De geneeskracht van EDTA

EDTA bindt zich aan andere stoffen, vooral stoffen die ziekmakend zijn voor het lichaam. Dit binden heet ook wel ´cheleren´. In de chelatietherapie maakt men gebruik van EDTA. EDTA is de afkorting van Calciumdinatrium-EthyleenDiamineTetra-acetaat. Chelate betekent in het Grieks ´klauw´. De EDTA strekt als het ware zijn klauw uit naar een zwaar metaal en vangt het om het af te voeren uit het lichaam. EDTA wordt in het bloed ingebracht middels een injectie. Er is oraal in te nemen EDTA op de markt maar deze variant is niet aan te raden voor suppletie, alleen voor het gebruik tegen vergiftiging.
Let op! Dit artikel is geschreven vanuit de persoonlijke visie van de auteur en bevat mogelijk informatie die niet wetenschappelijk onderbouwd is en/of aansluit bij de algemene zienswijze.

Inhoud:


Lood en EDTA

Lood krijgt de mens steeds minder binnen. Zo is lood uit het potlood gehaald omdat mensen hier teveel op kauwden waardoor men een surplus aan lood binnen kreeg. Er zijn nog altijd loden waterleidingen in Nederland die looddeeltjes aan het drinkwater toevoegen, wat tot accumulatie (opeenhoping) van lood in het lichaam kan leiden. EDTA is een stof die zich bindt aan lood. Lood is een giftig metaal en door de binding aan EDTA kan deze uit het lichaam worden vervoerd. EDTA wordt in de aders gespoten in het geval van loodvergiftiging en andere ziekten. Loodvergiftiging kan tot hersenschade leiden. Soms wordt EDTA in de spierweefsels gespoten om een loodvergiftiging of daarmee gepaard gaande hersenschade te behandelen.

Radioactieve stoffen

Radioactieve materialen zoals plutonium, thorium, uranium en strontium kunnen zich binden aan EDTA zodat ze uit het lichaam verwijderd kunnen worden. Bij het verwijderen van deze materialen wordt eveneens een EDTA intraveneus (via de aders) toegediend. Vooral mensen die in de buurt van een kernramp of -ongeluk zijn geweest kunnen op deze manier geholpen worden.

Giftige stoffen in medicijnen of geneesplanten zoals hartglycosiden kunnen soms voor een patiënt dermate veel bijwerkingen hebben dat er sprake is van hartritmestoornissen. Ook daarvoor is EDTA inspuiten een adequaat middel.

Alternatieve arts

EDTA moet niet worden ingenomen als de patiënt ook warfarine of een plaspil gebruikt. Verder kan EDTA de bloedsuikerspiegel verlagen. Mensen met diabetes mellitus dienen extra op te passen met EDTA. Er is een lange lijst met interacties en bijwerkingen voor EDTA. Daarnaast is het gebruik slechts beperkt toegestaan. Langer dan 7 dagen 3 gram EDTA gebruiken kan leiden tot nierschade. Wie dit medicijn in wilt nemen dient dat enkel op voorschrift van de (alternatieve) arts te doen.

Werking EDTA niet bewezen bij hart- en vaatziekten

Uit Amerikaans onderzoek uit 2013 blijkt dat chelatietherapie met EDTA van positieve invloed is op mensen die een hartinfarct hebben gehad. Uit het onderzoek bleek dat hartpatiënten een geringere kans hebben op een tweede hartinfarct, maar er moet bij worden gezegd dat het verschil niet groot is. In feite is er erg veel onderzoek gedaan naar EDTA in relatie tot hart- en vaatziekten maar blijkt uit geen enkel onderzoek dat er een significant verschil is tussen de mensen die EDTA innamen en de mensen die een placebo kregen. Daarbij komt dat mensen niet alleen EDTA krijgen maar ook vitaminen zoals vitamine C. Dan is het moeilijk onderzoeken waardoor de geringe verschillen komen.
© 2014 - 2026 Tom008, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Vanaf 2021 is InfoNu gestopt met het publiceren van nieuwe artikelen. Het bestaande artikelbestand blijft beschikbaar, maar wordt niet meer geactualiseerd.
Bronnen en referenties
  • http://www.webmd.com/vitamins-supplements/ingredientmono-1032-EDTA.aspx?activeIngredientId=1032&activeIngredientName=EDTA
  • E-nummer: Boekje: wat zit er in uw eten? Courinne Couget
  • Amerikaans onderzoek: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23532240
  • Werking niet bewezen bij hart- en vaatziekten: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1282574/
  • Foto´s: publiek domain