Lupus erythematosus (SLE): symptomen en behandeling

Lupus erythematosus, vaak afgekort als LE of SLE (systemische lupus erythematosus), soms ook wel systemische lupus erythematodes genoemd, is een auto-immuunziekte, waarbij het eigen afweersysteem ontregelt is en het afweersysteem zich tegen het eigen lichaam keert. Bij SLE kunnen overal in het lichaam klachten ontstaan, vandaar dat het ook wel 'systeemlupus' wordt genoemd: je hele lichaam of systeem is erbij betrokken. Systemische lupus erythematosus wordt vaak ook kortweg 'lupus' genoemd. Systemische lupus erythematodes kan niet middels behandeling worden genezen. Soms bieden medicijnen uitkomst ter vermindering van de klachten.

Wat is systemische lupus erythematosus (SLE)?

Soraya en haar lupus

Soraya, een 35-jarige basisschooljuf uit Haarlem, was altijd de energieke spil in haar klas. Tot ze op een dag wakker werd met pijn in al haar gewrichten en een vlindervormige rode uitslag op haar gezicht. “Ik dacht dat ik gewoon griep had en een beetje zonverbrand was,” vertelt ze. Maar de klachten bleven aanhouden, en uiteindelijk volgde de diagnose: systemische lupus erythematosus (SLE), een auto-immuunziekte waarbij haar eigen afweersysteem haar lichaam aanvalt. “Het voelde alsof mijn lijf ineens niet meer mijn vriend was.”

In het begin worstelde Soraya vooral met de onzichtbaarheid van haar ziekte. Soms zag je het aan haar huid of aan haar stramme houding, maar vaak niet. “Dan voelde ik me ellendig, maar kreeg ik toch te horen: ‘Je ziet er anders prima uit.’” Inmiddels heeft ze geleerd om haar grenzen beter aan te geven, en deelt ze haar verhaal open op sociale media om meer bekendheid te geven aan lupus. “Mijn ziekte bepaalt niet wie ik ben,” zegt ze. “Maar het heeft me wel geleerd om zachter voor mezelf te zijn. En dat is misschien wel het grootste cadeau.”

Wat is het eigenlijk?

Systemische lupus erythematosus (SLE) valt onder de reumatische aandoeningen en is een auto-immuunziekte. Lupus is een vorm van reuma in het bindweefsel, een vorm van weefsel dat onderdeel uitmaakt van alle organen van het lichaam en de huid. Het bindweefsel kan gaan ontsteken en klachten veroorzaken. Er worden verschillende soorten lupus onderscheiden:
  • systemische lupus erythematosus (SLE), waarbij allerlei organen zijn aangedaan;
  • lupus kan zich ook presenteren als een huidziekte, zoals Chronische Discoïde Lupus Erythematodes (CDLE) en Subacute Cutane Lupus Erythematodes (SCLE), waarbij dus alleen de huid is aangedaan;
  • Drug-induced lupus erythematosus (DILE), ofwel medicamenteuze lupus: door medicatie geïnduceerde lupus, waarbij de klachten verdwijnen zodra gestaakt wordt met het gebruik van de betreffende medicatie.

Is systemische lupus erythematosus besmettelijk?

Systemische lupus erythematosus is niet besmettelijk. De aandoening kan dus niet van de ene op de andere persoon worden overgedragen.

Vóórkomen

Systemische lupus erythematosus komt grofweg bij ongeveer 1 op de 1.000 mensen voor. De ziekte kan beginnen op de kinderleeftijd, maar ook op de volwassen leeftijd. Ongeveer 10‐20 % van alle patiënten met SLE zijn kinderen. SLE komt 4 tot 5 keer zo vaak voor bij meisjes. Systemische lupus erythematosus bij kinderen manifesteert zich vaak rond 11-13 jaar. Voor het vijfde jaar wordt SLE bijna niet gezien. Systemische lupus erythematosus komt wereldwijd voor. Bij kinderen en volwassenen van Afro‐Amerikaanse, Spaanse en Aziatische afkomst, lijkt SLE vaker voor te komen.

