InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Aandoeningen > Brown-syndroom: Oogbewegingsstoornis

Brown-syndroom: Oogbewegingsstoornis

Brown-syndroom: Oogbewegingsstoornis Het Brown-syndroom, beschreven door Dr. Harold W. Brown in 1950, is ook bekend als het bovenste schuine peesschede syndroom. Het is een meestal congenitale oogbewegingsstoornis aan één of beide ogen. De bovenste schuine spier/pees (aan de buitenkant van de oogbol) is niet in staat om zich goed te ontspannen en kan bijgevolg niet vrij bewegen. Dit brengt voor de patiënt een aantal consequenties met zich mee.

Epidemiologie Brown-syndroom

De frequentie van deze aandoening is 1 op 400-450 patiënten met scheelzien (strabismus). Er is geen raciale voorliefde bekend. Negentig procent van de patiënten hebben slechts één aangetast oog, vaak het rechteroog.

Oorzaken oogbewegingsstoornis

Het Brown-syndroom is mogelijk bij de geboorte aanwezig (congenitaal) maar de oogafwijking presenteert zich eveneens op latere leeftijd. Diverse oorzaken liggen aan de basis van het syndroom van Brown. De bovenste schuine spier ontspant zich niet goed waardoor het oog wordt tegengehouden wanneer de patiënt omhoog kijkt. Soms is de pees van de oogspier fout aangelegd. Bij de verworven vorm ontstaat er een zwelling op de pees van de schuine oogspier door bijvoorbeeld een ontsteking. De verworven vorm presenteert zich ook na een operatie, in combinatie met auto-immuunaandoeningen of na een oogtrauma waarbij een stomp voorwerp de oogkas in de bovenste hoek in de buurt van de neus raakt. Dit is een katrolvormig lichaamsdeel in de orbita (oogkas) waarover de bovenste schuine oogspier (musculus obliquus superior bulbi) verloopt. Soms blijft de oorzaak bij een patiënt ongekend.

Erfelijkheid

Slechts zeer sporadisch zijn er erfelijke gevallen van het Brown-syndroom beschreven in de medische literatuur. De meeste gevallen ontstaan immers zonder familiale geschiedenis.

Symptomen

Doordat de schuine spier zich niet goed ontspant, is het voor de patiënt moeilijk om het aangetaste oog naar boven en naar de richting van de neus te bewegen. De ogen zien er in de meeste gevallen wel normaal uit. De patiënt houdt zijn hoofd wat scheef en heft zijn kin om prettiger te zien als hij naar boven of naar de richting van de neus kijkt. Beweegt hij zijn oog namelijk naar de zijkant, dan gaat één oog hoger staan dan het andere oog, vooral wanneer de patiënt iets opzoekt. Vaak wordt ten onrechte aangenomen dat het hogere oog het abnormale oog is, maar het is juist het onderste oog dat is aangetast. De patiënt is door het Brown-syndroom namelijk met het aangetaste oog niet in staat om iets op te zoeken wat boven hem staat, en hij kan evenmin naar de richting van de neus kijken. Daarom blijft het ook wat “hangen”. Het aangedane oog is als het ware “vastgebonden” door de strakke bovenste schuine pees. De afwijking is tot slot constant of intermitterend.

Diagnose en onderzoeken

De oogarts stelt de diagnose via een klinisch onderzoek waarbij hij kijkt naar de kijkbeweging van de patiënt. Bij het Brown-syndroom gebruikt de patiënt een abnormale hoofdpositie om de ogen beter samen te laten werken. Soms blijft het aangetaste oog vast hangen als het gedurende langere tijd omhoog of omlaag kijkt. Als het oog dan los komt, is er een “klik” te horen wat bij de patiënt gepaard gaat met pijn en/of ongemak. Het Brown-syndroom is bij een kind vlotter te diagnosticeren omdat kinderen meer dan volwassenen omhoog kijken.

