanwezigheid paar kleine myoompjes). Mijn menstruatie kwam er steeds rond de 24 ste dag door. Nu is het de eerste keer dat ik 14 dagen "overtijd" ben en plots kwam er een bruinachtige afscheiding die overging in een normale bloeding. Dit nu reeds 14 dagen, is dit nu de overgang. N.b. een 2-tal maanden had ik een echografie van de baarmoeder en de myoompjes waren niet gegroeid. Maar dat 14 dagen bloedverlies is wel uitputtend. Reactie infoteur, 22-06-2012
Hi Lotje, constante toevoer van progestagenen, of dat nu oraal is of via een spiraaltje, geeft altijd grote kans op doorbraakbloedingen. Zonder ovulaties is de hormoonhuishouding namelijk volkomen stuurloos. De doorbraakbloedingen kunnen kort of lang duren, en het bloedverlies kan weinig of veel zijn. Met de overgang heeft dit niets te maken, die zou door dit soort middelen zelfs deels worden gemaskeerd. Groetjes, A.

Ina, 14-06-2012 17:35 #97
Hallo redaktie,
Ik heb met herkenning deze site gelezen en ben net als Sarena erg blij met de uitgebreide uitleg over wat nu precies de overgang inhoudt. Vele klachten in mijn lichaam begrijp ik niet en maak ik me soms ook best zorgen over. Het gevoel van mezelf even helemaal kwijt-zijn, ja dat ken ik maar al te goed. Ik ken mezelf soms niet meer wat een vervreemd gevoel van binnen geeft.
Spierpijnen zijn ook iets heel naars, je kunt gewoon niet meer wat je wel in je hoofd bedenkt. ik voel me 'oud' en ben dat met mijn 50 jaar zeker niet. Dat is verstand die dit kan bedenken, gevoel is iets heel anders.
Pijnlijke vingers, soms handen en polsen is ook zoiets raars, geen doek kunnen uitwringen… waar slaat dit op…
en ja, geestelijk… pffft ik word er moe van. Veel onbalans en labiel gevoel van tijd tot tijd. boosheid, ongeduld, huilbuien, ik ken het allemaal. Ik probeer het op te vangen en soms lukt dat niet en komt het er allemaal weer uit…
Lusteloos zijn, ook een sterk ding in mijn leven op dit moment, me daardoor waardeloos voelen…
Ik ga vandaag ekstra lief zijn voor mezelf.
Bedankt voor deze site informatie, ik voel me hierdoor meer begrepen.

lieve groet, Ina Reactie infoteur, 15-06-2012
Hi Ina, tot je dienst :). Hormonen zijn het besturingssysteem in ons lichaam. Hoge of lage niveaus bepalen volledig hoe je je voelt. Zie ook: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/diversen/51646-hormonen-en-hun-onschatbare-invloed.html
In de (pre-)overgang zijn er grote schommelingen van de diverse hormoonspiegels, waardoor je eigenlijk voortdurend met een disbalans zit. Op zijn best voel je je niet lekker in je vel zitten, op zijn slechtst ben je volledig uitgeschakeld. De overgangsjaren lijken wel jaren van verminderde toerekeningsvatbaarheid… ;). Groetjes, A.

Sarena V. Laren, 09-06-2012 10:34 #96
Zo, dit is tenminste eens een goed en compleet overzicht wat betreft de overgang. Buiten de zo bekende opvliegers worden hier de meeste ins en outs besproken. Opvliegers zijn maar een fractie van wat er allemaal gebeurt in een vrouwenlijf en leven gedurende deze periode. Ik vind daarom dat de overgang sterk 'ondergewaardeerd' wordt in deze wereld.
Bedankt voor deze complete uiteenzetting. Ik ben er in ieder geval blij mee en deze informatie kan ook dienen om anderen in te lichten, bijvoorbeeld je partner en kinderen.
S.L. Reactie infoteur, 10-06-2012
Hi Sarena, hartelijk dank :). De 'onderwaardering' van de overgang klopt. Er wordt vaak nogal lacherig over gedaan, maar om overgangsklachten valt weinig te lachen. Ook denkt men bij de overgang te vaak aan opvliegers, alsof dat alles zou zijn. Helaas! ;) Groetjes, A.

Dddd, 05-06-2012 17:35 #95
Ik heb een onregelmatige menstruatie. Ik heb een maand overgeslagen dus geen menstruatie gehad, een maand later dacht ik ongesteld te zijn maar het was maar 1 dag nog niet eens, alleen wat lichtbloedverlies in de nacht, daarna niks meer. Ik ben niet aan de pil, 3 maanden geleden gestopt. Ik ben 38 jaar en ben bang dat ik misschien in de overgang ben, ik heb nog een kinderwens, maar dat is er helaas niet van gekomen. Mijn borsten voelen soms gespannen en gevoelige tepels maar trekt ook weg, ook soms kleine steken in mijn rechter borst en sinds kort uitslag/jeuk onder borst (geen smetplek) En het is net of ik vocht vast houdt. Reactie infoteur, 06-06-2012
Hi Dddd, op http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/ziekten/13925-menstruatie-perikelen.html heb je hetzelfde gevraagd. Zie mijn antwoord daar. Grt, A.

Marie-Thérèse, 04-06-2012 16:14 #94
Volgens mijn huisarts heb ik mogelijk een verslapte darmwand waardoor mijn ontalsting niet naar buiten geperst krijg (klinkt aannemelijk voor mij, het lijkt inderdaad ergens anders naar toe te gaan een soort zakje vlak voor de uitgang en ik moet knetterhard persen, wordt daar zelf duizelig van) Tevens heb ik buitesporigbloedverlies met ongelooflijk veel en grote stlsels en menstrueer nu al 25 dagen. De hevigheid neemt nu wel af en de stolsels zijn nog kleine flubbertjes. Mijn menstuaties zijn niet meer maandelijks en heb dit jaar 2 maal genemstrueerd waarvan dit de tweede keer is. Mijn huisarts heeft het nu over mogelijke operatie waarbij darmwand wordt 'strakgetrokken' en baarmoeder verwijderd kan worden in 1 keer. In eerste instantie dacht ik: prima! dan ben ik er van maar nu bedenk ik me toch meer en meer. Ik kom nu van alles tegen op het internet en dat roept eerder meer verwarring op. Mijn vraag: advies? Wat zijn mogelijkheden en wat is uw advies?
bij voorbaat dank Reactie infoteur, 05-06-2012
Hi Marie-Therese, lijkt op een rectocele, een verzakking van de endeldarm. Dit vraagt natuurlijk onderzoek en eventueel behandeling in de vorm van een operatie (achterwandplastiek). Je huisarts moet je daarvoor naar de gynaecoloog verwijzen. Waarom de baarmoeder dan meteen verwijderd zou moeten worden is me echter een compleet raadsel, en dat raad ik je dan ook ten stelligste af. De bloedingsproblemen die je hebt zijn normaal in de overgang en als je de tijd even uitzit ben je er straks vanaf zonder dat je organen zou moeten inleveren. Je bent al zo ver! Groetjes, A.

Janine, 31-05-2012 08:36 #93
Ruim een jaar geleden kreeg ik van de gynaecoloog te horen dat ik niet meer in aanmerking kwam voor ICSI, mijn FSH was al veel te hoog (17 volgens mij?). Na nog een keer bloedonderzoek wat werd opgestuurd stond het vast. Een hormoonbehandeling had geen zin, omdat er niet genoeg eitjes meer waren. Enigszins verbijsterd verlieten we het ziekenhuis. Ik was toen 37 jaar (inmiddels dus 38). In de onderzoeken die hiervoor plaats hadden gevonden zei de gyn steeds dat alles 'liep als een zonnetje' en ruim een jaar later kon ik naar huis met 'verouderde eierstokken'. Ik vraag me nu steeds af of dit inderdaad in een jaar tijd ineens kan plaatsvinden? Dat het ineens heel snel gaat? Ook vraag ik me af of ik met een FSH van 17 (dit is bijna anderhalf jaar geleden) in de pre-overgangsfase zit? Ik heb nl. wel klachten op het gebied van koud (heel koud, niet warm te krijgen) en warm (niet echt opvliegers, maar wel erg warm terwijl iedereen dan zoiets heeft van… hm valt wel mee toch?) Ook heb ik meer last van buikpijn en spierklachten. En geestelijk gezien ben ik de ene dag helemaal superblij en de volgende dag ben ik zo moe dat ik het liefst op de bank blijf liggen. In mijn omgeving snappen ze er niks van, ik ben immers 'nog maar' 38… en dat kan niet… De gyn zei destijds dat de overgang nog niet was begonnen maar dat ik een aardig eind op weg was en dat ik extra calcium moest gaan slikken. Weet iemand ook hoeveel extra je dan zou moeten slikken? Reactie infoteur, 01-06-2012
Hi Janine, het FSH is een veranderlijke waarde. Van de pre-overgang is doorgaans pas sprake als je cyclus- en menstruatiestoornissen krijgt. Op jouw leeftijd moet je daar niet van uitgaan, wel is het zo dat de vruchtbaarheid na het 35e jaar met grote sprongen vermindert. Je hebt dan nog wel een regelmatige cyclus, maar de kwaliteit van de eicellen gaat achteruit en door hormoonschommelingen lopen eventuele zwangerschappen al snel fout af. Dat FSH zou best nog kunnen verbeteren. Er zijn vele voorbeelden van vrouwen bekend die ook waren 'afgeschreven' als zijnde onvruchtbaar, maar toch nog onverwacht zwanger werden. Wat betreft de calcium kun je gewoon een preparaat uit de winkel kopen. Verder: niet wanhopen, maar het lot uit handen geven. Al die hormoonbehandelingen zijn ook niet alles en leiden tot vele teleurstellingen. Daarom kun je beter die artsen achter je laten, en na verloop van tijd eens een heerlijke vakantie met je man nemen. Opvallend vaak blijkt dat als je de zwangerschapswens los kunt laten, de natuur toch opeens een verrassing heeft… Sterkte, A.

Yke, 27-05-2012 00:34 #92
Ik hoor veel verhalen van vrouwen die vroeg in de overgang komen, of net begonnen zijn.
Ik heb dan het tegenovergestelde. Ben bijna 54 jaar. heb net afgelopen maand in april 2012 mijn eerste onregelmatigheid van de menstuatie gehad. 1 week ongesteld 1week pauze en toen weer een week ongesteld. Nu is het even weer rustig. Ga er dan maar vanuit dat het nu begonnen is. Heb eigelijk nergens last van Het enige dat ik wel snel emotineel bent( dat heb ik al wel een jaar) Maar verder kwam mijn menstruatie gewoon altijd op tijd. Ik was bijna 16 dat ik mijn eerste menstruatie kreeg, net als mijn moeder. Mijn moeder menstrueerde al niet meer op haar 52 ste.( inmiddels al 6 jaar overleden) Dus het hoeft niet altijd erfelijk te zijn.
Wil wel es weten als een vrouw laat in de overgang komt, of dat misschien in haar voordeel is, met de aankomende klachten die er toch komen gaat of misschien wel niet. Of eventueel minder. Na 4 kinderen te hebben gekregen, heb ik me laten stereliseren op mijn 31 ste levensjaar. Ook heb ik gehoord als je tijdens de overgangs klachten hormonen gaat slikken, verhoogt de kans op borstkanker.zoals mijn moeder dat had gedaan, en heeft toen ze rond de 60 jaar was, een kwaadaardige tumor in haar borst gekregen. Ook dat wil ik meer van weten. Ook de botontkalking die een vrouw krijgt na de overgang of tijdens de overgang, of dat vrijwel erfelijk is, dat ik dat ook dan maar krijg. Heel wat dingen dan waar ik me maar op voor moet bereiden. Eng idee vindt ik dat. Ik weet wel dat ik alles maar op me af laat komen en zal ik zeker geen hormonen gaan slikken tijdens het proces. Gewoon de dingen doen die ik nu ook doe. Ik run samen mijn mijn man een cafe in het buitenland, en volgens mij is de beste medicijn niet te veel er over nadenken aan het hele gedoe. dat maakt je ook erg onzeker. Geestelijk ben ik hier helemaal niet mee bezig. Ik ontkom er heus niet aan. dat ben ik wel van bewust. Misschien dat ik daardoor wel een laat bloeier bent. Wie weet. Dit was mijn verhaal uit het warme buitenland waar ik samen met mijn man al 3 jaar verblijven. Reactie infoteur, 28-05-2012
Hi Yke, artsen zijn terughoudend bij het voorschrijven van hormonen aan vrouwen in de overgang, want vooral preparaten met oestrogeen verhogen in deze fase het risico op borstkanker. Botontkalking is een natuurlijk proces dat iedereen na ca. het vijftigste levensjaar min of meer krijgt. Dat betekent niet dat het ook klachten met zich mee zal brengen. Het beste is om aanvankelijk te proberen de overgangssymptomen voor lief te nemen, in de wetenschap dat het tijdelijk is. Groetjes, A.

Tamira, 17-05-2012 20:46 #91
Ik ben 40 jaar en kamp de laatste tijd met:
-lage rugpijn voor de menstruatie
-transpireren 's nachts wanneer de menstruatie in aantocht is
-Jeuk/eczeem tussen de borsten

Verder merk ik dat ik na mijn laatste menstruatie een 'raar' gevoel in de bovenbenen heb. En nu na de menstruatie ook nog last van pijn in de buik. Ook word ik 's nachts vaak wakker en ben ik de laatste 3 jaar een beetje labiel en depri, maar dat kan ook liggen aan persoonlijke omstandigheden want ik heb de laatste 3 jaar op privégebied het nodige te verduren gehad waar ik nog niet helemaal mee klaar ben. Wel merk ik dat ik wat sneller geïrriteerd ben (klinkt gek maar bijvoorbeeld als ik in de trein zit op weg naar mijn werk en er zitten hard pratende mensen in de trein heb ik zin om ze te slaan. Wat ik natuurlijk niet doe )

Ik was vandaag bij de huisarts voor iets anders, had het terloops over deze klachten maar zij wuifde de mogelijkheid dat het de overgang zou kunnen zijn weg. Ik menstrueer nog wel elke maand en ook over het algemeen ook regelmatig. Ik heb zo'n thuistest gedaan. Na 5 minuten zie ik wel een een heel dun streepje verschijnen. Dat zou duiden op het voorzichtige begin van de overgang. Maar komt dat streepje ook niet heel vaag door als je NIET in de overgang bent?
Ik zou graag een bloedtest willen doen maar als ik bel naar de praktijk en dit voorleg -dat ik geen consult wil maar gewoon alleen bloedprikken- vermoed ik dat er gezegd wordt dat ik wel eerst een consult moet en dat mijn klachten weer 'weggewuifd' worden. Ik heb geen opvliegers en volgens mij was mijn moeder begin 50 toen het bij haar begon, ik kan dat helaas niet meer vragen want ze is overleden.
Maar goed, nu de hamvraag: kan dit de overgang zijn? Ik moet er misschien ook nog even bij vermelden dat ik onlangs griep heb gehad die een beetje blijft 'nazeuren'. Reactie infoteur, 18-05-2012
Hi Tamira, op jouw leeftijd is er geen sprake van de overgang. In de regel is dan ook de pre-overgang nog ver weg. Voor wat betreft de thuistest komen fout-positieve uitslagen soms voor (bij hormoonstoornissen, cyclusproblemen en laag hormoonpeil), maar kijk voor details naar wat de bijsluiter zegt. De premenopauze begint over het algemeen tussen het 45e en 50e jaar en uit zich vaak in hevig bloedverlies, een kortere cyclus en klachten als gevolg van progesterongebrek. Pas in een veel later stadium zijn er grotere cyclusstoornissen en raakt het oestrogeen in de war om op het laatst zelfs te verdwijnen. Vaak ben je dan al ouder dan 50, en kunnen er vasomotorische klachten ontstaan zoals opvliegers. Groetjes, A.

