Hartritmestoornissen
Wanneer er iets is met je hart, krijg je de schrik te pakken. Tenminste als het geen hartstilstand is, want dat merk je zelf niet eens. Ja, pas als je weer bij zinnen komt na een geslaagde reanimatie zal het tot je doordringen. Het overleven van een hartstilstand, het krijgen van een hartinfarct of hartritmestoornissen, het hakt er behoorlijk in.Werking van het hart in het kort
Simpel gezegd zijn er een linker- en rechter hartboezem(atrium) waar het bloed zich verzamelt en een linker- en een rechter kamer(ventrikel) die het bloed wegpompen voor de kleine en grote bloedsomloop. Via elektrische prikkelingen aangestuurd vanuit de Sinusknoop pomt het hart het bloed door naar de kamers, die het bloed dan weer kunnen wegpompen.De eerste hartritmestoornis
Hartritmestoornissen kunnen een gevolg zijn van gevoeligheden voor bepaalde stoffen (bijvoorbeeld alcohol,koffie) ze kunnen een gevolg zijn van mankementen aan het hart, maar er zijn situaties dat ook de cardioloog niet 1,2,3 een antwoord heeft waarom een hartritmestoornis ontstaat. Het gebeurt regelmatig in rust of tijdens het slapen. Je schrikt je rot. Je ligt in bed en je hart gaat als een bezetene te keer, heel snel en daarbij ook nog onregelmatig. Je gaat gewoon naar je werk, consulteert even de bedrijfsarts omdat je er erg mee zit, maar die zegt, na je pols gevoeld te hebben, dat je na werktijd maar even naar de huisarts moet gaan als het dan nog niet over is. Vervolgens naar de huisarts, die zegt “ga maar naar de eerste hulp, want dat voelt niet goed”. Enfin, naar de eerste hulp, proberend de paniek te beheersen. Dat is dan als je zelf hebt doorgehad dat je hart uit z'n ritme is. Vooral oudere mensen zijn zich vaak in het geheel niet bewust van een onregelmatig ritme.Tip
Niet iedereen, maar toch genoeg mensen wel, voelen een beginnende hartritmestoornis opkomen. In het ziekenhuis wordt door de behandelende verpleging als tip meegegeven, dat je op datzelfde moment moet proberen de ritmestoornis weg te masseren bij de slagader in het nek/keelgebied (vraag het voor de zekerheid na bij uw eigen ziekenhuis) of door te hoesten of op je vuist te blazen maar dan met gesloten mond.Elektrocardioversie
Als je met een hartritmestoornis op tijd in het ziekenhuis bent, dat is binnen de 24-48 uur en medicijnen helpen niet om de ritmestoornis te stopen, wordt je doorgaans opgenomen. De mensen die worden binnengebracht met een hartinfarct gaan voor, dat stelt je enigszins gerust.Meestal wordt dan besloten met een Elektrocardioversie een poging te doen om de onregelmatigheid van het hartritme te stoppen. Je wordt in een roes gebracht en krijgt met de zogenaamde “peddels” (2stuks) soms strijkijzers genoemd, een hoeveelheid elektrische stroom toegediend van meestal 100-200Wattsec. Als het goed gaat loopt het hart weer als vanouds. Wordt de hartritmestoornis na 48 uur vastgesteld dan moet men eerst via medicijnen “klaar” gemaakt worden voor de Elektrocardioversie, omdat bij Elektrocardioversie na vaststelling van de hartritmestoornis na 48 uur de mogelijkheid bestaat op bloedpropjes. Daar gaat enige tijd overheen (trombosedienst) en pas later ga je dan voor de Elektrocardioversie terug naar het ziekenhuis.De cardioloog
Na een hartritmestoornis kom je bij een cardioloog terecht. Die vraagt, legt uit, stelt onderzoeken voor en verwacht je over een half jaar terug. Voor je het weet sta je weer buiten, het gaat allemaal zo vlug. Je houdt je vast aan die “ene opmerking” die is blijven hangen: je kunt er oud mee worden. Waarschijnlijk moet je wel de rest van je leven medicijnen slikken.De onderzoeken
Steevast zal er een Elektrocardiogram ECG) gemaakt worden. Hierbij wordt de elektrische actiteit van het hart geregistreerd.Het is een momentopname. Verder heb je kans dat er één van de volgende onderzoeken of handelingen plaatsvinden.- Er wordt een echo van het hart gemaakt, dit gebeurt via geluidsgolven, na omvorming ontstaat een tweedimensionaal beeld en geeft informatie over afmetingen, bewegingen en afwijkingen.
