InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Aandoeningen > Paniekaanvallen, controleverlies door vals alarm!

Paniekaanvallen, controleverlies door vals alarm!

Paniekaanvallen, controleverlies door vals alarm! Wie een paniekaanval heeft gehad kent de angstaanjagende symptomen: Bonzend hart, duizeligheid, trillen, kortademigheid, het gevoel de situatie niet te beheersen en een allesverlammende angst. Angst om ter plekke in elkaar te zakken, dood te gaan, stapelgek te worden. En dat alles gewoon in de supermarkt, tijdens een vergadering of rijdend in de auto. De oorzaak heeft te maken met zelfcontrole, met wachten en de onmogelijkheid om te ontsnappen. Het lichaam slaat groot alarm, maar dan vals!

Wat een paniekaanval is

Een paniekaanval valt onder 'chronische angststoornissen'. Het is een plotseling gevoel van intense angst dat ogenschijnlijk zonder enige aanleiding of waarschuwing ontstaat. De irrationele angst zet vervolgens een reeks zeer onaangename verschijnselen in, waaronder het gevoel alle controle te verliezen, flauw te vallen, een hartaanval of beroerte te krijgen, of zelfs om dood te gaan. Vaak komen paniekaanvallen in clusters voor, perioden dat ze vaak optreden afgewisseld met perioden dat het goed gaat. Een chronische paniekstoornis wordt het genoemd als je in voortdurende angst verkeert dat er een nieuwe paniekaanval ontstaat. Zo'n patroon kan weken, maanden of jaren duren. Paniekaanvallen zijn een werkelijk medische stoornis die je kwaliteit van leven in belangrijke mate kunnen beïnvloeden.

Een paniekaanval uit zich op verschillende manieren, maar gewoonlijk ontstaat het in enkele seconden, is er een piek binnen tien minuten waarna er nog een kalmerende 'afkoelingsperiode' is van eveneens een minuut of tien. Langer dan een half uur duurt de gehele aanval vrijwel nooit. Kenmerkend van paniekaanvallen is dat je de plaatsen waar deze zijn voorgevallen gaat vermijden. Uiteindelijk kan de angst zo overheersen dat je je alleen thuis nog veilig voelt. Paniekaanvallen zijn niet bepaald zeldzaam. Uit Nederlands onderzoek onder volwassenen van 18-64 jaar is gebleken dat 3,8% (bij vrouwen 5,7%, bij mannen 1,9%) ooit in hun leven een paniekstoornis heeft gehad. Bij vrouwen komt het dus bijna drie keer zo vaak voor.

"Het overviel me zomaar. Opeens was ik me middenin de supermarkt bewust van mezelf. De gangen kwamen op me af. Ik werd heel vreemd in mijn hoofd, mijn hart sloeg op hol en alles draaide. Ik dacht maar een ding: Ik moet hieruit. Maar dat was onmogelijk. Het zweet brak me uit en ik dacht dat mijn laatste uur geslagen had. De angst was overweldigend. Kon niemand het zien? Ik moest mezelf dwingen om te kalmeren of ik weet zeker dat ik zou zijn flauwgevallen. Midden tussen de appels en de citroenen. Ik kreeg visioenen van een brancard en een ambulance. Hoe ik uit de winkel ben gekomen weet ik niet. Pas na uren was ik weer een beetje bijgekomen. En vroeg me af of ik de enige gek op aarde was."

Voorkeursplaatsen voor paniekaanvallen

Hoewel paniekaanvallen praktisch overal kunnen ontstaan zijn er plaatsen die erom bekend staan de vreselijkste aanvallen op te leveren. Dit zijn typisch plekken waar je je zelfcontrole moet beheersen, waar je moet wachten en/of waar je moeilijk weg kunt komen: Tijdens een vergadering, bij de kassa in de supermarkt, in de auto wachtend voor een stoplicht, in het openbaar vervoer, in besloten ruimtes zoals een kerk of bioscoop, aula, theater, lift, in de file, restaurant, in tunnels, op snelwegen, bruggen, in een menigte, tijdens een spreekbeurt of presentatie, enz. Behalve deze situationele paniekaanvallen, die gerelateerd zijn aan bepaalde plaatsen en het onbewust als 'onveilig' labelen van zo'n plaats, bestaan ook spontane paniekaanvallen. Deze komen compleet uit de lucht vallen, dus helemaal onvoorspelbaar, bijvoorbeeld als je rustig thuis op de bank zit, op je werk, tijdens de maaltijd, op visite, tijdens een wandeling, of zelfs midden in de nacht. In dat laatste geval schrik je wakker met heftige angstgevoelens die niets met dromen te maken hebben.

Symptomen van paniekaanvallen

De reeks verschijnselen die bij een paniekaanval kunnen voorkomen is indrukwekkend, vooral omdat ze binnen luttele seconden kunnen ontstaan:
Een gevoel van naderend onheil, gevoel spontaan dood te gaan, opwinding, zeer snelle hartslag, zweten, trillen, kortademigheid, hyperventilatie, bonzend hart in de keel, duizeligheid, gevoel in elkaar te zakken, gevoel flauw te vallen, gevoel in een ramp te zitten, misselijkheid, druk op de borst, tintelingen, gevoel te falen, gevoel stapelgek te worden, brok in de keel, knikkende knieën, gevoel te stikken, warmtegevoel in het hoofd, blozen, desoriëntatie, oorsuizen, zwakte, slapte, gevoel van onwerkelijkheid, gevoel los te staan van zichzelf, gevoel naar een film te kijken, verlies van zelfcontrole, gevoel het lichaam niet meer aan te kunnen, schaamtegevoel, gevoel niet meer te weten wie of waar je bent, wazig gevoel, angst om iets heel geks te doen, vluchtgedrag.

"Ik zat middenin de zaal, aan een gangpad. Ik voelde me ongemakkelijk, maar wist niet precies waarom. Om me heen zaten de andere ouders, rijen dik, opeengepakt op de veel te krappe stoeltjes. Plotseling kreeg ik het verschrikkelijk benauwd. Ik wilde vluchten, maar begreep mezelf niet. Ik hoorde de spreker voor in de zaal allang niet meer. Mijn handen werden drijfnat, ik trilde en mijn hart bonkte in mijn keel. Binnenin me ontstond een groot vuur. Ik wilde eruit, moest eruit. Zonder pardon stond ik op, scheerde me een baan tussen de mensen, opende de deur naar de uitgang. Eenmaal buiten kalmeerde ik opvallend snel. Maar ik bleef raar in mijn hoofd, de hele dag nog. Ik besloot nooit meer naar dit soort bijeenkomsten te gaan."

