InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Ziekten > CMV - Het cytomegalovirus

CMV - Het cytomegalovirus

Het cytomegalievirus (ook wel cytomegalovirus genoemd) of CMV is een virus dat bij een gezonde persoon geen schadelijke gevolgen oplevert. Echter zwangere vrouwen en hun ongeboren baby's lopen -net als bij toxoplasmose- wel een groot risico indien de zwangere vrouw nog niet met het virus in contact is geweest. Het CM-virus is een herpesvirus. Net als toxoplasmose is de foetus in gevaar wanneer de zwangere vrouw tijdens haar zwangerschap besmet raakt met dit virus. Vooral tijdens de eerste 3 maanden van de zwangerschap kan dit virus (grote) schade aan de foetus berokkenen.

Hoe kan je besmet raken met dit virus?

Als volwassene word je met dit virus besmet door in contact te komen met secreties van besmette personen. Secreties zijn: urine, speeksel, ontlasting, tranen, miniscule druppeltjes door vb niezen, hoesten etc. Ook via seksueel contact, bloedtransfusies met besmet bloed, orgaantransplantaties kan men dit virus oplopen.

De foetus kan met CMV besmet raken in de baarmoeder, maar ook tijdens een vaginale bevalling of borstvoeding is het risico op besmetting met het virus aanwezig.

Opsporen van CMV

Via een gewoon bloedonderzoek kan men dit virus opzoeken. Ook stalen van secreties (zoals speeksel, urine) kunnen onderzocht worden maar dit wordt minder gedaan.

Personen met een verhoogd risico op complicaties

  • Baby's van zwangere vrouwen die besmet raken tijdens de zwangerschap
  • Zwangeren die werken met kinderen (vb. in crèches, kinderdagverblijven, verpleegkundigen, onthaalmoeders...)
  • Personen met een verzwakt immuunsysteem (kankerpatiënten, personen met hiv of aids)

De meest geïnfecteerde pasgeborenen kampen niet direct met zichtbare of aantoonbare afwijkingen. Symptomen kunnen pas later, op oudere leeftijd, opduiken. Er zijn echter geïnfecteerde pasgeborenen die met levensbedreigende afwijkingen geboren worden. Niet elke foetus wordt met het virus besmet wanneer de moeder met het virus besmet raakt tijdens haar zwangerschap.
De kans op besmetting is ongeveer een 50%. Van de geïnfecteerde baby's zijn er baby's waarvan niet direct duidelijk is wat de eventuele gevolgen zijn. Later kan het duidelijk worden dat het kind vb. doof of blind is. Anderen komen dan weer met levensbedreigende disfuncties ter wereld.

Behandeling

Er is nog geen definitieve behandeling op de markt om dit virus te bestrijden. Enkel bij ernstige infecties doet men een ziekenhuisopname van de besmette persoon. De behandeling die men dan doet, kan wel voor bijwerkingen zorgen.
© 2008 - 2017 Lise, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Virus verwant aan de ziekte van PfeifferVirus verwant aan de ziekte van PfeifferDe ziekteverschijnselen van de ziekte van Pfeiffer, veroorzaakt door het Epstein-Barr virus, zijn vrijwel gelijk aan de…
CMV-virus: De oorzaken en symptomenHet cytomegalievirus of CMV is een virus dat behoort tot de groep van herpesvirussen. CMV is zeer besmettelijk en naar s…
Infectie met het cytomegalovirus (CMV): cytomegalieInfectie met het cytomegalovirus (CMV): cytomegalieCytomegalie is een infectie met CMV, het cytomegalovirus. De infectie kan zonder symptomen verlopen, of een aantal ziekt…
De ontwikkeling van je baby; 1 week zwangerDe ontwikkeling van je baby; 1 week zwangerWeek 1 van je zwangerschap begint op de eerste dag van je laatste menstruatie. Officieel kun je daarom nog niet spreken…
Kan ik nu zwanger zijn?Zelfs soms als mensen veilig hebben gevreeën vragen ze zich nog af of ze wellicht zwanger, het kan zijn dat als u het ec…

Reageer op het artikel "CMV - Het cytomegalovirus"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Mireille, 04-05-2017 15:41 #14
Ik ben erg benieuwd naar hoe het shelly destijds is vergaan en hoe het nu met haar gaat.of ze nog steeds last heeft van cmv. Maar ik ben vooral ook erg benieuwd naar wat voor een soort infuus zij destijds heeft gehad?

