Likdoorn (eksteroog): symptomen, oorzaak en behandeling
Hoe het een likdoorn verwijderen en een eksteroog behandelen? Likdoorns komen vaak voor. Likdoorns worden veroorzaakt door wrijving en druk op de huid. Het wordt meestal veroorzaakt door het dragen van te kleine, knellende schoenen of schoenen met te dunne zolen waardoor de weerstand te groot is. Er zijn verschillende methoden voor een succesvolle behandeling van likdoorns, waarvan sommige thuis kunnen worden uitgevoerd, terwijl anderen bij voorkeur moeten worden verricht door een arts of pedicure. Hoe je het beste een likdoorn kunt verwijderen, komt uitgebreid aan de orde.- Wat is een likdoorn?
- Zachte en harde likdoorns
- Oorzaken van een likdoorn
- Harde likdoorns
- zachte likdoorns
- Wrijving en druk op de huid
- Slecht zittende schoenen
- Het voorkomen van likdoorns
- Onderzoek en diagnose
- Zelfinspectie
- Professionele diagnose
- Likdoorn behandelen/likdoorn verwijderen
- De voet ontlasten
- Likdoorns verwijderen (wegsnijden) en de voorbehandeling
- Operatieve ingreep
- Prognose
- Complicaties
- Diepere huidbeschadigingen
- Infecties
- Chronische pijn
- Beperkingen voor mensen met diabetes of een slechte bloedsomloop
- Vervorming van de voet
- Preventie
- Draag goed passende schoenen
- Gebruik schoeninlegzolen of beschermkussentjes
- Vermijd langdurige druk op één plek
- Hydrateer je voeten
- Regelmatige voetverzorging
Wat is een likdoorn?
Tijdens haar vakantie in Italië genoot Emma van lange wandelingen door pittoreske dorpjes. Maar halverwege de week voelde ze een scherpe, brandende pijn onder haar voet. "Vast een blaar," dacht ze, en ze ging door. Tegen het einde van de reis kon ze nauwelijks meer lopen. Terug thuis ontdekte de huisarts dat ze geen blaar had, maar een likdoorn – een klein, hard stukje eelt dat was ontstaan door de druk van haar nieuwe sandalen. Na een behandeling bij de pedicure en wat comfortabeler schoeisel kon Emma weer zonder pijn op pad. Ze kijkt nu altijd dubbel naar haar schoenenkeuze!Zachte en harde likdoorns
Likdoorns kunnen hard of zacht zijn, met een doorzichtig of glasachtig geel centrum. Harde likdoorns zijn vooral te vinden op de top en zijkant van de tenen, waar een constante druk wordt uitgeoefend. Een harde likdoorn is een verhoornde naar binnen gegroeide eeltkern in de vorm van een puntzakje. Een zachte likdoorn is een zachte eeltplek met in het midden een pijnlijke kern. Zachte likdoorns zijn meestal te vinden tussen de tenen. Alle likdoorns kunnen pijnlijk zijn, maar zachte likdoorns zijn over het algemeen het meest pijnlijk.Oorzaken van een likdoorn
Harde likdoorns
Harde likdoorns ontstaan door wrijving en druk op de huid, hetgeen meestal veroorzaakt wordt door het dragen van te kleine, knellende schoenen of schoenen met te dunne zolen, waardoor de weerstand op bepaalde plekken van de voet te groot is. Meer vrouwen dan mannen hebben last van likdoorns, omdat vrouwen vaker te nauwe schoenen dragen. De druk kan tevens worden veroorzaakt door een verkeerde stand van voet of tenen, of door overgewicht.zachte likdoorns
Zachte likdoorns ontwikkelen zich bijna altijd tussen de tenen, ze zijn meestal klein en lijken op open (vochtige) wondjes. Deze likdoorns worden over het algemeen veroorzaakt doordat tenen tegen elkaar te wrijven hetgeen de huid aantast of door constante wrijving of kneding van de huid tussen twee uitsteeksels van vergroeide botjes in de teenkootjes. Transpiratievocht dat niet goed kan verdampen door bijvoorbeeld slecht ademende schoenen, bevordert dit proces.Wrijving en druk op de huid
