MS: diagnose en onderzoek

Er is op dit moment geen test voor MS die volledige zekerheid geeft - de arts moet op grond van verscheidene aanwijzingen een besluit nemen en andere mogelijke aandoeningen uitsluiten. Hij of zij vormt zich een beeld van de ziekte en stelt uiteindelijk een diagnose.

Aanwijzingen in de geschiedenis van een patiënt

Als er bij een patiënt sprake is van kenmerkende symptomen en tekenen van MS, op verschillende momenten en in verschillende delen van de hersenen en het ruggenmerg, dan is het soms mogelijk om op grond van de medische geschiedenis van de patiënt een diagnose te stellen. Dit is bijvoorbeeld het geval als iemand op 20-jarige leeftijd een periode van wazig zien heeft gehad en twee jaar later een slap linkerbeen met een tintelend gevoel in de rechterhand heeft. De eerste diagnose zal gevolgd worden door een neurologisch onderzoek.

De arts test dan de kracht, het gezichtsvermogen, de coördinatie, de reflexen en het vermogen om verschillende soorten prikkels te voelen. Op deze manier zoekt hij of zij naar aanwijzingen voor neurologische schade, zoals een bijzonder schokkerige reactie op een klopje onder de knie, of veranderingen in de oogzenuw, die met behulp van een oogspiegel achter in het oog te zien is.

Onderzoek

De natuurlijke reactie van het lichaam op infectie is het produceren van veel witte bloedcellen, die ziekte bestrijden . Bij mensen met MS wordt de myeline, die zenuwvezels beschermt, ook door witte bloedcellen aangevallen. Een belangrijke laboratoriumtest is het onderzoek van het hersen- en ruggenmergvocht, de vloeistof die de hersenen en het ruggenmerg omgeeft. Via een holle naald die in de ruggengraat van de patiënt wordt gestoken, wordt het vocht opgezogen, en deze procedure noemen we een ruggenprik (lumbaalpunctie). Als de test een toename van witte bloedcellen of een bepaalde verandering in de chemische samenstelling van het hersen- en ruggenmergvocht laat zien, kan dit erop wijzen dat de patiënt MS heeft.

Een andere test voor MS omvat het bepalen van de elektrische activiteit in de zenuwen die verantwoordelijk zijn voor het gezichtsvermogen, het gehoor of het gevoel. Als er een vertraging is in de elektrische impulsen die door een zenuw bewegen ten opzichte van wat in een gezonde zenuw normaal is, kan dit betekenen dat de patiënt MS heeft.

Artsen gebruiken ook een speciale hersenscan - een MRI (magnetic resonance imaging)-scan - om naar de verborgen tekenen van MS te zoeken. De MRI-scanner maakt gebruik van een onschadelijk magnetisch veld en radiogolven om een gedetailleerd beeld van de hersenen en het ruggenmerg te produceren. Hierop kunnen beschadigde delen van myeline, laesies genoemd, te zien zijn