A., 14-12-2016 02:39 #13
Een kleine aanvulling op dit artikel. Als je dit virus als jong volwassene krijgt, kan je er goed ziek van worden.

Ik heb vorig jaar september dit virus opgelopen door te zoenen met iemand die het virus ook had. Het begon met vermoeidheid en koorts. Maar naar een paar weken ging ik verder achteruit. Ik begon te slapen, alleen maar te slapen. Tijdens mijn slaap begon ik dan te zweten net zo veel tot mijn matras doorweekt was. Op een gegeven moment sliep ik bijna 24 uur per dag en mijn koorts begon steeds verder op te lopen. Na 2 weken, was ik ondervoed geraakt en uitgedroogd.

Eindstand: Ik lag op de eerste hulp, hier werd het ene bloed na het andere afgetapt. En hier kwam CMV uit. Omdat ik zoveel vocht kwijt was begonnen vitale organen uit te vallen. Ik werd opgenomen op de IC. Hier heb ik twee weken gelegen.

Nu meer dan een jaar later, heb ik nog steeds iedere dag gevolgen van het virus. Ik ben aan één stuk door gesloopt. Ik heb last van opvliegers. Helaas genoeg kan het nu twee kanten op gaan. De nasleep trekt na 4 jaar pas weg of ik zit er de rest van mijn leven aan vast.

Omdat ik het virus in zulke extreme maten had, mag ik geen bloed meer doneren, geen organen meer afstaan en moet ik altijd oppassen voor heractivatie van het virus.

Lena, 13-06-2013 11:28 #12
Een jaar terug had ik enige weken last van keelpijn en opgezette klieren bij de oren. Verder erg moe. Enige jaren geleden ook herpes zoster gehad in het gezicht. Last blijven houden van vermoeidheid, deze winter erg ziek geweest met longproblemen. Nachtzweten, rillerig, gewrichtsklachten en snel spierpijn. Veel op stress gegooid, druk leven, nieuwe baan, overgang ( 51 jaar) etc etc, dacht dat ik op het randje van burn-out zat. Huisarts heeft bloed laten prikken en daaruit kwam Pfeiffer. Echter, zoals ik het lees op enige betrouwbare sites, zou het ook CMV (dus chronisch) kunnen zijn. De toekomst zal het leren… Ik zal moeten leren om minder op mijn nek te nemen, en rustiger aan te doen. Groetjes Lena.

Maria-M, 13-02-2013 11:49 #11
Sinds een jaar of twee ben ik ongelooflijk moe; meerdere keren is er via de huiartsen bloed geprikt en iedere keer waren alle waarden normaal. Per toeval kwam ik bij een electro-acupuncurist terecht. Na zijn onderzoek bleek ik het Epstein Barr-virus (z. van Pfeiffer), CMV virus en Herpes Zoster (gordelroos) te hebben opgelopen evenals toxoplasmose. Daarnaast waren mijn nier-, schildklier- en leverenergie niet goed.
Vier dagen na inname van de voorgeschreven middelen door de e.acupuncturist, voelde ik al een heel lichte verbetering, en die zet zich nu, na ruim twee weken nog steeds voort.
Ook de homeopathie kan in bovengenoemde situaties vaak veel betekenen.