Indeling

Het Brown-syndroom is ingedeeld volgens de ernst. In milde gevallen is er een verminderde mogelijkheid om te kijken met het aangedane oog. In ernstige gevallen draait het oog naar beneden omdat het oog naar binnen beweegt, en gebeurt dit eveneens wanneer de patiënt recht vooruit kijkt.

Behandeling aandoening

Soms treedt een spontane verbetering op bij verworven en intermitterende gevallen. Dan is een behandeling niet nodig. Gewoonlijk is de oogafwijking permanent bij de aangeboren vorm van het Brown-syndroom.

De behandeling voor het Brown-syndroom is verder afhankelijk van de oorzaak en de ernst van de bewegingsstoornis. Bij milde gevallen is het enkel nodig om de patiënt regelmatig oogheelkundig te onderzoeken. Bij jongere kinderen controleert de oogarts de gezichtsscherpte en de mogelijkheid om beide ogen op hetzelfde moment te gebruiken. Bij kinderen is spontaan herstel vrij goed mogelijk. Een lui oog ontwikkelt zich vrij snel door de afwijkende oogstand; daarom is het soms nodig om het goede oog af te plakken en het aangetaste oog te stimuleren.

Bij patiënten waarbij het syndroom recent verworven of traumatisch is, gebeurt veelal een chirurgische ingreep. Bij het ontstekingsgerelateerde Brown-syndroom gebruikt de oogarts systemische en lokaal geïnjecteerde corticosteroïden. Niet-steroïdale anti-ontstekingsmiddelen (NSAID's) brengen eveneens soelaas. In enkele situaties is een chirurgische ingreep ook vereist. Soms lijdt aan patiënt namelijk aan dubbelzien (medische term is "diplopie"). Of soms is zijn hoofdpositie dermate uitgesproken of afwijkend waardoor nekklachten ontstaan. Soms ziet hij scheel door enkel maar vooruit te kijken. En dan is het ook mogelijk dat de samenwerking tussen de ogen verslechtert. Soms zijn meerdere operaties nodig voor een optimale behandeling.

Lees verder

© 2015 - 2019 Miske, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Scheelzien (strabismus) en een lui oog (amblyopie)Scheelzien (strabismus) en een lui oog (amblyopie)Scheelzien (strabismus) en een lui oog (amblyopie) zijn aandoeningen van het oog die veel voorkomen bij kinderen. Scheel…
Wat is een lui oog (amblyopie)?Een lui oog wordt ook wel amblyopie genoemd. Een lui oog is een verminderd gezichtsvermogen in 1 oog. Het oog met het ve…
Verlamming zesde hersenzenuw: OogbewegingsstoornisVerlamming zesde hersenzenuw: OogbewegingsstoornisVoor het maken van oogbewegingen zijn oogspieren nodig. Een bepaalde oogspier, de musculus rectus lateralis, zorgt voor…
Oogproblemen bij het syndroom van DownOogproblemen bij het syndroom van DownBij het Down-syndroom gebeurt een duplicatie van (een gedeelte van) chromosoom 21, waardoor drie kopieën van het chromos…
Oogspierfunctietest: Onderzoek zes oogspieren (Oogonderzoek)Oogspierfunctietest: Onderzoek zes oogspieren (Oogonderzoek)Een oogarts of orthoptist voert tijdens een standaard oogonderzoek een oogspierfunctietest uit om de werking van de oogs…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: TobiasD, Pixabay
  • Coëlho Medisch Zakwoordenboek, editie 2011, digitale versie
  • http://emedicine.medscape.com/article/1199301-overview#showall
  • http://www.aapos.org/terms/conditions/29
  • https://www.asz.nl/specialismen/oogheelkunde/folders/5558.pdf

Reageer op het artikel "Brown-syndroom: Oogbewegingsstoornis"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Miske
Laatste update: 15-08-2019
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Aandoeningen
Special: Oogaandoeningen
Bronnen en referenties: 5
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!