Decorumverlies bij bejaarden tragisch verschijnsel

Decorumverlies bij bejaarden tragisch verschijnsel Bij ouderen die in geestelijk opzicht wat minder worden, treedt nogal eens het zogenaamde "verlies aan decorum" op. Een tragische ontwikkeling. Bejaarden vertonen dan, zonder dat ze het zelf beseffen, gedrag waarvoor ze zich vroeger enorm zouden schamen. Een trieste, meestal onomkeerbare geestelijke achteruitgang. Tevens een schokkende ervaring voor de nabije familie en vrienden, dat bij de oudere de fatsoensnormen en het schaamtegevoel afnemen.

Decorumverlies

Decorum is in feite een ander woord voor fatsoen. Decorumverlies betekent eigenlijk dat je fatsoensnormen geen of een mindere rol spelen. Dat kan door veel oorzaken, ook bij jongeren, bijvoorbeeld tijdelijk in een oorlog of bij natuurrampen, als je het vege lijf moet zien te redden. Honger, armoede, angst en paniek zetten mensen aan tot daden die verre van beschaafd zijn en vaak zelfs zijn te begrijpen. Want als je in zee dreigt te verdrinken is het enige dat telt dat jij in de reddingsboot komt, en in doodsangst duw je er iemand voor onder water. En elke rechtgeaarde moeder verandert in een nietsontziende furie als ze gedwongen wordt haar kind te verdedigen tegen honger of geweld.

Decorumverlies door medische oorzaak

Bij bepaalde ziekten treedt verlies aan decorum op zonder dat de patiënt zich er van bewust is, zoals bij de ziekte van Alzheimer. Patiënten schamen zich dan zelfs bij wildvreemden niet langer voor bijvoorbeeld hun braaksel, naaktheid of ontlasting. Het is een ernstige vorm van onaangepast gedrag, waarvan de patiënt geen benul heeft dat hij/zij dat vertoont. Zou een dergelijk ongepast gedrag wel door de persoon in kwestie beseft worden, dan is er geen sprake van decorumverlies, maar eerder van een persoonlijkheidsstoornis.

Bij ouderen

Vooral bij mensen op hogere leeftijd komt het regelmatig voor dat zij in het openbaar gedrag vertonen waarvoor zij zich vroeger zeker zouden schamen. Ook hier spreekt men dan over verlies aan decorum. Het kan heel confronterend zijn voor de familie als zij merken dat hun moeder of vader, die vroeger misschien een persoon van aanzien was, nu bijvoorbeeld ongegeneerd winden of oprispingen laat in de directe nabijheid van anderen. Of dat vader sinds enige tijd onzedelijke grapjes maakt bij dames of ze een beetje te vaak aanraakt.

Mondelinge communicatie

Het decorumverlies van ouderen kan er ook toe leiden dat ze scherper, kwetsender en botter worden in hun opmerkingen, reacties en antwoorden. Het verstand filtert dan niet langer de opkomende gedachten. Als bij een kind wordt de mening impulsief, onverbloemd en ongevraagd uitgesproken.

Ook als uw oude vader of moeder geen Alzheimer heeft kan er, als gevolg van beginnende dementie, toch decorumverlies ontstaan en kunnen de grenzen tussen wat hoort en wat niet hoort langzaam bij hem/haar vervagen. De vraag is hoe je hier mee om moet gaan.

Als het besef van wat netjes is, langzaam vervaagt

Als zoon of dochter is het schokkend als je ziet dat je ouders, langzaam maar zeker, onaangepast gedrag vertonen in de nabijheid van jou of nog erger bij anderen. Soms is er alleen sprake van een tijdelijke verwardheid en keert het fatsoen weer terug. In veel andere gevallen, bij verschijnselen van (beginnende) dementie, is de kans dat het normbesef terugkeert nihil. Boos worden of een standje geven heeft alleen zin als er sprake is van gemakzucht of onverschilligheid bij de oudere persoon. Maar als dat niet aan de orde is, rest er weinig anders dan een liefdevolle poging tot tempering van het onaangepaste gedrag, aandacht en verzorging. Daarnaast tevens begrip vragen aan de omgeving. En uiteraard in overleg treden met het verpleegkundig personeel en arts.

