Brittle astma: Ernstige een aanhoudende symptomen van aanval
Astma is een aandoening waarbij een patiënt het moeilijk heeft om lucht in en uit de longen te krijgen. De luchtwegen in de longen zwellen en veroorzaken kortademigheid waardoor symptomen van een piepende ademhaling en hoesten tot stand komen. Zeer zelden kampen patiënten met een ernstige vorm van astma, gekend als brittle astma. De aanvallen zijn dan dermate ernstig en houden ook zo lang aan dat ze potentieel levensbedreigend zijn en een ziekenhuisopname vereisen. Een behandeling van dit type astma is moeilijk maar dankzij een combinatie van het vermijden van uitlokkende stoffen, bronchiale thermoplastiek, medicatie en injecties verminderen de symptomen en is het gemakkelijker om de ziekte onder controle te krijgen. De prognose van deze luchtwegaandoening is tot slot variabel.- Epidemiologie van ernstige astma-aanvallen
- Oorzaken van brittle astma
- Risicofactoren van ernstige ontsteking van luchtwegen in longen
- Aandoeningen
- Omgevingsfactoren
- Soorten
- Type 1
- Type 2
- Symptomen
- Alarmsymptomen
- Diagnose en onderzoeken
- Behandeling van ernstige en aanhoudende symptomen
- Allergenen verminderen
- Bronchiale thermoplastiek
- Medicatie
- Prognose van luchtwegaandoening
- Complicaties
- Preventie
- Praktische omgangstips voor brittle astma
- Acute symptomen herkennen en adequaat reageren
- Aangepaste fysieke activiteit en omgeving
- Misvattingen rond brittle astma
- Brittle astma is hetzelfde als gewone astma, alleen ernstiger
- Brittle astma komt alleen voor bij volwassenen
- Patiënten met brittle astma hebben altijd een allergische achtergrond
- Brittle astma is alleen een probleem voor de longen
- Mensen met brittle astma kunnen hun symptomen altijd onder controle houden met een inhalator
- Brittle astma heeft geen invloed op de voedingstoestand van een patiënt
- Psychologische factoren spelen geen rol bij brittle astma
Epidemiologie van ernstige astma-aanvallen
Astma is een veel voorkomende luchtwegaandoening. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie lijden anno oktober 2020 circa 235 miljoen patiënten aan astma. De meeste patiënten met astma hebben een milde vorm. 5-10% van de patiënten met astma ervaart echter een ernstige vorm van de ziekte. Ongeveer 0,05% van deze patiënten kampt met brittle astma. Hierdoor is brittle astma erg zeldzaam.Oorzaken van brittle astma
Het is anno oktober 2020 onduidelijk wat de precieze oorzaak is van brittle astma.Risicofactoren van ernstige ontsteking van luchtwegen in longen
Aandoeningen
Volgende aandoeningen zijn gekoppeld met brittle astma:De geestelijke gezondheid speelt soms ook een rol bij de ernst van de symptomen van brittle astma.
Omgevingsfactoren
Enkele omgevingsfactoren voor het ontwikkelen van brittle astma zijn onder andere:- blootstelling aan allergenen (uitlokkende stoffen van aanvallen) zoals:
- bepaalde dieren (vooral honden, katten en paarden) (vooral type 1)
- bepaalde schimmelsporen (vooral type 2)
- bepaalde voedingsmiddelen (voedselintoleranties) zoals brood, pasta, crackers, aardappelen, citrusvruchten, eieren, vis, sojabonen, pinda's, gist en zuivelproducten zoals melk en kaas) (vooral type 1)
- huisstofmijten (vooral type 1)
- een tekort aan antilichamen
- frequente luchtweginfecties
- sigaretten roken
- zwaarlijvigheid
Soorten
Type 1
Vooral vrouwen van 15-55 jaar zijn aangetast door type 1. Patiënten met brittle astma type 1 hebben een grote variatie in de piek expiratoire stroomsnelheid (PEF). Deze waarde biedt informatie over de snelheid van uitademing van lucht uit de longen. Deze uitademing gebeurt met kracht nadat een patiënt volledig ingeademd heeft. De PEF-waarden zijn een indicatie voor de ernst van de klachten. De PEF-metingen zijn variabel ondanks de behandeling met inhalatiecorticosteroïden (ingeademde krachtige ontstekingsremmers).Type 2
Mannen en vrouwen kampen even vaak met type 2. Bij type 2 van de aandoening kunnen patiënten veelal de symptomen gedurende een langere tijd onder controle houden. Dit type is echter onvoorspelbaar, waardoor soms plots ernstige aanvallen van astma tot stand komen. Ademhalingsondersteuning met een mechanische ventilator is dan nodig. Af en toe zijn de aanvallen echter dermate ernstig dat een patiënt hieraan komt te overlijden.Symptomen
