De darmziekte collagene of microscopische colitis

Collagene colitis (ook wel microscopische colitis of colitis collagenosa genoemd) is een weinig voorkomende ziekte die een ontsteking aan de dikke darm veroorzaakt. Deze ziekte veroorzaakt chronische diarree. Een gezonde dikke darm heeft drie lagen: slijmvlies, bindweefsel en spieren. Mensen met collagene colitis hebben onder het slijmvlies een vette bindweefsellaag (collageenlaag) waar zich ontstekingscellen ophouden. De ziekte komt bijna alleen bij vrouwen voor en wordt meestal ontdekt in de leeftijd tussen 50 en 70 jaar oud. Collagene colitis kan echter ook voorkomen op jonge leeftijd en zelfs al bij baby's. Er wordt geschat dat van alle patiënten met chronische diarree 0,3 tot 5% collagene colitis heeft.

Ontstekingscellen

De ontstekingscellen kunnen de darmwand ziek maken en zorgen voor chronische diarree. De ontlasting die uit de dunne darm richting de dikke darm gaat is vloeibaar. De dikke darm haalt het vocht, zout en mineralen uit de ontlasting om er uiteindelijke dikkere ontlasting van te maken.

Crohn en Colitis Ulcerosa

Collagene colitis is een ontstekingsziekte, maar moet niet verward worden met de ziekte van Crohn of Colitius Ulcerosa. Bij de ziekte van Crohn zijn de slijmvliezen van het maag-darmkanaal chronisch ontstoken, dat zijn voornamelijk de dunne of dikke darm, maar ook de mond of anus kunnen ontstoken raken. Bij Colitis Ulcerosa is het slijmvlies van de dikke darm chronisch ontstoken. Bij collagene colitis gaat het om het slijmvlies waar de ontstekingscellen uit de collageenlaag de darmwand aantasten.

Symptomen

Het belangrijkste symptoom van collagene colitis is chronische vloeibare diarree die vaak meer dan zes keer per dag voorkomt. Een andere klacht is buikkrampen. De diarree en de krampen kunnen jarenlang aanhouden. Klachten die ook kunnen optreden zijn gewichtsafname en slijmerige poep.

Psychische klachten

Door de chronische problemen krijgen patiënten vaak ook psychische klachten, omdat ze door de diarree steeds minder vaak de deur uitdurven, waardoor ze zich bijvoorbeeld ziek melden op het werk, niet durven reizen of spontaan bij iemand op bezoek durven gaan. Daardoor bestaat het gevaar dat patiënten zich gaan afzonderen.

Diagnose

De diagnose is alleen te stellen door middel van een colonscopie in de dikke darm waarbij stukjes weefsel worden weggehaald. Een arts of gespecialiseerde verpleegkundige gaat met een flexibele slang met een camera de anus in. De stukjes weefsel moeten vervolgens onder de microscoop worden bekeken om collagene colitis te kunnen vaststellen. Dat is met het blote oog niet te zien.

Behandeling

De meest voorgeschreven medicijnen om collagene colitis te behandelen zijn de medicijnen entocort en budenofalk.