Annie, 15-05-2012 13:36 #90
Ik ben de overgang voorbij. Heb soms nog wel opvliegers en ik hou vocht vast. Voor de overgang pasten mijn ringen nog, en nu niet meer. Ben in totaal 3 kg gegroeid en deze krijg ik er ook niet meer af. Wie heeft hier meer last van?

Inge Luimes, 14-05-2012 20:32 #89
Hoi, ik ben Inge. Ik ben bijna 48 en weet haast wel zeker dat ik in de premenopauze ben. Ik heb sinds een half jaar een versterkt libido, mijn cycli zijn korter en heviger.
Ik weet dat vergeetachtigheid een verschijnsel kan zijn, maar ik vergeet hele gebeurtenissen en afspraken. Als ik daarop attent gemaakt wordt, moet ik heel lang nadenken voordat ik het weer weet. Behoorlijk extreem. Daarnaast kan ik dagen op de bank zitten zonder dat er iets uit mijn handen komt. Ik wil wel, maar kan me er niet toe zetten. Mijn stemming is normaal, dus niet vanuit depressie dat ik niks doe. Kan ik dit aan de overgang toeschrijven? Reactie infoteur, 15-05-2012
Hi Inge, ja. Alles wat je beschrijft kan voorkomen in de perimenopauze. De vergeetachtigheid kan heel erg zijn… namen, nummers, adressen, niets blijft nog hangen. Het lijkt wel alsof je elke dag opstaat met een compleet gewist geheugen ;). Dagenlang op de bank hangen terwijl er zoveel werk gedaan moet worden is ook typerend. Het lijkt wel een totale apathie. Nergens zin in, overal tegenop zien, alles teveel vinden, erg moe worden van het idee alleen al, enz. De moeheid lijkt behalve lichamelijk ook geestelijk. Ondertussen laat het lichaam, tussen de lange onvruchtbare perioden door, nog wat oplevingen zien. Helaas zijn die van steeds kortere duur. Het algemene hormoonpeil (en vooral het progesteron) is op deze leeftijd veel te laag, ondanks dat de menstruaties nog doorgaan. Groetjes, A.

Wilja, 11-05-2012 10:04 #88
Ik dacht i/d post-menopauze te zijn, nl. al 2 jr. niet meer ongesteld en bovendien nauwelijks overgangsklachten: heerlijk! Tot ik gisteren opeens weer ongesteld werd! Hoe kan dit? Vr.gr. Wilja Reactie infoteur, 12-05-2012
Hi Wilja, dan was er dus weer hormonale activiteit! Het hormonale systeem kent nog wel eens een verrassing. Als er verder geen klachten zijn en het bloedverlies stopt zal het verder niet uitmaken. Groetjes, A.

Angle, 10-05-2012 22:55 #87
Ik ben 40 en al 8 maanden geen menstruatie meer en volgens bloedonderzoek in de overgang. Ik ben 8 kg afgevallen en weeg nog maar 53 kg. Ik voel me lichamelijk zeer zwak en ben doodmoe. En mijn hart slaat steeds op hol. En verdere klachten, darmen, vergeetachtig, wisselende stemmingen, pijn in benen etc. Kan iemand mij vertellen hoe ik daarmee om moet gaan betreft mijn werk? Ik vind geen begrip, ben 2 weken ziek thuis geweest, maar na 1 week vond de huisarts dat ik wel weer aan de slag kon. Ik woon alleen en ben kostwinner. Dit geeft allemaal nog meer stress omdat ik het gevoel heb dat ik het niet aankan. Iemand tips? Bedankt.
Mvg Reactie infoteur, 11-05-2012
Hi Angle, hopelijk komen er tips binnen. Sterkte, A.

Corry, 03-05-2012 16:32 #86
Mijn vraag is of die verschrikkelijke kriebel benen ook bij de overgang hoort. Het lijkt ook wel op zenuwachtige benen ik weet niet goed hoe ik het moet omschrijven. Ik kan mijn benen wel stil houden maar als ik de trap op loopt wordt het erger en dan voelen ze ook zo zwaar aan. Ik zit volgens mij wel behoorlijk in de overgang. Ik heb ook behoorlijk last van opvliegers en hartkloppingen. Met vriendelijke groetjes, C. Reactie infoteur, 04-05-2012
Hi Corry, bij rusteloze benen zijn er problemen in rust, bij bewegen zou het dan juist beter moeten gaan. Jij beschrijft iets anders. De oorzaak van dit soort sensaties is moeilijk te achterhalen. Ik raad je daarom aan om de huisarts te bezoeken zodat deze je benen kan onderzoeken. Een verband met de overgang zou ik niet durven bevestigen. Beterschap, A.

Esther, 02-05-2012 13:17 #85
Alle bovenstaande te lezen maakte me aan het huilen. Bevestiging van wat ik al dacht en zo enorm herkenbaar! Ik tob nu sinds een jaar of twee met darmklachten die niet echt verklaarbaar zijn. Overloopdiarree tijdens ongesteldheid en paar dagen erna. Inmiddels zijn er wel behoorlijk wat myomen bij mij geconstateerd. Je bent gauw geneigd al je klachten daarop te gooien maar ik zie dat veel klachten die ik heb passen bij de overgang. Mijn moeder was door de overgang heen al op haar 45e. Ik wordt deze maand 41 dus logisch idee.
Ik zie alleen dat mijn huisarts het FSH op verkeerde tijdstip gemeten heeft waarschijnlijk daarom 'foute' uitslag. Bij mij gebeurde het rond de eisprong.

Net als voorgaande dames heb ik vooral moeite met het geestelijke vlak. Ook ik herken dat 'jezelf niet herkennen'
Mijn emoties schieten van hot naar her en ik ben onuitstaanbaar richting mijn echtgenoot.

Ik heb begrepen dat ik vanwege de vleesbomen geen hormonen mag gebruiken die zouden de bomen verergeren. Mogelijk moet alsnog mij baarmoeder eruit dat is nog even afwachten. Ik vind dat ook nogal wat eerlijk gezegd.
Maar goed dank voor de goede informatie. Reactie infoteur, 03-05-2012
Hi Esther, zolang je een regelmatige eisprong hebt is er nog geen sprake van de overgang. Wel is het zo dat in de jaren voordat de menstruatiecyclus stoornissen gaat vertonen er sprake is van een langzaam dalend hormoonniveau. Maar FSH meten in het midden van de cyclus is inderdaad zinloos. Ik vermoed dat je klachten (deels) te wijten zijn aan de vleesbomen, waarvoor diverse behandelmethoden mogelijk zijn. De baarmoeder verwijderen wordt vooral voorgesteld door artsen die persoonlijk niet bekend zijn met de modernere mogelijkheden. Pas dus op. Voor de overloopdiarree neem ik aan dat je ook bij een internist geweest bent, want de kern van het probleem kan natuurlijk ook in de darmen zelf liggen, en niet elders. Sterkte, A.

Grace, 01-05-2012 16:25 #84
Hallo,
Graag wil ik weten of de darmklachten waar ik mee sukkel kunnen komen door de overgang? Het schijnt dat de binnenbekleding (slijmvlieslaag) van mijn maag en darmen verminderd is waardoor ik ook voor bijna alle voeding en medicijnen "overgevoelig" (intolerant) ben geworden. (lekkende darm en daardoor een histamine intolerantie) Ik heb wel eens gelezen dat allergieën verergeren in de overgang? Ook regelmatig last van extreem droge ogen, mond en huid. Tevens vaak het gevoel een blaasontsteking te hebben. En dan hebben we het nog maar niet over ALLE resterende klachten die hierboven beschreven worden! Ik wordt doodziek van mezelf! Mijn homeopaat heeft het over progesteron tekort. Zijn hier misschien middelen voor zodat ik iets positiever met het leven verder kan? Op deze manier hoeft het van mij echt niet meer! ( ik kwakkel al zo'n 8 jaar)
Ik hoop dat iemand deze perikelen herkend en wat tips heeft?
Sterkte allemaal! Reactie infoteur, 02-05-2012
Hi Grace, er is me geen samenhang bekend tussen de darmklachten die je beschrijft en de overgang. In de overgang zijn er grote hormoonschommelingen, varierend van een overschot of tekort aan oestrogeen tot een overschot of tekort aan progesteron. Een progesterontekort is een van de eerste verschijnselen die al in de pre-overgang voorkomen. Het resultaat is vooral zware bloedingen en niet zozeer wat jij beschrijft. De droge huid e.d. komt door een algeheel lager hormoonpeil, vooral door te weinig oestrogeenaanmaak. Ook blaasontstekingen liggen dan op de loer. Wat betreft medicatie kun je je huisarts raadplegen. Soms wordt plaatselijk oestrogeen toegepast, soms oraal (samen met progestageen). Sterkte, A.

Chantal, 11-04-2012 14:35 #83
Ik word over een maand 46. Ben vanaf nov 2011 erg onregelmatig ongeteld heb last van hartkloppingen, nachtzweten, onrustige benen en spierpijn. Ik was pas met 15 jaar ongesteld en nu zeggen ze dat je dan vroeg in de overgang komt. Nu ben ik ineens niet meer ongesteld. Puff erg veel onzekerheid. Vind het maar niks. Ben ik in de overgang of ben ik daar nog te jong voor? Reactie infoteur, 12-04-2012
Hi Chantal, op de leeftijd van 46 jaar kun je er sowieso vanuit gaan dat de pre-overgang gaande is. Zijn er ook cyclusstoornissen, dan zijn de hormonale veranderingen ingrijpender en al wat verder gevorderd. De overgang is dan begonnen. Groetjes, A.

Dolfijntje, 05-04-2012 12:50 #82
Ik ben 53 en zie vaak de leuke dingen van het leven helemaal niet meer zitten en heb het hier erg zwaar mee. Ik heb veel klachten o.a. spierpijn, pijn in de onderbuik, opvliegers, vermoeidheid, alles zwart zien, opgeblazen gevoel en in gewicht toegenomen, waar ik nog het meeste last van heb is dat ik mij zo down voel het gevoel dat de hele wereld tegen je keert. Reactie infoteur, 06-04-2012
Hi Dolfijntje, ja, zo herkenbaar. Door een relatief te laag hormoonpeil (lager dan wat je lichaam eerst gewend was), voel je je gewoon slechter. Gauw moe, nergens zin in, alles negatief zien… het komt vaak voor, zowel in de pre-overgang als de overgang. Het zou goed moeten komen als het lichaam gewend is aan de nieuwe hormonale staat, ofwel een tamelijk hormoonloze staat :(. Sterkte, A.

M., 26-03-2012 15:11 #81
Dank voor deze site. Ook antwoorden op forumvragen getuigen van helder inzicht.
Overgang is voor mij een periode van zoeken naar nieuw evenwicht, een stap van fysiek bijdragen in deze maatschappij naar een meer geestelijk bijdrage aan de maatschappij… Er horen meer ongemakken bij dan ik kon vermoeden en eigenlijk ben ik daar (juist) wel tevreden over. Een overgang mag gerust merkbaar zijn. Mijn lijf roept om rust. Dat helpt mij om goed "bij mezelf te blijven". Succes allen. :-) Reactie infoteur, 27-03-2012
Hi M., hartelijk bedankt voor deze aardige woorden! Grt, A.

Will, 22-03-2012 13:18 #80
Hallo A. Toen ik 31 was heb ik baarmoederhalskanker gehad. Bij de operatie zijn zowel mijn baarmoeder als mijn eirstokken verwijdert. Ik heb vanaf die tijd hormoonpleisters gebruikt (estradiol 50mg). Op mijn 50 ben ik daarmee gaan afbouwen, maar toen ik ze helemaal niet meer gebruikte viel ik in een zwart gat met heel veel klachten. Op dit moment ben ik 57 en plak ik nog een halve pleister per 3wk. De opvliegers etc. kan ik wel redelijk aan, maar heb erg veel last van hartklopingen/overslaan soms uren lang en die maken me erg angstig. Stoppen met de pleisters durf ik niet goed, omdat ik bang ben dat het nog erger wordt en ik weer in dat zwarte gat terecht kom. Ik zou graag iets op natuurbasis willen gaan gebruiken, maar er zijn zoveel keuzes dat ik niet weet welke. Alles te gaan testen lijkt me ook niet te doen. Reactie infoteur, 23-03-2012
Hi Will, geen van de vrij verkrijgbare middelen heeft een bewezen werking. Houd dit in het achterhoofd als je iets probeert. Voor afbouw van de hormonen kun je het best de behandelend arts raadplegen. Ook hartkloppingen is een klacht die je moet melden. Groetjes, A.

M. Kelder, 16-03-2012 17:43 #79
Beste A.
Anderhalf jaar geleden was mijn laatste ongesteldheid. Wel heb ik nog steeds overgangsklachten als zweten, opvliegers, slecht slapen, hartkloppingen, buikpijn. Nu heb ik ineens weer bloedverlies. Weliswaar oud bloed, maar toch. Kan dit nog steeds of is er dan meer aan de hand?
Met vriendelijke groet. M Reactie infoteur, 17-03-2012
Hi M., bloedverlies - hoe gering ook - betekent dat er enige hormoonactiviteit was in de tijd ervoor. Officieel is de overgang 'voorbij' als de menstruatie langer dan een jaar geleden is. Het bloedverlies lijkt niet verontrustend, gezien het feit dat je eigenlijk nog middenin de overgang zit. Groetjes, A.

Francis, 11-03-2012 11:01 #78
Beste A, ik ben 41 en heb vorig jaar (eind nov) een zware operatie gehad. Hernia. Na 6 jaar kon er eindelijk iets aangedaan worden. Omdat het niet via de rug kon ben ik via de buikzijde geopereerd. Er is een stukje bekkenbot verwijderd en daar mijn ruggenwervel mee gevuld. Ik ben nu nog aan het revalideren. Intussen had ik ook last van hevige mensturatieklachten. 1,5 jaar geleden was ik 3 maanden aan één stuk gaan menstrueren. Ben daarvoor in behandeling bij de gynaecoloog. Hormonenpil geslikt om de cycles weer op gang te houden. Enfin, dat ging wel totdat mijn menstruatie 3 weken achterelkaar ging. Echo laten maken blijkt in een half jaar een vleesboom in mijn baarmoeder te zitten. Mijn baarmoeder word uitendelijk verwijderd. Vorig jaar is er Zoladex in mijn buik gespoten om mijn baarmoeder te laten slinken voor ter voorbereiding van de operatie. Het proces van overgang word hiermee versneld. Los van buikklachten (hoort erbij) staat er nu nog een 2e operatie gepland datum, is nog onbekend. Mijn klachten nu zijn enorme last van mijn gewrichten te hebben. Ik loop er zo'n 3 á 4 weken mee. Het lijkt alsof ik de dag ervoor een intensieve sportdag heb gehad?! Wat dus niet is. Mijn knokkels (vingers) doen zeer met buigen, last van mijn schouderbladen. Ik maak mezelf wijs dat ik misschien last zou kunnen hebben van atrose, zou ik reuma hebben of hoort dit bij mijn overgang? En wat kan ik er tegen doen? Het accepteren van de overgang ben ik al gepasseerd echter dat er andere symptonen bij komen maakt me moedeloos zowel geestelijk als lichamelijk, zucht! Mvg, Francis Reactie infoteur, 12-03-2012
Hi Francis, gewrichtspijn is een bijwerking van Zoladex, het middel dat je tijdelijk in een kunstmatige overgang brengt. Of de cyclus daarna weer terugkeert hangt vooral van je leeftijd af en jij bent nog jong. Vermoedelijk is het hormoonniveau veel te laag waardoor bloedverlies ook onregelmatig verloopt. Een vleesboom, mits binnenin de baarmoeder, maakt het bloedverlies nog eens erger. Toch: de baarmoeder verwijderen is alleen een allerlaatste optie, en wordt tegenwoordig algemeen afgeraden bij aandoeningen die goedaardig zijn. Je kunt dan namelijk nog veel meer problemen krijgen. Knok dus voor je organen en stop zsm met middelen die de cyclus plat leggen. Het slinken van de baarmoeder valt in de praktijk vaak erg tegen. Er zijn vele manieren om een vleesboom aan te pakken, maar niet ieder ziekenhuis voert die methoden uit. Heeft je arts geen alternatieven, vraag dan een second opinion aan. Groetjes, A.

