Mijn ervaring met ADHD

In november 2007 heb ik de diagnose ADHD gekregen. ADHD van het gecombineerde type welteverstaan. In dit artikel wil mijn ervaringen met ADHD vertellen en ruimte bieden om ADHD ervaringen te delen. Dus heb jij ervaring met ADHD? Deel deze onderaan dit artikel.
Hoewel er veel geschreven is over de kenmerken van ADHD, zijn er slechts weinig ervaringen met ADHD door mensen die zelf ADHD hebben te vinden. De meeste boeken en artikelen worden namelijk geschreven door wetenschappers zonder persoonlijke ADHD ervaringen. In dit artikel wil ik daarom mijn ervaringen met ADHD delen.

Wat is ADHD?

ADHD is een afkorting van de Engelse term Attention Deficit Hyperactivity Disorder. ADHD is de meest voorkomende psychische aandoening bij kinderen. ADHD komt voor in drie verschillende typen: het gecombineerde type, het voornamelijk onoplettende type (dit wordt ook wel ADD genoemd) en het voornamelijk hyperactief/impulse type.

Symptomen
Volgens de DSMIV (handleiding om diagnosen te stellen) heeft iemand ADHD als hij of zij zes of meer van de volgende symptomen (meeste dagen van de week) heeft:

Onvoldoende aandacht voor details of achteloos fouten maken
Moeite om de aandacht bij taken of spel te houden
Niet lijken te luisteren
Aanwijzingen niet opvolgen of opdrachten niet kunnen afmaken
Moeite met organiseren van taken
Vermijden of afkeer hebben van taken die langdurige geestelijke inspanning vragen
Dingen kwijt raken die nodig zijn voor taken
Gemakkelijk afgeleid worden
Vergeetachtig bij dagelijkse bezigheden
Onrustig bewegen met handen en voeten of draaien op de stoel
Opstaan als zitten blijven verwacht wordt
Rondrennen of overal opklimmen als dit ongepast is
Moeilijk rustig kunnen spelen of ontspannende activiteiten uitvoeren
In de weer zijn of maar doordraven
Aan een stuk door praten

Feiten en fabels

Mensen met ADHD zijn niet lui
ADHD kan ook bij volwassenen voorkomen
ADHD ontstaat niet door een verkeerde opvoeding
ADHD komt niet door te weinig buitenspelen en/of lichaamsbeweging
ADHD komt ook bij vrouwen voor
Je hoeft niet aan de buitenkant meteen te zien dat iemand ADHD heeft
ADHD-ers hebben geen gebrek aan karakter
ADHD-ers zijn geen aanstellers

Mijn ervaring met ADHD

Ik heb mijn hele leven lopen klooien met problemen waar ik me maar geen raad mee wist. Begin september 2007 kwam dit tot een dieptepunt (of hoogtepunt, wat je het ook wilt noemen ): ik begon met een universitaire studie die mentaal veel van me vroeg, en daardoor liep op andere gebieden nog erger in de problemen. Ik herkende mezelf heel erg in beschrijvingen van ADD (ik volg de opleiding Psychologie en ik heb hiervoor 2 jaar Sociaal Pedagogische Hulpverlening gedaan) en heb bij de huisarts doorgezeurd om een verwijsbrief naar een pscyholoog. In november 2007 heb ik een intakegesprek gehad en diagnose was dus ADHD (gecombineerde type), dysthyme stoornis en major depressie.

Na 6 weken depressie behandelen met een antidepressivum ben ik hiernaast Concerta gaan slikken, een methylfenidaat. Zie voor mijn ervaringen hiermee mijn artikel Mijn ervaring met Concerta (methylfenidaat)