- Traceronderzoek, met behulpvan een kleine hoeveelheid radioactieve stof, die in de bloedbaan wordt gebracht kan de bloedstroom gevolgd worden.
- Bloedonderzoek, voor bijvoorbeeld de mate van aderverkalking
- Inspanningstest, op fiets of loopband, tevens ECG.
- Katherisatie, via slangetje ingebracht via lies of arm in je aders, eventueel wordt de ritmestoornis opgewekt. Via röntgenstratlen kunnen beelden worden gezien.
- Röntgenfoto , van de borst voor grootte en vorm van het hart en de bloedvaten
Veel soorten hartritmestoornissen
Een te snel ritme (boven de 100) wordt aangeduid met Tachycardio en een te langzaamg ritme met Brachycardio. De afwijking van het gebruikelijke ritme kan regelmatig of onregelmatig zijn. Binnen de onderverdeling in Tachycardieën en Brachycardieën bestaan diverse vormen van hartritmestoornissen.De hartstilstand, eigenlijk ook een hartritmestoornis, maar dan één met vaak een heel abrubt einde van je leven, heeft meestal als oorzaak een kamerfibrilatie (op hol slaan), minder vaak komt voor dat de oorzaak is gelegen in het ontbreken van een hartritme.
De behandeling
Er zijn naast het eerst doen eindigen van de acute hartritmestoornis, vele behandelingsmethoden om herhaling zoveel mogelijk te voorkomen waarbij de start meestal wordt gemaakt met een advies het leefpatroon zodanig aan te passen dat de stoffen waarbij de ritmestoornissen optraden, worden vermeden. Daarnaast zijn er allerlei soorten medicijnen die de pompfunctie en ritme van het hart kunnen beïnvloeden. Ook zijn er operatieve ingrepen mogelijk zoals:- Ablatie,er worden kleine stukjes weefsel van het hart weggebrand of weggevroren via een katheter. Dit is een vrij langdurige operatie, wordt soms als erg lastig ervaren, maar kan vaak een goed resultaat geven.
- Dotteren, is het wegnemen van een vernauwing in de kransslagaarder
- Inwendige Cardioverter Defibrillator (ICD) , is een apparaatje dat via vooraf ingegeven instellingen reageert op het hartritme en op momenten dat dat nodig is een elektrische schok afgeeft.
- Een operatie, met name de bypass of hartklepoperatie zal in geval van ritmestoornissen niet gauw aan de orde zijn.
- Pacemaker, klein apparaatje dat de taken van de sinus- of AV-knoop overneemt en wanneer dat nodig is een klein stroomstootje afgeeft om het ritme te herstellen.
Het leven is veranderd
Het krijgen van hartitmestoornissen heeft grote invloed op de rest van je leven. Je kan er veel mee bezig en bij alles wat je doet kan het een rol spelen. In je werk, je leven binnen het gezin, op vakantie en bij het sporten. Je kan er veel over lezen, praten met andere hart”patienten”. Maar bovenal kan het tevens een aanzet zijn tot een gezonder leven. En wie weet wat je daarmee nog wint.Gerelateerde artikelen
Hartritmestoornissen: oorzaken, verschijnselen, behandeling Hartritmestoornissen, ook wel aritmie genoemd, geven vervelen…Medicijnen: flecaïnide Het medicijn met de werkzame stof flecaïnide wordt gebruikt bij hartritmestoornissen en kent…
Syndroom van Brugada: Symptomen, oorzaken en behandeling Brugada Syndroom is een genetische aandoening van het hart, waar…
Hartafwijkingen van het Myocard Het hart is een van de meest vitale organen vanons lichaam en hartafwijkingen vormen daar…
Kalium: tekort of teveel Kalium is een mineraal dat het lichaam nodig heeft om de vochtbalans op peil te houden. Een teko…
Reageer op het artikel "Hartritmestoornissen"
Dami, 09-01-2012 22:44
Er is bij mijn zoon van bijna 12 vast gesteld dat hij ernstige hartritmestoornissen heeft. Hij heeft een transpositie van de grote vaten gehad als baby maar daar komt het niet door zeggen de artsen. Na veel holters is hij nu aan de solatalol. Het stomme is echter dat hij er zelf niets van merkt! En de arts weet niet waar het door komt, volgens de uitslagen zou hij flauw moeten vallen of duizeligheid moeten hebben. Bloed geprikt voor de schildklier ook allemaal oké! Iedere dag is anders wel een storing 3 min later luisteren alles weer goed en een kwartier later weer storing. Heeft iemand ervaring met ritmestoornissen maar merkt er helemaal niets van? Wij worden hier erg ongerust door zeker s'nachts dan heeft hij ze het meest eerst nog weer kijken voor ik naar bed ga of hij nog wel ademt :(