Angelique, 15-11-2012 09:11 #10
Hey! Ik ben mama van een zoontje van 4 jaar en een dochtertje van 1 jaar. Bij mijn eerste zwangerschap liep alles goed de testen waren oke… maar dan brak de hel los voor ons mijn zoon werd 2 jaar en reageerde niet goed zoals andere kinderen… we deden testen in het ziekenhuis, vanalles. Ook een gehoortest opnieuw, alles was oke, maar toch ging het niet beter, ik werd zwanger van mijn 2de kindje. Twee weken voor ik moest bevallen ging ik met mijn zoon naar een ander ziekenhuis voor een grondige gehoortest onder narcose en toen kwam de dokter. Je zoon is doof aan de linkerkant en rechts hoort hij nog 40 procent wat een grote shock was dat! Hoe kwam dat? En waarom weten we dat nu pas? Na allerlei testen Hij was besmet met het cmv virus. Ik snapte niet na al die testen waarom ze me nooit daarop testen {{cry}} was een hele moeilijke tijd maar nu we zijn al heel wat verder hij gaat naar een goede school waar ze hem zo goed helpen. Hij praat bijna gelijk andere kinderen, hij heeft veel in te halen, maar we zijn er bijna. Wij hebben het er soms nog moeilijk mee maar we leren er mee leven en het is zo'n prachtig baaske! {{content}} zelf moest ik het vroeger geweten hebben ik zou hetzelfde doen wat we nu doen, tenslotte het is je kind… wel spijtig ik ken niemand die hetzelfde meegemaakt heeft, ale spijtig ik hoop dat geen kind dat meemaakt, maar om eens ons verhalen te wisselen zou een grote steun zijn

Nathalie, 24-04-2012 14:09 #9
Bij mij is tegelijkertijd Pfeiffer, CMV en Parvo B geconstateerd. Ik was al bekend met astma, verder gezond. Ik werk nu 24 uur per week. in een hectische consultfunctie. Voor mijn gevoel op dit moment het maximum. Enig idee wat het effect van de virussen op elkaar is en hoe lang ik last kan blijven houden van vermoeidheid, ontstekingen en gewrichtsklachten?

Diny, 11-04-2012 08:28 #8
Ik ben een vrouw van 50 en weet ook net dat het het cmv virus heb. Mijn symptomen zijn, nachtelijk zweten, bibberen, erg moe, gewrichtspijnen. Verder zou het met rust beter moeten worden, dus zal af moeten wachten.

Loes, 29-01-2012 17:52 #7
Ik ben een meisje van 17 en ongeveer 3,5 maand geleden kreeg ik heel erg last van vermoeidheid, een zwaar gevoel in armen en benen, spierpijn en gingen mijn handen heel erg trillen. Ik ben toen geprikt op een aantal dingen, onder andere CMV. Na 3 weken kreeg ik eindelijk de uitslag en het bleek toch CMV te zijn.
Sinds die tijd wordt het eigenlijk steeds erger. Ik ben elke dag wel moe zelfs na het trap lopen, maar ik vroeg me af of het 'normaal' is en of het misschien bij CMV hoort, dat ik 's avonds als ik in bed lig mijn hartslag overal in mijn lichaam voel. Net of hij abnormaal hard slaat. Ook zou ik graag willen weten hoe het komt dat ik soms zo tril. Het is niet na elke inspanning maar soms als ik heel moe ben trillen mijn vingers heel erg. Jammergenoeg is er niet zoveel bekend over CMV op internet, maar
Alvast bedankt! Loes