Mijn ervaringen met ADHD in de praktijk

School
Hoewel ik mij vrij gemakkelijk door het Gymnasium heen heb weten te werken en dus ook met een diploma op zak van de middelbare school vertrokken ben, zijn er toch een aantal ADHD-gerelateerde problemen waar ik tegenaan loop. Zo kan ik absoluut niet in een te stille ruimte zonder prikkels werken, dan ga ik ze zelf zoeken (een huiselijke omgeving werkt het beste voor me, af en toe de kat een aai geven, kopje thee maken etc.). Ik ga niet naar hoorcolleges, want daar pik ik vrij weinig op. Meestal wordt de tekst uit het boek alleen herhaald en verder niks, dus dat verveelt me, dan zit ik liever thuis. Bovendien leer ik niet bijster veel van gesproken stof. Bovendien zijn de hoorcolleges altijd vrij rommelig met allerlei mensen die halverwege binnen komen lopen, gekraak van boterhamzakjes, geklets achter me etcetera. Dus eigenlijk zit ik 95% van de tijd om me heen te kijken en gaat alles wat de docent vertelt langs me heen. Ik heb een soort wekkertje op mijn computer, die begint na een halfuur studeren een zelfgekozen muziekje af te spelen. Dan een kwartier pauze en dan weer een halfuur studeren. Ik heb dus een kortere concentratiespanne dan een gemiddeld persoon. Ik maak een planning voor welk hoofdstuk ik voor welk tentamen wanneer ga leren. Helaas word ik 9 van de 10 keer ziek of is er iets anders dat mijn planning in de war schopt.
Desondanks ben ik dit schooljaar officieel over. Ik heb nog 2 herkansingen, maar over ben ik sowieso!

Mijn ervaring met ADHD: Vermoeidheid
Als ik de kans krijg (geen verplichtingen/als vriendlief niet thuis is om me uit bed te schoppen) blijft ik gerust tot 13:00 liggen op zijn vroegst... En dat terwijl ik over het algemeen om 23:00 in bed lig. Mijn streven is om om 10:00 op te staan. Dat is 11 uur slaap, dat zou meer dan genoeg moeten zijn, maar dat is het niet helaas. En als ik dan uit bed ben, ben ik alsnog tot weinig in staat door die vermoeidheid. En ik doe toch echt vrijwel niets op een dag. Volgens de psychiater zou het kunnen zijn dat ik onbewust enorm druk in mijn hoofd ben (naast wat ik zelf bewust al merk). Lichamelijk is er bij mij trouwens ook niets te vinden. Al tig bloedonderzoeken gehad die steeds wezen op perfecte lichaamswaarden.

Mijn ervaring met ADHD: hyperfocus
"Ik heb nu bijvoorbeeld een website ontdekt waar je zelfgeschreven artikelen kunt plaatsen en geld mee kunt verdienen. Dus ik ben al vanaf 11:00 artikelen aan het schrijven."
Bovenstaande is een quote van mij op een forum van zo'n 2.5 maand geleden. Een hyperfocus is eigenlijk een soort intense en onverstoorbare concentratie op een bepaalde activiteit. Ik heb moeite met starten en stoppen. Bij mij kan ook werkelijk vanalles doelwit van mn hyperfocus zijn. Soms is het mn studie (helaas iets te weinig ), meestal is het iets onzinnigs als een project/idee waar ik helemaal enthousiast over geworden ben. Ik heb het idee dat die hyperfocus bij mij soms aangaat als ik ergens al weken tegenop zit te hikken en het dan ineens ga aanpakken. Bijvoorbeeld het huis dweilen. Als ik daarmee begin dan ga ik niet alleen dweilen, nee, ook meteen de ramen zemen, complete badkamer make-over geven, keukenkastjes soppen etc.

Mijn ervaring met ADHD: relatie
Ik heb inmiddels ruim 4 jaar een relatie met een superlieve en begripvolle vriend. We wonen op dit moment 2.5 jaar samen en zijn erg gelukkig samen. Voor een ADHD-er is dit best uitzonderlijk, opzich, haha! Veel ADHD-ers raken snel uitgekeken op een partner en houden geen lange en stabiele relaties vol. Ik denk dat de kracht van onze relatie in het elkaar aanvullen en de uitdaging is. We zijn beide sterke persoonlijkheden wat af en toe botst, maar dat maakt de relatie alleen maar intenser en dieper. Een belangrijk 'smeermiddel' is humor bij ons, en begrip. We gaan samen naar de coach/psychiater en proberen zo samen onze weg te vinden. Dat gaat met ups en downs, maar er zit wel een stijgende lijn in gelukkig.

