Onderzoek - Goed voorbereid naar de Fysiotherapeut

Onderzoek - Goed voorbereid naar de Fysiotherapeut Na de anamnese (vraaggesprek) wordt er gestart met het onderzoek. De Fysiotherapeut heeft door middel van de anamnese een beeld gekregen wat mogelijk de diagnose kan zijn. Om er achter te komen of dit ook klopt is het van belang dat dit door middel van testen onderzocht wordt. Verschillende testen zoals inspectie (kijken naar afwijkingen), actief en passief onderzoek, weerstand testen, etc. tonen aan of sluiten uit welke structuren er wel en niet aangedaan zijn.

Onderzoek

Het fysiotherapeutisch onderzoek is een aanvulling op de anamnese. Patiënten met een bepaalde diagnose hoeven niet dezelfde symptomen te vertonen als elke andere patiënt met dezelfde diagnose. Het is van belang om erachter te komen welke structuren er aangedaan zijn zodat men inzicht krijgt waardoor de pijnklachten veroorzaakt worden. Uitvoering van het onderzoek is daarnaast van belang om te bepalen welke behandelmethode er gehanteerd wordt. Daarnaast is onderzoek belangrijk om te bepalen of een patiënt wellicht doorgestuurd moet worden voor aanvullend onderzoek. Dit wordt vaak gedaan wanneer het klachtenbeeld niet een duidelijke diagnose geeft of wanneer er een vermoeden is dat er meer aan de hand is (fractuur, band/spier scheur, etc.).

Inspectie

Tijdens de inspectie kijkt een fysiotherapeut naar de stand van het lichaam. Dit doet hij/zij door zowel de voor/achterkant als de zijkanten te observeren op afwijkingen. Afwijkingen zijn vormen/houdingen die normaliter bij een lichaam afwezig of anatomisch niet normaal zijn. Er bestaat een inspectie in stand en in gang (tijdens het bewegen). Hieronder wordt beschreven welke afwijkingen in de verschillende gebieden van het lichaam aanwezig kunnen zijn.

Inspectie in stand:

Observatie punten:
  • observatie van de stand van de wervelkolom (stand hoofd/bovenrug/onderrug)
  • observatie van de stand van de schouders/schouderbladen/ellebogen/handen
  • observatie van de bekkenstand
  • observatie van de stand van de knieën/heup/enkels
  • observatie van de stand van de voeten
  • observatie van de spiergrootte (atrofie of hypertrofie/tonus verhoging)
  • observatie van het lichaamstype
  • observatie van de huid (kleur/zwelling/dikte/littekens/wonden)

Inspectie in gang (ganganalyse)

Er zijn een aantal kenmerken waar opgelet moet worden. Deze kenmerken worden in 3 fases ingedeeld. Het dynamisch gaan, het statisch gaan (is afwijkend) en het passief gaan (is sterk afwijkend).

Dynamisch gaan
  • De stapfrequentie ligt tussen de 110-125 stappen per minuut.
  • Er vindt een buigbeweging plaats in de knie aan het begin van de standfase.
  • Er vindt hielheffing plaats voordat het contralaterale(tegenovergestelde) been hielcontact heeft.
  • De romp bevindt voor of boven de heupen/voeten.
  • De armen zwaaien alternerend (apart van elkaar), ontspannen mee (als gevolg van de romprotatie).

Statisch gaan
  • Er is een stapfrequentie mogelijk van 100-125 stappen per minuut.
  • Het bewegingsgedrag van de knie aan het begin van de standfase is minder dynamisch, mogelijk leidend tot fixatie in extensiestand (strekstand) in de vroege standfase.
  • Het eerste contact met de grond vindt plaats met de gehele voet.
  • Hielheffing vindt vaak verlaat plaats of is afwezig.
  • De romp bevindt zich achter de heupen.
  • De bewegingsuitslagen van de armen zijn minder groot maar wel alternerend. Er is minder ontspanning.
  • De bewegingsuitslagen van alle gewrichten kunnen afwijken van normaal.

Passief gaan
  • De stapfrequentie is minder dan 100 stappen per minuut.
  • In de vroege standfase is knieflexie (kniebuiging) afwezig. Vaak bestaat er extensie (strekking) of hyperextensie (overstrekking).
  • Het eerste grondcontact vindt plaats met de gehele voet.
  • Er is geen (actieve) hielheffing.
  • De romp bevindt zich achter de heupen.
  • De armen bewegen minder mee.
  • De verschillende gewrichten hebben afwijkende bewegingsuitslagen.

Basisfunctieonderzoek

Het basisfunctieonderzoek bestaat uit 3 onderdelen. Het actief bewegingsonderzoek, passief bewegingsonderzoek en weerstandstesten. Deze 3 onderdelen moeten de fysiotherapeut een beeld geven van welke structuren de klachten afkomstig zijn. Dit kunnen spieren, pezen, kapsel van gewrichten, kraakbeen, slijmbeurs, zenuwen, bloedvaten, botten, etc. zijn.