Likdoorns worden zoals gezegd veroorzaakt door wrijving en druk op de huid, meestal als gevolg van het dragen van slecht passend schoeisel. De eerste tekenen en symptomen zijn over het algemeen pijnlijke plekken op de tenen of elders op de voeten, die - als ze genegeerd worden - zich snel ontwikkelen tot likdoorns en eelt. Likdoorns hebben een kegelvormige diepe kern (een likdoorn heeft geen wortel), die - wanneer ze op zenuwuiteinden drukken - pijn in de voet veroorzaken en ongemak bij het lopen. Likdoorns kunnen ook ontstoken raken, waardoor ze nog pijnlijker zijn voor de patiënt.Slecht zittende schoenen
De meeste likdoorns worden veroorzaakt als gevolg van slecht zittende schoenen. Schoenen die te strak zijn, schoenen met hoge hakken, en zelfs schoenen die te los zitten kunnen likdoorns te veroorzaken. Een likdoorn is eigenlijk het resultaat van een zelfverdedigingsproces van het lichaam. Wanneer er druk op de huid wordt uitgeoefend, is het creëren van een barrière tussen het gevoelige gebied en de oorzaak de natuurlijke en meest adequate reactie van het lichaam om verdere schade te beperken. In het geval van schoenen die tegen een bepaald gedeelte van de voet knellen, maakt het lichaam een extra laag huid aan als stootkussen om de druk te verlichten. Dit extra groeien van de huid wordt verhoorning genoemd. Deze verhoornde gebieden kunnen op hun beurt weer pijn en ongemak veroorzaken doordat onderliggende zenuwuiteinden worden geraakt. Er kan zich ook een vochtzakje vormen tussen de opperhuid en de lederhuid. Als de druk voortduurt, kan de huid zelfs ontstoken raken.Het voorkomen van likdoorns
Likdoorns kunnen worden voorkomen door het dragen van goede passende en ventilerende schoenen en door een goede hygiëne en voetverzorging. Het is van belang dat er voldoende teenruimte in de schoen aanwezig is om zachte likdoorns te voorkomen.Onderzoek en diagnose
Zelfinspectie
Als je denkt dat je een likdoorn of eksteroog hebt, kun je beginnen met zelfinspectie. Controleer je voeten op harde, verdikte plekken, vooral op delen die veel druk ondervinden, zoals de bovenkant of zijkanten van je tenen of de bal van je voet. Likdoorns kunnen pijnlijk zijn bij het lopen of bij aanraking. Vaak zijn ze kleiner dan eelt en hebben ze een duidelijk afgebakende kern.Professionele diagnose
Als je twijfelt over de aard van de verdikking of als je likdoorn pijnlijk of ontstoken is, raadpleeg dan een arts of een pedicure. De arts of pedicure zal de plek inspecteren en vragen naar je klachten, bijvoorbeeld of je pijn ervaart tijdens het lopen of druk op de plek. Ze zullen ook beoordelen of er andere oorzaken zijn voor je klachten, zoals een infectie of onderliggende voetafwijkingen die de druk en wrijving veroorzaken.In sommige gevallen kan het nodig zijn om verder onderzoek te doen, bijvoorbeeld als de likdoorn niet reageert op standaardbehandelingen of als er vermoeden is van andere onderliggende problemen, zoals een botafwijking of artritis. Een röntgenfoto kan in uitzonderlijke gevallen worden aangevraagd om de onderliggende structuren te beoordelen.