Karin, 04-03-2012 17:24 #77
Ik ben 44 jaar, moeder van 1 kind die ik 12 jaar geleden heb gekregen. Vanaf de bevalling heb ik enorme menstruaties. Veel bloedverlies, 7 dagen lang. Heb ik die periode echt overwogen om de mirena spiraal te nemen, maar de mogelijke bijwerkingen stonden mij tegen.
Sinds een half jaar is het patroon veranderd. Slechts 3 dagen ongesteld, de hoeveelheid als toen ik 14 jaar was. Dit is ideaal.
Maar nu is de menstruatie binnen 10 dagen terug.
Ik slik niet de pil, al jaren niet.
Veel zweten 's nachts, vreemde dromen. Dan weer uren wakker. Moeilijk in slaap vallen. Hoge bloeddruk.

Huisarts vond me te jong om in de overgang te zitten. Zelf heb ik het vermoeden van wel. Reactie infoteur, 05-03-2012
Hi Karin, een 'menstruatie' die binnen tien dagen weer terug is, is geen menstruatie maar een tussentijdse bloeding. Je hoeft er verder niets aan te doen mits de cyclus zich binnen enkele weken of maanden weer herstelt. Houdt bloedverlies aan of wordt het weer overvloedig, dan kun je overwegen naar je arts te gaan. Deze moet dan uitzoeken of er een andere, niet-hormonale oorzaak is. Dit zal mogelijk een bezoek aan de gynaecoloog worden. Voor de overgang ben je inderdaad te jong. Groetjes, A.

Liz, 01-03-2012 13:30 #76
Hallo,
Ik ben 45 en heb geen baarmoeder meer, wel nog de eierstokken. Ik word knettergek van mijn stemmingswisselingen, het lijkt wel een achtbaanritje, huilen om niets, dan weer mezelf vreselijk zielig vinden, boos, geïrriteerd, onredelijk, achterdochtig, soms helemaal niks aan de hand. Erg vermoeiend dus. Verder droom ik verwarrend, er komt niets uit mijn handen, blijf ik liever thuis dan dat ik mijn sociale contacten onderhoud, ook telefoneren heb ik in zo'n moment geen zin in. Als ik bovenstaand stukje lees, herken ik enorm veel raakpunten maar vraag me af of het wel mogelijk is dit te kunnen plaatsen onder de noemer overgang als er geen baarmoeder meer is.
Ik hoor graag van je! Reactie infoteur, 02-03-2012
Hi Liz, je zegt helaas niet wanneer de baarmoeder verwijderd is, want vaak ontstaan er vrijwel direct na de ingreep overgangsklachten, ook al zijn de eierstokken er nog. In jouw geval nader je ook nog eens de echte overgang, dus vermoedelijk zit je al in de premenopauze. De eierstokken zijn dan nog wel actief, maar met horten en stoten. Dit, gecombineerd met het verlies van je baarmoeder, zal de oorzaak zijn van je huidige klachten. Groetjes, A.

Suus, 25-02-2012 09:38 #75
Hallo Astrid,
Ik ben 44 en sinds ruim een half jaar allerlei vage klachten. eens in de 3 weken ongesteld, ontzettend slecht slapen en af en toe zo een spierpijn. De mensen om mij heen roepen dat ik te jong ben voor de beginselen van de overgang, maar zelf twijfel ik. het slapen is echt een probleem. Zijn dit dingen die met de a.s. overgang te maken kunnen hebben. Slaapmedicatie gebruik ik eens per week om een beetje bij te tanken. Heb jij tips? Reactie infoteur, 26-02-2012
Hi Suus, gezien je leeftijd kunnen de verschijnselen met tal van dingen te maken hebben. Of er sprake is van pre-overgang zie je als eerste aan veranderingen mbt het menstruatiepatroon. Je vertelt helaas niet sinds wanneer de cyclus zo snel verloopt, en of deze verandering abrupt was. Koop een menopauzetest bij de drogist, dat geeft alvast een indicatie. Voor de slaapproblemen raad ik je aan zeer regelmatig te leven. Gaan slapen is namelijk een ritueel wat je zelf kunt beinvloeden, dwz. 's avonds de lampen dimmen, op de bank hangen, een saai tv-programma bekijken, enz. zodat het natuurlijke melatonine kan vrijkomen. Je moet minstens een flink aantal malen hebben gegeeuwd voordat slaap kan toeslaan. Merk je dat je helemaal niet gaapt (in de avond), dan ben je gewoon niet moe genoeg. Er zijn verder geen aantoonbaar werkende remedies, behalve wat je waarschijnlijk al gebruikt. Groetjes, A.

Bikkeltje, 21-02-2012 23:51 #74
Ben 49 jaar. Onregelmatig. Laatst 3 weken ongesteld. Nu na zes weken werd ik wakker van heel erg rugpijn. Dacht dat ik minstens nierstenen had. Natuurlijk op zaterdagochtend. 's Middags huisartsenpost gebeld voor advies. Zondag paniekaanval. Huisartsenpost gebeld. Maandag huisarts: vreselijke rugpijn (bij vlagen), kortademig, erg vocht vasthouden sinds 1 week. Nu maandag op dinsdagnacht ongesteld geworden. Moet ik naar gynaecoloog? Of ff aankijken. De rugpijnen zakken wat. Vooral liggen is vervelend. Lopen en zitten gaat beter. Ga gewoon door met alles. Heel rustig tempo… bikkeltje Reactie infoteur, 22-02-2012
Hi Bikkeltje, je vertelt helemaal niet wat de artsen hebben gezegd. De huisarts is degene die je verwijst naar een specialist, dus vraag hem wat de bedoeling is. Rugpijn betekent niet altijd dat het gynaecologisch is. Integendeel, de meeste rugpijnen zijn afkomstig van het spierstelsel, vooral als de houding van invloed is. Sterkte, A.

Mw Smit, 21-02-2012 07:44 #73
Ik ben nu 47 en ik zit duidelijk in de overgang. De klachten die ik ervaar zoals hevige menstruatie met veel stolsels. Sommige menstruatie's zijn heel kort en duren maar twee dagen. Sommige menstruatie's worden op de derde dag van de menstruatie als de tweede en die zijn bij mij altijd het meest heftig. Veel pijn vanaf de onderkant van mijn hoofd tot mijn enkels: mijn benen zijn onrustig en ik hou meer vocht vast. Ik weet niet of 'vreet-kicks' ook bij de overgang horen, soms heb ik geen trek. Vaak moet ik in de nacht paracetamol innemen omdat ik wakker wordt van de pijn zodat ik niet meer kan slapen. Ik eet gevoelsmatig minder suiker en heb behoefte aan honing als zoetstof, uiteraard natuurlijker. Ik ervaar de overgang als natuurlijk, O.K., veel pijn maar ik weet dat het goed is met mijn lichaam. Ik laat zo ver als ik kan de natuur zijn gang gaan. Ik geef ook aan de buitenwereld aan dat ik in de overgang zit en doe wat in mijn mogelijkheden lig. Het is goed om jezelf te begrenzen. Het is heel erg fijn dat ik een man naast mij heb staan die mijn overgang begrijpt en respecteert. Wanneer een man in de slachtoffer rol gaat hangen omdat hij niet dezelfde sex ervaart als vóór de overgang die zijn vrouw ondergaat, dan lijkt mij dat een nóg zwaarder proces die de vrouw in de overgang ondergaat. In sommige 'oervolkeren' als ik dit zo kan/mag benoemen, worden vrouwen diep gerespecteerd door hun mannen om hun lichaam in de periode van menstruatie en overgang (?) en gaan de vrouwen dan ook in de Maanhut. De mannen zorgen op hun beurt voor het gezin en alles wat er bij hoort. Heel verhaal zo langs de zijlijn maar wel een leerpunt om in deze stressvolle samenleving, met al de eisen die op de vrouw, én man afkomen, de periode van menstruatie en overgang niet te zien als ziekte, maar als een periode van rust te accepteren en deze periode ook in te passen in de samenleving. Reactie infoteur, 22-02-2012
Dag Mw Smit, de overgang is inderdaad geen ziekte, maar de uiteenlopende reeks klachten komt er wel in de buurt. 'Pijn' is echter geen signaal van de overgang, en al helemaal niet van hoofd tot enkels. Wakker worden van de pijn is natuurlijk al helemaal van de gekke. Daarom raad ik u aan zsm contact op te nemen met de huisarts. Groetjes, A.

Ingrid, 04-02-2012 19:49 #72
Ben 41 jaar en heb net een stressvolle periode achter de rug: o.a. sanering van bedrijf partner, grote verandering op het eigen werk, verhuizing binnen 4 mnd.
Al 2 maanden (omstreeks datum verhuizing) geen menstruatie meer gehad. Na echo bij huisarts geen bijzonderheden aangetroffen maar ook geen eitjes. Mogelijke diagnose overgang. Verder ben ik prikkelbaar, wisselende stemmingen, futloos en ontzettend moe. Zou het langdurig uitblijven van menstruatie ook door stress kunnen komen ipv overgang? Reactie infoteur, 05-02-2012
Hi Ingrid, ja dit is goed mogelijk. Op jouw leeftijd is er gewoonlijk geen sprake van de overgang. De menstruatiecyclus kan door allerlei oorzaken verstoord raken, waardoor bloeding uitblijft. Op een gegeven moment zal er wel weer iets gebeuren, waarschijnlijk een poging tot ovulatie. De kans hierop is het grootst als stress zoveel mogelijk uit je leven weg is. Dit omdat het lichaam je tegen zwangerschap beschermt in tijden van grote spanning. Het zou zeer uitzonderlijk zijn als de cyclus er zo plotseling mee ophoudt, zonder signalen van de peri-menopauze. Groetjes, A.

E. Fer-Hougee, 04-02-2012 10:44 #71
Veel wist ik al omtrent de overgang, maar ik heb een vraag omtrent irritatie aan de slijmvliezen, de huid wordt dunner, is dit het geval voor het hele lichaam of alleen in de vagina? Reactie infoteur, 05-02-2012
Hi E., alle slijmvliezen in het lichaam worden dunner en drogen uit, dus ook bijvoorbeeld die van de mond, neus- en keelholte. Groetjes, A.

Catharine, 18-01-2012 18:23 #70
Allereest, zeer prettig om alle ervaringen en tips te lezen!
Mijn vraag is het volgende: Ik ben 42, ik heb jarenlang de pil doorgeslikt en ben sinds 4 maanden gestopt. Mijn menstruatie blijft uit en ik ben niet zwanger (beide ben ik erg blij mee). Maar ik heb last van opvliegers, gevoelige borsten, kort lontje, rare dromen. Is dit het voorstadium van de overgang? Wanneer raden jullie aan naar de huisarts te gaan? Ik wil het nl. wel graag weten om er wellicht op homeopatische wijze iets hulp aan te bieden. Reactie infoteur, 19-01-2012
Hi Catharine, dank je. Na zeer lang pilgebruik ontstaat een hormonale toestand die vergelijkbaar is met de overgangsjaren of zelfs de postmenopauze. De hormooncyclus moet weer op gang komen wat maanden tot jaren kan duren. Zoals het nu is, is het hormoonpeil veel te laag om tot ovulatie te komen, met alle klachten van dien. De overgang laat in de regel nog wel tien jaar op zich wachten. Via homeopathische weg zijn er geen bewezen remedies. Je kunt helaas niets anders dan afwachten of er (ooit) weer een eisprong komt. Groetjes, A.

Monique, 11-01-2012 18:09 #69
Hallo ik ben 36 jaar en vandaag bij de huisarts geweest vanwege een onregelmatige cyclus. Mijn menstruatie is helemaal van slag, afgelopen maand vloeide ik 11 dagen hevig. 7 dagen niet en vervolgens weer 8 dagen en zo gaat t al een hele poos. Ik slaap ontzettend slecht en droom de laatste tijd de meest bizarre dromen. Lijken meer angst dromen die ik niet kan verklaren. opvliegers komen ook waar meestal om gelachen word, omdat ik te jong ben.maar het voelt echt alsof de stoom uit je oren komt en je hooft is rood als een tomaat… de pijn in de benen is vooral op de rust momenten, s avonds op de bank en in bed. De huisarts heeft een uitstrijkje gemaakt en hierbij gezien dat mijn baarmoeder na achter is gekanteld. Ik heb hiervoor een verwijskaart voor de Gynaecoloog om een echo te maken van de baarmoeder… verder niks nu is geen vraag van mij beantwoord en weet ik net zoveel als voorheen. Reactie infoteur, 12-01-2012
Hi Monique, een achterovergekantelde baarmoeder komt bij bijna een kwart van de vrouwen voor en is dus niets bijzonders. Een echo is echter wel nuttig, daarnaast zal er bloedonderzoek nodig zijn om te zien hoe het met je hormonen staat. Zijn er geen lichamelijke afwijkingen zoals vleesbomen en/of poliepen (deze kunnen veelvuldig bloedverlies veroorzaken), dan kan het het begin zijn van de overgang. Maar daar ben je natuurlijk veel te jong voor. Hopelijk komt er iets uit waar ze wat mee kunnen. Sterkte, A.

Diana, 03-01-2012 23:31 #68
Hallo ik ben 47 jaar en ben al jaren aan klieren met de overgang kom net uit de badkamer schrok van mijn eigen lichaam mijn buik en bovenbenen zijn abnormaal dik en opgezet op de weegschal gestaan 2 kilo zwaarder. Is dit vocht moet ik hier mee naar een dokter. Mijn opvliegers zijn nu weer erg aanwezig ook een tijdje geen last van gehad. ben ook een tijdje aan de pil geweest werd hier helemaal naar van. Wie oh wie heeft voor mij een antwoord. Reactie infoteur, 04-01-2012
Hi Diana, meestal komt een dikke buik door een ophoping van lucht (darmgassen). Twee kilo zwaarder is verder geen reden om naar de arts te gaan. Groetjes, A.

Linda, 03-01-2012 14:53 #67
Ik ben 40 en net als mijn moeder is het bij mij begonnen rond 37 jr. Ik heb veel last van de menstruatie pijnen waaruit dan geen menstruatie komt, maar wat ik altijd had een wk voor ik het werd was obstipatie, en nu heb ik dat dus soms 3 weken lang, heeft niemand zoiets? Ik lees het nergens, terwijl ik al me leven lang hardloop, veel drink, veel olie door eten etc… dus ik zit nu regelmatig aan de pillen hiervoor maar dat is natuurlijk ook niet goed. Reactie infoteur, 04-01-2012
Hi Linda, hopelijk komen er reacties voor je binnen. Grt, A.