Lees verder

© 2011 - 2020 Robbie, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Decorumverlies, psychiatrieDecorumverlies, psychiatrieDecorumverlies is een verschijnsel dat optreedt bij verschillende vormen van dementie zoals de ziekte van Parkinson, Cre…
Wat is dementie?Wat is dementie?Dementie is een hersenaandoening. Hierbij staan geheugenstoornissen op de voorgrond. Dit geheugenverlies leidt tot een v…
Alles over AlzheimerAlzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie, 4 % van de 70 jarige mensen heeft deze aandoening. De aandoening ko…
Dementie: wat is het en welke vormen zijn er?Dementie: wat is het en welke vormen zijn er?Vaak worden de begrippen dementie en de ziekte van Alzheimer door elkaar gebruikt. Ten onrechte want dementie is niet he…

De endoscopie - een kijk in het lichaamAl generaties lang worden er endoscopische onderzoeken verricht. Dit wordt gedaan door middel van een endoscoop (endo: i…
Pijndrempel verhogenPijndrempel verhogenPijndrempel: betekenis en de pijndrempel verhogen. De pijndrempel is de ervaring van pijnprikkels, en is voor ieder mens…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: BM10777, Pixabay
  • Riagg, Kroese kits

Reageer op het artikel "Decorumverlies bij bejaarden tragisch verschijnsel"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reactie

Anja, 06-05-2014 00:28 #1
Waarom kom ik terecht op deze site omdat ik me midden in dit proces bevind met mijn moeder. De pijn die het doet is immens. Alle soorten van gevoelens wisselen elkaar in hoog tempo af. Verbijstering, ongeloof, boosheid, verdriet, maar vooral wanhoop omdat al deze gevoelens er feitleijk niet mogen zijn omdat het je moeder is, waarvan men zegt, dat ze er niets aan kan doen. Het proces wat je in feite doormaakt is het besef dat de kleine irritaties over een bepaald gedrag van lang geleden nu ongekunsteld, ongeremd wordt uitvergroot. Je wilt haar zo graag bereiken, nee eerlijker nog je wilt nog steeds bereiken dat ze hiermee stopt en dat ze weer 'gewoon"die moeder is, die ze was, maar je weet die is er niet meer. Tussen weten en accepteren zit een lange pijnlijke weg. Ik heb het ervaren met mijn vader en schoonmoeder, maar er blijkbaar niets van geleerd want ik stap in dezelfde valkuilen met dat verschil dat je toen nog je gevoelens ( zij het genuanceerd) met deze moeder kon delen, maar nu is zij het lijdend voorwerp. Ik weet het staat niet op zich, velen zullen zich hierin herkennen en hoe naief het ook klinkt ik was me dit tot nu toe niet bewust. De angst om oud te worden speelt in dit hele gebeuren een beangstigende hoofdrol, zou ik ook zo zijn?en vol schuldgevoel niet hardop durven zeggen " Laat me in godsnaam niet zo worden" Wie nu zegt, je lijkt op haar, maakt even geen compliment. In het artikel spreekt men over tragisch verschijnsel, maar wat kunnen we er van leren? Want deze levensles voorziet niet in een preventieve bijscholilngsmodulen, Had me een paar jaar geleden gezegd dat dit zou gebeuren en ik had je niet geloofd. Reactie infoteur, 07-05-2014
Deze bijzondere reactie zal voor meerderen herkenbaar zijn.

Infoteur: Robbie
Laatste update: 25-02-2020
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Diversen
Special: Ouderdomskwalen
Bronnen en referenties: 2
Reacties: 1
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!