Oorzaak van lupus erythematosus

Een raadselachtig begin: als je afweer je tegenstander wordt

Je zou denken dat je afweersysteem altijd aan jouw kant staat. Dat het je beschermt, vecht voor je, en je elke dag zonder dat je het merkt een dienst bewijst. Maar bij lupus is dat anders. Alsof de soldaten in je lijf hun kompas kwijt zijn. In plaats van vijanden aan te vallen, keren ze zich tegen je eigen weefsels. Waarom? Dat weten we anno 2025 nog steeds niet precies. Lupus blijft op veel vlakken een mysterie. Geen duidelijke oorzaak. Geen simpele verklaring. Maar wel veel puzzelstukjes die samen iets beginnen te laten zien.

Oorzaak is onbekend… maar geen toeval

Nee, niemand kiest voor lupus. En nee, je hebt het niet aan jezelf te danken. Maar wat we wél weten, is dat er bepaalde factoren zijn die een rol lijken te spelen. Artsen noemen dat “uitlokkende factoren” of “triggers” – dingen die de ziekte aan kunnen wakkeren of verergeren. Denk aan zonlicht, stress, bepaalde infecties, hormoonschommelingen… Het is alsof lupus ligt te sluimeren, en door bepaalde omstandigheden plotseling ontwaakt. Maar de kernvraag blijft: waarom? Waarom jij? Waarom nu? Die vraag blijft rauw – en vaak onbeantwoord. Maar je staat er niet alleen in.

Zonlicht: vriend voor velen, vijand voor sommigen

Voor veel mensen is de zon een bron van vreugde. Warmte, licht, energie. Maar bij lupus kan zonlicht juist het tegenovergestelde effect hebben. UV-straling blijkt bij veel patiënten een flinke trigger te zijn: huiduitslag, vermoeidheid, gewrichtsklachten of zelfs een systemische opvlamming kunnen het gevolg zijn van een zonnige dag zonder bescherming. Dat maakt niet dat je zon moet mijden als een kluizenaar, maar het vraagt wel om aandacht. Petje op, zonnebrand met hoge factor, schaduw opzoeken – kleine daden van zelfzorg die groot verschil kunnen maken.

Erfelijkheid: het verhaal vóór jouw verhaal

Soms lijkt het alsof lupus een stille draad in de familie is. Misschien heb je een tante met reuma, een oma met een schildklieraandoening, of een broer met psoriasis. Het blijkt dat ongeveer 1 op de 10 mensen met lupus een familielid heeft – dichtbij of wat verder weg – die ook met lupus leeft. Niet omdat het één op één overdraagbaar is, maar omdat er wél genetische gevoeligheid is. Artsen noemen dat een multifactoriële overerving: het is geen allesbepalend gen, maar een combinatie van aanleg en omgeving. Alsof je met een rugzakje geboren wordt – maar pas later ontdekt wat erin zit.

Hormonen: lupus treft vaker vrouwen

Het is geen toeval dat lupus negen van de tien keer voorkomt bij vrouwen – meestal tussen de 15 en 45 jaar. Dat zegt iets. Oestrogeen, het vrouwelijke hormoon, lijkt invloed te hebben op de manier waarop het immuunsysteem werkt. Tijdens de puberteit, zwangerschap of overgang kunnen de klachten veranderen, verergeren of juist tijdelijk verbeteren. Het is alsof het lichaam tijdens hormonale stormen gevoeliger wordt voor verwarring – ook in de afweer. Lupus is dus niet zomaar ‘pech’, het is ingebed in een veel grotere lichamelijke dynamiek.

Stress: meer dan ‘druk zijn’

Wie lupus heeft, weet vaak intuïtief wat stress doet. Het is alsof je lichaam luistert naar je emotionele toestand – en erop reageert. Een groot verlies, een gebroken hart, zorgen om werk of familie... emotionele stress is geen detail, maar een katalysator. Sommige mensen merken dat hun klachten vlak na een stressvolle gebeurtenis ineens opvlammen. De wetenschap bevestigt dat: langdurige of hevige stress kan het immuunsysteem uit balans brengen. Zelfzorg betekent dus ook: je grenzen kennen, rust nemen, praten, huilen, bidden, lachen – wat voor jou werkt om tot jezelf te komen.