Mijn ervaring met ADHD: financiën
Mijn financiële situatie was tot voor kort een gigantische puinhoop. Ik kocht van alles wanneer ik wilde, zonder na te gaan of ik me de aankoop wel kon veroorloven. Dat zou ik later wel zien. Ik ben gelukkig nooit in de problemen gekomen dankzij sturing van mijn vriend, maar ik heb inmiddels wel een stuk of 6 financiële systemen en hulpmiddelen versleten. Van een schoenendoos met vakjes voor elk type uitgave (eten voor de kat, schoolboeken, kleding, huur et cetera) tot een aparte agenda waarin ik elke uitgave opschreef. Niets werkte! Inmiddels heb ik 3 aparte spaarrekeningen en een gewone rekening waarop ik elke maand zorgvuldig mijn inkomsten over verdeel op de juiste plek, en dit werkt vooralsnog goed. Ik weet dat voor de meeste mensen één rekening het meest praktisch is, maar bij mij dan weer net niet helaas..

Mijn ervaring met ADHD: werk
Ik heb nooit gewerkt. Tenminste, nooit langer dan een halfjaar. Ik heb er nogal problemen mee dat ik heel enthousiast en impulsief aan een baantje begin, en me dan de eerste tijd helemaal kapot werk omdat ik het zo leuk vind. Maar dan, na een paar weken, is de nieuwigheid er af en biedt het niet genoeg prikkels meer. Hierdoor ben ik én bijna overwerkt geworden én raak ik in een depressie wanneer het werk me geen uitdaging meer biedt.

Mijn ervaring met ADHD: huishouden
Ik ben een regelrechte ramp in het huishouden. Mijn vriend en ik hebben diverse huishoudsystemen ontwikkeld en uitgeprobeerd, maar geen enkele werkt afdoende. Ik lijk wel te 'vergeten' dat ik moet stofzuigen, omdat ik op het moment dat ik moet stofzuigen ik het belangrijker vindt dat de kattenbak verschoond wordt. Om vervolgens het stofzuigen inderdaad te vergeten...

Mijn ervaring met ADHD: sensatie-zoeken
Ik ben geen echte sensatie-zoeker in die zin dat ik niet te hard rijdt in de auto (ik heb dan ook geen rijbewijs), geen delinquente activiteiten bega en geen excessief gebruiker van drank of drugs ben. Wel ben ik geneigd om mijn prikkel- en spanningsbehoefte te voeden door dingen altijd op het laatste moment te doen. Dit creëert adrenaline, waar ik vreemd genoeg juist rustig van wordt. Nadeel is echter dat ik ook veelvuldig te laat op afspraken kom...

Mijn ervaring met ADHD: chaos
Ik ben geen professor, maar ik gedraag me precies als een professor. Ik vergeet van alles, gelukkig zit mijn hoofd vast, anders zou ik zelfs deze regelmatig vergeten. Ik ben altijd spullen kwijt, vergeet afspraken, sta soms met mijn tandenborstel in mijn hand op het dakterras (me afvragende hoe dit tandenborstel toch in mijn hand komt...) en presteer het zelfs om de schoenen van mijn vriend bij de tramhalte te laten staan na een bezoekje aan het ziekenhuis voor zijn verrekte enkel...

Mijn ervaring met ADHD: communicatie
Een gesprek met mij voeren kan best lastig zijn. Niet per se omdat ik snel praat (al kan ik ook best ratelen...) maar omdat ik van de hak op de tak spring. Mijn gedachten lijken altijd 5 stappen voor te lopen op het huidige gespreksonderwerp, wat ik er soms uitfloep. Daarnaast ben ik ook vrij direct en af en toe te eerlijk. Nuja, niet te eerlijk, maar niet subtiel genoeg.

Mijn ervaring met ADHD: hyperactiviteit
Opzich kan je aan mij niet direct zien dat ik ADHD heb. Ik heb wel de neiging om veel met mijn handen en voeten te tikken of trillen, maar ik kan wel rustig op mijn stoel zitten en op mijn beurt wachten.
In mijn hoofd is er echter een veel grote hyperactiviteit. Mijn hersenen lijken nooit stil te staan en alsmaar door te draven. Ik denk meestal niet na over één ding tegelijk, maar over het algemeen over een stuk of 8 ongerelateerde onderwerpen tegelijkertijd. Ik lijk alle prikkels in mijn omgeving op te nemen, niets wordt gefilterd lijkt het wel. Ik heb daarom ook moeite om mijn aandacht op één ding te richten, tenzij dit iets is waar ik mijn hyperfocus bij aan heb. Zelfs in mijn slaap ben ik onrustig en droom ik ontzettend levendig, waardoor ik moe wakker wordt.