De tekenen van brittle astma zijn ernstiger dan bij gewone astma. Ook houden de klachten langer aan en zijn ze soms levensbedreigend, waardoor een ziekenhuisopname vereist is.Volgende symptomen komen mogelijk tot stand:
- aanzienlijke benauwdheid op de borst
- een piepende ademhaling
- ernstige kortademigheid
- hoesten
Alarmsymptomen
Bij brittle astma kunnen de symptomen extreem snel verergeren, vaak zonder duidelijke waarschuwing, wat het cruciaal maakt om alarmsymptomen tijdig te herkennen. Deze symptomen omvatten ernstige kortademigheid die niet reageert op de gebruikelijke medicatie, piepende ademhaling, een aanhoudende hoest, en het onvermogen om volledige zinnen te spreken. In sommige gevallen kunnen patiënten cyanotisch (blauw) worden door zuurstofgebrek. Een acuut astma-aanval waarbij de patiënt ernstige ademnood ervaart of flauwvalt, moet als een medische noodsituatie worden beschouwd. Patiënten met brittle astma lopen een verhoogd risico op frequente ziekenhuisopnames en zelfs fatale astma-aanvallen als de aandoening niet goed wordt beheerd.Diagnose en onderzoeken
Vraaggesprek en lichamelijk onderzoekDe arts stelt de diagnose van brittle astma op basis van de ernst en de frequentie van de symptomen. Hiervoor heeft is ook een vraaggesprek en een lichamelijk onderzoek nodig.
Diagnostisch onderzoek
De arts zet een longfunctietest (spirometrie) en PEF-metingen in om de ernst van de aandoening te bepalen. Om andere luchtwegaandoeningen uit te sluiten die soortgelijke symptomen veroorzaken, zijn een röntgenfoto of CT-scan van de borstkas nodig.
Behandeling van ernstige en aanhoudende symptomen
Gewone astma behandelt de arts met bronchodilatoren (luchtwegverwijders) en inhalatiecorticosteroïden (krachtige ontstekingsremmers die een patiënt moet inademen), maar deze werken vaak niet voor brittle astma. Het vormt daarom voor de arts een uitdaging om de tekenen onder controle te krijgen. De arts volgt de patiënt nauwlettend op en zet één of meer van volgende behandeling in: allergenen vermijden, bronchiale thermoplastiek, medicatie en/of Omalizumab-injectiesAllergenen verminderen
Enkele allergenen (stoffen die sneller leiden tot een opflakkering van de symptomen) vermijdt of vermindert een patiënt best zoals bijvoorbeeld bepaalde voedingsmiddelen, huidschilfers van huisdieren, kakkerlakken, schimmels en stuifmeel. Stofzuigen met een HEPA-filter, vaak afstoffen en een afzuigventilator in de badkamer gebruiken zijn nuttige adviezen.Bronchiale thermoplastiek
Door de ontstekingen van luchtwegen in de longen verdikken de gladde spieren in de luchtwegen. Bij bronchiale thermoplastie wordt radiofrequente energie aan de gladde spieren van de luchtwegen geleverd, waardoor ze minder dik worden.Medicatie
Vaak zet de arts een combinatie van geneesmiddelen in om brittle astma te behandelen.Anticholinergica
Anticholinergica doen de spieren van de luchtwegen ontspannen, waardoor de ernst van de symptomen vermindert en de ziekte beter onder controle kan worden gehouden.
Bèta-2-agonisten
Dankzij beta-2-agonisten ontspannen en openen de luchtwegspieren en verbetert de ademhaling. Patiënten gebruiken kortwerkende of langwerkende bèta-2-agonisten in de vorm van inhalatoren en vloeistof voor een vernevelaar.
Leukotrieenantagonisten
Leukotriënen komen vrij door cellen en weefsels in het immuunsysteem. Deze chemische stoffen houden verband met ontstekingen, allergieën en astma. Leukotrieenantagonisten blokkeren de receptoren van de leukotriënen, waardoor hun werking mindert en de astmasymptomen op de lange termijn verminderen.
Steroïden
Corticosteroïden werken niet altijd, maar hoge doses zijn soms wel nuttig. Ook orale (via de mond ingenomen) corticosteroïden zijn soms effectief.
Omalizumab-injecties
Omalizumab vermindert de allergische reactie die mogelijk aanhoudende astmaklachten veroorzaakt. De arts dient deze injectie één à twee keer per maand toe onder de huid. De patiënt ervaart hierdoor minder aanvallen.