Irene, 14-12-2011 09:17 #66
Ik ben 48 jaar en laatste menstruatie was in 2009. Dus zou ik al een eind op weg moeten zijn in de overgang. Maar ik merk er weinig van. De opvliegers die word beschreven ervaar ik als een beetje warm gezicht en slapen doe ik als de beste. Wel eens hoofdpijn maar zeker niet dagelijks. Ik merk op sexueel gebied wel dat als ik niet zo vaak wil als vroeger maar verder niets. Ik vraag me af of bij mij alles zo langzaam gaat of dat het wel normaal is? Reactie infoteur, 15-12-2011
Hi Irene, je beschrijft helaas niet hoe de jaren voor die laatste menstruatie verliepen. Vanaf een jaar na de laatste menstruatie kun je jezelf als post-menopauzaal beschouwen en heb je de overgang feitelijk al gehad. Het is mogelijk dat die laatste 'vruchtbare' jaren met weinig klachten gepaard gaan, maar je zou op zijn minst toch allerlei verschijnselen moeten hebben gemerkt. Misschien is er een andere reden waarom de menstruatie uitblijft, immers, destijds was je 46 en dat is vrij jong om dan al in de post-menopauze te zitten. Groetjes, A.

Liz, 05-12-2011 17:19 #65
Ik ben 27jaar en er is een vervroegde overgang geconstateerd.Ga hiervoor naar R'dam en moet volgende week voor onderzoeken.Gelukkig heb ik 2 schatten van kinderen en was ik er vroeg bij, maar op dit moment ben ik ontzettend moe en heb heel veel rugpijn met uitstraling naar mijn benen.Ben zelfs zo moe dat ik elk moment van de dag kan slapen.Ben ook veel misselijk en heb nu al even last van duizeligheid.Kwam net terug van het uit school halen van mijn zoontje en dat is 10 min. lopen, maar ik werd heel misselijk en duizelig en begon helemaal te trillen.Soms ben ik gewoon even uit evenwicht.Heeft dit allemaal met de overgang te maken of toch maar even langs de huisarts? Reactie infoteur, 06-12-2011
Hi Liz, van hieruit is niet te bepalen of je klachten door het veel te lage hormoonpeil ontstaan, of dat het er los van staat. Wat je beschrijft is niet typerend voor de overgang; je verschijnselen kunnen feitelijk aan van alles liggen! Na de onderzoeken weet je vast meer. Sterkte, A.

Anita, 29-11-2011 19:22 #64
Ik ben nu 42 jaar maar gelukkig nog geen overgangsklachten.
Maar nu ben ik echt een "verschrikkelijke" puber geweest, heeft dit nog te maken hoe je de overgang zult beleven, want dit heeft toch allebei met je hormoonhuishouding te maken.
Ik heb een half jaar geleden een spiraaltje laten plaatsen, heeft dit nog invloed op de overgang? Reactie infoteur, 30-11-2011
Hi Anita, de problemen in de puberteit hebben niet te maken met hoe je de overgang straks zult ervaren. Iedereen is hormoongevoelig, maar waar in de puberteit de hormonen ontwaken, kappen ze er in de overgang - via grote hormoonschommelingen - juist mee. Een spiraaltje, mits niet-hormoonhoudend, heeft geen invloed op de overgang. Bevat het echter progestageen, dan is het effect onvoorspelbaar. Groetjes, A.

Do, 17-11-2011 17:13 #63
Dankje A. Ja ik denk ook dat ik al wat verder gevorderd ben. Maar is het niet raar dat na het samentrekken van de baarmoeder (zoals bij een orgasme) weer een lichte bloeding volgt? Het is donker gekleurd, dat zou op oud bloed kunnen duiden toch, of niet? Dat vind ik eng. Want het zou betekenen dat niet alles bij de menstruatie naar buiten komt… Reactie infoteur, 18-11-2011
Hi Do, dat donkere bloedverlies staat los van de menstruatie. Het is dus niet een kwestie van dat niet alles naar buiten zou komen. Wat je beschrijft is niet raar, omdat de weefsels door het veel te lage hormoonniveau zo dun zijn dat ze door irritatie of druk spontaan kunnen gaan bloeden. Goed mogelijk dus dat het bloedverlies niet uit de baarmoeder komt, maar van de cervix afkomstig is. Bij een hoog hormoonpeil zou je dit niet hebben. Groetjes, A.

Do, 15-11-2011 17:49 #62
Ik ben 51 jaar en vermoed dat ik al een tijdje in de overgang zit. Heb me nog niet laten testen. Last van opvliegers, stemmingswisselingen, maar ook heel veel slaap en vaker hoofdpijn dan ervoor. Mijn menstruaties zijn soms regelmatig en soms ook niet. De eerste 2 dagen zijn zeer heftig met stolsels. Voel me dan echt een vaatdoek. Na 2 dagen houdt het ineens op om na een paar dagen verder te gaan met licht bloedverlies, donkerkleurig. Bv. na een (sporadisch) orgasme. Een inlegkruisje is dan voldoende. Dat houdt dan wel een tijdje aan. Herkenbaar? Reactie infoteur, 16-11-2011
Hi Do, zoals je in het artikel al gelezen hebt zijn allerlei bloedingsproblemen mogelijk. In de overgang zijn er grote hormoonfluctuaties, met diverse verschijnselen als gevolg. Wat jij beschrijft is een overgang die al wat verder gevorderd is. Tijdens de menstruatie is het hormoonpeil altijd al bijzonder laag, maar zakt nog dieper weg in de overgang. Dit resulteert in zeer dunne weefsels die gemakkelijk kunnen bloeden. Op die dagen is er dus een hormoontekort. Groetjes, A.

Miek, 09-11-2011 14:26 #61
De huisarts vindt dat mijn Vit B12 op de grens zit en stelt dus 3 prikjes voor (1 x per week, 3 weken). Het is nu reeds 8 en 1/2 maand geleden dat ik de menses niet heb gezien. De miselijkheid heb ik gelukkig niet meer, maar wel steeds opvliegers vooral s'avonds en hoofdpijn. Mijn HB is verder prima. Ligt het niet aan bloedarmoede of op de grens zijnde Vit B12 dat de menstruatie wegblijft. Of is de verhoogde FSH al een aanduiding dat het slechts de overgang is. Verder heb ik gehoord dat de vit 12 prik erg pijnlijk is. Reactie infoteur, 10-11-2011
Hi Miek, B12 moet tussen 130 en 700 zitten, dus jouw 174 is goed en behoeft geen behandeling. Zie online: referentiewaarden of normaalwaarden bloed. Dat de menstruatie wegblijft komt echter door het zeer hoge FSH, wat duidt op de overgang. Met bloedarmoede (Hb) of B12 heeft dit allemaal niets te maken. Groetjes, A.

Rini, 04-11-2011 18:19 #60
Ik ben 52 jaar en heb d.m.v. bloedonderzoek te horen gekregen dat ik in de overgang zit.
Door heel veel opvliegers, en met name s'nachts ben ik gestart met Ymea. Echter, ik heb nu heel veel last van hoofdpijn. Kan dit een bijwerking van Ymea (silhouet) zijn? Reactie infoteur, 05-11-2011
Hi Rini, hoofdpijn komt in de overgang veel voor. Dit zal volledig los staan van het gebruik van Ymea, dat enkel natuurlijke ingredienten bevat. Groetjes, A.

Miek, 04-11-2011 12:49 #59
Beste A,
Ik ben er even weer, Miek. Ik heb de resultaten reeds. Mijn FSH is 104.2 / LH 43.1 / mijn oestradiol is 290 pmol/L.
Prolactine is 13.1 ng/ml vit B12 is 174 en mijn BSE is nogal hoog 35, moet tusen 0 - 15 zijn. Verklaard dat dus de miselijkheid? Ik moet zo naar de arts met de resultaten.
Is dit dus een begin fase van de overgang? Reactie infoteur, 05-11-2011
Hi Miek, je prolactine en B12 zijn goed, je BSE is iets verhoogd (moet onder 20 zijn), wat wijst op een infectie ergens in het lichaam en kan dus van alles zijn. Maar dan het FSH: Het FSH is echt torenhoog. Houdt dit aan (minimaal 4 maanden) dan duidt dit echt op de overgang. LH speelt een veel mindere rol. Het goede nieuws komt van je oestradiolspiegel, want die is normaal en geeft aan dat het lichaam nog wel pogingen doet. Je bent dus nog niet postmenopauzaal maar m.i. wel bezig met de overgang. De referentiewaarden geven verder geen verklaring voor misselijkheid. Groetjes, A.

Monique, 03-11-2011 14:00 #58
Ik ben zo blij dit te hebben gelezen want ik ben 42 jaar en nu een jaar geleden is het bij mijn begonnen met een maand overslaan.
Normaal heb ik al jaren een korte cyclus van 23 dagen en 3 dagen ongesteld.
Nu ben ik 2 weken lang ongesteld geweest en de keer ervoor 1,5 week.
Dus het is allemaal erg rommelig
De meeste symptomen die ik hier gelezen heb zoals pijnlijke borsten, menstruatie pijn terwijl er geen menstruatie aan komt en het plots warm worden die herken ik ook maar het nu ik zag dat hartkloppingen en het misselijk zijn ook symptomen zijn ben ik toch wel gerust gesteld want ja ik vroeg mij al af waarom ik steeds niet fit ben.
maar nu kan ik het een plaatsje geven
En als ik het zo lees dan zijn er ook best veel vrouwen die zoals ik met 41 jaar zijn begonnen dus ook dat is niet abnormaal. Reactie infoteur, 04-11-2011
Hi Monique, ja het is mogelijk. Wil je toch meer zekerheid, en zeker gezien de lange bloedingen (die tzt tot bloedarmoede kunnen leiden), dan zou je de huisarts kunnen raadplegen over evt. andere oorzaken. Je kunt in de tussentijd ook nog een overgangstest halen bij de drogist of apotheek. Geen uitsluitsel, maar wel een indicatie. Groetjes, A.

Marjolein, 03-11-2011 08:05 #57
Ik ben nu 41 en sinds een jaar gestopt met de pil. Kreeg toen een heftige, pijnlijker menstruatie. De laatste maanden zitten er ook stolsels bij, en is het nog steeds heftig maar vandaag ben ik al 8 dagen ongesteld. Ik lees hier op de site dat langere periodes normaal zijn maar hoe lang mag je menstrueren? Menstruaties volgen ook sneller op elkaar de laatste maanden (om 24 dagen) verder rond die periode erg moe. Reactie infoteur, 03-11-2011
Hi Marjolein, het ligt er aan wat je precies meetelt. Menstruaties met dus echt rood bloedverlies duren zo'n twee tot zes dagen. Voor en/of na de menstruatie kan er soms - door hormoonstoornissen - bruin of roze bloedverlies voorkomen, maar dit moet je eigenlijk niet meetellen. Stolsels zijn meestal normaal mits ze onder de zeven centimeter blijven en niet te vaak voorkomen. Dat je de menstruatie verder heftiger en pijnlijker ervaart kan komen omdat je de cyclus door hormoongebruik lang onderdrukt hebt en als het ware 'vergeten' bent hoe normale menstruaties zijn. Maar dit weet je zelf het beste. Groetjes, A.

Irene, 02-11-2011 13:30 #56
Hallo, Ik ben een vrouw van 44 jr en menstrueer nog redelijk regelmatig. Meestal zit mijn cyclus tussen de 31 en 33 dagen. Ik heb echter veel last van stemmingswisselingen, geen zin in sex, piekeren over het leven en huwelijk en al twee maanden vanaf mijn 18de cyclus dag gigantische buik en rugpijn tot ik ongesteld wordt. Ben al twee keer bij de huisarts geweest maar deze kan niets concreets vinden. Alle bloedwaarden / urine is goed, kleine verhoging van bezinksel maar dit was niet noemenswaardig. Zijn er vrouwen die dit herkennen en dan met name de buik rug pijn vanaf de eisprong?

Hoor het graag

Irene Reactie infoteur, 03-11-2011
Hi Irene, hevige buik- en rugpijn die pas op latere leeftijd begint en ook nog cyclusgerelateerd is, kan duiden op diverse gynaecologische problemen. M.i. vraagt het dan ook om onderzoek bij de gynaecoloog. Deze kan met echoscopie zien wat er in of om de baarmoeder aan de hand is. De andere, meer geestelijke klachten zijn waarschijnlijk het gevolg van hormonale veranderingen en niet om bezorgd over te zijn. Vraag om een verwijzing, want van die pijn moet je af. Beterschap, A.

Miek, 28-10-2011 17:21 #55
De arts heeft mij idd verwezen voor bloedonderzoek. De HB, hormonen en ook prolactine gehalte zullen onderzocht worden. Ik word er best nerveus van. Groet Miek Reactie infoteur, 29-10-2011
Hi Miek, gelukkig gebeurt er nu iets en krijg je snel duidelijkheid! Groetjes, A.

Miek, 27-10-2011 15:05 #54
Hoi,
Ik wordt in nov. 42 jaar en heb voor het laatst op 26 februari gemenstrueerd.(8 maanden geleden) In januari van het de 30 ste en daarvoor, namelijk vorig jaar heb ik het afwisselend met grote tussenpozen gehad. (5 maanden, 3 maanden enz) Dit was zo al 2 jaartjes gaande.
Ik heb zo nu en dan last van opvliegers, nachtzweten en hartkloppingen. De vorige week had ik last van obstipatie en misselijkehid. Nu geen obstipatie meer, maar wel nog last van misselijkheid. Zwanger ben ik niet. Vorig jaar toen de menen 4 volle maanden wegbleef, stuurde de dokter mij voor een echo en alles was okay volgens de arts.
ben ik nu wel of niet in de premenopazue (zo jong) Reactie infoteur, 28-10-2011
Hi Miek, heb je eenmaal opvliegers, nachtzweten en hartkloppingen in combinatie met uitblijvende menstruaties, dan spreken we niet meer van de premenopauze, maar de overgang zelf. Je bent inderdaad te jong hiervoor, maar het komt toch wel eens voor. De arts zou bloedonderzoek kunnen verrichten om te zien wat er aan de hand is. Groetjes, A.

Marleen, 26-10-2011 17:43 #53
Ik ben 50 jaar en heb altijd de pil geslikt. 50 leek me een mooie leeftijd om daar maar eens mee te stoppen. Ben in februari gestopt met de pil en kreeg vrijwel meteen last van opvliegers. Mijn menstruaties bleven ook meteen uit. Tot 3 weken geleden. Werd ik opeens weer ongesteld. Het was me al wel eerder opgevallen dat ik geen opvliegers meer had. Zit ik dan toch nog niet in de overgang? Hoe is het dan met vrijen, moeten we extra voorzichtig zijn en andere voorbehoedsmiddelen gebruiken? Reactie infoteur, 27-10-2011
Hi Marleen, je bent waarschijnlijk wel perimenopauzaal maar nog niet in de overgang zelf. De opvliegers ontstonden omdat je door de pil je hormoonhuishouding jarenlang kunstmatig hoog hebt gehouden (voor jouw leeftijd). Ermee stoppen betekende dat het hormoonpeil drastisch instortte, totdat het hormoongehalte (oestrogeen) zo laag was dat je overgangsklachten kreeg. De echte overgang laat echter op zich wachten, dat zie je nu recentelijk aan de menstruatie die gewoon weer terugkeerde. Op deze leeftijd is de kans op zwangerschap bijna nul, en als je toch zwanger raakt houdt het geen stand. Ik kan me zo voorstellen dat je dat geringe risico toch niet wilt nemen, dus moet je er van uitgaan dat er nog enige vruchtbaarheid over is. Groetjes, A.