Slotopmerking

Ik begrijp dat bovenstaande ervaringen met ADHD en beschrijvingen voor velen een punt van herkenning zullen opleveren. Toch denk ik dat, ondanks dat meerderen zich hier (deels) in zullen herkennen, het niet altijd de lading van de beperking die het voor mij oplevert dekt. Ik vind het lastig om precies aan te geven waar ik tegen aan loop, omdat ik dus nogal warrig en chaotisch ben, en zal proberen dit artikel up te daten wanneer nodig. Vragen staat altijd vrij, evenals het delen van ervaringen met ADHD of tips. Ook partners van mensen van ADHD-ers worden van harte uitgenodigd hun ADHD ervaringen vanuit het oogpunt van de partner te vertellen.

Lees verder

© 2008 - 2026 Melod, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming is vermenigvuldiging verboden. Vanaf 2021 is InfoNu gestopt met het publiceren van nieuwe artikelen. Het bestaande artikelbestand blijft beschikbaar, maar wordt niet meer geactualiseerd.

Reacties

Anne, 27-03-2010
Heyhey,

Wat een bekend verhaal zeg! Ik ben ook psychologie student en heb zeer veel van de zelfde symptonen. Wat voor mij stiekem een beetje een opluchting is, is om te lezen dat jij ook last hebt van die vermoeidheid, en dat relateert aan je ADHD. Nu je het zo zegt is het eigenlijk ontzettend logisch. Je bent constant in gevecht met jezelf en constant druk in je hoofd. Daar raak je dood op van.

Ik heb ook je verhaal over concerta gelezen (na jaren twijfelen over het wel of niet slikken van medicatie ben ik sinds gisteren gestart met concerta) en vroeg me af of je problemen met de concerta niet komen uit de combinatie met anti-depressiva. In de bijsluiter die ik heb wordt namelijk heel duidelijk gezegd dat je geen concerta in combinatie met antidepressiva moet slikken…

De chaos, de financien en het trillen met je been of voet… Zo bekend. Al moet ik zeggen dat een van de eerste effecten van de concerta die ik merk, het ontbreken van dat trillen is… En dat is heerlijk rustig, ook voor mezelf.

Fijn om dit verhaal eens van een vrouw van mijn leeftijd te lezen, in plaats van jongetjes van 10 zoals je ze overal tegenkomt!

GroetjesReactie infoteur, 28-03-2010
Hoi Anne,
ADHD komt ook genoeg bij volwassenen voor maar wordt helaas niet altijd als zodanig herkend waardoor velen met een dipje of burnout naar huis gestuurd worden. Best frustrerend!
In mijn bijsluiters stond niets over een eventuele interactie tussen Concerta en antidepressivum, maar ik zal het eens navragen.
Groetjes Kim

Daisybeetje, 13-05-2009
Ik weet nu eigenlijk nog niet wat mijn reactie naar jou is omdat (en dat herken je vast) ik niet precies een vinger kan leggen op wat ik je nou precies wil vragen… Warboel! Hmm? rare zin maar heel logische in mijn hoofd. Vond het iig erg leuk en af en toe lachen om sommige stukjes te lezen. heeel herkenbaar. Ik heb ook adhd en borderline. mijn vraag (die ik nu toch uit mn wildebras heb weten te halen) is. Hoe los je dat nou op van baan naar baan. Uitgeken op je vriend. En wat zeg je bij je eerst volgende solicitatie? Niets afmaken. Kijk maar of je er wat meekan. Vond het iig erg leuk om dit van jou te lezen! heel duidelijk!Reactie infoteur, 13-05-2009
Hai DaisyBeetje,

