InfoNu.nl > Mens en Gezondheid > Diversen > Conisatie of exconisatie aan de baarmoederhals

Conisatie of exconisatie aan de baarmoederhals

Conisatie of exconisatie aan de baarmoederhals Conisatie of exconisatie: een operatie waarbij een wigvormig stukje weefsel uit de baarmoederhals wordt weggenomen. Deze ingreep vindt plaats wanneer er sprake is van een afwijkend uitstrijkje. Wat is een conisatie, hoe werkt het en wat zijn de nawerkingen?

Baarmoederhalskanker

Bij baarmoederhalskanker is er sprake van kanker aan het slijmvlies van de baarmoederhals. Baarmoederhalskanker is over het algemeen een langzaam groeiende kanker, en kan soms herkend worden doordat er zich een voorstadium aandient. Tijdens dit voorstadium zijn er onrustige cellen in het slijmvlies terug te vinden.

Om het voorstadium van baarmoederhalskanker tijdig te ontdekken, wordt bij alle Nederlandse vrouwen vanaf dertig jaar met regelmaat een uitstrijkje gemaakt, tijdens dit uitstrijkje wordt er wat slijmvlies uit de baarmoederhals weggenomen. Dit slijmvlies wordt in een laboratorium bekeken. Wanneer er onrustige en afwijkende cellen aanwezig zijn, kan dit een voorstadium van baarmoederhalskanker betekenen. Om deze reden wordt een vrouw met een afwijkend uitstrijkje altijd doorverwezen naar een gynaecoloog.

Wat is conisatie?

Conisatie en exconisatie zijn beiden benamingen die hetzelfde betekenen: het is een operatie waarbij een wigvormig stukje weefsel uit de baarmoederhals wordt verwijderd. Er wordt weefsel verwijderd wanneer er sprake is van een meer ernstige tot ernstige afwijkingen tijdens het uitstrijkje: meestal bij een uitslag vanaf PAP3B. Echter, soms wordt er ook al bij PAP3A behandeld. Een en ander hangt af van de mate van ernstigheid en of na een half jaar nog steeds sprake is van deze afwijking. Ook de leeftijd van de vrouw speelt een rol: jongere vrouwen hebben meer kans op spontane genezing dan oudere vrouwen.

Waarom een conisatie?

Wanneer de arts ontdekt dat er sprake is van afwijkende cellen, zullen deze weggenomen moeten worden. Alleen zo zal het voorstadium van baarmoederhalskanker behandeld kunnen worden. Het weghalen van afwijkende cellen kan op twee manieren: via een lisexcisie (lisbiopt), een soort brandende schraper, en via een conisatie. Een conisatie wordt steeds minder uitgevoerd omdat meerdere artsen kiezen voor de lisexcisie.

Een conisatie kan dienden als onderzoek of als behandeling, vaak verricht men deze twee tot één behandeling. Het weefsel wordt kegelvormig weggenomen en daarna onderzocht in het laboratorium. Aan de hand van dit onderzochte weefsel kan men bekijken of er sprake is van baarmoederhalskanker of een voorstadium en in welke mate. Ook wordt bekeken of het aangedane weefsel helemaal verwijderd is door de snijranden te bekijken.

Hoe verloopt een conisatie?

Een conisatie is een zwaardere ingreep dan een lisexcisie, omdat een conisatie onder algehele verdoving plaats vindt, dit in tegenstelling tot een lisexcisie. Met een mesje wordt een inkeping in het weefsel van de baarmoederhals gemaakt. Er wordt een wigvormig stukje uitgenomen, een soort kegeltje. De gehele ingreep duurt ongeveer vijftien minuten.

Na de ingreep zal men bijkomen van de narcose. Na enkele uren kan de vrouw naar huis. Vaak zal er wel sprake zijn van napijn: hierbij kunnen er pijnstillers genomen worden. Bloedingen na een conisatie is heel normaal en kan tot enkele weken duren, maar is meestal na twee weken sterk verminderd.

De meeste vrouwen hebben na de ingreep nog het meeste last van de narcose: hiervan kan men echt twee dagen door uit de running zijn. Houdt hier dus rekening mee in verband met werk of opvang van kinderen. Zwaar tillen is de eerste dagen na de ingreep nog niet aan te raden.

Zwanger en conisatie

Na een conisatie is er geen probleem om zwanger te worden. Er wordt wel geadviseerd om te wachten totdat het bloeden na de ingreep gestopt is. Zolang er bloedverlies is, kan de wond geïnfecteerd raken. Na een conisatie kan de baarmoederhals wat verzwakken. In sommige gevallen is dit zo ernstig, dat er tijdens de zwangerschap een steunbandje om de baarmoederhals moeten worden aangebracht. Een slappe baarmoederhals wordt ook wel een cervixinsufficiëntie genoemd. ook kan een conisatie voor littekenweefsel zorgen, waardoor het verstrijken van de baarmoedermond aan het einde van de zwangerschap langzamer of moeizamer verloopt.