Gerda, 25-10-2011 19:33 #52
Mijn leeftijd is net 40 en ik vermoed dat ik in de overgang zit. Ik heb nog geen enkele lichamelijke symptomen voor de overgang, maar ik denk dat ik er wel mee bezig ben. Vooral geestelijk. Toen ik het stukje las over verminderd libido, afkeer van mijn man, mijn twijfels over ons huwelijk en het gevoel hebben mezelf niet meer te zijn. Is dat allemaal heel herkenbaar. Wat mij lichamelijk wel opvalt is dat tijdens de menstruatie in mijn borsten het gevoel ontstaat van toeschieten van melk, heel apart. Mijn jongste is 9 en een zwangerschap is geen sprake van. wat kan dit betekenen? Klopt mijn vermoeden bezig te zijn met de overgang? Ben al eerder depressief geweest, dacht het te hebben verwerkt, lijkt net of het weer begint. Ben zo ongelofelijk moe van mezelf. Ben zeer positief van aard, maar tegenwoordig… Reactie infoteur, 26-10-2011
Hi Gerda, waarschijnlijk zijn er wel hormonale veranderingen, maar van een toeschietreflex tijdens de menstruatie heb ik nooit gehoord. Gezien je leeftijd is er nog geen sprake van de overgang, dus kun je aannemen dat de klachten een andere oorzaak hebben. Voor de zekerheid kun je een overgang-test bij de drogist halen. Sterkte, A.

Josie, 03-10-2011 01:08 #51
Hallo ben 42 jaar en menstrueer al bijna 3 weekjes ja ben begonnen met de ondergang…
maar moet ik geen zorgen maken?wil wel naar de huisarts gaan maar wat kan ze eraan doen?
heb gelukkig geen klachten tot nu toe dan de bloeding…
die is gelukkig normaal niet extreem Reactie infoteur, 04-10-2011
Hi Josie, wie zegt dat dit de overgang is? Aanhoudend bloedverlies moet altijd onderzocht worden. Ik raad je dus aan om de huisarts te bezoeken zodat deze kan bekijken wat de onderliggende oorzaak is. Mogelijk vleesbomen, poliepen, etc. Groetjes, A.

Carin, 20-09-2011 15:00 #50
Ben 51 jr oud en be denk ik wel in de overgang. Heb dagen v heel heftige bloedigen, eerst om de 30 dagen daarna om de 24 dagen.Maar het is nu al een paar maanden dat ik iedere 14 dagen menstrueer, dat vind ik nog niet eens zo erg maar de bijkomende hormoonschommelingen brrrrr daar woedt ik nie vrolijk van. Ade week voor de menstruatie heb ik het erg koud en ben doodmoe heb nergens zin in en dat 2 x p mnd. Wat kan ik eraan doen? Moet ik de pil gaan slikken, gebruik al jaren niets van dit al. heb ook wel een paar maanden gehad dat ik niet menstrueerden dat was een verademing voor me dan voel ik me super, geen hormoon gedoe. Reactie infoteur, 21-09-2011
Hi Carin, het zal niet lang meer duren. Het erg koud hebben komt voor in de fase voor de menstruatie, dit omdat je interne thermostaat dan een graadje hoger staat. De omgevingstemperatuur lijkt dan kouder dan het daadwerkelijk is. Oververmoeidheid komt eveneens vaak voor, en wel zodanig dat je er al tegenop ziet om van de ene naar de andere kamer te lopen. Bekend! Hormonen slikken betekent dat je de boel nog verder in de war schopt dus beter niets doen, tenzij je het echt niet meer uithoudt. In dat geval wordt er soms hormoonsuppletie gegeven, dus wat oestrogeen om het dalende peil weer wat op te krikken. Echter, heb je menstruaties om de veertien dagen, dan is er in elk geval geen progesteron meer, en juist een gebrek aan progesteron geeft zware bloedingen. Je kunt met je huisarts overleggen wat het beste is. Groetjes, A.

Loulou, 19-09-2011 12:42 #49
Een zeer informatief en prettig leesbaar artikel! Ook ik voelde me grotendeels gerustgesteld na lezing. Wel nog een vraag: ik ben 48 en heb al jaren een verkorte cyclus van ca 24 dagen en hevige menstruaties van 7 dagen, waardoor ik regelmatig ijzersuppletie kreeg (darmkrampen!). Sinds enige maanden zijn de bloedingen nog heviger, met ook meer en grotere stolsels en een recordtempo (elke 2 uur de grootste maat tampon + maandverband) en toch 7 dagen. Toen bleef menstruatie 2 maanden uit en nu heb ik al 3 weken hevige aanhoudende bloedingen en lijkt het eind nog niet in zicht: op het moment dat ik (voorgeschreven) Naproxen neem werkt dat extreem goed (bloeding stopt bijna helemaal), maar de dag erop gaat het weer vrolijk verder. Ik vermoed dat het slijmweefsel toch afgevoerd moet worden op de een of andere manier. Vraag: hoe lang kan de bloeding nog aanhouden, moet alles er sowieso uit of niet en is het slim om wel of niet Naproxen te slikken? Of wordt het tijd voor een curretage? Reactie infoteur, 20-09-2011
Hi Loulou, je beschrijft bloedingen die je vooral aan het eind van de overgang ziet. Het bloedverlies is zo waanzinnig veel en houdt almaar niet op omdat er geen ovulatie aan vooraf is gegaan. Het zijn dus enkel doorbraakbloedingen als gevolg van een ineengestort oestrogeenpeil, en die zijn fors. Hoe lang de bloeding aanhoudt is onbekend, maar meestal is het in de orde van enkele weken. Het beste lijkt me om contact op te nemen met je arts, zodat - via gynaecologie - kan worden uitgezocht of dit enkel de overgang is, of dat er toch iets anders is dat deze bloedingen veroorzaakt, bijv. vleesbomen. Een curettage lost niets op omdat het gestoorde hormoongehalte wederom tot bloedingen kan leiden. Raadpleeg je arts voor details. Naproxen is een pijnstiller en kun je gerust slikken, maar inderdaad, het overtollige weefsel moet er toch uit dus misschien verstoor je de afvloei enkel. En nee, altijd knokken voor je organen! Groetjes en dank voor je compliment, A.

Desiree, 17-09-2011 11:09 #48
Wat een opluchtend artikel voor mij, ik herken alle symptomen. een deel v/d symptomen horen ook bij schildklierproblemen. aangezien ik een te traag werkende schildklier heb dacht ik dat het lag aan een te lage/hoge medicatie daarvan.
bij controle bleken de schildklierwaarden prima tussen de grenzen te liggen.
had al eerder vermoeden van overgang maar de huisarts dacht daar anders over.
nu denkt hij ook dat overgang gestart is. door het artikel kan ik e.e.a. plaatsen en twijfel ik ook niet meer aan me zelf, ik weet nu dat ik me toch moet oppeppen om meer te bewegen en vooral e.e.a. te accepteren. ik voelde me echt een vervelend kreng worden. t.o.v. mijn relatie, vrienden, collega's en zeker ook voor mezelf. Reactie infoteur, 18-09-2011
Hi Desiree, klachten zijn vaak beter te accepteren als je weet waar ze vandaan komen. Herkenning helpt daarbij! Tot je dienst en sterkte, A.

Inge, 13-09-2011 15:30 #47
Hallo, sinds een klein jaar heb ik enorm veel last van een onregelmatige menstruatie, gepaard met hevig bloedverlies. Verder ook veel last van stemmingswisselingen, emoties, weinig energie etc. Ben nu 41 jaar en het ziet er naar uit dat mijn overgang is begonnen. Maar waar ik tot op heden nog het meest moeite mee heb is de onregelmatigheid van mijn menstruatie, soms om de 2 weken en soms om de 8 weken! Zelf gebruik ik geen hormonen (de pil) oid, en ik vroeg mij af of er een manier is om de menstruatie meer regelmatiger kan krijgen. Zelf ben ik een fanatieke saunaganger, maar sinds ik zo onregelmatig menstrueer, durf ik bijna geen sauna meer te bezoeken, bang dat ik onverwachts vloeiïngen krijg. Hopelijk hebben jullie tips? Reactie infoteur, 14-09-2011
Hi Inge, zonder hormonaal ingrijpen kun je niets aan de regelmaat van de menstruatie veranderen. Omdat je behalve dit ook hevig bloedverlies hebt is het raadzaam naar de arts te gaan om te zien of er niet een andere, meer aannemelijke oorzaak voor de klachten is. Groetjes, A.

Leontine, 04-09-2011 15:31 #46
Hallo, ik kamp al jaren met PMS, ben nu 45 jaar, menstrueer nog maandelijks, maar het bloedverlies wordt minder en minder, maar de klachten verergeren. Vanaf de eisprong tot aan de menstruatie heb ik last van het volgende:
- prikkelbaarheid, snel ongeduldig, geirriteerdheid,
- mijn gelijk willen krijgen
- snel huilen om van alles
- moe, weinig energie (maar sport wel 3x)
- borsten opgeblazen
- angstig
slaap wel goed en kan wel uren doorslapen. Het moederschap valt me dan ook zwaar.
Ik ben enorm zwaar op de hand. Je schrijft vaak dat 45 jarigen niet in de pre-overgang kunnen zijn, maar dit zijn toch juist ook voortekenen?
graag je reactie, groet Reactie infoteur, 04-09-2011
Hi Leontine, in de inleiding van het artikel staat duidelijk dat de overgang begint tussen het 40e en 50e levensjaar. Je laatste regel klopt niet want ik schrijf helemaal niet 'vaak' dat 45 jarigen niet in de pre-overgang kunnen zijn, sterker nog, ik schrijf dat nergens. Wie 45 is, kan wel degelijk met de overgang (peri) te maken hebben. PMS kan wijzigen in die fase, soms zijn de klachten nadrukkelijker aanwezig of komen er nieuwe symptomen bij. De 'voortekenen' die je beschrijft zullen door elke arts gewoon worden gezien als PMS. Pas achteraf kun je zelf beoordelen in hoeverre de overgang voor jouw gevoel nu begonnen was, of toch nog niet… Groetjes, A.

Dineke, 02-09-2011 16:13 #45
Hallo, ik heb geïnformeerd waarom de endocrinoloog de Zoladex injecties wou geven. Hij dacht dat er een PMS syndroom achter zat. Omdat hij verder niets bijzonders uit bloedonderzoek kon halen.
Nu lijkt mij dit erg onwaarschijnlijk omdat ik de hele maand door klachten heb. De klachten zijn bijna alles wat u in uw info-artikel heeft beschreven.
Door uw antwoord heb ik besloten definitief af te zien van deze behandeling.
Dank u wel voor Uw goede informatie en raad.
Groeten Dineke. Reactie infoteur, 03-09-2011
Hi Dineke, tot je dienst. PMS duurt niet de hele maand, maar is slechts aanwezig vanaf de eisprong tot de menstruatie. Zoladex is ook daar niet het antwoord op. In de pre-overgang kunnen pms-klachten veranderen, van verbetering tot juist verergering. Maar dat niet alleen, want allerhande symptomen zullen -toenemend- de hele maand door gaan voorkomen. En dat alles kan ook nog eens sterk wisselen. Testen van artsen geven dan aan dat je niet in de overgang bent, maar testen van de drogist of apotheker tonen dat juist wel aan. Probeer maar eens ;). Sterkte, A.

Dineke, 22-08-2011 16:38 #44
Ik ben 47 jaar en heb volgens mij al jaren erge overgangsklachten. Dit kan alleen niet omdat mijn FSH een normale waarde heeft. Verscheidene malen gemeten. Hormonen of de pil werken averechts. Verder geen andere oorzaken. u wil de arts mij injecties geven om mijn menstruatie stil te leggen. {GnRH agonist} Ik wacht dan liever de menopauze af, maar volgens de arts is dat geen optie i.v.m. die FSHwaarde. Wie heeft er nu gelijk? Reactie infoteur, 29-08-2011
Hi Dineke, de menstruatiecyclus stilleggen betekent een kunstmatige overgang, en daar schiet je helemaal niets mee op. De klachten zullen er enkel erger door worden, mits deze nu al gerelateerd zouden zijn aan de overgang. Hier en daar een normale FSH waarde zegt echter niet zoveel, want in de pre-overgang fluctueren deze getallen aanzienlijk en komen normale waarden net zo vaak voor als wat hogere waarden. Je beschrijft niet welke klachten je precies hebt, maar gezien je leeftijd zijn deze of een gevolg van de pre-menopauze, of gerelateerd aan iets anders. Je kunt natuurlijk gewoon de overgang ingaan, zonder hormonen van buitenaf. Begrijpen doe ik de gedachtengang van je arts dus niet. Groetjes, A.

Agnes, 14-08-2011 18:31 #43
Hallo ik was 52 jaar toen ik in de overgang was. Na een curettage werd ik niet meer ongesteld. Ik heb bijna alle lichamelijke verschijnselen. De opvliegers en gewei hts ik en vind ik heet ergst. Ben nu net 59 jaar geworden en ik heb het nog allemaal. In het begin heb ik een hormoon substitutie geslikt. Maar de gynaceoloog vond het toch beter om er mee te stoppen. Het slikken van hormonen gaf trouwens ook niet echt verlichting. Ik ben actief getrouwd vijf kinderen acht kleinkinderen en werk nog. Wanneer zal de tijd komen van je weer fit voelen. Reactie infoteur, 15-08-2011
Hi Agnes, ik heb geen idee maar hopelijk komen hier reacties op! Sterkte, A.

Tanja, 09-08-2011 11:38 #42
Hallo, ik ben 50 jaar en benieuwd naar hoe het kan komen dat mijn lichaam wél de gebruikelijke menstruatieklachten geeft (pijn in buik, rug, zeurderig gevoel, etc) maar dat sinds kort bij mij de bloeding dan wegblijft. ZIjn dat twee verschillende 'systemen'? Reactie infoteur, 10-08-2011
Hi Tanja, dit komt vaak voor in de overgang. Wel de verschijnselen, maar niet de menstruatie. Het zijn geen verschillende systemen, wel is de hormoonbalans in de war met cyclusstoringen als gevolg. Menstruaties komen helemaal niet, of te vroeg, te laat, te lang, te kort, etc. De 'menstruatieklachten' die je beschrijft zijn dan ook niet meer direct gerelateerd aan de menstruatie, maar treden losstaand op. Groetjes, A.

Jose, 02-08-2011 09:42 #41
Ik ben benieuwd of er een relatie is tussen overgang en vitamine B12 tekort. Het laatste is anderhalf jaar geleden bij mij geconstateerd, de voornaamste klachten waren extreme moeheid, aangezichtspijn, zeer slechte concentratie en geheugen en misselijkheid. Daarnaast ben ik ruim een jaar geleden met de pil gestopt (toen 54) en kreeg ik steeds meer last van opvliegers. Na 6 maanden helemaal geen last meer van opvliegers (ik blij!) en een maand later weer ongesteld. Na een paar keer kort achter elkaar menstrueren, tot nog toe helemaal niet meer (4 mnd). De vitamine B12 injecties die ik sinds ruim een jaar krijg hielpen niet, pas toen ik foliumzuur erbij ging gebruiken ging het beter. De laatste weken heb ik weer steeds meer opvliegers én ben ik daarbij heel misselijk en moe (laatste twee ook klachten agv vitB12 tekort). Ik zoek me suf naar de oorzaak, internist kan mij niet verder helpen, maar ik kan nu al ruim anderhalf niet normaal functioneren. Wie heeft er tips?! Reactie infoteur, 04-08-2011
Hi Jose, de pil zo lang doorslikken en dan uiteindelijk stoppen houdt in dat het hormoonniveau veel drastischer daalt dan het normaal gesproken gegaan zou zijn. Dit lijkt me dan ook de voornaamste reden voor jouw klachtenbeeld. Er zijn referentiewaarden voor de diverse vitaminegehalten in het bloed en bij behandeling van een tekort zouden deze waarden zich moeten normaliseren. Opvliegers, geheugenproblemen en moeheid zijn aan de overgang gerelateerd, misselijkheid is dat niet. De behandeling van het B12 tekort werkte niet goed, dus de kans is groot dat je tobt met iets dat in beginsel hormonaal is. Sterkte, A.