Gert-Jan, 16-08-2011 13:19
Ik ben een man van 36, gezond, kreeg 3 weken geleden ineens om 6 uur 's morgens atriumfibrilleren. Met de ambulance naar het ziekenhuis, op de hartbewaking. Kreeg een infuus en 's middags wilden ze gaan cardiofecteren, net ervoor had ik een sinusritme. Ik mocht naar huis, met bisoprolol. Maar eer dat ik opknapte knapte ik juist af: moe, moe, moe, een hartritme van 40, duizelig, algeheel gevoel van ziek zijn. Vorige week heb ik de poli cardio gebeld, ik mocht 's middags langskomen. Bisoprolol gestopt, nu na een paar dagen begin ik wat meer energie te krijgen, m'n hartritme is wel hoger nu. Ik heb nu tambocor 50 mg, anderhalve tablet, die ik zonodig moet innemen. Maar wanneer is dat? Als ik weer een ritmestoornis heb. Ik heb nu nog vakantie maar moet volgende week weer werken. Ik hoop dat ik nu verder op ga knappen? Zijn er ervaringen daarmee? Ik merk dat ik wel onzeker ben geworden, ik doe niet teveel omdat ik bang ben dat.............
Willem, 22-05-2011 12:23
Ik ben 45 jaar en Ik heb sins 7 maanden boezem fladderen. De storing is continu , Ik heb twee cardioversies gehad. Ook slik ik een buiten de bloedverdunners slik ik ook een pil om de hartsag wat tot rust te brengen ( tambocor) Met weinig succes, na drie tot 5 dagen weer een onregelmatige hartslag. A.s maandag weer naar de cardioloog wat nu verder te doen. Mijn vraag is mag ik gewoon alles doen. Ik sport graag en ga dan ook makkelijk over mijn grenzen. Mijn cardioloog zegt dat dat geen kwaad kan, maar ik durf het niet zo goed. En wat is nu het beste vervolg traject
Reactie infoteur, 31-05-2011
De juiste medicatie, dan bedoel ik qua hoe
veelheid en soort is in het begin een kwestie van uitproberen. Dat gebeurt in overleg tussen arts en patient. De cardioloog heeft er voor gestudeerd, als je geen vertrouwen in hem hebt zoek je een andere. Hij weet hoe het met vele andere hartpatienten is gegaan, maar natuurlijk is een ieder weer anders. Je moet je goed verdiepen in deze materie, er over lezen en veel vragen stellen en vervolgens het beste er voor jezelf uithalen.
Cor van der Neut, 09-04-2011 00:22
Ik heb som hartritmestoornis. Aantal slagen vanrieert van 130 - 180 per minuur. Ben daarna gebroken. Voel het een paar minuten tevoren aankomen. Door mijn adem in te houden lukt het soms om de stoornis te onderdrukken.
Keel wordt dichtgesnoerd. Niet benauwd. Kaken doen pijn. Ledematen zijn erg zwaar. Tijdsduur is van 1 - 2 uur. 4 weken geleden was dit 6 uur. Moet daarna naar mijn gevoel revalideren. Maar de vermoeidheid gaat niet meer weg. Mijn leeftijd is 67 jaar. Vraag. Komt dit meer voor en is dit gevaarlijk. Inmiddels bij een cardioloog. Over een 6 weken een afspraak.
Reactie infoteur, 31-05-2011
De cardioloog gaat je alles vertellen. Ik schrijf thuis m'n vragen op anders vergeet ik de helft en kan ik pas na een jaar weer terecht. Hartritmestoornissen komen in alle gradaties voor, doe rustig aan de komende 6 weken en wacht het gesprek met de cardioloog af. Of zoek ondertussen naar de bevindingen van mede hartpatienten op internet
Marnette, 20-01-2011 16:00
Is een hartritmestoornis in combinatie met hartfalen een ernstige aandoening te noemen. Mijn opa van 83 heeft deze combinatie. Niet a.g.v. een hartinfarct maar a.g.v. ouderdom en het langzaam dichtslibben van de kransslagaderen. Hij slikt hiervoor hartmedicatie (o.a. bloedverdunners) en diuretica. Verder draagt hij sinds een week steunkousen aan beide onderbenen. Is met deze aandoening en medicatie nog lang te leven? (een of 2 jaar?).