Oorzaken van paniekaanvallen

De eerste paniekaanvallen hebben altijd een onderliggende oorzaak, waarna eventuele volgende paniekaanvallen op zichzelf kunnen staan. De volgende oorzaken komen het vaakst voor:

Supermarkt syndroom
Een nog relatief onbekende oorzaak is 'visuele vertigo', in de praktijk 'supermarket syndrome' genoemd: een evenwichtsstoornis waarbij het lichaam vooral vertrouwt op visuele prikkels in plaats van het evenwichtsorgaan en de diepere spieren. Zodra de ogen in relatief hoge mate het werk moeten doen om de balans te bewaren, ontstaat er zonder adequate medewerking van het evenwichtsorgaan een overgevoeligheid voor bewegende beelden. Een voorbeeld zijn de paniekaanvallen in de supermarkt met zijn lange, kleurige gangen. Deze verwarren het aangedane evenwichtsorgaan, waarna er een gevoel van desoriëntatie ontstaat. De ogen schieten te hulp maar zijn onvoldoende in staat om het evenwicht op een normale manier te handhaven. Het wankele evenwicht dat dan ontstaat, tezamen met de verwarrende gewaarwordingen, zijn genoeg om erg te schrikken en in een paniekaanval te belanden.

Teveel adrenaline
Adrenaline is een hormoon dat in de bijnieren wordt gevormd. Bij angst, pijn, paniek, woede en hard werken komen er grote hoeveelheden adrenaline vrij, waardoor het lichaam alert wordt en gevaar kan trotseren. In rust is het adrenalinepeil laag, maar bij stress wordt het hoger. Blijft het continu te hoog dan ontstaan chronische problemen zoals onrust, nervositeit, slaapklachten zoals piekeren en malen, grote scherpte, enz. Omgekeerd jagen deze symptomen het adrenalinepeil nog verder omhoog, zodat er een vicieuze cirkel ontstaat. Het lichaam ontspant dan niet goed meer. Het gevolg is dat er maar een kleine prikkel nodig is om een paniekaanval te krijgen, omdat het lichaam geen goed onderscheid meer kan maken tussen echt gevaar en een beetje stress. Als je de paniekaanval hebt, heb je waarschijnlijk niet beseft dat je ongemerkt al onder grote spanning stond.

Oververmoeidheid
Wie doodmoe is door een chronisch gebrek aan diepe slaap heeft weinig kracht om dingen te volbrengen. De conditie gaat meteen hard hollend achteruit. Het hoofd voelt te zwaar voor de romp, bewegen voelt verlammend, je benen voelen als spaghetti en je hijgt bij het minste geringste. Als je in plaats van rust nemen toch doorgaat kun je gaan hyperventileren. De ademhaling gaat te snel en vindt te hoog in de romp plaats (geen buikademhaling dus). Je merkt plotseling dat er iets mis is. Het gevolg is een groot scala aan symptomen dat enorme angst oproept. Je raakt vervolgens in paniek, puur omdat je lichaam te moe is om normaal te functioneren. Een goed uitgerust lichaam is veel minder vatbaar voor paniekaanvallen.

Agorafobie
Agorafobie werd ooit beschouwd als angst voor plein of straat, maar de term wordt tegenwoordig vooral in breder perspectief gezien. Het is letterlijk een angst voor openbare ruimten, een angst om daar niet uit te kunnen ontsnappen. Wie agorafobie heeft, vermijdt allerlei plaatsen, uit angst voor de angst. Door plekken te vermijden waar je symptomen van een paniekaanval kreeg, wordt je wereldje steeds kleiner. Agorafobie is dan ook niet alleen een oorzaak van paniekaanvallen, maar ook een gevolg. De vicieuze cirkel is namelijk compleet als je uit angst voor een mogelijke paniekaanval iets niet meer doet, waarna je de agorafobie alleen maar versterkt. Zo houdt angst zichzelf in stand.

Hoofdpijn en nekpijn
Als de nek en het achterhoofd erg gespannen zijn, ontstaat al gauw een gemiddelde tot zware hoofdpijn. Vaak als gevolg van diverse spierknopen (triggerpoints) in de nek- en schouderregio. Het gevolg is niet alleen merkbaar in pijn, maar soms ook in een duizeligheid of een instabiel gevoel. Men beschrijft de verschijnselen dan in termen van zwaarte: 'licht in het hoofd', 'een zwaar gevoel in het hoofd' of 'mijn hoofd is te zwaar om te dragen'. Zo'n sensatie voelt als een disbalans in het hoofd, wat onzekerheid geeft en angstig maakt. Wie met hoofdpijn en aanverwante verschijnselen naar openbare ruimten gaat is daarom kwetsbaar om een paniekaanval te krijgen. Een te grote alertheid is namelijk de voedingsbodem voor paniekstoornissen.

"Het was een vergadering net als alle andere. Drukke dag geweest, ik kwam als laatste binnenvallen. Ik kreeg de stoel recht tegenover een zakenpartner die mij van top tot teen opnam. Ik merkte dat ik onrustig was. Voelde opeens de ogen van iedereen, van alle kanten. Iedereen had het gemunt op mij. Wat er besproken werd weet ik niet. Ik hoorde geluiden uit de verte klinken, en had het gevoel alsof ik er niet bij was. Alsof ik er niet bij hoorde, een slechte film bekeek waar ik een afschuwelijke rol in vertolkte. Mijn ademhaling ging mis, ik dacht flauw te vallen, middenin de meeting. Raakte volledig in paniek. Was bang om de kop koffie van de directeur omgekeerd op zijn hoofd te zetten. Bang om op te staan en in elkaar te zakken. Als een pudding. Ik wilde maar 1 ding: weg."

Wat te doen aan een paniekaanval?

Naar de arts gaan betekent inname van kalmeringspillen, antidepressiva of cognitieve gedragstherapie waarbij de irrationele gedachtegang wordt vervangen door realistisch denken. Helaas is het nadeel van dergelijke behandelingen dat de patiënt wordt bevestigd in zijn gedachte dat er op psychologisch vlak iets heel erg mis is. Wat het nog erger maakt is dat er een constante focus op het probleem gelegd wordt. Een focus die je niet wilt, je wilt je lichaam weer hebben zoals het ooit was. Gelukkig kun je paniekaanvallen ook zelf de baas worden, ook al denk je dat dat onmogelijk is. Dit doe je door de volgende maatregelen zodra de paniek toeslaat:
  • Probeer geen aandacht te schenken aan wat er in je lichaam gebeurt. Als je winkelt moet je de boodschappen bij elkaar zoeken, niet je hartslag controleren. Gaat het toch mis, neem de verschijnselen dan zoals ze komen. Ook al lijkt het alsof de dood spoedig zal intreden, het zijn ongevaarlijke symptomen die weer weggaan. Houd je dat steeds voor of zeg het hardop in jezelf.
  • Ben je weggevlucht van een plaats waar een paniekaanval optrad, ga dan zo snel mogelijk weer terug naar de plek zodat je geen negatieve link legt tussen 'plaats' en 'angst'. En blijf er terugkomen. Net zolang totdat je volledige kalmte ervaart als je de plek bezoekt.
  • Een andere optie is de langzame confrontatie. Krijg je bijvoorbeeld paniekaanvallen in winkels, ga dan eerst voor een enkele boodschap de winkel in, en voer het elke dag op. Dit kun je ook doen met autorijden, busritten, de lift, enz. Blijf steeds langer totdat je je goed genoeg voelt.
  • Ga geen dingen vermijden. Merk je dat je maar liever thuisblijft, liever niet autorijdt, de bus ingaat, in een sociale omgeving bent, enz., schud jezelf dan streng door elkaar en geef niet toe aan de angst. Vermijdingsgedrag leidt vaak tot verergering die ene keer dat je toch maar weer de stoute schoenen aantrekt. Met het gevolg dat je nog harder wilt vermijden. Niet doen dus.
  • Tijdens een paniekaanval adem je veel te snel en te hoog. Zodra je dit merkt moet je de ademhaling weer onder controle krijgen via een bewuste buikademhaling. Het zal even duren voordat de akelige symptomen wegebben maar het is doorgaans wel effectief.
  • Zoek afleiding tijdens de paniek. Voorbeelden: Probeer met iemand in gesprek te komen, richt je blik op iets heel anders en focus je daarop, knijp je bilspieren samen, ga op kauwgom kauwen, bekijk je nagels, enz. Het gaat om een verplaatsing van het bewustzijn.

