Kniepijn bij hardlopen (lopersknie): symptomen & behandeling
Kniepijn komt vaak voor tijdens het hardlopen of joggen. De pijn komt voor aan de buitenkant van de knie en wordt veroorzaakt door overbelasting van de peesplaat. Het ontstaat als gevolg van wrijving in het verloop van de tractus iliotibialis, een peesplaat aan de buitenzijde van de knie. Het is een overbelastingsblessure. Langeafstandslopers worden vooral getroffen door dit symptoom, maar het kan ook voorkomen bij niet-atleten. In de geneeskunde staat kniepijn tijdens het hardlopen ook bekend als het iliotibiale band syndroom (ITBS) of het lliotibiaal frictiesyndroom. Het wordt in de volksmond ook wel 'lopersknie' genoemd. ITBS is een inspanningsgebonden zeurende pijn aan de buitenzijde van de knie. Het tractus iliotibialis frictie syndroom is een hardloopblessure die ook gezien kan worden bij bergwandelaars. Met aangepaste training kunnen de klachten verminderen en binnen enkele weken tot maanden is de knie vaak weer hersteld.- Wat is kniepijn tijdens het hardlopen?
- Symptomen van een lopersknie
- Verschijnselen
- Verloop
- Oorzaken van een lopersknie
- Mogelijke oorzaken
- Beschrijving
- Huisarts raadplegen
- Onderzoek en diagnose
- Behandeling van een lopersknie
- Vooruitzichten en prognose
- Preventie van kniepijn bij hardlopen
Wat is kniepijn tijdens het hardlopen?
De tractus iliotibialis is de brede peesplaat aan de buitenzijde van het bovenbeen. Deze loopt vanaf de heupkam langs de zijkant van het bovenbeen en de buitenzijde van de knie, alwaar het zich vasthecht aan het onderbeen. Als er pijn optreedt in het gebied van de tractus iliotibialis, is er sprake van een lopersknie of het iliotibiale band syndroom (ITBS). Het is een van de meest voorkomende redenen voor kniepijn aan de buitenkant van het gewricht en is vooral merkbaar tijdens het hardlopen. De getroffen personen lijden aan een zeurende of scherpe pijn aan de buitenkant van de knie. Bekkenpijn kan ook voorkomen. Hoewel de kniepijn zich aanvankelijk alleen voordoet tijdens het hardlopen, rennen en joggen, komend de klachten later ook voor bij het traplopen en lopen. Langeafstandslopers en wielrenners hebben vooral last van kniepijn tijdens het hardlopen of wielrennen. Vrouwen hebben iets vaker last van een lopersknie dan mannen. Andere sporten die kunnen leiden tot een lopersknie zijn basketballers en handballers. Het kan zich ook manifesteren bij bergwandelaars en niet-sporters.Symptomen van een lopersknie
Verschijnselen
Er zijn verschillende gradaties van ernst van een lopersknie. De meest voorkomende symptomen zijn:- zeurende, scherpe of brandende pijn net boven het buitenste deel van de knie (laterale kniepijn)
- pijn die verergert gaandeweg het hardlopen of andere repetitieve activiteiten
- zwelling over de buitenkant van de knie (kniezwelling)
- pijn tijdens het buigen van de knie
- het geleidelijk optreden van symptomen die, als ze langer dan 4 weken aanhouden, ernstig interfereren met sport- of andere activiteiten
Verloop
Het verloop van een hardlopersknie is afhankelijk van je gedrag. Met aangepaste training verdwijnen de symptomen vaak na een week of twee. Om te voorkomen dat de kniepijn opnieuw optreedt, mag het gewricht echter niet opnieuw overmatig worden belast. Anders bestaat er een risico op chronische knieschade met kraakbeenstoornissen die niet omkeerbaar zijn.Oorzaken van een lopersknie
Mogelijke oorzaken
In wezen wordt een lopersknie veroorzaakt door veranderde biomechanica tijdens het hardlopen als gevolg van onderliggende spieronevenwichtigheden. Je biomechanica kan veranderen als gevolg van een onbalans van de spieren, bijvoorbeeld door spierzwakte of spiervermoeidheid), vermoeidheid en problemen met de ondergrond.- slechte biomechanica (looptechniek), vooral naar binnen kantelende knieën en heupen
- zwakke heupspieren / verzwakte gluteale spieren
- verzwakking van de 'bekkenstabilisatoren'
- zwakke binnenste quadriceps
- zwakke kernspieren
- slechte controle over de voetboog
- versleten of ongeschikte hardloopschoenen
- plotselinge intensivering van de training
- overmatige heuveltraining (vooral bergafwaarts)
- trainen voor halve en volledige marathons en ultra-marathons (hardlopen over een afstand die groter is dan de marathon)
Beschrijving
Kniepijn tijdens het hardlopen wordt veroorzaakt door overmatige of onjuiste belasting op de knie. Chronische belasting van het bewegingsapparaat kan optreden bij hardlopen of wielrennen over lange afstanden. Een lopersknie is verantwoordelijk voor tot wel 12% van alle hardloopblessures en tot 24% van de wielrenblessures. Een standsafwijking van de benen, waarbij het kan gaan om een as-afwijking zoals O-benen (varus beenas/genu varum) of X-benen (valgus beenas/genu valgum), zijn risicoverhogende factoren. Hetzelfde geldt voor verkeerd uitgelijnde voeten na een enkelverstuiking.Voor de stabiliteit van de knie die een flinke belasting moet kunnen incasseren, is een probleemloze interactie van ligamenten, kraakbeen, menisci, spieren, pezen en botten noodzakelijk. Een hardlopersknie interfereert met deze interactie. Een dergelijke blessure wordt bevorderd door typische hardloopfouten zoals onvoldoende rekoefeningen of onvoldoende opwarmen voor het hardlopen. Ongeschikte schoenen, een te hard loopvlak of een verkeerde loophouding spelen ook een belangrijke rol. Een andere risicofactor zijn benen van verschillende lengte (beenlengteverschil).
Het iliotibiale band syndroom wordt veroorzaakt door irritatie van de tractus iliotibialis, een peesplaat aan de buitenzijde van de knie. Irritatie en ontsteking komen voort uit wrijving tussen deze plaat en onderliggende structuren wanneer je herhaalde strekkende (extensie) en buigende (flexie) bewegingen met de knie maakt. Meestal komt de hieruit voortvloeiende kniepijn voor na overbelasting tijdens activiteiten zoals hardlopen of wielrennen. Als gevolg van wrijving in het verloop van de tractus iliotibialis, raakt het aangetaste weefsel ontstoken, wat op zijn beurt stekende pijn in de knie veroorzaakt.
Soms is een verzwakking van de 'bekkenstabilisatoren' verantwoordelijk voor kniepijn tijdens het hardlopen. Het zorgt ervoor dat de heup, die niet overbelast is, wat verzakt. Dit proces veroorzaakt op zijn beurt overmatige tractie van de betreffende peesplaat.
Aanvankelijk verschijnen de symptomen alleen bij langere loopbewegingen. In het verdere verloop van de aandoening worden ze ook merkbaar bij het lopen en traplopen. Ten slotte kan de pijn ook merkbaar zijn bij het zitten wanneer de benen gebogen zijn of wanneer de knieschijf wordt aangeraakt.