Anne Janssen, 14-03-2011 11:03 #6
Ik ben ook een meisje van 18 jaar dat al bijna een half jaar grote last van moeiheid heeft. Ik zit ook in mijn examen jaar en heb dus al veel last van stress. Daarbij zit ik ook nog eens in een bhandelcentrum voor jongeren met autisme, waardoor ik het extra druk heb met therapieen en omgaan met andere jongeren op mijn leefgroep.
Ben al iets van tien keer naar de dokter geweest en heb al 3 keer bloed laten prikken. Toch is etr niks mis met mij volgens de dokters en behandelaren. Ik ben steeds moe en daardoor ook heel snel chagrijnig. Ook heb ik snel last van slapende benen en armen, en heb ik vaak last van steken op verschillende plekken in mijn lichaam. Mijn moeder had laatst een keelonsteking waarvan ze eerst dachten dat het CMV was. Mijn dokter wou mij alleen maar testen op CMV als bij mijn moeder de uitslag positief was. Ik baal hier enorm van omdat het dus niet is uitgesloten dat ik CMV heb. Probeer mijn dagen door te nemen en af en toe en dagje vrij te nemen als het echt te veel word. Dit wou ik gewoon even kwijt! Ook erg goed van alle anderen dat ze hun verhaal hebben vertelt!
Dankjewel, Anne

Gerrie Kersjes-Hemeltjen, 17-12-2009 18:39 #5
Het is voor mij helemaal nieuw. Er is bij mij CMV vastgesteld, maar ik knap weer aardig op dus hoop dat het met een sisser afloopt.
Is het erfelijk? Reactie infoteur, 17-12-2009
Hallo,
goed voor je dat je weer beter wordt! Er wordt inderdaad op verschillende manieren gereageerd:sommigen worden echt ziek (en denken vb hierbij aan klierkoorts omdat het nogal vaak dezelfde symptomen geeft), anderen dragen het virus mee zonder dat ze ook maar iets merken…
Erfelijk is het niet, het is een virusinfectie die je op verschillende manieren kan krijgen, vb door speeksel, urine…
Het is vooral gevaarlijk als je zwanger bent en je raakt net dan besmet.
groetjes en veel beterschap (mocht dit nog nodig zijn ;-) )!

Bernice, 12-08-2009 11:13 #4
Ik ben ruim 2 maanden zwanger en bloedonderzoek heeft aangetoond dat ik het cmv virus heb gehad en dat ik nu beschermd ben voor primaire infecties. Volgens de arts was dit goed. Ik vraag me alleen toch af of er geen gevaar voor mijn kind bestaat en of ik nu drager van het virus ben. Ik zou ook niet weten wanneer ik besmet zou zijn geraakt. Ik ben nooit echt ziek geweest. Ik kan op internet niet zo veel informatie vinden en hoop dat hier iemand meer weet. Reactie infoteur, 14-08-2009
Hallo,

ik denk dat het bloedonderzoek wel degelijk kan uitmaken of de besmetting gebeurd is tijdens de zwangerschap of ervoor, vandaar dat ik zou zeggen dat als je arts zegt dat alles ok is, hij dit ook vrij zeker weet.
Je kan deze infectie inderdaad oplopen zonder dat je er iets van merkt.
Ikzelf ben tot nu toe niet besmet geraakt met cmv wat voor me inhield dat ik tijdens mijn 3 zwangerschappen, niet intens met veel kinderen tegelijk mocht in aanraking komen (voor je eigen kinderen kan je natuurlijk niet anders ;-) ). Je kan namelijk besmet raken door iemand anders die ook dit virus heeft, en dit dan door secreties van het lichaam zoals speeksel, urine, stoelgang…
groetjes, Liesbeth