"Ik stond met een man of tien in de rij voor de balie. Het schoot niet op. Ik werd ongeduldig, onrustig, en wilde voortmaken. Maar dat kon niet. Ik was gedoemd te blijven waar ik was. Opgesloten in een rij. Nummer zes, nummer vijf, nummer vier... Toen ik tweede in de rij was geworden, raakte ik ineens in paniek. Ik wist niet meer waarvoor ik daar was, wie ik was, en wat ik wilde. Ik begon te beven, transpireren en mijn hart bonkte mijn keel uit. Ik wist zeker dat ik dood zou gaan, ter plekke. Ik dacht ook dat iedereen het aan me kon zien. De mevrouw achter de balie, maar ook alle mensen die achter mij stonden. Ik vocht tegen mijn lijf, maar verloor het van de angst. Toen ik eindelijk aan de beurt was, kon ik niet anders dan weghollen. Drie kwartier gewacht. En waarop? Op verlies van zelfcontrole. Ik schaam me dood en voel me knettergek."

'Anxiety is a thin stream of fear trickling through the mind. If encouraged, it cuts a channel into which all other thoughts are drained.' ~ Arthur Somers Roche

Lees verder

© 2011 - 2017 Astrid-d-g, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Cognitieve gedragstherapie bij paniekstoornis met agorafobieCognitieve gedragstherapie bij paniekstoornis met agorafobieVeelvuldig wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat cognitieve gedragstherapie de meest effectieve vorm van psychotherap…
Paniekaanval en de paniekstoornisPaniekaanval en de paniekstoornisEen paniekstoornis is een angststoornis waarbij herhaaldelijk paniekaanvallen optreden, in combinatie met angst voor een…
Wat een paniekaanval isWat een paniekaanval isPaniekaanvallen kunnen verschillende oorzaken hebben. Gelukkig kun je paniekaanvallen voorkomen en de symptomen onderdru…
Paniekstoornis en agorafobiePaniekstoornis en agorafobieEen angststoornis is een psychische stoornis waarbij een hevig angst wordt ervaren. Deze angsten zijn vaak niet rationee…
Paniekstoornis zonder agorafobie (pleinvrees)Paniekstoornis zonder agorafobie (pleinvrees)De paniekstoornis zonder agorafobie is één van de twaalf angststoornissen die door de DSM-IV worden onderscheiden. In di…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Paniekaanvallen, controleverlies door vals alarm!"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Patty, 18-03-2017 19:38 #31
Hallo

Ik heb al ongeveer 4 jaar last van paniekaanvallen. Vooral op straat. Bang om te vallen en om flauw te vallen als ik er echt aan denk op straat krijg ik angst en ga ik raar lopen. Ik weet nou niet of t echt paniekaanvallen zijn of dat mijn evenwicht echt niet goed is. Mijn bloeduitslagen zijn altijd goed. Iemand die zich herkent in angst op straat? Bang om te vallen?

Semmy, 07-10-2016 14:05 #30
Dag mensen, ik heb nu al maanden last van paniekaanvallen. De eerste keer dat ik het kreeg lag ik heel rustig op de bank en opeens voelde ik het. Ik dacht dat ik doodging omdat ik aan het hyperventileren was ik wist niet wat mijn overkwam en ben naar het ziekenhuis gestrompeld met het idee dat ik er hartstilstand zij krijgen en mijn hart het allemaal niet zou verdragen. Uiteindelijk bleek dat het om paniekaanvallen ging gepaard met hyperventilatie. Daarna heel lang geen lag van gehad ik was het soort van vergeten. Tot een paar maanden geleden is het weer begonnen maar dan heel heftig. In heb periodes van een week dat ik dagelijks wel 10 paniekaanvallen op een dag heb. Ik laat de paniek niet meer tot een hoogtepunt komen maar zorg ervoor dat ik het een beetje afrem door rustig te blijven en te denken dat ik er niet van kan flauwvallen of van kan doodgaan, meestal helpt dit wel en verdwijnt het opgejaagde en angstige gevoel. In heb van de arts destijds proponalol gekregen maar dit niet ingenomen omdat ik er zonder medicatie vanaf wil komen en gewoon weer de ouder wil zijn. Geen angst die mijn tegenhield om wat dan ook te doen. Nu rij ik alleen de stukken op de snelweg waarvan ik weet dat er een vluchtstrook is zodat ik ten alle tijden kan stoppen als het nodig is. Gekke gedachtes allemaal die helemaal niet zo zijn. Het is vicieuze cirkel die je moet doorbreken. Ik ga over twee weken in therapie ben benieuwd wat er gaat gebeuren en hoe het zal gaan. Groetjes Semmy

L., 03-06-2016 09:00 #29
De paniekaanval overviel me toen ik in de auto zat en stil stond voor het stoplicht. Licht gevoel in mijn hoofd, tintelingen in armen en benen, hartkloppingen. Voor mijn gevoel duurde het eeuwen voor het stoplicht op groen sprong. Ik kon geen kant op, want aan alle kanten stonden allemaal auto's en vrachtwagens. Heb geprobeerd om zo hard mogelijk in het stuur van de auto te knijpen, omdat ik dacht dat me dat weer een beetje helder zou maken. En toen kwam het, het gevoel dat ik weg zou vallen, en dat gebeurde ook heel even. Het stomme is dat ik me daar zo bewust van was dat ik de auto in de vrij heb kunnen zetten en mijn voeten van de pedalen heb gehaald, uit angst dat ik achterin de auto zou knallen die voor me stond. Normaal rij ik die route dagelijks en elke keer als ik op die plek ben, komt de angst weer terug dat mij weer overkomt. Heb besloten om een andere route te rijden naar mijn werk in de hoop dat dat gevoel en de angst niet terug keert. Voor nu werkt dat goed.

M., 21-12-2015 15:11 #28
Vooral geen koffie en thee drinken. Cafeïne zorgt voor een adrenaline boost waardoor de paniek verhoogt. Vorig jaar had ik paniekaanvallen van een half uur. Zonder koffie kreeg ik veel meer controle erover en duurden ze nog maar een tiental seconden.