Reactie infoteur, 20-01-2011
Gezonde mensen kunnen plotseling overlijden en mensen met veel klachten leven soms nog jaren. Je opa staat vast onder controle van een cardioloog. Mijn ervaring is dat oudere mensen vaker kiezen voor kwaliteit van leven en niet voor kwantiteit. Dat kan ten koste gaan van de gezondheid maar verhoogt het geestelijk welzijn. Ga maar regelmatig op bezoek bij je opa, dat zal hem zeker goed doen.
Sylvia, 22-09-2010 13:33
Ik (50) heb afgelopen vrijdag mijn eerste ervaring met ernstige hartritmestoornis gehad. Ik werd er om 05:00 uur wakker van en om 06:00 uur was de ambulance er om mij naar de SEH te brengen. Hartslag was continue boven de 250/minuut en ik voelde mij zweterig, licht in het hoofd en algeheel niet lekker. Ik moest heel veel naar het toilet.
Na hart/long foto, bloednemen, Hb en suiker-bepaling en een enorme vragenlijst startte om 08:30 uur eindelijk de medicatie. Diagnose: Atriumfibrilatie. Eerst betablokkers en daarna nog een goedje (ik weet niet meer wat dit was). Na 3 uur observatie mocht ik naar huis. Dit ging eigenlijk heel goed en ik ging maandag al weer aan het werk. Gedurende de dag kwam er een vreemde druk op mijn borst die in sterkte bleef toenemen. Net of er een band schuin over je borst wordt aangetrokken. Dinsdag was het niet over en heb ik de huisarts gebeld. Deze heeft een hartfilmpje en bloeddruk gemeten: niets mis mee. Verder heb ik geen klachten over uitstraling naar armen of kaak.
Toch blijft de druk op mijn borst en ben ik mij zeer bewust van mijn ademhaling. Wat kan dit zijn? Ik heb pas over 4 weken mijn (eerste) afspraak met de cardioloog.
Wat moet ik doen?
Reactie infoteur, 22-09-2010
Ik heb zelf hartritmestoornissen meegemaakt, maar nooit daarna druk op de borst gevoeld. Zo'n hartfilmpje is een momentopname. Recent had Ajaxspeler Sno een hartstilstand, terwijl er volgens de media recent een hartonderzoek had plaatsgevonden. Ze zeggen dat je door er zo mee bezig te zijn ook last kan krijgen van hyperventilatie. Ik ben me ook altijd erg bewust van mijn hartfrequentie en ademhaling. Als die druk op de borst er nog is zou ik zelf proberen eerder bij de cardioloog terecht te kunnen of om een holter vragen. Met zo'n holter registreren ze 24 uur lang je hartfrequentie. Je moet dan op een knopje drukken als je wat voelt. dat gaan ze later dan analyseren. Probeer rustig te blijven maar houdt wel de vinger aan de pols. Ik bedoel het hier figuurlijk, want anders ben je steeds bezig je hartslag te controleren en dat moet je eigenlijk even loslaten.
Mama Mia, 29-06-2010 23:34
Ik heb afgelopen weekend ook een elektrische schok moeten hebben om mijn hartritme weer normaal te krijgen. Dat is na een klap gelukt. Vond het doodeng, maar achteraf valt het reuze mee. Nu heb ik de dagen erna steeds soort van steekjes of krampjes in mijn linker borst. Heeft iemand ook deze klachten gehad of herkent iemand ze. Het is net of het nog niet goed voelt, mijn hart. Ik ben ook zo vreselijk moe en futloos. Of komt dat door de bisoprolol en de tambocor?
Jana, 24-05-2010 17:06
Mijn hart slaat vaak boven de 200 . ik weet niet wat ik moet doen .
Reactie infoteur, 25-05-2010
Naar de huisarts en waarschijnlijk vervolgens naar de cardioloog gaan.
Willeke Boons, 15-03-2010 10:32
Als iemand hartritmestoornissen heeft kan daar hartfalen het gevolg van zijn?
Zijn er verschillen tussen hartritmestoornissen en hartfalen?
