Lymphocytic Choriomeningitis Virus (LCMV): Virale infectie
Het Lymphocytic Choriomeningitis Virus (LCMV, lymfocytaire choriomeningitis virus) is een virale infectie. Mensen verwerven LCMV wanneer ze in contact komen met de secreties van geïnfecteerde knaagdieren. Ook worden foetussen van geïnfecteerde zwangere moeders mogelijk getroffen. De meeste patiënten die de infectie verwerven, ervaren geen klachten, maar sommige patiënten ervaren wel milde tekenen zoals braken en een algemeen ziek gevoel. Geïnfecteerde baby’s ervaren echter ernstigere neurologische afwijkingen en problemen met het gezichtsvermogen. Een bloedonderzoek bevestigt de aanwezigheid van het virus in het lichaam. Een ondersteunende en symptomatische behandeling is nodig. De vooruitzichten zijn bij volwassenen tot slot meestal goed maar de prognose is minder goed voor baby’s met de infectie.- Epidemiologie
- Oorzaken van virale infectie
- Knaagdieren
- Overdracht
- Risicofactoren
- Symptomen
- Verworven
- Aangeboren
- Alarmsymptomen
- Diagnose en onderzoeken
- Behandeling van Lymphocytic Choriomeningitis Virus
- Prognose
- Complicaties
- Preventie van LCMV-infectie door knaagdieren
- Praktische omgangstips voor lymphocytic choriomeningitis virus (LCMV)
- Preventie en hygiëne
- Symptomen en ziektebeheer
- Misvattingen rond lymphocytic choriomeningitis virus (LCMV)
- LCMV komt alleen voor bij wilde knaagdieren
- LCMV veroorzaakt altijd ernstige ziekteverschijnselen
- Een LCMV-infectie tijdens de zwangerschap heeft geen ernstige gevolgen
- LCMV wordt niet via de lucht overgedragen
- Bloedonderzoeken zijn niet nodig om LCMV vast te stellen
- LCMV wordt niet geassocieerd met neurologische complicaties
- LCMV verspreidt zich niet in ziekenhuizen
Epidemiologie
Lymphocytic Choriomeningitis Virus (LCMV) is een zeldzame virale infectie die wereldwijd voorkomt, maar vooral wordt aangetroffen in stedelijke gebieden waar de huismuis voorkomt. De prevalentie van LCMV is relatief laag in vergelijking met andere virale infecties, maar het kan ernstige gevolgen hebben voor kwetsbare groepen zoals zwangere vrouwen en mensen met een verzwakt immuunsysteem. De meeste gevallen worden veroorzaakt door contact met besmette knaagdieren of hun urine en uitwerpselen. Hoewel het ziektebeeld vaak mild is, kunnen er in sommige gevallen ernstige neurologische complicaties optreden.Oorzaken van virale infectie
Knaagdieren
Hamsters, huisdiermuizen, cavia's en wilde knaagdieren zoals veldmuizen, ratten en ander ongedierte dragen het Lymphocytic Choriomeningitis Virus, een lid van de familie Arenaviridae. Huisdierknaagdieren raken mogelijk besmet met LCMV nadat ze in contact zijn geweest met wilde knaagdieren in een fokkerij, dierenwinkel of thuis.Overdracht
Het virus is mogelijk overal ter wereld aanwezig, maar mensen zijn uiterst zelden aangetast. Patiënten krijgen te maken met LCMV door blootstelling aan knaagdierurine, uitwerpselen, speeksel of het nestmateriaal van besmette knaagdieren (die meestal zelf niet ziek zijn). De blootstelling aan het virus treedt ook op wanneer deze materialen rechtstreeks worden ingebracht in een gebarsten huid of in de neus, de ogen of de mond of door een beet van een besmet dier. Het risico op een infectie door een huisdier is echter uiterst zeldzaam. Mensen raken tijdens elk seizoen mogelijk besmet met LCMV, maar de meeste LCMV-infecties komen voor in de late herfst- en vroege wintermaanden, als gevolg van de seizoensgebonden verplaatsing van muizen naar menselijke huizen tijdens het koude seizoenRisicofactoren
De belangrijkste risicofactor voor LCMV-infectie is blootstelling aan knaagdieren, vooral huismuizen. Mensen die in gebieden wonen waar knaagdieren veel voorkomen, zoals in stedelijke omgevingen of op boerderijen, lopen een hoger risico. Andere risicofactoren zijn het werken met knaagdieren in laboratoria of het onderhouden van muizen als huisdieren. Personen met een verzwakt immuunsysteem, zoals HIV-positieve mensen of patiënten die immuunonderdrukkende medicatie gebruiken, hebben een verhoogd risico op ernstige complicaties.Symptomen
Circa één op de drie patiënten met LCMV ervaart geen symptomen. Wanneer toch tekenen optreden, verschijnen deze 2 tot 21 dagen nadat het virus het lichaam is binnengedrongen.Verworven
De symptomen van een LCMV-infectie tijdens de kindertijd en volwassenheid zijn meestal relatief mild. De infectie bestaat bij de meeste patiënten uit een korte ziekte met een volledig herstel.
Hoofdpijn komt mogelijk tot stand / Bron: Concord90, PixabayVerworven LCMV-infectie is meestal een bifasische ziekte waarbij de eerste symptomen bestaan uit koorts, hoofdpijn, een algemeen ziek gevoel, spierpijn, een verlies van eetlust, misselijkheid en braken. Minder vaak voorkomende symptomen zijn keelpijn, hoesten, gewrichtspijn, pijn op de borst en parotispijn.