So What, 18-11-2015 01:43 #27
Net als alle anderen heb ik ook paniek aanvallen, met name vroeg in de ochtend gedurende het slapen.
Dit is wat ik doe, zodra ik wakker schiet, en besef dat er weer een aanval is begonnen, let ik eerst op de ademhaling die is 100%. niet normaal op dat moment, laat buikspieren ontkrampen en doe buik ademhaling, neem een diepe ademhaling 1 of 2, dan nodig ik de paniek uit om te blijven net als een vriend en dat het mag blijven zolang het wil, ook vraag ik om meer hartkloppingen zweten wat voor lichamelijke dingen zich voordoen daar vraag je meer van. Als je erg ver bent met de aanval en negatieve gedachten worden erg sterk maak er even een mantra van; ik nodig je uit, je mag blijven, ik omarm je met liefde, je wordt gehoord en gezien, neem alle tijd ga nog niet weg, blijf dit zeggen, en je merkt dat de aanval afneemt.
Zie het niet als een remedie, want dat is weerstand bieden tegen de gevoelens van de aanval, het gaat om de acceptatie van wat zich voordoet. Oefen het, ik heb het gedaan en doe het nog steeds als het zich voordoet. Ik ben meer bewust van zenuwachtig worden, en begin dan al met accepteren en dan komt het niet tot een volledige paniek aanval.
Dit is de enige manier om er mee om te gaan, zeg tegen jezelf so what, nou en, en omarm je nieuwe vriend en laat hem blijven zolang hij wil.

Henk, 18-09-2015 16:29 #26
Ik snap het helemaal.heb altijd met mensen gewerkt.toen ook een aanval van paniek.dacht dat ik gek werd.dacht dit was het.voorheen had ik een aardige controle over me ademhaling.maar nu is het helemaal mis.het lijkt of je in een andere wereld leeft.Moet nu weer naar de huisdokter want die weigert kalmerings middelen voor te schrijven. Dus homeopathische middelen maar die helpen niet.het is een drama.

Gertje, 04-07-2015 17:11 #25
Heb sinds 2 jaar geleden last van paniekaanvallen en hyperventilatie.naar dokter geweest en kan er niet veel aan doen.hij heeft mij alleen aangeraden een boek te gaan kopen en dat boek heet.hyperventilatie ontmaskerd.moet zeggen door het boek te lezen, herken ik mijn eigen er in.er staan veel oefeningen en tips in.maar probleem is erdoor niet opgelost.meestal krijg ik last op openbare plaatsen en plaatsen waar heel druk en warm is.wie herkent dit?

Anoniem, 15-11-2014 21:30 #24
Ik herkend dit helemaal sinds ik vorige week iets vreselijks heb meegemaakt waardoor ik een trauma heb en nu bij de psycholoog loop. Paniekaanvallen, bang om dood te gaan of een hart aanval te krijgen etc. Vanaf volgende week gaan we beginnen aan EMDR. Ik hoop dat dit me gaat helpen. Ik heb gehoord dat dit heel goed moet werken dus voor de mensen die niet verder geholpen kunnen worden… Ik hoop dat iedereen die hier last van heeft snel een uitweg vinden om ermee om te leren gaan of iig geholpen worden!

Corrie, 02-10-2014 20:04 #23
Lieve anoniem
Ook ik heb dit allemaal zitten lezen en alles is zo herkenbaar ik heb dat namelijk ook precies zoals deze mensen vertellen ik maak dit ook dagelijks mee.
Als je paniek aanval voelt opkomen of ben je onrustig let op je ademhaling. En als ik jou was zou ik toch bij de dokter om iets rustgevendst te vragen en dan alleen innemen als je het niet onder controle krijgt zodat je toch nog wat kan genieten van je jonge leventje ik zelf doe dat ook en die enkele uren dat ik niet zo gespannen ben en op mezelf let zijn me kostbaar

Anoniem, 23-09-2014 19:26 #22
Mijn leven is nu al ongeveer een jaar een levende hel. Eerst was ik iemand die nooit ergens last van had en was altijd heel vrolijk en positief in het leven, maar sinds dat ik steeds vaker last ging krijgen van allerlei rare verschijnselen nam dit beetje bij beetje af en ben ik mezelf niet meer. Uit het niets is het gekomen, spontane aanvallen, amper kunnen ademen, heel veel adrenaline in mijn lichaam, het gevoel dat je lijf iets met je doet wat je niet aan kan en de enige oplossing vluchten is. Bij talloze mensen in het ziekenhuis en dokters ben ik al geweest maar niemand weet nou precies wat het is. Het is zelfs een paar keer zo erg geweest dat mijn spieren zich zo uit het niets hebben aangespannen door de stress dat ik uitval heb gekregen in mijn linkerarm. Nu doe ik dit jaar examen en ben ik erg bang dat ik niet ga slagen door mijn paniekaanvallen omdat ik het vrijwel altijd op school wel heb, terwijl ik totaal niet snap waarom omdat ik me gewoon thuis voel op school. ook moet ik binnenkort afrijden door mijn auto en ook hier ga ik denk ik bij zakken omdat ik niet weet hoe ik dan met die extra spanning om moet gaan. Het ergste vind ik nog wel dat ik het idee heb dat niemand me echt begrijpt. Het is nu al maanden geleden dat ik mezelf een dag echt goed heb gevoeld. Ik ben constant moe en heb de hele tijd hoofdpijn erdoor, waardoor ook mijn concentratie afneemt. Ik heb dit forum doorgelezen en kan me in bijna al symptomen wel herkennen, graag zou ik medicijnen krijgen die me dat extra steuntje in de rug kunnen geven, maar aangezien mijn leeftijd (17 jaar) weet ik niet of ze dit als een optie zien en ik heb geen idee welke medicijnen ik dan het best zou kunnen gebruiken. Naar de dokter gaan voor advies is voor mij ook geen optie meer omdat onze eigen huisdokter vrijwel onmogelijk is en het zelfs de laatste keer zo ver is gekomen dat hij ruzie kreeg met mijn vader dus stel het liever voor in het ziekenhuis.

Ik smeek het iedereen die enig idee heeft hoe die mij kan helpen me advies te geven, ben echt ten einde raad.

Anoniem, 01-01-2014 20:44 #21
Als ik hoor dat iemand een erge ziekte heeft of dood is gegaan word ik warm krijg ik een brok in mijn keel voelt het net of ben ik benauwd en denk bijna dat ik het zelf ook heb door al die dingen en dan raak ik nog meer in paniek is dat hetzelfde?

Anoniem, 18-12-2013 21:40 #20
De laatste tijd heb ik opeens het gevoel dat ik helemaal niet me in die ruimte bevind ik hoor en zie alles gewoon maar niks dringt tot me door… het gebeurt ineens. ik heb dit weekend gelogeerd toen niet geslapen. toen gingen we naar de stad en daar kreeg ik dat ik dacht dat ik echt flauw ging vallen… ik was heel moe… wat kan het zijn?

Anoniem, 12-11-2013 13:28 #19
Mijn hulp was EMDR! Ik nu inmiddels sinds 4,5 jaar paniekaanvallen in combinatie met agorafobie. Ik heb medicatie geprobeerd, cognitieve gedragstherapie, gezond verstand en psychologische hulp en 1 ding heeft mij uiteindelijk ontzettend geholpen: EMDR. Het fijne is dat dit niet iets dat lang nodig heeft voor effect, maar binnen een zeer korte tijd effect kan hebben. Ik heb een jaar geleden 3 EMDR sessies gehad en inmiddels doe ik zelf mijn boodschappen, zit in vergaderingen, ga naar voorstellingen van mijn kinderen, rij naast iemand mee in de auto, ga rustig naar de tandarts, kan spontaan dingen weer doen en ben zelfs op de boot geweest voor een weekend weg. Wat een zaligheid. Google het eens en kijk of het wat voor jou kan zijn. Ik gun dit gevoel iedereen die dezelfde problemen heeft.