Reactie infoteur, 15-03-2010
Hartritmestoornissen kunnen hartfalen veroorzaken en andersom en er zijn verschillen. Leest u daarover meer op www.hartstichting.nl
Boxzoo, 03-12-2009 19:48
Dit zijn vragen voor de cardioloog. Ik zou zelf niet doorgaan met hardlopen als ik zo vlug de 200 bereik. Een hartslag van 80-90 in rust bij 150 metoprolol vind ik aan de hoge kant, maar ik ben dan ook een hypochonder. Je kan ook een second opinion proberen bij een ander ziekenhuis/cardioloog of een specifieke sportcardioloog. Ik weet ook niet of ablatie een mogelijkheid is. Misschien kun je in afwachting van een goede behandelmethode de eerste tijd in plaats van hardlopen flinke wandelingen maken zodat je toch blijft bewegen. Misschien moet er ook wat aan de voeding veranderen?
Jan Fokke, 03-12-2009 10:37
Ik(man,66 jaar) heb nu sinds 1,5 jaar chronisch hartfibrilleren.De eerste cardioversie leverde succes op.Daarna ging het weer mis,waarna de 3 volgende cardioversies niet het gewenste reultaat opleverden.Omdat ik te kennen gaf dat ik toch nog graag wilde sporten,is de hoeveelheid metoprolol van 50 naar 100 en toen naar 150 mg per dag opgevoerd.
Hierdoor is de hartslag in rust 80-90 Hz.Tijdens het hardlopen gaat de hartslag geleidelijk omhoog en na een kwartier is de waarde van 200 bereikt.Dan neem ik maar even rust tot de waarde onder de 170 is en ga daarna weer verder.Het duurt dan maar even of de 200 is weer bereikt.
Mijn vraag is:is doorgaan boven de 200 gevaarlijk?Vraag 2 is welke behandeling mij van het probleem afhelpt.
Gilles Geschiere, 08-02-2009 22:11
Bij mij is hartritmestoornis ontdekt, chronisch boezemfibrileren. Elektrocardioversie had geen resultaat. Er is nu een pacemaker aangebracht die voorkomt dat mijn hartslag beneden de 60 slagen p/m komt. Om de pieken in de hartslag af te zwakken gebruik ik per dag 1 Metoprololcucinaat Sandoz retard 50. Daarnaast slik ik de bloedverdunner Acenocoumarol. Ik heb last van bijwerkingen: geen lucht met name tijdens sporten, vermoeidheid, potentieproblemen, geen fut ed.
Komt dit door de medicijnen? Zijn er alternatieven? Natuurgeneesmiddelen bv? Adviseert u een second opinion misschien?
Ik kijk uit naar uw reactie Mvrgr: Gilles
Reactie infoteur, 09-02-2009
Een second opinion is altijd te overwegen als je twijfelt over je behandeling/behandelaar. De ene mens reageert weer heel anders op dezelfde medicijn als de ander. Je kunt regelmatig op forums reacties lezen van andere mensen/sporters. Naast de medicijnen hebben natuurlijk ook de dagelijkse eet- en drinkpatronen, de mate van bewegen, de stress, de nachtrust etc. invloed op het wel en wee van het hart(ritme). Ik ben ook slechts een leek die het is overkomen.
Frans van Herck, 24-11-2008 00:47
Ik ben 68 jaar en heb op 30/9/08 mijn eerste aanval van VKF gehad.Mijn hart sloeg 140 x /m gelukkig is het na een uur of iets langer van zelf weer naar 60 gegaan inmiddels neem ik zestril 20 mg en Marevan, maar desondanks heb ik het nog 3 x gehad.nu heeft de cardioloog me nog selectol (200) voorgeschreven,war ik telekens veel hinder van heb maagpîjn duizeligheid en diaree.Na meer dan 50 tabletten Marevan te hebben genomen,duurd het lang alvorens men bloed het gewenste resultaat krijgt (,l tussen de 2 en 3; Ik stond vorige maandag op 1.7) Na al wat ik lees op het internet over deze fibrilatie maak ik me heelerg ongerust over de gevolgen,ondanks de geruststelling van de cardioloog.
Ik kijkuit naar jullie antwoord,waarvoor men welgemeende denk. Frans Van Herck
Reactie infoteur, 24-11-2008
Ik herken de angst, het gaat toch om je hart. Liefst zou je de cardioloog elk moment bij de hand hebben om te raadplegen. Mijn ervaring is dat het "even" zoeken is naar de juiste medicatie. Je kunt natuurlijk altijd een second opinion vragen en je kunt ook deelnemen aan bijeenkomsten met lotgenoten om ervaringen uit te wisselen. Op een gegeven moment word je minder bang en je leert er mee omgaan.Tenminste, dat is mijn ervaring.