Fase 2
Vervolgens volgt een tijdelijke verbetering van de symptomen, waarna dan een tweede fase met symptomen optreedt. Het centrale zenuwstelsel is dan aangetast. De symptomen in deze tweede fase zijn meestal deze van klassieke aseptische meningitis en omvatten hoofdpijn, fotofobie (een overgevoeligheid van licht), koorts, braken en stijfheid van de nek
Aangeboren
Congenitale (prenatale) infecties zijn ernstiger. Een infectie van de foetus met LCMV resulteert soms in een spontane abortus en foetale sterfte. De overlevende foetussen komen ter wereld met problemen met het gezichtsvermogen (meestal chorioretinitis: ontsteking van vaatvlies en netvlies van het oog). De visuele beperking is vaak ernstig en tast bij de meeste patiënten het perifere gezichtsvermogen (zicht aan de zijkant) aan. Verder treedt ook hersenschade op. Een congenitale LCMV-infectie leidt vaak tot macrocefalie (te groot hoofd) of tot microcefalie (te klein hoofd). Enkele veel voorkomende neurologische symptomen van congenitale LCMV-infecties omvatten een verstandelijke beperking, zwakte of verlamming van de vier ledematen en epilepsie.Alarmsymptomen
Symptomen van LCMV-infectie kunnen variëren van mild tot ernstig en kunnen onder andere koorts, hoofdpijn, spierpijn en vermoeidheid omvatten. Alarmsymptomen die wijzen op een ernstige infectie zijn onder andere ernstige hoofdpijn, nekstijfheid, overgevoeligheid voor licht, en neurologische symptomen zoals toevallen of verlamming. Zwangere vrouwen moeten bijzonder alert zijn op symptomen, omdat de infectie ernstige gevolgen kan hebben voor de foetus.
Een bloedonderzoek is nodig / Bron: Frolicsomepl, PixabayDiagnose en onderzoeken
De diagnose van LCMV-infectie wordt meestal gesteld door het identificeren van het virus in lichaamsvloeistoffen zoals bloed of hersenvocht. Serologische tests kunnen ook worden gebruikt om antistoffen tegen LCMV te detecteren. In sommige gevallen kunnen beeldvormende technieken zoals MRI worden ingezet om eventuele neurologische complicaties te evalueren.Behandeling van Lymphocytic Choriomeningitis Virus
Voor LCMV-infecties bestaan anno oktober 2020 nog geen effectieve behandelingen. Diverse antivirale medicijnen worden anno oktober 2020 onderzocht. De behandeling gebeurt daarom nu enkel symptomatisch en ondersteunend. Baby’s met de infectie lijden vaak aan hydrocefalie (waterhoofd: te veel hersen- en ruggenmergvocht in de schedel) en hebben bijgevolg vaak een ventriculoperitoneale shunt nodig.Prognose
De meeste patiënten die tijdens de kindertijd of volwassenheid een LCMV-infectie oplopen, kampen gedurende één tot drie weken met milde tot matige symptomen, maar ze herstellen volledig. Wel duurt het soms enkele maanden voordat alle symptomen volledig verdwenen zijn. Wanneer de infectie rond de geboorte ontstaat, zijn de vooruitzichten doorgaans minder gunstig. Wanneer baby’s overleven, hebben ze meestal ernstige neurologische problemen. Sommige van deze kinderen hebben echter slechts matige neurologische en mentale beperkingenComplicaties
De virale infectie is veel ernstiger wanneer deze rond de geboorte van een baby optreedt. LCMV infecteert mogelijk de foetale hersenen en het netvlies van het oog, waar een baby kampt met aanzienlijke hersenschade en permanente beperkingen.Preventie van LCMV-infectie door knaagdieren
Er is anno september 2024 geen vaccin beschikbaar om een infectie met het Lymphocytic Choriomeningitis Virus te voorkomen. Het is belangrijk om de handen te wassen met water en zeep na het hanteren van knaagdieren om het risico op blootstelling te verminderen en ook om de algemene veiligheid na te leven. De kooien van de knaagdieren moeten voorts schoon en vrij van vervuild beddengoed blijven. Wanneer mensen de kooi schoonmaken, doen ze dit in een goed geventileerde ruimte of buiten. Het is voorts verstandig om geen knaagdieren te kussen, ook al zien ze er zo schattig en donzig uit. Ook houden mensen knaagdieren best weg van het gezicht. Voorts moeten mensen knaagdieren als huisdier steeds bij gerenommeerde winkels of fokkers aankopen.Praktische omgangstips voor lymphocytic choriomeningitis virus (LCMV)
LCMV is een virale infectie die meestal via knaagdieren wordt overgedragen en symptomen zoals koorts, hoofdpijn en nekstijfheid kan veroorzaken.Preventie en hygiëne
Patiënten die zijn blootgesteld aan knaagdieren of hun urine of uitwerpselen, moeten extra voorzorgsmaatregelen nemen om verdere besmetting te voorkomen. Het schoonmaken van gebieden waar knaagdieren aanwezig kunnen zijn en het vermijden van direct contact met hen is essentieel. Het dragen van handschoenen bij het opruimen van besmette omgevingen kan ook helpen.In een huiselijke omgeving is het belangrijk om goed te ventileren en knaagdierbeheersingstechnieken toe te passen, zoals vallen en het afdichten van kieren waar knaagdieren mogelijk binnendringen.
Symptomen en ziektebeheer
Voor patiënten die symptomen van LCMV ervaren, is het belangrijk om voldoende rust te nemen en voldoende te hydrateren. Het vermijden van zware lichamelijke activiteiten kan helpen om het immuunsysteem te ondersteunen terwijl het herstelt van de infectie.Patiënten moeten regelmatig medische controle krijgen om te monitoren hoe het virus zich ontwikkelt en om te voorkomen dat complicaties optreden, zoals encefalitis of meningitis.