Sebasje, 08-10-2013 02:54 #18
Al 2 jaar intussen na 1 keer flauw vallen al van 16 jaar. School gestopt nooit aanwezig half jaar nooit langer dan 4 uur op school. Allemaal vanwege paniek ineens gevoel van leegte voel niets meer. Alleen alsof ik alleen maar kan kijken maar niets anders tot ik bijna flauw val. Ben er 2 maanden vanaf en sinds kort opnieuw zelfs in mi vertrouwd huisje…

Anoniem, 06-10-2013 20:56 #17
Ik heb sinds afgelopen juni veel stress rondom mijn dochter gehad dat heeft mij zo aangegrepen dat ik sinds kort angst/paniekaanvallen heb. het is steeds in de ochtenden ik voel me dan zo onrustig dat ik maar wakker blijf, ik kan dan toch niet meer slapen, uiteindelijk als een soort ontlading barst ik in tranen uit, dat lucht dan een beetje op alsof de druk er een beetje af is. ik vind het zo slopend heb al verschillende medicatie gebruikt maar reageer overal zo slecht op. ik hoop dat hier snel een einde aan komt.in het verleden heb ik deze klachten ook gehad na een nare gebeurtenis, ik kan niet met nare gebeurtenissen omgaan heb ik gemerkt.

Alice, 23-08-2013 22:56 #16
Hoi, ik had er vannacht een, sliep net een uur, ik bespaar je de biografie want het positieve is dat ik inmiddels weet waardoor… ondanks dat het vreselijk beangstigend is.je denkt echt dat je GEK wordt, dood gaat en niemand meer kan bellen/roepen om je te helpen…

Allereerst, ga naar je huisarts en sluit onder andere hartproblemen uit! Er wordt namelijk meteen gezegd oh dat zit tussen je oren en is paniek maar de symptomen gaan (bijna) gelijk op dus neem je zelf serieus.
Zie op de site van de hartstichting de symptomen voor vrouwen! het zou nl. erg zijn als je denkt dat alles tussen je oren zit maar ondertussen heb je echt iets lichamelijks. Sluit dat uit! Daarna heb je wellicht wat aan mijn volgende tips…

1. zoek een contactpersoon die je midden in de nacht of op welk moment ook mag bellen als het gebeurd, je gaat dan in je hoofd, geruster slapen dan wel erop uit.

2. doe toch de dingen waar je tegen opziet.supermark (ik telde in mijn hoofd bij de kassa.ging op rustiger tijdstippen…) bus/trein… kies een plekje of manier van winkelen die voor jou veilig aanvoelt… zoek een persoon in je buurt die een rustige uitstraling op je heeft en waarvan jij denkt als het fout mocht gaan, die ga ik om hulp vragen // op een hoekjzitten zodat je er zo uitkan bij bv theater/film of waar dan ook

3. Deze moet eigenlijk op 1… ga naar mensendieck therapeut en leer echt goed adem te halen ook al lukt dat niet meteen.zet door, het is echt een wereld van verschil als je leert echt te ademen

4, rook vooral niet en drink zo min mogelijk alcohol, als je al heel gevoelig bent voor dat soort prikkels… net zoals te laat naar bed en maar doorgaan…

5. als je al medicatie slikt, wees dan ook bewust dat je bv, zoals ik, van oxazepam de dag erop of 2 dagen later een soort re-bound kan krijgen… en dat deze dingen tijdelijk werken…

6. veroordeel jezelf niet, wees lief voor je zelf en als je ongeveer weet of voelt van binnen hey ik heb dingen niet verwerkt… ga voorzichtig beginnen door een hulpverlener te zoeken waar jij je veilig en fijn bij voelt en start… kan een pak van je hart zijn.kan ook goede vriendin of wie dan ook zijn, schrijf van je af

7. zoek lotgenoten en bedenk ook dat deze maatschappij met alles wat we moeten het onmogelijk van ons eis, los van waar je echt niet omheen kan en wat moet in het leven… maar ga eens kijken wat anders kan… Eerder naar bed, per dag half uurtje lopen/fietsen, 10 min voor jezelf ook al hou je alle ballen in de lucht

Ik gun iedereen het vertrouwen om je lichaam te gaan leren kennen en via bv middel/.hulpverlener/oefeningen zich stukken beter te mogen gaan voelen

.-) Paniek Ervaringsdeskundige

Linda, 07-08-2013 16:33 #15
Ik heb al een behoorlijke tijd last van hyperventilatie. Sinds een half jaar paniekaanvallen. Heb hierdoor 3 x dit jaar zelfs 112 gebeld. Mijn paniekaanvallen komen door stress. Nu heb ik er ruim 4 weken geen last van gehad. Hiervoor slikte ik afentoe oxazepam. De laatste paar dagen ben ik redelijk laat gaan slapen. Dus het zou kunnen komen door vermoeidheid. En vandaag 2 koppen koffie gedronken. Wat ik tegen woordig amper drink omdat ik het gevoel heb er nog erger onrustig van te worden. Ik krijg last van een tintelend gevoel en een warmte die vanaf mn nek omhoog kruipt naar mn gezicht. Heb vandaag echt het gevoel dat mn lichaam niet met me mee wil werken.voel me moe… duizelig en moet veel plassen (dat zal vast wel komen door de spanningen van een aanval) en mn hart die voor mijn gevoel te snel en te hard aan het kloppen is. Waardoor iknog steeds het idee heb dat ik op her punt sta een hartaanval te kkrijgen. Hoe kan ik mezelf overtuigen dat dit niet gebeurd. Ik vind het een zwaar beangstigend gevoel. Ook al is het niet de eerste keer dat ik hier last van heb. Groetjes Linda

Stefanie, 23-07-2013 19:01 #14
Hallo allemaal,

Ik heb sinds 3 maanden paniekaanvallen. Ik heb er 4 weken geen last van gehad, maar ik heb nu wel weer last.
Ik loop hiervoor ook bij een psycholoog. Zij heeft me gezegd dat het belangrijk is dat je accepteert dat je dit eenmaal hebt. Je kunt er niet ve tegen doen. Laat het over je heen komen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, dat weet ik! En vooral tegen jezelf zeggen dat er niks kan gebeuren. Ik ben bang om te stikken, maar dit gebeurt niet al denk je dat.
Ik ben het aan het accepteren. En als ik een aanval voel opkomen, kan ik me er makkelijker doorheen slaan.