Infecties: soms de vonk die het vuur aanwakkert

Er zijn aanwijzingen dat virale infecties, zoals het Epstein-Barr-virus (de veroorzaker van de ziekte van Pfeiffer), bij sommige mensen een rol kunnen spelen in het ontstaan van lupus. Het is niet de oorzaak, maar mogelijk wél de vonk die het proces in gang zet. Vooral als je al gevoelig bent – genetisch of hormonaal – kunnen bepaalde infecties het afweersysteem verwarren. Dat betekent niet dat elke verkoudheid een risico is, maar het toont wel aan hoe complex en gelaagd lupus is.

Lupus ontstaat niet uit het niets – maar jij bént niet je ziekte

Misschien heb je soms de neiging om jezelf de schuld te geven. Had ik maar minder gewerkt. Had ik maar beter voor mezelf gezorgd. Maar laten we dit helder houden: lupus is geen gevolg van jouw fouten. Het is een samenspel van genen, omgeving, biologie en toeval. Wat jij wél kunt doen? Jezelf blijven leren kennen. Je lichaam leren lezen. En bouwen aan een leven dat past bij jouw ritme – mét lupus, maar niet gedefinieerd door lupus.

Symptomen van lupus erythematosus

Verschijnselen

SLE kan in het gehele lichaam voor klachten zorgen en heeft een wisselend beloop: de ontstekingen vlammen zo nu en dan op en soms volgt een periode waarbij er weinig tot geen klachten zijn. De klachten en problemen verschillen van persoon tot persoon, maar wel krijgt vrijwel iedereen met SLE te maken met algemene klachten, zoals:
  • gewrichtspijn en -ontstekingen, welke pijnlijk kunnen zijn en aanleiding kunnen geven tot stijfheid
  • spierpijn;
    Vermoeidheid / Bron: Istock.com/BartekSzewczykVermoeidheid / Bron: Istock.com/BartekSzewczyk
  • vermoeidheid;
  • koorts;
  • algehele malaise;
  • ontstekingen van de huid, herkenbaar aan rode plekken en rode uitslag op de huid;
  • rode of paarse puntjes (petechiën), komen veelvuldig op de benen voor;
  • zweertjes, bijvoorbeeld in de mond en neus;
  • rode plekken of roodheid in de vorm van een vlinder op de neus en wangen;
  • rode kleurverandering van de handpalm (erythema palmare);
  • lupus kan ertoe leiden dat de nagels scheuren of afvallen (loslatende nagel of onycholyse);
  • (soms) splinterbloedingen onder de nagel;
  • lepeltjesnagels (koilonychia);
  • ontstoken gewrichten;
  • gezwollen lymfeklieren;
  • bloedarmoede;
  • overgevoeligheid voor zonlicht; en
  • hoofdpijn.

Kenmerkend voor LE is een vlindervormige, rode huidafwijking in het gezicht / Bron: National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases, Wikimedia Commons (Publiek domein)Kenmerkend voor LE is een vlindervormige, rode huidafwijking in het gezicht / Bron: National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases, Wikimedia Commons (Publiek domein)
Mensen met lupus hebben vaak last van het fenomeen van Raynaud, waarbij de vingers of tenen bij kou en/of stress verkleuren. Eerst worden ze wit, dan rood-paars-blauw.

Niet iedereen met systemische lupus erythematosus heeft alle kenmerken die hierboven staan. Sommige mensen met systemische lupus erythematosus hebben symptomen en klachten die hierboven niet worden genoemd.

Klachten op de langere termijn

Na verloop van tijd kunnen bij sommige patiënten de organen, zoals de nieren, het hart (ontstekingen van het hartzakje), de hersenen of de longen, worden aangetast. Daarnaast kunnen er problemen ontstaan met de vaten. Neurologische afwijkingen kunnen soms ook optreden, evenals psychiatrische klachten. Dankzij verbeterende behandelingen kan de schade vaak worden beperkt.

