De bosaardbei: geneeskrachtige kruipplant

Het felgele hartje tussen de witte bloemblaadjes lonkte naar iedere wandelaar en het was alsof het zei: kijk mij hier staan! De zon scheen op de bloem van de bosaardbei en zag dat het plantje ijdel was en bewonderd wou worden. Terechtgesteld door de zon boog het tot diep bij de grond. Het plantje schaamde zich voor zijn ijdelheid en haar vruchtjes bogen naar beneden, dichtbij de grond en werden rood van schaamte. Dieper zakte het vruchtje, tot onder de blaadjes zodat niemand haar schaamte kon zien.
Let op! Dit artikel is geschreven vanuit de persoonlijke visie van de auteur en bevat mogelijk informatie die niet wetenschappelijk onderbouwd is en/of aansluit bij de algemene zienswijze.

Botanische tekening bosaardbei / Bron: Publiek domein, Wikimedia Commons (PD)

Groei- en bloeiwijze

De bloemetjes van bosaardbeien of wilde aardbeien hebben een lange bloeitijd, langer dan veel andere planten. Het is een kruipplantje dat in principe overal kan groeien. Het heeft 3 getande blaadjes en het bloemetje, dat parmantig boven de blaadjes uitsteekt, heeft 5 witte bloemblaadjes met een geel hartje. Het vruchtje is een stuk kleiner dan de gecultiveerde aardbei. Het houdt van vochtige bosgrond maar gedijt ook prima in droge grond. Het verspreidt zichzelf doordat lange uitlopers wortels maken en vaste grond zoeken. Het vruchtje wordt door vele vogels en zelfs grotere dieren als herten als een lekkernij beschouwt. Mensen kunnen het ook prima eten.

De geneeskracht van bosaardbeithee

De indianen en Europese kruidendeskundigen hebben de bosaardbei onafhankelijk van elkaar gebruikt als geneesmiddel. Dat kan geen toeval zijn; de medicinale werking is onmiskenbaar. De thee werkt goed tegen nier- en maagproblemen. In de blaadjes zit veel vitamine C en het verhaal gaat dat de eerste reizigers van Europa naar Noord Amerika veel van deze thee dronken zodat ze geen scheurbuik kregen. Ook heeft de thee een bloedzuiverende werking en wordt de thee gebruikt als medicijn tegen diarree.

Recept voor thee

Je kunt je eigen kruidenthee zelf maken door het volgende recept te gebruiken. Het recept komt van Mellie Uyldert en is gepubliceerd in De Geurende Kruidhof van Blöte-Obbes. Meng: van bosaardbeiblad, munt en lindebloesem elk een eetlepel, frambozenblad of bramenblad een halve lepel. Van kamille, venkelzaad, vlierbloesem, lievevrouwenbedstroo, rozenblad en bosbessenblad gebruik je elk een theelepel. Hieraan voeg je een mespuntje rozemarijn en lavendel toe. Naar eigen inzicht kun je er salie en melisse bij doen. Een halve lepel is goed voor een kleine theepot waaruit 2 a 3 kopje gezet kunnen worden.

Eettips bosaardbei

Het kan verwerkt worden in een vruchtensalade. Je kunt er siroop van maken en zelfs jam. Daarnaast kun je de bosaardbei pureren en met water vermengen tot een drank. De smaak van de bosaardbei is enigszins fris. Je kunt hem prima verwerken op een taart of zelf gemaakte cake. Je hebt er wel erg veel van nodig om een jam of taartvulling te maken. Het meest wordt het bosaardbeitje gegeten direct na het plukken.

Voedsel sinds de steentijd

Bosaardbeien komen voor in de noordelijke helft van de wereld. Er is bewijs gevonden dat ze al in de steentijd werden gegeten. In Perzië, het huidige Iran, werd de bosaardbei voor het eerst gecultiveerd. Via de zijderoute werden de zaadjes richting Europa getransporteerd. In Europa begon men in de 18e eeuw de aardbei te cultiveren. Dat leidde tot de grote bekende aardbei.