Shelley, 26-01-2009 17:51 #3
Ik ben een meisje van 18 jaar.
ik ben anderhalf jaar geleden ziek geworden.
het begon met klachten dat ik vaak moe was. ik zat in mijn examen jaar dus ik dacht dat het door de stres kwam. ook mijn dockter zei dit. ik kreeg meer klachten. het begon met extrema spierpijn in mijn rechter schouder die steeds erger werd. na 3 weken rond te hebben gelopen met die erge pijn ben ik naar mijn huisarts gegaan. deze heeft mij weer naar huis gestuurd, het kwam door de stres. weeken en maaden verstreken, en ik voelde dat ik steeds zieker werd. ik ging niet meer vaak naart school, sliep heel erg veel, veel te veel voor iemand met zo'n jonge leeftijd. weer ging ik naar de dokter daar lied ik bloed prikken. ze deden testen met mijn lichaam maar konden niks vinden. ik werd weer naar huis gestuurd. ik had vaak last van mij schouder, benen, armen, knieen en vooral mij heupen. er was altijd wel iets dat zeer deed. in het begin kreeg ik vaak van mensen te hooren dat ik me aanstelde, leeraren op school, collega's.
na maanden was de pijn vaak zo erg dat ik niet meer kon doen wat een normale tiener allemaal deed. op sommige dagen kon ik niet meer fietsen, paardrijden of welke anderen sport dan ook.
weer ging ik naar de dokter voor een bloestest. de dokter konden weer niks vinden en ik werd naar huisgestuurd met het advies pak maar een paracetamol als je pijn hebt.
natuurlijk werkte die paracetamols niet en weer ging ik naar de dokter voor een bloedonderzoek.
de dokter vonden een onbekend virus. maar ze hadden er geen medicijnen voor zeiden ze, het was een vorm van pfeifer en het zou vanzelf weg moetten gaan.
na een tijdje ben ik verhuisd naar belgie. omdat ik nog steeds het gevoel had dat ik ziek was, ondanks dat het al wel wat beter ging als helemaal in het begin. ben ik in belgie naar de huisarst gegaan.
ik vertelde waar ik last van had. de dokter had het vermoeden dat ik het CMV virus had maar dat hij eerst bloed moest prikken. ik had gehoord dat de dokters in belgie veel beter zijn opgeleid als in nederland.
de week oper ben ik terug gegaan en heb ik bloed laten prikken.
wat eruit kwam was voor mij en mijn moeder een grote schok maar vooral een op luchting dat ik eindelijk wist wat er mis was.
de diagnose was dat ik inderdaad het cmv virus had pul ebpstein barr en borrelia, sporen van de ziekte van lyme. en ook nog chlamydia had.
de dokter vertelde mij dat ik geluk had dat ik niet in het verste stadion ben gekomen, anders zat ik waarschijnlijk hier nu niet meer.
ik heb medicijnen gekregen die ik nu nog steeds moet slikken.
het gaat al een heel stuk beter. omdat ik nu al 2 maanden sterke mecidijnen slik en daar ook niet al te fit van word, mag ik volgende week aan het infus. ik krijg 2 infussen toe gedient.
in het begin word je erg heel ziek van maar daarna moet aales over zijn. je word letterlijk ontgiftigd.
ik ben heel erg boos dat ik in NL steeds maar naar huis werd gestuurd en omdat ik weet dat het voor mij anders heeft kunnen aflopen als ik nooit naar belgie naar de dokter ben gegaan, maar ik ben vooral blij dat ik nu weet dat ik beter word en staks weer alles kan doen wat ik wil. Reactie infoteur, 28-01-2009
Hallo Shelley,

hieruit blijkt nog maar eens dat CMV toch onvoldoende bekend blijkt te zijn (als ik het zo mag uitdrukken) of toch dat het onderschat wordt.
Ik wens je heel veel sterkte in je genezingsproces en nogmaals bedankt voor je reactie!
groetjes, Liesbeth

R. Rombouts, 13-11-2008 14:45 #2
Beste Onbekende, Aardig dat u op mijn reactie reageert, ik vind het jammer dat u het anoniem doet. Wat graag aan uw stukje zou willen toevoegen is dat iedereen die dezelfde ziekte heeft het anders kan ervaren. Dan ligt het er ook nog maar aan of dat er meer handicaps of aandoening bij de persoon aanwezig zijn? Als ik het bij mij zelf hou zijn dat er 7 á 8 maar ze zijn allemaal niet van vandaag op morgen gekomen. Daar zijn wel 20 jaar overheen gegaan voordat zich alles ging openbaren, waardoor ik ook steeds mijn levensstijl kon aanpassen. Waardoor ik ook iedere keer een stukje van mijn zelfstandigheid moest in leveren.