ook al ben ik snel uitgekeken op dingen, op mijn vriendje gek genoeg dan weer niet. Ik denk dat dat komt omdat we heel erg gewaagd zijn aan elkaar, waardoor het niet saai wordt.
Wat baantjes betreft: tot nu toe, als mensen me vroegen waarom ik iets niet afgemaakt heb, gaf ik steeds aan dat ik een brede interesse heb en mezelf breed wil ontwikkelen, waardoor ik veel verschillende baantjes gehad heb. En dat ik daardoor nu wel precies weet wat ik wel en niet wil. En dat is voor een groot deel nog waar ook. Over mijn toekomstige eerste \"echte baan\" hoop ik dat deze mij genoeg uitdaging weet te bieden of dat ik deze zelf met uitdagingen kan vullen. Maar daar kan ik praktisch nog niets over zeggen omdat dat nog een paar jaar duurt eer ik afgestudeerd ben ;)

Sandra, 09-02-2009
Hoi,

Eindelijk de kogel door de kerk. Aan de ene kant opluchting, aan de andere kant \"het is wel erg blijvend\" en welke kant gaan we nu op. Mijn zoon heeft de stempel \"asperger\", wat gezien zijn vader ook goed mogelijk heeft. Nu blijk ik adhd te hebben en zal het me ook niet verbazen, gezien de gelijkenis tussen hem en mij dat hij dat ook (erbij) heeft. Ik heb aan de ene kant nu zin in het leven omdat ik nu weet waar ik aan moet werken, aan de andere kant maakt het me ook enorm angstig. Het blijft altijd een uitdaging. Qua type lijk ik op jou, afgaande op wat je verteld. Je zegt je doet de studie psychologie, is er nu iets veranderd nu je weet dat je ADHD hebt en medicatie slikt? Zelf ben ik er van overtuigt dat je een goede psycholoog kunt zijn, juist gezien je ervaringen. Is het \"hak op de tak\" nu beter nu je medicatie hebt?Reactie infoteur, 10-02-2009
Hoi Sandra,

die gevoelens die je beschrijft herken ik ook, de angst én tegelijkertijd opluchting. Inmiddels zijn beide gevoelens weggeëbd en hebben plaats gemaakt voor acceptatie. Ik weet nu wat mijn zwakkere kanten zijn, en hoe ik die het beste om kan toveren naar sterkere punten.
Medicatie is helaas nooit echt aangeslagen bij mij, voor het volledige verhaal zie http://mijn-kijk-op.infonu.nl/mens-en-gezondheid/17066-mijn-ervaring-met-concerta-methylfenidaat.html

Ik moet wel zeggen dat mijn klachten allemaal een stuk milder geworden zijn. Deels door acceptatie (ik focus er veel minder op) en deels door trucjes die je leert toepassen. Zo laat ik mijn verslagen voor school doorlezen door mijn vriend, zodat hij de slordige foutjes er uit kan halen waar ik steeds overheen lees :)

Ik denk ook dat ik best een voordeel kan hebben aan het feit dat ik ook als cliënt in de psychologie wereld rondloop/liep. Je hebt inderdaad meer inzicht in wat een ander doormaakt.

Groetjes MeloD/Kim

Pieter, 04-11-2008
Hey hey, veel dingen klinken me bekend. Ben sindskort ook gediagnotiseerd, slik ook pas paar dagen pillen. Ben zelf het voornamelijke onoplettende type. Eigenlijk vreemd dat ze me nooit eerder hadden gediagnotiseerd, want in groep 2 wilde ze naar de lompschool sturen en dachten ze dat ik autistisch was vanwege dat ik nergens aandacht voor had en heel erg kalm was, maar voor een autist maak ik teveel oogcontact en sprak ik niet monotoom. Wel gaven ze als advies aan de leraar dat ze me veel structuur moesten geven. Ik moet erg wennen aan wanneer de Concerta uitwerkt, omdat ik daarna compleet van de wereld ben en extreem rustig ben net zo erg als vroeger op de basisschool. Bijwerkingen gelukkig nog weinig: duizeligheid en hoofdpijn en één enkele depressieve bui.