Al zijn die paniek en hyperventilatie aanvallen alles behalve fijn!
Groetjes

Peter, 22-07-2013 22:02 #13
Dag iedereen,
Ik sukkel nu al 5 jaar met angst/paniekaanvallen. Ik heb al niet overdreven, wss 100 dokters en specialisten geraadpleegd, en niemand kan mij maar verder helpen. Wat mij vooral zo zo ergert, is dat alle dokters die je meer of éénmaal bezocht hebt, je bekijken alsof je hek bent!
Ik SMEEK om hulp, en de ene dokter schudt het af als angstaanvallen, de andere chronische hyperventilatie, de andere da Costa syndroom enz enz. Ik ben alle kwaliteit in het leven kwijt! Ik kan niet meer alleen ver rijden met wagen, ik kan niet mee op reis met vliegtuig enz Ik heb al 3 psychologen and psychiaters geprobeerd, en niet 1 die echt serieus is. Het enige wat alle dokters kunnen, is je ontvangen en hun portemonnee vullen!
Zodra je uit hun praktijkzaal bent, ben je een niemandal opnieuw.
I want my life back! Ik dacht dat België een 1ste wereld natie was? De medische wereld hier vult alleen zijn zakken ten koste van mensen die wanhopig hulp zoeken en nodig hebben
Ik ben ten einde raad! En hoe langer ik geen antwoorden krijg, hoe erger het wordt!

Tanja, 01-07-2013 21:01 #12
Hallo iedereen.

Ik ben het ermee eens dat medicatie ook wel gewoon troep is. Maar laten we eerlijk zijn. Onze groenten en vlees is nu ook 1 grote gore bende.
Wat ik wil zeggen is dit: sta open voor een oplossing.
Sommigen vechten Jaren tegen paniekaanvallen lees is. Stress elke dag in en elke dag uit. Is dat fijn leven?
En wat denk je van stress zelf? Stress is zeer dodelijk, alleen dat zien we niet.

Kijk… ik zelf heb in 2008 paniekaanvallen gehad. Was jonge moeder met 2 baby''s! Nou paniekaanvallen wil je dan NIET hebben. na 6 maanden en 4 tot 6 paniekaanvallen op een dag ben ik medicatie gaan gebruiken. Dit gebruikte is 2 jaar en mocht toen stoppen. Ik was van 2010 tot nu was ik paniek en medicatie vrij! Nu helaas weer veel stress, nare gebeurtenissen etc. paniekaanvallen begonnen weer…
Ik pakte het gelijk aan! Kon ze goed remmen en onder controle houden, maar genieten van het leven zat er gewoon niet meer in, want ik ben graag buiten en sociaal en leuke dingen doen!
Dus ben ik weer terug aan de medicatie. ik slik een lichte vorm en enorm weinig, maar het helpt me om mezelf te blijven en geen paniekaanvallen te krijgen waardoor ik kan zeggen: Ja ik geniet van het leven!
Ik kan doen wat ik wil! Ik kan smorgens opstaan met een lach! en savonds lekker vroeg naar bed gaan en de nacht rustig doorslapen.

Ik zeg niet dat ik het aanraad, maar jeetje kom… jullie missen zoveel dagen maanden jaren van het leven! die krijg je niet meer terug!
Eet gezond, beweeg, mediteer, doe yoga en daarbij een kleine ondersteuning en je kan de wereld aan.
Ik slik citalopram ( heel goed voor angsten en fobieën) en slik maar 5 mg. dat is NIKS. en het helpt.
3 pillen citalopram staat gelijk aan 1 pil seroxat. kun je nagaan. en 1 pil is 20 mg.
Ik neem ze in druppelvorm. per mg dus.

Misschien iets om op te zoeken en over na te denken.
want laten we eerlijk zijn, zelfs de groenten schappen in de winkel zijn een pad van horror als je weet wat dat met je gezondheid doet…

Ik wens jullie allemaal heel veel sterkten.
En geniet van het leven… tijd gaat al zo snel!

A., 23-06-2013 23:34 #11
Hallo
Ik heb nu al zo'n 2 jaar last van paniekaanvallen maar als ik terug kijk is het al veel eerder begonnen alleen wist ik toen nog niet wat het was! Ik heb een vermoeden waardoor het bij mij ontstaan is. ik heb een vrij heftige tijd achter de rug waardoor ik ook in therapie ben gekomen helaas ben ik niet paniekaanval armer geworden en heb ik er regelmatig nog 1! Medicijnen wil ik niet slikken vind het allemaal troep! Ik kan nu vrij aardig er mee omgaan en weet hoe ik mezelf rustig kan krijgen maar ik hoop dat ik er ooit helemaal vanaf kan komen want het beperkt toch wel je leven en vaak word je niet begrepen! Gr a

Panicman, 17-03-2013 03:02 #10
Vooreerst vind ik dit een goed geschreven overzicht van mogelijke oorzaken van paniekaanvallen. Waarvoor dank.

Mijn paniekaanvallen komen meestal voor in volgende situaties:

1. Situaties waarbij ik de mogelijkheid zou hebben om "iets geks" te doen maar dan wel met fatale afloop. Bijvoorbeeld uit een skilift springen, met mijn auto op een autosnelweg of een lange brug plots een verkeerde beweging te doen, …

2. Het begeven in een onbekende stad of drukke omgeving waar ik het gevoel heb in een andere wereld ben terechtgekomen en er niet meer uit terugkan omwille van een soort desorientatie. Het onbekende geeft me ergens geen gevoel meer van richting…
Voorbeeld: mijn laatste reis was naar China. In Beijing was al bingo. De gebouwen, de drukte etc. overvielen me en had een enorme paniekaanval in de taxi…
Ik zou graag eens naar New York gaan maar de angst houdt me tegen. Eigenlijk reis ik normaal heel graag… maar sinds China ( 2008) durf ik nergens meer naar toe.

3. Op autosnelwegen gekend en zeker ongekend die mij het gevoel geven ergens te brengen waar het niet aangenaam is…

Sophie, 11-03-2013 01:45 #9
Hallo,
ik heb nu al een tijdje last van paniek aanvallen. Bij mij komen ze zomaar uit het niets, bijvoorbeeld als ik bijna lig te slapen of gewoon op school me werk aan het maken ben. Het is heel vervelend en ik wil het liefst naar buiten rennen om frisse lucht te halen, ik voel me lichaam tintelen, krijg het benauwd, duizelig en word erg onrustig. Ik ben me er sinds kort van bewust dat het paniek aanvallen zijn. Maar omdat ik het vaak 's avonds heb als ik in me bed lig komt er van slapen ook niet veel terecht en daardoor slaap ik vaak maar 6 uurtjes en ben ik de volgende dag erg moe. Ik weet dus wat het is en ik laat het ook over me heen komen maar soms word het zo hevig dat ik weg wil vluchten, ik kan mezelf soms niet er toe zetten het helemaal over me heen te laten komen. Er wordt gezegd dat een aanval vaak maar tot een half uur aanhoud. Ik heb soms wel is dat het anderhalf uur tot 2 uur aanhoud maar dan niet constant. Mijn vraag is of het wel normaal is bij een paniekaanval er een paar uur last van te hebben.