Lilian, 25-07-2011 22:40 #40
Hallo, ik ben een vrouw van 47 jaar en ben het laatste jaar regelmatig ongesteld, terwijl dat voorheen altijd 4 weken duurde. Het is 2 dagen vrij hevig en dan neemt het snel af, maar mijn probleem daarbij is dat ik voor en na de menstuatie donker rood/bruine afscheiding heb en dat vind ik zooo smerig! Komt dit ook door de overgang en wat kan ik er aan doen? Ik voel me hierdoor vies en niet aantrekkelijk voor mijn partner… Reactie infoteur, 02-08-2011
Hi Lilian, dit kan eigenlijk op alle leeftijden voorkomen. Het duidt erop dat het hormoonpeil vlakvoor de menstruatie niet scherp genoeg daalt, zodat er eerst wat rommelige afscheiding ontstaat. Ook na de menstruatie kan het zodoende voorkomen dat het hormoonpeil wat te langzaam stijgt zodat het bloedverlies in geringe mate nog wat aanhoudt. In de overgang is een veranderend menstruatiepatroon gewoon. Je kunt er niets tegen doen. Groetjes, A.

Heleen, 04-07-2011 13:10 #39
Hallo iedereen, ik word morgen 49 en herken een heleboel van de symptonen. Nu is mijn vraag: Ik slik nog steeds de pil. Wanneer kan/moet ik daarmee stoppen? Kan je stoppen met de pil en moet je dan nog wel een ander voorzorgsmiddel gebruiken. Eigenlijk vind ik de pil nog ideaal daar ik dan mijn menstruatie nog een beetje kan regelen als ik op vakantie ga. Wie heeft er antwoorden voor mij? Reactie infoteur, 05-07-2011
Hi Heleen, na het stoppen met hormonen moet je officieel een jaar wachten om te zien of de eigen cyclus nog terugkeert. Als dat gebeurt ben je -theoretisch- nog vruchtbaar, in de praktijk zal die vruchtbaarheid nul zijn. Komt er geen cyclus meer, dan zou je -ook weer theoretisch- door de overgang heen zijn. Maar aangezien de pil de hormoonhuishouding drastisch verstoort heb je na het staken sowieso al verminderde tot geen vruchtbaarheid. Ten onrechte zou je dan kunnen gaan denken dat de overgang al voorbij is, terwijl die bij wijze van spreken nog moet beginnen. Slik je geen hormonen dan heb je een veel betere controle over de situatie, want nu weet je helemaal niet wat je lichaam aan het doen is. Groetjes, A.

Linda, 24-06-2011 16:26 #38
Hi iedereen, ik ben 41 en sinds een poosje vage klachten, erg moe, droge mond, gevoelige buik, menstruatie korter en soms onregelmatig, `s nachts erg warm in bed, weiig gevoel in maag en hoofd, 2 dagen gehad dat ik `s morgens wakker werd met hoofdpijn en misselijkheid en moest toen een paar keer overgeven zonder iets in mijn maag te hebben. Ik kan niet zwanger zijn, ik heb slecht doorgankelijke eileiders en mijn man is gesteriliseerd. Zou het al zover zijn, idee? Reactie infoteur, 25-06-2011
Hi Linda, deze samenhang van klachten doet in de verste verte niet aan de overgang denken. Misschien is een bezoek aan je arts raadzaam. Groetjes, A.

Irene, 21-06-2011 15:01 #37
Hallo, ik ben 51 jaar en ben nu 2 weken ongesteld. Maakte mij daar best zorgen om maar na het lezen van dit artikel en alle reacties begrijp ik dat het in de overgang best kan voorkomen. Ik houd het allemaal niet zo heel goed bij maar ben sinds een jaar steeds onregelmatiger. Dan weer een tijd niet, dan weer om de 2 weken, dan weer een beetje en dan weer heel erg. Dit is normaal? Reactie infoteur, 22-06-2011
Hi Irene, ja dit is volkomen normaal en eigenijk precies volgens het boekje. Geen zorgen hoor. Groetjes, A.

Chris, 20-06-2011 17:18 #36
Hallo, ik ben 53 jaar, sinds 1,5 jaar in de menopauze met heel wat verschijnselen zoals hier beschreven. Maar nu kreeg ik vorige week opeens terug bloedverlies. Dat maakte me bang en ik belde dan ook dadelijk voor een afspraak. Groot was mijn verbazing toen mijn gynaecoloog me na onderzoek waaruit niet echt een ooraak bleek, zei dat de bloeding waarschijnlijk veroorzaakt is door een hormonenopstoot vanwege de emoties omdat ik net oma geworden ben! Dit heb ik nog nooit gehoord! Kan dit? Zijn er nog mensen die dit herkennen? Reactie infoteur, 21-06-2011
Hi Chris, een hormoonopleving ontstaat natuurlijk niet doordat je oma wordt. Ook heeft het niets met emoties te maken. Het kan wel eens voorkomen dat er na lange tijd zonder cyclus toch weer een bloeding ontstaat. De hormoonhuishouding was dus nog niet helemaal in de ruststand! Wie weet komt het nog wel een paar keer voor. Groetjes, A.

Havida, 09-06-2011 19:36 #35
Dank je wel voor deze site wat een verademing om dit te lezen en ook al deze reacties van al die vrouwen met de dezelfde symptomen. Ik dacht dat ik gek aan het worden was in een soort psychose zou terecht komen. Maar na deze site weet ik dat je hier mee moet leren leven zoals met allerlei ontwikkelingen in je leven. Ik ga zeker st janskruid gebruiken heb daar veel over gehoord en het maakt je wat rustiger en het is een homeopathisch middel. Veel succes en sterkte voor ons allemaal in deze fase van ons leven. Gr Havida Reactie infoteur, 10-06-2011
Hi Havida, :). Schrijf later gerust over je ervaringen met dat middel. Dank voor je compliment! Groetjes, A.

Grunn, 26-05-2011 06:14 #34
DIt is het meest verhelderende artikel over overgang dat ik tot nu toe gelezen heb.
Ik ben zo blij dat ik nu weet waar al mijn fysieke en emotionele onbalans vandaan komt en wat daarvan de gevolgen kunnen zijn. Dat wordt (ook door huisartsen) nog erg gebaggatelliseerd maar maakt het leven bijkans onmogelijk voor sommigen. Ik ben er dus ook zo een die niet meer slaapt; doodmoe is en leegloopt bij menstruatie waardoor ik vreselijk onzeker ben geworden. Ik hoop dat hier snel een einde aan komt! Reactie infoteur, 27-05-2011
Hi Grunn, aan alles komt een eind! Dank voor je compliment betr. het artikel. Groetjes, A.

Julia, 18-05-2011 19:21 #33
Beste collega overgangers. Vond nu net dit forum en heb even rondgelezen. Mijn leeftijd is 58 jaar en heb al heel lang allerlei klachten van de overgang, maar de laatste anderhalf jaar heb ik, soms 2x in de week snachts, of eigenlijk vaak al savonds als ik op bed ga liggen last van hartkloppingen en dan slaap ik zeer slecht en ben de volgende dag dan ook brak. Soms heb ik het ook zo maar 3 weken weer niet, maar deze week is het weer raak. Ben er wel tig x mee naar de huisarts geweest en die zegt dat het geen kwaad kan, maar ik vind het zooooo vervelend. Zijn er meer vrouwen hier die daar last van hebben?
Vriendelijke groetjes van Julia

Olga, 07-03-2011 05:32 #32
Ik ben 3 mnd veel last van kramp in mijn arblij te lezen dat mijn verschijnselen niet anders zijn. Ik heb sinds 3 mnd last van hevig kramp in mijn armen en benen. Dat kan echt pijn doen. Via bloedonderzoek(lab) is gebleken dat ik in de overgang zit. Zijn er nog meer vrouwen met deze klachten.

Simone, 04-03-2011 09:03 #31
Wat fijn om te lezen dat er meer vrouwen zijn met dezelfde klachten als ik. Rondom mijn menstruatie die wel regelmatig maar steeds korter is heb ik vooral last van psychische klachten. Onrust, heel veel spanning, misselijkheid, niet mezelf zijn, depressieve gevoelens. Bij het opstaan zie ik enorm tegen de dag op en voel ik met enorm rot. Ik word hier ook angstig van. De dokter heeft me nu de pil voorgeschreven en geeft aan dat het lastig te bepalen is of ik in de overgang ben. Ik ben 44. Heeft iemand tips want ik zie er elke keer weer tegenop. Reactie infoteur, 05-03-2011
Hi Simone, voor de overgang en zelfs de pre-overgang is het nog te vroeg, maar wie opmerkzaam is bespeurt al tien jaar van te voren bepaalde veranderingen. Psychische klachten voor de menstruatie zijn natuurlijk in alle leeftijdsgroepen bekend, niet enkel op jouw leeftijd. Of de pil je klachten zal verbeteren is een gok, en zo ja, dan stel je de problemen alleen maar uit. Want eens komt de tijd dat het hormoonpeil toch naar beneden moet, met alle gevolgen van dien. Misschien heeft iemand nog raad, sterkte, A.

Conny, 22-02-2011 09:39 #30
Hallo Jeanette, ik heb ook last van oorsuizen en ben gevoelig voor harde geluiden. Ik link dat niet met overgangsklachten maar met het feit dat mij oren tijdens de pubertijd licht beschadigd zijn door harde muziek. En zoals ook mijn ogen minder worden vanwege mijn leeftijd (50) zie ik ook een toename van de schade aan mijn oren.
Vanaf mijn 42ste is mijn menstruatie minder geworden. Sinds 2 jaar menstrueer ik niet meer en heb ik de meeste klachten zoals hierboven benoemd. Interessant is te lezen dat ook de elektische schokken onderdeel zijn van de overgangsklachten. Daarnaast neemt de oververmoeiheid bij mij nu akelige vormen aan. Weet iemand een middel om dat te verminderen; het lukt me niet meer om mijn werk naar behoren uit te oefenen. Ik heb al verschillende homeopatische middelen gebruikt maar zonder resultaat.

Masila, 20-02-2011 09:10 #29
Ik ben 45 jaar en dacht dat ik nog niet in de overgang was. Maar als ik al deze klachten lees komt het me wel 'héél bekend voor (alleen de onregelmatige menstruatie heb ik nog niet, voor de rest herken ik het merendeel!). Ik lees dat er vaak hormonen voorgeschreven worden, maar omdat ik trombose en longembolie gehad heb (3 jaar terug, waarschijnlijk ontstaan door langdurig pilgebruik) mag ik geen hormonen meer slikken. Wie kan mij iets anders adviseren om me beter te voelen?

Jeanette, 16-02-2011 03:37 #28
Ik ben héél benieuwd ( en hoopvol ) of andere vrouwen het volgende ook herkennen als overgangkwaal.
oorsuizen en gevoelig voor schelle geluiden, oorpijn en zelfs je eigen stem klinkt raar!
Ik heb allerlei onderzoeken gehad, tot aan het UMCG in Groningen aan toe, maar niets te vinden, en ik word gillend gek.
Ik ben nu precies 1 jaar niet meer ongesteld geweest, na en aantal jaren van dan weer wel en dan weer niet.
Opvliegers, in de put zitten, slapeloosheid, enge gevoelenns in je lichaam etc. alles ken ik helaas.
Maar die oren en ook de elektrische schokken/sensaties vind ik vreselijk.
Ik hoop zo dat ook dit herkend word, dat geeft de burger dan weer moed:-)
O ja, 54 ben ik nu, en begonnen met de overgang toen ik zo'n 48 was, met nachtelijk zweten, ik dreef mijn bed uit.
Maar goed, nu ben ik op zoek naar de oor-erkenning:-) Reactie infoteur, 17-02-2011
Hi Jeanette, oorsuizen en hyperacusis zijn niet gerelateerd aan de overgang. Vibraties door het hele lichaam of delen van het lichaam wel. Voor de oren zie: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/ziekten/8599-oorsuizen-een-gekmakend-geruis.html en
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/ziekten/8600-hyperacusis-een-auditieve-nachtmerrie.html
Mogelijk zullen lotgenoten nog reageren. Sterkte, A.

Anneke, 31-01-2011 14:38 #27
Ik ben nu al vanaf de kerst ongesteld, denk zelf, ben immers 46, dat dit gewoon bij de overgang hoort. Verder niet zoveel last, ben al heel lang vegetariër en sinds een jaar of twee veganist en eet al zo´n 30 jaar veel sojaproducten. Gewoon de overgang dus, of toch laten onderzoeken of er iets anders aan de hand is? Reactie infoteur, 01-02-2011
Hi Anneke, nee dit is niet gewoon en hoort ook niet bij de pre-overgang. Helaas beschrijf je niet hoe het normaal gesproken is, maar nu al vijf weken aaneengesloten bloedverlies moet nader onderzocht worden. Groetjes, A.

Jacqueline, 01-01-2011 12:37 #26
Als eerste wil ik laten weten dat ik heel blij ben dat deze site bestaat en heb ontdekt. Ben zes jaar geleden voor het eerst met paniekaanvallen (begon met badend in het zweet en hartkloppingen wakker worden) geconfronteerd. Snapte en kon maar accepteren waar dit zomaar vandaan kwam. De laatste zes jaar kwamen met tussen pozen daar andere klachten bij. o.a. onregelmatige mentruaties. Tot ik begin december met hevige klachten bij de huisarts kwam en deze mij vertelde dat ik in de overgang ben beland. Ik denk om een lange verhaal kort te maken dat ik zes geleden dus mijn eertse confrontatie had met de overgang. Ik ben heel blij dat hier veel info wordt gegeven over dit verschijnsel. Toch heb ik nog een vraagje in tegen stelling tot andere info heb ik last van gewichts verlies in plaats van gewichts toename, kan dit samenhangen met de stress in mijn lichaam die de overgang met zich mee brengt?

vriendelijk groet, Jacqueline Reactie infoteur, 02-01-2011
Hi Jacqueline, nee. Bij ernstig gewichtsverlies of bij snel gewichtsverlies binnen korte tijd is het raadzaam de arts te raadplegen. Is het minder nadrukkelijk dan is er waarschijnlijk niets aan de hand. Sterkte, A.

Anja van den Berg, 10-12-2010 17:43 #25
Ik heb ook veel overgangsklachten, nuhb ik echter vreselijke jeuk over mijn hele lichaam zodat ik zowel overdag als 's nacht vreselijk loop te krabben, hoort dit er ook gewoon bij en wat is er eventueel aan te doen?
Vriendelijke groet, Anja Reactie infoteur, 11-12-2010
Hi Anja, dit hoort er m.i. niet bij dus raadpleeg je arts voor deze klacht. Groetjes, A.