Actief bewegingsonderzoek:
In het actief bewegingsonderzoek laat de fysiotherapeut de patiënt bewegingen uitvoeren die mogelijk een provocerend effect kunnen hebben. Door dagelijkse bewegingen na te bootsen probeert de fysiotherapeut erachter te komen in welke structuur het probleem zich bevindt. Tijdens het actief bewegingsonderzoek kan je een indruk krijgen wat betreft spierfunctie, mobiliteitfunctie, pijn en coördinatie/stabiliteit van het gewricht.

Passief bewegingsonderzoek:
In het passief bewegingsonderzoek gaat de fysiotherapeut bij de patiënt de bewegingen na bootsen. Door de actieve bewegingen om te zetten in passieve bewegingen, in dezelfde richtingen, krijgt hij/zij een indruk in welke structuur wellicht het probleem zich bevindt. Dit zal nooit in actieve bewegingsstructuren zijn. De fysiotherapeut krijgt hierdoor geen indruk over coördinatie/stabiliteit en functie van de spieren. Door passief te bewegen krijgt de fysiotherapeut een indruk over de beperkingen in het gewrichtskapsel, zenuwpijn, slijmbeursontsteking, mogelijke fracturen, bandletsel, etc. Naast passief bewegen kan de fysiotherapeut door middel van palpatie (voelen) nagaan of er oedeem (vocht), pijn, tonus (spanning in spieren), ontstekingen, etc. aanwezig zijn.

Weerstandstesten:
Weerstandstesten komen na het actief en passief bewegingsonderzoek. Weerstandstesten worden uitgevoerd om een indruk te krijgen van de kracht in de onderzochte spieren. Daarnaast kan door weerstand de pijn opgewekt worden. Dit zou een teken kunnen zijn dat het probleem zich bevindt in spiervezels of in de pees. Ook verzwikkingen en contusies (kneuzingen) kunnen door weerstandstesten geprovoceerd worden maar vaak worden deze aandoeningen gediagnosticeerd door passief onderzoek of palpatie.

Toegevoegd onderzoek

Toegevoegd onderzoek wordt uitgevoerd wanneer er geen duidelijk diagnose kan worden vastgesteld aan de hand van het basisfunctieonderzoek. In het toegevoegd onderzoek worden testen gebruikt die provocerend van aard zijn voor een bepaalde structuur in het lichaam. De fysiotherapeut heeft vaak al een gedachte wat de aandoening kan zijn maar wil dit door toegevoegd onderzoek bevestigen of uitsluiten.

Voorbeelden van toegevoegd onderzoek:

LichaamsdeelDe teststructuur die getest wordt
LWK (lage rug)LasegueInklemmen van een lage rugzenuw (Hernia)
KnieLachmanVoorste kruisband ruptuur
SIG (bekkenheiligbeen)Cluster van der Wurff (5 testen)Bekkeninstabiliteit
SchouderTest van NeerInklemmen supraspinatuspees (pees onder het schouderdak)
PolsTest van FinkelsteinPeesschede ontsteking m.abductor pollicis longus en m.extensor pollicis brevis (pezen van de onderarmspieren)
CWK (nek)Spurling testInklemmen van een nekzenuw (Hernia)

Medische informatie

Om een duidelijker beeld te krijgen wat de klacht inhoudt, kan medisch onderzoek een toevoeging zijn op het fysiotherapeutisch onderzoek. Vaak zijn deze gegevens op te vragen bij de huisarts of bij de specialist in het ziekenhuis.

Voorbeelden medisch onderzoek:
  • MRI-scan
  • Röntgen foto's
  • Echografie
  • Bloedonderzoek
  • Botscan
  • Elektrocardiogram
  • CT-scan

Lees verder

© 2011 - 2020 Jerommeke31, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Fysiotherapie, wat is dat eigenlijk?Fysiotherapie is de benaming van een breed scala aan behandelingsmethodes die tot doel hebben bepaalde lichamelijke klac…
Dierfysiotherapie: aanvulling op behandeling door dierenartsDierfysiotherapie: aanvulling op behandeling door dierenartsIn Nederland zie je steeds vaker een nauwe samenwerking tussen dierenartsen en dierenfysiotherapeuten in de behandeling…
De fysiotherapeut: de gang van zaken en vergoedingenDe fysiotherapeut: de gang van zaken en vergoedingenDe meeste mensen komen in hun leven wel eens bij de fysiotherapeut door toedoen van lichamelijke klachten. Je wilt graag…

Omgaan met iemand die kanker heeft gekregenOmgaan met iemand die kanker heeft gekregenIneens hoor je dat iemand in je naaste omgeving het heeft: kanker. Vaak is dat verpletterend nieuws. Degene die het heef…
Pas op met aspirinePas op met aspirineAls zelfzorgmedicijn is aspirine naast paracetamol, diclofenac en ibuprofen de pijnstiller bij uitstek. Er kleven echter…

Reageer op het artikel "Onderzoek - Goed voorbereid naar de Fysiotherapeut"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Jerommeke31
Gepubliceerd: 07-09-2011
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Diversen
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!