Miskraam, de spontane abortus

De schrik van iedere zwangere vrouw: bloedverlies tijdens de zwangerschap. Je valt binnen een paar seconden van je roze wolk af, twijfel en onrust slaat toe. Wanneer is het verstandig een deskundige te raadplegen? Hoe verloopt een miskraam en hoe ziet een miskraam eruit? Misschien geheel onverwacht, misschien lang op gewacht, maar je bent zwanger. En je bent er zo ontzettend blij mee. In gedachte heb je de babykamer al ingericht, kleertjes gekocht en de beschuit met muisjes gesmeerd. En dan krijg je de schrik van je leven: op het toilet of in je ondergoed zie je bloed. Of je hebt ineens hevige buikkrampen. Duidt dit op een miskraam? De miskraam, besproken binnen het eerste trimester (1 tot 16 weken)

De feiten op een rij

Een miskraam, oftewel een spontane abortus, komt vaker voor dan er gedacht wordt. Ruim de helft van alle zwangerschappen eindigt in een miskraam zonder dat de vrouw wist dat ze zwanger was. De meeste zwangerschappen worden binnen twee weken na de bevruchting afgebroken, waardoor de miskraam plaats vind op of rond de verwachte menstruatie. Hierdoor hebben veel vrouwen niet in de gaten dat het geen normale menstruatie betreft, maar een miskraam. Geschat wordt dat uiteindelijk ruim 90 procent van alle bevruchte eicellen het niet redt. Twee weken na de bevruchting is het HCG, een hormoon dat door de embryo wordt geproduceerd en in het bloed van de moeder terecht komt, te meten met een bloedproef of urinetest. op dat moment is de zwangerschap vastgesteld. Van alle vastgestelde zwangerschappen, eindigt ongeveer 15 procent in een miskraam.

Dreigende abortus

Bloedverlies tijdens een zwangerschap is altijd eng: de zwangere vrouw weet niet wat haar te wachten staat. Toch hoeft bloedverlies niet per definitie een miskraam te betekenen. Bloedverlies kan vele oorzaken hebben, een van de bekendste is het dunner worden van de baarmoederwand door de groei, waardoor deze wat makkelijker kan gaan bloeden bij druk (niezen, hoesten, bukken, seksueel contact). Ook een inwendige afwijking zoals een vleesboom, kan een bloeding veroorzaken. Bij bloedverlies is er sprake van een dreigende abortus. De helft van alle zwangerschappen verloopt na een dreigende abortus normaal en wordt uitgedragen, de andere helft eindigt in een daadwerkelijke miskraam.

Hoe ziet een miskraam eruit?

Een echte miskraam, begint meestal met bloedverlies. Dit kan in het begin vrij weinig zijn en roze van kleur, maar zal zeker meer worden naar gelang de tijd verstrijkt, waarbij de kleur helderrood is. Ook zal er buikpijn optreden in de vorm van hevige menstruatiekrampen. Dit wordt veroorzaakt door het samentrekken van de baarmoeder. Op deze manier wordt de vrucht, placenta, vruchtvliezen ed uitgestoten. Zwangerschapsverschijselen zoals misselijkheid en gevoelige borsten, kunnen verminderen of verdwijnen. Bij de ene miskraam wordt alles in gedeeltes uitgestoten, bij de ander komt het in één geheel eruit. Na de miskraam blijft men nog enige dagen last houden van een bloeding, die net als bij een menstruatie, steeds minder wordt en eindigt in donker of bruin bloed.

Ik blijf bloeden na de miskraam!

Blijf je na de miskraam last houden van buikkrampen of bloedverlies, wat niet minder word, ga dan spoedig naar een huisarts of verloskundige. De kans is groot dat er iets achter is gebleven in de baarmoeder, dit kan een stukje vrucht zijn of placenta en zal middels curettage verwijderd moeten worden. Gebeurt dit niet, dan is de kans op ontstekingen en latere onvruchtbaarheid zeker aanwezig.

Zwangerschapstest, echo en verloskundige.

Tijdens een miskraam heeft het geen zin om een zwangerschapstest te doen, het kan enige weken tot na de miskraam duren voordat het HCG uit het lichaam van de vrouw is verdwenen, afhankelijk van de zwangerschapsduur. Een echo geeft vaak wat meer zekerheid. Vanaf 6 weken zwangerschap is het kloppend hartje duidelijk te zien. Vanwege de vroege zwangerschapsduur zal meestal gekozen worden voor een inwendige echo. Tijdens een echo kan duidelijk gemaakt worden of en hoe lang het vruchtje leeft, of in hoeverre de miskraam gevorderd is. De verloskundige is in het bezit van een echo-apparaat. Niemand kan de zwangere vrouw de zekerheid geven of er sprake is van een dreigende abortus of een miskraam, het blijft een kwestie van tijd en in onzekerheid leven, hoe moeilijk dit ook te accepteren is.