Een grote zegen heb ik, dat ik wel afhankelijk ben van anderen maar toch op zelfstandig kan blijven wonen. Gelukkig heel goed alleen kan zijn en een prettige sfeer om me heen gecreëerd, zodat ik alles van uit mijn bed kan doen waar ik voor 65% van de dag in de woonkamer op vertoef. Ik ben een nieuws vreter zowel van t.v. als op mijn p.c. aan kranten, nieuws rubrieken enz. zodat ik toch kan mee blijven praten van wat er in de wereld gebeurd. Ik zeg altijd maar zo: niet klagen maar dragen of ik geniet van alle ziekten die ik niet heb. Ik ben blij met een stukje medeleven, 'n luisterend oor, een goed gesprek zodat ik er toch bij blijf horen. Als iemand tegen mij zegt dat ze medelijden met me hebben dan stuur ik ze gelijk de deur uit, want aan die mensen heb ik niets.

Hie wilde ik het graag bij laten, eigenlijk vind ik het wel jammer dat hier verder niemand op reageert.

R. Rombouts, 10-09-2008 16:53 #1
Ik ben een man van 53 jaar en in 1985 ben ik erg ziek geworden, in het academische ziekenhuis in Groningen konden alle specialisaties er niet achter komen waar ik zo ziek van was. Op een gegeven moment werd er een Prof. van de afdeling Virologie bij gehaald, die liet bloed afnemen specifiek op het CMV. Toen de uitslag bekend was schrok hij hevig daar de titer meer dan 98000 aangaf, dat had hij bij een volwassen persoon nog nooit meer gemaakt. Ik was in 4 maanden ook 22 kilo afgevallen, maar men kon er niet achter komen hoe het CMV zo actief kon zijn geworden bij mij. Volgens de Viroloog was er geen behandeling voor handen, alleen rust was de enige remedie. Na een half jaar ziektewet moest ik bij een arbeidsdeskundige komen voor eventueel aangepast werk.

Ik zat nog maar amper en toen zei hij al tegen mij meneer u wordt voor 100% afgekeurd voor W.A.O. en u komt nooit meer aan het werk ik was nog net geen 30 jaar, ik stond met 10 minuten weer buiten. Niemand in mijn omgeving had ooit gehoord van het CMV, van mijn toenmalige huisarts hoefde ik ook niets te verwachten. Ik ben door onwetendheid en onbegrip mijn werk, partner, vrienden en familie kwijt geraakt en in een groot zwart gat gevallen.

Ik ben nu 23 jaar verder en ik ben door de medische wereld als uitbehandeld verklaard daar ze niets meer voor me kunnen betekenen zelfs de hematoloog kan niets meer voor mij doen ondanks mijn erg slechte bloedwaarden en alle handicaps die ik heb. Het enige wat me nog in leven houdt is een berg medicijnen die ik per dag slik en dat zijn 54 pillen. Mijn grootste geluk is dat ik erg positief ben in gesteld.

Ik hoop door dat ik dit geschreven heb dat misschien andere er iets aan hebben en dat ze niet de enige zijn. Reactie infoteur, 14-09-2008
Beste,

hartelijk dank voor je reactie op dit thema.
Ik zat zelf even met de mond vol tanden toen ik jouw ervaring hiermee las.
Ik hoop inderdaad even hard met u dat mensen die dit ook moeten meemaken hier een steun aan hebben en weten dat ze niet de enigen zijn, hoe erg dit dan ook weer mag klinken. Het stuit me erg tegen de borst dat u blijkbaar 'opgegeven' bent, niemand vraagt erom ziek te worden en al zeker niet in deze mate.
Ik dank je nogmaals hartelijk voor je moed om op dit artikel te reageren en hoop samen met jou dat er toch nog een oplossing gevonden wordt!
vele groeten

Infoteur: Lise
Gepubliceerd: 13-04-2008
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Ziekten
Reacties: 14
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!