Onderzoek en diagnose

Lichamelijk onderzoek en bloedonderzoek

Er is geen test beschikbaar die uitsluitsel kan geven. De diagnose 'systemische lupus erythematosus' wordt gesteld op basis van een combinatie van symptomen en bloeduitslagen, waarbij andere ziekten moeten worden uitgesloten. De diagnose SLE kan gesteld worden met onderzoek van bloed, urine, nieren, hart en hersenen. Er kan een biopsie van de nier worden gedaan als de urine afwijkend is. Daarnaast kan een huidbiopsie uitgevoerd worden om de diagnose SLE te stellen. Andere onderzoeken zijn:
  • röntgenfoto’s van hart en longen;
  • ECG (hartfilmpje);
    Hartfilmpje / Bron: Martin SulmanHartfilmpje / Bron: Martin Sulman
  • een echo van het hart;
  • longfunctietest;
  • EEG, MRI of andere hersenscans; en
  • mogelijk biopsieën van andere weefsels.

Differentiële diagnose

De volgende aandoeningen kunnen (aanvankelijk) een soortgelijk beeld geven:
  • acute pericarditis, een ontsteking van het hartzakje;
  • antifosfolipiden syndroom (APS), een auto-immuunziekte;
  • auto-immune hepatobiliaire aandoeningen (aandoeningen van lever, galwegen en alvleesklier);
  • B-cellymfoom (een non-hodgkinlymfoom);
  • fibromyalgie;
  • hepatitis C;
  • infectieuze endocarditis, een infectie van het endocard (de binnenzijde van het hart);
  • klierkoorts (ziekte van Pfeiffer);
  • ongedifferentieerde bindweefselziekte;
  • polymyositis (PM), een chronische ziekte waarbij meerdere spieren, vooral in de bovenarmen en -benen, ontsteken;
  • reumatoïde artritis (RA);
  • Sjögren-syndroom;
  • sclerodermie, een reumatische ziekte waarbij het bindweefsel steeds stugger wordt;
  • ziekte van Lyme, welke wordt veroorzaakt door de Borrelia bacterie die wordt overgedragen door de teek en gepaard gaat met moeheid, rillingen, koorts, hoofdpijn, gezwollen lymfeklieren, spierpijn en gewrichtspijn.

Paracetamol werkt pijnstillend en koortsverlagend / Bron: Martin SulmanParacetamol werkt pijnstillend en koortsverlagend / Bron: Martin Sulman

Behandeling van lupus erythematosus

SLE is een chronische aandoening. De behandeling van lupus is derhalve niet gericht op het genezen van de ziekte, maar op het verminderen van de klachten.

Medicatie

De behandelend arts kan allerlei medicijnen voorschrijven die de klachten onderdrukken. Vrijwel iedereen met SLE krijgt ontstekingsremmende medicijnen voorgeschreven en wanneer deze medicijnen onvoldoende effect sorteren, kan overgestapt worden op medicijnen die het afweersysteem onderdrukken. SLE-patiënten krijgen daarnaast vaak nog andere medicijnen, die zich dus niet op een ontsteking richten maar op een andere klacht. Bijvoorbeeld paracetamol bij pijn, een antibioticum bij een infectie, middelen om de bloeddruk te verlagen en/of middelen ter verbetering van het cholesterol.

Zelfzorgmaatregelen

De patiënt kan zelf ook een en ander doen om SLE onder controle te houden. Door je aan bepaalde leefregels te houden, kun je het verloop gunstig beïnvloeden. De belangrijkste algemene adviezen zijn:
  • vermijd overmatige blootstelling aan direct zonlicht (veel mensen met SLE ervaren dat na het zonnen de klachten verergeren);
  • eet gezond en gevarieerd, bij voorkeur een 'whole foods plant based' (WFPB) dieet (oftewel een plantaardig dieet);
  • zorg voor voldoende rust en slaap;
  • rook niet, vermijd blootstelling aan tabaksrook en vermijd overmatig alcoholgebruik;
  • vermijd angst, stress en spanningen (klachten kunnen sterk toenemen in periodes van spanning);
  • neem medicijnen volgens voorschrift in;
  • beweeg voldoende (lichaamsbeweging versterkt de spieren waardoor je gewrichten minder belast worden en bovendien gaat beweging vermoeidheid tegen);
  • vermijd contact met besmettelijke ziekten.

Lotgenotencontact

Lupus Nederland verzorgt door het hele land lotgenotencontact.