Groetjes

Thomas, 21-02-2013 00:46 #8
Hallo,

Persoonlijk dacht ik nooit aan paniekaanvallen. Ik weet ook nog steeds niet zeker of dit wel het geval is, maar als ik dit artikel zo lees denk ik wel steeds sterker dat ik het heb. Een paar jaar terug had ik een presentatie, die ik zeer slecht had voorbereid. Ik had, zoals altijd bij presenteren, een redelijk snelle hardslag. Tijdens het kijken naar de groep, kreeg ik ineens een ontzettend grote trilling door mijn nek. Hierdoor kon ik niet eens meer normaal opkijken. Na dit incident heb ik continue last ervan gehad. Bij elke situatie trilde ik. Ik kon niet eens normaal opkijken. Mijn hartslag bleef maar aanslaan. Ik had zelfs moeite met slikken, het leek of er een bal in vast zat, waardoor ik nog meer trilde. Ik voelde me vreselijk. Hier heb ik een jaar mee rondgelopen, totdat ik naar de psycholoog ging. Dit heeft niet veel geholpen, maar ik kreeg wel steeds meer zekerheden, ook omdat ik steeds meer met mensen omging in die tijd. Uiteindelijk had ik weer een presentatie, mijn grootste angst. Na maandenlang hier tegen op gekeken te hebben, is het me uiteindelijk gelukt. Ik heb alles goed ingestudeerd, waardoor ik sowieso al met zekerheid alles kon vertellen. Door deze zekerheidsbom, voelde ik me zoveel beter. Hierna is het dan ook bergopwaarts gegaan voor mij. Dit is 2 jaar geleden, maar nu heb ik soms nog steeds last hiervan. Niet meer in elke situatie als gewoon ergens iets kopen of opkijken zoals eerst, maar bij situaties als 1 op 1 gesprekken. En wat op dit moment mijn grootste angst is, is de kapper. Dit klinkt raar, maar omdat zij steeds bij mijn hoofd heel voorzichtig bezig is, krijg ik een verkramping in mijn nek, net als bij de onzekerheden. Mijn hart lijkt te ontploffen van de snelheid, waardoor ik me niet meer kan beheersen. Als ik geknipt word ben ik continue bezig met mijn hoofd stil te houden, en zorgen dat ik niet weer zo'n trilaanval krijg. Dit heb ik jammer genoeg al wel een paar keer gehad. Ik schaamde me vreselijk en voelde me echt rot, omdat het me doet terugdenken aan de de tijden toen ik dit nog erger had. Het ene moment voel ik me super en gaat alles lekker, het andere moment alsof ik een zenuwachtig onzeker trillend wrak ben. Binnenkort ga ik weer naar de kapper. Ik ben veel veranderd, in een positieve zin. Maar nog altijd probeer ik manieren te vinden om me weer volledig te voelen als vanouds. Nog altijd heb ik geen oplossing.

Sandra, 17-01-2013 15:45 #7
Ik heb ook al een tijd heel erg last van angst voor flauwvallen. Ben daar in sommige periodes meer bang voor dan in anderen. En soms durf ik ook niet goed dingen aan te gaan. En elke keer zit ik weer in mijn hoofd met flauwvallen. Voornamelijk ook als ik iets in mijn lichaam voel wat normaal is, maar ik kan daar van in paniek raken. Want denk ik als ik maar niet flauwval. Is ook nog maar 1 keer gebeurd, dat ik flauw viel, maar da is al 9 jaar geleden. Alles wat ik voel koppel ik aan flauwvallen.

Ikke, 06-01-2013 12:10 #6
Hallo,

Eindelijk ga ik ook eens neerpennen wat mij nu al een half jaar bezighoudt, om nog meer te zeggen, het overheerst mijn leven!
In juni werd ik plosteling zeer angstig na een carwash beurt. Ik wou er uit maar stond al in de band waardoor er geen vluchten meer aan was.Ik had dit nooit eerder omdat er telkens een passagier naast mij zat, die dag helaas niet…
Een paar weken later begon ik enorm rare gedachten te krijgen, wie ben ik, wat wil ikin mijn leven, wat gebeurt er allemaal in de wereld, worden mensen allemaal beesten? Schrik om mijn zelfcontrole te verliezen, schrik om anderen iets aan te doen, schrik om domme dingen te doen. Ik WIL dat niet doen, maar had schrik dit ooit te doen!
Ik sluit me op, wil niet meer onder de mensen komen, wil geen gelukkige mensen zien, maar kan anderzijds ook moeilijk alleen zijn, wordt nerveus van mensen, vooral bij nieuwe mensen, meestal vrouwen.
Ik heb wel een heel decennia lang een slechte relatie, waarbij ik continu afgebroken word. Ik ben volgens hem te dik, te dom, heb geen gevoel vor humor, ben niet sportief…
ik heb een heel laag zelfbeeld, voel mij alleen nog goed op mijn werk, in de rusthuissector anderen helpen!
De homeopaat zegt dat ik te weinig zelfvertrouwen heb en dat mijn relatie grotendeels an de basis ligt van al mijn problemen, nervositeit, angsten, onzekerheden over het leven.
Herkent iemand zich hierin? Ik hoop dat ik niet de enige ben, ik denk dat vaak, maar ik wil terug de gelukkige vrouw zijn van vroeger, zonder kopzorgen of toch in mindere mate… Ik verlang naar rust, geluk, mij goed voelen bij iemand en iemand die mij begrijpt en aanvaardt zoals ik ben. Ben nochtans niet zo dik, 65 kg, 1, 72m groot, A1 diploma, maar toch continu afgebroken worden! Is dit de reden waarom ik mij onveilig en nerveus voel bij ander mensen?

Bedankt alvast voor uw reacties!
Ikke xxx

Anoniem, 03-01-2013 15:12 #5
Dag allemaal,
Om maar bij het begin te beginnen, Ik heb sinds een maand of twee last van paniekaanvallen. Ze komen gans onverwachts, ineens voel ik iets vreemds opkomen en raak ik totaal in paniek. Ik denk dat ik elke moment dood kan neervallen, me hart ermee stopt enz. Ik heb nooit lange nachten gemaakt en heb het gevoel dat dat me nu 'nekt'. Ik heb de laatste tijd last van van alles en nog wat, de ene keer hevige hoofdpijn en benauwdheid en de andere keer een raar gevoel op de borst/ bij hart en hartbonzen/kloppingen, ook kan ik mee heel slecht concentreren en ben ik ontzettend moe na minimale lichaamsbeweging. Uiteindelijk resulteren deze dingen altijd in angst en raak ik weer in paniek. Ik wil de laatste tijd eigenlijk maar een ding en dat is in bed liggen, het probleem is alleen dat als ik in bed lig, nog meer tot mezelf kom en het nog erger wordt, dat is ook de reden dat ik niet in slaap kan komen iedere avond.
Ik ben nog heel jong en geloof niet dat dit normaal is. Weet iemand wat dit kan zijn? Hyperventilatie? Paniekstoornis? Zelf denk ik aan veel ergere dingen, zoals een hartinfarct of andere gevaarlijke dingen.

Kimberly, 18-12-2012 14:05 #4
Ik voel me dagelijks heel slecht. ik heb altijd het gevoel dat ik een hersenbloedig zal krijgen en begin helemaal te trillen en voel me gelijk weggaan van op de wereld, ik begin mensen op de achtergrond te horen waarbij ik niet besef dat ze tegen mij praten ik voel me er echter niet goed bij kan me iemand raad geven? Reactie infoteur, 19-12-2012
Hi Kimberly, dit lijkt op een neiging naar flauwvallen. Misschien heb je een chronisch lage bloeddruk. Overleg met je huisarts. Groetjes, A.