Petra, 17-11-2010 12:51 #24
Dag A, hoe kom je erbij om te zeggen dat dit niks met hormonen te maken heeft? Ik vind het vreemd dat je zo'n veronderstelling durft te maken. Mijn hormonen zijn wel degelijk in de war, dat voel ik aan mijn lichaam. Verder hoor ik uit meerdere bronnen dat veel vrouwen die in de overgang zijn last hebben van hyperventilatieklachten en spierpijnen. Reactie infoteur, 18-11-2010
Hi Petra, als je ervan overtuigd bent dat je symptomen overgangsklachten zijn, en dat terwijl je de overgang ook nog eens met de pil onderdrukt, dan kan niemand je van dat idee af brengen. Maar vaste overtuigingen helpen je niet verder, bovendien lees je over mijn woord 'waarschijnlijk' heen. Met de pil hef je tijdelijk de symptomen van de overgang op, maar jij krijgt juist verschijnselen terwijl je de pil slikt. Die verschijnselen zijn noch typisch voor de overgang, noch typisch voor pilgebruik, maar komen in alle leeftijdsgroepen voor. De pil verhoogt je hormoonpeil zodanig dat aantoonbaar aan de overgang gerelateerde klachten geen kans meer krijgen. A.

Petra, 16-11-2010 14:03 #23
Hallo, Ik ben 37 en al tijdje in de vervroegde overgang. Slik sinds januari de pil op aanraden van de gynaecoloog, ging prima, maar sinds paar weken heb ik enorme klachten. Hartkloppingen, onzeker voelen, spierpijnen in rug/schouders, borst, hyperventilatie achtige zaken en daardoor weer angstig worden.

Ik dacht dat de pil dit allemaal weg zou nemen, maar dat lijkt nu toch niet zo te zijn. Kan het zijn dat de pil (microgynon 30) niet sterk genoeg is of heb ik gewoon pech? Ik vind het zo echt niet leuk! Reactie infoteur, 17-11-2010
Hi Petra, je klachten hebben waarschijnlijk niets met hormonen of een gebrek daaraan te maken. Vandaar dat beinvloeding via de pil niet helpt. Bijwerkingen van de pil zijn ook geheel andere dan die jij beschrijft. Het beste is teruggaan naar de arts die jou dit voorschreef. Groetjes, A.

Jeanette Bongers, 15-11-2010 20:15 #22
Hallo, ik ben een vrouw van 52 en heb tot aan 6 weken geleden de anticonceptiepil geslikt, ik ben nu gestopt om er achter te komen hoe het met mij is gesteld aangaande de overgang. Maar er gebeurt niets wat betreft vloeien. Hoe nu verder? Reactie infoteur, 16-11-2010
Hi Jeanette, ook zonder overgang zie je vaak dat stoppen met de anticonceptiepil tot hormoonstoornissen leidt, laat staan als je dit doet op deze leeftijd. Je kunt hier helemaal niets mee, behalve afwachten of je binnen een jaar nog (on)regelmatige cycli krijgt, of helemaal niet meer… Groetjes, A.

Visje, 08-11-2010 20:58 #21
Hallo, ik ben een vrouw van 36 en heb 5 jaar geleden mijn baarmoeder eruitgekregen maar de eierstokken heb ik nog wel, nu heb ik klachten zoals snelle hartslag, gejaagd gevoel, hartkloppingen soms zomaar raar in hoofd, vergeetachtig, snachts wakker worden en soms zweten, weet iemand of dit de overgang is of t begin ervan? :-) Reactie infoteur, 09-11-2010
Hi Visje, je ziet vaak dat vrouwen in jouw geval een soort overgangsklachten rapporteren, ondanks het feit dat de eierstokken behouden zijn. De bloedvoorziening naar de eierstokken is na een baarmoederverwijdering veranderd, waardoor de eierstokken niet optimaal meer functioneren. Soms zijn de klachten tijdelijk, soms niet, maar het gaat in elk geval niet om de echte overgang. Immers, je hypofyse is intact en gaat gewoon door met hormonen aanmaken tot de leeftijd dat je normaal gesproken ook de overgang zou krijgen. Groetjes, A.

Regina, 01-11-2010 19:42 #20
Ik ben 43 jaar en 6 weken geleden gestopt met de pil. Daarna ben ik niet meer ongesteld geworden( ik kan niet zwanger zijn) wel heb ik behoorlijk last van een soort opvliegers, vreselijk zeg! Kan dit betekenen dat de overgang voor mij begonnen is? Reactie infoteur, 02-11-2010
Hi Regina, waarschijnlijk niet. Pilgebruik op deze leeftijd betekent dat het hormoongehalte kunstmatig hoger wordt gehouden dan het normaal geweest zou zijn. Stoppen met die pil heeft dus het omgekeerde effect. Het hoge pilhormoonpeil verdwijnt en je zakt terug naar wat je lichaam zelf nog aanmaakt. Het verschil kan op dit moment dusdanig groot zijn dat opvliegers het resultaat zijn. Dit verschijnsel zie je in de premenopauze ook tijdens menstruaties, als het hormoonpeil tijdens die dagen relatief erg laag is. Dat betekent allemaal nog niet dat zo iemand dan ook daadwerkelijk in de overgang is. Ook in jouw geval kan dat nog wel tien jaar duren. Je kunt niets anders dan afwachten of en wanneer de cyclus terugkeert. Als dat gebeurt, verdwijnen de opvliegers weer. Groetjes, A.

Eva, 28-09-2010 08:34 #19
Een mooi onderbouwd artikel en heeft mij rust en ruimte gegeven tijdens mijn proces in de overgang. Ik heb nl eer gister mijn eerste beleving gehad
en ik schrok er wel heel erg van. Na de derde keer merkte ik toch dat ik er nog was en vanaf nu ga ik het eens heel bewust beleven wat er gebeurd in mijn lichaam, vrij van angsten. Het mag er zijn. Dank je wel voor degene die dit artikel heeft geschreven. Een zonnige groet van Eva Reactie infoteur, 29-09-2010
Hi Eva, wat aardig. De overgang observeren in plaats van er onder lijden, dat is toch wel het mooist. Het zijn immers allemaal 'normale' verschijnselen, hoe vervelend ook! Sterkte & zonnige groet terug, A.

Carla, 22-09-2010 16:33 #18
Hallo ook ik maak me eigenlijk ernstig zorgen ik ben denk ik al 10 jaar bezig na de mirena die niet het resultaat had wat het zou moeten hebben verschillende pillen die ook niet werken vloeien erdoorheen dus gebruik kun je achterwege laten zit ik nu met enorme buikpijn vloeien met stolsels waardoor ik nog geen uur van huis af kan ik vind het een drama en ben er zo zat van dat ik maar denk dat ik verdere stappen moet ondernemen dit kan gewoon zo niet langer! Dan heb ik het nog niet eens over de stemmingwisselingen de no sex relatie drama. Oplossingen zie ik graag tegemoet. Reactie infoteur, 23-09-2010
Hi Carla, stemmingswisselingen, vloeien met stolsels en 'geen zin in seks' zijn normaal in de overgang. Minder normaal is de 'enorme buikpijn'. Om die reden kun je het best worden onderzocht. Als de huisarts geen oorzaak vindt kan hij je het beste doorsturen naar de gynaecoloog. Op een echo kan men er zien wat er mogelijk aan de hand is. Groetjes, A.

Karen, 10-09-2010 14:37 #17
Dank u wel voor dit zeer verhelderende artikel. Na maanden treurigheid begrijp ik wat er aan de hand is. Was gisteren net bij de huisarts met de bekende klachten van onregelmatige menstruaties, pijnlijke borsten, libidoverlies, stress en vermoeidheid. Ik begrijpe alleen niet goed waarom ze mijn progesteron heeft voorgeschreven terwijl ik hier net lees dat dit hormoon net gespannen borsten veroorzaakt? Ook zou progesteron het libido niet doen toenamen terwijl daar nu net mega-problemen rond onstaan. Daarvoor was ik al geen echte sexbom maar nu is het wel heel erg. Kan u mij helpen hier wijs uit te geraken? Bij voorbaat dank! Reactie infoteur, 11-09-2010
Hi Karen, progesteron wordt soms toegepast in de pre-menopauze, als er een oestrogeenoverschot is. Meestal is zo'n voorschrift slechts een probeersel, want wat bij de ene vrouw helpt, werkt bij de ander totaal averechts. Dit hangt vooral af van hoe 'hoog of laag' je normaal gesproken in je hormonen zit, maw hoe ver je in de overgang gevorderd bent. Of je pijnlijke borsten nu dus zullen verdwijnen is onbekend, maar meestal is dit sowieso een tijdelijk symptoom. Het libidoverlies is veelal chronisch; soms gerelateerd aan te grote hormoonschommelingen, dus een te veel te hoog of een te laag oestrogeen, soms door progesteronoverschot. Het innemen van progesteron verergert het libido-probleem omdat je hiermee de balans doet overslaan naar een relatief oestrogeentekort. Inname van progesteron kan beter beperkt blijven tot de periode waarin de natuur het ook produceert, dat is de tweede fase van de cyclus (max. 14 dgn aaneengesloten). En dan uiteraard alleen als die periode door de naderende overgang steeds te kort blijkt en de menstruaties dus te snel komen. Groetjes, A.

Gerrie, 15-08-2010 17:22 #16
Geweldig. Wat een compleet en duidelijk artikel is dit. Eindelijk alles eens goed op een rijtje. Bedankt! Reactie infoteur, 15-08-2010
Hi Gerrie, :))))) A.

Henny Groen, 08-07-2010 11:55 #15
Hallo ik zit nu 3 jaar in de overgang en heb nu 2 jaar geen menstruatie meer gehad.heb de opvliegers periode nu een beetje achter de rug maar nu weer een opgezetten buik verlies wat rode bloedstolsels en heb ontzettend zereborsten kan niet zonder bh lopen vreseljk zijn opgezet naar mijn gevoel en voelt net aan of ik stuwing heb.hebben meer vrouwen daar last van vraagik me af en is het normaal dat ik nu weer af en toe stolsels verlies en bruinige afscheiding heb.
vooral omdat ik al 2 jaar niet meer gemenstrueerd heb

groetjes henny Reactie infoteur, 09-07-2010
Hi Henny, bloedverlies langer dan een jaar na de laatste menstruatie moet worden onderzocht. Nu kan het gewoon duiden op hormoonschommelingen -vooral gezien de zere borsten-, maar zeker is het helaas niet. Daarom adviseer ik je de huisarts te bezoeken. Groetjes, A.

Mirjam, 31-05-2010 10:54 #14
Hallo Astrid, dank je wel voor je antwoord!
Idd de laatste fase, dat kan heel heftig zijn, nu ga ik het zien! Ik had in die periode een huisarts die ik een aantal keren heb bezocht, ivm heftige bloedingen. Er zijn allerlei onderzoeken geweest waar niets uit kwam, het werd gegooid op stress. Nu weet ik beter!
Dank je wel voor je prachtige informatie!
Groetjes, Mirjam. Reactie infoteur, 01-06-2010
Hi Mirjam, my oh my. Als je in de pre-overgang met heftige bloedingen naar de huisarts gaat en de conclusie is 'stress', dan is hij op dit terrein allesbehalve deskundig. Vaak kun je geestelijke problemen beter voor je houden om de al te gemakkelijke etiketten zoals stress, burnout en depressie te ontlopen, maar als een duidelijk lichamelijk verschijnsel al niet wordt herkend houdt het op. Hevig bloedverlies is in de voorfase van de overgang volkomen normaal maar kan wel totaal uit de hand lopen. De oorzaak is meestal een sterke oestrogeendominantie, de laatste wanhopige pogingen van het lichaam om zich voort te planten. Pas in een latere fase stort het hormoonstelsel als een kaartenhuis in. Groetjes! A.

Mirjam, 16-05-2010 20:07 #13
Jee, dat komt allemaal heftig binnen bij mij. Ik had zelf het idee dat ik sinds kort in de overgang zit, maar nu is het mij ineens duidelijk geworden dat het zeker al een jaar of 6 bezig is! Ik heb het al die tijd niet geweten!

Ik ben 51 jaar, en heb alles wat hierboven staat de afgelopen jaren beleeft. Dit raakt me ontzettend. De afgelopen jaren zijn knokken geweest voor mij, en heeft me twee relatie's gekost. Bizar gewoon, het besef NU!

Er is niemand in mijn leven geweest die mij hier op gewezen heeft, dat vind ik heel erg. Ik ga zeker allerter worden bij vrouwen tussen de 40 en 55 jaar, en ga het zeker bespreekbaar maken als ik het idee heb dat ze met de overgang bezig zijn. Ik vind dat zeer belangrijk. Ik zie het dan als een eye-opener.
Ik ben er dus zelf achter gekomen hoe het zit, met veel bloed, zweet en tranen. Toch heeft het me zeker verder gebracht. Een tip voor alle vrouwen in de overgang, al hebben ze zelfs maar een klein vermoeden, is het lezen van het boek Spiritualiteit werkt in de Overgang! Er gaat zeker een nieuwe wereld voor je open, als je dit boek leest wordt de over- gang een verrijking.

Je gaat van DOEN naar ZIJN!

Gun het jezelf! Reactie infoteur, 19-05-2010
Hi Mirjam, met de overgang wordt meestal pas de laatste fase bedoeld maar het zijn vaak juist de jaren ervoor die allerhande onbegrepen klachten geven: De peri-menopauze of pre-menopauze. En juist in die periode wisselen de hormoonverhoudingen en -gehalten dusdanig dat het ook op geestelijk vlak merkbaar wordt. Dat het je dus twee relaties hebt gekost verbaast me niet. Dank voor de boekentip! Groetjes, A.

Marieke van Nimwegen, 12-05-2010 11:40 #12
Veruit de beste site die ik over dit onderwerp heb gelezen. Hulde! Hier kan ik tenminste iets mee. Reactie infoteur, 13-05-2010
Hi Marieke, fijn :), dank je wel. Groetjes, A.

José, 26-04-2010 20:01 #11
Sinds vorig jaar ben ik in de overgang, het begon met wegblijven van menstruaties, vlak achter elkaar, weinig bloedverlies, veel bloedverlies. Dit jaar pas 1x gemenstrueerd en dat was niet de moeite waard, wat dat betreft ben ik er wel blij om.
Wat er ook bij komt is het toenemen van gewixht, ik ben altijd slank geweest, kon alles eten zonder maar een gram aan te komen. In nog geen jaar ben ik ruim 10 kilo aangekomen, durf haast niks meer te eten want ik voel mij dan meteen weer opzwellen. Ik beweeg veel dus daar kan het niet aan liggen. Hierdoor word ik zo depressief en walg van mijn eigen lichaam, voel de vetrollen in mijn zij als ik mijn armen naast mijn lichaam laat en kan alleen maar janken. Vooral mijn benen, in een paar maanden tijd is de omvang van mijn bovenbenen met 3 cm toegenomen.
Is hier nou echt niets aan te doen? Reactie infoteur, 27-04-2010
Hi Jose, er is me niet bekend hoe je zo'n toename in gewicht kunt aanpakken, behalve dan natuurlijk de bekende methoden. Maar m.i. werken die niet of onvoldoende als de oorzaak hormonaal is, en dat heb jij ook al gemerkt. Dit betekent niet dat je niet alle mogelijkheden kunt nagaan. Google eens op 'afvallen overgang' e.d. zodat je anderen tegenkomt met hetzelfde probleem en adviezen bijeen kunt sprokkelen. Wie weet zit de gouden tip er bij! Groetjes, A.

Susy, 07-03-2010 19:26 #10
Een half jaar geleden (2-08-2009 ) stuurde ik een vrij wanhopig mailtje door. En als ik nu de nieuwe reacties lees zie ik dat ik inderdaad lang niet alleen ben - of was - met mijn problemen. Ik weet niet of ik een link mag vermelden. Mocht dit wel het geval zijn zou ik die graag in en volgenede reactie geven. Het is namelijk zo dat ik het ergste ondertussenn achter de rug heb. Dankzij wat ik daar heb gelezen en toegepast. De methode kan ik hier zeer gemakkelijk meegeven, maar toch is de verklaring en de uitleg die je kan lezen op die site een enorm hart onder de riem geweest.
Ik zal niet beweren dat ik totaal geen last meer heb van PMS. Maar de, in mijn geval, vooral psychische problemen zijn voor 90% weg. De overige 10% gemakkelijker in de hand te houden. Ik voel me herboren.