De toekomst met lupus: leven tussen hoop en onzekerheid

Van raadselachtige ziekte naar levensweg met hobbels

Toen je de diagnose SLE kreeg, voelde het misschien alsof de grond even onder je wegzakte. Wat betekent dit? Wat gebeurt er met mijn lichaam? En… hoe gaat dit verder? Systemische lupus erythematosus is geen simpel pad. Het is een weg met bochten, kuilen en soms onverwachte uitzichtpunten. Gelukkig is het allang niet meer het onheilspellende vonnis dat het ooit was. Met de juiste zorg, liefdevolle steun en wat innerlijke veerkracht, kun je léven met lupus – echt leven.

De cijfers zijn bemoedigender dan je denkt

Ja, SLE is een chronische auto-immuunziekte. Maar dankzij de medische vooruitgang is de prognose flink verbeterd. Vroeger betekende de ziekte vaak een korter leven, zeker bij ernstige orgaanschade. Tegenwoordig leeft meer dan 90% van de mensen met lupus nog minstens tien jaar na de diagnose – en vaak veel langer. Veel mensen bouwen gewoon een leven op, starten een gezin, reizen, werken… met ups en downs, dat wel. Maar ook met momenten van rust, hoop en licht.

Niet iedereen vaart hetzelfde tempo

De een ervaart vooral huidklachten of gewrichtspijn, de ander krijgt te maken met nierproblemen of vermoeidheid die je volledig onderuit kan halen. SLE is persoonlijk. Hoe je lichaam reageert, hoe snel de ziekte vordert, of je goed op medicatie reageert… dat is voor iedereen anders. En ja, ook factoren als stress, roken of het niet trouw nemen van je medicatie kunnen de uitkomst beïnvloeden. Maar jij bent geen statistiek. Jij bent een mens, met keuzes, kracht en mogelijkheden.

Het draait niet alleen om ziekte, maar om zin

Lupus vraagt aanpassingen. Misschien moet je vaker rust nemen, je planning loslaten of leren leven met het onverwachte. Maar de ziekte hoeft niet jouw verhaal te bepalen. Wie je bent, wat je hoopt, wat je liefhebt – dát vormt je leven. Met lupus leer je misschien langzamer leven, maar vaak ook dieper. En dat is ook iets waard.

Complicaties van lupus: als je lichaam meerdere talen spreekt

Wanneer je immuunsysteem z’n eigen taal niet meer begrijpt

Lupus is als een orkest waarin het lichaam ineens besluit zélf de instrumenten uit te schakelen. Je immuunsysteem – normaal je beschermengel – keert zich tegen je eigen weefsels. En dat gebeurt niet altijd zachtjes. Sommige dagen zijn er slechts een paar valse noten, andere dagen is het complete chaos. De complicaties kunnen uiteenlopen van kleine ongemakken tot serieuze alarmsignalen.

De nieren: sluimerend maar kwetsbaar

Een van de stilste maar gevaarlijkste complicaties is lupus nefritis. Je nieren kunnen ontstoken raken zonder dat je het meteen merkt. Geen pijn, geen duidelijk signaal. Tot je ineens vocht vasthoudt, je bloeddruk stijgt of je extreme vermoeidheid ervaart. Regelmatige controles zijn je schild. Hoe eerder je erbij bent, hoe beter je nieren beschermd blijven.

Je hart en vaten: onder druk maar niet zonder hoop

Lupus verhoogt het risico op hart- en vaatziekten. De ontstekingen en sommige medicijnen kunnen bijdragen aan aderverkalking. Maar weet je? Je hart is meer dan een spier. Het is jouw centrum van liefde, hoop en veerkracht. Door gezond te leven – bewegen, niet roken, bewust eten – bescherm je het niet alleen fysiek, maar ook emotioneel.

Lucht, adem en soms beklemming

Sommige mensen met SLE krijgen te maken met longklachten: benauwdheid, ontstekingen, soms zelfs vocht in de longvliezen. Het voelt dan alsof je eigen ademhaling tegenwerkt. Maar ook dit is behandelbaar. En elke ademteug die je neemt – zelfs al is hij zwaar – is een bewijs van jouw doorzettingsvermogen.

Als lupus je denken raakt

Soms laat lupus z’n sporen na in je hoofd: concentratieverlies, stemmingswisselingen, angsten of zelfs neurologische klachten. Dat maakt het niet minder echt, maar vaak wel minder zichtbaar. Gun jezelf dan steun. Je hoeft het niet alleen te dragen. Vraag hulp, praat met mensen die je begrijpen, en wees zacht voor jezelf als je hoofd even niet meewerkt.

