Blaasverzakking of verzakte blaas: symptomen en behandeling
Blaasverzakking symptomen bestaan onder meer uit een drukkend of vol gevoel in het bekkengebied en het gevoel dat er iets uit de vagina steekt. Bij een blaasverzakking zakt de blaasbodem uit als gevolg van verzwakking van de bekkenbodemspier. De meest voorkomende oorzaak van een blaasverzakking of blaasprolaps is een zware bevalling, wat zeer belastend is voor het weefsel en spieren die de blaas ondersteunen. Een gynaecologisch onderzoek vindt plaats om de aard en omvang van de klachten te achterhalen. Afhankelijk van de aard en ernst van de klachten zijn bij een blaasverzakking verschillende soorten behandelingen mogelijk. Behandeling bestaat vaak uit fysiotherapie, medicatie, een pessarium of operatie.- Wat is een blaasverzakking?
- Oorzaak van een verzakte blaas
- Een zware bevalling
- Overgang
- Langdurige overbelasting
- Ouder worden
- Symptomen verzakking van blaas
- Verschijnselen
- Asymptomatisch
- Blaasverzakking stadiumbepaling
- Onderzoek en diagnose
- Behandeling van een blaasverzakking
- Medische interventies
- Zelfzorgmaatregelen
- Prognose en vooruitzichten
- Complicaties
- Preventie
Wat is een blaasverzakking?
De urineblaas is een min of meer bolvormig, hol orgaan met een rekbare wand, gelegen in het bekken. In de blaas wordt urine opgeslagen die door de nieren wordt geproduceerd. Het lichaam heeft twee nieren en elke nier is door een urineleider verbonden met de blaas. De blaas kan gemiddeld zo'n 400 ml. urine bevatten, maar leeg is de blaas niet veel groter dan een biljartbal. De druk die ontstaat wanneer de blaas zich vult met urine veroorzaakt aandrang tot plassen. Wanneer iemand plast stroomt de urine vanuit de blaas door de plasbuis naar buiten.Verzwakking van de bekkenbodemspier
Men spreekt van een blaasverzakking wanneer de blaasbodem uitzakt als gevolg van verzwakking van de bekkenbodemspier. Dit kan bijvoorbeeld na een zware bevalling en gaat vaak gepaard met het uitzakken van de voorste vaginawand. Bij een blaasverzakking zakt de voorwand van de schede, waar de blaas op rust, naar buiten. Dit kan allerlei klachten geven, zoals ongewild urineverlies en moeilijkheden met het legen van de blaas. Een blaasverzakking kan variëren van mild tot ernstig. Een blaasverzakking gaat vaak gepaard met het uitzakken van de voorwand van de vagina (vaginaverzakking). Een verzakking van de blaas in de vagina wordt ook wel 'cystocèle' genoemd.
Oorzaak van een verzakte blaas
De volgende factoren kunnen ten grondslag liggen aan een blaasverzakking:Een zware bevalling
Dit is de meest voorkomende oorzaak van een verzakte blaas. Een zware bevalling is zeer belastend voor het weefsel en spieren die de blaas ondersteunen.Overgang
Het hormoon oestrogeen draagt eraan bij dat de bekkenbodemspieren gezond en sterk blijven. Na de overgang produceert het lichaam minder oestrogeen en als gevolg van een verminderd oestrogeen niveau bestaat er een grotere kans op een blaasverzakking.Langdurige overbelasting
Overgewicht, het tillen van zware voorwerpen, het flink persen tijdens de stoelgang en chronisch hoesten door roken of een longaandoening (bijvoorbeeld COPD). Hierdoor kunnen de bekkenbodemspieren verzwakken en beschadigd raken.Ouder worden
Op oudere leeftijd worden de bekkenbodemspieren zwakker. Daarom komt een verzakking vooral voor bij mensen boven de 50 jaar.Symptomen verzakking van blaas
Verschijnselen
Vaak ontstaan de kluchten aan het einde van een dag met veel inspanning. Symptomen van een verzakte blaas zijn:- Een gevoel van pijn en uitzakking in de vagina, hetgeen door veel vrouwen omschrijven wordt als het gevoel een bal tussen de benen te hebben;
- Pijn in de vagina, het bekkengebied (bekkenpijn), de onderbuik, de onderrug, of de lies;
- Zwaar gevoel of druk in het vaginagebied;
- Pijn bij het vrijen (dyspareunie);
- Moeilijkheden bij het legen van de blaas;
- Een sterke drang om te urineren;
- Frequent plassen;
- Het gevoel dat de blaas niet leeg is direct na het plassen;
- Stress-incontinentie of inspanningsincontinentie: ongewild urineverlies bij inspanning, zoals lachen, tillen, hoesten of sporten, enz.