Meisje, 06-11-2012 09:00 #3
Hallo,
Ik heb hier last van sinds de vakantie, daar was ik heel erg ziek uit de cocktailbar gekomen, althans ik dacht dat ik heel erg ziek werd, ik heb 2 uur bij de wc gewacht omdat ik het gevoel had dat ik moest overgeven maar er kwam niks. Toen heb ik een paar dagen op bed gelegen in het appartement. Toen ik dacht dat het wel weer ging zijn we op de boulevard wat gaan eten, maar zodra we gingen zitten aan het tafeltje voelde ik me verschrikkelijk paniekerig, misselijk en mijn nek voelde heel erg warm aan. Ook na de vakantie bij feestjes als ik wat dronk en als ik 1 glas wijn op had en me ging bedenken dat ik niet te veel moest drinken kreeg ik het al benauwd en kreeg ik het gevoel wat je had als je te dronken bent. Maar dat kan het niet geweest zijn, bij zowel de cocktailbar als op de feestjes had ik maar 2-3 glazen op. Ik dacht eerst een tijd dus ook dat het iets met alcohol te maken had. Sinds ik deze paniekaanvallen ook op school heb denk ik dat het niet met alcohol te maken heeft. Vooral als ik bang ben om ziek te worden, misselijk te worden of iets dergelijks word ik heel paniekerig, ik hoor even niets meer, ik word zeer misselijk, mijn hart begint te kloppen in mijn keel en dat gaat zeer snel, ik begin te trillen en meer. Nu staat er in dit artikel wel de meest nuttige informatie die ik tot nu toe gevonden heb, maar er staat dat het vals alarm is maar hartkloppingen lijken mij nou niet bepaald oke? Dat is toch vrij slecht als je hartkloppingen krijgt? Ik zou heel graag hier van af willen komen en heb op meerdere sites gelezen dat je het over je heen moet laten komen, maar als ik in de klas zit en ik krijg zo'n aanval heb ik het gevoel dat ik moet overgeven en dat wil ik niet in de klas. Zijn er verder nog manieren om dit probleem op te lossen?

Ik krijg niet dagelijks dit soort aanvallen, misschien 1 keer per week.
Ik ben 16 jaar.
Groetjes Reactie infoteur, 07-11-2012
Hi Meisje, hartkloppingen als gevolg van een paniekaanval zijn onschuldig. Het probleem is begonnen bij de alcoholconsumpties, dus kun je daar het best nu eerst mee stoppen om te zien hoe het dan gaat. Paniekaanvallen hebben de neiging zich uit te breiden, vandaar dat je het ook op school hebt. Het beste is om rustig te blijven ademen (de buik moet echt op en neer gaan), waarna de verschijnselen al gauw zullen afnemen. Blijft het problematisch, bespreek het dan eens met je huisarts. Groetjes, A.

Mark, 03-10-2012 15:27 #2
Hallo veel van de verschijnselen heb ik ook last van. Wil vaak alleen maar thuis zijn of in vertrouwde omgeving heb het vaak als ik alleen ben en dan gaat mijn hart tekeer en heb dan idd het gevoel om uit de tijd te gaan zo, voelt het dan dus. Raak dan in paniek, heb dit 6 jaar eerder ook gehad maar toen ging het vanzelf weer weg. Weet het niet eens meer. Heb er nu alweer 7 maanden last van en medicijnen wil ik er niet voor. Ik hoop dat ik er wat aan heb, aan dit artikel, maar als ik alleen ben durf ik de symptomen niet gewoon te laten komen, want dan denk ik ik moet naar huis. Straks lig ik hier en vindt niemand me en denk er eigenlijk elke dag wel weer aan, dus eigenlijk angst voor angst. Heel irritant dit. Als ik sport heb ik er geen last van en voel ik me geweldig. Als ik op stap ga wel weer. Ik zou er graag vanaf komen miss moet ik eens wat meer slapen, want dat zit wat aan de lage kant, 6 uurtjes per dag miss dat daarom verderop de dag mijn hoofd zo zwaar aanvoelt. En hoe kan ik het beste de ademhaling correct uitvoeren? Alvast bedankt, was wel blij dit te lezen. Dacht dat ik gek aan het worden was of al was. Groeten Mark Reactie infoteur, 04-10-2012
Hi Mark, tot je dienst. De ademhaling correct uitvoeren is een kwestie van direct ingrijpen als je verontrustende symptomen krijgt. Dit betekent onmiddellijk overgaan op een zogeheten 'buikademhaling'. Zorg er voor dat je buik uitzet bij elke uitademing en probeer slechts langzaam in te ademen. Het helpt hierbij om ook 'hoorbaar' door te ademen, dus de f-klank terwijl je uitademt. Als het goed is moeten de verschijnselen snel verbeteren, zodat de paniek wordt weggenomen. Ademhalingstherapie of fysiotherapie gericht op ademen is hierbij niet nodig. In de eerste plaats staat het hele internet al vol met adviezen, in de tweede plaats is een te sterke focus op de ademhaling ook weer verkeerd omdat ademhalen een proces is waar je vooral juist NIET bij na moet denken. Succes, A.

Anoniempje, 13-09-2012 15:10 #1
Hallo,
ik heb een vraag, ik ben mij er al van bewust dat ik ook mede door mijn verleden wat angstig ben voor mensen ik heb ook een heel laag zelfbeeld daardoor gekregen en nu probeer wel over mijn angsten heen te komen door gewoon toch contact te zoeken met mensen maar ik vraag mij altijd af of ze geen andere dingen over mij denken dan dat ze zeggen dus ook aardig doen tegen mij maar achteraf daar niks van menen en als ik weg ben mij zwart maken daardoor voel ik mij altijd heel erg gestrest in contact met mensen, en dat probeer ik dan wel onder controle te houden! maar dan slaat het in me lijf ik verstijf helemaal en dan gaat mijn nek achter en mijn hoofd trillen schudden dat is heel erg vervelend en mensen kunnen dat ook zien denk ik, en dan gaan ze daar ook weer over na denken van wat is er voor raars met haar aan de hand! en ik snap het zelf ook niet echt van wat kan het zijn?… kan het een paniek aanval zijn? ik voel me ook altijd heel licht in me hoofd en ben heel snel moe en uitgeput en dan ga ik me nog lichter en zweveriger voelen!

kan het zijn dat waar ik last van heb paniekaanvallen zijn dat is eigenlijk mijn vraag?!

alvast bedankt voor evt reacties op mijn vraag

Groetjes Anoniempje, Reactie infoteur, 14-09-2012
Hi Anoniempje, in het artikel staan symptomen en oorzaken van paniekaanvallen beschreven. Wat jij beschrijft kan een variant zijn, maar een echt overtuigende gelijkenis met een paniekaanval is er niet. Dat is niet omdat ik je klachten maar miniem zou vinden, maar omdat je vraagt of je een paniekaanval hebt gehad. Iemand die lijdt aan paniekaanvallen weet dat zelf maar al te goed. Als je zoals je zegt snel moe en uitgeput bent en vaak licht in je hoofd, dan raad ik je aan om per dag zeker acht tot tien uur slaap te pakken. Veel angstklachten ontstaan omdat iemand niet goed uitgerust is. Je bent dan kwetsbaarder dan anders om een aanval van paniek te krijgen. Groetjes, A.

Infoteur: Astrid-d-g
Laatste update: 24-11-2015
Gepubliceerd: 17-11-2011
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Aandoeningen
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 31
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!