Bloedverlies na de overgang
De gemiddelde leeftijd dat een vrouw in de overgang komt ligt tussen de vijfenveertig en vijfenvijftig jaar. Op het moment dat een vrouw minstens een jaar niet meer heeft gemenstrueerd, is er sprake van de overgang. Als er na die tijd nog bloedverlies is, zal dit nader onderzocht moeten worden. Meestal is de oorzaak vrij onschuldig, maar je kunt het beter toch laten onderzoeken. Welke oorzaken heeft vaginaal bloedverlies na de overgang en hoe kun je dit laten onderzoeken?De overgang
De meeste vrouwen raken op een leeftijd tussen hun vijfenveertigste en vijfenvijftigste in de overgang. Het betekent dat de eierstokken geen vruchtbare eicellen meer bezitten. De start van de overgang is te merken doordat de menstruatie onregelmatig wordt, waarbij er soms minder of juist meer bloedverlies optreedt. Geleidelijk aan wordt het minder en als er een jaar of langer geen bloedverlies meer is geweest, spreekt men van de overgang, ook wel menopauze genoemd. Dit is dus alleen achteraf vast te stellen.Vaginaal bloedverlies na de overgang
Als er na een jaar of langer na de laatste menstruatie toch weer sprake is van bloedverlies, moet de oorzaak hiervan achterhaald worden. Meestal is het onschuldig, maar nader onderzoek is dan gewenst om kanker of een andere ernstige aandoening uit te sluiten. In ongeveer 10 procent van de gevallen is er sprake van een kwaadaardige aandoening. Baarmoederkanker ontstaat meestal na de overgang.Oorzaken
Na de overgang is het slijmvlies van de binnenkant van de vagina dunner en kwetsbaarder geworden door het afnemen van de hoeveelheid vrouwelijke hormonen. Hierdoor kan er gemakkelijker een bloeding ontstaan. Er kan als gevolg van een droge vaginawand eerder pijn tijdens vrijen ontstaan wat bloedverlies kan veroorzaken. Er zijn verschillende oorzaken voor bloedverlies na overgang, zoals:- Afname van de dikte van het slijmvlies van de vagina en baarmoederholte
- Droogheid door het dunnere slijmvlies
- Poliepen in de baarmoeder of baarmoedermond
- Medicijnen zoals bloedverdunners
- Een vleesboom (myoom) in de baarmoeder
- Baarmoederhalskanker
Naar de dokter
Ook al is het bloeden alweer gestopt, toch is het raadzaam om je huisarts te raadplegen. Meestal is het bloedverlies afkomstig uit de baarmoeder. De huisarts kan de binnenkant van de baarmoeder niet onderzoeken en hij zal je meestal doorverwijzen naar een gynaecoloog. Er zal vervolgens een uitstrijkje worden genomen waarna er na een laboratoriumonderzoek zal blijken of er cellen aanwezig zijn die duiden op van baarmoederhalskanker of een voorstadium ervan. De cellen worden onderzocht door een patholoog. Daarnaast kan er besloten worden om het verder te onderzoeken.Echoscopisch onderzoek
Een echo maakt de inwendige structuur van de baarmoeder zichtbaar. Hiermee kunnen afwijkingen zoals vleesbomen, abnormale verdikkingen of poliepen gevonden worden. Als het baarmoederslijmvlies een abnormale dikte heeft, kan dat komen door resterende hormonale activiteit. Daardoor kan het gaan lekken waardoor bloedverlies optreedt. Er kan ook een kwaadaardige gezwel zijn ontstaan. Meestal is dit goed te behandelen. De baarmoeder moet dan worden verwijderd, meestal samen met de eierstokken.
Weefselonderzoek
Als er uit de echo blijkt dat er sprake is van een verdikt baarmoederslijmvlies, kan er weefsel worden weggenomen uit de baarmoederholte. Hiervoor zal de gynaecoloog via de vagina een spreider plaatsen en weefsel wegzuigen uit de baarmoederholte. Het onderzoek voelt niet prettig aan en kan wat pijn doen. Het weefsel zal worden onderzocht door en patholoog.
Hysteroscopie
Bij dit onderzoek wordt er een dun buisje waaraan een camera zit bevestigd de baarmoederholte ingebracht om een beeld te verkrijgen van de baarmoederholte en het baarmoederslijmvlies. Als er een poliep zichtbaar is, kan deze worden weggehaald. Een poliep is een uitstulping binnen de baarmoeder en is meestal goedaardig. Het kan leiden tot bloedverlies.
