De geneeskracht van rozemarijn
Rozemarijn is een heerlijk ruikende plant. Hij geeft het soepen, sauzen en salades een welriekend aroma. De rozemarijnplant is ook van oudsher bekend als medicinale plant. Rozemarijn is een van oorsprong Zuid-Europese plant maar groeit ook in Nederland als hij op een warme plek staat. Hij heeft zon en beschutting nodig. De bloemetjes kun je in mei en juni plukken om ze te gebruiken in gerechten en de blaadjes vooral in september.Let op! Dit artikel is geschreven vanuit de persoonlijke visie van de auteur en bevat mogelijk informatie die niet wetenschappelijk onderbouwd is en/of aansluit bij de algemene zienswijze.
Inhoud:
- Het ontstaan van rozemarijn
- Fytonutriënten en essentiële oliën
- Vroeger gebruik van rozemarijn
- Vriendschap, herinnering en rozemarijn
- Karel de Grote en rozemarijn
- Drinktips rozemarijn
- Medicinale eigenschappen van rozemarijn
- Tegen welke ziekten is rozemarijn werkzaam?
- Eettips rozemarijn
Het ontstaan van rozemarijn
Rozemarijn is op de volgende manier ontstaan. Libanotis was een gelovige jongeman. Libanotis betekent wierook. Hij was vaak in de tempel te vinden en was aardse genoegens ontstegen. Zijn leeftijdsgenoten uit het dorp waar hij woonde konden dit niet goed verdragen. Ze roddelden over hem, bespotten hem en maakten zijn leven erg moeilijk. De goden schoten Libanotis te hulp. Ze veranderden hem in een struik die door de oude Grieken wierook werd genoemd. In Frankrijk werd rozemarijn vroeger ´inscensier´ genoemd, wat wierook betekent. In de Rooms Katholieke kerk wordt wierook gebrand en wanneer dit te duur was dan gebruikte men rozemarijn ervoor in de plaats.Fytonutriënten en essentiële oliën
Er zitten allerlei vitaminen, mineralen en fytonutriënten in rozemarijn. Het heeft weinig zin om rozemarijn te eten om zijn vitaminen en mineralen. Het heeft wel zin om rozemarijn te eten omdat er gezonde fytonutriënten in zitten. Het aantal is te groot om op te noemen. In ieder geval zit het fenolzuur rozemarijnzuur in rozemarijn. Hier volgt een kleine greep uit alle essentiële oliën die in rozemarijn zitten: cineol, Kamfeen, borneol, bornyl acetaat en alfa-pineen. Dit zijn allemaal stoffen die zeer gezonde eigenschappen hebben voor het menselijk lichaam.Vroeger gebruik van rozemarijn
In vervlogen tijden werd er in een huis een takje rozemarijn opgehangen als bescherming van het huwelijksgeluk. Rozemarijn werd onder een kussen gedaan om beter te slapen. Dat werkte alleen als je niet al te grote zonden op je geweten had. Een takje rozemarijn werd zes dagen lang in witte wijn getrokken waarna het een medicijn was tegen 1001 kwalen. Het genas ontstoken wonden, schurft en activeerde de hersenen, zo dacht men vroeger. De lucht die veroorzaakt werd door de pestilentie (pest) werden verdreven met rozemarijn.Vriendschap, herinnering en rozemarijn
Thomas Moore zei over rozemarijn: ¨Rozemarijn liet ik binnen mijn tuinmuren groeien, niet enkel omdat het mijn bijen lief is, maar omdat dit het kruid is, gewijd aan herinnering en aan vriendschap, waarom een twijgje ervan een stomme taal spreekt.¨De invloed op de herinnering waarover Thomas Moore het heeft wordt vandaag de dag onderschreven door de wetenschap. In rozemarijn zitten fytonutriënten die de afbraak van acetylcholine tegen gaan. Acetylcholine bevindt zich in het brein en is verantwoordelijk voor het geheugen. Treffend is het feit dat Moore het heeft over vriendschap en de taal. Een tweede aspect van acetylcholine is namelijk dat deze stof de communicatie tussen mensen vergemakkelijkt. De oeroude wetenschap dat rozemarijn goed is voor de hersenen wordt ondersteund door moderne wetenschap. Rozemarijn wordt gerekend tot krachtvoer voor het denkvermogen.