Likdoorn behandelen/likdoorn verwijderen
Er zijn verschillende methoden voor een succesvolle behandeling van likdoorns, waarvan sommige thuis kunnen worden uitgevoerd, terwijl anderen bij voorkeur moeten worden verricht door een arts of pedicure.De patiënt kan likdoorns op een aantal manieren zelf behandelen:
De voet ontlasten
Het is ten eerste van belang dat de voet ontlast wordt en de oorzaak van de likdoorn wordt weggenomen, teneinde recidief te voorkomen. Ontlast de voeten door goede schoenen te kopen, dat wil zeggen schoenen die goed passen (niet te groot of te klein zijn) en goed ventileren, waardoor transpiratievocht snel wordt afgevoerd. Let er verder op dat de hakhoogte <3 cm is, dat de schoenen van zacht leer zijn en geen naden hebben en dat er voldoende teenruimte aanwezig is. Ter ontlasting van de likdoorn kunnen likdoornringetjes gebruikt worden. Deze zijn verkrijgbaar bij de drogist. Ontlastende zooltjes zijn ook aan te bevelen.Likdoorns verwijderen (wegsnijden) en de voorbehandeling
Een likdoorn kan verweekt of zacht gemaakt worden door middel van warme voetbaden, eventueel met soda of Dode Zee mineralen. Na het voetbad kan met een scherp mesje de bovenste laag eelt eraf gehaald worden. Het verdient de voorkeur dat de huisarts of een pedicure het dieper liggende eelt (en de eeltpit) wegsnijdt. Een verticale, diepe likdoorn verwijderen is geen sinecure en soms zitten er zelfs wat kleine bloedvaatjes door de likdoorn heen hetgeen de ingreep nog eens bemoeilijkt. Een likdoorn verwijderen is dus in veel gevallen een specialistisch klusje.In plaats van voetbaden kan ook gebruik gemaakt worden van eeltpleisters, waarvan het salicylzuur het eelt zacht maakt voor gemakkelijk verwijdering. Er bestaat ook likdoornzalf met dezelfde werking als de pleisters.
Een likdoorn kan het beste verwijderd worden met een speciaal eelt-likdoornmesje. Na het wegsnijden van de likdoorn is het van belang dat de de gekwetste huid tijdelijk gespaard wordt door deze zo veel mogelijk drukvrij te houden.
Bij een likdoorn onder de nagel, kan een behandeling door een orthopedisch chirurg geïndiceerd zijn. De chirurg moet in dit geval een stukje van de nagelplaat wegfrezen om de likdoorn te kunnen verwijderen. Daarna kan via verschillende methoden getracht worden de nagel weer te herstellen.
Operatieve ingreep
In zeer zeldzame gevallen, bijvoorbeeld als een voet- of teenafwijking de oorzaak is van een steeds terugkerende likdoorn, kan een operatieve ingreep nodig zijn. Een relatief eenvoudige operatie zal nodig zijn om een misvormde teen recht te zetten, of door uitsteeksels van vergroeide botjes in de teenkootjes te verwijderen, als dit de oorzaak is van het probleem. Soms bieden op maat gemaakt orthopedische schoenen uitkomst.Prognose
Als je een likdoorn of eksteroog hebt, is de prognose over het algemeen goed, vooral als je snel actie onderneemt om de oorzaak van de druk en wrijving weg te nemen. Door bijvoorbeeld schoenen te dragen die goed passen en niet knellen, kun je veel problemen voorkomen. In de meeste gevallen zal de likdoorn verdwijnen als de druk vermindert en de huid de kans krijgt om te herstellen.Als je regelmatig last hebt van likdoorns, kan het helpen om je voeten te laten verzorgen door een pedicure of specialist, zodat het probleem niet terugkomt. Wanneer je de likdoorn of eksteroog niet behandelt of blijft doorgaan met de veroorzakende druk, kan de likdoorn blijven groeien en zelfs pijnlijker worden. In zeldzame gevallen kan het leiden tot complicaties, vooral bij mensen met diabetes of een slechte bloedsomloop.
Kortom, met de juiste behandeling en preventieve maatregelen kun je likdoorns vaak effectief aanpakken en voorkomen dat ze terugkomen.