Voor de rest hyperfocus ik overal op maar vind het dan moeilijk om met mensen samen te werken gezien je je afsluit van ze. Dit zorgt voor sociale spanning bij mij en vermindert mijn hyperfocusmogelijkheden. En ben ook een sensatiezoeker. Ik heb buien gehad waar ik 2 uur lang mij volledig aan het racen was op mijn fiets met een gemiddelde hartslag van 190 en alle lichten negeren. Vaak waren al mijn aders zichtbaar en leek ik wel of ik steroïde gebruikte. Vanwege die intensieve buien moest ik ook altijd extreem veel eten en zweten.

Maar ik zie ook voordelen. Ik ben de enige die 2 spelers kan bedienen bij Wii Tennis of 2 teksten tegelijkertijd kan schrijven.Reactie infoteur, 04-11-2008
Hoi Pieter,

bij mij was er vroeger ook niet echt veel aan de hand eigenlijk. En ADHD en autisme overlapt in veel opzichten hè :)
Ik zie ook zeker voordelen aan de ADHD, onder andere de hyperfocus: 2 uur leren op de dag van je tentamen en het dan alsnog halen :P
Succes met je medicatie!

Arno, 22-08-2008
Hoi, ook bij mij sla je de spijker op zijn kop. Ben zelf dertig jaar en bij is er op mijn veertiende het stempel adhd geplakt. Heb mij daar eerst een hele tijd tegen verzet aangezien ik ook nog puber was maar langzamerhand heb ik het geaccepteerd. Heb er ook een tijdje medicijnen voor moeten slikken maar heb dat eigenlijk geweigerd door ze niet in te nemen of ze weer uit te spugen.
Nu probeer ik de laatste tijd voor mezelf te analyseren waar ik het meest last van heb om hier een oplossing voor te vinden en bij mij is dit ook nog een chronisch gebrek aan zelfdiscipline. Ik weet hoe belangrijk structuur is maar krijg het op de een of andere manier niet voor elkaar. Daardoor wordt het allemaal erg lastig op mijn werk en in prive opzicht.
Mijn omgeving raadt mij aan om medicijnen hiervoor in te nemen maar hier ben ik nogal huiverig voor omdat ik bang ben dat ik dan niet meer mijzelf ben hoewel dat niet echt ergens op gebaseerd is. vraag me af of anderen die wel medicijnen slikken hier baat bij hebben. In ieder geval vond ik het goed om te lezen dat ook anderen van mijn leeftijd adhd hebben en er blijkbaar heel goed mee omgaan. Groetjes ArnoReactie infoteur, 02-09-2008
Hoi Arno,

goed dat je zo bezig bent met jezelf analyseren, ik denk dat dat een hele berg scheelt! Medicatie is immers \"slechts\" symptoombestrijding, beter kan je dan kijken wat je gedrag en gevoel precies veroorzaakt en beïnvloed :)

Wilco, 23-06-2008
Hoi, heel herkenbaar verhaal dit! Ben zelf 30 jaar en loop al heel mijn leven met soortgelijke klachten, is nooit een officiele diagnose gesteld, ik blijk niet in een hokje te passen helaas. Om te \'proberen\' zit ik nu sinds 1 week aan Concerta 18mg. Heb dit weekend veel last gehad v/d bijwerkingen, hopelijk wordt het minder en heb ik wat aan het medicijn. Ik vond je verhaal leuk om te lezen (ik kon mijn concentratie er op houden dus dat is een goed teken!)Reactie infoteur, 23-06-2008
Het eerste weekend was mij ook het ergste, tot afgelopen weekend. Het eerste weekend voelde ik me alsof ik teveel van oppeppende drugs gesnoept had, dat is gelukkig wel over gegaan toen…
Hopelijk heb je veel baat bij de Concerta!

Groetjes MeloD

Nadine, 20-06-2008
Heey! Ik heb zon beetje dezelfde achtergrond als jij. Ik heb ook onlangs de diagnose adhd het gecombineerde type gekregen. Ik zou graag met je in contact willen komen!
Ik hoop iets van je te horen! ik zal deze site nog wel checken komende tijd om te kijken of je nog een reactie onder dit bericht hebt geplaatst! Groetjes NadineReactie infoteur, 20-06-2008
Ik zal je een mailtje terug sturen ;)
Groetjes Kim