Infecties, bijwerkingen en de balans bewaren

Medicatie die lupus temt, kan je immuunsysteem ook onderdrukken. Dat vraagt om waakzaamheid. Was je handen. Sla vaccinaties niet over. Neem klachten serieus. En onthoud: gezond blijven is een vorm van zelfliefde. Geen paniek, geen kramp, maar wel alertheid. Jouw lichaam is het waard om goed voor te zorgen.

Lupus de pas afsnijden: leven in preventieve wijsheid

Je kunt SLE niet voorkomen, maar wél omarmen met beleid

Niemand kiest voor lupus. Maar als het je overkomt, kun je wél kiezen hoe je ermee omgaat. En preventie begint niet pas bij een flare. Het begint bij luisteren. Naar je lichaam. Naar signalen. Naar je grenzen. Want hoe eerder jij het fluisteren herkent, hoe minder het hoeft te schreeuwen.

Medicatie als bondgenoot, niet als vijand

Hydroxychloroquine, immunosuppressiva, corticosteroïden… misschien klinken ze zwaar. Maar ze zijn vaak je beste bondgenoten. Niet om je te temmen, maar om de lupus in jou te kalmeren. Het trouw nemen van je medicatie is geen zwakte. Het is zelfzorg. Het is zeggen: “Ik kies ervoor om mezelf een kans te geven.”

Triggers herkennen en ontwapenen

Voor veel mensen met lupus zijn flare-ups verbonden aan specifieke triggers. Zonlicht is een bekende boosdoener. Stress ook. Maar zelfs een griepje kan het vlammetje aanwakkeren. Zonnebrandcrème, petjes, rustmomenten, goede slaap en een rustige ademhaling kunnen dan wonderen doen. Jouw leven hoeft niet stil te staan – maar het mag wél bewuster voortbewegen.

Eten, bewegen en ademen met aandacht

Je hoeft geen superfood-guru te worden. Maar voed je lichaam. Beweeg vriendelijk. Ga wandelen. Dans als dat lukt. Adem diep. En bovenal: doe wat bij jou past. Een ontstekingsremmend dieet (denk aan omega-3, veel groente, minder suiker) helpt. Maar liefde voor je lichaam doet minstens zoveel.

De kracht van check-ins en check-ups

Regelmatige artsbezoeken zijn geen verplicht nummer – ze zijn je kompas. Hoe eerder je afwijkingen opmerkt, hoe kleiner de schade. Maak van je lichaam je bondgenoot, niet je vijand. Wees nieuwsgierig naar hoe je je voelt. En durf te delen wat niet goed voelt – ook al is het maar iets kleins.

Mentaal welzijn is geen luxe

Lupus doet wat met je hoofd. Moeheid, onbegrip, het gevoel anders te zijn. Wees niet te streng. Zoek lotgenoten. Schrijf. Bid. Mediteer. Deel. Maak ruimte voor verdriet én voor humor. Een goede dag betekent niet dat het gisteren niet zwaar was. En een slechte dag maakt jou nog geen verloren zaak.

Lees verder

© 2014 - 2026 Tartuffel, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming is vermenigvuldiging verboden. Deze informatie is van informatieve aard en geen vervanging voor professioneel medisch advies. Vanaf 2021 is InfoNu gestopt met het publiceren van nieuwe artikelen. Het bestaande artikelbestand blijft beschikbaar, maar wordt niet meer geactualiseerd.
Bronnen en referenties
  • H. Vinke (eindredactie). Systemische lupus erythematosus (SLE) - tips voor het dagelijks leven. Stichting September, Amsterdam, 2012.
  • Martin Sulman. Mens & Gezondheid. https://mens-en-gezondheid.nl/ (ingezien op 6-4-2025)
  • www.atriummc.nl
  • www.erasmusmc.nl
  • www.erfelijkheid.nl
  • www.lupusnederland.nl
  • Afbeelding bron 1: Istock.com/BartekSzewczyk
  • Afbeelding bron 1: National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases, Wikimedia Commons (Publiek domein)
  • Afbeelding bron 1: Martin Sulman
  • Afbeelding bron 1: Martin Sulman