- Meer frequente blaasontstekingen.
Asymptomatisch
Sommige vrouwen met een milde blaasverzakking ervaren niet of nauwelijks symptomen.Blaasverzakking stadiumbepaling
De stadiumbepaling (stadiëring) van een blaasverzakking gebeurt op basis van de ernst van de verzakking.| Stadium | Omschrijving |
|---|---|
| Graad 1 (mild) | Slechts een klein gedeelte van de blaas zakt in de vagina. |
| Graad 2 (gematigd) | De blaas zakt dermate dat het de opening van de vagina kan bereiken. |
| Graad 3 (ernstig) | De blaas duwt de voorwand van de vagina naar buiten bij persen. |
| Graad 4 (compleet) | De verzakking komt zónder persen voorbij de ingang van de vagina; gewoonlijk geassocieerd met andere vormen van verzakking (baarmoederverzakking, endeldarmverzakking, en verzakking van de dunne darm). |
Onderzoek en diagnose
Een gynaecologisch onderzoek vindt plaats om de aard en omvang van de klachten te achterhalen. Eventueel kan de arts aanvullende onderzoeken voorstellen, zoals een urodynamisch onderzoek waarmee de functie van de blaas en het afsluitmechanisme van de blaas worden getest. Een urodynamisch is een inwendig onderzoek, waarbij dunne slangetjes worden ingebracht via de plasbuis en endeldarm. Aan de hand hiervan kunnen metingen worden verricht van de blaasinhoud, de blaasdruk, de afsluiting van de blaas, het urineverlies (indien aanwezig), de uitstroomsnelheid van de urine en de spanning in de bekkenbodemspieren. De meetresultaten worden geregistreerd in een computer. Het onderzoek duurt meestal een half uur tot drie kwartier. Daarnaast kan en cystoscopie worden uitgevoerd. Dit is een kijkonderzoek waarbij de arts via het plaskanaal in de blaas kijkt door middel van een cystoscoop. Ook kan er onderzoek gedaan worden naar de werking van de bekkenbodemspieren door een bekkenfysiotherapeut. Afhankelijk van de uitkomsten van het onderzoek kan de fysiotherapeut adviseren om speciale bekkenbodemtraining te doen.Behandeling van een blaasverzakking
Medische interventies
Afhankelijk van de ernst van de klachten zijn bij een blaasverzakking verschillende soorten behandelingen mogelijk:- Fysiotherapie. Bij een lichte verzakking kunnen oefeningen voor de bekkenbodemspieren uitkomst bieden.
- Medicijnen. Een behandeling met hormonen kan spieren en steunweefsels weer versterken.
- Een pessarium (een kunststof ring). Deze ring wordt in de vagina ingebracht en geeft steun. Als dit onvoldoende soelaas biedt kan een operatie uitkomst bieden.
- Een operatie. Bij een verzakking van de voorkant van de schede kan een blaasverzakkingsplastiek worden uitgevoerd, waarbij de voorwand op zijn plaats wordt gebracht.
Zelfzorgmaatregelen
Er zijn een aantal leefstijladviezen die je kunt opvolgen, zodat de verzakking niet verergert. Deze zijn:- Probeer hoesten te voorkomen door bijvoorbeeld niet te roken of COPD goed te behandelen.
- Tracht overgewicht te voorkomen of probeert af te vallen als je te zwaar bent en handhaaf daarna een gezond gewicht;
- Neem de tijd op het toilet, wees niet gehaast maar ontspannen. Dit kan bekkenbodemproblemen voorkomen.
- Adem goed door als je bukt, buigt of tilt. Dus niet de adem inhouden.
- Geen zware dingen tillen.
- Goed zitten en ontspannen bewegen is goed voor de rug en het bekken.