Na een conisatie krijgt de vrouw nog een nacontrole door de arts: deze bekijkt on hoeverre de wond is genezen. Wanneer de wond goed genezen is, is een zwangerschap mogelijk. De arts zal dan "groen licht" hiervoor geven indien de vrouw nog een kinderwens heeft. Meestal is dit zes tot acht weken na de conisatie.

Lees verder

© 2011 - 2019 Bibiana, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Gerelateerde artikelen
Wat is een lisexcisie?Wat is een lisexcisie?Een lisexcisie is een behandeling die door de gynaecoloog wordt uitgevoerd om verschillende klachten in de baarmoeder te…
Het maken van een baarmoederhals uitstrijkjeHet maken van een baarmoederhals uitstrijkjeVrouwen in de leeftijd van dertig tot zestig jaar worden elke vijf jaar ogperoepen door hun huisarts voor het maken van…
Wat is een uitstrijkje van de baarmoederhals?Een uitstrijkje wordt aan alle vrouwen die reeds seksuele betrekking hadden, aangeraden. Aan de hand van het uitstrijkje…
Uitstrijkje bij vrouwen: Doel, indicatie en resultatenUitstrijkje bij vrouwen: Doel, indicatie en resultatenEen uitstrijkje is een betrouwbare en eenvoudige manier om baarmoederhalskanker op te sporen of te voorkomen, zodat de v…
Hoe werkt een uitstrijkje?Het idee van een uitstrijkje laten afnemen is voor de meeste best eng en onprettig, echter zorgt het uitstrijkje er well…

Reageer op het artikel "Conisatie of exconisatie aan de baarmoederhals"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reactie

Anoniem, 29-08-2016 12:02 #1
Aan alle vrouwen die een conisatie moeten ondergaan:
Toen ik de uitslag van mijn eerste uitstrijkje kreeg omdat ik 30 werd, schrok ik enorm: pap 3b. Ik ben toen gaan zoeken op internet maar zag alleen horrorverhalen voorbij komen. Hierbij mijn verhaal, mét goede afloop :-)

Bij de eerste controle bij de gynaecoloog nadat ik een pap3b had teruggekregen van de doktersassistente is er een coloscopie (kijkje met een camera) gedaan. Toen leek het in eerste instantie mee te vallen en kon de ingreep misschien bestaan uit een lisexcisie. Ook werden er drie 'hapjes' weefsel genomen, hier voel je niks van. Dit werd op kweek gezet.
Uit het onderzoek van de kweekjes bleek dat ik niet alleen afwijkende cellen aan de buitenzijde van de baarmoedermond had, maar ook al aan de binnenzijde van de baarmoedermond. Een lisexcisie volstond niet meer, dus op voor de conisatie. Dit alles gebeurde in het St. Antonius ziekenhuis in Nieuwegein, ik ben daar uitstekend begeleid.

Vijf weken geleden heb ik deze conisatie ondergaan. De operatie onder algehele narcose was zo gepiept (40 min) en ik heb na de operatie eigenlijk nergens last van gehad dan wat vermoeidheid van de narcose. Tijdens de operatie is een soort tampon/sponsje ingebracht om het meeste bloed op te vangen na de operatie. Deze mocht ik er de volgende dag zelf uithalen (ik mocht na een uurtje uitrusten gewoon weer naar huis). Na de operatie heb ik één dag paracetamol geslikt, meer als voorzorgsmaatregel. Ik heb nauwelijks pijn ervaren, meer een 'weeïg' gevoel.

Het wachten op de uitslag van het onderzoek van het kegelvormig stukje wat tijdens de operatie is weggesneden vond ik het spannendst. Tien dagen na de operatie kreeg ik deze uitslag in het ziekenhuis in een gesprek met dezelfde gynaecoloog, die ook zelf de operatie deed overigens: Alle onrustige cellen waren met de operatie verwijderd, de snijranden waren vrij en er zat nog geen kwaadaardige cel bij. Super blij en opgelucht was ik!

Na de operatie heb ik 3 weken zeer lichte bloedingen gehad, waarna ik ongesteld werd. Na mijn menstruatie was ook het vloeien van de operatie voorbij. Voor de zekerheid wacht ik nog even tot 6 weken na de operatie met zwemmen, seks etc in verband met de mogelijkheid tot infecties. Ik voel me wel alweer helemaal fit, ben weer aan het sporten en kan verder alles weer wat ik hiervoor ook kon.

Ik hoop dat iemand wat aan dit verhaal heeft :-) Positive thoughts do help!

Infoteur: Bibiana
Gepubliceerd: 29-09-2011
Rubriek: Mens en Gezondheid
Subrubriek: Diversen
Reacties: 1
Medische informatie…
Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Raadpleeg bij medische problemen en/of vragen altijd een arts.
Schrijf mee!