Ik nam sint-jans-kruid en L-tryptofaam, (nu nog 1 tabletje van elk per dag) maar bleef het gevoel houden dat het niet de kern van het probleem kon oplossen. Gedurende mijn PMS opstoten leek het zelfs met momenten of ik alles voor niks slikte.
Nu neem ik voedingssuplementen bij: levertraan, vitamine B complex en Tarwekiemolie. En volgens mijn ervaring en ook volgens de uitleg op die site is vooral dat laatste HEEL erg belangrijk voor het vrouwenlichaam. Het heeft wat tijd nodig om zich op te bouwen, maar ik verzeker je dat ik na amper 1 maand al verschil voelde.

Ik hoop dat elke vrouw die lijdt aan PMS haar uitweg vindt. Blijf zoeken en proberen. Er is ergens wel iets dat echt bij je past EN HELPT. Reactie infoteur, 08-03-2010
Hi Susy, wat goed dat je iets hebt gevonden dat helpt. Helaas heeft het noemen van websites geen voorkeur maar uiteraard kan iedereen de methode(s) die je hebt gebruikt zelf online opzoeken. Naar mijn weten zijn de supplementen enkel ondersteunend, en is de eventuele werking persoonlijk. Maar inderdaad het proberen waard. Groetjes, A.

Carin, 31-01-2010 15:25 #9
Nog even iets vergeten. Als je last hebt van hartkloppingen dan helpt het echt als je je horloge er bij pakt en 5 seconden inademt, daarna 5 seconden uitademen, 5 seconden inademen en weer 5 seconden uitademen. Houd dit een tijdje vol en je hartkloppingen verdwijnen. Echt waar! Reactie infoteur, 01-02-2010
Hi Carin, dit is hopelijk een goeie tip voor wie ermee zit! Dank, A.

Carin, 31-01-2010 15:15 #8
Van de week is het pas tot me doorgedrongen dat ik in de overgang zit en wel er midden in. Het geeft me rust dit te weten. Ik heb in deze paar dagen een en ander gelezen over de overgang. De overgang heeft mooie dingen namelijk het meer naar je hart gaan luisteren dan naar de buitenwereld. Je ontdekt de kleine dingen in het leven die de moeite waard zijn en je ziet in dat de dingen buiten je niet het belangrijkste zijn. Je wordt wijs! Je neemt afscheid van dingen die je "bereikt" hebt of had willen bereiken enz. Het leven wordt makkelijker. Je lichaam zoekt opnieuw balans. Het vuur in je lijf dat gepaard gaat met opvliegers kun je gebruiken om mensen om je heen te helpen met kleine dingetjes of zo je wilt wat grotere dingen of met iets nieuws opzetten voor jezelf.
Ik gebruik nu Sintjanskruid thee wat me rustiger maakt en mijn stemmingswisselingen wat in toom houdt. Ook is cimicifuga (zilverkaars) een goed middel bij overgangsklachten. Je kunt ook sintjanskruidcapsules gebruiken maar ik heb gezien dat daar heel veel E-nummers in zitten en vraag me af of dit wel zo goed is. Hypericum is de tinctuur van Sintjanskruid, je koopt het bij de apotheek, en is ook heel effectief bij innerlijke onrust etc.
Wat sintjanskruid betreft: Sintjanskruid bloeit op 24 juni en het bloempje is gericht naar het Licht, de zon, vangt dus veel Licht op en geeft dat aan je door. Je hebt heel veel behoefte aan het Licht bij depressie, stemmingswisselingen, eigenlijk bij alle overgangsproblemen. Reactie infoteur, 01-02-2010
Hi Carin, dank voor deze aanbevelingen. Mogelijk dat ook anderen hiermee gebaat zijn! Groetjes, A.

Greet, 14-01-2010 11:20 #7
Ik heb n hoop geleerd van dit verhaal over de overgang, ben zelf 53 jaar en heb tot nu toe twee maal n menstruatoe overgeslagen en was nu 10 dagen te vroeg en alleen spotting met een grotere hoeveelhied met naar t toilet gaan, wist niet wat er aan de hand was en de geestelijke symptonen zou ik zelf geschreven kunnen hebben, vind wel dat er nog steeds veel word onderschat door mensen hoe ingrijpend dit is voor iemand, er word gauw gedacht dat n vrouw alles opahngt aan de overgang als n kapstok en daarom overal mee weg wil komen, tenminste dat is mijn ervaring, MVG Greet Reactie infoteur, 15-01-2010
Hi Greet, dat is precies de moeilijkheid. Afgezien van duidelijke overgangsverschijnselen ten gevolge van hormoonschommelingen en -dalingen zijn er ontelbaar veel 'onbegrepen' klachten die slechts indirect of helemaal niet met de overgang te maken hebben. Daarom kan een vrouw het best zelf zoveel mogelijk kennis over de overgang vergaren, zodat beter kan worden ingeschat of een klacht een gevolg is van de overgang of niet. Groetjes, A.

Thei, 08-01-2010 09:16 #6
Ik zag het niet meer zitten, verhoogde hartslag, hartkloppingen, transpireren, stemmingswisselingen, angst met paniekaanvallen, hartangst (er is iets mis met mijn hart)want normaal een hartslag van 75-80, nu 90-96. brengt onrust met zich mee, huilbuien om niets, denken dat je gek wordt, je hebt geen controle meer, slaapproblemen. als dit nog tien jaar zou duren?pfffff weet niet of ik dit redt. heb gelukkig een vriend die er geen probleem van maakt. hij ondergaat met liefde mijn uitbarstingen en soms moeten wij ook vreselijk lachen. want het gekke is ik hoor mij vervelend doen maar kan het tevens niet tegenhouden en zo was ik niet.hij vraagt dan wat hij moet doen en ik zeg dan :"er gewoon voor mij zijn en lekker een knuffel geven zonder dicussies. hij heeft ook moeten leren om mij niet met raad en daad bij te staan maar om er gewoon te zijn. het is voor je zelf heel erg vervelend maar voor de partner niet veel minder. want wat voorheen allemaal goed was is nu niet goed meer. hij of zij moet zich ook aanpassen en loopt op eierschalen om alles maar in goede banen te houden. op dit moment ben ik een emotioneel vat waaruit maar tranen blijven komen, zonder aanleiding. ik laat ze er maar uit komen. ik hoop voor iedereen die met deze klachten rondloopt dat het niet al te lang mag duren en dat hoop ik uiteraard voor mij zelf. wat ik mij wel nog afvraag want ik ben een soort hartangst aan het ontwikkelen of het lichamelijk erg is om voor een langere tijd een verhoogde hartslag te hebben ca 90-96 en of dit kwaad kan. ik moet mij dan proberen rustig te houden want anders gaat mij hartje nog sneller tekeer en komt de paniek dat ik misschien toch een hartafwijking heb. wie kan mij hier iets over vertellen.ik wens alle vrouwen die in dezelfde situatie zitten, heel erg veel sterkte en hoop dat de andere vrouwn die er geen of minder last van hebben, dat zij ons niet meer belachelijk maken met opmerkingen als: stel je niet aan, het zit tussen je oren, jij roept dit zelf op, ik heb nergens last van, wat een aanstelster, zij heeft het weer hoor, etc etc. laat dit aub achterwegen dames, want ben maar blij dat jullie het niet hebben.
lieve groetjes voor alle lieve vrouwen incluis mij zelf en dat het snel in balans mag komen. een dikke kus Reactie infoteur, 09-01-2010
Hi Thei, tijdens de overgang treden soms hartkloppingen op. Een sneller kloppend hart, of zelfs een slag overslaan. De oorzaak is dat de gevoeligheid van het deel van het zenuwstelsel dat de werking van hart en bloedvaten regelt toeneemt. Uiteraard kan dit zeer beangstigend zijn. Overigens vind ik een hartslag van 90-96 helemaal niet zo snel (voor een vrouw). Ik meen dat er pas onderzoek volgt als de hartslag langdurig ruim over de honderd is in rust. Ook alle andere symptomen die je noemt zijn in de overgang 'normaal', hoe raar ze ook overkomen op anderen. Ik wens je veel sterkte! Groetjes, A.

Janke Veenstra, 15-12-2009 13:25 #5
Ik reageer op de nieuwsbrief Overgang: Symptomen en overzicht.

Na 2 1/2 jaar alle klachten van geestelijke overgang heb ik het gehad. Ik heb net als vele vrouwen met mij, met afschuwelijke klachten in de overgang, al van alles geprobeerd en gelezen. Deze nieuwsbrief van Astrid sprak mij echt aan. Er wordt precies in beschreven wat voor vreselijk gevoel ze hebben in deze erg zware periode.
Dat het nog een tijd kan duren weet ik, maar hoe houden andere vrouwen het vol.
Zijn er meer vrouwen die A.D. slikken, hormonen proberen, en de dag doorkomen met kalmerende medicijnen.
Zijn er meer vrouwen die, via een psycholoog, psychiater, Care for Woman, Gynaecoloog en noem maar op alles er aan doen om je toch ietsje beter te voelen.
Zijn er meer vrouwen die zich eenzaam voelen, en een vreselijk machteloos gevoel hebben.
Zijn er mer vrouwen die 's morgens het liefst blijven liggen, en gewoon geen zin hebben.
Zijn er meer vrouwen die bij alles wat ze ook maar doen, constant zo'n rotgevoel door hun lichaam voelen, die je gewoon belemmerd om ook maar iets te ondernemen.
Zijn er vrouwen die tips kunnen geven waar we wat aan hebben.
Bijvoorbeeld een gynaecoloog die alles weet en kan uitzoeken over onze hormonen, waar ook op de wereld
Zijn er lotgenoten avonden, waar je met iemand kunt praten met dezelfde rotziekte! Zo voelt het gewoon.
Zijn er sites waar je als vrouwen met dezelfde klachten, even tegen elkaar kan aan kletsen
Allemaal vragen, maar aan deze vervelende tijd, periode moet meer rugbaarheid worden gegeven.
Het blijft een ondergeschoven kindje. Want dames met deze klachten zijn voor vele mensen labiele psychische probleemgevallen.
Maar het zijn daarentegen bijzonder sterke vrouwen, en dat mag wel eens gezegd worden.!

Ik wacht op reaktie,

Groet
Janke Reactie infoteur, 18-12-2009
Hi Janke, natuurlijk zijn al die vrouwen er, en ze zijn op internet volop te vinden. Google 'overgang forum'. Vrouwen houden het op allerlei manieren vol, hoewel niets doen zeker een optie is omdat hormoonpillen en antidepressiva de zaken soms juist verergeren. Hormoondalingen, vooral abrupte, beinvloeden het serotoninegehalte zeer negatief waardoor problemen met de stemming en algemeen welbevinden ontstaan. Een laag serotoninepeil is een energiekiller, vernielt levensvreugde en maakt doodmoe. Dat zijn gek genoeg normale reacties in de overgang, maar slechts weinigen beseffen de ernst ervan, of wat het dagelijks betekent. Een laag, maar wel stabiel hormoonpeil zou de symptomen uiteindelijk moeten 'genezen', maar het lichaam doet er een paar jaar over om dat te bereiken. De overgang heeft niets met zwakte te maken, daarom ben ik het met je eens dat de symptomen nooit mogen worden onderschat! Dank en groetjes, A.

Susy, 02-08-2009 21:50 #4
Heel erg bedankt voor uw reactie. Ik heb 5HTP opgezocht en zie dat er zowel L-tryptofaam als St. Janskruid in zit. 5HTP lijkt me dus inderdaad erg interessant. Alleen weet ik niet of en hoe ik eventueel de overstap maak van de kuur waar ik nu drie weken mee bezig ben naar 5HTP. Doe ik de overstap of niet? En zo ja, hoe dan?

U oppert dat er bij mij waarschijnlijk ook een depressie speelt. Het zou kunnen, maar raar is dan wel dat ik me tijdens mijn cyclus (die normaal gezien 24 dagen duurt) iets meer dan de helft van de tijd "normaal" en goed in mijn vel voel. Maar rond mijn eisprong gebeurt er iets wat ik niet kan tegen houden. Ik wordt badend in het zweet wakker van een vreselijke nachtmerrie en het lijkt of ze me op dat moment in een diep dal gooien. Ik ben gewoon een ander mens. Down, huilerig en niet weten waarom. Boordevol complexen over mezelf( lelijk, dik, overbodig…) Mensenschuw zelfs. Uit pure schaamte over mezelf. En jaloers. Verschrikkelijk jaloers. Iedereen ziet er normaal uit en ik… En dan komen mijn maandstonden door en twee dagen later is het leed voorbij. En dan komt het schuld- en schaamte gevoel. Waarom liet ik me weer gaaan? Waarom kan ik dit niet baas?

Als ik zo nu en dan een cyclus oversla en zoals laatst twee maanden geen menstruatie heb, heb ik ook twee maanden geen last van dat minderwaardigheids gevoel. Maar als het toeslaat is het zo hevig dan ik gek lijk, me als een idioot aanstel en het leven van mezelf en mijn partner gewoon verziek. En waarom?

Uit pure wanhoop heb ik al bij een therapeut, een psychiater en een neuroloog gezeten. Neen, ik ben niet gek of geestesziek. Hormonen doen rare dingen met de mens… Op zich is dat allemaal wel een geruststelling natuurlijk, maar helpen doet het niet echt. Je zit er maar mee.

Ik hoop dat ik er, eender hoe, en zo gauw mogelijk, vat op kan krijgen.

Susy, 30-07-2009 10:14 #3
En hoe ga je hier allemaal mee om als je door moedertje natuur bezegend bent met al de naarste symptomen? Als je voelt dat de PMS die je al van jongsaf had nu in al haar glorie je leven gaat beheersen. Wat als je al van alles geprobeert hebt? PRE-MS tabletten die totaal geen effect hadden, vrouwelijk hormoon waar je langzaam maar zeker nog gekker van wordt. Twee jaar antidepressiva tot je merkt dat je juist daardoor niet meer slaapt… En nu in een laatste (ja ik denk eraan eruit te stappen als er geen oplossing komt- mijn man wil me hierdoor verlaten- als het niet gauw verandert) een laatste poging dus met L-Tryptofaan, zibrine en Q 10- Quatral. Op hoop van zegen dus maar. Reactie infoteur, 01-08-2009
Hi Susy, hormonen uit de hel heten ze ook wel. Mogelijk speelt bij jou niet enkel de overgang, maar ook een depressie. Hiervoor zou je ook 5HTP kunnen proberen. Synthetische hormonen en antidepressiva zijn niet de oplossing zoals je al merkte. Het beste is de tijd uitzingen want men zegt dat het ECHT over gaat. Oplossingen zijn er helaas niet want het lichaam moet dit zelf doen. Veel sterkte! A.

Marianne, 20-02-2009 21:16 #2
Inderdaad, eindelijk zie je dat er van alles mogelijk is, ik dacht dat het fout met me ging. Reactie infoteur, 25-02-2009
:)

Angelique, 23-01-2009 07:48 #1
Hallo eindelijk eens alle kwaaltjes duidelijk op een rij. Een en ander heeft mij weer moed gegeven en rust. Reactie infoteur, 27-01-2009
:)

Infoteur: Astrid-d-g
Laatste update: 27-10-2015
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Ziekten
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 139
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!